CIAŁA
Biegiem, dziewczyny. Dalej!
Zapłaciłabym ekstra, żeby zamknął się na pięć minut.
Przed nami bieg na dziesięć kilometrów. Dajmy czadu!
Sto lat, tato.
Nie dałabym ci więcej niż 61 lat.
Hej! Nie wkładaj tego do kosza na pranie.
Zasmrodzi wszystko!
Hej! Jeśli chcesz ściągnąć tę grę,
musisz spać w swoim łóżku pięć nocy z rzędu.
Nie przychodź do mojego.
Czekaj.
Do zobaczenia po pracy.
Dobra.
- Rick! - Tak?
- Hasan! - Ciebie też wyciągnęli.
Pierwszy wolny dzień od dwóch tygodni.
- Musiałem wszystko odwołać. A ty? - Też.
Idziemy!
Dziękuję za przybycie w tak krótkim czasie.
Macie obstawić teren. W porządku?
Mamy rozkaz nie angażować się, chyba że nas sprowokują. Zrozumiano?
- Tak jest. - Dobrze. Chodźcie.
Echo 5-1-9-1-2. Podejrzany mężczyzna stoi na rogu.
Azjata, nastoletni. Mogę go sprawdzić?
Odmowa. Zobaczą to i rozpęta się piekło.
Sir! Słychać mnie? Odbiór.
Sir?
Słyszy mnie pan? Odbiór.
Stój!
Z drogi!
Rzuć to!
Odłóż paralizator. Teraz.
Dobrze.
Spokojnie.
- To nie ja. - Okej.
Tylko... odłóż broń.
Coś wymyślimy. W porządku?
Jak masz na imię?
Powiesz mi swoje imię?
Cholera.
Tu Echo 5-1-9-1-2.
Echo 5-1-9-1-2, odbiór.
Uzbrojony podejrzany przemieszcza się
na północ od Longharvest Lane.
15 STRAŻAKÓW ZGINĘŁO PODCZAS NALOTU NA LONDYN
Gwiazda! Kupujcie Wieczorną Gwiazdę!
- Dziękuję. - Gwiazda!
- Dzięki, skarbie. - Wczorajszy nalot, więcej ofiar!
Sześcioro zmarłych, w tym kobiety i dzieci. Kupujcie Gwiazdę!
ŻYDZI PRECZ!
- Dobry wieczór paniom. - Panie detektywie!
- Detektywie. - Murphy.
Charlie.
Spóźniłeś się.
Obyś tym razem miał dobrą wymówkę.
Trwa wojna?
Dziękuję.
- Whiteman. - Przepraszam, sir.
Usiądź.
Inspektor Farrell do nas dołączy.
Inspektorze.
Sierżancie.
Obawiam się, że komisarz wyraził obawy co do działań
niektórych funkcjonariuszy.
Uważa, że zbyt wiele razy ryzykowaliśmy wpadkę.
Przecieki do gangsterów. Takie rzeczy.
- Komisarz sądzi, że... - Mamy kapusia.
Cóż...
Wiadomo, że w Londynie roi się od szczurów.
Prawda, Farrell?
Niektórzy mówią, że nie skąpisz grosza na panienki.
A podobno Żydzi to dusigrosze.
Co, Weissman?
Dobrze obstawiam w walkach psów. I jestem Whiteman.
- Nie, Weissman. - Farrell.
Podobno trafili w nocy synagogę. Szkoda.
Lewe interesy nie ochronią przed Luftwaffe.
- Farrell ma ze mną problem. - Nasz wydział ma z tobą problem.
Wystarczy.
Gramy w tej samej drużynie.
Potrzebujemy twojej opinii na ten temat.
Cóż...
Komisarz może mieć rację, sir.
Owszem, warto wziąć tu ludzi pod lupę.
Spojrzeć im w oczy. Niech się spocą.
Choć, jeśli mogę,
sugeruję zacząć od osób na trochę wyższych stanowiskach
i trochę szerszych w talii.
