‎อะไรวะ
‎ไอ้เวร พวกแกเป็นใครวะ
‎เข้ามาสิ เข้ามาเลย ไอ้ลูกหมา
‎แม่งเอ๊ย
‎ไปกันเถอะ
‎พี่ เรียกรถพยาบาลเถอะ
‎กอนอู มันจะกลายเป็นเรื่องใหญ่นะ
‎มีคนกำลังจะตายนะพี่
‎คุณฮยอนจูครับ
‎คุณปู่คนเร่ร่อนได้รับบาดเจ็บสาหัส
‎เราเลยเรียกรถพยาบาลมาครับ
‎ยางแจมยองล่ะคะ
‎มัน…
‎หนีไปได้ครับ
‎เวรเอ๊ย ฉันบอกแล้วไงว่าอย่าแสดงตัว
‎แต่ว่าเขาบาดเจ็บหนักมาก
‎เราเองก็ไม่มีทางเลือกน่ะครับ
‎ไม่ใช่คนรู้จักด้วยซ้ำ จะออกหน้าทำไม
‎คือ… แต่ว่าเรา…
‎เอาไงกันดี
‎เดี๋ยวฉันโทรไปคุยเอง
‎มีอะไรคะ
‎เอ่อ คุณฮยอนจูครับ คือว่า…
‎ผมต้องขอโทษจริงๆ
‎ขอโทษเป็นร้อยเป็นพันครั้งเลยก็ได้
‎ตอนนี้คุณอยู่ไหนครับ
‎ผมอยากไปขอโทษคุณด้วยตัวเองน่ะครับ
‎ไม่ต้องหรอกค่ะ มันจบแล้ว
‎คุณฮยอนจู ขอเวลาให้ผมแค่ห้านาทีนะครับ
‎ผมพูดจริงๆ ไม่ได้ล้อเล่นเลย
‎ผมอยากจะขอโทษคุณจริงๆ ครับ
‎กอนอูก็อยากขอโทษด้วยเหมือนกัน
‎ขอร้องละครับ ขอแค่ห้านาที
‎ได้โปรดนะครับ
‎มาที่ร้านหนังสือแล้วกันค่ะ
‎พี่
‎พูดตามตรง ผมไม่เข้าใจเลย
‎อะไร ไม่เข้าใจอะไร
‎ถ้าเรามัวอยู่เฉย
‎คุณปู่คนนั้นอาจจะตายไปแล้วก็ได้
‎พี่ก็เห็นนี่
‎ฉันรู้
‎เราทำเรื่องที่ถูกต้องแล้ว ‎ทำไมพี่ต้องไปขอโทษเขาแบบนั้น
‎ทำไมเราต้องขอโทษด้วยล่ะ
‎กอนอู นี่มันงานแรกของเรา
‎ฮยอนจูไม่ได้อยู่ตรงนั้นด้วย ‎เธอไม่เข้าใจเราหรอก
‎เรื่องเกิดขึ้นในตอนที่เรายังไม่รู้จักกันดี
‎ถ้าเราขอโทษในส่วนที่อาจเข้าใจผิดกันได้
‎ฉันว่าเราก็น่าจะพอคุยกันรู้เรื่องน่ะ
‎- แต่มันก็… ‎- กอนอู
‎ฉันไม่คิดว่านายทำอะไรผิดเลยจริงๆ
‎แต่ในแง่ของการทำงาน
‎ถ้าเราช่วยเหลือกันและกัน มันก็จะผ่านพ้นไปได้
‎ขอครั้งเดียว โอเคไหม
‎อือ ก็ได้
‎(Bloodhounds)
‎ไม่ต้องนั่งค่ะ คุยแป๊บเดียวก็จบ
‎คุณสู้กับยางแจมยองมาใช่ไหม
‎ครับ มันเลี่ยงไม่ได้น่ะ
‎เราทำงานด้วยกันไม่ได้หรอกค่ะ
‎ทำไมคะ
‎เห็นๆ กันอยู่ไม่ใช่เหรอ
‎เราขอโทษอย่างจริงใจไปแล้วนี่…
‎สิ่งสำคัญไม่ใช่เรื่องขอโทษ
‎คุณเผยหน้าให้ยางแจมยองเห็นแล้วใช่ไหม
‎ฉันตั้งใจจะรวบรวมเบาะแส
‎เพื่อตามรอยมันเงียบๆ
‎ตอนนี้มันรู้ตัวแล้วว่ามีคนคอยตามดูอยู่
‎มันก็คงไม่โผล่หัวมาแล้ว
‎ให้พูดก็คือ แผนฉันพังแล้ว
‎เราใส่ทั้งหมวกทั้งหน้ากาก ‎มันไม่เห็นหน้าเราหรอกครับ
‎อ๋อ ปิดหน้าแล้วคงดูไม่ออกเลยสินะ
‎มองไม่เห็นทรงผมทุเรศๆ แบบนี้
‎มันคงดูไม่ออกแน่
‎แม่งเอ๊ย ถ้าเป็นฉันคงดูออกตั้งแต่ร้อยเมตรแล้ว
‎มัวทำอะไร ออกไปสิ
‎- เราก็ขอโทษไปแล้ว ‎- บอกให้ออกไปไงวะ
‎- เหตุมันเลี่ยงไม่ได้ ‎- เหตุอะไร
‎เราเพิ่งจะทำงานด้วยกัน ‎ใครมันจะเก่งตั้งแต่แรก
‎ฉันถึงได้ปฏิเสธแต่แรกไง
‎เราลงมือตามสถานการณ์
‎- สถานการณ์อะไร ‎- ก็ที่โทรบอกไง
‎แม่งเอ๊ย พูดไม่รู้เรื่องรึไง
‎แม่ง เกี่ยวอะไรกับทรงผมวะ
‎- เราไปเองครับ ‎- ให้ตายห่าเถอะ
‎เราจะออกไปแล้ว อย่าตะโกนเลย
