Şayet isimse bir aratalım. Bakalım ne çıkacak.
Dövmeyle bire bir aynı.
Haberlerde gören bir çocuk yapmıştır.
Bak.
Seninle öyle konuştuğum için üzgünüm.
Çocuğa kızmıştım.
O olayı unutsak nasıl olur?
Maggie ile ekibi çağırayım, tuğlaya baksınlar.
Normal veri tabanlarında çıkmadı.
- Sonra "Tuğla çok eski" diye düşündüm. - Evet.
Belediye kayıtlarına baktım,
1890 seçmen kütüğünde Alfred Hillinghead diye biri varmış.
İşini tahmin et. İpucu vereyim, duvarcı değil.
Polis, değil mi?
Whitechapel polisi.
Komiser.
Londra Emniyeti'ne sor istersen.
- I. Dünya Savaşı'ndan öncesi yok. Üzgünüm. - Tamam. Teşekkürler.
Ama biliyor musun, bu Komiser Hillingdon...
Hillinghead.
...Whitechapel'da görev yaptıysa o karakol hâlâ duruyor.
İllaki arşivleri vardır.
Doğru ya.
Clive?
Komiser Muavini Hasan. Nasıl yardımcı olabilirim canım?
Bir ricam var. Binada eski vakaların dosyaları var mı?
- Ne kadar geçmişe gidiyorlar? - Sonuna kadar.
Sana ne lazım?
1890.
Of!
Vay be.
Tam bir kanıt mezarlığı. İşi biten evrakların gömüldüğü yer.
Bunları benden başka kimse umursamıyor.
İşte burası canım. 1930, Büyük Buhran.
1919, Versay Antlaşması.
1912, Titanic.
O filme bayılırım.
1901, Kraliçe Victoria'nın ölümü.
1890. Son durak.
Bu dosyalar dedektife göre değil,
vakanın adına göre alfabetik düzenlenmiş.
- Hangi harften başlayacaksın? - Longharvest Sokağı'nın "L"si.
İşe bak, hemen bulduk küçük hanım.
Bingo.
Şaka mı bu?
POLİS CİNAYETİ ÖRTBAS ETTİ
İmkânsız.
Olamaz.
Olamaz. Hayır.
Dur bir saniye Dedektif, bir şey hatırladım.
Hemen dönerim. Doğru hatırlıyorsam gözlerine inanamayacaksın.
"Sol bilekte tuhaf bir iz, alında küçük bir yara."
Şaka olmalı bu.
Bekle.
O ne?
1941.
Charles Whiteman.
Soruşturduğu son vaka.
Sol gözünden vurulmuş.
Sol bilekte tuhaf izler var.
Ve anadan üryan.
Elias, cesetlerin daha önce de geldiğini söylemişti.
- Merhaba efendim. - Merhaba.
- Sabah kayboldun. - Acil iş çıktı.
Belli.
Alfred.
Dün gece olanları konuşmak istiyorum.
- Hataydı. - Harker'larda olanları.
Sen beni öptün.
Tamam.
Parmak izini alamadığını biliyoruz, o plan yattı.
Ne olacak?
Hiçbir şey.
Bitti.
Başına ne geldi? Endişelendim.
Nezarethanede kavga çıktı.
Tutuklulardan biri saldırdı.
- Polly nerede? - Yukarıda.
Öğleden sonrası için elbise seçiyor.
Öğleden sonra ne var?
Sana kendisi söyleyecekmiş, ısrar etti.
Üstünü başını temizle.
Sana yeni kıyafet çıkarayım.
Tamam.
Ben banyoya giriyorum.
Zincir bozuldu derken neyi kastediyorsun?
Madalyon yere düşmüştü, artık kapanmıyor.
Bana söylemediğin şey ne peki?
Sorun değil. Endişelenme. Sadece tamir etmeni istiyorum.
Peki ama...
Ben tamirci değilim.
Tamircisin işte. Kabullen.
Kilisede biri piyano çalışımı görmüş.
Öğleden sonra gidip evlerinde çalacağım.
Bu fotoğrafta kımıldamadan durman için annenle neler çekmiştik.
Dün gece neredeydin?
Nezarethanede kavga çıktı.
Yalan söylerken ses tonun hep değişiyor.
Polly Hillinghead.
Piyanoda harcanıyorsun.
Dedektif olmalıymışsın.
İşte. Yeni gibi oldu.
Teşekkür ederim.
Kathleen. Kath!
Boş işler ekibi ne konuşuyor?
