Ano ba?
Sino ka bang buwisit ka?
Halika, lintik ka.
Hoy, hayop ka!
Lintik.
Uy, tara na.
Tumawag tayo ng ambulansya.
Seryoso na ito, Gun-woo.
Mamamatay na siya.
Hyeon-ju.
May matandang palaboy na nasaktan,
kaya tumawag kami ng ambulansya.
Eh si Yang Jae-myeong?
Nakatakas siya.
Sinabi kong 'wag kayong makialam!
Pero nasaktan siya nang husto.
Wala na kaming nagawa.
'Di mo naman siya kilala. Bakit ka nakialam?
Oo, pero…
Ano'ng gagawin natin?
Tatawagan ko siya.
-Ano? -Hyeon-ju. Tungkol sa nangyari,
pasensiya na talaga.
Kami ang may kasalanan.
Personal akong magso-sorry.
'Di bale na. Nangyari na.
Kahit limang minuto lang, Hyeon-ju, please?
Hindi ako nagbibiro.
Pati si Gun-woo ay gustong humingi ng tawad.
Please, kahit limang minuto lang.
Please.
Pumunta kayo sa bookstore.
Woo-jin.
'Di ko talaga maintindihan.
Bakit naman?
Kung wala tayong ginawa, baka namatay 'yung matanda.
Nakita mo rin.
Alam ko.
Tama naman tayo, bakit ka humingi ng tawad?
-Bakit tayo hihingi ng tawad? -Unang sabak natin ito sa trabaho.
Wala si Hyeon-ju rito kaya 'di niya maiintindihan.
'Di pa tayo masyadong magkakakilala, nangyari pa 'to.
Kung hihingi tayo ng tawad sa nangyari,
baka maayos pa natin 'to.
-Pero… -Gun-woo.
Wala kang ginawang masama.
Pero alang-alang sa trabaho,
maaayos natin 'to kung magtutulungan tayo.
Kahit ngayon lang, okay?
Okay.
BLOODHOUNDS
'Wag na kayo umupo. Mabilis lang 'to.
Nilabanan n'yo ba si Yang Jae-myeong?
'Di namin naiwasan.
'Di tayo puwedeng magtrabaho.
Ano?
Hindi ba halata?
Humingi kami ng tawad sa'yo.
'Di 'yon ang kailangan ko!
Nakita niya ang mga mukha n'yo, tama ba?
Ang plano ko ay sundan siya para makakuha ng ebidensiya.
At dahil sa ginawa n'yo, siguradong mag-iingat na siya.
Dahil do'n nasira ang mga plano ko.
Naka-cap at mask kami. 'Di niya kami namukhaan.
Kaya dahil do'n 'di na niya kayo makikilala?
Dahil natakpan 'yung buhok mo, 'di niya maalala?
Kahit 1 milya ang layo, makikilala kita.
Ano pang hinihintay n'yo? Layas.
-Pasensiya na. -Lumabas na kayo!
-Napilitan kami. -Paano?
Unang trabaho namin 'to.
-'Di kami perpekto. -Kaya ako tumanggi!
Tama kami!
-Sa alin? -Sinabi ko na kanina.
-'Di mo naiintindihan! -Bakit nadamay ang buhok ko?
-Aalis na kami. -Lintik.
'Wag ka na sumigaw.
Hahanap ako ng paraan para ibalik
ang pera na ibinigay ni Mr. Choi.
Narinig namin ni Woo-jin lahat ng hiniyaw mo sa amin,
sana pakinggan mo rin ako.
Kung aalukin ka ng tulong para mangyari ang plano mo
pero ang kapalit ay papatay ka,
gagawin mo ba?
Tinaga ako sa mukha ng boss ng Smile Capital.
Kung 'di ako kumilos habang may naghihingalo sa harapan ko,
masahol pa ko sa gumawa sa 'kin nito.
Mali 'yon.
Pag-isipan mo.
Hahanap ako ng ibang trabaho. 'Wag kang mag-alala.
Sorry. 'Di ako nakapagtimpi.
Mas nagtimpi ka pa kaysa sa 'kin.
