(หน่วยแพทย์ฉุกเฉิน)
เฮ้ย ไหวไหมวะ
- เห็นศพผู้หญิงคนนั้นยังครับ - อือ น่าสงสารชะมัด
แค่ยืนอยู่ริมถนนแท้ๆ
(ตอนที่ 2 เหตุผลที่ต้องลงนรก)
ฉันต้องทำสำเร็จ
คิดยังไงถึงได้โดดลงมา โดยไม่มีร่มชูชีพวะ
ไอ้คนคิดน้อย
แล้วนายที่กระโดดลงมาจากดาดฟ้าล่ะ
คิดเยอะแล้วงั้นสิ
งั้นข้ามไปการตายต่อไปเลยไหม
เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน
- มาคุยกันก่อนครับ - คุยเรื่องอะไร
คุณบอกว่าผมรอดได้ แต่ทำไมลืมตามาปุ๊บก็ตายเลยล่ะครับ
แบบนี้มันตายโดยเลี่ยงไม่ได้นี่
เลี่ยงได้สิ
ยังไงครับ
เรื่องนั้นนายต้องคิดเอาเองสิ
อะไรนะ
ต่อให้ได้รับความสามารถเขามาแล้ว ผมก็ตายทันทีอยู่ดี
หัวกบาลก็ระเบิด
คอก็หัก ให้ตายเหอะ
ฉันบอกแล้วไงว่านี่คือบทลงโทษ
มันก็ต้องเจ็บปวดเป็นธรรมดาอยู่แล้ว
ขอโทษครับ
เรื่องอะไร
ที่ผมบอกว่า ความตายเป็นแค่เครื่องมือกระจอกๆ
มันสายไปแล้ว
เพราะนายทำบาปมหันต์ ถึงขั้นทำให้พระเจ้าพิโรธไปแล้ว
ฮะ ผมทำบาปอะไรครับ
- ที่ฆ่าตัวตายเหรอครับ - มันเป็นบาปที่มหันต์ยิ่งกว่านั้น
นายต้องหาให้เจอว่าบาปนั้นคืออะไร
ถ้าถึงที่สุดแล้วยังหาไม่เจอ
สุดท้ายต่อให้รอดชีวิตได้ นายก็ต้องตกนรกอยู่ดี
ว่าแต่ทำไมนายถึงฆ่าตัวตายล่ะ
เพราะไม่ว่าจะลืมตา
หรือหลับตา
ชีวิตผมก็เห็นแต่ความมืดมน
ผมเกิดมาในครอบครัวยากจน
ต่อให้ดิ้นรนเอาชีวิตรอดยังไง
แต่สุดท้ายผมก็หางานไม่ได้
ต้องเสียเงินที่มีไปจนหมด
แถมยังต้องปล่อยผู้หญิงที่รักไปอีก
ชีวิตผมมันมองไม่เห็นความหวังเลยครับ
มองไม่เห็นความหวัง ก็เลยฆ่าตัวตายงั้นเหรอ
แล้วมันผิดเหรอครับ
ผมไม่ได้สร้างความเดือดร้อน ให้ใครสักหน่อยนี่
ลองคิดดูอีกทีสิ
ว่าไม่ได้สร้าง ความเดือดร้อนจริงหรือเปล่า
ช่างเหอะครับ
ทำไมผมต้องทบทวนชีวิตที่จบไปแล้วด้วย
เพื่อที่จะได้รู้สึกผิด
และสำนึก
ถ้ามารู้สึกผิดเอาป่านนี้ ผมจะได้ขึ้นสวรรค์เหรอครับ
ถ้าสำนึกผิด แล้วผมจะฟื้นคืนชีพหรือว่าไง
ไม่ล่ะครับ
นายนี่มันสนใจแต่ตัวเองจริงๆ สินะ
ผมก็ต้องแคร์ตัวเองที่สุดอยู่แล้วสิ จะให้ผม...
งั้นก็หาทางรอดเองด้วยแล้วกัน
ไม่ต้องมาโอดครวญใส่ฉัน
อะไรเนี่ย โรงเรียนนี่นา
นี่ฉันเป็นครูเหรอ
หรือว่า...
