Vincencie, mówi Honey Chandler. Wybacz, że tak późno dzwonię.
Przypominam, żebyś obejrzał nagranie
przed jutrzejszym spotkaniem.
No dobrze. Widzimy się rano.
To znowu ja.
Zaraz jadę do centrum.
Dzwoń, pisz SMS-a, spotkajmy się w holu.
Nie spóźnij się. Liczę, że jesteś gotów.
Świeć, gwiazdeczko?
Nie podoba ci się? Możemy jeszcze wymienić.
Może być. Młodemu się spodoba.
A my oszalejemy. Mieli też Brahmsa.
-Uwielbiam Brahmsa. -Weźmiemy tamtą?
Denerwujesz się?
Trochę.
A ty?
W pozytywnym sensie.
Lecę.
Jasne.
Ciesz się tym.
Czym?
Ostatnim dniem bez pieluch.
Zobaczymy.
Czemu nie dostałaś wiadomości?
Nagrała mi się na służbowy, a nie ustawiłam przekierowania.
Nie zadręczaj się.
I tak nic byś wczoraj nie zrobiła.
Tego się nie dowiemy.
Co wiemy?
Mafia pozbyła się La Mayoristy, zanim ta zdążyła pójść na ugodę.
Ostrzeżenie dla Alvareza.
Głośne i wyraźne.
Może wzmocnimy je na tyle, żeby zaczął mówić.
-Kto? -Alvarez.
Alvarez poczeka. Mamy dwa trupy w Beachwood Canyon.
Zgłosiła je rano sprzątaczka.
Dobrze zaczęli imprezę.
-Gorzej ją skończyli. -Ciesz się, że cię nie było.
Jedzenie na wynos, walizki.
Chyba nikt tu nie mieszka. Żadnych zdjęć...
Dom na wynajem?
Bosch.
Co z tym zabójstwem?
Możemy tam być za kwadrans.
Sprawdź dla mnie adres.
Adres.
Super.
Słucham.
Canyon Cove 4937. Wygląda na krótkoterminowy wynajem.
Czyli szukasz właściciela, zarządcy,
agencji, licencji i tak dalej.
Wiesz, co robić.
Tak jest, będzie fest.
„Będzie fest”?
Cmoknij mnie. Rymuje się.
Pomożesz mi czy nie?
Jaki to adres?
Canyon Cove 4937.
U schyłku kariery zostałem
sekretarką z odznaką.
Jak w drogówce. Jak w Highway Patrol.
Broderick Crawford.
Zapomniany aktor.
Dwie kule w serce.
Nie widać ran wylotowych.
Mały kaliber.
Strzał z bliska. Ziarna prochu, osmalenie tkaniny.
Zawodowiec?
Darujmy sobie pochopne wnioski.
Alessandra Dowd, McCadden Place, soczewki kontaktowe, 27 lat.
O cholera. To Vincent Franzen.
-Ten oszust? -Klient Chandler.
A kobieta?
Zgaduję, że to nie jego żona.
Nie wygląda to na urlop z kochanką.
Jeszcze będzie z ciebie detektyw.
Zbyt czysta robota jak na wkurzonego inwestora czy zazdrosną żonę.
Czas na wnioski?
Może być.
Zawodowiec.
Oficer dyżurna, Hollywood. Reed przy telefonie, słucham.
Chwileczkę. Łączę z detektywami.
-Grace. -Louella. Sprawdzisz mi zdarzenie?
Funkcjonariusze Leonard i Norris.
Hunter i Lloyd sądzą, że je olali, gdy prosiły o wsparcie.
-Uroczo. -Tak. Szybko i po cichu.
Bułka z masłem.
Oficer dyżurna, Hollywood.
Rany, to chore.
W każdym znaczeniu tego słowa. Ale i zabawne.
W pokręcony sposób.
Porucznik w nowym wcieleniu.
Tego się nie zapomni.
Ten widok wrył mi się w mózg.
Czego się nie zapomni?
Co jest takie ciekawe?
Pokażcie.
