Cholera.
CHOI TAE-HO
PAN OH, HWANG YANG-JUNG LEE DU-YEONG, HYEON-JU
Ty jeszcze tutaj?
Szukam domu.
W tych czasach trudno je znaleźć.
A podróż poślubna?
Żona chce lecieć do Paryża, ale chyba się nie uda przez COVID.
Przeklęty COVID.
Co pan tu robi o tej porze?
Słuchaj.
To duża sprawa.
Od pół roku obserwuję pewnego lichwiarza.
Drań nagrywa ludzi, żeby ich szantażować.
Dziś dostałem listę ofiar tego bydlaka.
Pokażę ci ją.
Zajmijmy się tym razem.
Dobrze.
- Szukaj domu. - Tak.
Rozumiem.
Powiedział, że dziś dostał listę.
Pewnie nie działał sam.
Dowiedz się, kto mu pomagał, a zapłacę ci 100 milionów za osobę.
Dobrze.
Kiedy znajdziesz Oh In-muka?
Do jutra rana mogę sprawdzić, gdzie w ostatnim tygodniu
używał swojej karty kredytowej.
Przeleję ci kasę, gdy dasz mi listę miejsc.
Sto milionów.
Jak idzie?
Tylko Jang-do wiedział, gdzie jest dysk.
Wygadał się, gdy prezes Choi go torturował.
Dranie, którzy mu pomagali, współpracują z dyrektorem Hongiem.
Myeong-gil.
Był tylko jeden dysk?
Był tylko jeden.
Ale wszystkie dane są skopiowane na laptopie,
z którego przegraliśmy je na dysk.
Rozumiem.
Na razie będziemy siedzieć cicho.
Jeśli za wcześnie opublikujemy film,
ten skurwysyn dyrektor Hong
wyśle do naszej firmy kontrolerów podatkowych.
Myeong-gil.
Może lepiej dać im znać, że nadal masz to nagranie?
Nastrasz ich, żeby nic nie kombinowali.
Mądra dziewczynka.
Toast?
- Zdrowie! - Zdrowie!
SKLEP, STACJA BENZYNOWA, SKLEP Z RYŻEM
SKLEP GOHEUNG
Widziałeś go tutaj?
Nie wiem. Klienci noszą maseczki, więc trudno powiedzieć.
Tak mówisz?
Ja pierdolę.
A teraz?
Nie wiem.
Bawi cię to?
- Słucham? - Myślisz, że to zabawne?
Nie.
Cholera.
Nie gap się, dupku.
Przyjrzyj się. Kojarzysz go?
Nie wiem…
Tak czy nie, skurwielu? Kojarzysz go czy nie?
- Nie wiem. - Nie?
Przyjrzyj się. Kojarzysz go?
Skurwielu.
- Kurwa. - Powinienem cię zabić.
Przyjrzyj się.
Dzień dobry.
- Mam pytanie. - Słucham.
Szukam kolegi mojego taty.
Znam go.
- Tak? - Tak. A o co chodzi?
Żenię się, więc chcę go zaprosić na ślub.
Rozumiem.
Zna pan jego adres?
Tak. Co miesiąc dostarczam mu ryż.
Może mi go pan podać?
Tak, podam.
BLOODHOUNDS
Idzie.
Profil Kang In-beoma.
Jest tu wszystko, co o nim znalazłem.
Szybko ci poszło.
W tych sprawach trzeba się spieszyć.
- Dziękujemy. - Proszę.
- Mamy to. - Tak.
I tyle?
Słucham?
Czyli nie wiecie.
Gdy każecie komuś zrobić coś takiego,
to musicie mu coś dać.
No tak. Ile chcesz?
Dużo.
Jesteśmy teraz drużyną, rodziną. Wystarczy duży napiwek.
- Masz. - Dobrze.
Dziękuję.
Jak coś, to dzwońcie.
- Dobrze. Miłego dnia. - Cześć.
Pa!
DZIESIĘĆ TYSIĘCY WONÓW
Chodziło mi o milion wonów.
DANE OSOBOWE KANG IN-BEOM
Zabroniła nam go używać.
Sprawdźmy jego okolicę na dużym ekranie.
A jak przyjdzie Da-min?