Będę się rozglądał.
Linia Callowaya.
Charlie.
Do ciebie, na drugiej linii.
- Wyskoczymy na drinka? - Nie mogę. Mam randkę.
- Z kim? - Z siostrą, w jej domowym schronie.
- Tu Whiteman. - Masz nowe zadanie.
Słuchaj uważnie.
Zrobisz nam herbatę, Kath?
Podstawimy ci czarnego wolseleya. Kluczyki nad przednim kołem.
Punktualnie o 10.15 odbierzesz z Longharvest Lane ciało.
Zawieź je do doków Royal Albert
i zostaw je tam.
Ciało?
Ryzykowne.
- Mają mnie na oku. - Dlatego tyle ci płacimy.
Wiedz, że jesteś kochany,
sierżancie Whiteman.
Co, do diaska?
Skąd mam wiedzieć?
Całe miasto jest w rozsypce.
Cholerne zaciemnienia...
Mam cię.
Skąd się tu wziąłeś?
Pozwólcie mi z nim iść!
- Nie! - Proszę!
Złapany na gorącym uczynku.
Trzeci raz w tym miesiącu. Musi dostać nauczkę.
Nie. Byliśmy głodni.
Nawet o tym nie myśl! Prawo to prawo.
- Pozwól mi iść z nim! - Wsadźcie go!
Co to było, do licha?
Mamo!
Proszę...
Jeden z naszych, sir.
Whitechapel. Zawsze coś.
Niech matka pojedzie z chłopcem na posterunek. Byrne!
- Dziękuję. - Pójdziesz ze mną.
Dziękuję!
Ciekawe, co znaleźli tym razem.
Dorastałem tutaj. Kiedyś było tu inaczej.
A jest coraz gorzej.
Nie mogłem już tu mieszkać.
Jakieś interesy, złotko?
Inspektorze.
Co znaleźliście?
Świeży trup, nagi jak w dniu narodzin.
Jakby spadł z nieba.
Zrobić przejście. Z drogi!
Cofnijcie się.
Oddaj mi aparat. To moja własność.
To własność policji.
Ten niewieściuch robił zdjęcia zwłok.
I ten niewieściuch chce odzyskać aparat.
Nie masz prawa robić tu zdjęć.
Mam pełne prawo, ty małpoludzie.
Zrobisz choć rysę tymi łapskami...
Spokojnie.
Panie Webb.
Proszę iść do domu. Straci pan dniówkę.
Rozejdźcie się, proszę. No już.
No dalej.
Dziękuję.
Wytłumacz się.
Henry Ashe. Jestem dziennikarzem Gwiazdy.
Przechodziłem obok i usłyszałem eksplodujące latarnie.
Zauważyłem ciało, myślałem, że ktoś go pobił i okradł.
Ale zobaczyłem jego twarz.
- Zawołałem po pomoc. - Dlaczego robiłeś zdjęcia?
Mówiłem, jestem dziennikarzem.
Byrne, porozmawiaj z miejscowymi.
- Może ktoś go zna. - Tak jest.
Możesz zatrzymać aparat, ale klisze są dowodem.
- Gdzie je wywołujesz? - U siebie, niedaleko.
Odbiorę je, jak będą gotowe.
Zostało mi kilka czystych klisz.
- Szkoda byłoby je zmarnować. - Policja już się tym zajmie.
Dziękuję.
Możesz iść.
Rany, w niezłym jesteś stanie.
Pokaż, sprawdzę te piękne brązowe oczy.
- Już to zrobili, wszystko gra. - Nie kochają cię jak ja.
Zrób to dla mnie.
Patrz przed siebie.
Cholera, dziś impreza taty. Muszę spadać.
Powiesz, że mam wstrząs mózgu?
Wtedy zabiorą cię do szpitala na obserwację.
- Cholera, patrz przed siebie. - Co z nią?
Otumaniona, ale nie ma wstrząsu mózgu.
