(ศพ)
ทุกอย่างพร้อมแล้วครับท่าน
หลังจากบันทึกแผ่นนี้แล้วเหลืออีกกี่แผ่น
อีกแค่แผ่นเดียวครับ หลังจากแผ่นนี้
ขอบคุณ มัลลินส์
บันทึกแผ่นเสียงหมายเลข 2-5-5
สวัสดี ชาฮารา
นี่อีไลอัสพูด
เราเป็นผีของกันและกัน ทั้งในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต
มันเข้าใจยากใช่ไหม
มีสิ่งหนึ่งที่ผมรู้แน่ชัด
เราได้เจอกันอีกแน่
(นิวสกอตแลนด์ยาร์ด)
สําหรับคุณ วันที่ 14 กรกฎาคม ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป
เมืองนี้และผู้ที่รับใช้ความโลภของมัน
จะถูกทําลายล้าง
คนสองแสนคนจะตายในการระเบิดครั้งแรก
พายุเพลิงที่ตามมาจะดับชีพมากกว่านั้นสองเท่า
และฝุ่นกัมมันตรังสีจะคร่าชีวิตอีกสองเท่า
ความโกลาหลหลังจากนั้น จะเผยให้เห็นชนชั้นปกครอง
ที่เป็นพวกกาฝากเห็นแก่ประโยชน์ส่วนตน
ปูทางไปสู่อนาคต
ที่ผมสัญญาว่าจะคุ้มค่าแก่การรอคอย
ในวันที่ 14 กรกฎาคม
คุณจะได้เล่นบทของคุณ ชาฮารา
ซึ่งเป็นบทที่สําคัญที่สุด
ไม่มีอะไรหยุดมันได้
มันเป็นประวัติศาสตร์ไปแล้ว
วันที่ 14 กรกฎาคม วันนี้
ฉันมั่นใจว่ามันคือเสียงของนักการเงิน เซอร์จูเลียน ฮาร์เกอร์
ที่ตายในปี 1941
เขาเป็นผู้ก่อตั้งธนาคารฮาร์เกอร์แอนด์โค
และเป็นหัวหน้าลัทธิวันสิ้นโลกอะไรสักอย่าง
ทั้งสองอย่างยังคงมีอยู่จนถึงทุกวันนี้
สารวัตรบาร์เบอร์ เจ้านายฉัน เป็นเหลนของฮาร์เกอร์
และฉันก็เชื่อว่าบาร์เบอร์ เป็นพ่อของอีไลอัส แมนนิกซ์
คนที่บาร์เบอร์พาหนีไปจากคุกเมื่อวานนี้ และยังไม่มีใครเห็นพวกเขามาตั้งแต่นั้น
อีไลอัส แมนนิกซ์บอกฉันว่าลัทธินี้
กําลังวางแผนจะจุดระเบิด "อย่างที่คุณไม่เคยเห็นมาก่อน"
นั่นคือคําพูดของเขา
คุณเป็นผู้ต่อต้านการก่อการร้าย
ที่นี่คือถิ่นของคุณ ฉันคิดว่ามันเป็นภัยคุกคามนิวเคลียร์
จ่า
ถ้าเสียงนี่ถูกบันทึกในปี 1941 จริงๆ
นั่นสี่ปีก่อนฮิโรชิมา
มันจะเป็นอะไรได้นอกจากการหลอกลวง
คุณได้ยินข้อความแล้ว เขาบอกว่าวันนี้ ตอนนี้
- คุณอยากให้เราทําอะไร - รีบทําอะไรสักอย่างสิ
สิ่งเดียวที่ทําให้ฉันกังวลคือ ที่บาร์เบอร์ช่วยเด็กแมนนิกซ์นั่นหนีไป
นี่
ฉันอยู่ตรงนี้
คุณรู้ไหมว่า
ต้องใช้เวลา เงิน และการร่วมมือกันแค่ไหน เพื่อทําเรื่องแบบนี้ให้สําเร็จ
เรากําลังพูดถึงการวางแผนนานหลายปี
นั่นแหละประเด็นของฉัน ข้อความนี้ถูกบันทึกในปี 1941
คุณซ่อนนิวเคลียร์ ไว้ในเพิงของคุณนาน 80 ปีไม่ได้หรอก
คุณต้องมีห้องแล็บที่มีความปลอดภัยสูง
ประตูตะกั่วกันรังสี ทีมที่ทํามัน บํารุงรักษามัน
กลางลอนดอนเหรอ เป็นไปไม่ได้
แล้วถ้าใต้ลอนดอนล่ะ
ใต้ลอนดอนเหรอ
สวัสดีค่ะ นี่ตํารวจ
กุญแจนี่ คุณจําได้ไหม
กุญแจห้องนิรภัย ใช่หรือไม่ใช่
นี่เป็นกุญแจห้องนิรภัยเก่าแก่ที่สุดของเรา
คุณได้มันมายังไง
(กําลังค้นหา...)