Nie przyjdzie. Wtedy przypadkiem była w okolicy.
Mieliśmy pecha.
Hej.
- „Gangdong-gu, Seonggu-ro”. - „Seonggu-ro”.
A nie mówiłem? Wyłącz go.
O co chodzi?
Śmierdzi tu facetem.
Dlaczego go używacie?
Idźcie do kafejki.
Przepraszamy.
I przepraszamy za zapach.
Cholera.
Nieważne. Ten pokój jest zrujnowany.
Da-min!
- Co? - Przepraszam.
Pozbędę się tego zapachu.
Jak?
Dyfuzorem.
On wyeliminuje ten zapach faceta.
Naprawdę?
Żeby pozbyć się smrodu, trzeba znaleźć przeciwstawny zapach.
Zapach faceta to gęsty, piżmowy zapach
z domieszką zgniłego drewna.
Musimy znaleźć przeciwieństwo.
Coś kwiatowego i owocowego.
Używam świec Baies od Diptyque.
- Podoba mi się. - Są dobre.
Bardzo dobre.
Świeży aromat świecy Baies
usunie stąd ten zapach faceta.
Kupimy ci ją przed wyjazdem.
- Jako prezent. - Tak.
Kupimy dwie, na dół i na górę.
Do łazienki też.
Dobrze, będą trzy.
Zgoda.
Skąd Kang In-beom ma mój numer?
Zobacz.
To niemożliwe.
Coś tu nie gra.
Co się stało dziadkowi?
Kto mu to zrobił?
No…
Hej…
Za godzinę bądźcie w centrum handlowym Four Garden.
Wezwijcie policję, a staruszek zginie.
Rozerwę cię na strzępy.
Hej…
Da-min, co ci powiedział?
Mamy jechać do Four Garden.
Jeśli wezwiemy policję…
zabije dziadka.
Pospieszmy się.
- Gun-woo. - Słucham.
- Ilu ich tam będzie? - Z 30?
Pewnie będą uzbrojeni.
Kang In-beom i Jung też tam będą.
Zadzwonimy do Gang-yonga?
Nie, to może zagrozić panu Oh.
A starszy marine?
Który?
Pan Moon.
Ma złamaną rękę.
Ale może jakoś pomoże.
Może, ale…
Gotowi?
Po co ci ten łuk?
Uratuję dziadka.
Wykluczone, to niebezpieczne. Pojedziemy tam sami.
Odsuńcie się.
Nie, Da-min…
- Co robisz? - Czekaj.
Mogę wam pomóc.
Idę. Nie powstrzymujcie mnie.
Chodźcie, nie ma czasu.
Dobrze strzela.
Hej.
Chyba się przyda.
Proszę pana, tu Woo-jin.
Pan Oh
został porwany.
Może nam pan jakoś pomóc?
Też mam dług wobec pana Oh.
Macie nie iść tam beze mnie.
To rozkaz.
MOON GWANG-MU STARSZY MARINE Z KLASY 734.
Młodsi marine, jesteście?
- Tak. - Przygotował się pan.
Miałem to akurat w domu.
Swędzi. Chyba się przeterminowało.
Chodźcie, zanim mnie wysypie.
Pójdę przez parking…
Kim jesteś?
Chcę uratować dziadka.
To wnuczka pana Oh.
Jasne. No tak.
Macie podobne rysy twarzy.
Minęła godzina.
Spokojnie. Co masz w torbie?
Łuk bloczkowy.
Boczek?
Łuk bloczkowy.
Łuk…
To łuk dla łuczników.
Koreańczycy są w tym dobrzy.
Dobra jest?
Tak.
Ja i łuczniczka pójdziemy schodami z parkingu
na ostatnie piętro budynku.
Wy wejdziecie przez główne wejście.
Będziemy was osłaniać z góry. Jasne?
- Tak. - Idziemy.
- Za mną. - Dobrze.
- Tędy. - Dobrze.
Gdzie jest pan Oh?
Zabić ich!
Kurwa!
Jeden, dwa, trzy!
Cholera.
- Co? - Skąd to?
Skąd to?
Ktoś z łukiem.
- Brać ich! - Kto to?
Na górze!
