Sa pagkakaalam ko, natagpuan siyang nakahubad sa kalye.
Gumagaling na ang tama ng bala sa tuhod.
Nalaman na ba ang pangalan?
Hindi pa natin alam, Doktor.
INIHAHANDOG ITONG SILID KAY G. JULIAN HARKER, NAMATAY SA DIGMAAN
MINAMAHAL NA ANAK NI GNG. AGATHA HARKER.
Nag-aalangan kaming abalahin ka sa di-makatotohanang ideya
mula sa sinumang pasyente, Gng. Harker, pero mapilit siya.
Kung hindi siya ang anak mo, patawarin mo sana kami.
Ang katotohanan ang mahalaga sa akin.
Julian.
Ikaw nga ba iyan?
Inay.
Sabi nila, namatay siya.
Inalay mo raw
ang buhay mo para iligtas ang mga tauhan mo sa Mandalay.
Oo, gagawin ko, kung hinayaan nila ako.
Binihag ako ng mga Burmese.
Nakatakas ako, at nakauwi.
Gusto kitang sorpresahin.
Pero ninakaw nila ang kamiseta ko, at...
binaril ako sa tuhod.
Walang laban ang mga sundalong Burmese sa mga iskalawag ng Whitechapel.
Ang...
anak ko.
Ang anak ko!
Ingatan mo siya, Mullins.
Dahan-dahan lang.
Gng. Harker.
Maligayang pagbabalik, G. Julian.
Siyempre, naaalala mo sina Cook at Stella.
At si Archie.
Nasaan si Archie?
Archie!
Archie.
Stella, ilabas mo si Archie.
Opo, Gng. Harker.
Halika, Julian, pagod na pagod ka siguro.
Ihatid mo siya sa itaas, Mullins, at bihisan siya ng maayos na damit.
Pagpahingahin siya.
Opo.
Ano ka?
Higante?
May haharapin kang laban sa hinaharap, pero mananalo ka.
Ang magkasintahan.
Isang desisyon.
Ang pitong espada.
Pagnanakaw.
Pandaraya.
Palaging sinasabi sa akin ng mga barahang babalik ang anak ko.
Di sila nagsisinungaling...
pero...
Itanong mo ang anumang gusto mo.
Kilala mo ba ang anak ko?
Hindi.
Sinaktan mo ba siya?
Hindi.
Pangako.
Ang puso ko lang ang mananakaw mo.
Kaunti na lang ang pera ko.
Bibigyan kita ng pera.
At kung papayag ka, mamahalin kitang parang anak.
Poprotektahan kita.
Ano ang gusto mo?
Pagandahin ang takbo ng lahat.
Ang bumuo ng maganda at maluwalhating hinaharap
na tutulungan mo akong likhain.
Gagawin kong tahanan ang lumang bahay na ito.
Magkakaroon tayo ng pamilya.
Magiging lola ka.
- Sino ang magiging asawa mo? - Anak ng isang pulis.
At tingnan mo.
Nandito siya.
Alam ko iyon.
Makikilala ko siya, at bubuo kami ng magandang buhay.
Gusto mo bang maging bahagi nito?
Oo,
Julian.
Itanong mo mga sa baraha kung puwede tayong kumuha ng bagong aso.
Tulong...
Masaya akong makita ka, Propesor.
At nagsimula na.
Diyos ko!
May lalaking nabaril!
Nilikha Niya ang matitingkad nilang kulay
Nilikha Niya ang maliliit nilang pakpak
Lahat ng bagay, maaliwalas at maganda
Lahat ng nilalang, malaki at maliit
Lahat ng matalino at kamangha-mangha
Ang Panginoong Diyos Ang lumikha sa kanilang lahat
Bawat maliit na bulaklak na bumubukadkad
Bawat maliit na ibong humuhuni
Nilikha Niya ang matitingkad nilang kulay
Nilikha Niya ang maliliit nilang pakpak
- Ano'ng susunod? - Sa tingin ko po...
Iyong mamamahayag na naman.
Ano ba ang kailangan niya sa atin?
