อ้าว หวัดดี
อังจี้
(มาเรีย อังเฆเลส โมลิน่า "อังจี้" จะพ้นโทษจำคุก)
(ไม่กี่เดือนหลังสารคดีนี้ออกฉาย)
อังจี้ถูกกล่าวหาว่า พยายามก่ออาชญากรรมที่สมบูรณ์แบบ
(อาชญากรรมที่สมบูรณ์แบบ)
(หลายสิบคนปฏิเสธไม่ให้สัมภาษณ์)
ฆาตกร!
อัยการเขตเรียกร้อง ให้ศาลลงโทษจำคุกเป็นเวลา 24 ปี
เธอเพ้อฝันว่าตัวเองวิเศษเลิศเลอ
เธอพูดเสมอว่าจะแต่งงานกับคนรวย
คนที่มีเงิน
เงินเท่าไหร่ก็ไม่พอสำหรับเธอ
เธอสร้างตัวละครที่ไม่มีอยู่จริงขึ้นมา
เธอสร้างชีวิตสมมติขึ้นมา
แค่คิดถึงเธอก็ทำฉันขนลุกแล้ว
(ฆาตกรที่สวมรอยเป็นคนอื่นเพื่อเงิน)
(เกิดเหตุใจกลางเมืองกราเซีย พบศพผู้หญิง)
เธอมีแววตาที่บ่งบอกว่าเธอกำลังไว้ชีวิตคุณ
(หลังการสืบสวนนานสองปี)
(เราได้รวบรวมข้อมูล ที่จำเป็นในการเล่าเรื่องนี้)
การขโมยอัตลักษณ์ เงินมหาศาล เบาะแสปลอมและการฆาตกรรม
คุณฆ่าอานา ปาเอซเพราะต้องการเงินใช่ไหม
เธอปั่นหัวคนเก่งมาก
ถ้าคุณไม่คุ้นเคยกับการปั่นหัว ก็จะหลงเชื่อได้
เธอเป็นปีศาจ ผมมีปีศาจอยู่ในบ้าน
(Angi: ชีวิตปลอม อาชญากรรมจริง)
(บาร์เซโลนา)
(ปี 2008)
วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2008
หน่วยฆาตกรรมโทรหาผม
บอกว่าพบศพคนตายอยู่ในอะพาร์ตเมนต์แบบลอฟต์
ในย่านกราเชีย
(ถนนกัมโปรดอน)
วันนั้นเป็นวันเช็กเอาต์ ของแขกที่มาพักอยู่ในอะพาร์ตเมนต์นั้น
และแขกคนใหม่ของวันนั้นกำลังจะเข้ามา
เวลาเช็กเอาต์คือ 11 โมงเช้า
สำหรับอะพาร์ตเมนต์นักท่องเที่ยวทั้งหมด
ตอนแรกฉันนึกว่าเป็นผู้ชายนอนเมาหลับอยู่
ฉันนึกว่าเขาคงเมาไม่รู้เรื่องคืนก่อนหน้านั้น แล้วยังหลับอยู่
รายงานพยากรณ์อากาศของวันนี้นะคะ
ทางตอนใต้ของจังหวัด…
เขายังนอนอยู่ท่าเดิม ฉันคิดว่า "ชักท่าไม่ดีแล้ว"
"หวัดดีค่ะๆ คุณ…" ไม่มีเสียงตอบ
ฉันเลยออกไปแจ้งตำรวจ
ให้ตำรวจมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น
หน่วยฆาตกรรมไปที่อะพาร์ตเมนต์นั้น
เราเจออะพาร์ตเมนต์แบบลอฟต์ มีหนึ่งชั้นและมีห้องนอนอยู่ที่ชั้นลอย
เราพบศพนอนเปลือยอยู่ที่โซฟา
เป็นศพผู้หญิงคนหนึ่ง
เธอมีถุงพลาสติกคลุมหัวอยู่
มันถูกพันรอบคอเธอไว้ด้วยเทปพันสายไฟ
(รายงานทางการแพทย์และนิติเวช การเคลื่อนย้ายศพ)
มันเป็นอะพาร์ตเมนต์ที่ปล่อยให้เช่า เป็นรายชั่วโมง รายวัน
ผมไม่รู้ว่าทำไม แต่ผมคิดว่า มันดูสะอาดเกินไป เราเลยปรึกษากัน
ไม่มีเสื้อผ้า กระเป๋า หรือบัตรประชาชนของผู้หญิงคนนั้นเลย
และไม่มีร่องรอยว่าศพถูกทำร้ายด้วย อย่างน้อยก็จากที่มองเห็น