กระจก กระจกอยู่ไหน
เวรกรรม
เด็กม.ปลายเหรอวะ
หรือว่าเด็กม.ต้น
แต่เด็กนี่จะตายยังไงนะ
ไอ้เวรนี่ เห็นทีไรก็ลั่นทุกทีเลยว่ะ
ไอ้สันขวานนั่น
ดูคลิปคนตายแล้วหัวเราะอยู่ได้
โลกเรามีคนโง่แบบนี้ด้วยเหรอวะ
ชื่อของฉันคือควอนฮยอกซู
อายุ 17 ปี
พ่อฉันตายไปตอนฉันอายุได้ห้าขวบ
- แม่เลยต้องเป็นหัวหน้าครอบครัวแทน - รอแม่ทำไม ยังไม่นอนอีก
แม่ต้องทำงานหามรุ่งหามค่ำเพื่อฉัน
พอได้เห็นแม่แบบนั้น
ฉันก็คิดว่าตัวเองต้องตั้งใจเรียน
แต่ฉันเกลียดการไปโรงเรียนมาก
หัดกินนมซะบ้าง แกอยู่ในวัยกำลังเติบโตนะ
กินเข้าไปจะได้ตัวสูงๆ
น่าจะเอาเงินมาให้ฉันสิวะ
เฮ้ยๆ
- ถ่ายรูปไว้ - โอเคๆ
มองทางนี้นะคะ
หันมาทางนี้สิ ทางนี้
มองกล้องหน่อยสิวะ ไอ้หน้าโง่
ยิ้มหน่อยดิ
ต้องยิ้มด้วยสิ
รักนะจ๊ะ ลูกชายแม่ ไว้เจอกันนะ
แต่ฉันจำเป็นต้องไปโรงเรียน
เพราะทันทีที่แม่รู้ ว่าฉันถูกกลั่นแกล้ง
เข้าไปเลยลูก
ในไม่ช้าตัวตนของฉัน
ก็จะกลายเป็นความละอายใจของแม่
ยิ่งชีวิตในโรงเรียน ที่เหมือนนรกดำเนินไป ฉันก็สับสนขึ้นมา
ที่โรงเรียนกลายเป็นนรก เพราะพวกนั้นคือปีศาจหรือเปล่านะ
หรือเป็นเพราะฉันทำอะไรผิดไป ถึงได้ตกนรก
ฉันรู้สึกว่า คงทนใช้ชีวิตแบบนี้ต่อไปไม่ไหว
ก็เลยตัดสินใจแล้ว
ถ้านายมาแกล้งฉันอีก
ฉันจะโดดลงมาจากดาดฟ้า
ฉันพูดจริงนะ
นี่ ไอ้หน้าโง่
คิดว่าแกตายไปแล้วใครจะแคร์งั้นเหรอ
เอามือลง
ไอ้เวรหน้าโง่เอ๊ย
ต่อให้แกจะตาย ก็ไปซื้อนมสตรอว์เบอร์รีมาให้ฉันก่อน
ถ้าไม่อยากตายคามือฉัน
ด้วยเหตุนั้น ฉันเลยตัดสินใจที่จะตาย
และกำลังขึ้นไปบนดาดฟ้า
ไอ้โง่นี่มันเหลือเกินจริงๆ
ไอ้เวรนี่สินะ
(หมอนั่นเทนมสตรอว์เบอร์รี ราดหัวฉันอีกแล้ว...)