‎ค่าจ้างที่ประธานให้มา
‎ผมจะหาทางมาคืนให้ทั้งหมด
‎แต่ในเมื่อเราฟังที่คุณฮยอนจูตะโกนใส่แล้ว
‎คุณฮยอนจูก็ช่วยฟังผมพูดสักอย่างนะครับ
‎ถ้ามีคนจะช่วยให้งานของคุณราบรื่น
‎แลกกับการให้คุณฆ่าคน
‎คุณจะฆ่าลงเหรอครับ
‎ประธานสไมล์แคปปิตอลใช้มีดกรีดหน้าผม
‎ถ้ามีคนกำลังจะตายแล้วผมยังอยู่เฉย
‎ผมจะเลวยิ่งกว่าไอ้ประธานนั่น
‎มันไม่ถูกต้อง
‎ช่วยเก็บไปคิดด้วยนะครับ
‎ฉันจะไปหาที่อื่นดูให้
‎อย่ากังวลไปเลย
‎ขอโทษนะที่ผมทนไม่ไหว
‎นายยังอดทนได้มากกว่าฉันอีก
‎หิวละสิ ฉันรู้จักร้านต้มเลือดวัวอยู่ ไปกันเถอะ
‎เดี๋ยวนะ
‎ช่วงโควิดร้านปิดไปแล้วแน่เลย เลยสี่ทุ่มแล้วนี่
‎มาพูดให้หิวกว่าเดิมอีกเนี่ย
‎ก็ฉันลืมนี่
‎โอ๊ย แสบท้อง
‎ร้านอาหารปิดเพราะโควิด มันความผิดฉันเหรอ
‎พี่ผิดที่พูดขึ้นมาไงล่ะ
‎เฮ้ย เมื่อกี้แกก็ทนฮยอนจูไม่ไหวเหมือนกันนี่
‎เมื่อกี้ยังบอกว่าผมทนได้ดีอยู่เลย
‎ฉันพูดเพราะสงสารไง เห็นแกซึมเป็นหมาหงอย
‎ผมไม่ได้เป็นหมาหงอยสักหน่อย
‎โถ "ผมไม่ได้เป็นหมาหงอยสักหน่อย"
‎- โถ ‎- ทำอะไรน่ะ
‎เลียนแบบแกไง ไอ้หมาหงอย โอ๊ย หิวข้าว
‎โอ๊ย แสบท้อง
‎โอ้โฮ หน้าตาโคตรน่าเกลียด
‎ล้อเล่นอะไรแรงขนาดนั้นวะ
‎เปล่า ไม่ได้ล้อเล่น พูดจริงๆ
‎ฉันก็เจ็บจริงนะ ขอโทษมาเลย
‎(ขอโทษค่ะ ฉันคิดน้อยเกินไป)
‎(พรุ่งนี้สิบโมงเจอกันที่ออฟฟิศ)
‎พี่
‎กะไว้แล้วเชียว
‎ไม่ถึง
‎- อีกไกล ‎- ตีไม่ถึง
‎แม่งเอ๊ย หนวกหูฉิบหาย
‎หัวร้อนเหรอ แค่เกมเนี่ยนะ ให้ตาย
‎- ไม้ก็แพง ‎- ไม่พอใจอะไร
‎- รีบๆ ตี ‎- เดี๋ยวตีน่า
‎- ตาเธอนี่ ‎- รู้น่า ไอ้โรคจิต
‎จะด่าทำไม น่ารำคาญ
‎ต้องสวมหน้ากากด้วยนะคะ
‎รู้แล้ว
‎มีอะไร
‎ท่านครับ มีคนสะกดรอยตามเรา
‎ใคร
‎ยังเด็กๆ กันอยู่ ‎แต่ดูเหมือนจะรู้มวยกันมาพอตัวครับ
‎แน่ใจเหรอ
‎อะไรนะครับ
‎แน่ใจไหมว่ามีคนตามแกอยู่ ไอ้เวร
‎ไม่ฟังที่พูดรึไง
‎เรื่องนั้น…
‎พูดมา
‎ก่อนผมจะมาทำงานให้ท่าน
‎ผมเคยยืมเงินมาจากที่หนึ่งอยู่ช่วงหนึ่ง
‎ไอ้พวกนั้นมันไม่ได้ทวงผมก็เลยชิ่งมาเฉยๆ
‎พูดมาให้ไว
‎แต่ก่อนหน้านี้ไม่นาน คนจากที่นั่นมารับเงินไป
‎ไอ้คนที่มารับเงินใส่หมวกรูปแมวสีแดง
‎แล้วคนที่มาเล่นงานพวกเราวันนี้ ‎ก็ใส่หมวกแบบเดียวกันครับ
‎บังเอิญหรือเปล่า
‎ไม่ครับ เหมือนกันเลย
‎แกกู้เงินมาจากที่ไหน
‎ถ้าให้อธิบายสถานการณ์เมื่อวานนี้สั้นๆ ก็คือ
‎คุณปู่คนเร่ร่อนที่หมดสติไปคนนั้น
‎เคยถูกยางแจมยองขโมยบัตรประชาชนไปแล้ว
‎แต่ยางแจมยองจำไม่ได้ ‎เลยเข้าไปชวนคุยแล้วมีปากเสียงกัน
‎ว่าแต่คนพวกนั้น
‎เอาบัตรประชาชน ‎ที่ขโมยไปกู้เงินได้ใบละเท่าไรครับ
‎บัญชีเถื่อนบัญชีนึงก็ราวๆ 50 ล้านมั้ง
‎บัตรประชาชนสิบใบก็ 500 ล้าน
‎มันทำมานานเท่าไรแล้วครับ
‎อย่างน้อยก็คงสักครึ่งปีค่ะ
‎ฟาดไปเยอะเลยนะ
‎แต่เจ้าพ่อเงินกู้พวกนั้น ‎ปล่อยให้ตัวเองโดนโกงเฉยๆ เหรอ
‎พวกนั้นแจ้งความไม่ได้เพราะจะโดนสอบสวน