Başkomiser size kendisi söyler.
Hadi ama, böyle olmaz ki.
Sen bana arka çık, ben de kendime.
Calloway bir tanık bulmuş.
Lee Cozens'ın evinden silah sesinden önce konuşma sesi gelmiş.
Calloway, Cozens'ın ölümünün intihar olmadığını düşünüyor.
Yani bagajda bulunan adamı da o öldürmemiş olabilir.
Vakaya daha çok adam verecek.
Bir de o Yahudi kızı tekrar bulup düzgün bir tercümanla konuşturacakmış.
Benimki burgulu!
Çocukların yediği spiral şeyden var mı?
Evet, ondan. Bir paket de çizgili şeker.
- Buyurun. - Teşekkür ettim.
Ne oluyor burada?
Hey! Ne yapıyorsun?
Dikkat çekmeden yaşamanı söylemiştim. Yokmuşsun gibi.
Yokmuş gibi davranmaya çalıştım. Yemek yemeye de çalıştım.
Verdiğin ekmek küflüydü, ısıtayım dedim.
Dandik ocaktan duman çıkınca camları açmam gerekti.
Esther, ben evde yokken
açık camdan radyo sesi gelirse herkes ne düşünür?
- Dumandan boğulacaktım. - Yerini öğrenmiş olabilirler!
Bu ne peki Dedektif?
Lolipop. Hem de Bay Bekâr için.
Asıl dikkatsiz kimmiş?
Sebze, ekmek, konserve falan da var.
Bu adam kesin peşimizde. Kahretsin!
- Ne oldu? - Dediğim gibi.
Ocağı yak, öldür bizi. Ölmüşüz zaten.
Tek kişilik Inverness bileti.
İskoçya'da bir yer.
Bir sürü çocuk oraya gönderilir. Güvenli.
Loch Ness Canavarı'nın da yakınında.
Çok seversin.
Tren yarın Euston'dan kalkıyor. Seni bindiririm. Buradan kurtulursun.
Gelecek misin?
Belki.
Bilmem. En önemlisi senin binmen. Tamam mı?
Dur.
Akşamı bekleyelim.
Eninde sonunda gidecek.
Bu gece dolunay var. Alman uçaklarına gün doğdu.
Bombardımandan istifade edip gideceğiz.
Deutsch parçacığı üzerinde 30 yıl önce çalışsak
dışlanmış, marjinal, geri zekâlı olarak nitelendirilirdik.
En azından bugün bize "işgüzar baş belaları" diyorlar.
Evet, bugün Deutsch parçacığının, teoride,
çıplak tekillikle çarpışmasını inceleyeceğiz.
Gördüğünüz gibi, parçacık mükemmel bir simetriyle ikiye ayrılıyor.
İleri ve geri. Bir saniye geçmişe gitme ihtimali
bir saniye geleceğe gitme ihtimaliyle aynı.
Ama en açık fikirli olanlarımızı bile şaşırtan şey şu.
Sonucu her iki taraftan da gözlemlemek mümkün görünüyor.
Artık iki parçacık var, Biri geçmişte, biri ise gelecekte.
Ama bu bindirmeli sistem çökmüyor.
Affedersiniz Profesör.
- Yasaklanan makaleniz peki? - Yasaklanan mı?
Karanlık maddenin Deutsch parçacığıyla etkileşimini anlatan.
Çıplak tekilliği oluşturmanın mümkün olduğunu o makale kanıtlamadı mı?
Ne?
Bugün aramızda özel bir gözlemci olduğunu fark etmişsinizdir...
Dedektif Maplewood hazırlıklı gelmiş.
Bu ne anlama geliyor?
Zamanda yolculuk yapmanın,
geçmişe ve geleceğe gitmenin mümkün olduğu anlamına geliyor.
Gerçek dünyada.
Teoride tabii.
Evet Profesör, ölü kopyanızı nasıl açıklıyorsunuz?
Açıklayamıyorum. Tam bir paradoks.
Bana güvenmesen de yardımını istiyorum.
- Görevim... - Beni soruşturmak. Biliyorum.
Ama yüzünden okunuyor.
Fazla zamanım yok.
Bak.
Zaman makinesi icat etmedim. Teröristlerle yatıp kalkmıyorum.
Ama sonumun öyle olmasını istemediğimi biliyorum.
Ne bileyim, belki yanımda durup beni korusan...
- Ben senin koruman değilim. - Tabii ki.
Konuğum olursun.
İyi yemek yaparım.
Benimle kalır mısın?
Lütfen.
