Bawal manigarilyo sa sinagoga.
Karl?
Karl Weissman?
Anak ni Hadassa.
Nakita ko ang nanay mo bago siya namatay.
Pinag-usapan ka namin.
Kahit ikaw, hindi na makapagsermon tungkol sa giyera, ano?
At kung magtagumpay sina Hitler,
hindi magtatagal, wala nang matitirang sesermonan mo,
at ipagdarasal.
Tinatrato ko ang lahat kung paano ako tinatrato. Tinanggap ko na iyan.
Isang batang Hudyo.
Si Esther.
Namatay siya dahil sa akin.
- Sa kamay mo? - Hindi.
Dahil sa mga desisyon ko.
Rabbi...
mapapatawad pa ba ng Diyos ang isang tulad ko?
Hindi pagpapatawad Niya ang dapat mong hingiin.
Kundi, ang sa bata.
Sa buhay na ito o sa kasunod.
Tingnan n'yo sa banda ro'n. Pumunta siya rito kagabi.
Dito!
Hasan?
- Tulong! - Hasan?
- Diyos ko! - Salamat.
Ano ito?
Hasan!
Hindi!
'Yong mga katawan, nandito lang 'yon.
Ano'ng nangyari?
- Ayos ka lang? - Hindi.
Sinuyod namin ang bahay. Walang laman.
Walang mga record, walang banga, walang katawan. Wala.
Si Andrew Morley?
Wala rin si Andrew Morley. Hinahanap namin siya, pero...
Hindi ko alam ang nangyayari, pero isasara ko na ito.
Alam mong mas malalim pa ito. Wag mong gawin ito.
Malalim na ang kinasasangkutan mo, Shahara.
Hindi kita masusundan.
Pasensya na.
- Hello. - Shaz?
Sabi ni Barber, hayaan ka namin,
pero, malala ito, at kailangan kong malaman.
'Yong mga fingerprint na binigay mo, mula ba talaga 'yon sa 1890?
Oo. Bakit?
Gano'n ba, kasi...
nakuha ko na ang resulta.
At 100 porsiyento 'yong tumutugma kay...
Shaz,
mga fingerprint 'yon ni Elias Mannix.
Naloko mo ako, prof.
Organic French wine.
Hapunan para sa dalawa.
Posas.
Ang pinakamasayang unang date ko.
Makinig ka, pasensya na kung nagsinungaling ako.
Magtiwala ka.
Kapag nalaman mo ang totoo,
malalaman mo kung bakit ko ginagawa ito.
Bakit ginagawa ito ng Chapel Perilous.
Anong totoo?
Sasabihin din sa 'yo maya-maya.
Nino?
Nandito na tayo.
Hoy!
Sige na.
Bumaba ka. Baba na.
Tumigil ka.
Kilos na.
Pasensya na, Iris.
Dapat sulit ang girlfriend mo, Defoe.
- Manahimik ka, Lorna. - Naririnig ko kayo.
Iris Maplewood.
Tanggalin ang taklob niya.
Sige.
At sino ka naman?
Naku.
Elias, sino'ng gumawa niyan sa 'yo?
Ililipat ako ng gobernador sa Feltham mamayang hapon.
Marunong daw magtimpi ang mga guwardiya ro'n.
May nalaman ka, 'no?
Kakaibang bagay.
Nakakalungkot, 'no?
Subukan mo ako. Mabuti ang magbahagi.
Galing ito sa archives namin.
Kilala ang lalaki ito bilang si G. Julian Harker. Kuha 'yan mula 1890.
Alam mo ba ang tungkol sa kanya? Nabanggit ba siya ng mga Morley?
Namatay siya noong 1941.
Sa edad na 99 taong gulang.
Pinatay siya sa sarili niyang bahay, sa kuwarto niya.
Binaril siya ng pulis.
Pamilyar ba sa 'yo?
Hindi ko siya kilala. Bakit?
Ano'ng kinalaman niya?
Ito ang mga fingerprint ni Harker.
At ito...
ang mga fingerprint mo.