- Ładnie. - Gdzie?
Co? Co to?
Przestań!
Na górze!
Tego w czarnym.
Kto strzela?
Tego w niebieskim.
Cholera.
Pomóż chłopakom.
Ty w niebieskim.
Byłeś lekkoatletą?
Kurwa.
Spadaj!
Idzie! Zróbcie miejsce!
Brać go!
Cholera.
No co? Wstawaj.
Cholera!
Szlag.
Kurwa.
Gówno możesz bez noża.
Wyciągnij go, mendo.
Wyciągaj!
Masz honor.
Chodź tu.
Żyje pan?
Nic mi nie jest.
Jeden, dwa, trzy, cztery!
Hej, lekkoatleto!
Ocknij się, dupku! Nie mamy czasu.
Gdzie jest pan Oh?
Patrzcie na drania, próbuje mnie przestraszyć wzrokiem.
- Podaj łuk. - Słucham?
Spokojnie. Daj go na chwilę.
Mamy tu lojalnego windykatora.
Też taki byłem,
gdy pan Choi był wśród nas.
Wiesz, co się dzieje z psem, który stracił opiekuna?
Staje się bezdomny i gryzie wszystkich, których spotka!
Nic ci nie jest.
Jesteś w szoku. To cię nie boli.
Będzie bolało,
gdy ją wyciągnę!
Chłopcy,
zakryjcie uszy łuczniczce.
Nie masz żony, prawda?
Bo wiesz,
w życiu najważniejsza jest rodzina.
Bez nich jej nie założysz.
Praca czy rodzina? Wybieraj.
Jeśli mimo wszystko wybierzesz pracę,
uznam cię za profesjonalistę.
Ale w zamian przekłuję ci jądra.
Bo też jestem profesjonalistą.
To jak?
Masz trzy sekundy.
Trzy,
dwa,
jeden.
- Czekaj! - Co? Dlaczego?
Wszystko wam powiem.
Schyl głowę.
Do środka, szybko!
Schyl głowę, mówię!
Pojedziemy uratować pana Oh. Przetrzyma pan Kang In-beoma?
Co ty mówisz? Pojadę z wami.
Sami to zrobimy.
Pana ręka jest w złym stanie.
Kurwa mać.
Kang In-beom wie, gdzie Kim Myeong-gil ukrył lewą kasę.
Wie, gdzie jest sejf z pieniędzmi i złoto pana Choi.
Proszę wyciągnąć te informacje jak prawdziwy marine.
Prosimy.
Dobrze, zrobię to.
Macie uratować pana Oh.
- Dobrze. - Dobrze.
Chodźmy. Da-min, wsiadaj.
KOMENDA GŁÓWNA POLICJI
Teraz.
I co myślicie?
Widziałem go kiedyś obok szefa sztabu z Błękitnego Domu.
- Szefa sztabu? - Tak.
Ten zadarty nos i uszy. To on.
Czemu lichwiarz przekupuje biuro prezydenta?
Lubi się wtrącać?
Albo jest większym graczem, niż myślimy.
MOCNA GŁOWA GUN-WOO
Cześć.
Przepraszam, że dzwonię tak późno,
ale nie wiemy, co zrobić.
- Co się dzieje? - Kim porwał pana Oh.
Jadę z Woo-jinem do Seoryeongu.
Jedziecie sami?
Mogliście mi powiedzieć.
Powiedzieli, że zabiją pana Oh, jeśli powiadomimy policję.
Czekaj.
Kim Myeong-gil do was dzwonił?
Złapaliśmy jego pomocnika. On nam powiedział.
Czyli nie wiecie, czy Kim tam jest?
Właśnie.
Wyślijcie mi adres i tam czekajcie. Nie wchodźcie sami.
Dobrze.
- Wyślij mu adres. - Dobrze.
- Halo. - Jae-min.
Przyjdź do sali konferencyjnej.
Idę.
Wezwij wsparcie. Buseong-myeon w Seoryeongu.
Chodzi o sprawę, o której mówiłem.
Dobrze.
Dzięki.
Kiedy ich widziałeś?
Miesiąc temu.
PORUCZNIK KIM JAE-MIN
Halo.