Kalırım.
Ama güvenli evi ben seçerim.
Maggie, çok büyük bir ricam var.
Berbat kokuyor.
- Bunları taratır mısın? - Gerçekten parmak izi mi bunlar?
Bir gaz lambasından alınmış. 1890'da.
Time Team programında mıyız? Şeyi bile bilmiyorum...
Mags, lütfen. Rica ediyorum, tamam mı?
- Peki. - Teşekkür ederim.
- Selam. - Selam.
Tuğlayla ilgili raporsa diğerlerinin yanına koy...
Yok, başka bir şey bu.
- Ne peki? - Görmen gereken bir şey.
Ama bu binada göstermem doğru olmaz sanırım.
Barda göstersem?
- Neden? - Öncesinde içkiye ihtiyacın olabilir.
- Kayıtlara girmemeli. - Bana girmeli gibi geldi.
Bu dosya yeterince karıştı zaten.
Tek bir kelimesi bile kayıtlara girerse
tutukladığım herkes serbest bırakılır, beni de tımarhaneye gönderirler.
- O riski alamam. - Burası güvenli Hasan.
Mesai çıkışı sohbet eden polisleriz.
Söyle.
Bu, Longharvest Sokağı'ndaki ceset.
Bu da bizi Longharvest Sokağı'nda
1890'da işlenen bir cinayeti örtbas etmekle suçlayan baş sayfa haberi.
İkisinde de aynı dövme var. Tuğladaki işaretle aynı.
Maktulün kimliği meçhul.
Vakaya Komiser Alfred Hillinghead adında bir Whitechapel polisi bakmış.
Burada resmi var.
- Şakadır. Bu... - Bu ceset...
...işarete dikkat et, Longharvest Sokağı'na bir kilometre mesafede bulunmuş.
1941'de.
Vakaya Whitechapel dedektifi Charles Whiteman bakmış.
Resmi burada.
Şuradaki, şu takım elbiseli yakışıklı.
- Photoshop'tır. - Keşke öyle olsa.
Ne yani şimdi bu?
X dosyası mı?
- Makul bir açıklaması illaki vardır. - Tamam. Dinliyorum.
Güvenli yerdeyiz Barber.
Mesai çıkışı sohbet eden polisleriz.
İlk olarak, 143 yıllık çözünürlüğü düşük bir resme bakıyoruz.
133 yıllık.
1941'deki maktule gelince...
Fotoğraf bulanık.
Kurşun yarası aynı, alındaki yara izi aynı,
bilekteki dövme aynı.
Buna geri döneceğim. Bu da 2023'teki maktulümüz,
1941'dekine biraz benzediği doğru.
Barber, hepsi tıpatıp aynı.
Longharvest Sokağı'nda onlarca yıl arayla tıpatıp aynı en az üç cinayet işlenmiş.
Bu önemsiz bir konu değil.
Sadece eşek şakası bile olsa arkasındaki kişiyi bulmalıyız.
Korkak olduğumu düşünüyorsun.
Ama ailemi her şeyden çok seviyorum ve ailemi koruyacağım.
Seninle olmak ödümü koparıyor.
Ama sana ihtiyacım var Henry.
Ne düşünüyorsun?
Pişmanlıkların mı var?
Sadece soruşturmayla ilgili.
Editörümle konuştum.
Ön sayfada Harker haberi olacak.
Londra Polisi'yle yaptığı gizli anlaşma da olacak.
Onu şüpheli ilan ediyoruz.
İyi de, adını yayımlarsanız akşam baskısını göremeyebilirsin.
Orada olduğuna dair deliliniz de yok.
Adam...
Paxman'a ve Ladbroke'a para yediriyor.
Başkalarına da. Tehlikeli biri.
Başına bir iş gelmesin sonra.
- O ne? - Ne?
Gözlüğünde leke var. Görmüyor musun?
Kıta Avrupası ilimleri.
Adamı hâlâ yakalayabiliriz.
Evine hoş geldin Iris.
Çantanı kanepeye bırakabilirsin. Mutfak orada, banyo kapının yanında.
Onuncu kattayız, yani kaçış yolu yok.
Bir şey yapmaya kalkma.
Gerçek bir güvenli ev yani, öyle mi?
Açlıktan ölüyorum. Dedektifler bıçaklarını nereye saklar?
Yoksa güvenli evde kesici alet olmaz mı?
SPYNE seviyesi düşük.
Sende SPYNE mı var?
Lütfen, mâni olmayayım, ne yapman gerekiyorsa yap.