‎และถึงจะหาตัวกันเองก็คงหาไม่เจอค่ะ
‎สิ่งที่ฉันตั้งใจจะทำก็คือ
‎หาตัวคนปล่อยกู้รายย่อยที่ถูกยางแจมยองโกง
‎แล้วเอาเงินที่มันยืมไปมาคืนให้โดยคิดค่าเหนื่อย
‎หักหนึ่งเปอร์เซ็นต์ก็สามพันล้าน
‎ต้องสองเปอร์เซ็นต์สิคะ
‎พี่
‎ถ้าคนปล่อยเงินกู้โดนโกง
‎คนที่ยืมเงินจากพวกมันก็ยิ่งลำบากไม่ใช่เหรอ
‎ฮะ
‎พวกมันคงยิ่งตามรังควานชาวบ้าน ‎เพื่อหาเงินมาแทนที่เสียไปให้ได้
‎แล้วทำไม
‎สุดท้ายแล้วคนที่ได้รับผลกระทบมากที่สุด
‎ก็น่าจะเป็นคนทำมาค้าขายน่ะสิ
‎พูดแบบนั้นก็ถูก
‎อือ
‎มันหาเจอได้ยังไงคะ
‎- มันมากันได้ยังไง ‎- ไม่รู้สิครับ
‎ไปปิดไฟกับป้ายข้างนอกแล้วเข้ามาค่ะ
‎บ้าเอ๊ย
‎(ร้านหนังสือพยองฮวา)
‎(หนังสือพยองฮวา)
‎- ปิดมือถือกันก่อนค่ะ ‎- ครับ
‎ที่นี่ใช่ไหม แน่ใจรึเปล่า
‎ครับ แน่ใจครับ
‎ยืมเงินจากร้านหนังสืองั้นเหรอ
‎เห็นว่าสมัยก่อนเถ้าแก่ของที่นี่
‎เคยทำธุรกิจปล่อยเงินกู้เจ้าใหญ่ครับ
‎นี่ ลองเตะดูซิ
‎เตะตรงนี้
‎รีบเตะสิวะ ไอ้เวรนี่
‎- เตะให้แรงกว่านี้ ‎- อะไรนะครับ
‎บอกให้เตะแรงกว่านี้ไงวะ ไอ้เวร
‎เฮ้อ
‎แรงอีก
‎เตะให้แรงกว่านี้อีก ไอ้เวร
‎พอแล้ว
‎ตรงนี้คงต้องใช้เครื่องมือหนักถึงจะพังได้
‎มันคือที่เก็บเงินนี่เอง
‎เมื่อวานตอนมาที่นี่ ‎ได้เช็กหรือเปล่าคะ ว่ามีคนตามมาไหม
‎เราขึ้นรถเมล์มา
‎มันอาจจะตามรถเมล์มาก็ได้นี่คะ
‎ถ้าเกิดว่าเมื่อคืนนี้
‎พวกนั้นมันสะกดรอยตามเรามา
‎ทำไมมันไม่บุกทันทีแต่เพิ่งมาตอนนี้
‎มันอาจจะตั้งใจพาคิมจุนมินมาก็ได้
‎คุณฮยอนจู
‎เมื่อคืนนี้ยางแจมยองมันเห็นเราตอนสู้
‎ถ้ามันจะเข้ามาเล่นงานเรา
‎มันคงพาคนมาเพิ่มไปแล้วครับ
‎พวกมันก็คงยังไม่มั่นใจ
‎แต่ตอนนี้มันอาจจะรู้อะไรบางอย่างแล้วละ
‎ยังไงการรู้ให้ได้ว่าคนพวกนั้นหาที่นี่เจอได้ยังไง
‎ก็เป็นสิ่งสำคัญค่ะ
‎เราจะได้ป้องกันไม่ให้ทำผิดซ้ำแบบเดิม
‎โอเค ผมพอจะเข้าใจแล้ว
‎เราไปนั่งคุยกันก่อนดีไหมครับ
‎อือ
‎ยางแจมยองรู้จักที่นี่หรือเปล่าครับ
‎เมื่อก่อนเขาเคยมาค่ะ
‎มันรู้ว่าเราเกี่ยวข้องกับที่นี่ได้จากอะไรสักอย่าง
‎อ้อ
‎อ๋อ
‎คือ…
‎มันจำหมวกคุณฮยอนจูได้หรือเปล่าครับ
‎ที่จริงแล้วก่อนหน้านี้
‎ผมเคยวิ่งตามคุณฮยอนจู
‎ตอนคุณฮยอนจูวิ่งไล่คนเร่ร่อน
‎อ๋อ
‎ครับ นั่นผมเอง ที่ช็อตไฟ
‎คนเร่ร่อนตอนนั้นคือยางแจมยองค่ะ
‎โธ่
‎ตอนนั้นฉันก็ใส่หมวกใบนั้นด้วยใช่ไหมคะ
‎ใช่ครับ ผมจำหมวกใบนั้นได้
‎งั้นมันอาจจะรู้จากจุดนี้ก็ได้
‎ว่าแต่ ทำไมมันต้องเตะประตูเหล็กด้วยครับ
‎บานเหล็กของเราสั่งทำพิเศษจากเหล็ก ‎ไม่ใช่อะลูมิเนียมค่ะ
‎มันน่าจะลองเช็กดู
‎ท่าทางมันคงจะกลับมาอีก
‎ท่านมาทำไมน่ะ
‎พวกเธอไปทำอะไรกันมา
‎รถสีขาวคันนั้นมาที่นี่ใช่ไหม
‎จะไม่พูดเหรอ
‎ขอโทษครับ ผมผิดไปแล้วครับ
‎เมื่อคืนนี้เราออกไปทำงานกันแล้ว…
‎งานอะไร
‎คือ… เรื่องนั้น…
‎งานอะไร
‎สะกดรอยตามยางแจมยองค่ะ