ผมจำได้ว่ามีรองเท้าบูตสีดำคู่นึงอยู่ที่ปลายโซฟา
และมีวิกผมสีดำวางอยู่ข้างหัวเธอ
ทำให้ดูเหมือนว่าอาจจะเป็น การเล่นเร้าอารมณ์ที่มีการบีบคอ
เป็นกิจกรรมทางเพศที่เกิดผิดพลาด
การบีบคออีกฝ่ายเพื่อให้ถึงจุดสุดยอดได้ดีขึ้น
มีสารบางอย่างที่แห้งแล้วที่ตัวศพ
เราคิดว่าอาจจะเป็นน้ำอสุจิ
ซึ่งสนับสนุนสมมติฐานเบื้องต้นว่า ฆาตกรอาจจะเป็นผู้ชาย
ในคดีนี้ มีน้ำอสุจิของคนสองคน
เราเลยตัดตัวอย่างผ้าแล้วส่งไปที่ห้องแล็บ
(สถาบันนิติเวชศาสตร์บาร์เซโลนา)
เรามีศพที่ไม่ทราบชื่อ
เราต้องรู้ให้ได้ว่าผู้ตายเป็นใคร
ในตอนนั้น ข้อมูลเดียวที่เรามีเพื่อใช้เป็นเบาะแส
ในการพยายามระบุตัวตนผู้ตายได้คือห้องเช่านั้น
พอเราคุยกับคนที่ปล่อยเช่าอะพาร์ตเมนต์นั้น
เราพบว่ามีสัญญาเช่าอยู่
(เช็กเอาต์ 11 นาฬิกา)
ชื่อในสัญญาเช่าของอะพาร์ตเมนต์นั้น คืออานา ปาเอซ กาปิตัน
เราตรวจสอบฐานข้อมูลดู แล้วเจอครอบครัวนึง
ที่แจ้งความว่าลูกสาวและแฟนหายตัวไป…
พวกเขาไม่ได้ข่าวจากเธอเลย ตั้งแต่วันที่ 19 ในเดือนนั้น
เรายืนยันตัวตนของเธอด้วยภาพถ่าย
(ภาพด้านหน้าของศีรษะผู้ตาย)
ครอบครัวของเธอยืนยันกับเราว่า
ศพที่พบในอะพาร์ตเมนต์ที่ถนนกัมโปรดอนนั้น
เป็นทั้งคนรักและลูกสาวของพวกเขา อานา มาเรีย ปาเอซ กาปิตัน
ในวันที่ 19 วันเดียวกันนั้น โตนี่ พี่ชายของเธอ
ได้คุยกับเธอตอนเธออยู่บนรถไฟ
เพราะตอนนั้นอานาไปทำงานที่มาตาโร
แต่เขาไม่สังเกตเห็นอะไรไม่ชอบมาพากลเลย
ผมคุยกับอานาในวันที่เธอหายตัวไป
เธอกำลังออกจากมาตาโรหลังเลิกงาน
บอกว่าจะไปกินมื้อค่ำกับเพื่อนผู้หญิงคนนึง
ผมคิดว่าเพื่อนเธอจะพาไปดู อะพาร์ตเมนต์ที่เธอเช่าไว้
แต่เธอบอกแฟนว่าจะไปเจอกับอังจี้
กับอดีตเพื่อนร่วมงานชื่ออังเฆเลส โมลิน่า
ที่ทำงานของอานาเป็นบริษัททอผ้าในมาตาโร
อังจี้เคยเป็นหัวหน้าของเธอที่บริษัทนั้น
พวกเขาทำงานที่เดียวกัน
เธอเป็นคนนึงที่เข้ามาให้ปากคำ
พอเธอไปถึงสถานีตำรวจ เราบอกว่า เราพบศพของหญิงสาวคนนึง
ถามเธอว่ารู้จักผู้ตายไหม
เพราะดูเหมือนว่าเธอเป็นคนสุดท้ายที่ติดต่อ
กับอานา มาเรีย ปาเอซ
ไม่กี่ชั่วโมงก่อนเธอจะเสียชีวิต
ในคำให้การของเธอ เธอบอกเราว่า พวกเขาไม่ได้เจอกัน
บอกว่าเธอได้รับโทรศัพท์จากอานา ผู้ตาย
บอกให้เล่นไปตามน้ำหน่อย
("เล่นตามน้ำหน่อย")
เธออยากให้เราคิดว่าอานามีโลกสองใบ
และใช้มาเรียเป็นพยานยืนยันที่อยู่ให้ตัวเอง
เธอคิดว่าอานาน่าจะคบชู้
เธอให้เราดูโทรศัพท์ที่มีบันทึกการโทร
เวลาประมาณ 19:55 น.