Buradan manzara güzelmiş.
İyi kazanıyorsun herhâlde.
Komşun Lorna Dunnet kapıda.
Yeni bir bölümü bitirdim ama şey lazım...
Lorna.
Misafirin var sanırım.
İyi şanslar tatlım.
Kulak tıkaçlarımı takacağım!
Hey.
İçin rahat olsun.
Suçluyu yakalayacağım.
O sen bile olsan.
Korkmuyor musun?
- Polis olmaktan yani. - Korkuyorum.
Ama işimiz önemli, o riski almaya değer.
- İşiniz ne sence? - İnsanları korumak.
- Çok resmî bir cevap oldu. - Hayır.
Ben öyle inanıyorum.
Tehlikeli Şapel neye inanıyor?
Tanrım.
Hiçbir fikrim yok. Kim olduklarını bilmiyorum.
İçemem. Ben...
Görevdesin, biliyorum ama Fransız şarabı bu, hem de organik.
Ölürsem işime yaramaz.
- Değil mi? - Bir tane.
Tek bir tane.
Hop.
Gabriel Defoe'ya.
Meşhur olamadan öldü.
Yaklaşıyorlar.
- Biz de gidelim. - Önce o adamın gitmesi lazım.
İş sarpa sarınca Berlin'den gönderilen Kinder çocuklardansın, değil mi?
- Orada ailenden kimse kaldı mı? - Belki teyzem kalmıştır. Bilmiyorum.
Peki.
Seni Londra'dan çıkardıktan sonra gidip onu bulalım.
Senin ailen peki?
Charles.
- Ortak noktamız çok. - Ama ben temizlik de yapıyorum.
Evet.
Adım Charles değil bu arada.
Karl.
Annemin koyduğu isim o.
Gidelim artık.
Sakin ol. Düdüğü duyabiliyorsan uzaktalar demektir.
Esther! Bekle.
Esther! Henüz çıkamayız! Çekilin!
Geldim! Yanındayım!
Hadi.
Bu taraftan.
Doldu. Geri çekilin.
Yol verin!
Geri çekilin!
Onlara yardım et. Karl! Yardım et!
Kapıyı bırakın! Geri çekilin.
Gir!
Tanrı seni korusun.
- Tamam, hadi. Gidelim. - Teşekkür ederim.
Esther! Buradayım.
Yanından ayrılmayacağım. Söz.
Her şey yoluna girecek. Bize bir şey olmayacak.
Tamam mı?
Inverness'e gidiyoruz.
Hadi. Kendimize bir yer bulalım.
Hayır. Kalabalığı sevmem.
Yani bu Whiteman denen adam, Hillinghead'in 1890'da soruşturduğu vakaya
1941'de mi bakmış?
Evet. 1890 tarihli gazete haberine göre
Hillinghead, Sör Julian Harker adında birinden şüpheleniyormuş.
Elli yıl araya rağmen aradaki bağlantıyı mı çözeceğiz?
En azından deli değilmişim.
Hayır, delisin. Bana da bulaştırdın.
Elias'ın kovduğu avukat vardı, Andrew Morley'nin avukatı, adı neydi?
- Philip Dust. - Evet. Hukuk bürosunun adı neydi?
Harker Hukuk.
Cheapside, E1.
HARKER HUKUK
"Sör Julian Harker tarafından 1894'te kurulmuştur."
İşe bak! Andrew Morley'nin iş geçmişi.
İŞ GEÇMİŞİ
"Teşkilattan ayrılınca güvenlik görevlisi olarak çalıştığı yer..."
Sıkı dur.
- Harker Malikânesi. - Evet.
- Tanrı aşkına. - Bence bir gidip bakalım.
Hemen şimdi, bu gece.
Beni karıştırma.
Bu kayıtlara giremez. Ben başkomiserim. İstesem de kayıt dışı iş yapamam.
İyi, ben giderim.
Peki.
Ama başına buyruk davranma. Yıpranıyorum.
Yazılı rapor vermek yok. Sadece ağızdan ağıza.
- Çocuk musun sen? - Evet, çocuğum.
Biraz kestir hadi.
Kızınıza şalımı verebilirim isterseniz.
Teşekkürler.
Al bakalım.
- Buyurun. Evet. - Teşekkürler.
Kıyamam.
Çikolata vereyim mi?
Alabilirsin.
Teşekkür ederim.
Sevimli şey.
Ufak bir işim var da.
- Ona biraz bakabilir misiniz? - Tabii ki.