Elias,
magkapareho sila.
Kinuha ang unang mga marka sa daliri mula sa ilaw sa Longharvest Lane.
Ang ikalawa ay kay G. Julian Harker.
Patunay iyan na naroon siya.
At paano mo nakuha ito?
Dahil sa kapabayaan po ni Harker.
Pauso lang ang daktilograpiya. Hindi ito maituturing na ebidensya.
Ni hindi ko alam kung ano ang pinatutunayan nito.
Sa tingin ko, alam n'yo.
- Ang kabastusan mo ay... - Si G. Julian Harker...
ay nasa lugar ng pagpatay sa Longharvest at pormal siyang sisiyasatin,
nang may pag-iingat.
Dito, ngayon mismo!
Nakamamangha ang kamangmangan mo sa bagay na ito.
Dalhin mo siya rito.
May naisip ka bang maaaring naging koneksyon mo
kay Harker?
Ang tunay mong magulang? Tatay mo?
- Di ko nakilala ang tatay ko. - E, ang nanay mo?
Alam mo ba kung nasaan siya?
Sabi ng mga Morley, baka na-overdose na.
"Baka"?
Ano'ng halaga niya rito?
'Yong bangkay, ang mga Morley, konektado silang lahat sa lalaking ito.
Kaya kailangan kong malaman ang koneksyon mo.
Kung bakit tugma ang prints mo sa kanya. At kung hindi mo alam, baka alam niya.
Sarah ang pangalan niya.
Mannix ba siya?
Naalala ko 'yong mga kasama niyang adik.
'Yong mga marka ng pagturok sa braso niya.
'Yon lang.
Kung hindi pa siya patay...
anumang kalagayan niya...
ayokong makabalita siya tungkol sa 'kin.
Puwede?
Mags, pakikuha ang address ng lahat ng Sarah Mannix sa bansa.
Tutukan mo 'yong may criminal record.
Hindi, wag kang gagalaw. Wag kang mag-iingay.
Nakakatawa, iyon ang balak ko bago mo ako tinutukan ng baril.
Natagpuang patay ang isang pulis sa parehong platform ng tren
sa batang babae sa morge.
Kagagawan mo iyon, tama?
At 'yong bata?
Di ko siya pinatay.
Pakiusap, makinig ka.
Kailangan ko ang tulong mo.
Ang bangkay sa trunk, pinatay mo siya?
Hindi.
Kung ganoon, sino? Si Cozens?
Pinatay ko si Cozens.
Ibinintang ko sa kanya para maisara ang kaso.
Wala pa akong pinapatay noon.
May utang ako sa pagsusugal,
kaya gumawa ako ng maliliit na trabaho, tagapamagitan.
Inuutusan ako ng boses sa telepono, at ginagawa ko.
Sabi niya, patayin ko si Esther.
Hindi ko kaya.
Kaya siya mismo ang gumawa.
Ano ang pakay mo?
Paghihiganti?
Pagpaparusa?
Katarungan.
Katarungan para kay Esther.
Iniisip ng mga tao ritong madali kang paikutin.
Alam kong mahirap panatilihing malinis ang reputasyon mo, lalo na rito.
Ang babaeng ito,
hindi ko siya kilala, pero may kinasasangkutan siya,
isang malaking bagay.
At hindi lang ako ang inuutusan niya.
Paano niya nalamang nandito si Esther? May nagsabi.
Tagarito.
Sa kagawaran natin.
Di lang iisa ang espiya, Calloway.
Nandito sila.
Nakikinig.
Nagmamasid.
Nagtatago.
Tulungan mo akong palabasin sila. Alamin mo ang totoong nangyayari.
Sarah Mannix?
Ano 'yon?
Ako si DS Shahara Hasan.
Nandito ako para pag-usapan ang anak mo, si Elias.
Nasangkot siya sa gulo, Sarah.
Ayaw niya nang maugnay sa 'kin.
Nakakulong siya.
Para sa pagpatay.
Kinuha siya ng social.
