EMERGENCY MEDICAL SERVICES
Ayos ka lang ba?
- Nakita mo 'yong bangkay ng babae? - Oo. Kalunos-lunos.
Nakatayo lang siya roon.
EPISODE 2 ANG DAHILAN NG PAGPUNTA MO SA IMPIYERNO
Kakayanin ko 'to!
Bakit naman siya tumalon nang walang parachute?
Padalos-dalos kasi.
At tumalon ka naman mula sa bubong.
Ano'ng pinagkaiba mo sa kaniya?
Simulan na ba natin ang sunod na kamatayan mo?
Sandali.
- Mag-usap tayo. - Tungkol saan?
Sabi mo, mabubuhay ako.
Pero namatay ako pagkamulat ng mga mata ko.
Hindi ako makatakas!
Puwede kang makaiwas.
Paano?
'Yan ang aalamin mo.
Ano?
Namatay ako kahit nasa 'kin na ang mga abilidad niya!
Sumabog ang ulo ko,
at nabali ang leeg ko.
Ang sabi ko, parusa 'to.
Natural lang na masaktan ka.
Patawad.
Bakit?
Kasi hinanap ko ang kamatayan.
Huli na ang lahat.
Masyadong malaki ang kasalanan mo kaya nagalit pati ang Diyos.
Ano? Ano'ng ginawa ko?
- Dahil nagpakamatay ako? - Mas malaki pa roon.
Dapat mong alamin kung ano'ng kasalanang 'yon.
Kapag hindi mo nalaman,
mapupunta ka sa impiyerno kahit na malampasan mo 'to.
Pero bakit ka nga ba nagpakamatay?
Kasi...
puro kadiliman ang nakikita ko...
kahit nakamulat ako o nakapikit.
Pinanganak ako sa isang mahirap na pamilya
at nagsumikap ako para gumanda ang buhay,
pero hindi pa rin ako nakahanap ng trabaho.
Naubos din ang lahat ng pera ko...
at kailangan kong iwan ang pinakamamahal ko.
Nawalan na ako ng pag-asa sa buhay.
Nagpakamatay ka dahil nawalan ka ng pag-asa?
Mali ba 'yon?
Hindi naman ako nanakit ng ibang tao.
Isipin mong mabuti
kung talagang wala kang nasaktan.
Hindi na.
Tapos na ang lahat para sa 'kin, bakit ko pa iisipin?
Para manghinayang ka
at magsisi.
Mapupunta ba ako sa langit kung magsisisi ako ngayon?
Kapag nagsisi ba ako, babalik ba ang lahat sa dati?
Hindi ko gagawin 'yon.
Sarili mo lang talaga ang iniisip mo.
Sino pa ba ang dapat kong isipin?
E di mag-isa kang maghanap ng paraan para mabuhay.
At 'wag ka nang magrereklamo sa 'kin.
Ano? Eskuwelahan ba 'to.
Guro ba 'ko?
O...
Saan ba may salamin dito?
Buwisit.
Senior na ba siya?
Baka naman junior.
Paano kaya siya mamamatay?
Nakakatawa talaga 'tong loko na 'to.
Sira-ulo 'to, a.
Tinatawanan niya ang video ng taong namamatay.
Bakit may ganiyang katangang tao?
Ako si Kwon Hyeok-su.
Labimpitong taong gulang.
Nang mamatay si Papa noong limang taong gulang pa lang ako,
- si Mama na ang kumayod para sa 'min. - Bakit gising ka pa?
Hindi siya tumigil kakakayod para masuportahan ako.
Dahil sa kaniya,
gusto kong mag-aral nang mabuti,
pero ayokong pumasok sa eskuwelahan.
Heto ang gatas para lumaki ka.
Kailangan mo 'yan para tumangkad ka.
Dapat dinala mo ang pera ko.
Hoy.
- Kuhanan mo ng litrato. - Sige.
Tumingin ka rito.
Tumingin ka sa camera.
Tingin dito, tanga.
Bakit hindi ka ngumiti?
Ngumiti ka naman.
Mahal kita, anak. Magkita tayo mamaya.
Pero kailangan kong pumasok.
Kapag nalaman niyang inaapi ako...
Sige na.
...sigurado ako
na magiging pabigat lang ako sa kaniya.