อะไรคะ มีอะไร
พระเจ้า
คุณคือคุณชาฮารา ฮาซาน อยู่ที่ 15 สเปนเซอร์ไดรฟ์ ไวท์แชปเพิลใช่ไหม
ห้องนิรภัยเป็นชื่อคุณ ตั้งแต่วันที่ 6 พฤษภาคม 1941
- บ้าจริง - เดี๋ยวนะ
อะไรกันเนี่ย
ส่วนที่เก่าที่สุดของตึกข้างล่างนี่
ขอโทษด้วยเรื่องไฟ
นี่ห้องนิรภัยของคุณ คุณนักสืบ
รูกุญแจอยู่ตรงนั้น
คุณไขเองเลยครับ
บ้าเอ๊ย
อย่ารับสาย
ฉันต้องรับ
พวกเขายังไม่จบเรื่องกับฉัน
ฮาซาน...
- บ้าจริง - พระเจ้าช่วย
ฮัลโหล ชาฮารา
รู้ไหมว่าผมชอบคุณตรงไหน
คุณอยู่ในสถานการณ์เลวร้ายเสมอ ไม่เคยหลบเลี่ยงมันเลยสักครั้ง
ข่าวร้ายคือตอนนี้ระเบิดทํางานแล้ว
ส่วนใครจะเป็นคนจุดระเบิด
ผมว่าคุณรู้ดี
เร็วเข้า
เขากลัว เขาสับสน
และคุณจะช่วยเขาตัดสินใจ
ไปทางตะวันตกบนถนนสายเอ 40 จนกว่าผมจะโทรหาคุณอีกครั้ง ไปคนเดียวนะ
ไปเร็ว เดี๋ยวนี้!
เอากุญแจมา
- ฉันจะไปกับคุณ - ไม่ได้ เขาบอกให้ฉันไปคนเดียว
ไม่มีทาง
ฉันรู้ว่าเคยพูดจาแรงๆ กับคุณ และฉันก็เชื่อคุณเต็มร้อย
แต่ฉันจะไม่ยอมให้คุณคลาดสายตาฉัน
ออกไปให้หมด ทุกคนออกไป!
- พาเขาขึ้นไปข้างบน - ครับ ไปเร็ว
ทุกคนออกไปได้ ไม่ต้องเก็บโต๊ะ
ทุกคนออกไป
มีระเบิดสมัยสงครามโลกครั้งที่สองที่ยังไม่ระเบิด
ถูกพบระหว่างการสํารวจอาวุธยุทโธปกรณ์
ถูกพบฝังลึกอยู่ในห้องนิรภัยที่ธนาคารฮาร์เกอร์
(ไม่ระบุผู้โทร)
ฮาซานพูด
หวังว่าคงรีบออกมานะ
คุณควรขอบคุณผมที่ช่วยให้คุณ รีบออกมาจากสถานการณ์อันตราย
ฉันอยากคุยกับอีไลอัส
คุณจะได้คุยนะ ได้คุยแน่
เราถึงได้ทําแบบนี้ไง รอก่อนนะ
คุณคือส่วนที่สําคัญมากของเรื่องนี้ ชาฮารา
เรารู้มาตลอด คุณคือคนที่จะช่วยเขาเลือก
ประเทศนี้จะรู้ว่ามันเป็นที่รัก มันจะสวยงามมาก
ผมควรจะขอบคุณคุณ
ทีนี้ ผมอยากให้คุณไปยังที่เล็กๆ เงียบสงบ
ชื่อเวลส์ เพียร์ อยู่ริมแม่น้ํา
แค่คุณนะ
ถ้าผมเห็นคนอื่น เราจะกดสวิตช์ทันที
แค่คุณ
พูดสิ
แค่ฉัน
พ่อ พ่อต้องพาจาวาดออกไปจากลอนดอน มันร้ายแรงมาก
ไปบ้านป้าแซฟฟี่ สัญญาสิว่าพ่อจะไปเดี๋ยวนี้
ขอร้องละ รักทั้งสองคนเลยค่ะ
ชาฮารา อย่าวางสาย เดี๋ยว...