No'ng apat na taon.
Naalala ko pa ang tingin niya.
Itong
maputlang...
bata sa likod ng kotse,
pinapanood ang nanay niyang ipasok siya sa ampunan.
Di niya inalis ang tingin sa akin.
At sinara ko lang ang pinto.
Mas ligtas siya kung malayo sa akin, kahit ako, alam iyon.
Sinubukan ko.
Na makita siya ulit.
At sabi nila, ayaw na sa akin ni Elias.
'Yong mga Morley
ang tinutukoy ko.
Hindi ko siya masisisi.
Gusto mo siyang makita?
Kumusta siya?
Matalino.
At nag-iisa.
Hahanapin nila ako, alam n'yo 'yon?
At papatayin kayo.
Kaya anumang gagawin n'yo, tapusin n'yo na.
Wala akong sasabihin.
Hindi kami nagpapahirap, Constable.
Nagbibigay kami ng kaalaman.
Hasan!
Magtangka ka pa, pipigtalin ko ang tech sa likod mo.
- Hayop ka! - Kalma lang, Hasan.
Itayo n'yo siya.
Ayos ang mga kaibigan mo, Defoe.
Oo na.
Wag kang tumingin nang ganyan.
- Kasamahan siya ni Mannix. - Siguro, pero...
may tiwala ako sa kanya.
Aba, baka iyan ang ikamamatay mo.
Ang magiging reaksyon mo sa ipapakita ko sa 'yo
ang magpapasya kung ano ang kahihinatnan mo.
Di ikaw ang unang detective na nakatuklas sa bangkay ni Defoe.
Isa ka sa apat.
Si DI Hillinghead noong 1890.
Si DS Whiteman noong 1941.
At ako.
DS Hasan.
2023.
Dati kang pulis?
Dinala ako ng imbestigasyon ko 30 taon ang nakararaan...
sa lalaking ito.
Si Elias Mannix.
Labinlimang taong gulang siya.
Kilala mo siya.
Lumaki siya bilang ang Kumander Mannix mo.
Sabi ng gobyerno, hindi natagpuan ang nagpasabog.
Nagsinungaling sila dahil sila mismo ang gumawa.
Si Elias ang nagpasabog ng bomba.
Nakita ko siyang gawin 'yon.
Totoo ang paglalakbay sa oras.
Balak ni Mannix na bumalik sa 1890 at bumuo ng kulto.
Magsisimula ang kulto ng sunud-sunod na kaganapang
hahantong sa bombang pasasabugin ng batang Mannix.
At mamumuno sila at itatayo ang lipunang ginagalawan natin ngayon,
isang lipunan kung saan may nagmamahal sa lahat.
Nakatira tayo sa utopia ni Mannix, ang "solusyon" niya.
Itinayo sa pagpatay sa kalahating milyong inosenteng tao.
Ang kailangan niya lang gawin, bumalik sa 1890
at ilikha ang parehong sunod-sunod na kaganapan.
G. Julian, salamat sa pagpunta.
Ipagpaumanhin mo.
Dito po.
Mas tahimik sa opisina ko.
Sa gabi ng pagpatay, nakunan ng litrato
ang isang pigurang nagtatago sa isang alkoba
malapit sa kinaroroonan ng biktima.
Mga marka ng daliri sa ilaw.
Sa akin ang isa.
Pinatay ko ang ilaw nang may narinig akong parating.
Walang ibang mapagtataguan maliban sa alkoba.
Medyo nawala ako sa wisyo.
Ikaw rin, kung nakita mo ang nakita ko.
- Inaamin mong ikaw ito? - Walang duda.
William, maaari mo ba kaming dalhan ng tsaa?
Tsaa?
- Magpapakuha ako. - Hindi, gusto ko, ikaw ang kumuha.
Magagalit siya roon.
Mas mag-iingat ako kung ako sa iyo, G. Julian.
Ang katotohanang narito ka at iniiba ang kuwento mo,
nakikita kong natatakot ka.
Nakatayo sa harap ko ang isang matapang na lalaki.