Babalik ako mamayang gabi.
Hindi yata ako gusto ng asawa mo.
Wala naman yatang may gusto sa iyo.
Akala ko, ayaw niya sa mamamahayag na iyon.
Nangunguna ang trabaho para sa kanya. Natutunan ko na iyan.
Sa kuna pa lang, natutunan ko na.
Ano pala ang hapunan natin?
Mamaya, inihaw na karneng baka at carrots...
Iyong palawit ko! Tigil!
Magnanakaw! Tigil!
Bitaw! Hayaan mo ako.
Akin na! Ibigay mo sa akin!
Naku, ginoo, maraming salamat.
Kahangalan kong habulin siya, pero regalo ito ng tatay ko,
at mahalaga sa akin.
Mukhang nasira ang kuwintas mo.
Sigurado akong maaayos pa iyan.
Polly, bakit mo pa hinabol?
Matapang siyang pinigilan ng ginoong ito. Tingnan mo.
Ganoon pala. Nagpapasalamat kami.
Wala iyon.
Kilala kita.
Ibig kong sabihin, nasa simbahan ka rin kanina.
Oo.
Oo, napakagaling mong tumugtog.
- Hindi. - Hindi, kasama ko ang nanay ko sa bahay.
Tumatanda na siya, at maniwala ka, sinusubukan niyang tumugtog.
Kaya, sa pananaw ko, napakagaling mong tumugtog.
Sana, maayos ang palawit mo.
Baka gusto mong tugtugan ko ang nanay mo.
- Kung hindi na niya kayang tumugtog. - Polly.
Ipagpaumanhin mo ang anak ko. Napakasigasig niya.
- Ginoong? - Harker.
G. Julian Harker.
Ikinagagalak ko, ginoo.
Hindi, ako ang nagagalak.
Ginang.
Halika na.
- Bakit mo naman sinabi iyon? - Halika na.
- Ginoo, ang katagpuan n'yo nang alas-tres. - Mullins, utang na loob!
Mayroon siyang pambihirang elegansya.
Hindi ba, Julian?
Totoo nga. Mayroon.
Parang pag-aari mo ang piyano.
Inaamin ko, likas ang pagkahilig ko rito.
Mga binibini,
ipagpaumanhin ninyo.
- May iba pa akong aasikasuhin. - Oo naman.
Tumugtog ka ulit para sa amin.
Ikagagalak ko iyon.
Ituloy mo lang, iha.
Ginoo.
Mga ginoo, may nagmamahal sa inyo.
HARKER & CO. LTD - BANGKO MGA KAHA DE YERO NG BANGKO
PAGLALAPAT NG KAHA DE YERO BLG. 6 PLANO NG PALAPAG
- Ano'ng ginagawa mo? - Patawad.
Hindi dapat. Nakatulog si Lady Agatha.
Ayaw ko siyang gisingin, kaya naisip kong...
Mag-unat ng binti?
Hindi iyon krimen.
At saka, kapag nakatulog si Inay, napakahimbing.
Ano sa tingin mo?
Mukhang napaka...
mapangahas.
At natatangi.
Ganoon nga.
Usap-usapang nakita ng pintor ang bangkay na nakahandusay sa eskinita
matapos itong biglaang lumitaw.
Isa iyan sa mga nakakatakot na sumusunod sa iyo.
"Nakakatakot"?
Kakaiba ka magsalita.
Nakakapanibagong mag-usap nang walang hadlang. Kung ano mismo ang naiisip.
Hindi mo pa sinasabi ang iniisip mo.
Nakakatakot nga.
Magandang nakakatakot.
- Isasara ko na ang kurtina kung... - Hindi, ayos lang.
Puwede bang magtanong sa iyo, G. Julian?
Ano ka ba, Julian na lang.
Iyong...
Iyong mga ginoong lumalapit sa iyo... Ano ba ang ginagawa mo?
Patawad. Sumobra ako...
Masyado akong mausisa.
Nagpapayo ako sa kalakaran ng stocks,
ang pananaw ko kung ano ang tataas at bababa.