มาเรีย อังเฆเลสบอกว่า เธอได้รับโทรศัพท์จากอานา
ระหว่างที่เธอกำลังกลับจากซาราโกซา
เธอไปซาราโกซาเพื่อรับอัฐิของแม่ที่เสียไป
เราคิดไปเองว่าแม่เธอคงเพิ่งเสียได้ไม่นาน
เรารู้สึกว่าเธอเป็นคนที่คุยด้วยยากมาก
เธอพูดไม่จบประโยคแล้วก็หัวเราะ…
เหมือนไม่ได้จริงจังกับสถานการณ์นี้เลย
เราต้องทบทวนคำให้การกันหลายต่อหลายครั้ง
ใช้เวลาถึงสองชั่วโมง เธอทำให้เรากังวลนิดหน่อย
(ชื่อ: มาเรีย อังเฆเลส โมลิน่า เฟร์นันเดซ)
(ค้นหา)
อังจี้เป็นคนที่ใช้ชีวิตอยู่ในอะพาร์ตเมนต์หรูๆ
(ยานพาหนะ: รถจดทะเบียนสี่คัน สถานะสมรส: ม่าย)
เธอมีรถหลายคัน คันนึงคือรถปอร์เช่
เธอวนเวียนอยู่ในแวดวงสังคมคนรวยตลอด
(ยุค 80 บาร์เซโลนา)
แม่ของเธอเป็นแม่บ้าน น่าจะรับเย็บผ้าด้วย
พ่อของเธอเป็นคนขับแท็กซี่
พวกเขาเป็นคนเจียมเนื้อเจียมตัว แต่ขยัน
เธออยากหนีไปเพราะทนพ่อแม่ตัวเองไม่ได้
ฉันอยู่ในอะพาร์ตเมนต์ทางตอนเหนือ
เธอย้ายมาอยู่กับฉัน ที่จริงเราเข้ากันได้ดีเลยนะ
ฉันเจออังจี้ที่คลับแห่งนึงในบาร์เซโลนา
สมัยนั้นใครๆ ก็ต้องสั่งเป็นขวดกัน
ซื้อทั้งขวดดื่มที่บาร์ได้เลย
แล้วคุณจะดูดีมีฐานะขึ้นมาทันที
ถ้าพูดว่า "ฉันจะเปิดขวด" พวกเขาจะเสิร์ฟคุณเร็วกว่า
เอาเป็นว่าการเปิดขวดนั้นทำให้เราได้เจอกัน
(ดิออร์)
เธอชอบเงิน
เธอชอบสั่งอาหารที่แพงที่สุดในร้าน
เธอชอบเสแสร้ง
เธอมักจะคิดอยู่เสมอว่า คนอื่นจะพูดถึงเธอยังไงและเธอดูเป็นยังไง
ครั้งแรกที่ฉันได้ยินว่าเธอมีความสัมพันธ์กับผู้ชาย
คือวันนึงเมื่ออยู่ดีๆ เธอก็โผล่มา ใส่เสื้อขนมิงค์กับสร้อยคาเทียร์
ฉันถามว่า "นั่นอะไร"
เธอตอบว่า "ฉันเจอใครบางคน แล้วเขาให้ฉันมา"
แค่นั้นเลย เธอพูดเสมอว่า เธอจะแต่งงานกับคนรวย
เธอคิดตลอดว่าเธอจะแต่งงานกับเศรษฐี
(กรันกานาเรีย)
อังจี้รู้จักกับฆวนที่หมู่เกาะกานาเรียส
(ฆวน อันโตนิโอ อัลวาเรซ ลิตเบน)
ฆวนเป็นผู้จัดการที่ผับเดอะการาจ
ผับที่ดังที่สุดในย่านนักท่องเที่ยว ของปลาย่า เดล อิงเกลสในมาสปาโลมัส
เขาเป็นผู้ชายที่มีเสน่ห์ ไม่สูบบุหรี่ ไม่ดื่มเหล้า
เขาเป็นคนนิสัยดี น่ารักมาก
วางตัวดี เป็นสุภาพบุรุษมาก
มีความรับผิดชอบ ไว้ใจได้ ขยันทำงาน
เป็นคนมั่นใจและมุ่งมั่นกับสิ่งที่เขาทำอยู่
เขาตั้งใจมาก มาตรงเวลาเสมอ จัดการทุกอย่างได้ดีตลอด
เขาทำตามหน้าที่ จ่ายทุกคนตรงเวลาไม่มีพลาด
เขาเป็นคนดี
ฆวน
บาร์ทำเงินได้ประมาณล้านห้า หรือสองล้านเปเซตา
ประมาณ 12,000 ยูโร ต่อวันนะ
ชีวิตกลางคืนมันก็เป็นอย่างนี้
มีอบายมุขเยอะแยะ ชีวิตกลางคืนมันโหดเอาเรื่อง
เราถึงแปลกใจกันมาก ที่ฆวนเป็นคนดีมีศีลธรรม
ฆวนเป็นคนไม่สูบบุหรี่ ไม่ดื่มเหล้า ไม่เล่นยา
และชอบเล่นกีฬา
น้องชายฉันมีคนรู้จักมากมาย
เขาไปสโมสรกีฬาตลอด ชอบเล่นฟุตบอลด้วย
สิ่งหนึ่งที่บรรยายถึงฆวนได้คือรอยยิ้มของเขา
และความเข้ากับคนอื่นได้ของเขา
เช้าวันนึงเขากำลังจะออกจากเดอะการาจ