‎ทำไม
‎คุณปู่คะ ในสายตาของพวกปล่อยกู้ ‎ยางแจมยองเป็นคนที่
‎ต้องจับตัวมาให้ได้แม้ต้องจ่ายเงินแลกค่ะ
‎ฉันเป็นคนเดียวที่จับมันได้
‎เธอทำไปเพื่อเงินเหรอ
‎หาเงินได้ก็เป็นเรื่องดีนี่คะ
‎พวกนายล่ะ ทำอะไรลงไป
‎งานของพวกพี่ๆ เขาคือคุ้มกันฉันนี่คะ
‎ฉันไม่ได้บาดเจ็บอะไรค่ะ
‎น่าผิดหวัง
‎ฉันก็ผิดหวังในตัวคุณปู่ค่ะ
‎เห็นชัดๆ ว่ายางแจมยองทำเรื่องไม่ดี
‎ทำไมยังอยู่เฉยอีกคะ
‎คนอย่างมันน่ะ แค่ออกปากสั่งลุงฮวัง
‎เดี๋ยวเดียวก็กำจัดทิ้งได้แล้ว
‎หงุดหงิดเหรอคะ ฉันหงุดหงิดกว่าอีก
‎พี่ ถอดผ้าปิดแผลออกหน่อย
‎- หือ ‎- เร็วเข้า
‎อ๋อ อือ
‎เวลายางแจมยองกับคิมจุนมิน ‎มันหลอกเอาเงินจากพวกรายย่อย
‎คนพวกนั้นยังไงก็ต้องไปข่มขู่ ‎และบีบเอากับคนที่สู้ไม่ได้
‎แบบพี่เขาอยู่แล้วนี่คะ
‎เพราะงั้นการที่คุณปู่ช่วยเหลือคนจน
‎มันเลยไม่มีประโยชน์อะไรเลย
‎เงินของคุณปู่ไปเข้ากระเป๋าพวกมันค่ะ
‎ถ้าคุณปู่อยากช่วยเหลือคนยากไร้จริงๆ
‎ต่อให้ฝืนใจแค่ไหนก็ต้องจับคนเลวๆ ‎แบบยางแจมยองให้ได้ค่ะ
‎ใครเป็นคนทำแบบนั้นกับหน้ากอนอู
‎ประธานของสไมล์ แคปปิตอลครับ
‎ชื่ออะไร
‎ผมก็ไม่รู้จักชื่อเขา
‎แต่แก้มด้านซ้ายเขามีรอยกรีดเป็นทางยาวอยู่ครับ
‎พวกเธอกลับไปซะ
‎เถ้าแก่ครับ
‎มันเรื่องบังเอิญหรือเปล่า
‎ช่วยดูให้ผมทีว่าประธานของสไมล์ แคปปิตอล ‎ใช่คิมมยองกิลหรือเปล่า
‎ครับ
‎ฮยอนจู
‎ไม่มีหางเสียงเลยนะ
‎ก็เมื่อกี้ยังเรียกเราว่าพี่อยู่เลยนี่
‎รื่นหูดีนะ
‎แล้วไง
‎งั้นเราก็พูดกันสบายๆ ดีไหม
‎ฮยอนจู เราเป็นทีมเดียวกันนี่
‎ถ้าพูดแบบเดิมจะไม่ใช่ทีมเดียวกันเหรอ
‎ถ้าบรรยากาศเหมือนครอบครัวสักหน่อยก็คงดีน่ะ
‎แค่เสนอเฉยๆ เสนอแนะ
‎ถ้าเป็นครอบครัว ใครแก่สุดก็ต้องเลี้ยงข้าวนะ
‎พี่จะเลี้ยงเหรอ
‎ที่จริงผมว่าพูดเพราะๆ กันก็ดีนะครับ
‎ล้อเล่นน่า
‎ใช้บัตรเครดิตคุณปู่จ่ายกัน อยากกินอะไรล่ะ
‎ริบอาย
‎พี่จ่ายเองสิ อันนั้น
‎บุฟเฟต์เนื้อ
‎- บุฟเฟต์เนื้อเหรอ ‎- มีร้านนึงอร่อยมาก
‎อือ ก็ได้
‎ไปกันเถอะ
‎พี่สนิทกับพี่กอนอูตั้งแต่เมื่อไร
‎ฉันว่าคนเราจะรู้จักกันมานานแค่ไหน ‎ไม่สำคัญหรอก
‎ต่อให้รู้จักกันมานานก็ใช่ว่าจะเป็นเพื่อนแท้
‎แล้วไง
‎สิ่งที่สำคัญจริงๆ
‎คือเราใช้ชีวิตมาคล้ายกันแค่ไหน
‎เพราะงั้นเวลาเจอกัน แม้จะคุยกันสั้นๆ
‎แต่ก็เข้าใจกันได้ นั่นละคือสิ่งสำคัญ
‎พี่สองคนเป็นแบบนั้นเหรอ
‎ใช่สิ แล้วนักมวยอย่างเรา
‎เวลารับส่งหมัดกันจะมีสิ่งที่สัมผัสถึงกันได้
‎"อ๋อ แกใช้ชีวิตมาแบบนี้เอง"
‎"ส่วนฉันใช้ชีวิตมาแบบนี้ ไอ้หนุ่ม"
‎แต่ละหมัดนั้น มันเล่าถึงนักชกทั้งสองคนว่า
‎มีนิสัยใจคอ จิตใจ ประวัติ ฮิสเตรี่
‎ฮิสทอรี่
‎อะไรพวกนี้ ดูออกหมดแหละ รู้เลย
‎เหรอ
‎แล้วเจ้ากอนอูน่ะ
‎เป็นรุ่นพี่ในกองทัพเรือ
‎แค่นี้ก็บอกทุกอย่างแล้ว
‎บอกอะไร
‎ทุกอย่าง
‎ทุกอย่างแล้วมันอะไร
