SZEF
BLOODHOUNDS
Kurwa. To jakiś żart.
Panie Bae.
Potrzebuję adresu właścicielki kawiarni.
Dupki będą się bić.
Pojeby.
Wy skurwysyny!
Cholera!
Chodź tu, gnoju!
Wy pojeby!
Cholera!
Draniu!
- Wszyscy na niego! - Draniu!
Kurwa mać!
Skurwysyny!
Chodź tu!
Gnojek!
Skurwysyn!
Dojebcie mu!
Pojebie!
Hej, gnoju!
Ty draniu!
Cholera.
- Skurwysyny! - Draniu!
Cholera!
Ty…
Chodź tu!
Cholera!
Wstawaj! Rusz się!
- Idziemy, Gun-woo. - Dobra.
- Idziemy! - Tak.
Dzięki, że przyszłaś.
Sorry, że tak późno.
Trochę nas odciążyłaś.
To boli. Kurdę.
To ty, Gun-woo?
Gun-woo?
Spokojnie.
- Pospiesz się. - Dobrze.
Hej.
Kto to, kurwa?
Ja pierdolę.
Kurwa.
Czekaj.
Kurwa!
Kim ty kurwa jesteś?
Stul pysk, mendo.
Wstawaj!
Boże! Przestań!
No proszę.
Hej.
Coś ty za jeden?
- Przepraszam. - Stój.
Zadałem ci pytanie.
Słodkich snów.
Co? Co to?
Kiedy tak dostałem?
KOCHANA MAMA
Tak, mamo?
Gun-woo.
Co się stało? Płaczesz?
On chce z tobą porozmawiać.
Gdzie jesteście?
Gun-woo.
Co ci się stało w czoło?
To nic takiego.
Upadłam i się uderzyłam.
Twoja buzia…
Woo-jin, co ci się stało w buzię?
To tylko zadrapanie.
Pan Choi bardzo się o was martwił.
Chodźmy na dół.
- Dobrze. - Dobrze.
Zaraz wracam.
Siadajcie!
Jesteście zmęczeni, więc się streszczę.
Gdy zadzwoniłaś,
pomyślałem, że to koniec świata.
Jesteśmy rodziną.
Bałem się, że cię stracę.
Koniec z narażaniem się.
Dorośli zajmą się tą sprawą.
- Też chcę pomóc. - Gun-woo.
To nie walka, w której jeden wygrywa, a drugi przegrywa.
To wojna, która skończy się czyjąś śmiercią.
Chłopcy, idźcie na górę.
- Przepraszam. - Obiecaj mi, że z tym skończysz!
Dobrze.
Wiedzą, gdzie mieszka Gun-woo. Nie mogą tam wrócić.
Jutro zabierz jego mamę do sierocińca.
Będzie tam bezpieczniejsza.
Dobrze.
Dobranoc.
Yang-jung, co my teraz zrobimy?
Załatwię to.
Powinniśmy byli zająć się tym dawno temu.
Złapiesz Myeong-gila?
Od jutra będę pracował z Du-yeongiem.
Zlikwiduję ich.
Zjedzmy coś z Du-yeongiem.
Panie Oh.
Sprawdź ludzi Myeong-gila.
Dobrze.
Dyrektorze, wcześnie pan przyszedł.
Bo chciałem się z panem spotkać.
Osobiście ich operowałem.
Rozumiem. Dziękuję.
Jeden z nich miał przecięte oba ścięgna Achillesa.
Drugi miał pocięte ścięgna w ramionach.
Miał krótkie włosy
i skośne oczy.
Szybko biegał.
Świetnie posługiwał się nożem.
Coś jeszcze?
Tak…
To był nóż do sashimi.
Kurwa.
Każ Beomowi być w biurze przed 13.
- Zrobimy zebranie. - Dobrze.
Robi się ciekawie.
- Dokończ to. - Dobrze.
- Proszę pana. - Tak?
Pójdę z panem.
Zostań.
Chcę pomóc.
Min-dong.