ฮยอกซูฆ่าตัวตายสินะ เหมือนกับฉัน
พับผ่าสิวะ
ไม่อยากเชื่อว่าจะได้เป็นเด็กม.ปลาย ที่ถูกขาใหญ่รังแก
เดี๋ยวสิ
จะว่าไป ถ้าไม่ฆ่าตัวตาย ฉันก็ไม่ตายนี่หว่า
ถึงจะรู้สึกผิดต่อฮยอกซู
แต่เมื่อกี้ฉันเลี่ยงความตายได้แล้ว
ไม่ต้องลงนรกแล้ว
นั่งทำบ้าอะไรของแกอยู่ ไอ้หน้าโง่
ฉันบอกแล้วใช่ไหม ว่าให้ไปซื้อนมสตรอว์เบอร์รีมา
ฉันจะไปดูดหรี่สักมวน ถ้ายังไม่เห็นนมสตรอว์เบอร์รีบนโต๊ะ
แกได้ตายจริงๆ แน่
ไอ้หน้าโง่
ไอ้เวรนี่มันกะโหลกหนาจริงๆ
เฮ้ย
มองบ้าอะไรวะ
ไอ้เด็กกระโปกนี่มันวอนนัก
- ไอ้ชิงหมาเกิด - เป็นบ้าไปแล้วเหรอวะ
เฮ้ย ไอ้เวรตะไล
ไอ้สารเลว
- อย่างโหดเลยว่ะ - แกตายแน่ ไอ้นักเลงใหญ่
ไอ้หน้าไหนมาห้ามฉัน ได้ไปเฝ้ายมบาลแน่
แกคิดว่าตัวเองใหญ่มากล่ะสิ
แต่ว่าในโลกนี้ ยังมีสิ่งที่เฮงซวยกว่าแกอยู่อีกเยอะ
ต่อไปอย่าสะเออะมายุ่งกับฉันอีก
เข้าใจไหม
ขอโทษมา
ขอโทษมาสิวะ
ทำไมฉันต้องขอโทษด้วย ไอ้สารเลว
ทำบ้าอะไรวะ
แล้วแกจะมาแส่อะไร
ตายซะ ไอ้เวรเอ๊ย
ไอ้ชาติชั่ว
ผีห่าอะไรเข้าสิงหรือไงวะ
แกเล่นงานฉันทีเผลอ อย่างกับคนขี้ขลาด ไอ้สารเลว
แถมยังใช้เก้าอี้อีกเหรอวะ
แกมันไอ้หมาขี้ขลาด
จริงไม่จริง
ก็จริง
อือ ใช่เลย
- แกมันขี้ขลาด - ไอ้พวกประสาท
ฉันเหรอขี้ขลาด
ฉันเนี่ยนะ
แล้วแบบนี้ไม่เรียกขี้ขลาดเหรอวะ
ไอ้เวรนี่มันรนหาที่ตายจริงๆ
เฮ้ย ครูมา
หลังเลิกเรียนวันนี้
แกตายแน่
"แม้แต่ในชนบทกว้างใหญ่ที่เคยวิ่งเล่น
เขาก็เริ่มหาเวลาในการอยู่คนเดียว"
- เอาล่ะ จากตรงนี้... - ให้ตายเถอะ
ถ้ามีแค่ไอ้เวรนั่นก็ไม่มีปัญหาหรอก
แต่ถ้าไอ้พี่เบิ้มนั่นมาร่วมวงด้วย ฉันก็ทำอะไรไม่ได้เลย
ต่อให้เป็นเด็กยังไง ก็เอาชนะความต่างทางกายภาพไม่ได้อยู่ดี
ทำยังไงต่อไปดี
งั้นก็หาทางรอดเองด้วยแล้วกัน
ไม่ต้องมาโอดครวญใส่ฉัน
ต้องหาทางออกให้เจอ
(โรงเรียนมัธยมปลายยองวอน)
จินซัง
พอแค่นี้เถอะว่ะ
แค่นี้มันก็น่าจะเข้าใจแล้วนะ
ปล่อย
นี่แกก็ดูถูกฉันอีกคนเหรอวะ
ไม่ใช่อย่างนั้น
มานี่
แกมานี่
ตั้งสติกันหน่อยเถอะว่ะ แทซอก
โอเคไหม
ขอโทษที
ไปจับมันไว้ให้ดีๆ
จับแน่นๆ
นี่ อีจินซัง
ทำอะไรน่ะ
อ้าว มินจี ว่าไง
รอเดี๋ยวนะ ฉันต้องสั่งสอนไอ้เวรนี่สักหน่อย
พอได้แล้ว
รู้แล้วน่า เดี๋ยวไป
เดินลงมาดีๆ นะ ไปเจอกันข้างหน้า
รอดมาได้เพราะนักเรียนหญิงคนนั้นเลย