Tinutulungan kong kumita ang mga tao.
At madalas ka bang tama?
Hindi.
Palagi.
Sa lahat ng bagay o sa pera lang?
Sa halos lahat.
Kung ganoon, iyong magnanakaw na umagaw ng palawit ko,
alam mong darating siya? Alam mong mahuhuli mo siya?
Hindi, hindi ko inaasahan iyon.
Puwede ba kitang deretsuhin?
Hanggang ngayon, ganyan ka na makipag-usap sa akin.
Gusto kitang alukin ng permanenteng trabaho.
Para tumulong kay Inay. Tumatanda na siya,
at nagdadala ka ng liwanag sa bahay na ito.
Mabuti sa matatandang makasama ang mga bata.
Pinapanatiling alisto ang isip. Iyan ang sabi nila.
Gustung-gusto ko iyan.
Julian.
Hinahanap-hanap sa lungsod ang espirituwal na gabay ng nanay mo sa stocks, G. Julian.
Maraming humihingi ng payo niya at sumasangguni sa iyo.
Kapag may dumadalo nang mga hukom at tagapamahala ng bangko
sa pakikipag-usap sa kaluluwa, doon malalamang nasa tamang landas tayo.
Tungkol sa pagbili sa bangko, idinidiin kong napakamahal ng presyo nito.
Iyon ang bangkong gusto ko, at ang gusaling gusto ko.
Hindi na mahalaga ang presyo.
Napakatahimik mo, Paxman.
May balita na ba kay Inspektor Hillinghead?
Isang nakababahalang kaganapan, G. Julian.
Mukhang may hawak si Hillinghead
na litrato mong puwede kang idiin sa krimen.
At magkakaroon din tayo ng litrato ni Hillinghead,
na mas mabigat siyang maididiin sa krimen.
May nagmamahal sa iyo!
Alfred!
- Tigil! Tigil. - Alfred!
ALFRED HILLINGHEAD IKA-16 NG SETYEMBRE, 1890
Ang tatay ko...
Umuwi siya at umamin sa aming...
pumatay siya ng tao.
Hindi ako naniwala sa kanya, pero sabi ng mga pulis,
pinirmahan niya na ang pag-amin niya.
Kung kilala mo siya, alam mong malaking kalokohan iyon.
Dadalhin siya sa Bilangguan ng Pentonville ngayong gabi.
At bibisitahin ko siya bukas at, buweno,
balak kong sabihin sa kanya ang bagong trabaho ko rito,
at ang bagong pagkakaibigan natin. At naisip kong baka kaya mong...
G. Julian, malaki ang impluwensya mo.
Nakikiusap ako, puwede ba kitang banggitin sa kanya?
Puwede kong sabihin sa kanyang may impluwensya ka.
Mabibigyan siya ng pag-asa.
Tiyakin mo sa kanyang makakatulong ka sa kaso niya.
Patawad, di ko na alam kanino hihingi ng tulong.
Hillinghead.
Ihahatid kita sa Pentonville.
Titiyakin kong tatratuhin ka nang may dignidad.
Kahiya-hiya.
Bakit tayo huminto?
Isa kang malaking hangal.
Dapat ibinintang mo na roon sa mamamahayag.
Pero mas pinili mong isakripisyo ang sarili mo.
Para saan?
Para sa pagmamahal?
Pagmamahal sa kanya?
Hindi tayo masyadong nagkakalayo, Alfred.
Alam ko kung paano mabuhay sa kasinungalingan.
Ang katauhan mo, hindi mo iyon kasalanan.
Ipinanganak ka lang sa maling panahon.
Sa pinanggalingan ko,
puwede kayong maghawak-kamay ni Henry.
Makapagtalik.
Sa katunayan, nagnanais akong makahanap ng mundo
na puwede tayong mapabilang.
Sinubukan ko talaga.
Ano ang kailangan mo sa akin?
Ang anak mo.
Si Polly.
Layuan mo siya.
Mas napahamak siya dahil sa iyo kaysa sa akin.