Gusto mong kumain? May alam kong bilihan ng soup.
Teka.
Baka sarado na 'yun dahil sa COVID.
Lalo lang akong nagutom.
Nakalimutan ko.
Ang sakit ng tiyan ko.
Kasalanan ko bang maaga sila magsara?
Kasalanan mo kasi nag-alok ka pa.
Nakapagtimpi ka kay Hyeon-ju, pero ngayon ay hindi!
Ang sabi mo, ang galing ko.
Sinabi ko 'yun kasi para kang talunan.
'Di ako mukhang talunan.
"'Di ako mukhang talunan."
Ano'ng ginagawa mo?
Ginagaya lang kita, "Pare, nagugutom na ako."
-"Masakit ang tiyan ko." -Wow.
Ang pangit mo.
Grabe 'yung biro mo.
'Di ako nagbibiro. Seryoso ako.
Nasasaktan din ako kaya humingi ka ng tawad.
NAGKAMALI AKO. MAGKITA TAYO SA OPISINA NANG 10:00 A.M.
Woo-jin.
Alam kong pagbibigyan niya tayo!
Uy, kapos!
-Kapos. -Kapos!
Ang ingay mo!
'Wag kang magalit. Laro lang ito.
-Mahal 'yan. -Ano ba?
-Umalis na kayo. -Aalis talaga ako!
-Ako na. -Alam ko, lintik ka.
-Minumura mo ako? -Ewan ko sa 'yo.
-Magsuot po kayo ng mask, sir. -Sige.
Ano 'yon?
May sumusunod sa amin, sir.
Sino?
Bata pa pero marunong silang lumaban.
Sigurado ka?
-Ano? -Sigurado ka bang sinusundan ka?
Mag-focus ka.
Ganito kasi…
Magsalita ka.
Bago ako nagtrabaho sa 'yo,
humiram ako ng pera sa isang lugar.
'Di ko binayaran kasi 'di naman hinanap.
May iba pa ba?
Pero nu'ng nakaraan, naningil sila.
Nakasumbrerong may pulang pusa 'yung naniningil.
Ganu'n din ang suot no'ng sumugod sa amin kanina.
Baka nagkataon lang?
Hindi. Parehong-pareho ang sumbrero.
Saan ka nanghiram?
Para malinaw ang nangyari kahapon,
ninakawan ni Yang Jae-myeong ang matandang 'yon,
pero nakalimutan na niya iyon.
Kaya nauwi 'yon sa away nu'ng nakipag-usap siya.
Pero magkano ang pera
ng kasama ni Jae-myeong gamit ang nakaw na ID?
Nasa 50 milyong won kada mule account.
Bali 500 milyon kada sampung ID?
Gaano katagal na nila 'to ginagawa?
Nasa kalahating taon na yata.
Wow! Siguradong malaki na ang kinita nila.
May mga ginagawa ba 'yung mga nagpapautang?
'Pag nagsumbong sila, iimbestigahan sila ng pulis.
Sinusubukan nilang bawiin ang pera pero 'di nila kaya.
Heto ang plano.
Hanapin ang mga nagpautang na niloko niya
at bawiin ang perang ninakaw niya para sa komisyon.
Sa 1% na komisyon, tatlong bilyong won iyon.
Maniningil tayo ng 2%.
Woo-jin.
Kung naloko ang mga nagpautang,
'di ba mas delikado 'yon sa mga may utang sa kanila?
Ano?
Dahil manghaharas sila ng kliyente para maningil.
Kaya?
Mapapasama ang mga maliliit na negosyo dahil do'n.
May punto ka.
Oo.
Paano nila tayo nahanap?
Hindi ko alam.
Patayin 'yung ilaw at karatula.
Lintik!
PYEONGHWA BOOKSTORE
-Patayin n'yo mga phone n'yo. -Okay.
Dito ba? Sigurado ka?
Oo. Heto 'yun.
Sa bookstore ka nanghiram ng pera?
Oo. Nagpapautang dati ang may-ari nito.
Uy, sipain mo nga 'yun.
Sipain mo ito.
Bilisan mo, lintik ka.