JAPA, ZASRANA LESBO
-Wasze dzieło? -Skądże.
-Ktoś nam to wysłał. -Jasne.
Nie usuwajcie tego.
Zapraszam do siebie.
Mamy papierkową robotę.
-Tak jest. -Oczywiście.
-Kancelaria pani Chandler. -Harry Bosch do Honey Chandler.
Nie ma jej. Przekazać coś?
Niech zadzwoni do detektywa Boscha. To bardzo ważne.
Jeśli wiesz, kto mówi, to wiesz, co robić.
Oddzwoń jak najszybciej.
Chodzi o Vincenta Franzena.
Bosch.
Los Angeles to małe miasto, wiesz?
Mów.
Właścicielką tego domu jest twoja stara znajoma Honey Chandler.
Wynajmuje go?
Nie ma go na Airbnb ani na innych podobnych stronach.
Zezwolenia, licencje, zastawy podatkowe?
Nie, to jej własność.
Crate uważa, że to chałupa na popołudniowe schadzki.
-Miłosne gniazdko. -Hernando's Hideaway.
Dobra, dzięki.
Co tam, tato?
-Wiesz, gdzie jest Chandler? -W domu, a co?
Nie odbiera.
Kiedy z nią rozmawiałaś?
Rano.
Właśnie do niej podjeżdżam.
Nie. Maddie, zaparkuj kawałek dalej.
Nie dzwoń do drzwi, nie wchodź. Czekaj na mnie, jadę.
Co się dzieje? Przerażasz mnie.
Rób, co mówię. Już jadę.
-Co jest? -Dom należy do Chandler.
-Nie odbiera. -Szlag.
Jeśli wiesz, kto mówi, to wiesz, co robić.
Pani Chandler?
O Boże.
Boże! Pani Chandler!
Kurwa mać.
Kurwa.
Numer alarmowy, słucham.
Proszę przysłać karetkę.
Już dobrze, skarbie.
Już dobrze.
„Koniec” w sensie...
Wiem, to duża ulga.
Rozumiem.
Muszę odebrać.
Dziękuję. To wspaniałe wieści.
Jen. Wiesz co?
Nie będzie wielkiej ławy.
FBI zamyka sprawę.
Proszę włączyć KPCC.
Oczywiście.
...wybitna adwokat w zakresie prawa cywilnego
i sól w oku władz miasta i hrabstwa Los Angeles,
zarabiająca miliony na ugodach, jest w stanie krytycznym.
Wśród jej klientów można znaleźć Veronicę Allen nazywaną Czarną Wdową,
detektywa policji Harry'ego Boscha
oraz milionera i oszusta Vincenta Franzena,
którego ciało znaleziono dziś rano.
Nie wiadomo, czy sprawy są powiązane.
Przybyła kawaleria.
Bennett. Santiago.
-Bosch. J. Edgar. -Jed.
Cześć.
-Kopę lat. Jak tam w kryminalnych? -Lepiej niż w Newton.
-Nie brakuje ci akcji? -Za stary jestem.
Dobrze się trzymasz. Wydział ci służy.
To lekka robota.
-Chcecie nam odebrać sprawę? -Daj spokój.
Wiesz, że od początku była nasza.
Słynna Mamona Chandler.
A wy ponoć macie co robić.
Sprawy są powiązane.
-Cieszę się na współpracę. -I wzajemnie.
Widać, którędy wszedł i wyszedł.
U was wyglądało podobnie?
Z tą różnicą, że Chandler nie zginęła na miejscu.
Nie zdziwiłbym się, gdyby zmarła w szpitalu.
-O której zginęli wasi? -Późnym wieczorem.
To jest świeże. Krew nie wyschła. Gdzie tu związek?
Rano miała spotkanie.
Specjalny asystent sędziego dopuści wgląd w akta.
Papierkowa robota ruszyła.
Jimmy.
Ślad od kuli?
Pierwsza kula się odbiła i minęła serce?
To dopiero fart.
Jeśli przeżyje, powinna zagrać na loterii.
Muszę pomówić z twoją córką.