เราไว้ใจนายบาร์เบอร์คนนี้ได้แค่ไหน ว่าเขาจะไม่จุดระเบิด
เราไว้ใจไม่ได้ แต่ตอนนี้เรามีทางเลือกอะไรล่ะ
ฟังนะ ฉันรู้จักเด็กคนนี้ ฉันไม่คิดว่าเขาจะกล้าทํามัน
คุณไม่คิดเหรอ
ให้ฉันเกลี้ยกล่อมเขาเอง
ตอนนี้ไม่มีแผนสอง มีแต่เราเท่านั้น
ให้ตายสิ
บ้าจริง
มานี่สิ มานี่
พ่อขอโทษที่ไม่ได้อยู่เคียงข้างลูก แต่พ่ออยู่นี่แล้ว
แล้วแต่ลูกจะเลือกนะ มันเป็นการตัดสินใจของลูก
ลูกเลือกเองนะ อีไลอัส
เราจะขอร้องลูกแค่นั้น
มานี่สิ
นี่คือตัวจุดระเบิด โอเคนะ
ลูกเลือกเองนะ
ลูกบันทึกเสียงทิ้งไว้ให้เรา
ลูกบอกพ่อว่าลูกต้องทนทุกข์ ลูกต้องมองดูโลกจากท่อน้ํา
พ่อแค่อยากให้ลูกพบกับความสุข อีไลอัส
เพราะเราต้องการ ความเจ็บปวดของลูกเป็นตัวเร่ง
จุดประกายที่จะทําให้ทุกอย่างนี้เกิดขึ้น
เข้าใจไหม
ไม่เข้าใจ
ผมจะบอกพ่อว่าผมไม่ได้เป็นอย่างที่พ่อคิด
แล้วลูกจะเข้าใจ
พ่ออยู่ตรงนี้เพื่อช่วยลูกทําความฝันให้เป็นจริง
และฮาซานจะมอบกุญแจให้ลูก
ยกแขนขึ้นครับ
เข้าไปทางนั้น
คุณกล้าหาญมากที่มาไกลขนาดนี้ ชาฮารา
อีไลอัส ไม่เป็นไรใช่ไหม
เขาไม่เป็นไร
นี่เป็นการเที่ยวแบบพ่อลูกครั้งแรกของเรา และก็เป็นการล่องเรือ
จะมีอะไรผิดพลาดได้
ทีนี้ นั่งตรงข้ามกับอีไลอัส
และในที่สุดตอนนี้... ก็อยู่ที่คุณสองคน
อย่างที่มันควรจะเป็น
หัวหน้า
พระเจ้า
อีไลอัส นี่เป็นเกมของพวกเขา ไม่ใช่ของเรา
ส่งมันมาให้ฉัน แล้วมันก็จะจบ
นี่ ถ้าคุณกดปุ่มนั่น
คนจะตายเยอะมาก
ฉันไม่เชื่อว่าคุณมีความชั่วร้ายนั้นอยู่ในตัว ฉันไม่เชื่อ
อย่าให้ใครมาบอกลูกว่าต้องทํายังไง อีไลอัส ลูกเท่านั้นที่ควรตัดสินใจ
เจ็บปวดมากแค่ไหนก็ทําให้เรื่องนี้ถูกต้องไม่ได้
นี่ไม่ใช่คุณ
ขอโทษค่ะ ขอโทษ
- อย่าค่ะ อย่านะ - ใจเย็นๆ ชาฮารา
ทําตัวดีๆ
โอเค เธอได้พูดแล้ว ตอนนี้ตาลูกพูดบ้าง
นี่...