-Lakasan mo 'yung sipa. -Ano?
Sipain mo nang mas malakas!
Buwisit.
Sige pa!
Sipain mo nang mas malakas.
Tama na.
Kailangan natin ng malaking gamit panggiba nito.
Ito ang safe.
Noong pagbalik n'yo kagabi, may sumusunod ba sa inyo?
Sumakay kami ng bus.
Maaaring sinundan nila ang bus.
Kung sinundan nila kami kagabi, bakit di nila kami inatake?
Bakit ngayon sila umaksyon?
-Baka gusto niyang dalhin si Kim Jun-min… -Hyeon-ju.
Nakita ni Yang Jae-myeong ang kakayahan namin.
Kung aatake siya, magsasama siya ng marami.
Hindi rin siguro sila sigurado.
Pero baka alam na nila ngayon.
Gayun pa man, dapat malaman natin kung paano nila tayo nahanap.
Para maiwasan ang magkamali sa susunod.
Okay. Naiintindihan ko.
Bakit 'di natin 'to pag-usapan?
Alam ba ni Yang Jae-myeong ang lugar na ito?
Pumunta na siya dati.
Ibig sabihin, nalaman niya ang koneksyon natin sa lugar na ito.
Tama.
Oo.
Well,
baka naalala niya 'yung cap mo?
Dati kasi,
sinundan kita nu'ng hinahabol mo ang isang palaboy.
Oo, ako 'yon.
Si Yang Jae-myeong 'yung palaboy na 'yon.
Gano'n ba. Lintik.
Suot ko ang cap noon, 'di ba?
Oo. Baka naalala niya ang sumbrero mo.
Siguro nga kaya nila nalaman.
Pero bakit nila sinipa 'yung shutters?
Custom-made 'yung shutters dito na gawa sa bakal, hindi aluminum.
'Yon yata ang inaalam nila.
Lintik, babalikan nila tayo.
Bakit siya nandito?
Ano'ng ginagawa n'yo?
Galing dito 'yung puting kotse, tama ba?
Magsalita ka.
Pasensiya na sir. Kasalanan ko.
May trabaho kami kagabi.
Anong trabaho?
Ano kasi…
Anong trabaho?
Sinundan namin si Yang Jae-myeong.
-Bakit? -Lolo.
Desperado ang mga nagpapautang na mahuli siya.
Tiyak magbabayad sila para ro'n.
At ako lang ang makakahuli sa kaniya.
Para ba ito sa pera?
Masarap kumita ng pera.
At ano'ng ginawa n'yo?
Mga bodyguard ko sila, 'di ba?
Hindi ako nasaktan.
Nakakadismaya ka.
Ganu'n din ako sayo, Lolo.
Malinaw na masama siyang tao.
Bakit wala kang ginawa?
Kayang-kaya tapusin ni Mr. Hwang 'yon sa isang iglap lang.
Galit ka? Mas galit ako!
Gun-woo, tanggalin mo ang benda.
-Ano? -Bilisan mo at gawin mo na.
Ano? Okay.
Kung siya at si Kim Jun-min ay manloloko ng mga nagpapautang,
tiyak na tatakutin at pahihirapan nila
ang mga katulad ni Gun-woo.
Mawawalan ng saysay ang charity work na ginagawa mo.
Dumidiretso lang 'yun sa mga bulsa nila!
Kung gusto mong tumulong sa nangangailangan,
dapat mawala ang mga katulad ni Yang Jae-myeong.
Sino ang gumawa sa 'yo niyan?
Boss ng Smile Capital ang gumawa nito, sir.
Sino ulit?
'Di ko alam ang pangalan niya.
May hiwa siya ng kutsliyo sa kaliwang pisngi.
Umuwi na kayo.
Sir.
Baka nagkataon lang?
Tingnan mo kung si Kim Myeong-gil ang CEO ng Smile Capital.
Opo, sir.
Juju.
Ano?
Tinawag mo kaming bodyguards. Ang sarap sa pakiramdam no'n.
Ano naman?
Naisip na okay yata kung kakausapin mo kami nang kaswal.
Isang grupo tayo, Juju.