‎ฮยอนจู ของแบบนี้อธิบายให้ตายยังไง ‎ก็ไม่ได้หรอกนะ
‎เพราะมีแค่ทหารเรือเท่านั้นที่รู้
‎ก็เหมือนเวลาที่ชาวฮิปฮอปเห็นอะไร
‎แล้วพูดว่า "เฮ้ย นี่แหละ ฮิปฮอป"
‎เห็นแล้วรู้เลย อะไรแบบนั้น
‎มันบรรยายเป็นคำพูดไม่ได้
‎บรรยายเป็นคำพูดไม่ได้นี่เอง
‎ล้อเลียนฉันเหรอ
‎ใช่ที่ไหนล่ะ
‎เธอนี่มัน…
‎- มา ‎- อือ
‎หือ
‎มัวทำอะไรอยู่ ไฟก็ไม่เปิดเนี่ยพี่
‎แกไม่ได้บอกให้เปิดนี่
‎คนที่นั่งอยู่ก็ต้องเปิดอยู่แล้วปะพี่
‎ใครจะไปรู้วะ แกก็เปิดแล้วค่อยเดินไปสิ
‎จะทำแบบนั้นได้ไง
‎เดินไปเอาเนื้อมันใช้เวลา เตาไหม้พอดี
‎เป็นเหล็กจะไหม้ได้ไง
‎อ๋อ ไม่ใช่เหล็กไหม้
‎ถ้าเตาร้อนเกินไป พอวางเนื้อแล้ว
‎เนื้อมันจะไหม้ใช่ไหมล่ะ
‎แสดงว่าเนื้อสินะที่ไหม้
‎แบบนั้นเขาเรียกว่าเตาไหม้
‎นั่นมันศัพท์เฉพาะของพนักงานพาร์ตไทม์ ‎ผมคนธรรมดาครับ
‎แม่ผมก็เรียกว่าเตาไหม้นะ
‎แม่ฉันไม่เรียก
‎คนที่รู้จักเนื้อดีน่ะ…
‎แค่นี้ใช่ไหม
‎เอาเนื้อลง
‎อ๋อ ยังไม่ได้
‎ห้ามวางเนื้อตอนเตายังไม่ร้อน
‎อือ ใช่ เดี๋ยวไม่อร่อย ต้องรอก่อน
‎ระหว่างรอเตาร้อน เรามาคุยกันดีไหม
‎มีอะไรก็พูดให้เป็นธรรมชาติเถอะ
‎เธอเป็นครอบครัวเดียวกันกับเถ้าแก่เหรอ
‎หือ
‎ทำไมไม่ให้ตั้งตัวเลย
‎พูดตรงๆ ฉันเองก็สงสัยมาตั้งแต่แรกแล้ว
‎ก็…
‎พูดสั้นๆ ก็…
‎ตอนแปดขวบฉันเป็นมะเร็งไขสันหลัง
‎ฉันหายดีตอนอายุสิบขวบ
‎แต่พ่อก็มาเสียไป
‎ฉันเลยเข้าไปอยู่บ้านเด็กกำพร้า
‎แต่ก็หนีออกมาเพราะไม่ชอบเลย
‎ตอนนั้นฉันหิวมาก
‎จนไปแอบกินจาจังมยอนที่วางทิ้งไว้หน้าบ้านคนอื่น
‎ฉันไปทำงานที่บาร์กับเด็กที่หนีออกมาคนอื่นๆ
‎แต่มันก็เหนื่อยมาก
‎ฉันเลยกลับไปที่บ้านเด็กกำพร้าอีกครั้ง
‎ตอนอายุ 17 ฉันถูกย้ายไป ‎อยู่ที่บ้านเด็กกำพร้าแห่งใหม่
‎คุณปู่เป็นเจ้าของที่นั่น
‎เถ้าแก่น่ะเหรอ
‎อือ
‎เห็นว่าท่านสร้างบ้านเด็กกำพร้าขึ้นมา ‎เพราะอยากทำความดี
‎ตอนแรกฉันก็คิดว่าท่านเป็นพวกโรคจิตหรือเปล่า
‎เพราะท่านทำดีกับฉันมากๆ แค่คนเดียว
‎แต่พอเวลาผ่านไปฉันถึงได้รู้
‎ว่าท่านจริงใจ
‎สิ่งที่ฉันไม่เคยได้ทำเพราะไม่มีเงิน
‎ท่านก็ให้ฉันทำทุกอย่าง
‎ได้เรียนทั้งฟันดาบ ทั้งขี่มอเตอร์ไซค์
‎ฉันรู้สึกได้ว่าเถ้าแก่เป็นคนดีจริงๆ
‎ฉันทำงานพิเศษกับแม่
‎เพื่อหาเงินมาใช้หนี้ของพ่อมาตั้งแต่ม.ต้น
‎แต่อยู่ๆ หนี้ก็งอกขึ้นมาร้อยล้านวอน
‎ฉันเลยมืดแปดด้านไปหมด
‎ฉันรู้ดีว่าเงินร้อยล้านนั่นมันน่ากลัวขนาดไหน
‎ตอนที่เถ้าแก่ให้เงินฉันไปใช้หนี้
‎ฉันถึงคิดขึ้นมา
‎ว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ‎ฉันก็จะปกป้องคนคนนี้ให้ได้
‎คุณปู่เคยบอกฉัน
‎ว่าถ้าจะมองใครสักคนให้ลึก ‎เราต้องเปิดใจให้กว้าง
‎คนที่จิตใจลึกซึ้งจะมองเห็นมันและตอบแทน
‎ส่วนคนที่ตื้นเขินจะใช้ประโยชน์จากมัน
‎- ใช่แล้ว ‎- พี่เป็นคนดี
‎ใช่ ฉันมั่นใจว่าฉันเป็นคนดีและซื่อสัตย์
‎เอาเนื้อขึ้นได้แล้วละ
‎อือ