Lalo akong naguluhan habang nandito ako sa eskuwelahan.
Nasa impiyerno na ba ako dahil mga demonyo ang umaapi sa 'kin,
o napadpad ba ako rito dahil may nagawa akong kasalanan?
Dahil hindi ko na kayang mabuhay nang ganito,
nakapagdesisyon ako.
Pag aapihin mo pa ako,
tatalon ako sa bubong.
Seryoso ako.
Ang tanga mo.
Akala mo ba may malulungkot pag namatay ka?
Ibaba mo ang kamay mo.
Sabing ibaba mo, e.
Kawawa na nga, tanga ka pa.
Kung plano mong mamatay, dalhin mo muna ang gatas ko.
Kung hindi, ako mismo ang papatay sa 'yo.
Dahil diyan, naisip kong tapusin ang buhay ko
at pumunta sa bubong.
Ang tanga-tanga.
Siya siguro 'yon.
BINUHUSAN NIYA NA NAMAN AKO NG STRAWBERRY MILK SA ULO...
Nagpakamatay rin siguro si Hyeok-su katulad ko.
Nakakainis naman.
Hindi ako makapaniwalang isa akong senior na inaapi-api lang.
Sandali.
Ibig sabihin, hindi ako mamamatay hangga't hindi ako nagpapatiwakal.
Kawawa naman si Hyeok-su,
pero naiwasan ko na ang kamatayan.
Hindi na ako mapupunta sa impiyerno.
Ano'ng tinatawa-tawa mo diyan?
Di ba ang sabi ko dalhan mo 'ko ng strawberry milk?
Pag wala pa rin ang gatas sa mesa ko pagkatapos kong manigarilyo,
patay ka talaga sa 'kin.
Tanga-tanga talaga.
Gawa siguro sa bato ang ulo niya.
Hoy!
Ano'ng tinitingin-tingin n'yo?
Gusto mo na sigurong mamatay, ano?
- Punyeta ka. - Nababaliw ka na ba?
Sira-ulo ka talaga.
Tarantadong 'to.
- Ang lakas niya. - Patay ka sa 'king hayop ka.
Ang makialam dito, patay sa 'kin.
Akala mo ba astig ka?
Pero may mas malala pa kaysa sa 'yo sa mundong 'to.
'Wag mo na 'kong guguluhin ulit.
Naiintindihan mo?
Humingi ka ng tawad.
Humingi ka ng tawad!
Bakit ko gagawin 'yon?
Ano'ng ginagawa mo?
Ano'ng pakialam mo?
Mamatay ka na!
Tarantado ka.
Ano'ng pumasok sa kukote mo?
Gago ka, sinapak mo 'ko no'ng di ako nakatingin
at gumamit ka pa ng upuan.
Ang duwag-duwag mo!
Mali ba 'ko?
Tama ba 'ko o mali?
Tama ka.
Oo, tama.
- Kaduwagan 'yon. - Mga gunggong!
Duwag ako?
Ako?
Kayo? Ano'ng kaibahan n'yo?
Gusto mo na talagang mamatay, ano?
Parating na ang teacher!
Kapag uwian na,
patay ka sa 'kin.
Kahit sa malawak na bukirin,
binigyan niya ng oras ang sarili niya.
- Ano'ng ibig sabihin n'on? - Buwisit.
Kaya ko kung siya lang.
Pero wala na akong laban pag tumulong 'yong malaki.
Kahit gaano sila kabata, hindi ko kaya kung malaki sila.
Ano'ng gagawin ko?
E di mag-isa kang maghanap ng paraan para mabuhay.
At 'wag ka nang magrereklamo sa 'kin.
Kailangan kong maghanap ng paraan.
YEONGWON HIGH SCHOOL
Jin-sang.
Tama na.
Naiintindihan na niya 'yan.
Bitawan mo 'ko!
Minamaliit mo rin ba 'ko?
Hindi naman sa gano'n.
Halika rito.
Halika.
Umayos ka, Tae-seok.
Naiintindihan mo?
Pasensiya na.
Sige na. Hawakan mo na siya.
Hawakan mo siya!
Hoy, Jin-sang.
Ano'ng ginagawa mo?
Uy, Min-ji. Hi.
Sandali, tuturuan ko lang ng leksiyon ang lokong 'to.
Tama na 'yan.