Kailangan bang kaswal mag-usap?
Opinyon ko lang 'yon kasi mas okay kung nagtatrabaho tayo na parang pamilya.
Sa pamilya, dapat nanlilibre ang pinakamatanda,
manlilibre ka ba?
Mas ayos pala 'pag pormal, mam.
Biro lang.
Gamitin natin ang card ni Lolo. Ano'ng gusto n'yo?
Rib eye.
Ikaw ang magbayad.
Barbecue buffet.
-Barbecue buffet? -Oo. May alam akong kainan.
Okay, sige.
Tara na!
Gaano katagal na kayong magkaibigan?
'Di mahalaga kung gaano na kayo katagal magkakilala.
'Di porke't matagal mo nang kilala ay totoo na.
Tapos?
Ang mahalaga ay
kung paano kayo nagkakasundo sa takbo ng buhay.
Na maintindihan ang isa't isa, kahit sa maikling pag-uusap.
Mahalaga 'yon.
-At ganu'n kayong dalawa? -Tama.
Kasi bilang boksingero, nalalaman namin sa bawat suntok ang kuwento ng kalaban.
"Kaya 'yan ang tinahak mong landas."
Pak!
"Ganito ako namuhay."
Ang bawat suntok
ay naglalaman ng karakter, puso, karanasan, hystery…
History?
History.
Nakikita namin lahat. Alam namin 'yon.
Okay.
At saka si Gun-woo
ay isang senior na Marino.
At doon mo malalaman ang lahat.
Ano'ng iniisip mo ro'n?
Lahat.
Lahat ng tungkol saan?
Juju, hindi ito naipapaliwanag.
Gano'n talaga kapag Marino.
Gaya ng pag-intindi ng mga rapper sa hip-hop
na kapag may nakita sila, "Hip-hop ito."
'Di maipaliwanag.
Okay. Hindi kamo maipaliwanag?
-Pinipilosopo mo ba ako? -Siyempre hindi.
'Tong bagay na 'to ay…
-Heto na. -Okay.
Naku.
Hindi mo pa binubuksan ang grill?
Wala kang inutos.
Kung sino ang naiwan, sila dapat ang magbukas.
Ganu'n ba? Ba't 'di mo binuksan kanina?
Masusunog kasi ang grill.
Paano masusunog ang bakal?
Hindi bakal ang nasusunog.
Ibig kong sabihin, masusunog ang karne dahil sa sobrang init.
Karne ang masusunog.
'Yon ang ibig sabihin ng "painitin ang grill."
Mga propesyonal na grillers 'yon. Ordinaryong tao lang ako.
-Ganu'n 'yon sabihin ng nanay ko. -'Di 'yon ginawa ng nanay ko.
-Maalam ka sa karne… -Ayan na!
Mag-ihaw ka na.
Hindi pa puwede.
Malamig pa, 'di pa puwedeng magsalang.
Papangit ang lasa. Dapat painitin.
Mag-usap muna tayo habang pinapainit ang grill.
Gun-woo. Magsalita ka nang natural.
Lolo mo ba si Mr. Choi?
Ano? 'Di ko inasahan 'yang tanong mo.
Gusto ko rin 'yang itanong.
Well…
Iikilian ko na lang.
Nu'ng 8 ako, nagka-spinal caner ako.
Ginamot ako noong 10 ako.
pero namatay ang tatay ko.
Kaya dinala ako sa bahay-ampunan,
pero ayaw ko ro'n kaya tumakas ako.
Kapag nagugutom ako,
tira-tirang black bean sauce noodles ang kinakain ko.
Nagtrabaho rin ako sa bar dati
at napakahirap no'n.
Kaya bumalik ako sa bahay-ampunan.
Inilipat ako ng bahay-ampunan nu'ng 17 ako.
Si Lolo ang may-ari no'n.
-Si Mr. Choi? -Oo.
Tinayo niya 'yon para gumawa nang mabuti.
Magaan ang loob niya sa akin.
Nu'ng una, akala ko baka manyak siya,
pero lumipas ang panahon…
sinserong tao pala siya.