‎ลงได้พอดีสุดๆ
‎พี่พอจะรู้แล้วสิ
‎เรียนรู้จากนายไงล่ะ
‎พวกพี่คุยกับฉันอยู่ดีๆ ทำไมไปคิกคักกันสองคนล่ะ
‎ช่างเถอะ รีบกลับหมูเร็วเข้า
‎ไม่ได้
‎เชื่อหมอนี่เถอะ มันย่างเก่ง
‎ฉันจูนกับบทสนทนานี้ไม่ติดเลย
‎ค่อยๆ ก็ได้
‎หอมจัง
‎ฟาดให้เกลี้ยงเลยนะวันนี้
‎เอาสิ
‎- พี่ไปตัดไหมเมื่อไรน่ะ ‎- พรุ่งนี้เช้า
‎เจ็บไหม
‎พอทนไหว
‎บอกว่าเอาแบบร้อนไง
‎หน้าหนาวมันต้องอเมริกาโน่เย็น
‎ให้ตายสิ
‎- ฮยอนจู ‎- อือ
‎ยางแจมยองมันรู้ว่าร้านหนังสืออยู่ไหน
‎แล้วเราไม่ต้องทำอะไรเหรอ
‎ฉันจะลองคุยกับคุณปู่ดู
‎รีบถามละ ไม่มีเวลาแล้ว
‎รู้แล้วน่า
‎ผู้จัดการ
‎ล็อบบี้โรงแรมคือความประทับใจแรกนะครับ
‎ผมอยากให้มีความเป็นเกาหลี
‎และหรูหรางดงามที่สุดสำหรับชาวต่างชาติ
‎แบบที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนอะไรแบบนั้นครับ
‎รับทราบค่ะ
‎ยังไงผมจะรอฟังไอเดียดีๆ ‎ในที่ประชุมพรุ่งนี้เช้านะครับ
‎ชั้นบนสุดของโรงแรมตรงนั้น ‎จะมีคาสิโนของเราไปตั้งอยู่
‎เป้าหมายของฉันคือทำยอดให้ได้แสนล้านวอนต่อปี
‎พวกที่เสี้ยนจะเล่นพนัน
‎แต่ไปมาเก๊าไม่ได้เพราะติดโควิดมีอยู่เยอะ
‎ทุกสัปดาห์เราจะแอบจองห้องสวีท
‎ให้พวกมันเล่นกันให้หนำใจ
‎แล้วจะแอบถ่ายพวกมันตอนเล่นเอาไว้
‎หลังจากนั้นเมื่อมีเงินสดมากพอเมื่อไร
‎จางโดจะส่งหลักฐานการเล่นพนันผิดกฎหมาย
‎ไปให้ตำรวจ
‎พอโรงแรมเจ๊งแล้วราคาร่วงเมื่อไร
‎เราก็จะฮุบโรงแรมนั้นมาได้ทั้งหมด
‎พอจางโดไปสร้างจุดอ่อนให้ผอ.ฮง ‎กลับมาเมื่อไร
‎เราต้องเตรียมจ่ายเงินแสนล้าน
‎ตอนนี้ยังขาดอีกประมาณห้าหมื่นล้านใช่ไหม
‎ครับ
‎เอาเงินของเราที่อยู่ข้างนอกกลับมาให้หมด
‎อะไรขายได้ขายให้หมด
‎เข้าไปแล้วนะครับ
‎คุณครับ
‎รถที่คุณบอกไว้คราวก่อนเข้ามาแล้วครับ
‎ครับ
‎เดี๋ยวผมมานะครับ ท่านประธาน
‎อะไรกัน
‎(ทางเข้าจุดล้างรถ)
‎คุณครับ
‎อะไรวะเนี่ย แม่ง
‎ไอ้หมอนี่
‎นอนลง
‎ให้ตายเถอะ
‎โคตรน่าอ้วกเลย
‎ไอ้เวรนี่ ทำอะไรของมันวะ
‎ไว้ชีวิตผมด้วย
‎จับไว้
‎ไม่รอดแน่ ไอ้สารเลว
‎อะไรวะ
‎เฮ้ย จับมันแก้ผ้า
‎มานี่
‎ครับ อยู่ทางนี้ครับ
‎- เข้าไปเรียบร้อยแล้วใช่ไหม ‎- ครับ
‎ขอบคุณนะครับ
‎- ลองนับดูนะครับ ‎- ขอบคุณครับ
‎ไอ้กระจอก
‎เวรตะไล
‎ขอเสื้อผ้าผมหน่อยครับ ผมผิดไปแล้ว
‎จัดซะเต็มที่เลยนะ
‎- สวัสดีครับ ‎- สวัสดีครับ
‎หนาวมากเลยครับ ขอเสื้อผ้าให้ผมหน่อยได้ไหม
‎ผมขอโทษครับ
‎ว่าไง
‎แก
‎แกใช่ไหม ไอ้ชาติชั่ว
‎ไอ้ฉิบหายนี่
‎วางท่าทำเป็นหล่อเท่
‎ไอ้โง่
‎เฮ้ย
‎คิดยังไงถึงได้มาลองดีกับท่านประธาน
‎ลูกพี่ลูกน้องเป็นตำรวจแล้วไงวะ
‎คิดว่าท่านประธานเราจะกลัว
‎แล้วขอโทษขอโพยหรือยังไง
‎พี่ชายคนนี้จะสอนอะไรแกให้อย่างนึง
‎สัตว์ป่าจะกัดถ้าตีมัน
‎ไม่เกี่ยวว่าอีกฝ่ายจะแข็งแกร่งหรืออ่อนแอกว่า
‎กัดลูกเดียว
‎เอาละ
‎ถอดออก
‎อะไรนะ
‎บอกให้ถอดให้หมด กางเกงในด้วย