- Odesłałabym ją do domu. - Złamałaś rozkaz.
To był Azjata z glockiem na wiecu skrajnej prawicy.
Dobrze, że go zobaczyłam.
- I mam dziś wolne. - Otumaniona?
Ma rację.
Glock 17?
- Pewnie. - Ofiara to prawicowiec?
Według żałobników z Chwały Anglii.
Nie umiem wyjaśnić nagości, ale czasem ich ponosi.
Owszem.
- Nie słyszałaś strzału? - Nie.
- Jest tu monitoring? - Tak.
Większość kamer spaliła się podczas przepięcia.
Przejmujemy sprawę, możesz odejść.
Odpocznij, dobrze?
Wszystko gra?
To był dzieciak.
- Bał się bardziej niż ja. - Dobrze, daleko nie uciekł.
- Chcesz odpocząć? - Nie, poradzę sobie.
- Potrzebuję... - Raportu i udziału w sekcji zwłok.
Czysta poezja.
Podejrzany nazywa się Syed Tahir.
Zidentyfikowany na podstawie monitoringu.
Ostatnio dzwonił do siostry.
Próbujemy ją namierzyć. Syed jest znany opiece społecznej.
Niepowiązany z radykałami.
- Skąd ma kartotekę? - Drobne wykroczenia.
Nic tak poważnego.
Nie słyszałam strzału. Jeśli to zrobił, to wcześniej.
Musiałby go rozebrać i pozbyć się ubrań. Po co?
Nie miał na to czasu.
Ostrożnie, panowie.
Ile mam mówić? To nie bydło, tylko dowód.
Załatwmy formalności.
Sierżancie Hasan, czy to ciało, które pani znalazła?
Potwierdzam.
Kolejny klient zastrzelony przy domu schadzek?
- Klęczał? - Uspokój się, Ladbroke.
Znaleziono go na Longharvest Lane, ale nie tam go zastrzelono.
Taka rana powinna krwawić, a tu ani kropli.
Nikt nie słyszał strzału. Został zabity gdzie indziej i podrzucony.
Nie marnuj atramentu.
Tak uczą na kontynencie.
To dobra praktyka.
Złe wieści, ani śladu w bazie danych.
Brak DNA, danych dentystycznych i odcisków palców.
Nie zidentyfikujemy go.
To bez sensu, nie słyszałam strzału.
Nie znaleziono łusek i nie ma rany wylotowej.
Sądząc z wielkości rany, pocisk 9 mm wystrzelony ze średniej odległości.
I on miał zostawić taką wklęsłą ranę w oczodole?
Nic tu się nie zgadza.
Chciałem zabrać żonę do opery.
- Co to za opera? - Piraci z Penzance.
Więc wyświadczam ci przysługę.
Łatwo znajdziemy pocisk.
- Te znaki wyglądają na nowe. - Ktoś to poznaje?
Gang? Grupa prawicowa?
- Czy to tatuaż? - Nic prawicowego.
Feniańskie czy hebrajskie bzdury!
Pewnie znaczy „zadek do wynajęcia”.
Może symbol runiczny?
Widziałem takie na seansach medium oszustów.
Anglosaskie.
A ta rana na głowie?
- Sprawdź z pogotowiem rany głowy. - Ktoś się tym zajmie?
Jeśli to dobry trop, niech przypiszą to mnie.
Dobry Boże.
Hillinghead, pilnuj, czy nic nie przeoczę.
Widzisz?
Część przednio-boczna.
Nie ma kuli.
Ani rany wylotowej. Kula powinna tu być.
Ale zniknęła.
Czekaj, stój.
Zatrzymaj się!
No już, do środka.
Uwaga, alarm bombowy we wschodnim Londynie.
Proszę udać się niezwłocznie do najbliższego schronu.
Kurwa.
- Nie za późna pora, inspektorze? - Dobry wieczór, panie Weissman.
Znów fucha na boku?
- Wiesz, że tu nie jest bezpiecznie? - Celują w fabryki.