Dahil kay lolo, natutunan ko ang mga bagay na 'di ko alam dahil wala akong pera.
Natuto ako ng Kendo at sumakay sa motor.
Masasabi kong mabait si Mr. Choi.
Mula middle school,
nag-part-time kami ni mama para sa utang ni papa.
Nu'ng umabot 'yon ng 100 milyong won, nawalan na ako ng pag-asa.
Alam kong 'di biro ang ganu'ng kalaking utang.
Kaya nu'ng binigyan niya ako ng pambayad sa utang ko,
naisip ko na
gagawin ko ang lahat para protektahan siya.
Sabi sa 'kin ni lolo, kung gusto kong makilala ang isang tao,
dapat bukas ang isip mo.
Ang malalim na tao, ibabalik ang itinulong mo sa kanila,
pero ang mababaw na tao, gagamitin 'yon laban sa 'yo.
-Totoo 'yan. -Mabait ka, Gun-woo.
Oo. Mabait ako at saka masipag.
-Puwede na tayong mag-ihaw. -Okay.
-Tamang-tama ang timing. -Natututo ka na.
Mahusay ka kasing magturo.
Napag-iiwanan yata ako.
Hindi bale. Baliktarin mo na.
Hindi puwede.
Magtiwala ka sa kaniya.
'Di ako sanay sa ganitong usapan.
Masasanay ka rin.
Ang bango.
-Ubusin natin ang pagkain sa buffet. -Sige.
-Kailan mo aalisin ang tahi? -Bukas.
Masakit ba?
Kaya naman.
-Ang sabi ko, mainit. -Mas masarap sa taglamig 'pag malamig.
Talaga naman!
-Hyeon-ju. -Oh?
Matutunton na tayo ni Yang Jae-myeong, 'di ba tayo lilipat?
Kakausapin ko si Lolo.
-Bilisan mo. Wala na tayong oras. -Okay.
Ms. Lee.
Nakasalalay sa lobby ng hotel ang lahat.
Gusto kong makita ng bisita natin ang pinakamagandang Korean
na lobby.
'Yung tipong ngayon lang nila mararanasan.
Sige, naiintindihan ko.
Umaasa ako sa magagandang ideya mo
sa meeting bukas.
Sa tuktok ng hotel na 'yon ang magiging casino natin.
Ang layunin ko ay 100 bilyon won kada taong kita.
Maraming mga tao
ang 'di mapakali na magsugal dahil sarado pa ang Macau.
Ipagbu-book natin sila ng suite kada linggo para magsaya.
Pagkatapos ay kukuhan nang nagsusugal.
'Pag sapat na ang pera natin,
ibibigay ni Jang-do sa pulisya ang ebidensya ng ilegal na pasugalan.
Kapag nasira ang hotel at wala ng kinikita,
papasok tayo para kunin ang lahat.
'Pag ka may-alas na tayo kay Director Hong,
dapat handa na ang 100 bilyon.
Halos 50 bilyon pa ang kulang, tama?
Oo, sir.
Oras na para mangolekta.
Ibenta ang anumang bagay na may halaga.
Papasok ako!
Opo, sir.
Kakapasok lang ng kotseng sinasabi mo.
Okay.
Aalis muna ako, sir.
Ano'ng nangyayari?
LABASAN NG CAR WASH BAWAL PUMARADA
Hello!
Ano'ng nangyayari? Buwisit.
Tingnan mo ito.
-Patahimikin mo. -Lintik!
Kadiri, pare. Pambihira.
Ano'ng ginagawa nito?
Maawa kayo.
Hawakan siya!
Patay kang hayop ka.
Saan ka pupunta?
Hoy, hubaran n'yo siya.
Uy, halika rito.
Hello, sir. Dito ang daan.
-Nandiyan ba siya ngayon? -Oo.
Salamat sa kasipagan mo.
-Bilangin mo. -Salamat, sir.
-Hayop ka. -Lintik.
Sorry. Please, pahingi ako ng damit.
Napuruhan n'yo siya nang husto.
-Hello, sir! -Hello, sir!
Ang lamig. Pahingi ng damit.