‎ผมเข้าใจแล้วครับ
‎ช่วยเมตตาผมสักครั้งนะครับ
‎- แม่งเอ๊ย ‎- ผมผิดไปแล้วครับ
‎ผมก็ไม่รู้ว่ามันเรื่องอะไรกัน
‎อินบอม
‎แต่ยกโทษให้ผมเถอะครับ
‎รีบจบเรื่องซะ
‎จะถอดหรือไม่ถอด
‎ช่วยด้วย
‎- ไว้ชีวิตผมด้วย ‎- งั้นก็กินเข้าไปอีก
‎จะถอดหรือไม่ถอด
‎ถอดแล้วครับ
‎ถอดเดี๋ยวนี้เลย
‎คิดถูกแล้ว
‎เอาละ ผอ.ฮง ถอดเลย
‎(จางโด: จัดหนักให้แล้วครับ)
‎พอก่อน
‎(คิกบ็อกซิ่ง)
‎ยังไม่ยืนให้ดีๆ อีก
‎ครับ
‎เถ้าแก่ครับ
‎ประธานของสไมล์ แคปปิตอล ‎คือคิมมยองกิลที่เรารู้จักจริงๆ ครับ
‎โอเคครับ
‎ผมกำลังไปรับนะครับ ใกล้จะถึงแล้ว
‎ครับ
‎ฉันขอโทษที่อยู่ๆ ต้องกลายเป็นแบบนี้
‎ฉันเพิ่งเจอกับเรื่องราวยากลำบาก
‎และฉันตัดสินใจหลังขบคิดมาแล้ว ‎ฉันเชื่อว่าพวกนายคงเข้าใจ
‎บริษัทของเราจะปิดปลายเดือนนี้
‎ฉันจะโอนเงินชดเชยเลิกจ้าง
‎กับเงินเดือนสำหรับหนึ่งปีไปให้
‎ขอบคุณทุกคน
‎ถ้าแก่ครับ คือเรา…
‎แล้วเงินที่ปล่อยกู้ไว้อยู่จะทำยังไงครับ
‎ฉันจะจัดการเอง
‎พ่อ
‎ครับ
‎ผมรปภ.โออินมุกนะครับ
‎ผมคิดว่ามีคนเข้ามาปล้นออฟฟิศครับ
‎กี่คนครับ
‎น่าจะสองคนครับ
‎เฮ้ย
‎ไหนบอกแค่สิบนาทีไง
‎ปกติรุ่นนี้มีรหัสแค่หกหลัก
‎แต่ตู้นี้มีแปดหลัก
‎น่าจะดัดแปลงไว้ใหม่
‎แล้วจะทำยังไง
‎ขอเวลาอีกหน่อย
‎รีบทำให้เสร็จ
‎ได้แล้ว
‎เออ หลบไป
‎สัญญากู้นี่ฉบับละพันล้านเลยว่ะ
‎เป็นไงครับ
‎ยังไม่มีใครออกไปครับ
‎ผมหยุดลิฟต์เอาไว้แล้วครับ
‎ครับ
‎ให้ผมขึ้นไปด้วยไหมครับ
‎ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณครับ
‎ผมขอยืมไอ้นี่หน่อยแล้วกัน
‎ครับ
‎แกเป็นใคร
‎เข้ามาในนี้ได้ยังไง
‎ใครส่งแกมา
‎โอ๊ย
‎ใครเป็นคนส่งแกมา
‎ใครส่งมา
‎ใครส่งแกมา
‎แม่งเอ๊ย
‎ลูกพี่ เป็นอะไรไหมครับ
‎ฆ่าไอ้เวรนั่น
‎ไม่เป็นไรนะ บอม
‎- ตั้งสติไว้ บอม ‎- ครับ
‎- ว่าไง ‎- ครับ พี่
‎คังอินบอม
‎ไม่มีเวลาแล้ว
‎แกเอาเงินจากตู้เซฟที่นี่มาให้หมด ‎แล้วลงไปก่อน เข้าใจไหม
‎ตั้งสติก่อน ตั้งสติ
‎ลูกพี่ครับ
‎มันหายไปแล้ว
‎- ลงไปก่อน ‎- ครับ
‎- เถ้าแก่ครับ ‎- อือ
‎ลองคิดดูแล้วหรือยังคะ
‎ปัญหามันคืออะไรคะ
‎อย่าไปยุ่งกับยางแจมยองเลย
‎เพราะอะไรคะ
‎คนของที่นั่นฆ่าคน
‎ร้านหนังสือเองก็ย้ายด้วยเถอะ
‎ทำไมล่ะคะ
‎ฮยอนจู
‎ดูฉันสิ
‎ฉันแก่และเหนื่อยมากแล้ว
‎ฉันไม่มีทั้งกำลัง ทั้งความกล้า
‎ที่จะสู้กับคนพวกนั้นแล้ว
‎เวลาที่ฉันเหลืออยู่
‎ฉันอยากใช้ชีวิตอย่างสงบ
‎สอนเธอในสิ่งที่อยากสอน
‎และถ่ายทอดทุกสิ่งที่อยากจะให้เธอ
‎นั่นคือความปรารถนาเดียวของฉัน
‎ให้ฉันได้ไหม
‎อือ
‎ขอบใจนะ
‎ยิ่งมูลค่าเงินผันผวน
‎มูลค่าของทองยิ่งเพิ่มขึ้น
‎การเก็บเงินด้วยการทำให้เป็นทองแบบนี้ ‎ถึงปลอดภัยที่สุด
‎แล้วเมื่อเอาทองมาหลอมรวมกับทองอื่น
‎ก็จะกลายเป็นการฟอกเงินโดยอัตโนมัติ
‎นี่เป็นสิ่งแรกที่ฉันเรียนรู้จากเถ้าแก่ชเว