PAN KIM MYEONG-GIL
Policja jest w drodze.
Rozumiem.
Jadą tu gliny! Sprzątajcie!
Sprawdźcie, czy jest tylne wejście.
Ruszać się. Szybko.
Zgaś silnik.
Dobrze.
Sprawdzimy, co się dzieje. Czekaj tutaj.
Już sprawdziliśmy. Nic tu nie ma. To hodowla ryb.
Ale…
Pogadaj z gnojem w bagażniku.
Co to za jeden?
Zbir Kim Myeong-gila.
On mnie dźgnął.
Jestem z policji, więc mów prawdę.
Kiwnij głową, fiucie.
Hodowla ryb w Seulu?
Ktoś wiedział, że jedziemy?
Gang-yong.
Jego kumple uciekli w połowie walki.
Mogli ich ostrzec.
Zostawcie go tutaj i stąd uciekajcie.
Nie było was tutaj.
- Dobrze. - Dobrze.
- Jesteście ranni? - Nie.
Han-gu.
Gdzie jest dziadek?
Czekajmy. Detektywi się odezwą.
Nie mamy czasu.
Musimy go znaleźć.
Za wszelką cenę.
Draniu, sejf!
Gdzie jest sejf Kim Myeong-gila?
Ja pierdolę!
Hej, dupku, umrzesz, jeśli nie powiesz!
Daj fajkę.
Ty mendo!
- Bij! - Nie żyjesz.
Bij mnie mocniej!
NAJLEPSZA WIEPRZOWINA HURTOWNIA BEOMSEUNG
Jak poszło?
Co z panem Oh?
Nie znaleźliśmy go.
Dranie dokądś go przenieśli.
Cholera.
Powiedział coś?
To uparta menda.
Nic nie mówi.
Dobrze się bawisz?
- Pokazać ci coś fajnego? - Co mówisz, skurwielu?
Cholera.
Proszę pana! Przegryzł sobie język!
Kurwa!
Szybko!
Ja pierdolę!
- Hej! - Kurwa.
- Kang In-beom, przestań! - Kurwa!
- Woo-jin, wezwij karetkę. - Dobrze.
Zaczekaj.
Jeśli go zabiorą, jak znajdziemy sejf Kima?
Nie możemy pozwolić mu umrzeć.
Wtedy nie znajdziemy sejfu.
Cholera. Daj mi go.
Pomóżcie mi go zdjąć.
Co się panu stało?
Proszę pana! Co się stało?
Dzień dobry.
Gdzie właścicielka?
Na urlopie.
Rozumiem.
Poproszę mrożoną etiopię.
Dobrze.
- Proszę poczekać. - Dziękuję.
MOJA RODZINO, OCHRONIĘ WAS
PREZES KIM MYEONG-GIL ZAŁĄCZNIK: FILM
Cholera!
Cześć, Min-beom.
Kim Myeong-gil nadal ma moje nagranie.
Właśnie mi je wysłał.
Co takiego?
Halo.
Gang-yong?
Halo.
Cholera!
Kurwa.
Skurwysyny.
Ty skurwielu.
Słucham?
Sól!
Potrącił kogoś!
- Chyba nie żyje. - Sprawdź.
Co się stało?
- Wezwij karetkę. - Ktoś chyba umarł.
PAN OH
Gun-woo, chodź tu. Szybko.
Wy jebane gnojki.
Dlaczego sprawiacie problemy?
Czego chcesz?
O 21 bądźcie w hodowli ryb.
Jeśli znów powiadomicie policję, nakarmię panem Oh ryby.
Odpowiedzcie.
Załatwiłem Min Gang-yonga i jego sługusów. Nic nie kombinujcie.
Mówiłem, że zabiję twoją mamę,
jeśli znów cię zobaczę.
Do zobaczenia.
GANG-YONG
Załatwili Gang-yonga? To glina.
Teraz będzie niebezpiecznie.
Pójdźmy tam sami.
Przepraszam.
Jak długo tam siedzisz?
Od początku.
Macie mnie nie zostawiać.
Uratuję dziadka.
Chodź.
Jeśli coś złego stanie się panu Oh na naszych oczach,
Da-min załamie się jak Hyeon-ju.