หรือว่า เขาตั้งใจทำแบบนี้ เพื่อช่วยฉันหรือเปล่านะ
มองบ้าอะไร ไอ้หน้าโง่
ใช่แล้ว
ขาใหญ่ผู้ใจดี ไม่มีทางมีจริงอยู่แล้วล่ะ
รู้สึกแปลกๆ แฮะ
การเข้ามาในบ้านคนอื่น อย่างเป็นธรรมชาติแบบนี้
ธรรมดาชะมัด
ร่างนี้ไม่ได้คาบช้อนทองมาเกิดสินะ
ฮยอกซูก็ถูกแม่เลี้ยงมาตามลำพัง เหมือนฉันเลย
(ฮยอกซู วันนี้แม่กลับดึก อย่าลืมกินข้าวเย็นก่อนนอนนะลูก รักนะ)
อีแจ แม่แช่แกงไว้ในตู้เย็น
เอามาอุ่นกินด้วยนะ
รักนะจ๊ะ ลูกชายแม่
อุ๊ย แม่ร่วง
จะออกมานี่ทำไมลูก
เดี๋ยวผมช่วยเอง
ปัดโธ่ ไม่ต้องหรอกน่า
ข้าวล่ะ
ผมจะรีบทำให้เสร็จแล้วไปกินกับแม่ไง
อะไรนะ
รีบเข้าไปกินข้าวได้แล้ว เร็วเข้า
ฉันใช้ชีวิตมาอย่างยากจน ด้วยการเลี้ยงดูของแม่เลี้ยงเดี่ยว
แต่ว่าฉัน
ไม่ได้อยากเป็นเศรษฐีเลย
ก็แค่มีความหวังธรรมดาๆ ว่าอยากมีงานทำ แต่งงาน
และสร้างครอบครัวเหมือนคนอื่นๆ
แต่สำหรับฉัน
แม้แต่เรื่องธรรมดาๆ พวกนั้น
ก็ยังสูงเกินไขว่คว้า
เนื้อย่างเกาหลีที่ลูกชอบไง
ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
เปล่าครับ
พูดสุภาพซะด้วย เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
มีเรื่องอะไรที่ไหนล่ะ กินข้าวกันเถอะ
เอ่อ...
แม่
จ้ะ รีบกินเถอะ
อีแจลูก
กินเยอะๆ นะ
แม่
ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไรนะ อีแจ
ฮยอกซูลูก
ฮยอกซู
ใจลอยไปไหน
เปล่าครับ
แม่
(อีจินซัง)
พรุ่งนี้เอาเงิน 50,000 มาด้วย ไอ้หน้าโง่
ให้ตายสิ ไอ้เวรนี่
ตั้งสติหน่อยเถอะ
สิ่งที่ฉันต้องจดจ่อ ก็คือชีวิตในร่างนี้
สิ่งที่เลวร้าย กว่าการถูกไอ้พวกนั้นแย่งเงินไป
ก็คือการที่ฉันต้องโกหกแม่ เพื่อให้ได้เงินนั่นมา
ฉันเกลียดตัวเองที่ทำแบบนั้นมาก
จนอยากตาย
อีจินซัง ไอ้ชิงหมาเกิด
แต่เหมือนกับว่าคนที่ไม่พอใจ
จะไม่ได้มีแค่ฉันคนเดียว
ฮยอกซู
ไอ้คนที่มันทำให้นายตาย
พี่จะช่วยแก้แค้นให้อย่างสาสมเลย
มันช่วยสื่อถึงความวุ่นวาย ของยุคนั้นได้อย่างดี
เขาดื่มด่ำกับหนังสือเล่มนี้
- จนอ่านแบบลืมวันลืมคืน... - ก่อนอื่น เอาหมอนั่นมาเป็นพวกดีกว่า
- การแสดงความเคารพ... - ครูครับ
- ขออนุญาตไปเข้าห้องน้ำครับ - อือ ไปสิ
ต่อนะ "เทือกเขาแทแบก" ทำให้เขาได้รู้ซึ้ง
ถึงความงดงามของภาษาถิ่นจังหวัดชอลลา
พออ่านหนังสือสี่รอบ...