‎ฉันยังเสียใจไม่หายที่ขโมยทอง ‎ที่เถ้าแก่ชเวซ่อนเอาไว้
‎ออกมาไม่ได้
‎ไอ้แก่เวรตะไลนั่น
‎อยู่ๆ เกิดจะมาอ่อนไหวจนปิดบริษัท
‎บอม
‎ครับ ลูกพี่
‎เข้ามาดูสิ
‎เป็นไง
‎งดงามครับ
‎แท่งละห้าร้อยล้าน
‎ถ้าเกิดวันไหนธุรกิจเราในเกาหลีพลาดขึ้นมา
‎ฉันกับนายจะหอบพวกมันไปเวียดนามทันที
‎ฉันส่งคนไปฝังตัวในรัฐบาลเวียดนามไว้แล้ว
‎ประมาณนี้ก็พอให้เราสองคน ‎ใช้ชีวิตเป็นราชาที่นั่นได้ตลอดชีวิตแล้ว
‎ขอบคุณครับ ลูกพี่
‎แกคือน้องชายของฉัน
‎มีอะไรที่ฉันจะให้แกไม่ได้บ้าง
‎บอม
‎นอกจากแก พี่ก็ไม่มีใครแล้ว
‎เข้าใจใช่ไหม
‎มาๆ
‎หมูผัดซอสที่นี่อร่อยที่สุดในโลกแล้ว
‎- ในโลกเลยเหรอ ‎- อือ
‎ป้า
‎ผมอูจินเอง
‎อูจิน
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ฉันกู้เงินนอกระบบมา
‎มันมาทวงให้จ่ายคืน
‎พอบอกว่าไม่มีเงินเพราะวันนี้ขายไม่ดี
‎พวกมันก็ทำลายข้าวของ
‎ฉันกลัว
‎จะทำยังไงดี
‎พี่ครับ มาพังร้านป้าเขาก็ขายของไม่ได้สิ
‎แล้วเขาจะจ่ายดอกเบี้ยที่พอกอยู่ได้ยังไง
‎ก็มันไม่คืนเงินจะให้ฉันทำยังไง
‎ค่อยพูดค่อยจากันสิครับ
‎ตอนนี้ใครๆ ก็ลำบากเพราะโควิด
‎แล้วฉันจะเอาอะไรกิน
‎ไม่งั้นแกก็จ่ายคืนมา
‎ผมจะเอาเงินที่ไหนมาจ่ายแทนล่ะครับ
‎งั้นก็หุบปาก
‎ขอละ อย่ามาสาระแน เข้าใจไหม
‎โอเคครับ
‎ประธานอิม
‎เป็นพี่ที่เคยทำงานกับฉัน
‎เห็นว่าให้คนกู้เงินแล้วโดนโกงไปห้าร้อยล้าน
‎ก็ไอ้ยางแจมยองไม่ใช่เหรอ
‎ไม่รู้สิ ไม่ได้ถามรายละเอียด
‎เห็นบอกเป็นชื่อคนเร่ร่อนแล้วก็บัญชีเถื่อนน่ะ
‎วิธีการเดียวกันเลย
‎ใช่จริงด้วย
‎เราจับตัวมันกันเถอะ
‎ฉันเคยโดนมาก่อน จะให้อยู่เฉยได้ยังไง
‎คุณปู่ไม่ให้เราเข้าไปยุ่ง
‎ท่านบอกว่าพวกมันอันตรายจริงๆ
‎แต่เห็นแบบนั้นแล้วจะให้อยู่เฉยก็คงไม่ได้
‎ไม่งั้นเราบอกพี่ที่คุยกับฉันเมื่อกี้
‎เรื่องยางแจมยองว่าให้เขาไปจับเองดีไหม
‎ถ้าจะจับ เราจับกันเองแล้วส่งตัวมันไปดีกว่า
‎ดีไม่ดีเราอาจจะทำเงินได้นะ
‎ถ้าได้เงินจริงๆ ฉันเอาไปช่วยป้าเขาได้ไหม
‎ได้เงินมาแล้วก็หารเท่ากัน ‎พี่จะเอาไปทำอะไรก็ตามใจ
‎เยี่ยม
‎งั้นผมก็จะช่วยป้าด้วยเหมือนกัน
‎มานี่มา
‎มา
‎เฮ้ย
‎ขอบใจนะ
‎หมดหน้าตัก
‎ลูกพี่ มาดูนี่หน่อยสิครับ
‎รถคันนั้นน่ะครับ
‎ดับเครื่องแล้วแต่ไม่เห็นมีใครลงมาเลย
‎- เฮ้ย เตรียมตัว ‎- ครับ
‎เช็กโทรศัพท์ซิ
‎ครับ
‎ท่านกรรมการครับ มันมาแล้ว
‎อีกสองชั่วโมงลงมือตามที่ฉันสั่ง
‎มาแล้ว
‎ไปกันเถอะ
‎วันนี้พวกแกไม่รอดแน่ ไอ้ลูกหมา
‎ครับ ท่าน
‎ลงมาได้เลยครับ
‎ออกมา!
‎ไอ้พวกสารเลว
‎ฉันรู้ว่าแกอยู่นั่น รีบออกมาสิวะ
‎ออกมา ไอ้ฉิบหาย คิดจะเล่นซ่อนหาเหรอวะ
‎ไอ้พวกเวร
‎ขอให้รับด้วยเถอะ ได้โปรด
‎(ฮยอนจู)
‎- อือ ‎- คุณปู่
‎พวกพี่เขาอยู่ในอันตรายค่ะ
‎เธออยู่ไหน
‎วิ่งเร็ว
‎- ไปเลย ‎- ไป
‎ไอ้พวกลูกหมา
‎ไปเถอะ พี่
‎แม่งเอ๊ย
‎ไป
‎แม่งเอ๊ย จะบ้าตาย
‎คำบรรยายโดย พริมขวัญ โกมลมนัส