คือแผ่นเสียงแผ่นสุดท้าย ที่เซอร์จูเลียน ฮาร์เกอร์บันทึกเสียง
และมันก็สําหรับลูก อีไลอัส
- จากเขาโดยตรงเลย - เขาโกหก อีไลอัส
มันเป็นของปลอม พวกเขาล้างสมองคุณ
ให้เขาเป็นคนตัดสินเองดีไหม
ในเมื่อคุณเองก็ฟังแผ่นเสียงของคุณแล้ว ชาฮารา มันพาคุณมาที่นี่
ผมใช้ชีวิตของคุณ อีไลอัส
ขณะที่คุณนั่งอยู่บนเรือลํานั้น
และรู้สึกว่าหัวใจเต้นอยู่ในอก
หัวใจนั้นก็เต้นอยู่ในอกของผม
วันหนึ่ง คุณก็จะมานั่งอยู่ตรงที่ผมนั่ง
และบันทึกเสียงคําพูดเหล่านี้ที่เหมือนกับ
ในปี 1941
คุณถูกปฏิเสธมาตั้งแต่แรก
ทั้งแม่และพ่อของคุณ
คุณแบกรับความชั่วร้ายนั่นมานานเท่าที่จะจําได้
เหมือนมันเป็นความผิดของคุณ
และคุณจะอยู่คนเดียวต่อไป
เว้นแต่คุณจะทําสิ่งที่ต้องทํา
แล้วคุณก็จะเป็นที่รัก
นี่
ในที่สุด คุณก็จะเริ่มต้นยุคใหม่
โลกใหม่
ที่ที่มีแต่อิสรภาพและความรัก
คุณจะย้อนกลับไปยังปี 1890
และใช้ชีวิตของผม ในฐานะเซอร์จูเลียน ฮาร์เกอร์
คุณจะพบความสุขของตัวเอง
ชีวิตที่อบอุ่นแทนที่จะเย็นชา
คุณจะกลายเป็นผม และผมก็จะเกิดใหม่เป็นคุณ
อีกครั้ง ซ้ําแล้วซ้ําอีก
ทั้งชีวิตของคุณ
ความเจ็บปวดของคุณ
ความโกรธของคุณ
ทุกอย่างมาถึงนาทีตัดสินชะตาแล้ว
กดปุ่มสิ อีไลอัส
กดปุ่มและรู้ไว้ว่าคุณเป็นที่รัก
รู้ไว้ว่าคุณเป็นที่รัก
รู้ไว้ว่าคุณเป็น...
อีไลอัส คุณมีทางเลือก อย่าไปฟังเขา
คุณเป็นที่รัก รู้ไว้ว่า...
- อีไลอัส ได้โปรด - คุณเป็นที่รัก
เฮ้ย!
พ่อ ไม่!
ไม่นะ ไม่ๆ ไม่
- อย่ายิงเขา อย่า - หลีกไป
ไม่!
เดี๋ยว ขอร้องละ
โลกนี้เป็นของลูก อีไลอัส
ไม่ครับ ไม่...
อีไลอัส
อีไลอัส ส่งมาให้ฉัน
อีไลอัส คุณไม่ต้องการมัน
ขอร้อง
ไม่
ยืนยันให้ดําเนินการปลดชนวน
ติ๊กต็อกๆ
อีกไม่นานแล้ว ศาสตราจารย์
คุณรู้ดีกว่าใครว่ามันจบลงยังไง
และก็ชาฮารา
เราแทบจะจํากันไม่ได้เลยใช่ไหม
ผมจะไม่มีวันลืมที่คุณช่วยผมในวันนั้น
และฉันก็จะไม่มีวันให้อภัยตัวเองที่ไม่ฆ่าคุณ
อีเลนกับแอนดรูว์สัญญากับผมว่าจะมีช่วงเวลานี้
ผมสัญญากับตัวเองว่าจะมีช่วงเวลานี้ ที่ผมจะได้รู้ว่าผมเป็นที่รัก
ผมสร้างโลกเพื่อให้คนอื่นรับรู้ความรู้สึกนั้น
ผมยังรออยู่
แต่ผมจะค้นหามันให้ตัวเองผ่านที่นั่น
ผมจะตามหาเธอให้เจอ และให้ความรักที่เบ่งบานนั้นกลายเป็นโลกนี้
คุณถามเขาหรือยัง เมเปิลวูด
คุณถามเขาหรือยังว่าเขาคือผู้ที่ฆ่าคนครึ่งล้าน
รวมทั้งลูกชายฉันด้วยใช่ไหม
มองตาเธอสิ อีไลอัส
บอกเธอสิว่าคุณไม่ได้ทํามัน
ใช่ไหม
ใช่
และผมก็จะทํามันอีกครั้ง
เดี๋ยว!