เขาอยู่บนรถแท็กซี่แล้วเห็นอุบัติเหตุ
นั่นคืออังจี้
เขาลงจากแท็กซี่แล้วพาเธอไปโรงพยาบาล
เขาบังเอิญเจอเธอ เพราะอุบัติเหตุรถยนต์ครั้งนั้น
เขารับเธอขึ้นรถมาด้วยระหว่างทาง
อังจี้ไม่รู้จักใครในกานาเรียสเลย
ฆวนไปเยี่ยมเธอที่โรงพยาบาล
แล้วก็เริ่มไปทุกวันเพราะเขาชอบผู้หญิงคนนั้น
แล้วพวกเขาก็เริ่มคบกัน
เธอบอกว่าเธอเป็นลูกสาวของนิติกร
บอกว่าเธอไม่ทำงาน เพราะได้เงินเดือนละล้านเปเซตา
เธอบอกว่าครอบครัวของเธอร่ำรวยมาก
มีสถานะเป็นชนชั้นสูง
พ่อของเธอเป็นผู้พิพากษา
หลังจากพวกเขาเจอกัน เขาก็แนะนำว่าเธอเป็นแฟนเขา
เดี๋ยวคบเดี๋ยวเลิก ขึ้นๆ ลงๆ
ไม่กี่เดือนต่อมาในปีเดียวกันนั้น
เขาโทรมาหาแม่ฉัน บอกว่าเขาแต่งงานแล้ว
แม่ฉันตกใจมาก
แม่ถามว่า "แต่งกับใคร"
แม่ไม่รู้ด้วยซ้ำ
เขาตอบว่า "หมายความว่าไง ก็แต่งกับอังจี้สิ"
พวกเขาแต่งงานกันที่กรันกานาเรีย พ่อแม่เธอไม่มาร่วมงานด้วย
เพราะตามที่เธอบอก
พวกเขาคิดว่าฆวนไม่ดีพอ สำหรับลูกสาวของนิติกร
ไม่มีคนในครอบครัวของเธอไปงานเลย
ทุกคนเป็นคนในแวดวงของฆวนทั้งนั้น
มันแปลกมากนะ
ไม่นานหลังจากที่พวกเขาพบกัน
ฆวนแนะนำว่าเธอเป็นแฟนเขา
ไม่กี่เดือนต่อมา พวกเขาก็แต่งงานกัน
ฆวนซื้อบ้านแล้วพวกเขาก็ย้ายไปอยู่ด้วยกัน
หลังจากนั้นไม่นานพวกเขาก็มีลูกสาว
ฉันอยู่ที่นั่นด้วยตอนคลอด ฉันถ่ายไว้ทุกอย่าง
ฉันเวียนหัวมากตอนเห็นเด็กออกมา
ฉันถือกล้องอยู่
พยาบาลต้องคอยดูแลฉันมากกว่าเธออีก
ตอนนั้นเราไปเยี่ยมเธอที่นั่น
หลังจากมีลูก เขาก็อุทิศตัวให้เธอ
เขารักเธอมาก
เขาเป็นพ่อที่รักลูกสุดหัวใจ
อ่อนโยนและเอ็นดูลูกมาก
เขาเอาใจใส่ลูกสาวตลอด
เขาอยู่ในช่วงขาขึ้นทั้งเรื่องอาชีพ
และฐานะทางการเงิน
หวัดดีครับทุกคน เป็นไงบ้าง
เสื้อผ้าของอังจี้ มีรองเท้าเพียบเลย เหมือนผม
ผมคิดว่าเธอตกลงใช้ชีวิตกับฆวน เพื่อให้ได้ชีวิตแบบนั้น
เธออยากดูเหมือนภรรยาของมาโนโล
มาโนโลเป็นเจ้านายของฆวน
อังจี้อยากเป็นเหมือนเอลี่ อยากมีชีวิตเหมือนเอลี่
อังจี้อิจฉาเธอมาก…
เธอเป็นผู้หญิงที่สามีมีฐานะดีมาก
เธอสมควรได้ทั้งเงินและสถานะอย่างนั้น
กรันกานาเรียเป็นเมืองเล็กๆ
พวกเราเป็นลูกค้าประจำที่โลเอเบ
เอลี่กับมาโนโลไปบ่อยยิ่งกว่าอีก
ที่ร้านบอกเอลี่ว่า
"ภรรยาของเจ้าของเดอะการาจมาที่นี่"
เรามองหน้ากันแล้วถามว่า "ใครเหรอ"
"สาวผมแดงค่ะ มาเรีย อังเฆเลส รู้จักไหม"
เธอตอบว่า "แต่ฉันนี่แหละภรรยาของมาโนโล"
เอลี่กับฉันหัวเราะขำกันใหญ่ว่า
อังจี้อยากขโมยตัวตนของเธอ
มันเป็นลางสังหรณ์นี่เอง
ชีวิตแต่งงานพวกเขา ไม่มีความสัมพันธ์ในครอบครัวที่ดีเลย
ดูออกเลยว่า เธอทำไม่ดีกับเพื่อนๆ ของน้องชายฉัน
เธอพูดจาไม่ดีกับพวกเขา
เรื่องแบบนั้นทำให้เขาไม่สบายใจ
วันนึงผมกำลังทำบาร์บีคิวอยู่ที่บ้าน
เขามากับเธอ
แล้วเธอก็ออกไปเล่นกับลูกสาวผม
ฆวนก็เริ่มด่าเป็นชุดเลย ผมไม่พูดซ้ำละกัน
"นี่ เลิกทำอะไรไร้สาระซะที มานั่งนี่"