Sa ngayon.
Sasabihin ko sa iyo ang lahat, Alfred.
Ang buong katotohanan, wala nang iba.
Magugulat ka.
Kung bine-brainwash mo ako,
nagsasayang ka ng oras.
- Di gagawin ni Kumander Mannix... - 'Yon ang totoo.
Noong 2023, may nakita akong record.
Nag-record si Mannix ng daan-daan nito, at sa isa, nakalagay ang pangalan mo.
Iris Maplewood.
Sabi niya, magiging mahalaga ka.
Matagal ko nang gustong malaman kung bakit.
Naniniwala si Mannix na bahagi ka nito, alam mo man o hindi.
Ngayong nandito ka na, gusto kong malaman kung kakampi ka o kaaway.
Kung kakampi ka, tulungan mo kaming pigilan si Mannix.
Ito ang...
literal na pinakamalaking kalokohang narinig ko.
Dalhin siya sa Throat.
Sige, makinig kayo!
May nakuha tayong bagong ebidensya
na ipinalalabas na ibinintang lang kay Lee Cozens
ang pagpatay sa lalaking nadiskubre sa trunk noong gabing namatay si Farrell.
Kaya, bubuksan ko ulit ang imbestigasyon.
Agad na suriing muli ang lahat ng lead.
Magtrabaho na kayo.
Uy, Charlie, ano'ng ginagawa mo?
- Agaran ang akin. - Paghintayin mo muna.
- Gng. Shirley, handa na? - Makinig kayong mabuti.
Babantayan ang mga tawag sa estasyon. Makikinig si Charlie sa pagpasok nito.
Gusto kong malaman kung kaninong mesa nanggagaling bawat tawag,
at kanino sila tumatawag.
Utos ni Calloway.
May tumawag dito.
Switchboard.
- 456-577. - Ipapasa ko na po sa inyo.
Detective Harris sa Tanggapan ng Koroner.
Kakailanganin ko ang ulat ng koroner sa bangkay sa trunk na iisa ang mata.
- Na naman? - Pinapatugis na naman ng buwisit na iyon.
Isa pang tawag dito.
Switchboard.
- 565-4444. - Ipapasa ko na sa iyo.
Si Kathleen Squires. Hindi ko kilala ang numero,
pero 565 ang telepono ng Mansion House.
Kanino po ikokonekta ang tawag?
May nagmamahal sa iyo.
Maghintay po sandali.
Ano iyon?
Sinabi ni Whiteman kay Calloway na binintang kay Cozens ang bangkay sa trunk.
Binuksan ulit ni Calloway ang kaso, iniimbestigahan ng buong kagawaran.
Iyon lang. Ibinaba na niya.
- Isa pa pong kape? - Sana dumeresto ka sa akin, Kathleen.
- Dalhin si Bb. Squires sa selda. - Opo.
Patawad po.
Charlie, pakiusap. Papatayin daw niya ang anak ko.
Ililigtas natin ang anak mo, pangako. Pero alang-alang kay Esther, sino siya?
Basta, napupunta ang numero sa pribadong switchboard sa bangko.
Harker and Co. sa lungsod.
Hindi ito Wild West.
Pag nakita mo siya, ako ang magtatanong, susunod tayo sa patakaran. Malinaw?
Maligayang pagdating sa Harker Bank, mga ginoo. Ano ang maipaglilingkod ko?
Ako si Detective Inspector Calloway. Ito si Detective Sergeant Whiteman.
- Gusto naming makita ang tagapamahala. - Tungkol saan ito?
Iyong matandang babaeng malinaw magsalita at mukhang malupit.
Nakita mo siya?
...pababa sa kaha de yero.
Mas ligtas doon sa ibaba kaysa sa ibang lugar sa London.
Magaling.
Mas malinis ito kaysa sa maruming estasyon sa ilalim ng lupa o...
Siya iyon.
Ako ang tagapamahalang direktor. Ano'ng maipaglilingkod ko?