Nie chcę, żeby to się powtórzyło.
Gun-woo.
Teraz będzie inaczej.
Wiesz dlaczego?
Bo wtedy
niezwyciężeni marine byli rozdzieleni.
Teraz tak nie jest. Pamiętasz, że jesteśmy silniejsi?
Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć.
Tak.
Słuchaj.
Współpracujmy i wszystkich uratujmy.
Pana Oh, Da-min
i ludzi, których skrzywdził ten Kim.
Dlaczego stajemy?
Pójdę tam z Woo-jinem. Ty poszukaj miejsca do strzelania.
Dobry pomysł.
Wysiadaj.
Cholera. Wysadzili mnie tak daleko.
- Dobrze to wymyśliłeś. - Co?
Wysadziłeś ją tak daleko, żeby nic jej się nie stało.
Zrobiłem to, żeby nas nie złapali.
Za daleko?
Będzie tu za dziesięć minut.
To szybko to załatwmy.
Spoko.
Zabić ich!
Mają dużo broni.
Woo-jin!
Skurwysynu!
Kurwa!
Puszczaj!
Puść!
Kurwa!
Skurwysynu!
Hej, skurwielu!
Cholera!
Skurwysynu!
Hej, draniu!
Kurwa!
Hej.
Macie problem z dwoma dzieciakami?
Przepraszam.
Ciągle tylko przepraszasz.
No dobrze.
Stop!
Hej!
Ruszcie się, a poderżnę mu gardło.
Macie robić to, co mówię.
Dobrze. Nie ruszajcie się.
Co robicie, idioci! Zabijcie ich.
Ja mam ich zabić?
Jesteście bezużyteczni.
Kryj się!
- Co to? - Co się stało?
Ty gnoju! Chodź tu!
Zabijcie ich, skurwysyny!
Co robisz? Puszczaj, fiucie!
- Puść! - Jedziemy do szpitala.
Macie ich zabić!
Dziadku! Jesteś cały?
To ja, Da-min.
Wyrwałaś mi brwi.
Nic panu nie jest?
Dziękuję.
Co to?
Szybciej!
Bierzcie się do roboty!
Kto tam?
Dostawa jedzenia.
Co robicie, dupki?
Nie ruszaj się, draniu!
Przeszukać cały teren!
- Każdy kąt! - Co to za miejsce?
Mam! Chodźcie tu!
- Dranie… - Co oni tutaj robili?
Yang Yun-seo z wydziału śledczego.
Mamy nakaz.
Przeszukamy pani mieszkanie i je zajmiemy.
Proszę współpracować. Chodźcie.
Na górę.
Pan Kim Jae-min?
Jest pan aresztowany za zabójstwo, branie łapówek i inne rzeczy.
Kurwa. Co za gówniany dzień.
Chodźmy.
- Szefie. - Tak.
Szybko wydali nakaz i weszliśmy do domu Kima.
W szufladzie było kilka telefonów.
Wszystkie numery należały do zmarłych albo zaginionych osób.
Jezu.
Drań trzymał telefony osób, które zabił.
Już się nie wywinie.
Nawet prezydent USA go nie ocali.
A ucieczka za granicę?
Jest poszukiwany, więc to nie będzie łatwe.
Ludzie często uciekają do Chin na statkach towarowych.
To najbardziej poszukiwany przestępca.
Będziemy obserwować trasy ucieczki. Nie wyjedzie z Korei.
Ale może mu się udać.
Myślicie, że już po wszystkim, ale ja się denerwuję.
Nadal ma moje nagranie.
Jeśli je opublikuje, już po mnie.
Gang-yong.
Muszę go zobaczyć za kratkami.
Min-beom.
Rozumiem.
Zobacz, w jakim stanie jest Han-gu.
Tae-yeong jest nieprzytomna.
Potrzebujemy czasu.
Pomożemy.
To jeszcze nie koniec.
Dowiesz się, gdzie przebywa Im Jang-do?
Po co on?
Pewnie gdzieś się ukrywa przed Kim Myeong-gilem.
Może wiedzieć, dokąd ucieknie Kim Myeong-gil.
Im Jang-do pewnie mu powiedział, jak może uciec.