Sam się tym zajmę.
Ty ciesz się życiem.
Chcę do pana dołączyć!
Hej.
Jeśli restauracja zostanie zdewastowana, zanim wrócę,
to co zrobisz?
Chroń ją. Tak mi pomożesz.
Ale…
Pilnuj restauracji.
Hwang Yang-jung!
Kopę lat.
Dlaczego się nie odzywałeś?
Pochłonęła mnie praca.
Taki przystojniak tak się zestarzał?
Niełatwo jest uczciwie żyć.
No nie?
Jest ciężko.
- Kopę lat. - Tak.
Poprosiłem Su-cheola i Min-su, żeby to sprawdzili.
To poważna sprawa.
To nie są zwykli lichwiarze. Jest w nich coś dziwnego.
- Dziękuję. - Dzięki.
Kumpel z Yeouido słyszał,
że Iil Group kupiło niedokończony hotel w Gangnamie.
Mieli kasę od Smile Capital.
To firma Kim Myeong-gila.
Tak, ale nie rozumiem,
dlaczego czebol pożyczył kasę od Kim Myeong-gila.
Kim Myeong-gil pewnie ich wrobił.
- Sprawdźmy to. - Dobrze.
W końcu pomścimy chłopaków.
Zakończmy to.
Pan Choi się zgodził.
Dobrze.
Dawniej dla prezesa Choi pracowało pięciu nożowników.
Prezes Choi pożyczał wtedy pieniądze korporacjom,
więc nie odebrał dziesięciu miliardów.
Firmy budowlane pracowały z gangami,
które ich ochraniały.
Wtedy oni wkraczali do akcji.
Niszczyli cały gang w jeden dzień.
Nawet największe gangi bały się nożowników prezesa Choi.
Gdy załatwiłem prezesa Choi,
to pierwsze, co zrobiliśmy,
to usunęliśmy nożowników.
Wiesz dlaczego?
Nie.
Bo zajebiście się bałem.
Zrobiliście to we dwóch?
Wysłaliśmy dwa gangi. Z Sindang-dongu i Yeongdeungpo.
To było możliwe, bo nie byli razem cały czas.
Inaczej by się nie udało.
Rety. Niesamowita historia.
Ale ostatecznie
nie pozbyłem się dwóch najważniejszych.
Lee Du-yeonga i Hwang Yang-junga.
Najlepsi żołnierze prezesa Choi.
Spotkałem Lee Du-yeonga raz, gdy byłem sługusem prezesa Choi.
Jest przystojny.
Przywódca gangu utknął w korku,
więc palił papierosa z opuszczoną szybą.
Usłyszał nadjeżdżający motor i odwrócił głowę.
Pociął mu twarz jak sashimi i odjechał.
Jego usta zrobiły się wielkie, tak kłapał.
Szaleństwo.
- Kim jest Hwang Yang-jung? - Kim?
Podobno zrobił z 20 gangsterów inwalidów,
przecinając im ścięgna Achillesa.
Walczy na dwa noże.
Zadaje 100 ciosów na minutę.
Obłęd. Kurwa.
Tak. Mówiliście, że była tam trójka dzieciaków?
Tak. W połowie dołączyła dziewczyna.
Chyba jest powiązana z księgarnią, o której mówiłem.
Ma to sens, że ma księgarnię.
Ten staruch wylazł z ukrycia, żeby uratować dzieciaki.
Wiecie, ile ma prezes Choi?
Pewnie z 50 miliardów w gotówce.
Tyle brakuje nam do kasyna.
Ktoś nad nami czuwa, no nie?
Jang-do i Beom, obserwujcie księgarnię i przynieście kasę.
SIEROCINIEC MIŁOŚĆ
Nie idziesz?
Nie chcę. Załatwcie to szybko.
Dobra, zaraz wracamy.
- Dzieci. Proszę. - Patrz na ten.
Tędy proszę.
To pokój dziecięcy, więc jest mały.
Ale będzie tu wygodnie. Proszę się rozejrzeć.