Jest dobrze.
Wy, Żydzi, nie powinniście być w policji.
Nie możecie się powstrzymać, co?
Zawsze szukacie czegoś na boku.
Chcę moją działkę.
- Co masz w bagażniku? - Fuchę.
Daj mi kluczyki.
Nie robiłbym tego.
Zobaczmy, co tam masz.
Farrell.
Cholera.
Pomocy!
Dziękuję, miłego wieczoru.
- Dziękuję. - Niech nam żyje Ishmael...
Niech żyje nam
Dziękuję.
Mamo!
Zostawiliście mi coś do jedzenia? Czy wszystko wyjedliście?
- Gdzie nasz urodzinowy chłopak? - To nie chłopak, mamo. Jest stary.
Co ci się stało w oko?
Hej, idź się pobawić.
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO
W samą porę na tort.
Przepraszam.
Wybacz, że przeszkadzam, ale potrzebuję przysługi.
Mamy wynik rezonansu głowy NN.
Tak, i?
Przeskanowali go od stóp do głów. Nie ma kuli.
- Niemożliwe. - A jednak.
To siostra Syeda, Aaliyah.
Spytaliśmy ją, po co dzwonił.
Kazała nam spadać.
Może tobie uda się z nią pogadać.
Wiem, co potrafisz i ile z siebie dajesz.
I ile to kosztuje ciebie i twoją rodzinę.
Nie prosiłbym cię, gdybym nie musiał.
Po pracy wraca do domu pociągiem. To tuż za rogiem.
Jeśli szybko nie znajdziemy Syeda, policjanci w całym kraju
będą chcieli zastrzelić każdego Azjatę z plecakiem.
- To nie fair, Barber, wiesz o tym? - Tak, wiem.
W przypadku podejrzanej aktywności,
należy zgłosić to pracownikowi obsługi
lub wysłać wiadomość do Policji Transportowej na numer 61016.
Widzisz coś, zgłoś to, załatwione.
Usiadłaś tak blisko, bo jest późno i się boisz
albo masz podsłuch.
Musimy porozmawiać.
- Nic mi nie powiedział. - Jeśli ty nie...
- Czemu miałabym? - Ścigałam dziś twojego brata.
Wiem, że się bał. Chcę wierzyć, że tego nie zrobił.
...wjeżdża na peron.
Pięć minut.
Ty i ja.
SKLEP RESTAURACJA
Co ci powiedział przez telefon?
Że policja będzie go ścigać. Chciał, żebym wiedziała, że to nie on.
Czyli wiedział, że tak się stanie?
Był przerażony.
Jak zdobył broń?
Przyjaciele ze szkoły?
Gangi?
On taki nie jest. Nienawidzi tego.
Skąd mam wiedzieć, że mówisz prawdę?
Proszę.
To mój numer.
Jeśli twój brat znów zadzwoni,
powiedz mu to.
Wysłucham go, jeśli chce coś powiedzieć.
Upewnię się, że będzie bezpieczny.
Poszło całkiem nieźle.
Myślisz, że zadzwoni?
Nie wiem.
- Potrzebujemy podsłuchu na telefonie. - Tak.
PODSŁUCH AKTYWOWANY
- Podrzucić cię z powrotem do taty? - Nie trzeba, przejdę się.
Hasan.
Dobra robota.
Inspektor Hillinghead.
Postanowiłem odzyskać fotografie,
zanim znajdę je w gazecie.
Podobają się?
To te, które zrobiłem przed przybyciem funkcjonariusza.
Ostatnie powinno pana zainteresować.
Odbicie...
dżentelmena.
Ukrywał się we wnęce, gdy znalazłem ciało.
Uciekł, zanim zjawił się tłum.
Nie wiedziałem, że tam był.
A co dokładnie
robiłeś w tej szemranej okolicy?
Prowadzę oficjalne śledztwo,
musisz udzielić mi odpowiedzi.
Nie spałem całą noc.