Oo na. Sige na.
Bumaba ka na. Magkita tayo sa tapat.
Nabuhay ako dahil sa babaeng 'yon.
Ginawa niya ba 'yon para iligtas ako?
Ano'ng tinitingin-tingin mo, tanga?
Oo nga pala.
Walang nang-aapi ang may mabuting puso.
Kakaiba sa pakiramdam
ang pumasok sa bahay ng iba na parang dito ako nakatira.
Pangkaraniwan lang.
Hindi yata ako mayaman ngayon.
Katulad ko, nanay niya lang ang nagpalaki sa kaniya.
HYEOK-SU, GAGABIHIN AKO NG UWI. KUMAIN KA NG HAPUNAN. MAHAL KITA.
Yee-jae, initin mo 'yong sabaw sa ref
para may hapunan ka.
Mahal kita, anak.
Ay, kalabaw!
Ano'ng ginagawa mo rito?
Tutulungan kita.
Hindi na kailangan.
Kumain ka na ba?
Sasamahan po kitang kumain pag natapos ko na 'to.
Ano?
Pumasok ka at kumain. Sige na.
Nanay ko lang ang nagpalaki sa 'kin at mahirap lang kami.
Hindi ko naman
gustong yumaman.
Ang gusto ko lang naman ay magkaroon ng trabaho, ikasal,
at magkaroon ng pamilya tulad ng iba.
Pero para sa 'kin,
ang mga pangkaraniwang bagay na 'yon
ay mahirap makamtam.
Nagluto ako ng paborito mong bulgogi.
Bakit parang malungkot ka?
May nangyari ba?
Wala po.
Ang galang mo naman. Ano'ng mayroon?
Wala. Kain na tayo.
Ma...
Mama.
Sige. Kain na.
Yee-jae.
Kumain ka nang kumain.
Mama.
Ayos lang.
Ayos lang ang lahat, Yee-jae.
Hyeok-su.
Natulala ka na.
Wala po 'yon.
Mama...
LEE JIN-SANG
Dalhan mo 'ko ng 50,000 won bukas, tanga.
Hayop na 'to...
Kalma lang.
Kailangan kong magpokus sa buhay ko ngayon.
Mas malala pa sa pagbibigay ko ng pera sa kanila
ang pagsisinungaling ko kay Mama para makahingi lang ng pera.
Nagagalit ako sa sarili ko
kaya gusto ko nang mamatay.
Gago ka talaga, Jin-sang.
Hindi lang siguro ako
ang napipikon sa kaniya.
Hyeok-su.
Sisiguraduhin kong magbabayad ang gago na 'yon
sa pagtulak niya sa 'yo para magpakamatay.
Ipinakita rito ang kaguluhan sa panahong 'yon.
Sa sobrang kagustuhan niya rito,
- apat na beses niya 'yong binasa. - Una, gagawin ko siyang kakampi.
- Ang kagalangan... - Sir.
- Puwedeng mag-banyo? - Sige.
Itinuro sa kaniya ng Taebaek Mountains
ang ganda ng diyalekto ng Jeolla.
Dahil apat na beses niya itong binasa...
Tae-seok.
Kaya mo bang talunin sa suntukan si Jin-sang?
Ano ba'ng sinasabi mo?
Nababaliw ka na ba?
Hindi, di ba binugbog n'yo ako ni Jin-sang nitong nakaraan lang?
Napansin ko kasing mas malakas ka kaysa kay Jin-sang.
Eksperto ka na ba sa bugbugan ngayon?
Nababaliw ka na.
Tarantado 'to, a.
Kung asarin ko pa kaya siya?
Hindi ko kasi maintindihan kung bakit siya ang hari dito.
Hindi ko alam kung bakit ka natatakot sa kaniya.
Hinahayaan mo lang siyang sampalin ka.
Ano?
Nababaliw ka na ba talaga?
Sino'ng may sabing takot ako sa kaniya?
Binata pa nga talaga 'to.
Ang gusto ko lang sabihin,
bakit hindi ikaw ang hari kung mas malakas ka sa kaniya?
Gusto mo ba talagang malaman kung bakit ako nagpapasampal sa kaniya?
Kung bakit siya ang hari dito?
Oo.
Napipikon din ako
kapag naghahari-harian ang isang taong kayang bugbugin ng isang tulad mo.