Pangako, mamahalin ko siya nang buong puso.
Gaya ng pagmamahal mo kay Henry.
Huwag mong gagalawin ang anak ko! Papatayin kita.
Papatayin kita bago mo siya mahawakan.
Talagang...
Hindi ko hahayaang isapanganib mo ito.
Paalam, Alfred.
May nagmamahal sa iyo.
Harker, huwag kang umalis.
Harker!
Diyos ko!
Patawad at kailangang magtapos sa ganito, Hillinghead.
Polly.
Ano iyon?
May masama akong balita.
Ang tatay mo...
natakot siyang harapin ang hustisya.
Ikinalulungkot ko.
Nagpakamatay siya.
Hindi.
Hindi, hindi niya...
Hindi niya gagawin iyon.
MNSI
Sa opinyon mo, Constable,
nasaan si Kumander Mannix ngayon?
Gaya ng sinabi ko sa pahayag ko,
Prime Minister,
wala akong ideya.
Nakitaan ka ni Kumander Mannix
ng hindi natitinag at kapuri-puring katapatan sa estado.
At gagantimpalaan ka, ipo-promote.
Alam n'yo...
Hindi ko alam kung paano sasabihin ito, pero...
may kung anong bagay sa ibaba.
Mapanganib 'yon, at...
hindi basta-bastang makukuha at maitatago at...
Tapos na ang nakaraan.
Naniniwala kami sa pagtuon sa hinaharap,
Detective Inspector Maplewood.
Kailangan mo itong pirmahan.
May nagmamahal sa iyo.
Isang huling tanong.
Naniniwala si Kumander Mannix
na si Shahara Hasan ang pinuno ng Chapel Perilous,
pero di pa nahahanap ang katawan niya.
Alam mo kung nasaan siya?
Detective?
Hindi po, ma'am.
Hindi ko siya nakita.
"Kung mahuhuli sa susunod na pagbagsak,
puwedeng mabuhay."
NAKARAAN - 18/07/2053 - HINAHARAP
July 18,
2053...
No'ng binaril kita, pinabalik ka ng Throat.
July 14,
no'ng natagpuan kita.
Gaya ng nakikita n'yo,
nahahati ang particle sa dalawa sa perpektong proporsyon.
Ibig sabihin, ang paglalakbay sa panahon,
papunta sa nakaraan at sa hinaharap,
ay posible.
Apat na araw sa nakaraan...
apat na araw sa hinaharap.
- Hulihin mo ako kung kaya mo. -"Hulihin mo ako kung kaya mo."
Babalik ka!
Walanghiya.
Sa wakas. Pasok.
Saan ka nagpunta?
Kailangan ko ng isa pang pabor.
Gawin mo ang kailangan mong gawin, tapos sabihin mo sa 'kin ang nangyayari.
Okay?
May bagong balita, maiuulat namin
na kalunos-lunos na namatay si Kumander Elias Mannix
sa matagumpay na anti-terror raid.
Malalim ang impluwensya ni Elias Mannix sa lipunan natin.
Ang tagapagtatag ng The Executive para sa Pampublikong Kaligtasan,
matuwid siyang pinuno at statesman
na nagpakita sa ating mas malakas tayo kapag nagtutulungan.
Pitong taon siya.
Nabuhay pa siya sa pagsabog, pero,
hindi nagtagal, dumugo ang gilagid niya.
Natanggal ang mga ngipin niya.
Sinabi kong darating ang tooth fairy, pero alam niyang nagsisinungaling ako.
Paano mo nagawa 'yon?
Makakabalik sana si Defoe.
Mapipigilan niya sana 'yon.
Mabibigyan si Jawad ng isa pang pagkakataon.
Akala mo ba, ikaw lang ang nawalan ng minamahal?
Ang unang alaala ko
ay ang makitang mamatay ang nanay ko.
Nadarama mo na rin ang sakit
na kinakailangang harapin ng lahat ng nabubuhay,
at pilit na nagpapatuloy.
At hinaharap 'yon.