Soryy, sir.
Kumusta?
Ikaw,
ikaw 'yon, 'di ba?
Gago ka.
Umaarte ka pang matapang.
Tarantado.
Hindi ka dapat nakipaggaguhan sa kaniya.
Akala mo matatakot siya
at hihingi ng tawad sa'yo
dahil pulis ang pinsan mo?
Heto ang munting aral para sa 'yo.
Kakagatin ka ng mabangis na hayop 'pag inatake mo sila.
Hindi mahalaga kung mas malakas o mahina ka sa kanila.
Nangangagat sila.
Ngayon naman.
Maghubad ka.
Ano?
Hubarin mo ang panloob mo.
Okay, nauunawaan ko na.
Please, pakawalan n'yo na ako.
-Pambihira. -Sorry.
-'Di ko alam kung tungkol saan 'to… -Uy, In-beom.
Pakalawan n'yo ako na ako.
Tapusin na natin 'to.
Maghuhubad ka ba o hindi?
Huwag mo akong patayin.
-Buhayin n'yo ako. -Painumin n'yo pa.
Maghuhubad ka ba o hindi?
Maghuhubad na ako!
Ngayon na.
Ganiyan nga.
Direktor Hong, maghubad ka.
MAY MALAKI AKONG BALITA
Okay, tama na 'yan.
KICKBOXING
Bumangon ka. Halika.
Oo.
Mr. Choi, si Kim Myeong-gil nga ang CEO ng Smile Capital.
Ganu'n ba?
Susunduin kita. Parating na ako, sir.
Okay.
Pasensiya na kung biglaan ito.
Kamakailan ay dumaan ako sa mga pagsubok.
Kaya heto ang naging desisyon ko, sana ay maintindihan n'yo.
Magsasara na tayo sa katapusan.
Ipapadala ko sa inyo
ang isang taong sahod at severance pay n'yo.
Salamat sa lahat.
Sir, paano naman
ang mga perang inutang sa atin?
Ako na ang bahala do'n.
Tatay.
-Bakit? -Si Oh In-muk ng security ito, sir.
May mga magnanakaw na pumasok sa opisina mo.
Ilan?
Dalawa yata.
Hoy!
'Di ba 10 minuto lang?
Karaniwang 6-digit ang kombinasyon ng ganitong model.
Walo ang isang 'to.
Binago yata nila ito.
-Ano naman? -Kailangan ko pa ng oras.
Bilisan mo.
Nakuha ko na!
Okay. Tumabi ka.
Bawat promisorry note na ito ay nagkakahalaga ng 1 bilyon.
Ano'ng nangyari?
Wala pang lumabas. Pinatay ko ang elevator.
Mabuti.
Samahan ba kita?
Hindi, ayos lang. Salamat.
Teka. Pahiram ako nito.
Sige.
Sino ka?
Paano ka nakapasok?
Sinong nag-utos sa 'yo?
Sinong nag-utos sa'yo?
Buwisit.
Sinong nag-utos sa 'yo?
Lintik.
Sir, ayos ka lang?
Patayin mo na 'yan.
Okay lang 'yan, Beom.
-Kalimutan mo na 'yon, Beom. -Okay.
-Ano? -Opo, sir.
Kang In-beom!
Wala na tayong oras.
Kunin mo lahat ng pera sa safe at mauna kang bumaba.
Ayusin mo ang sarili mo.
Sir!
Wala na siya.
-Mauna ka na. -Opo, sir.
-Mr. Choi. -Bakit?
Napag-isipan mo na ba?
Ano bang isyu rito?
Iwasan natin si Yang Jae-myeong.
Bakit?
Pumapatay sila ng tao.
Ilipat rin natin ang bookstore.
Bakit?
Hyeon-ju.
Tingnan mo ako.
Matanda na ako at pagod na.
Wala na akong lakas o tapang
para labanan sila.
Gusto kong mabuhay nang mapayapa,
ituro sa 'yo ang mga bagay na gusto kong matutunan mo,
at ibigay ang mga bagay na gusto kong iwan sa iyo.
'Yon lang ang hiling ko.
Puwede mo bang gawin 'yon?