Mówił, że zajmował się takimi rzeczami.
Sprawdzę to.
Ile gotówką?
Niech będzie 18 milionów.
Im Jang-do od pół roku nie używał telefonu ani karty na swoje nazwisko.
Unikał zostawiania śladów.
Jest inny sposób?
Udało nam się znaleźć numer jego konta bankowego.
Ostatnia transakcja to wypłata gotówki w Suwonie w marcu.
Wystarczy, żeby go znaleźć?
To kilka miesięcy nagrań. Potrzeba do tego pracownika.
Trochę to zajmie.
Podasz nam numer jego konta?
Dupkowi pewnie brakuje kasy.
Przelejcie mu ją na konto.
Umieśćcie swój numer jako nazwę nadawcy.
Na bank do was zadzwoni.
- Ile mu przelać? - Dużo.
Tysiąc wonów?
Nie wiedziałem, czy poruszać ten temat,
ale w tej branży „dużo” ma różne znaczenia.
Ja za dane osobowe Kanga miałem dostać dużo,
czyli nie tysiąc, tylko milion.
Milion wonów?
Teraz nie będę o niego prosił.
Nie jestem dusigroszem.
I jesteśmy rodziną.
To o jakiej kwocie mówimy?
Wyśmieje milion wonów.
Dziesięć milionów.
Od razu się odezwie.
Rana się nie goi, bo pije pan alkohol…
Kurwa!
- Doktorze. - Słucham.
- Rób, co masz zrobić. - Dobrze.
Kurwa.
Sześćdziesiąt sześć,
sześćdziesiąt siedem, 68, 69.
Woo-jin.
Nieznany numer.
Halo.
Ty byłeś wtedy z prezesem Choi?
Tak.
Policja dała ci mój numer konta.
Co się dzieje? Dlaczego przelałeś mi pieniądze?
Kim Myeong-gil ucieka.
Dlaczego?
Policja zrobiła nalot na jego dom i znalazła dowody, że zabijał ludzi.
Kiedy?
Dwa dni temu.
Wiesz, dokąd może uciec?
Wiem.
Proszę.
Chcemy go złapać. Pomóż nam.
Ile płacicie?
Dużo.
Chyba sobie żartujesz.
- Miliard! - Miliard?
Zaufałem prezesowi Choi i zostałem na lodzie.
Należy mi się tyle.
Teraz mamy tylko…
Za cztery dni Kim Myeong-gil wyjedzie za granicę tak, jak mu doradziłem.
Macie mój numer konta.
Przemyślcie to.
To jakiś żart.
Skąd weźmiemy miliard?
Zapytamy pana Oh?
On nie ma pieniędzy.
Dał nam ostatnie.
Czekaj.
Ile tu jest?
Jakieś 300 milionów.
Za mało.
Zapytamy Min-beoma?
To Jang-do go nagrał.
Myślisz, że nam pomoże?
Ale tylko Min-beom ma tyle pieniędzy.
Warto zapytać.
Proszę pana, już są.
Ufacie Im Jang-do?
Myślimy…
że możemy zaufać informacjom, które posiada.
A jeśli weźmie miliard i wyjedzie?
Co zrobimy?
Jeśli Im Jang-do nie dotrzyma słowa i ucieknie,
będziemy go ścigać, aż go złapiemy.
Daję ci słowo.
Dotrzymaj słowa.
- Dobrze. - Dobrze.
OTRZYMAŁEŚ 1 000 000 000 WONÓW
Sprawdziłem. Możesz jechać.
Dobrze.
Może pan iść.
NIEZNANY NUMER
Zapiszcie.
Pojutrze o 1 w nocy statek o nazwie Nike wypłynie z Pohangu
do Ho Chi Minh.
Kim przekupił wietnamskiego urzędnika.
Popłynie tam z całą lewą kasą.
Numer kontenera to TJBU 9004230.
W kontenerze jest ciężarówka z kasą.
Mamy to zrobić, gdy będzie wchodził na statek?
Trudno będzie wam go znaleźć.
Jak to zrobimy?
Wsiądźcie z nim!
Mamy popłynąć do Wietnamu?
Decyzja należy do was.
- Rozłączam się. - Czekaj.