Robiłem fotografie do artykułu o nocnym życiu.
- Testowałem nową lampę błyskową. - Rozumiem.
Gdzie te fotografie?
Wyrzuciłem je. Niezbyt dobrze wyszły.
Cóż, będziesz potrzebować alibi od któregoś z modeli.
To nie powinno być trudne.
Potrzebuję jedynie potwierdzić, gdzie byłeś.
Nikomu nie powiem.
A ten mężczyzna...
Ten mężczyzna z tobą...
potwierdziłby, że z nim byłeś?
- Może iść do więzienia. - To po co to zdjęcie?
Przestań!
Henry Ashe.
Jesteś aresztowany
za nieobyczajne, sprzeczne z naturą czyny za zamkniętymi drzwiami.
Podaj nazwisko drugiego mężczyzny ze zdjęcia.
Naprawdę tak pan się tego boi?
Przepuście detektywa!
ZAKAZ PARKOWANIA
Straszna strata, sir.
Jacyś świadkowie?
Ty mi powiedz.
Powierzam ci to śledztwo.
Farrell pilnował ekipy szabrowników.
Wygląda na to, że zaparkował tu przy krawężniku.
Nie wiemy dlaczego.
Nie zgłosił tego.
Cokolwiek planował, Luftwaffe położyła temu kres.
Kiedy go znaleźliśmy, miał kluczyki do wolseleya w dłoni.
Zajrzał pan do środka pojazdu, sir?
Mogę?
Cholera.
- Sprawdziliśmy bagażnik, sir? - To twoja sprawa.
Sir.
Dobry Boże!
Krążą plotki o nieuczciwych działaniach w tym wydziale.
Panowie, jesteśmy detektywami.
Nie opieramy się na domysłach.
Nie pozwolę, by oczerniano inspektora Farrella
bez udowodnienia jego winy.
Był jednym z nas.
Postarajmy się.
- Bierzmy się do roboty! - Tak jest!
Charlie, rozmowa do ciebie.
Tak, tu Whiteman.
- Halo. - Chcieliśmy ciała.
Nie śledztwa o zabójstwo.
Zawiodłeś.
Spokojnie.
Nie ma co się wściekać.
Jesteście czyści.
Zatuszuję sprawę.
Natychmiast zniszcz wszystkie dowody w tej sprawie.
Wszelkimi sposobami.
Policjant nie żyje, nie mogę zamknąć śledztwa. Potrzebuję czasu.
Halo?
Dotrzymasz umowy albo poniesiesz konsekwencje.
Wiedz, że jesteś kochany, Whiteman!
Spróbuj.
Dobra, te są już gotowe.
Halo?
Kto mówi?
- Aaliyah? - Siostra mówiła, że mogę ci ufać.
Powiedz, gdzie jesteś, Syed.
Masz nadal pistolet?
Możemy się spotkać.
- Oddaj mi broń. - Spotkajmy się w miejscu publicznym.
Kawiarnia w centrum Stratford. Przy stoisku z lodami.
- Przyjdź sama. Teraz. - Syed, to...
Halo?
Cholera.
Słyszałeś? Będę tam za dwie minuty.
Jeśli jest uzbrojony, zrobi się bajzel. Poczekaj na wsparcie.
Nie, wystraszycie go i go zastrzelą.
Daj mi pięć minut.
Dobra, teraz.
Tak. Już.
CENTRUM HANDLOWE STRATFORD
Barber, widzę go.
- Na drugim piętrze, zachodni balkon. - Hasan!
Czekaj na mnie. To rozkaz!
Wybacz.
Mogę?
Jeśli masz broń, daj mi ją.
Syed.
Za 30 sekund będzie tu tuzin uzbrojonych policjantów.
Daj mi broń, a wrócą do domu rozczarowani.
Wcale nie.
To nie zabawa.
Myślę, że to nie ty. Daj mi spluwę, wysłucham cię.
Teraz też mnie słuchasz, prawda?
Z moją siostrą ci się udało.