Mabuhay ka.
O hindi.
Tinupad mo ang sinabi mo.
Ginawa mo ang trabaho mo.
Kaya, bakit mo ako dinala rito?
Dahil mali siya.
At buong puso kong pinagsisisihang binaril ko si Defoe.
Pero baka mailigtas pa natin siya.
Baka mailigtas pa natin ang lahat.
Makakalakad ka ba?
Alby!
Tungkol do'n sa pabor.
Ano ang meron kang makakahawak sa ulo?
Tandaan, pagbagsak niya, pakalmahin siya at ipirmi,
kundi, di maaayos ang head brace.
Dapat maging mabilis at eksakto, kuha mo?
Handa na 'yan.
Sana nga, tama ka.
Parating na siya.
Gaano katagal tayo maghihintay?
Lintik!
Yuko!
Maplewood, tara na!
Maplewood, halika!
Iris.
Pakalmahin mo siya. Ipirmi mo.
Defoe, uy!
Gabriel, shh...
Nahuli kita.
Sige na, dalhin n'yo na rito! Kilos na!
Sige.
Dahan-dahan.
Paano na? May plano ka, di ba?
Wala.
Pero siya, meron.
Magsiupo ang lahat.
Julian Harker,
tinatanggap mo ba ang babaeng ito bilang iyong kabiyak?
Mamahalin mo ba siya, dadamayan,
igagalang at susuportahan sa sakit at sa kalusugan,
at tatalikuran ang lahat, magiging tapat sa kanya lamang,
habang kayo ay nabubuhay?
Opo.
Ano'ng ginagawa mo?
Polly?
Ayos ka lang ba?
Tama ang ginagawa mo.
Binabati kita, G. Julian.
Ikaw ang maipagmamalaking tatay ng malusog na batang lalaki.
Kamukhang-kamukha mo siya.
Itatama natin ito.
Hindi ba, Hayden Harker?
Oo, gagawin natin.
Ginoo.
Polly.
Polly, gising.
Polly.
- Umiiyak ba ang bata? - Hindi, ayos lang siya.
Ayos lang siya.
Ngayong ipinanganak na ang anak natin,
oras na para malaman mo ang totoo.
Halika. Sumama ka sa akin.
Hatinggabi na. Bakit nandito silang lahat?
Sumunod ka sa akin.
Mahal naming Polly.
Huwag kang matakot.
Kilala mo na siya,
mula sa larawan sa itaas.
Isa siyang mensahero.
Ang tungkulin natin dito ay maging tagapagtago ng mga lihim niya.
Para hindi malaman ninuman ang katotohanan.
Hanggang dumating ang tamang panahon.
Anong katotohanan?
Tinanong mo kung paano ko nalalaman ang hinaharap.
Simple lang, Polly.
Doon ako nagmula.
Mabuhay ka, Gng. Harker,
at may nagmamahal sa iyo.
May nagmamahal sa iyo.
Mabuhay ka, Hayden Harker.
May nagmamahal sa iyo.
- May nagmamahal sa iyo. - Akin na siya.
Ipinanganak ng anak ang ama.
Ipinanganak ng ama ang anak.
Bumubuo tayo ng mundo,
isang hinaharap na mas maganda pa sa maiisip ng sinuman.
Alam ko iyon, dahil ako ang gumawa noon.
Ikaw ang nanay niya.
Bahagi ka na nito ngayon.
Mabuhay ka, Gng. Harker.
Polly!
Totoo ito?
Ipinapangako mo?
Kung ganoon,
hindi ikaw si Julian Harker.
Elias ang pangalan ko.
Elias Mannix.
Tatanda si Hayden,
at magkakaanak.
At magkakaanak ang mga anak nila.
At magiging tatay ko ang isa sa kanila.
Kung wala ako,
wala rin ang anak natin.
Naiintindihan mo?
Paulit-ulit lang ito.
Na walang simula at walang katapusan.
Ikaw ang laman at dugo ko, Polly.
Noon pa man.
Pamilya tayo.
- Polly. - Nakatulog ka ba nang maayos, mahal?