Mogę przy tym być?
Znasz zasady.
Unikasz mnie?
Nie.
Chodzi o chłopców i pracę.
Miałeś synów i pracę, odkąd cię znam.
O cokolwiek chodzi, na pewno nie o to.
Zwykle wozisz ją do pracy?
Nie, zwykle jeździła sama.
Dlaczego dziś ją miałaś zawieźć?
Woli mieć kierowcę, jadąc na przesłuchanie lub złożenie zeznań.
Może się skupić na strategii, a nie na agresji drogowej.
-A dziś dokąd jechała? -Na złożenie zeznań.
-Dla komisji giełdowej. -Zeznawała pod przysięgą?
Nie, jej klient. Vincent Franzen.
-Franzen miał złożyć zeznania? -Tak.
Wiesz, na jaki temat?
Nie wolno mi rozmawiać o klientach.
Staramy się ci to umożliwić.
-Specjalny asystent? -Zgadza się.
Czy ona przeżyje?
Możliwe.
Dzięki tobie.
Jestem zmęczona.
Na razie wystarczy.
Jerry cię odwiezie.
Świetnie ci poszło.
Byłaby z ciebie dumna.
Chryste przenajświętszy.
Wkleili twoje zdjęcie z identyfikatora.
Ktoś od nas.
Wiesz kto?
Nie.
Już krąży w sieci?
Żaden ze mnie Bill Gates, a to znalazłem.
Trzy kliknięcia.
Chcę znaleźć tych, którzy to zrobili, i powiesić za jaja.
Na haczykach wędkarskich.
Auć.
Tak jest.
Poradzisz sobie?
Odprowadzić cię?
Masz pracę.
-Dzięki. -Spoko.
I dzięki za podwiezienie.
Masz do kogo zadzwonić?
Tak. Jak będzie trzeba.
Dzięki, Jerry.
Od pierwszego dnia moim priorytetem jest bezpieczeństwo mieszkańców.
Policja musi działać skutecznie i odpowiedzialnie.
Dlatego powołuję Nestora Delgado, byłego zastępcę naczelnika policji,
na miejsce Franka Alexandra w Radzie Komisji ds. Policji.
-Naczelniku? -Dziękuję, pani burmistrz.
„Chronić i służyć” to motto policji w Los Angeles.
Czas wprowadzić je w życie. Zapewniam...
Komendancie.
Pracujesz nad zabójstwem Franzena i sprawą Chandler?
Nad sprawą Franzena.
Robertson z kryminalnych zajmuje się Chandler.
-Co z nią? -Jest operowana.
Rokowania?
Niepewne.
-A podpalenie? -Pracujemy nad tym.
Czekamy, aż jeden z podpalaczy się nawróci.
Po wczorajszym zdarzeniu w więzieniu dla kobiet...
Pewnie się zastanowi. Przekonamy go.
Nie nałożyłeś sobie więcej, niż zdołasz zjeść?
Dam radę.
-Nie chcesz ubera? -Przejadę się.
Martwię się, kiedy prowadzisz.
O ciebie i o całe miasto.
Źle prowadzę?
Jeździłam z tobą cały dzień, odmawiając różaniec.
-Jesteś katoliczką? -Nie jestem.
-Jeżdżę defensywnie. -Jak nowojorczyk.
-Jestem nowojorczykiem. -Właśnie.
Jutro ja prowadzę.
Jasne. Na razie.
Jedź pierwszy. Tylko nikogo nie potrąć.
Wąchaj spaliny.
Na razie.
Skoczymy na drinka?
Wybacz, nie dziś.
Jest mistrzynią w swoim fachu.
Zgadzam się.
Kiedyś mi wyznała, że nienawidzi swojego przezwiska.
Uważałem, że do niej pasuje. Zawsze chodziło jej o pieniądze.
Daj spokój.
Nie jest wyrachowana.
Tak, czasami broni wdów i sierot,
gdy liczy na tłusty kąsek w razie wygranej.
Wiem. Obchodzi system.
Nie. Ona na nim gra.