Pero dahil 'yon...
Ano'ng ginagawa n'yo rito?
Tinatanong kita.
Nandito kami kasi...
pinagsasabihan ko siya.
Wala na siya sa lugar.
Gano'n ba?
Mabuti.
- Siyanga pala. - Bakit?
Masakit ba 'yong sampal ko sa 'yo?
Oo.
'Wag ka kasi magmarunong.
Naiintindihan mo?
At itutuloy ko ang pambubugbog ko sa 'yo.
Ang sakit ng tiyan ko.
Hoy.
Tinanong mo kung kaya ko siyang talunin sa suntukan, di ba?
Kaya ko kahit isang kamay lang ang gamitin ko.
Pero hindi ko siya malalabanan nang mag-isa.
Alam mo kung bakit?
Dahil siguradong tutulong ang kaibigan niya
sa oras na hawakan ko siya.
Pambihira ang lakas niya.
Si Song-hyeop, isang senior.
Siya ang pinakamalakas dito sa 'tin.
At ang ginawa lang ni Jin-sang
ay mag-aral ng taekwondo kasama siya noong elementarya.
Itong mga tarantadong 'to...
Sira-ulo ka.
At kahit lampa-lampa siya, siya ang hari dito
dahil lang kagrupo niya si Seong-hyeop.
Mga grupo talaga ang problema,
sa eskuwelahan man o sa totoong buhay.
Kailangan kong mag-isip ng plano.
'Yong gagana para sa isang estudyanteng tulad ko.
Ang sarap ng pagkain sa cafeteria ngayon.
Masarap ba?
Masarap nga siguro kasi nilangoy mo, e.
Kadiri ka.
Ubusin mo na'ng pagkain mo, tanga.
Hoy!
"Hoy"?
Masarap ba?
Masarap nga siguro kasi pinanligo mo.
Ubusin mo na'ng pagkain mo.
Aalis na 'ko.
Buwisit.
Punyeta!
Tae-seok.
Habulin mo ang hayop na 'yon.
Habulin mo ang tarantadong 'yon!
Kararating ko lang. Magugutom ako kung hahabulin ko siya.
Kumain ka na rin.
- Ano? - Upo.
Sige.
Nababaliw ka na ba?
Maghilamos ka na lang muna.
At magpalit ka ng damit.
Buwisit.
Sigurado ka bang ayos ka lang, Tae-seok?
Nalilito ako ngayon.
- Ako rin. - Ano?
Gusto mong tumigil si Jin-sang, di ba?
Kahit ano'ng gawin ko kay Jin-sang, 'wag kang mangingialam.
Para hindi ka guluhin ng senior na 'yon.
Ginawa niya talaga 'yon?
Oo.
Puwede mo ba siyang turuan ng leksiyon?
Nakikiusap ako, Seong-hyeop.
Sige.
Tara.
Ano'ng ginagawa mo?
- Nagbabasa ng webtoon. - Baliw ka ba?
Ginawa mo ba 'yon nang walang plano?
- Kapag may nangyari sa 'kin... - May plano ako.
Ito ang plano ko.
Ano?
Hoy.
Hoy!
Binuhusan mo ba ng noodles si Jin-sang?
Hindi ako.
Hindi talaga ako.
Hindi ikaw?
Hindi. Hindi ako.
Kung gano'n, sino?
Siya.
Siya 'yon.
Hoy, ikaw.
Bakit?
Ano po 'yon?
Anak ng...
Bubuwit lang 'yan.
Oo nga. Buwisit.
Ano ba naman 'yan?
Talaga bang sumugod pa tayo rito para bugbugin ang payatot na 'yan?
Nakakahiya.
Jin-sang.
Jin-sang!
Bakit?
Ikaw...
Humingi ka ba ng tulong sa 'kin dahil lang sa payatot na 'to?
Hindi, kasi...
Bigla na lang niya ako inapi.
'Yon na nga!
Hindi mo ba kayang labanan nang mag-isa ang payatot na 'to?
Hindi, kasi...
Di bale.
Tara na.
Saan ka pupunta, Seong-hyeop?
'Wag ka na ulit aarteng parang magkaibigan tayo.
Sandali.
Sandali lang.
Pagiging astig lang ang mahalaga sa mga taong 'yan.