Iniimbestigahan namin ang ilang pagpatay,
sa pagkakaalam namin, maaaring sangkot ang nagtatrabaho sa pribadong switchboard
ng bangkong ito.
Ang switchboard namin? Sigurado ka?
Kung papayagan mo akong magtanong, puwede na nating simulan.
Dito tayo.
Kumalma ka lang, Whiteman. Pumirmi ka.
- Patawad po. - Para saan?
Sa kanang suntok ko.
Magsibaba kayo.
Kilos na! Kilos!
Kailangan nating mag-usap.
May nagmamahal sa iyo.
Lumayas ako sa bahay noong 15 ako.
Makalipas ang ilang taon, nakilala ko ang isang binata.
Danny raw ang pangalan niya.
Nakakatawa siya.
Nalasing kami.
Makalipas ang dalawang buwan,
may manipis na asul na linya na at...
Sabi ng lahat, wag ko raw ituloy, hindi ko raw siya kayang alagaan,
at alam kong 'yon ang natatanging bagay sa mundo na matatawag kong akin.
Alam mo 'yon?
Kaya hinanap ko si Danny.
Hindi 'yon madali, at...
Mayaman siya.
Hindi mo aakalain.
Apo sa tuhod si Danny ng isang mapitagang bangkerong patay na,
at nabubuhay siya sa trust fund.
No'ng sinabi kong buntis ako,
biglang puro mga abogado na lang niya ang nakakausap ko.
At iniisip nila, yaman ng pamilya ang habol ko.
At nawala si Danny.
Salamat.
No'ng ipinanganak siya...
hindi ko siya magawang tingnan.
Natatakot kasi ako.
Na titingin siya sa akin at
makikita ang bigat na pinagdaraanan ko.
At di niya malalaman...
hindi niya malalamang mahal ko siya.
Mahal ko siya.
Higit sa anuman.
Sarah,
ang bangkerong nabanggit mo,
Julian Harker ang pangalan niya, tama?
Oo. Paano mo nalaman?
Sinaliksik ko ang angkan ng Pamilya Harker,
at wala akong alam na Daniel Harker.
Hindi, iba kay Danny...
Pangalan ng nanay niya ang gamit niya.
Barber.
Barber?
Sabihin mong hindi siya ito.
Sigurado ka?
Oo.
Lintik.
Hasan, may problema ba? O na-butt dial lang?
Puwede pa bang sabihin ang butt dial?
Oo, gano'n na nga.
Ikumusta mo ako kay Sarah.
- Paano mo... - Magkita na lang tayo.
Nasa opisina ba si Barber?
Tumatawag ako tungkol sa presong dapat dumating ngayong hapon.
Si Elias Mannix.
Inaalam nga namin ang sitwasyon ng paglipat.
- Dapat nakarating na. - Ano'ng ibig mong sabihin?
Inilabas siya ni Officer Daniel Barber.
- Tama. - Pero di siya matawagan.
Pakisabi sa gobernador na tawagan ako.
- Ano? - Walang nakakaalam kung nasaan sila.
Lintik!
Uy. Hasan!
Halika.
Iniisip mo pa ring bine-brainwash ka namin?
Defoe!
Oras na para ipakita.
Tatlong taon ang nakakaraan, bilang bahagi ng pananaliksik ko sa Deutsch particle,
may nakita akong abnormal na neutrino tracing.
Tumaliwas ito sa lahat ng natural law na akala ko, naiintindihan ko.
Ang alam ko lang, habang papalapit ako sa pinagmulan,
nagsimulang mangyari ang mararanasan mo ngayon.
Diyos ko.
Temporal displacement.
Nahahati ang isa sa maraming estado ng oras.
Natural na paglalakbay sa oras.
Wala pang siyensiya para ipaliwanag kung ano ito.
Siguro, di pa tayo handang maintindihan.
Puno ng kakaiba, 110 metro sa ilalim ng lupa.
Ito ang gusto ni Mannix.
Paglalakbay ito sa oras, Iris.
Nagsinungaling si Mannix. Pinatay niya ang lahat ng taong 'yon.