Jak na stole bilardowym. Z każdego rogu.
Jedno trzeba jej przyznać.
Jest twarda.
Jej zdrowie.
Za Mamonę.
Za Honey.
O czym tak dumasz?
Staram się realistycznie oszacować swoje perspektywy.
I jak?
Czas zacząć myśleć, co dalej.
Delgado może nie być taki zły jako członek komisji.
To katastrofa.
Przykład człowieka nieświadomego swojej niewiedzy.
Chce tylko mojego stanowiska.
Niech zaczeka do końca drugiej kadencji.
Jakiej drugiej kadencji?
Jak tylko ta się skończy, ona mianuje jego.
Nie oszukujmy się. Idę w odstawkę.
I tak będę cię kochać.
POLICJA W LOS ANGELES KOMISARIAT W HOLLYWOOD
Pani porucznik.
Ma pani chwilę?
Tak. Przejdźmy się.
-Widziałam to zdjęcie. -Jak wszyscy.
Też to przerabiałam.
Znajdowałam na szybie zużyte kondomy.
Ohyda.
Właśnie.
A dlaczego to robili? Nie żeby potrzebowali powodu.
Dałam jednemu z nich kosza.
-I tak źle, i tak niedobrze. -Dobrze zrobiłam.
Zgadzam się.
Wie pani, kto to?
Robię listę.
CENTRUM MEDYCZNE CEDARS-SINAI
Nigdy nie zmieniałeś pieluch?
Zmieniałem oponę.
-Państwo Irving. -Doktor Agrawal.
-Mają państwo fotelik. Świetnie. -Gotowy?
Wiem, że chcą państwo go już zabrać...
-Coś się stało? -Nic poważnego.
James ma łagodną postać hiperbilirubinemii.
Brzmi poważnie.
Tylko tak brzmi. James ma żółtaczkę.
Jak to wcześniak.
Ma ją wiele donoszonych dzieci i 80% wcześniaków.
Jak się to leczy?
Fototerapią. Światłem.
Jeszcze kilka dni. Obiecuję.
Oczywiście.
Dostałeś odroczenie.
Przewijanie?
Zgadza się.
Widziałam Vincenta Franzena w sądzie, gdy został oskarżony,
w kancelarii na spotkaniu z panią Chandler
i podczas nagrywania zeznań dla komisji giełdowej.
-Też w kancelarii? -Tak.
I gdy zawiozłam mu nagranie do przejrzenia
przed spotkaniem z komisją.
-Do domu w Beachwood Canyon? -Tak.
W noc zabójstwa?
Tak sądzę.
Co było na tym nagraniu?
Nie ujawniasz tajemnicy klienta.
Asystent specjalny dał nam dostęp do jej akt.
Honey... Pani Chandler chciała
przygotować klienta do rozmowy z SEC.
-Wiesz, co miał im powiedzieć? -Tak, byłam tam.
Cały czas?
Tak, obsługiwałam kamerę na prośbę Honey.
Więc wszystko słyszałaś.
Tak.
To o co chodziło?
Chciał pójść na ugodę w sprawie zarzutów o oszustwo.
Przekręt ze złotem?
Mówił, że wie o nielegalnym obrocie akcjami na wielką skalę.
Wymienił nazwiska?
Tylko jedno. Faceta od funduszu hedgingowego, Carla Rogersa.
Co się stało po nagraniu?
Wykonałam kopie.
Nagrania?
Jedną dla pani Chandler, drugą dla Franzena.
Na DVD?
Na pendrive'ach.
Jeden dałam jej, drugi zawiozłam do domu w Beachwood Canyon.
-Widziałaś Franzena? -Otworzył mi drzwi.
Dałam mu pendrive i laptopa.
-O której godzinie? -O 21.30, może 21.45.
Przepraszam na chwilę.
Znaleźliście w Beachwood pendrive i laptopa?
Nie.
A u Chandler?
-Znaleźliście pendrive? -Nie.
Strzelec je ma.
Nikt nie może wiedzieć, że Maddie była przy nagraniu.