Itatapon nila ang lahat ng sisira sa mga imahe nila.
Hoy.
Kung may sasabihin ka sa 'kin, sabihin mo na.
Umalis na ang kaibigan mo.
Ay, sandali.
Hindi mo na pala siya kaibigan.
Gago ka.
Bitawan mo 'ko!
Aray.
Masakit ba 'yang sampal ko sa 'yo?
'Wag ka kasi magmarunong.
Sabi sa 'yo, di ba?
Kahit isang kamay lang ang gamitin ko.
Sa wakas, nagawa ko na.
Mabilis kong napabagsak
ang naghahari-hariang si Jin-sang.
At mula noon,
wala nang nang-aapi sa 'kin.
Buwisit.
Ano?
Tanga-tanga talaga.
Wala na siyang kaibigan ngayon.
Tarantado kasi 'yan, kaya wala na siyang kaibigan.
Kunwari pa siyang di niya tayo naririnig.
Alam ko namang naririnig niya ako.
Ano'ng tinitingin-tingin mo, tanga?
Magpapalakas ako
at magpapalaki ng katawan.
Pero kailan ako makakahanap ng trabaho
at makakapag-ipon?
Pera na naman ang iniisip ko.
Kasalanan mo 'to.
Uminom ka ba?
Kasalanan mo 'to.
Oo.
Kasalanan ko nga kung bakit ka nagkaganiyan.
Pero alam mo ba kung bakit ko ginawa 'yon?
Dahil 'yon sa 'yo.
Naiintindihan mo ba?
Ano?
Parang hindi.
Tanga mo kasi.
Tanga-tanga talaga.
Ano'ng tinitingin-tingin mo, tanga?
Bakit kaya siya gano'n kakulit?
Pinag-usapan natin noong huling leksiyon
kung bakit hindi na planeta ang Pluto.
Ngayon naman, pag-aaralan natin ang iba't ibang...
Nagpapakamatay ka ba?
Pasensiya na po.
Hoy!
Mamatay ka na.
Mamatay ka na!
Kasalanan mo 'to!
Mamatay ka na!
Ano'ng nangyari?
Buwisit.
'Wag mo sabihing pinatay talaga ako ng baliw na 'yon?
Dahil sa nangyari sa kaniya
matapos niya akong apihin hanggang sa magpakamatay ako?
Di ba gano'n naman talaga ang mga tao?
Mas may pakialam kayo sa tinik sa daliri n'yo
kaysa kutsilyong nakasaksak sa ibang tao.
Siya naman 'tong nananakit!
Paano niya nagawa sa 'kin 'yon?
E, mas malala ang ginawa niya sa iba?
Dapat mas malala ang ginawa kong parusa sa kaniya.
Hindi ako makapaniwalang nanggagaling 'yan sa isang pinarurusahan.
Sandali!
Magpapakamatay ba talaga si Hyeok-su?
Iniba mo ba ang plano
dahil naisip ko 'yon at naiwasan ko ang kamatayan?
Tama ako, ano?
Mapupunta rin naman ako sa impiyerno
kaya bakit di mo na lang sabihin ang mga tuntunin?
Nagsinungaling ka at pinaasa mo 'ko!
Nagpakahirap ako, pero nauwi lang ang lahat sa wala!
Hindi ako nagsisinungaling.
Masaya akong nakikita kang nagdudusa,
pero hindi kita pinapakialaman.
Hindi ko na kailangang gawin 'yon.
Pag nakalimutan mo ulit gumalang,
dudurugin ko na ang mukha mo.
At kapag nagpakamatay ka ulit habang pinarurusahan ka,
mas malala pa sa impiyerno ang kalalagyan mo.
Naiintindihan mo?
Opo.
'Wag!
Tulad ng hula mo,
magpapakamatay dapat si Kwon Hyeok-su.
Pero wala akong ginawa
para kahinatnan mo ang nangyari sa 'yo.
Ikaw lang ang may kagagawan n'on.
Hindi totoo 'yan.
Bakit naman?
Namatay ako kahit na ginawa ko ang lahat.
Nabigo na naman ako.
Hindi ko na alam
kung ano ang dapat kong gawin.
Hindi na masaya kung susuko ka na ngayon.
Kung gano'n,
bakit di mo na lang ako ilagay sa taong madali lang ang buhay?