และพูดอย่างอื่นอีก
เธอเป็นคนเย็นชามาก
เธอรักษาระยะห่าง ระวังตัวกับทุกอย่างเสมอ
เธอหมกมุ่นมาก
"ฉันไม่อยากกินแฮมอันนี้ มันไม่ได้ใช้มีดหั่น"
"เอาคืนไป"
พูดได้ว่ายังกับเธอคิดว่าเธอสูงส่งกว่าคนอื่นเลย
และเธอทำเหมือนทุกคนเป็นคนรับใช้เธอ
พวกเราสามคนไปชอปปิงกันที่กานาเรียส
เธอทำไม่ดีกับฉันที่ห้างกอร์เต อิงเกลส
เรากำลังจะไปกินมื้อเที่ยงกันที่ชั้นบน
เธอไล่ให้ฉันไปนั่งโต๊ะอื่น
ฆวนไม่ยอมเด็ดขาด
"ไล่เพื่อนไปนั่งโต๊ะอื่นได้ยังไง"
"แต่ดูเธอแต่งตัวสิ"
ฉันมีสไตล์ของตัวเอง
แต่ความดูดีมันไม่ได้อยู่ที่เสื้อผ้าอย่างเดียว
ถ้าเข้าใจที่ฉันพูดนะ
วันนั้นเธอทำให้ฉันร้องไห้
เขากำลังมีความรัก
เพราะเธอเป็นนักต้มตุ๋น นึกออกไหม
เวลาอยู่กับเธอ เธอย่อมได้สิ่งที่ต้องการ
น้องชายฉันปรับทุกข์กับพ่อ ที่คอยสนับสนุนเขาเสมอ
คำแนะนำนึงที่พ่อบอกเขาคือ "ถ้าลูกรักเธอคือรัก เท่านั้นแหละ"
หลังจากหายไปพักใหญ่ ฉันก็ได้คุยกับเธอ
อังจี้โทรมาหาฉัน บอกว่า "ฉันจะย้ายกลับไปอยู่บาร์เซโลนา"
ฉันถามว่า "จริงเหรอ ทำไมล่ะ" เธอตอบว่า "จริง"
"เพราะฆวนตายแล้ว" ฉันอึ้งเลย "อะไรนะ"
ฉันรับโทรศัพท์ว่า "ฮัลโหล อังจี้"
เธอบอกว่า "น้องชายคุณตายแล้ว"
วันนี้เราฉลองอะไรกัน
สุขสันต์วันเกิดนะ
นั่นเป็นเรื่องเศร้าที่สะเทือนใจมาก สะเทือนใจจริงๆ
เจ็บปวดมาก แล้วตอนนั้น เรื่องราวของครอบครัวเราก็เปลี่ยนไป
ไม่มีใครเห็นอะไรมีพิรุธเลย แต่ฉันเห็นบางอย่างที่ไม่เข้าท่า
ที่ชัดเลยคือเธอเปลี่ยนไปมาก หลังจากน้องชายฉันจากไป
เธอปิดทุกอย่างในกานาเรียส
แล้วไปใช้ชีวิตใหม่ที่บาร์เซโลนา
(ปี 1996)
(กรันกานาเรีย)
(ปี 2008)
(บาร์เซโลนา)
ทุกอย่างบ่งชี้ว่าสถานการณ์มันไม่ปกติ
มันผิดปกติ
ตอนแรกเราคิดว่าพวกเขาอาจจะเล่น
เกมเซ็กซ์อะไรสักอย่างกัน
แต่มีอย่างอื่นเกิดขึ้นที่นี่ด้วย
เป็นการก่ออาชญากรรมบางอย่าง
ข้อมูลการเช่าและชื่อของผู้เช่า
มีทั้งที่อยู่และที่อยู่ที่บ้าน
(ข้อมูลของแขก)
เลขที่ 308 ถนนบัลเมส
เราคุยกับผู้อยู่อาศัยในอะพาร์ตเมนต์นั้น
พวกเขาเป็นคู่แต่งงานที่อยู่มาหลายปีแล้ว
พวกเขาไม่รู้เรื่องอานา ปาเอซหรืออะไรทั้งนั้น
ตึกนี้มีคนเฝ้าประตู
เขาบอกว่าเขาได้รับจดหมายหลายฉบับ
ที่จ่าหน้าถึงชื่อนั้น อานา มาเรีย ปาเอซ
ประเด็นคือคนเฝ้าประตูเก็บจดหมายบางฉบับไว้
ฉบับนึงมาจากบริษัทโทรศัพท์ น่าจะเป็นโมบิสตาร์
แล้วเราก็เห็นว่ามีโทรศัพท์
ไปหาบริษัทประกันต่างๆ มากมาย
จดหมายอีกฉบับส่งมาจากธนาคาร
เกี่ยวกับเงินกู้
น่าจะ 15,000 ยูโร
เป็นเงินกู้ก้อนเล็กๆ ที่ตอนนั้นไม่ต้องมีคนค้ำประกันก็ขอได้
เราเริ่มดักฟังโทรศัพท์ทุกสาย
ที่เกี่ยวข้องกับอานา ปาเอซทันที
จากการวิเคราะห์บันทึกการโทร
เราได้ข้อสรุปว่า เธอโทรหาผู้ชายขายบริการหลายราย
คนที่ขายบริการทางเพศ
เราเจอสองคนที่จำได้ว่ามีผู้หญิงคนนึง
ขอบริการที่แปลกไปหน่อย
(วันที่อานา ปาเอซหายตัวไป)