Sabihin mo pag susuka ka na, gano'n sa unang beses.
Sabihin mo pag susuka ka na...
Ayos lang ako.
Throat ang ginagamit ni Mannix para bumalik sa 1890.
Doon magsisimula ang loop,
kung saan siya gumagawa ng timeline ng pagkabuhay niya.
Tuwing sinusubukan naming pigilan ang loop, nabibigo kami.
Hindi namin mapigilan.
Hindi namin mapatay si Mannix, kaya sinubukan naming sirain ang Throat.
Sinubukan naming ibaon, hadlangan.
- Parang walang gumagana. - Tumahimik ka, di ko...
Ang magagawa ko lang, pagurin ito, sairin, panatilihing mahina.
May madilim na enerhiyang pumapalibot, habang naro'n, hindi magagamit.
Pero di ito magtatagal.
Darating siya, at gagamitin niya ito.
Nakita nating mamatay ang katawan ko.
Imposible ito.
Totoo ito, Iris.
Kung totoo ang sinasabi mo, kung nangyari na, e di, natalo ka na.
Di mo ito mapipigilan.
Mamamatay ka.
Babalik si Mannix.
Ipalagay na nagtagumpay kayo.
Tapos, ano?
Ang gusto lang namin, mailigtas ang mga buhay sa pagpigil sa bomba.
Paano 'yong mga nabubuhay ngayon?
Hindi n'yo alam.
Hindi.
Gusto n'yo lang wasakin ang lahat gaya ng bawat terorista.
Babalik ang anak ko.
Pakiusap, Iris.
Kailangan ka namin.
Nagkamali kayo sa 'kin.
Hindi n'yo ako kakampi.
Dinala mo sila rito?
Hasan!
Defoe, kailangan kang mailabas dito. Defoe, kumilos ka na!
Itali n'yo siya.
Wag! Pakiusap.
Nahanap na namin siya, sir. Ligtas na si Maplewood.
Detective.
Sinaktan ka ba nila?
Hindi, Kumander.
Magaling ang ginawa mo.
Ipakita mo ang nahanap mo.
May iniisip ka ba, Detective?
Wala, Kumander.
Ano'ng sabi nila?
Paranoid na mga pantasya, sir.
Sabihin mo sa 'kin ang sinabi nila. Detalyado.
Sabi nila...
Ikaw raw ang nagpasabog ng bomba noong '23.
At itong tinatawag na Throat,
kung ano man 'yon,
ang susi sa lahat.
"Paranoid na mga pantasya..."
Gusto mong malaman ang ginagawa ko sa Longharvest Lane?
Naghihintay ako ng himala.
At dumating ang himala.
Tiniyak nitong nasa tamang landas ako.
Isang landas patungo sa mga bagong mundo.
Nagigising ang mga tao rito araw-araw.
Sa oras na iyon, naaalala nila ang mga tanikala nila.
Mga bilanggo sila, at hindi nila alam iyon.
Suot mo rin ang tanikala mo, Alfred. Nakikita ito ng lahat.
Hindi ko maintindihan ang sinasabi mo.
Kapag lumuhod ka sa harap ng Diyos mo,
tingin mo, mapapatawad ang kasinungalingan mo
kung inuusig mo ang iba sa kasalanan nila?
Gagawin kong misyon sa buhay ko na ilantad ka.
Kayong lahat.
At hindi ako titigil
hangga't hindi nalalaman ang katotohanan tungkol sa iyo.
Hindi mo naaalala ang nangyari doon...
sa pagkausap sa kaluluwa, ano?
Ano iyan?
Ang pag-amin mo sa pagpatay.
Marami pa.
Sa simpleng panlilinlang ng embalsamador,
magiging kalaguyo ng pulis ang isang patay na lalaki.
Hindi ko nais na parusahan o ilantad
ang bahagi mong karapat-dapat na maihayag.
Hindi krimen ang pagmamahal mo kay Henry.
Hindi iyon kasalanan.