Dziękuję.
Mamo, podoba ci się? Tam stoi Woo-jin.
Dzień dobry!
Kolega z podstawówki
pracuje dla kogoś od Kim Myeong-gila, więc był tam wtedy.
Sytuacja była napięta.
Czekali na stacji benzynowej.
Gdy przyjechał dziedzic Iil Group, zamknęli go, pobili i mu grozili.
Chyba tylko oni tak traktują czebola.
I co dalej?
Nagrali go…
Dyrektor sprzedaży Smile Capital, Kim Jun-min.
Skazany sześć razy za oszustwo.
Używane auta, karty kredytowe.
Oszukiwał na wszystko.
Siedział w więzieniu Seul Nambu.
Im Jang-do był kadetem w Akademii Policyjnej,
ale wyrzucono go za molestowanie.
Nie był notowany. To szef rozwoju Smile Capital.
To niespotykane.
Mają gościa, który wie, jak działa policja,
więc mogą unikać śledztwa.
Czyli tych dwóch?
Tak.
Gdzie mieszkają?
Mam adres tego.
Mieszka w Saseong-dongu.
Znamy auto i numer rejestracyjny.
Musimy działać szybko.
Niedługo się domyślą.
Tak.
Zajmę się tym.
- Jutro wieczorem? - Jak daleko się posuniemy?
To znaczy? Załatwmy ich raz na zawsze.
Biorę Kim Myeong-gila.
Nie chodzi sam.
W ogóle jest szemrany. Idź z Du-yeongiem.
Będę go śledził.
Z Myeong-gilem nie było takiego osiłka?
Był.
Detektywi proszą o więcej czasu.
Sprawdzę to.
Kto to?
Facet, który wyrzucił mnie przez okno, jest silny jak byk.
Co pan zrobi z gotówką z księgarni?
Musimy ją przenieść.
On wie, że tam jest.
Może dzieciaki ją przeniosą?
My nie mamy czasu i brakuje nam ludzi.
Młodzi potrafią się bić.
- Załatwili 30 ludzi. - Widziałeś to?
Poszedłem tam, ale leżeli na ziemi.
Trzydziestu na trójkę, nie mieli noży…
To niezwykłe dzieciaki.
Mogą przenieść ją wcześnie rano.
Dajmy im szansę.
Hyeon-ju jest sprytna.
Postaw to tutaj.
Proszę.
Wygląda pysznie.
- Dziękuję. - Dziękuję.
- Zjadajcie.
Ty pierwsza, Hyeon-ju.
Dziękuję.
Dodała pani nasze kimchi?
Tak.
Smakuje zupełnie inaczej niż mój.
Pokażę ci, jak go robię.
Dobrze.
Chcę o coś zapytać.
Sierociniec należy do pana Choi?
Tak.
Dziadek mówi, że był bardzo biedny.
Marzył, żeby pomagać potrzebującym, gdy się dorobi.
Rozumiem.
Jesteś jego wnuczką?
Nie. Umieszczono mnie w sierocińcu, gdy umarli moi rodzicie.
Rozumiem. Przepraszam.
Rety. Nie powinnam o to pytać.
Nic nie szkodzi.
Przepraszam.
Co lubisz jeść, Hyeon-ju?
Lubię…
zawijany omlet.
Jasne. Zjedz ten.
Gdzie omlet?
Mogliście zostawić trochę dla Hyeon-ju.
Właśnie. Chciałam zjeść omlet.
Dorobię.
Nie trzeba.
To nie zajmie długo. Zaraz będzie.
Zrób taki duży i gruby.
Dobrze.
Poproszę dużo.
Dobrze. Będzie ogromny.
Zjadaj.
POJUTRZE O 4 RANO ZABIERZCIE PIENIĄDZE Z KSIĘGARNI
KIM JUN-MIN
Dziękuję.
- Masz wszystko? - Tak.
Cholera. Można się przestraszyć.
Złóżcie pudła, a ja wezmę kasę.
Jak je przeniesiemy do auta?