เมื่อไหร่คุณจะเรียนรู้ซะที คุณหยุดเรื่องนี้ไม่ได้หรอก
คุณทําส่วนของคุณแล้ว ตอนนี้ผมจะทําส่วนของผมบ้าง
คุณเป็นแม่ของโลกใบนี้ ชาฮารา
และผมก็เป็นพ่อ
ฮาซาน ไม่!
ปี 1890 เตรียมมันให้พร้อม
ไม่
คุณจะต้องฆ่าผม
ไม่ เอาปืนจ่อหัวเธอ
คุณรู้ว่าคุณตาย แต่คุณไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ
ก็แล้วแต่คุณนะ
เปิดเดอะโธรท ไม่งั้นผมรับรองว่าเธอตายแน่
ผมจะทิ้งอนาคตนี้ โลกของเรา
ไว้ในมือคุณ
ไอริส
จําไว้นะ การเปลี่ยนแปลงไม่ใช่สิ่งที่คุณแสวงหา
มันคือสิ่งที่คุณกลัว
และระเบิดไม่ใช่แค่พรากไป มันมอบให้ด้วย
ผมคิดว่าลึกๆ ในใจแล้วคุณรู้เรื่องนั้น
เข้าใจไหม
ค่ะ ผู้การ
รู้ไว้ว่าคุณเป็นที่รัก
คุณเก่งจริงๆ เรื่องทําให้คนอื่นรอ
คุณได้คําสารภาพของฮาร์เกอร์หรือเปล่า
ฮาร์เกอร์บอกให้ผมใส่ร้ายคุณเรื่องฆาตกรรม
ไร้สาระสิ้นดี พวกเขาทําแบบนั้นไม่ได้
ลูกชายผู้บัญชาการตํารวจ เป็นพยานยืนยันที่อยู่ของผม
ไม่ ลูกชายผู้บัญชาการเพิ่งเซ็นคําให้การ
ปฏิเสธว่าเขาไม่ได้อยู่กับคุณ
ผมคือคนบังคับให้เขาเซ็น
ผมไม่มีทางเลือก ชาร์ลอตต์กับพอลลี่...
และ...
คุณก็มาจับผม
ผมมาเพื่อบอกให้คุณหนี
เฮนรี่
มีเวลาไม่มากนะ หนีไปซะ
คุณไปที่ไหนก็ได้ที่อยากไปแล้วก็ใช้ชีวิต...
- เราจะสู้พวกเขา - ไม่
ความดื้อรั้นของคุณจะทําให้คุณตาย
กลุ่มผู้มีอํานาจทั้งหมดจะต่อต้านคุณ จะไม่มีใครเชื่อคุณ
คุณจะโดนฆ่าตายในคุก ก่อนที่คุณจะเป็นผู้พลีชีพซะอีก
คุณคิดจริงๆ เหรอว่า การไล่ผมออกไปจากเมืองจะจบมันได้
คุณอาจเลิกยุ่งกับผม
แต่พวกเขาจะไม่มีวันเลิกยุ่งกับคุณ ไอ้คนขี้ขลาด
- เพราะคุณเป็นได้แค่นั้น - เฮนรี่
- คุณเป็นแค่นั้นมาตลอด - ให้ตายสิ หนีไปซะ
พวกเขาจะฆ่าคุณ
ผมทนอยู่ทั้งที่เลือดคุณเปื้อนมือผมไม่ได้
แสงแห่งความหวังของคุณจะสูญเปล่า
คุณไม่มีทางชนะหรอก
หนีไปซะ
พวกเขาจะไม่เลิกยุ่งกับคุณ
ชีวิตคุณก็จะไม่มีค่าเหมือนกัน
ไปกับผมเถอะ
ผมต้องทําเรื่องนี้ให้เสร็จ
คอลโลเวย์เป็นคนดี
น่าเสียดาย แต่รอยนิ้วมือคุณอยู่บนปืน ไม่ใช่รอยนิ้วมือผม
และคุณก็เอามันจ่อหน้า ผู้หญิงอายุ 68 ปี ที่ไร้ทางสู้