Co mamy zrobić, jeśli chcemy popłynąć?
Wyślę numer. Powiedzcie, że jesteście ode mnie, i się dogadacie.
Facet lubi gotówkę.
Wysłał.
Nie wiem, co się przyda, więc macie tu różne rzeczy.
Dziękujemy.
Uważajcie na siebie.
Dobrze.
Jasne?
Tak.
Chodźmy.
Zaraz przyjdę. Muszę z nimi pogadać.
Dobrze.
Dziękuję wam za pomoc.
To my dziękujemy.
Do zobaczenia, Da-min.
- Trzymajcie się. - Idź już.
Macie mój numer, no nie?
Chodź.
- Cześć, Min-beom. - Jedziecie?
Jesteśmy w drodze.
Uważajcie na siebie.
Dobrze.
Gang-yong i ja zajmiemy się resztą.
- Bezpiecznej drogi. - Dzięki.
Pospieszmy się.
Chwila.
Chwileczkę.
Trzymaj.
Dobra.
Płyniemy.
Sprawdźmy w środku.
Kim Myeong-gil!
Cholera.
Tak.
Jeśli cię jeszcze zobaczę…
to cię zabiję.
Gun-woo.
Żyjesz?
O co chodzi?
Woo-jin.
Chyba jestem taki sam jak oni.
Zapomniałeś o sercu boksera?
Musimy odnaleźć drogę powrotną.
Dobrze? Wrócimy tam razem.
Dobrze.
Wróćmy tam.
Chodź.
Rety! Woo-jin!
Znaleźliśmy je!
Hej.
- Gdzie jesteś? - Już prawie na miejscu.
Znaleźliście złoto?
Tak, mamy całe.
A telefon?
Wezmę go.
- Tu jest. - Tak.
- Jest. - Chodź.
Jak poszło?
W końcu mam ten telefon.
Dobrze się spisali.
Interpol nam pomoże. Będą czekać w Wietnamie.
To koniec.
Dużo przeszedłeś, młody.
Dziękuję, Gang-yong.
Co chcecie zrobić?
Pan Choi chciał, żeby biedni mieli dostęp do skutecznego leczenia.
Chciałbym wykorzystać te pieniądze zgodnie z jego wolą.
Co ty na to?
Nie chcesz ich dla siebie?
Jasne, że chcę.
Ale nie należą do mnie.
Spłaciłem dług, który miałem u pana Choi,
i dotrzymałem słowa, które mu dałem.
Dobrze.
Słuchajcie.
Mamy tu 168 sztabek złota, każda waży siedem kilogramów.
Każda jest warta 500 milionów wonów. To w sumie 84 miliardy.
Jeśli chcecie, wezmę je
i założę fundację w Iil Group.
Będziemy mogli pomagać tym, którzy potrzebują pomocy medycznej.
A może moja firma coś dorzuci
i otworzymy szpital?
- Świetny pomysł. - No nie?
Tak.
Mojemu tacie się spodoba.
Poprawi to wizerunek naszej firmy.
Zrobimy coś dobrego dla świata.
Zajmę się tym, gdy załatwię sprawę z hotelem.
Czy w nazwie szpitala może być imię i nazwisko pana Choi?
- Jak się nazywał? - Choi Tae-ho.
Prawdę mówiąc, nie będzie to łatwe,
ale to rozważę.
Dziękuję.
Co?
Pokryję to ze swoich pieniędzy.
To premia za dobrze wykonane zadanie.
Naprawdę nie trzeba.
Pan Choi zrobiłby to samo.
Weźcie je.
Nie wiesz, co powiedzieć?
Wystarczy „dziękuję”.
Dziękuję, panie Choi.
Nie.
To ja dziękuję tobie.
Bardzo dziękujemy.
Łap!
- Nie! - Biegniemy!
- Tutaj. - Tu, dobrze?
Będę tutaj.
Ten też.
Cześć, Gun-woo.
Gdzie jesteś?
Hej! Gun-woo!
Mój kochany syn.
Woo-jin.
Co ci się stało?
Tyle przeszedłeś.
Już po wszystkim. Wracamy do domu.
Dobrze.
Jestem z was dumna.
Napisy: Kamila Krupiński