Jasne.
Zamiast przyjść do mnie jak... jak osoba dorosła...
Chciałeś powiedzieć: „Jak facet”.
Ty to powiedziałaś.
Zamiast tego wnosi skargę i uruchamia wewnętrzne śledztwo,
które właśnie trwa i pochłania mi masę czasu.
Zaczekajmy na wyniki.
Zrobiło się gorzej. Był kolejny incydent,
sierżant Mankiewicz też złożył formularz 128.
Nie masz żadnych dowodów, że moi ludzie,
że ktokolwiek z moich ludzi jest zamieszany w ten szajs.
Bez obaw, gromadzę je.
Śmiało.
Bądźmy szczerzy,
podpadłaś paru osobom.
Ty również, Don.
-Spytaj, kogo chcesz. -Nie zapędzajmy się.
Pani porucznik, ma pani jakiekolwiek dowody?
Mam podejrzenia.
Pytam o dowody.
Nie mam, ale będę miała.
No właśnie.
Zaczekajmy na decyzję wewnętrznych.
A wy się jakoś dogadajcie.
Zacznijmy od tego magnata finansowego.
Carla Rogersa.
Tacy jak on nie zlecają zabójstw świadków.
Co jeszcze mamy?
Franzen zamierzał ujawnić
nielegalny obrót akcjami wart miliony.
-Tak mówił, żeby ratować tyłek. -Zachowujemy rezerwę. Odnotowano.
-Co jeszcze łączy te sprawy? -Strzelec.
Działał tak samo.
Mielibyśmy zajebisty zbieg okoliczności.
Nie wierzymy w takie zbiegi okoliczności.
-Jak tam Chandler? -Stabilnie.
W stanie krytycznym i w śpiączce farmakologicznej.
Jak rokowania?
Cześć.
Świetnie ci poszło.
Dzięki.
Radzisz sobie?
Tak.
Jak ona?
Coś nowego?
Rozmawiałem rano z lekarzami. Trzyma się.
-Jest twarda. -Fakt.
Jakie ma szanse, tato?
Tylko nie ściemniaj.
Nie najlepsze.
Za wcześnie na to.
Ale dotychczas miała farta.
Farta? Dwa strzały?
Kule ominęły serce.
Pierwsza prawdopodobnie rykoszetowała od kawiarki
i nieco zboczyła.
A druga?
Też przeszła obok.
Strzelec był zbyt arogancki, by po sobie sprawdzać.
Owszem,
miała farta.
Potrzebujesz podwózki? Ktoś cię podrzuci.
Antonio mnie odbierze. Zjemy kolację.
Mads, uważaj, z kim o tym rozmawiasz.
Wliczając Antonia.
Nikt nie może wiedzieć, że byłaś w tym pokoju.
Rozumiem.
Dobrze.
-Uważaj na siebie. -Jasne.
Zmiataj stąd. Zadzwoń później.
Dobrze.
Jak poszło?
Nieźle.
Było trudno?
Emocjonalnie?
Powiedziałam im, co wiem.
Co tak pachnie?
Zobaczysz.
Słyszałem tylko ją.
Mówiła, że FBI zamyka sprawę, że nie będzie wielkiej ławy
i że to świetne wieści.
Wydawała się zaskoczona?
Zdecydowanie.
-Zadowolona. -Tak.
Ulżyło jej.
Coś jeszcze? Nazwiska?
Nie, to wszystko.
Dzięki.
Raport z wydarzenia. Hunter i Lloyd wezwały wsparcie.
Leonard i Norris nie złożyli nawet raportu.
-Zostawili je na lodzie. -Dzięki.
Kto kogo zostawił na lodzie i dlaczego nic o tym nie wiem?
I na jakim lodzie?
Stożek ciszy?
Hunter i Lloyd reagowały na zakłócanie porządku z użyciem broni.
Prosiły o wsparcie.
Leonard i Norris byli w okolicy i odpowiedzieli,
ale nie przyjechali.
Na takim lodzie.
Bosch.