ในเวลา 9:55 โมงเช้า
มีการถอนเงิน 600 ยูโรออกจากบัญชี
ปัญหาคือตอนนั้นเธออยู่ที่ทำงาน ไม่มีหลักฐานว่าเธอออกไปไหนเลย
ถึงจุดนี้ ก้าวต่อไปของเรา
คือติดต่อกับแผนกรักษาความปลอดภัยของธนาคาร
เช็กดูว่ามีภาพจากกล้องวงจรปิดไหม
แล้วเห็นภาพผู้หญิงคนนึงเข้ามาที่สาขานั้น
เธอมีผมยาวสีดำประบ่า
เราสังเกตเห็นว่าเธอคล้องกระเป๋าอยู่ที่แขน
เป็นกระเป๋าแบรนด์หลุยส์ วิตตอง
พอเราเอารูปให้คนที่ให้เช่าอะพาร์ตเมนต์ดู
พวกเขาจำคนที่มีผมตรงคนนี้ได้ว่า
เป็นคนจองและวางเงินมัดจำอะพาร์ตเมนต์ไว้
เราเอารูปถ่ายให้แฟนของอานาดู
เขาบอกว่านั่นไม่ใช่อานา มาเรีย ไม่ใช่แฟนเขา
พอได้ดูรูป ผมก็บอกว่า
"นี่ผู้หญิงที่มาให้ปากคำกับเรา เมื่อวานไม่ใช่เหรอ"
การ์โลสบอกว่า "ไม่ นั่นไม่ใช่อานา ปาเอซ ผู้หญิงคนนี้คืออังจี้"
ใช่เลย นั่นแหละอังจี้
มาเรีย อังเฆเลส โมลิน่า กลายเป็นผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่ง
แล้วเราก็เริ่มสืบสวนกัน
นั่นถือว่าเป็นจุดเปลี่ยนเลยก็ว่าได้
คนใกล้ชิดของผู้ตายถามอยู่ตลอด
ว่าการสืบสวนมีอะไรคืบหน้าบ้างไหม
มีผู้ต้องสงสัยรึยัง
ถึงจุดนั้น แฟนของอานาเสนอว่า
เขาอยากคุยกับมาเรีย อังเฆเลส ลองดูว่าจะได้ข้อมูลอะไรจากเธอไหม
สืบดูว่าเธอมีส่วนพัวพันหรือไม่
แน่นอนว่าความช่วยเหลือแบบนั้นมีประโยชน์มาก
เพราะเขาให้ความร่วมมือมาก
เขาเลยนัดเจอกับอังจี้เพื่อคุยกัน ที่ร้านฟาสต์ฟู้ด
แน่นอนว่าเราก็ส่งทีมของเราไปด้วย
คอยดูแลไม่ให้มีอะไรผิดพลาด
และคอยแอบฟังบทสนทนาของพวกเขา
ระหว่างที่คุยกันนั้น
เขาบอกเธอว่าตำรวจให้เขาดูรูปถ่ายคนนึง
ที่เดินเข้าไปในธนาคาร เพื่อถอนเงินออกจากบัญชีของอานา
และคนคนนั้นไม่ใช่อานา
เธอเสียขวัญจนอาการออกเลย
หน้าเธอเปลี่ยนสี
เธอลุกขึ้นแล้วบอกว่าต้องไปแล้ว
หลังจากนั้นทุกอย่างก็เดินไปไวขึ้น
เราจับตาดูเธออย่างใกล้ชิด คอยดูว่าเธอติดต่อกับใครไหม
ดูว่าเธอมีปฏิสัมพันธ์กับใคร
เธอขับรถหรู เราเลยหาเจอได้เร็วมาก
เธอขับรถเก่งไหม
เธอขับรถเร็ว
เธอขับรถซิ่งมาก
แน่นอนว่ารถเราไม่แรงเท่า เราเลยตามเธอได้ยาก
จนวันหนึ่ง
ระหว่างที่เรากำลังตามเธออยู่นั้น
เราเห็นเธอเดินเข้าบริษัทประกัน ที่ถนนไดแอโกนัล
เธอออกจากบริษัทนึงแล้วเดินเข้าอีกที่นึง
เธอขับรถปอร์เช่ไปแวะทำธุรกรรมต่างๆ
ในจำนวนประกันชีวิตที่มีอยู่ 10 หรือ 12 ฉบับ
ส่วนมากวงเงินอยู่ที่ 150,000 ยูโร
เท่ากับเกือบหนึ่งล้านยูโรเลยทีเดียว
และทุกฉบับทำในชื่อของอานา ปาเอซทั้งนั้น
ในกรณีที่อานา ปาเอซเสียชีวิต
ทุกบริษัทประกันพวกนี้เปิดทำการอยู่ค่อนข้างใกล้
กับบ้านของมาเรีย อังเฆเลส โมลิน่า
ใกล้กับอะพาร์ตเมนต์ที่มีการพบศพ
และอยู่ในละแวกถนนไดแอโกนัล
เราสอบปากคำพนักงานบางคน
ระหว่างที่กำลังคุยและจดคำให้การอยู่นั้น
พนักงานคนนึงก็บอกว่า
คนคนนี้ใส่วิกด้วย
วันที่เราเคลื่อนย้ายศพ เราพบวิกผมสีดำอันนึง