Pojedynczo.
To zajmie zbyt długo. Macie jakieś wózki?
Tak, w magazynku na dole.
Pójdziemy po nie.
Ułóż kasę na podłodze.
- Dobra. - Chodź.
Twardzielka z ciebie.
Co robisz?
Nie daj mu się złapać.
- Kto to? - Mówiłem ci o nim.
Ja pierdolę.
Szybkie ciosy i uniki.
Dobra.
Ty gówniaro.
Kurwa.
Ty cholero!
Uspokój się, wystarczy.
Już wystarczy.
Spokojnie.
Już koniec.
Wszystko w porządku.
- Zwiążmy go. - Dobra.
- Znajdź coś do wiązania! - Dobra.
- Sprawdź tam. - Dobra.
Cholera.
Woo-jin!
Zwiążmy go.
Czekaj.
Cholera! Co ci się stało?
Biłam się.
Nic ci nie jest?
Jutro będzie zajebiście boleć.
Dlaczego związaliście je z przodu? Łatwo je zdejmie.
- Nieprawda. - Związać go jeszcze raz?
Szybko go zwiąż. Gun-woo, weź wózek.
Dobra.
Trzymaj stopy.
Dobra. Chodźcie.
- Kurtki. - Szybko!
Była droga.
Tu go przypięłam.
Uciekł, bo przypięłaś go do rury.
Mogłaś bardziej się postarać.
Cholera.
IM JANG-DO
Co tak długo?
Mieliśmy problem.
A kasa?
Spokojnie, nadal tam jest.
Co robisz?
Straciłem kontakt z In-beomem.
Mam rozwaloną twarz i usta.
Pojadę na pogotowie,
a potem wrócę do księgarni.
Co takiego?
Ogarnij się i tam wracaj.
Tak, ma pan rację.
Ale mocno krwawię.
Ruszają mi się zęby, muszę…
Słuchaj, skurwielu.
Dzwoń do Junga. Zbierzcie ludzi i ich załatwcie.
Chcę ich głowy. Nie opierdalaj się.
Kurwa. Mam cię zabić?
Zanim urwę im łby, mam urwać łeb tobie?
Dobrze, zrobię to.
Proszę pana.
Idziemy!
Wsiadajcie, szybko.
Rzucaj!
- Otwórz bagażnik. - Dobra.
Pchaj!
Ostrożnie.
Szybko.
Cholera.
Gotowe.
Kurwa, jeszcze sejf.
Musimy już iść.
Idźcie.
Ile tam jest?
Miliardy albo więcej.
Pomogę.
- Ty idź. - Ale…
Musimy zabrać miliardy.
Odpal auto i czekaj. Zaraz będziemy.
Spieszcie się.
- Pod szafką jest torba. - Dobra.
Kurwa! Sztabki złota?
- Pakuj je! - Dobra.
Dolary?
Nie siedź tak! Pakuj.
Dobra.
Kurdę. Nieźle oberwałeś.
Wszystko okej?
Jedź za mną.
Powoli.
Po co tu tyle kasy?
Szybko!
Ciężkie są!
Dobra.
Dobrze.
Dzwoń do Gun-woo.
Tak?
Jedź za mną.
Dobra.
Kurwa!
Szlag.
Możesz przyspieszyć?
Bardziej się nie da.
Gdy powiem, wyprzedź mnie.
Dobra. Spróbuję.
Teraz!
Kurwa.
Ja pierdolę.
Wsiadaj!
Jadą. Szybciej!
Coś nie tak z autem!
Kurwa!
Szlag.
Trzymajcie się.
Cholera!
Woo-jin! Nic wam nie jest?
Jedziemy!
Pchaj!
Mocniej!
Woo-jin!
Pchaj w prawo!
Mocniej!
Gazu!
- Cholera. - Zgasł.
Kurwa!
Auto padło. Wysiadaj. Weź torby.
Biegnij!
Biegnij. Szybko!
Hej!
Szybciej!
Napisy: Kamila Krupiński