และมีพยานรู้เห็น
โอกาสที่คุณจะเป็นผู้บริสุทธิ์มีน้อยมาก
นังผู้หญิงชั่วร้ายนั่นวางยาพิษเด็ก
นังผู้หญิงชั่วร้ายนั่นบังเอิญเป็นแม่ผม
มิน่าล่ะ
คุณมีทางเลือกนะ
ผมตั้งข้อหาคุณฆ่าคอลโลเวย์และคนอื่นๆ ได้
รวมทั้งเด็กผู้หญิงคนนั้นด้วย
คุณจะโดนแขวนคอห้อยต่องแต่ง
หรือคุณจะฟังที่ผมพูดก็ได้
แล้วปืนกระบอกนี้จะหายไป
ทําไม
เบื้องบนบอกผมว่าคุณยังมีหน้าที่ต้องทํา
จากพุ่มไม้ไฟลุกโชน ถ้าจะว่าไปแล้ว
ได้เวลาบอกให้คุณรู้สถานการณ์โดยรวมแล้ว
ดูคุ้นๆ ไหม
รูปพวกนี้ถ่ายเมื่อ 50 ปีก่อน
นี่มันอะไรกัน เรื่องตลกไร้สาระเหรอ
คุณเห็นผมเป็นอะไร
ชายผู้ต้องการการช่วยให้รอด ที่กําลังแสวงหามันผิดที่
มีความแตกต่างระหว่างอุดมการณ์ชั่วขณะ
ที่เรายึดมั่นในหัว
กับสิ่งต่างๆ ที่เราปรารถนาอย่างแท้จริงในใจของเรา
คุณจะได้ประโยชน์จากความรู้ของเรา
พรุ่งนี้เช้าออฟฟิศนี้ อาจมีชื่อคุณสลักไว้ที่ประตูก็ได้
"สารวัตรใหญ่ไวท์แมน"
นั่นไง ความหิวโหย
ความอยากไม่ใช่เรื่องน่าอาย
เราไม่ถือสาเรื่องที่คุณ
มีความรู้สึกผิดชอบชั่วดีเกี่ยวกับเด็ก
คุณตัดสินใจเองหรือเปล่า
ไม่ คุณไม่ได้ตัดสินใจเอง
คุณเป็นแค่ลูกกะโล่ของคนที่มีอํานาจเหนือกว่า
ใครคือเจ้านายตัวจริง เฮย์เดน
ผมอยากคุยกับคนมีอํานาจตัวจริง
ได้เลย
พ่อบอกแล้วว่าคุณจะไปหา
ฮอดเจส บอกบ้านฮาร์เกอร์ว่าเรากําลังไป
ครับท่าน
คุณคิดว่าคุณรู้จักผมงั้นเหรอ ไอ้คนรวย
คิดว่าจะล่อใจผมได้ด้วยอะไรนะ
ออฟฟิศเฮงซวยนี่ งานห่วยๆ เหรอ
นั่นไม่ใช่ผม
ส่วนพุ่มไม้ไฟลุกโชน ผมอยากดับไฟนั่นซะ
ผมจะไปทักทายพ่อคุณหน่อย
นั่นสําหรับคอลโลเวย์
(กรมตํารวจเกรเทอร์ลอนดอน ชาลส์ ไวท์แมน)
(ข้าพเจ้าขอรับรองว่านี่เป็นความจริง อัลเฟรด ฮิลลิงเฮด)
ในซองนี้มีทุกอย่างที่คุณต้องการ เพื่อจับตัวคนร้าย สารวัตร
ได้เวลาสักที
วางไว้ตรงนั้นแหละ
คดีนี้ปิดแล้ว
กลับบ้านเร็วอีกแล้ว คุณตั้งใจจะทํามันเป็นนิสัยเหรอ
อาบน้ําซะ พอลลี่ต้องรีบกิน มีคนขอให้เธอไป...
พอลลี่ หยุดเล่นก่อน
พอลลี่ หยุด!
มีเรื่องอะไรคะ
สิ่งที่ผมจะพูดกับคุณคือ...
มันไม่ยุติธรรมที่ผม...