มันเป็นวิกที่เธอใส่ตอนที่ไปถอนเงิน
ตอนไปธนาคารต่างๆ
และเพื่อจัดฉากทำประกันชีวิต
ในชื่อของอานา ปาเอซ
อังจี้กับน้องสาวผมหน้าตาไม่เหมือนกันเลย
ไม่ว่าจะเป็นตอนใส่วิกหรือว่าตอนไหน
เราจึงไม่เข้าใจว่า เธอขอกู้เงินมากมายขนาดนั้นได้ยังไง
โดยที่ธนาคารไม่รู้เลยว่าไม่ใช่ตัวจริง
เธอแต่งตัวดี ขับรถปอร์เช่ ซึ่งเธอจอดทิ้งไว้ที่ประตู
เธอคงดูน่าเชื่อถือดี
เรามีหลักฐานมากพอที่จะดำเนินคดีกับอังจี้ ในข้อหาปลอมแปลงตัวตนและฉ้อโกง
แต่เรายังไม่แน่ใจว่ามีหลักฐานมากพอ
ที่จะเอาผิดเธอในข้อหาฆาตกรรมได้
หลักฐานยืนยันที่อยู่ของมาเรีย อังเฆเลส คือทริปไปซาราโกซา
เธอเดินทางไปซาราโกซาเพื่อรับอัฐิของแม่
ที่เสียไป
เราคิดไปเองว่าแม่เธอคงเพิ่งเสียได้ไม่นาน
(ห้องเก็บศพ)
(วันที่อานา ปาเอซหายตัวไป)
เราโทรติดต่อกับผู้จัดการของสถานที่จัดงานศพ
เขายืนยันว่ามาเรีย อังเฆเลสไปที่นั่นจริง
เพื่อรับอัฐิของแม่
ผมว่ามันแปลกนะที่เธอทิ้งไว้เป็นปี กว่าจะมารับอัฐิไป
แม่ของเธอเสียชีวิตในปี 2007 เธอมารับอัฐิไปในปี 2008
เราขอข้อมูลจากด่านเก็บค่าผ่านทางอัตโนมัติ
และที่ด่านนึงระหว่างทางไปซาราโกซา
มีคนเห็นรถปอร์เช่
แต่มันไม่ย้อนกลับมา
ไม่มีบันทึกการจ่ายเงินระหว่างทางกลับเลย
เธอไม่ได้กลับมาเข้าด่านเก็บค่าผ่านทาง แต่ใช้ทางอื่น
บาร์เซโลนากับซาราโกซา ระยะทางไกลกัน 300 กิโลเมตร
เท่ากับต้องขับรถนาน สองชั่วโมง 45 นาทีหรือสามชั่วโมง
ถ้าขับตามกำหนดความเร็ว
แต่เธอต้องมีเวลาเดินทางไป กลับมา ลงมือฆ่าแล้วกลับบ้าน
(บาร์เซโลนา)
(ข้ออ้างยืนยันที่อยู่)
หลังได้รับอนุญาตจากผู้พิพากษา
เราก็ประเมินความจำเป็น ในการเข้าตรวจค้นที่พักของเธอ
เราเข้าไปแสดงตัวว่าเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ
"เราต้องตรวจค้นบ้านของคุณ"
"เชิญมากับเราด้วยครับ"
(อนุญาตให้เข้าและตรวจค้น)
(ที่อยู่ของอังจี้)
ผมจำได้ว่ามีจดหมายกับเอกสารเป็นกองเลย มากกว่าบ้านปกติทั่วไป
เราเจอใบแจ้งยอดธนาคาร
สำเนาบัตรประชาชน ของอานา มาเรีย ปาเอซ กาปิตัน
เราเจอวิกผมบลอนด์
(วิกผมสีบลอนด์)
ผมจำตู้เสื้อผ้าแบบวอล์กอินได้ ชั้นวางรองเท้า เสื้อผ้าของเธอ
กระเป๋าหรูๆ หลายใบ
เราพูดกันด้วยซ้ำว่าอาจจะเป็นของปลอมก็ได้
"นี่ของเลียนแบบสินะ" เธอตอบว่า "ไม่ใช่อยู่แล้ว"
เธอโมโหมาก ยืนยันว่าทุกอย่างเป็นของจริง
บอกตามตรง ปกติคนไม่ทำตัวแบบนั้น เวลามีตำรวจมาค้นบ้านหรอก
เธอไม่สะทกสะท้านเลย
มันไม่ปกติ
เพราะเธอถูกกล่าวหาในคดีร้ายแรงมาก
มีคนโดนฆ่า แต่เธอกลับทำเชิดดูถูกเรา
เราเจอแผงพลาสติกที่ใช้ใส่ซิมการ์ด
ของโทรศัพท์เครื่องที่ใช้เช่าอะพาร์ตเมนต์ ที่ถนนกัมโปรดอน
เป็นโทรศัพท์ที่เธอใช้ เพื่อสวมรอยเป็นอานา ปาเอซ
ในตู้เสื้อผ้าตู้นึง ผมจำได้ว่ามีขวดคลอโรฟอร์ม
เราอาจสันนิษฐานได้ว่า เพราะไม่มีร่องรอยของความรุนแรง
ที่ตัวศพ
และในที่เกิดเหตุ