Pag-ibig ang tanging kahinaan mo.
Ibintang mo kay Henry Ashe ang pagpatay sa Longharvest.
Idiin mo siya,
at magkakaroon kayo ng kinabukasan ng pamilya mo.
Kung hindi,
sisirain ka ng mga litratong ito.
Nasa tamang lugar na ang katotohanan.
Masarap ang tsaa.
Doon lang magaling si Paxman.
Hindi ko siya pinatay.
Hindi ko alam kung sino.
Hindi ko nalaman kailanman.
Alam mo, pulis ang tatay ko.
Si Detective Inspector Alfred Hillinghead.
Naaalala ko siya sa iyo.
Sadyang matigas ang ulo.
Dinala mo ako rito sa sinagoga mo.
Naghahanap ng sagot sa mga tanong na di mabibigay sa iyo ng Diyos mo.
Basta't makita Niya ang butas na ilalagay ko sa ulo mo, ayos na sa akin.
Hindi mo ako mapapatay. Hindi pa ito ang oras.
Hindi pa ito ang oras?
Subukan natin ang teoryang iyan, ha?
Anim na chamber, isang bala.
Bakit kailangang mamatay ni Esther?
Dama ko ang pagdadalamhati mo.
Pero wala akong maisasagot na makapagpapagaan diyan.
Dahil hindi mo kayang gawin, kinailangang ako ang gumawa.
Hindi ko binalak na gawin iyon.
Bata ka pa. Walang pag-aalinlangan.
Sa tingin ko, umabot ka rin doon kahit hindi mo aminin.
Bakit napakahalaga ng bangkay na iyon?
Iyan din ang tanong ng tatay ko.
Walang naidulot na mabuti sa kanya.
Mag-isip ka.
Magkano ang gusto mo?
Limampung libo?
Isandaang libo?
Magkano? Walang imposible. Puwede tayong pumunta sa bangko ngayon.
Makakatakas ka... Tigil!
Alam mo na ang mangyayari ngayon, tama? Ito ba ang chamber o ang kasunod?
Sinabi ko na sa iyo.
Kailangan lang naming maisara ang imbestigasyon sa pagpatay.
Sinong "kayo"?
Kalagan mo ang posas, ipaliliwanag namin ang lahat.
- Pakiusap! - Bata lang siya!
Mawawala siya, titiyakin ko naman. Hindi niya kailangang mamatay.
Masyadong malaki ang mawawala.
Hindi ko ginustong patayin siya.
Naku, Karl. Sa tingin mo. nasiyahan ako roon?
Mapapayaman ka namin.
Sumunod ka sa batas, Whiteman.
- Hindi ko siya mapapatakas, Calloway. - Hindi rin ako papayag.
Umamin na siya.
Narinig ko ang lahat.
Inaaresto ka sa pagpatay kina Lee Cozens at DC George Ackroyd.
At inaaresto ka sa pagpatay kay Esther Jankovsky.
Masaya kong haharapin ang tagabitay
dahil alam kong susunod na lalagutok ang leeg mo sa akin.
Calloway, sabi ko, wag kang papasok hangga't walang backup.
Hepe?
Akin na ang baril.
- Kalagan siya, utang na loob. - Opo.
Inaaresto po siya sa pagpatay sa 11 taong gulang na bata.
Nasaksihan ko ang pag-amin niya.
Sayang naman.
Calloway!
May nagmamahal sa iyo.
Kumusta, Inay?
Barber?
PARA KAY SHAHARA
PATUGTUGIN
Kumusta, Shahara?
Si Elias ito.
Kung tama ang alaala ko, pinakikinggan mo ito sa bahay ng tatay ko.
Naaalala ko ang pagbisita mo sa kulungan kaninang umaga na parang kahapon lang.
Mga multo tayo ng nakaraan, kasalukuyan, at hinaharap ng isa't isa.
Mahirap intindihin, ano?
Pero may isang bagay na sigurado ako.
Magkikita tayo ulit.
Tagapagsalin ng Subtitle: Nadine Aguazon