พอลลี่ ขึ้นไปข้างบน
ไม่ค่ะ หนูจะอยู่ตรงนี้
นักข่าวคนนั้นใช่ไหม
ตอนที่คุณเห็นเขาในนี้
ฉันเห็นสีหน้าคุณก็รู้เลย
- ชาร์ลอตต์... - อย่าพูดเลยค่ะ
มันเป็นแบบนี้มาตลอดเลยเหรอ
ผมพยายามอย่างหนัก ที่จะเป็นคนที่คุณอยากให้ผมเป็น
มันมีอะไรแท้จริงบ้างไหม
มีสิ
อย่าถามอย่างนั้นเด็ดขาด
ความรักที่ผมมีให้คุณกับพอลลี่มันแท้จริงมาก
เพียงแต่ว่า...
มันมีอย่างอื่นอยู่เสมอ...
ที่แท้จริงพอๆ กัน
ไม่ว่าผมจะไม่อยากให้เป็นแบบนั้นแค่ไหน
อัลเฟรด เกิดอะไรขึ้น
เปิดประตู ฮิลลิงเฮด
พ่อคะ ตํารวจอยู่ที่หน้าประตู
ฮิลลิงเฮด เปิดประตูเดี๋ยวนี้
พ่อก่อเหตุฆาตกรรม
- นี่ตํารวจ - พ่อฆ่าคน
- พ่อไม่ทําแบบนั้นหรอก - พ่อทํา
ไม่งั้นเราจะพังประตูเข้าไปเอง
พ่อไม่ได้ฆ่า พ่อโกหก
- หนูรู้ว่าพ่อโกหก หนูดูออกเสมอ - พอลลี่
พ่อไม่ได้ทํามัน
- ทําไมพ่อถึงโกหก - สามีคุณเป็นฆาตกร คุณนายฮิลลิงเฮด
ดูสิ ดูคําสารภาพที่เขาเซ็นสิครับ
คุณเซ็นมันเหรอ
อัลเฟรด ฮิลลิงเฮด คุณถูกจับข้อหา ฆ่าชายที่ถูกพบในตรอกลองฮาร์เวสต์...
ผมขอโทษ
เมื่อเช้าวันที่ 10 กันยายน ปี 1890
ใส่กุญแจมือเขา
ไม่นะ อัลเฟรด
เขาโกหก เขาไม่ได้ทํามัน พ่อ!
- ไม่นะ! - พ่อ!
ไปกันได้แล้ว
พ่อ!
อัลเฟรด ไม่นะ อัลเฟรด!
แม่!
อัลเฟรด!
- มีอะไรให้ช่วยครับ - ผมมาหาเจ้าของคฤหาสน์
ผมถามเพราะคุณเปิดไฟไว้ มันควรจะดับแล้ว
นาซีสินะ เหมือนแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ
ผมว่าช่างหัวมันเถอะ พวก เข้าใจไหม
ผมจะรีบปิดหน้าต่างทันที ขอบคุณครับ
ไม่ๆ คุณรอดตัวไม่ได้ง่ายๆ หรอก
คือมันมีค่าปรับน่ะ
ฉันค่อยๆ ปล่อยให้เธอสิ้นใจ
ฉัน...
คุณนั่นเอง
เธอชื่อเอสเธอร์ เธออายุ 11 ขวบ
เธอไม่สมควรตาย
คุณคิดว่าคุณเอาอะไรไปจากผม ชีวิตผมเหรอ
คุณฆ่าเธอ
คุณอยู่ได้ไม่นานกว่า...
ไม่ คุณช้าไปแล้ว
มันจบแล้ว
ไวท์แมน อย่าขยับ
คุณถูกจับข้อหาฆาตกรรม
เดโฟ!
เราคือคนสุดท้ายที่ยืนอยู่ ไอริส
ทิ้งมันซะ
ไม่เคยคิดเลยว่าคุณจะเป็นคนที่ยิงผม
คุณไม่ต้องทําแบบนี้ก็ได้
ไม่ต้องทําเลยจริงๆ
ผมตามเขาไปได้
ผมหยุดเขาได้
ให้ผมลองดูนะ
เจตจํานงเสรีไม่มีอยู่จริง
มันเป็นความเชื่อผิดๆ
ผมทําลายการวนซ้ําในอดีตได้
นี่ เดโฟ!