อานาไม่อาจปกป้องตัวเองได้
(การตรวจด้วยสายตา)
ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าการยืนยันได้ว่า
ผู้ต้องสงสัยอยู่ในที่เกิดเหตุ
มีข้อความในช่วงเวลาที่เกิดเหตุ
มันยืนยันว่าอังจี้อยู่ไกล จากถนนกัมโปรดอนไป 300 เมตร
ซึ่งเป็นที่เกิดเหตุ
เธออยู่ที่นั่น
ในขณะเดียวกัน เพื่อนร่วมงานของเราจากนิติเวช
เจอเส้นผมในวิกที่เราพบอยู่ข้างๆ อานา ปาเอซ
เราจึงมีดีเอ็นเอที่นำมาเปรียบเทียบกันทีหลังได้
ผมเส้นนั้นเป็นของอังจี้
ต้องขอบคุณดีเอ็นเอ เราถึงยืนยันได้ว่า
ผู้ก่อเหตุอยู่ในสถานที่เกิดเหตุ
เราจึงได้ตัวผู้ก่อเหตุฆาตกรรมอานาแล้ว
แต่เป็นไปได้ว่าเธอมีเพศสัมพันธ์กับผู้ชายสองคน
เธอไม่ได้อยากมีเซ็กซ์
เธอพนันอะไรสักอย่างกับเพื่อนผู้หญิงเอาไว้
ว่าเธอจะมีเซ็กซ์กับผู้ชายขายน้ำ
และเธอต้องเอาน้ำอสุจิกลับไปเป็นหลักฐาน
เราให้พวกเขายืนยันตัวตนจากภาพถ่าย
พวกเขาก็ชี้ตัวมาเรีย อังเฆเลส โมลิน่าว่า เป็นคนมาซื้อบริการ
เห็นได้ชัดว่าน้ำอสุจิที่เราพบ ในปากและช่องคลอดของเหยื่อ
เป็นของผู้ชายพวกนี้
เราไม่แน่ใจว่าเรากำลังเจอกับคนแบบไหนอยู่
(สวมรอย ฉ้อโกง)
(ปลอมแปลง ฆาตกรรม)
ข้อมูลนี้ยืนยันหลักฐานที่มีว่าเธอเป็นผู้ก่อเหตุ
เธอถูกจับกุมข้อหาฆาตกรรมอานา ปาเอซ
อังจี้ถูกกล่าวหาว่า พยายามก่ออาชญากรรมที่สมบูรณ์แบบ
อัยการเขตบอกว่า เธอทำให้เพื่อนขาดอากาศหายใจ
และพยายามทำให้ดูเป็นการข่มขืน
ว่าเป็นการเสียชีวิตโดยอุบัติเหตุ ขณะมีเซ็กซ์หมู่กับผู้ชายสองคน
(กรันกานาเรีย)
พี่สาวฉันโทรมาบอกว่า "เปิดทีวีสิ"
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้น หลังจากที่เธอกู้เงินโดยปลอมตัวเป็นผู้ตาย
และรับเงินประกันชีวิตหลังการเสียชีวิตของเหยื่อ
ผมได้รู้เรื่องผู้หญิงคนนี้ในบาร์เซโลนา เพราะมันเป็นข่าวไปทั่ว
มันดังไปทั่วเลย
พอข่าวบอกว่าเป็นใคร…
มาเรีย อังเฆเลส โมลิน่า เฟร์นันเดซ นามแฝงว่าอังจี้
ถูกกล่าวหาว่าปลอมตัว เป็นอดีตพนักงานของเธอ อานา มาเรีย ปาเอซ
ซิลเวียโทรมาบอกฉันว่า "ดูสิว่าเกิดอะไรขึ้นกับอังจี้"
ถึงตอนนั้นฉันคิดว่าความแคลงใจ
ความสงสัยทั้งหลายที่เคยมีก็เริ่มชัดเจนขึ้นแล้ว
มันเหมือนเปิดกล่องแพนโดรา
อยู่ดีๆ คนแถวนี้ที่ไม่ได้คุยกันมานาน
ก็กลับมาคุยกัน
เราก็เริ่มคิดว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้น
สิ่งที่เราเคยสงสัยหรือคาดเดากันไว้นั้น…
เธอเป็นปีศาจ ผมมีปีศาจอยู่ในบ้าน
ทุกอย่างมันแปลกมาก
และนั่นคือจุดเริ่มต้นของอีกเรื่องนึง
เพื่อนเอ๊ย ผมเชื่อทุกอย่างเลย
เราก็เริ่มสืบสาวเรื่อง แล้วเจอสิ่งที่ไม่คาดคิด
เพราะเราไม่รู้เลยว่าสุดท้ายจะเจออะไร
(วันที่ 23 พฤศจิกายน ปี 1996)
ทุกหน่วยโปรดทราบ
เราได้รับการยืนยันแล้วว่ามีคนพบศพ
ที่ที่พักในมาสปาโลมัส
ขอกำลังเสริมมาเคลื่อนย้ายศพ
ของฆวน อันโตนิโอ อัลวาเรซ ลิตเบน
คำบรรยายโดย อรภาริน อ่อนกอ ิตเบน