Mabuti.
Salamat.
Tumataas ang halaga ng ginto
kapag bumababa ang halaga ng pera.
Kaya pinakamainam na mag-ipon ng pera.
Kung tutunawin at ihahalo mo ito sa ibang ginto,
mas nagmamahal ito.
'Yan ang una kong natutunan kay Mr. Choi.
Nabigo akong makuha ang ginto niya…
Nagsisisi pa rin ako.
Ang lintik na matandang 'yon.
Bakit niya isinara ang kompanya?
Beom.
Sir.
Pumasok ka.
Ano sa tingin mo?
Kamanga-mangha.
Bawat isa ay 500 milyon.
'Pag 'di tayo nagtagumpay sa Korea,
dadalhin natin ito papunta sa Vietnam.
May kapit ako sa gobyerno ng Vietnam.
Gamit ito,
mamumuhay tayo na parang mga hari habang buhay.
Salamat, sir.
Kapatid ang turing ko sa 'yo.
Gagawin ko lahat para sa 'yo.
Beom.
Ikaw lang ang mayroon ako.
Alam mo iyon, 'di ba?
Halina kayo.
Nandito ang pinakamasarap na stir-fried pork.
-Totoo ba? -Oo.
Tita?
Tita.
Si Woo-jin ito.
Diyos ko, Woo-jin.
Ano'ng nangyari?
Nangutang ako.
Ang sabi nila, bayaran ko sila.
Sinabi kong wala pa akong pera dahil matumal ang benta ko.
Sinira nila ang lahat.
Diyos ko, natatakot ako.
Ano'ng gagawin ko?
Dahil sa mga nasira, 'di tatakbo ang negosyo niya.
Paano niya babayaran ang interes no'n?
Hindi siya nagbabayad.
Maghinay-hinay kayo. Nahihirapan din sila.
Eh paano naman ako mabubuhay?
Bakit 'di na lang ikaw ang magbayad?
Alam mong wala akong pera para diyan.
Kaya manahimik ka.
Wala kang pakialam. Kuha mo?
Okay.
Si Im 'yon.
Katrabaho ko siya dati.
Naloko siya ng humiram sa kaniya ng 500 milyong won.
-Si Yang Jae-myeong ba? -'Di ko alam.
'Di ko alam. 'Di ko na tinanong.
Pero ID at mule account iyon ng isang palaboy.
Parehong modus.
Siya nga.
Dapat mahuli siya.
Biktima rin ako. Dapat kumilos ako.
Sinabihan ako ni Lolo na pumirmi tayo.
Delikadong tao sila.
Sa tingin ko, maling tumunganga lang.
Kung tawagan ko siya ulit para siya na ang humuli kay Yang?
Tayo dapat ang makahuli sa kaniya.
Baka kumita tayo ro'n.
Kung kikita tayo rito, puwede ko bang tulungan si tita?
Patas ang hatian. Ikaw na ang bahala sa kikitain mo.
-Sige. -Gusto ko rin siyang tulungan.
Halika rito.
Ikaw din.
Buwisit.
Salamat.
All in.
Sir, tingnan n'yo ito.
'Yung kotseng 'yon.
Pinatay nila ang makina, pero walang lumalabas.
-Maghanda ka na. -Oo, sir.
Tingnan mo ang phone mo.
Oo, sir.
Sir, nandito na sila.
Gawin n'yo 'yung sinabi ko sa loob ng 2 oras.
Nandito na sila.
Tara na.
Mamamatay kayo ngayon, mga puta.
Oo, sir.
Bumaba na kayo.
Lumabas na kayo.
Alam kong nandiyan kayo kaya lumabas na kayo, mga hayop!
Lumabas na kayong mga hayop kayo! Nagtatagu-taguan ba kayo?
Mga gago.
Sagutin mo…
HYEON-JU
-Ano? -Lolo.
Nasa panganib sila.
Nasaan ka?
Bilisan mo!
-Hoy, ikaw! -Tara na!
Mga gago!
Tara.
Lintik.
Tara!
Lintik. Kalokohan 'to.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Neneth Dimaano