หยุดนะ
แด่เกเบรียล เดโฟ
เขาไม่เคยได้สร้างชื่อเสียงให้คนรู้จัก
เกเบรียล ขอร้องละ
อย่าทําให้ฉันต้องยิง
จับผมให้ได้สิ
คุณจับได้แล้วนี่
จับผมให้ได้สิ
คุณจับได้แล้วนี่
ทั้งหมดนี่เสียเวลาเปล่าเหรอ เรากลับบ้านได้แล้วเหรอ
ยังค่ะ อย่าเพิ่งกลับบ้าน พ่อไปที่ไหนคะ
เดปต์ฟอร์ด
หนูบอกให้พ่อออกไปจากลอนดอน แต่พ่อไปแค่เดปต์ฟอร์ดเหรอ
ลูกก็รู้ว่าผมขับรถไม่ได้
หนูต้องจัดการเหตุฉุกเฉินก่อนค่ะ พ่อ
เอาละ ไปพักที่โรงแรม จนกว่าหนูจะบอกว่าปลอดภัยแล้ว โอเคนะ
ก็ได้ แต่ตํารวจจ่ายนะ
จาวาดอยากคุยกับลูก
- แม่ครับ - สวัสดีจ้ะลูก
แม่ขอโทษที่ทําให้ลูกกลัว ทุกอย่างเรียบร้อยดีจ้ะ โอเคนะ
เมื่อไหร่เราจะได้กลับบ้านครับ
เร็วๆ นี้จ้ะ เราจะอยู่ที่บ้านด้วยกัน แล้วแม่จะกอดและจุ๊บลูกนะจ๊ะ
โอเค ผมรักแม่ครับ
แม่ก็รักลูกจ้ะ
ยิ่งกว่าอะไรทั้งนั้น แม่ต้องวางสายแล้วนะ
เฮ่
ฟังนะ
ฉันอยากให้ช่วยหน่อย
ฉันขอขับรถพาคุณกลับไปที่คุกเอง
พวกเขาอนุญาต
ถ้าคุณอยากให้ฉันไปส่งนะ
คุณคิดว่าบาร์เบอร์เป็นพ่อผมจริงๆ หรือเปล่า
แม่คุณบอกว่าเขาเป็นพ่อคุณ
เธอยังมีชีวิตอยู่เหรอ
แม่ผมน่ะ
ผมไม่อยากให้เธอเห็นผมอยู่ในคุก
บอลอยู่ไหน
ซาราห์ นี่จ่าฮาซานค่ะ
เขาอยู่ที่นี่ ในรถ
ซาราห์ เปิดประตูหน่อย
สวัสดีค่ะ ซาราห์ เขาแค่อยากเจอคุณก่อนที่เขาจะไป
ฉันเจอเขาไม่ได้ ขอโทษค่ะ ฉันทําไม่ได้
ซาราห์ คุณทําแบบนี้กับเขาไม่ได้นะ คุณก็รู้ว่าคุณทําไม่ได้
ฉันไม่รู้จะพูดอะไรกับเขา ฉันขอโทษ ขอโทษจริงๆ
ซาราห์ เขาจะไปเข้าคุกแล้วนะ
เจอเขาตอนนี้เถอะ ตอนที่เขายังเป็นอิสระ
ฉันทําไม่ได้
- เถอะน่า เขาต้องการแม่นะ - ฉันทําไม่ได้
บอกเขาว่าฉันขอโทษ แต่ฉันไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ
ซาราห์!
ซาราห์ คุณทําแบบนี้กับเขาอีกไม่ได้นะ
ซาร่าห์!
ลูกเลือกเองนะ
ให้ตายสิ
ต่อสายโทรศัพท์มือถือแล้ว
ตัวจุดระเบิดอีกตัว
ซาราห์ เขาเป็นลูกคุณนะ
ซาราห์ อย่าทําแบบนี้กับเขาอีก
- เฮ้ย! - ปล่อยเขานะ
- ทําอะไรน่ะ เฮ้ย หยุดนะ - เขาเอาโทรศัพท์ไป
- อีไลอัส! - หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ!
พวกเขาพูดถูกเรื่องผม
รู้ไว้ว่าคุณเป็นที่รัก รู้ไว้ว่าคุณเป็นที่รัก
รู้ไว้ว่าคุณเป็นที่รัก
(อัลเฟรด ฮิลลิงเฮด)
ผมอยากรู้!
ทิลลี่ ไปตามพ่อมา
นี่ปีอะไร
ว่าไงนะ
นี่ปีอะไร
คําบรรยายโดย ธนิศา ขําคง