Ale ona nie rozumie.
Czego nie rozumie?
Wydarzyło się wszystko, co przepowiedzieli.
I dalej będzie tak samo.
- Nie powinienem był dzwonić. - Czemu nie?
No dobrze.
Powiem ci, jak to się skończy.
Oddasz mi ten pistolet,
ja cię zatrzymam
i będziemy mieli mnóstwo czasu, żeby to omówić. Zgoda?
Miałem...
Ty miałaś znaleźć ciało. To musiało się stać. Tak mi powiedziano.
- To bez sensu. - Wkrótce sama zobaczysz.
- Obiecuję. - ...komunikat bezpieczeństwa.
- Wszyscy klienci i personel... - Ochronię cię, Syed.
Komunikat bezpieczeństwa.
Wszyscy klienci i personel muszą natychmiast opuścić budynek.
Komunikat bezpieczeństwa. Wszyscy klienci...
Syed, nie, czekaj. Proszę, nie!
Twoja siostra wierzy, że go nie zabiłeś.
Ja też. Nie rób tego.
Za późno. To koniec.
Uciekać! Chodźcie ze mną!
Nie!
Strzelać.
Wiedz, że jesteś kochana.
Nie!
Aaliyah.
Niech Allah da ci cierpliwość.
- Powiedziałam mu, że może ci zaufać. - Już dobrze.
Powiedziałam mu...
Zrobiłaś wszystko, co mogłaś...
Traci pan swój czas, detektywie.
I mój.
Lepiej znajdźcie zabójcę.
Niech pański nadinspektor
skontaktuje się z podkomisarzem policji,
podpułkownikiem Richardem Pearsonem.
I przekaże mu, że jego żonatego syna sfotografowano ze mną
w domu schadzek dla mężczyzn.
Oto moje alibi.
Do diabła!
Coś taki ponury?
To jego alibi.
Kto to jest?
Nasz podejrzany.
Czemu pytasz?
Poznajesz go?
- Nie. - Ależ tak.
- Muszę iść. - Ladbroke, jeśli go rozpoznajesz...
Puszczaj, muszę iść.
Spal to, Hillinghead.
Jeśli cenisz sobie życie.
Nie powiesz mi, a zwrócę się z tym wyżej.
Więc już jesteś martwy.
Tylko tak ośmielę się cię ostrzec.
WIEDZ, ŻE JESTEŚ KOCHANA
Napijesz się czegoś?
Nie.
Jak raport balistyczny z pistoletu Syeda?
Więc...
No dobrze.
Ślady z jego broni
nie są w pełni zgodne z tymi na ofierze.
Miał siedemnaście lat.
Obiecałam jego siostrze, że będzie bezpieczny.
Jak to się, kurwa, stało?
Nie waż się tak myśleć, Shahara.
- Bóg wie, co przeszło mu przez głowę. - Kula.
W życiu nie widziałam, żeby ktoś tak się bał.
Nie chciał umierać.
Nie dręcz się tym.
Chcę się dowiedzieć, kim jest ofiara.
I kto dał Syedowi broń.
- Zaraz. - Co?
Co? Shahara, czekaj.
Dwa kubki po kawie.
Co masz?
Już go widziałam.
Obserwował mnie wczoraj.
Jest z tym powiązany.
On coś wie.
Hej!
Błąd transmisji 408. Awaria pojazdu.
Restartuję system.
Wszystko w porządku, detektyw Maplewood?
Chyba tak.
Dzięki, że pytasz.
Cały kwartał się usmażył. Szukaj impulsu elektromagnetycznego.
Wykryto anomalię. Źródło na Longharvest Lane.
ZAKAZ WSTĘPU
Ktoś tam jest?
- Centrala. - Centrala.
Mam martwego mężczyznę z raną postrzałową głowy.
No dobrze.
Poprawka.
Żyje.
PAMIĘCI SI SPENCERA 1961–2021
Napisy: Anita „Wieża” Rudomina