- Hemen dönerim. - Hele bir dönme.
Madalyonunuz güzelmiş.
Bakmak ister misin?
Bunlar kim?
Onlar benim ailem.
Adınız ne?
Polly.
Kimsin sen?
Kahretsin.
LONDRA POLİSİ GEORGE ACKROYD
Belirsizliklerle yaşamayı öğrenmen gerekecek.
Başka türlü bilemeyeceğin bir şey söyleyeceğim.
Bu ismi unutma. Iris Maplewood.
Ona ihtiyacın olacak.
Maplewood seni gitmen gereken yere götürür.
Ama unutma...
Merhaba.
Merhaba. Ne yapıyorsun bakalım?
Merhaba.
Burası ürkütücü, değil mi?
Eskiden bu evde ruh çağırma seansları yapılırmış.
Ölülerle konuşulurmuş.
Tamam mı? Buraya gelince korkmayı seviyorum.
Dedektif.
Polis çağırmayacağım.
Geleceğini biliyorduk.
"Biliyorduk" derken? Sen ve Elaine mi?
Hayır, tutturamadın.
Başkaları da var Dedektif.
Çok daha fazlası.
Elias'ı 13 yaşındayken büyük toplantılarından birine getirmiştik.
Hepsi onunla tanışmak istedi. Tüm o...
O önemli insanlar.
Burasının onun için ne anlam ifade edeceğini,
günün birinde onun olacağını söylediler.
Ama...
...çok korktu.
Tek yaptığımız onu korkutmak oldu.
Andrew.
Neler olduğunu anlat.
Onun iyiliği için.
"Önemli insanlar" dediğin kim?
O plaktaki ses karavandakiyle aynı, değil mi?
Konuş benimle.
Ne kadar konuşursak konuşalım
kendi gözünle görmeden inanmazsın.
Bunların hepsi kaçınılmaz.
Bir de bu...
İnsanı delirtiyor.
Syed gibi, Elaine gibi...
Daha fazla dayanamadı.
Syed neden intihar etti? Anlat.
Seni cesede götürmemiz şarttı.
Sonra da Elias'a.
Hep yaptığın gibi.
Görme zamanın geldi.
İnanma zamanın.
Hadi gel.
İyi misiniz kızlar?
Küçükken bana hep önemli biri olacağımı söylerlerdi.
Ben de doktora tezimin ufuk açıcı olmasını istedim.
Tezimde cesur davranıp nedensellikle oynanabileceğini öne sürdüm.
Bu da zamanın değiştirilebilir ve akışkan olması anlamına geliyor.
- Alabilir miyim? - Evet.
Ne bileyim, gençtim, hırslıydım...
...ve yanılmıştım.
Çok romantikti.
İnsan ruhunun sonsuz gelgitte bir rolü olduğuna,
bir yanılsamadan ibaret olamayacağına inanmak istedim.
"Sonsuz gelgitte..."
Tamam. Bu kadar şarap yeter.
Tanrım, üzgünüm.
Ama şimdi fikrin değişti mi?
Her şey önceden belirlenmiş mi diyorsun?
- Hiç söz hakkımız yok mu? - O kadar kötü bir şey mi?
Benim dünyamda seçme hakkım var. İstediklerimi yapabiliyorum.
Bir örnek ver.
Bir erkek bir kadına yemek yapıyor. Kadın yemeyi kabul ediyor.
Adam içki koyuyor. Kadın içmeyi kabul ediyor.
Kadehler birbirini takip ediyor.
Ve kadın
Fransız şarabını çok sevdiğini fark ediyor.
İkinci şişeyi kendi özgür iradesiyle açıyor.
Hayır.
Aşçılığına çok güveniyorsun galiba.
Hayır. Daha önce seni etkileyen ama farkında olmadığın
bir sürü faktör var.
- Birini söyle. - Peki.
Alkolle olan önceki ilişkin. Ailenin alkolle ilişkisi.
Dilindeki tat tomurcuklarının genetiği,
bu şarabın şu anda sana muhteşem gelmesini sağlayan
bir yapıda olmaları.
Odanın sıcaklığı, içinde bulunduğun ruh hâli,
birlikte içtiğin kişi.
Demek istediğim, özgür irade diye bir şey yok.
Bu bir yanılsama.
Ama hoş bir yanılsama.
Spontane olan hiçbir şey yok mu yani?
Maalesef. Öyle bir şey yok.
Kötü oldu.
Cihazı ne zaman taktırdın?
Epey zaman oldu.