Bernice Jenkins, biuro szeryfa, Operacja Bezpieczne Więzienia.
W czym mogę pomóc?
Jest u nas Pedro Alvarez.
Podejrzany o podpalenie, tak?
Koktajlem Mołotowa. Mogę dać na głośnik?
-Mój partner jest obok. -Śmiało.
Co z Alvarezem?
Jego adwokat wniósł o jego izolację.
-Nic dziwnego. -To wyszło od adwokata czy Alvareza?
Adwokat twierdzi, że to żądanie Alvareza.
-Dostał zgodę? -Sprawa w toku.
-Uznałam, że pana poinformuję. -Dziękuję.
Może to pani opóźnić? Chcielibyśmy z nim pomówić.
-Ma na to zapracować. -Tak.
Machina sprawiedliwości działa bardzo powoli.
Dziękuję. Miłego dnia.
-Dowiedział się o La Mayoriście. -Ujrzał światło.
Co to?
Gumbo z kurczakiem i andouille z Harold and Belle's.
Coś, co się jada na południu.
Wyjąłeś nawet outletową porcelanę.
Wszystko, co najlepsze.
Dobre.
-Nie za ostre? -Nie.
To przez kiełbasę. Jak chcesz, dodaj tabasco.
Nie trzeba, jest dość ostre.
Dla mnie południe kończy się na Gus' Fried Chicken. Czas to zmienić.
Zasłużyłaś dziś na coś wyjątkowego.
To jest wyjątkowe, ale dziś nie było tak źle.
Nadal trawisz to, co spotkało Chandler?
Trawię?
Próbujesz się uporać.
Wiem, co to znaczy.
Chryste, minął dopiero jeden dzień. Jasne, że nadal to trawię.
Wybacz. Myślałem, że chcesz o tym pogadać.
Wyrzucić to z siebie.
Właśnie o tym gadamy.
Nie, tak naprawdę.
Kim ona jest dla ciebie?
No dobrze.
Śmiało, powiedz, jak powinnam się czuć.
Wybacz.
Przesłuchiwano mnie kilka godzin.
Nie potrzebuję kolejnej przepytki.
-Co robisz? -Wzywam ubera.
Świetna rzecz. Wsiadasz, nic nie mówisz,
kierowca nic nie mówi, jesteś w domu.
-Żadnych przesłuchań. -Dobrze.
Dobra.
Przepraszam.
Podaj mi tabasco.
Nie mam nic do powiedzenia.
La Mayorista nic nie powiedziała, a i tak ją zabili.
-Skąd wiecie? -Co?
-Że nic nie powiedziała. -Co ty o tym wiesz?
To tylko plotki.
Chciała ugody, to ją odpalili.
-To samo może spotkać ciebie. -Nie kabluję.
Jak pójdzie fama, że z nami gadasz...
-Nie gadam. -Gadasz. W tej chwili.
Jak się mafia dowie, to chuj.
-Nic nie mówię. -To nie ma znaczenia.
Wiążą luźne końce. Takie jak La Mayorista.
Też jesteś luźnym końcem, Pedro.
Mafia ci nie ufa,
choćbyś był nie wiem jak lojalny.
Kumasz?
Skumaj to: przenoszą mnie.
To zależy od nas.
-Adwokat mówi, że nie. -Zmień adwokata.
-Wal się. -Zabiliście kobiety i dzieci.
W więzieniu masa gości zabije cię za darmo.
Wiemy, czego chcesz. Izolacji, jednoosobowej celi.
I to dostanę. Bez ciebie, cabrón.
-Tak sobie mów. -Powiem tak.
Jedno nasze słowo i nie będzie żadnej izolacji.
-Jak długo przetrwasz? -Niedługo.
Bardzo niedługo.
Daj nam, czego chcemy, to się odwdzięczymy.
Kto wydał rozkaz
-podpalenia... -To był Peña.
Wiemy, że to był Peña.
Wiemy też, że teraz myśli o tobie,
o tym, co zrobić.
To jak?
Najpierw bezpieczeństwo.
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger rawię.