Tama ako.
Nabigo si Whiteman.
Itinatago niya ang bata sa tirahan niya.
Alam mo ang kailangang gawin.
Oo.
May nagmamahal sa iyo, Polly.
Gustong-gusto ko ang mga hikaw na ito.
Sabi mo dati, parang digmaan lang ito.
Walang pinagkaiba sa pilotong naghulog ng bomba
o sundalong kumalabit ng gatilyo.
Alin sa tingin mo ang mas nakakaalis ng paghihinala?
Ito siguro.
Mahal ko, walang mararamdaman ang bata.
Naaalala mo ba
noong sinabi mo sa aking hindi totoo ang kamatayan?
Totoong lugar ang nakaraan at wala talagang namamatay.
Ito na po ang huling rekord.
Pinagdaanan ko na ang buhay mo, Elias.
Habang nakaupo ka sa bangka
at nararamdaman ang tibok ng puso mo,
tumitibok din ang parehong pusong iyan sa akin.
Balang araw,
uupo ka rin kung nasaan ako ngayon
at irerekord ang parehong mga salita
sa 1941.
Totoo...
Di ka mabubuhay nang mas matagal sa 'kin.
Dinggin ninyo, O Israel,
Si Ado-nai ang ating Diyos.
Nag-iisa si Ado-nai.
Pinagpala ang maluwalhating kaharian ng Diyos
magpakailanman.
Patawad.
Kailangan kong mapanatili ang mga bagay.
Pero tulad nga ng sinabi mo.
Kapag nalaman mo ang katotohanan...
babaguhin ka nito.
Hindi mo magagawang manatili sa dati.
Hindi ko kaya.
Kung gano'n, ano ang handa mong gawin para do'n?
Anumang kailangan.
Halika na.
Ang tanging mailalarawan ko ro'n, parang muntikan na akong mamatay.
No'ng tinamaan ako ng bala mo,
sinubukan kong sundan si Mannix, pero masyado akong mahina.
Naramdaman kong
nahati ang katawan ko at naghiwalay
sa isang sandali.
Walang science,
kahit pa ang pinakakakaibang haka-haka, para dito.
Uy.
Kung gano'n,
ano'ng magagawa natin diyan?
Wala.
Wala?
Parte tayo ng loop.
Direktang idinulot ng lahat ng ginawa natin ang mga nangyari na.
Di natin mapipigilan ang bomba. Di mapapatay si Mannix.
Pinipigilan ng realidad ang pagbabago, ang mga kabalintunaan.
Uy.
Buhay ka.
Nandiyan pa ang Throat.
Gumagana 'yon. Hindi 'yon wala lang!
Oo, pero ano'ng gagawin natin do'n?
Ang alam ko lang, no'ng 15 si Elias, ibinigay ko ang lahat makakaya ko
kasi naniwala akong mababago pa ang isip niya.
Sinugal ko ang buhay ng anak ko ro'n.
At sa loob ng 30 taon, ginawa ko ang lahat para pigilan siya.
Gusto siyang buhayin ng universe.
Pero,
bago sumabog ang bomba,
'yong tatay niya, ang nag-ampon sa kanya, si Andrew Morley,
may sinabi sa aking hindi ko talaga naintindihan.
Naging mahirap 'yon.
Ang malamang mapupuno ng sakit si Elias sa ginawa niya.
Ang pilitin siyang gawin ang bagay na alam mong pagsisisihan niya.
Sandali.
Sinasabi mo bang
namatay si Mannix na puno ng pagsisisi?
Siguro.
Doon tayo papasok.
Paano kung makausap natin siya? Harapin natin.
Magtanim sa kanya ng pagdududa.
Baguhin natin ang isip niya.
Kung gusto ng universe na buhay siya, kailangan lang nating utakan ang universe.
Kailangan nating subukan.
Sigurado ka?
Oo.
Mamamatay ako ro'n.
Hindi ba?
Bahala na.
Lintik.
Tagapagsalin ng Subtitle: Nadine Aguazon