Devletin, ihtiyacı olan tüm vatandaşlara tedavi sunması gerekmez mi?
Daha iyi dedikleri bu dünyanın bir parçası olmak istemeyenler dâhil.
Bence onlar dışlanmayı kendileri seçiyor.
İstediklerinde dönebilirler.
Kapı herkese açık.
Hep böyle katı fikirli miydin?
Gerçekçi diyelim.
Muğlak alan hiç yok mu?
Şu anki durumumuzun mükemmel olduğunu söylemiyorum
ama bombadan öncesine kıyasla daha iyi.
Yolsuz politikacılarla zenginler el ele verip gezegenin iliğini kuruttu.
Ölenler kimsenin umurunda değildi.
Her türlü farklılık zayıflık olarak görülürdü.
Şimdi ise düzen var. Huzur var.
Özgür alan var ve insanlar umursuyor.
Bence bunu korumak için savaşmaya değer.
Uğruna ölmeye değer.
Öyle değil mi?
- İyi misin? - Evet. Pardon, tuvalete gitmem gerek.
Bir şey diyeceğim.
Çok iyi vakit geçirdim, tanıştığımıza gerçekten memnun oldum.
Saldırı bitmiştir.
Lütfen istasyonu düzenli bir şekilde boşaltın.
Saldırı bitmiştir.
- Yardım ister misiniz? Tamam. - Evet.
Kız nerede?
Çok tatlı bir kız. Seni bekleyeceğini söyledi.
Şanslı bir adamsın Komiser Muavini Whiteman.
Sevildiğini bil.
Esther.
Esther?
Esther, hadi. Gitme vakti. Hadi.
Esther.
Hadi evlat. Hadi. Gitme vakti.
Esther, hadi canım. Hayır!
Hadi.
Hadi!
Esther.
Hadi!
Hayır!
Komşun Lorna Dunnet kapıda.
Pencere açık uyuyakalmışım. Bella...
Bella yine senin pencerenin önünde. Biliyorum!
Keçi gibi inatçı. Özür dilerim. Misafirin var, biliyorum.
İçeride mi?
Bella, kaprisli şey!
Bak, başına ne işler açtın. Gel buraya. Hadi.
Ne oluyor?
Defoe!
Benden kaçamazsın.
- Lütfen Iris. Açıklayabilirim. - Güvenli ev, öyle mi?
- Bizi yanlış tanıyorsun. - Kes sesini!
Gabriel Defoe, terör eylemi şüphelisi olarak tutuklusun.
Söyleyeceğin her şey...
Ne yapıyorsun?
- Şimdi ne olacak? - Onu Şapel'e götür.
Korkma.
Tate'te değiliz. Yaklaşabilirsin.
İstersen dokun.
İşte böyle. Isırmazlar.
Dediğim gibi, inanmanı istiyoruz.
Neye inanacağım?
Geleceğe.
Yaptıklarımızın dünyayı değiştireceğine, hepimizin bir rolünün olduğuna.
Elaine'in ailesi çok uzun yıllardır Harker'lar için çalışıyor.
Hizmetçi olarak, uşak olarak.
Gerçeği biliyorduk.
Geleceğimizi kurmak için ne yaşanması gerektiğini biliyorduk,
ne kadar feci olursa olsun.
Bana en zor gelen de bu oldu.
Elias'ın yaptığı şeyden dolayı büyük pişmanlık duyacağını,
acı çekeceğini bilmek.
Yapacağı şeyden dolayı yani.
Elias yaptığı şeyi geri almaya çalışırken öldü
ama artık çok geçti.
En kötü yanı da bu.
Babası olduğum hâlde, sonradan pişman olacağını bile bile
ona bir şey yaptırmak.
Andrew.
Lütfen. Anlamıyorum.
Sen olmasan yine de yapar mıydı acaba? Olay engellenebilir miydi?
Elias'ın kimseye zarar vermeden, pişmanlık duymadan
yaşaması mümkün müydü?
Zavallı çocuk. Keşke ona daha fazla yardım edebilseydim.
Elias'a üzgün olduğumu söyle.
Benden daha iyisine layıktı.
Andrew!
Neye bulaştıysan yardım edebiliriz. Yardım edebilirim.
Bir çaresini buluruz.
- Tanrım. - Tamam mı?
Tamam, sakin ol. İşte böyle.
Yakında bitecek.
- Hayır! - Evet.
Özür dilerim.
Hayır, yapma! Hayır!
Andrew!
Yardım edin!
Alt yazı çevirmeni: Salih Bayram