Mas hindi masaya 'yan.
Ano?
Maghintay ka lang.
Ang sakit na ibibigay sa 'yo ng kamatayan
ay mas lalala lang mula ngayon.
Ano?
Ano'ng nangyayari?
Bakit wala akong makita?
Ano 'yong ingay na 'yon?
Bakit hindi ako makagalaw?
Buwisit. Ano'ng nangyayari?
Hawakan n'yo siya.
Magsalita ka.
Ano?
Tungkol saan?
Nasaan ang babae at ang pera?
Sabihin mo na lang.
'Wag kang malikot.
Aayusin ko naman kasi magkaibigan tayo.
Papangit 'to kapag malikot ka.
Magsasalita na 'ko!
Magsasalita na 'ko! Totoo!
Pero...
puwede bang sandali lang?
Bakit?
Wala pa akong maalala.
- Sasabihin ko pag naalala ko na. - Akala mo ba nagbibiro kami?
Tama na!
Tutulungan kitang
maalala ang lahat.
Ako si Lee Ju-hun.
Tatlumpu't limang taong gulang.
Ako 'yong tinatawag n'yong fixer.
Maraming kliyente sa buong mundo ang gang na kinabibilangan ko.
Isa 'tong malaki at sekretong organisasyon sa mundo ng krimen.
Ginagawa namin ang lahat maayos lang ang problema ng kliyente.
At siyempre...
- Sino kayo? - Hawakan n'yo siya!
Sino ka?
...kasama ro'n ang pagpatay.
Ayoko nang mabuhay sa impiyernong 'to.
Umalis na tayo.
Nagnakaw ako ng sampung bilyon sa sekretong slush fund ng amo ko,
at tinago ko 'to sa ligtas na lugar.
Pero noong papunta na ako sa kaniya,
nahuli ako ng amo ko.
Gago ka!
Halika rito!
Gago.
Tarantado ka.
Mamatay ka na!
- Tuturuan kita... - Hayop ka!
- Punyeta! - Ang dilim!
- Tarantado ka! - Magpakita ka!
Halika rito!
Ang drama naman ng buhay nito.
Pero puwede siyang mamatay anumang oras.
Sandali.
Bakit ko kailangang mabuhay sa katawang 'to?
At kapag nagpakamatay ka ulit habang pinarurusahan ka,
mas malala pa sa impiyerno ang kalalagyan mo.
Sandali.
May sampung bilyon siya...
Tama.
Mamamatay rin naman ako kahit ano'ng gawin ko.
At kung mabuhay man ako, magiging malungkot at mahirap lang ako.
Hanapin natin ang itinago niyang sampung bilyon
para mapasaakin 'yon, kahit pa mag-iba ang pagkatao ko.
Gano'n ko tatakasan ang larong hawak ni Kamatayan.
Sa abilidad ng lalaking 'to,
baka naman
may tsansa ako.
Sampung bilyon.
Ibubuwis ko ang buhay ko.
Astig!
Ang galing niyang magpatakbo ng motorsiklo.
Nakatakas si Lee Ju-hun.
Ano?
TINATAWAGAN
Simulan na nating hanapin ang asong kumagat sa kamay ng amo niya.
In-upload ko na ang kinaroroonan ni Lee Ju-hun.
Dalawang bilyon?
PULISYA
Saan ka pupunta? Hoy!
Tara! Maghanda kayo!
- Bilis! Tara! - Tara!
Lee Ju-hun,
sisiguruhin kong mamamatay ka bago matapos ang gabi.
BAWAL ANG SASAKYANG DALAWA ANG GULONG MULA RITO
Punyeta!
Ako mismo ang huhuli sa 'yo.
BASE SA WEBTOON SERIES NA DEATH'S GAME
Ikaw pa rin ba'y nakatayo?
Natatakot bumalik?
Ang mukhang malamlam kong naaalala
Ang taong pinasasalamatan ko
Ang taong pinagkakautangan ko
Bagama't hindi dumating Ang milagrong ating inasahan
O ang lakas upang makatayo muli
Pakinggan ang mga boses Na bumabalot sa 'yo
"Mahal kita"
Kung ika'y may pag-aalinlangan
Sana'y mahanap mo ang lakas
Upang makabangon muli
At labanan ito
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Sem Pabion ot sa 'yo