นาแทซอก
ถ้านายสู้ตัวต่อตัวกับอีจินซัง นายจะชนะปะ
ไอ้เวรนี่จู่ๆ มาพล่ามบ้าอะไร
ประสาทกลับเหรอวะ
ก็แบบ ล่าสุดฉันเพิ่งโดนนาย กับอีจินซังซ้อมมาไง
แต่ว่านายแรงดีกว่าอีจินซังหลายเท่าเลย
โดนต่อยเข้าหน่อย เลยกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญไปแล้วเหรอวะ
ไอ้ประสาทกลับ
ไอ้เวรนี่...
งั้นลองยุสักหน่อยดีไหม
ฉันไม่เข้าใจเลย ว่าทำไมหมอนั่นต้องทำตัวเป็นหัวโจก
แล้วก็ไม่เข้าใจว่าทำไม นายต้องยอมให้มันตบ
เพราะว่ากลัวมันแบบนั้นด้วย
ว่าไงนะ
ไอ้เวรนี่มันบ้าไปแล้วจริงๆ เหรอวะ
เฮ้ย ใครบอกว่าฉันกลัว
เด็กม.ปลายก็เป็นแค่ เด็กม.ปลายอยู่วันยังค่ำ
ที่ฉันอยากบอกก็คือ
ทำไมคนที่แข็งแกร่งแบบนาย ถึงไม่ได้เป็นหัวหน้า
อยากรู้ขนาดนั้นเลยเหรอ ว่าทำไมฉันถึงอยู่เฉยๆ ให้มันตบ
ว่าทำไมมันถึงได้ทำตัวเป็นหัวโจกฉัน
อือ
ฉันเองก็หงุดหงิด
ที่ไอ้เวรที่ถูกคนแบบแกต่อยได้ ยังลอยหน้าลอยตาแบบนั้น
แต่มันเป็นเพราะไอ้หมอนั่น...
พวกแกมาทำอะไรอยู่นี่
ฉันถามว่าทำอะไร
ฉันก็แค่
สั่งสอนมันนิดหน่อย
ไม่ให้มันมาสะเออะกับเรา
งั้นเหรอ
ทำดีมาก
- อ้อ แทซอก แกน่ะ - ว่า
โดนฉันตบเมื่อวานเจ็บใช่ไหม
อือ
เพราะงั้นก็ทำตัวให้มันดีๆ หน่อย
เข้าใจไหม
หลังเลิกเรียนแกต้องโดนซ้อม ในส่วนที่ติดไว้เมื่อวานด้วย
เวร กินอะไรผิดสำแดงมาวะ
นี่
แกถามว่าถ้าฉันสู้กับมันตัวต่อตัว ใครจะชนะใช่ไหม
ต่อให้เอามือหนึ่งล้วงกระเป๋าฉันก็ชนะ
แต่ฉันสู้กับไอ้เวรนั่น ตัวต่อตัวไม่ได้หรอก
เพราะอะไรรู้ไหม
เพราะทันทีที่ฉันแตะต้องมัน
พรรคพวกมันจะวิ่งมาทันที
แถมนั่นคือรุ่นพี่ซองฮยอบ
รุ่นพี่ม.หกที่โคตรแกร่ง
รุ่นพี่คนนั้น เป็นหนึ่งเรื่องการต่อสู้ในย่านนี้
อีจินซัง
มันก็แค่เคยเรียนเทควันโด ที่เดียวกับรุ่นพี่คนนั้นสมัยประถม
ไอ้เวรพวกนี้ยังตั้งสติไม่ได้อีก
ไอ้ลูกหมา
มันเป็นใหญ่ เพราะได้บารมีมาจากรุ่นพี่นั่น
ทั้งที่มันก็แค่คนกากๆ
จะสังคมภายนอกหรือในโรงเรียน
ก็มีไอ้เส้นสายบ้าบอนี่ เป็นปัญหาทั้งนั้น
ลองคิดหาวิธีดีกว่า
วิธีที่เหมาะกับระดับของเด็กม.ปลาย
ข้าวโรงอาหารสมัยนี้ดีจังแฮะ
อร่อยไหม
ต้องอร่อยขนาดไหน ถึงได้เขมือบทางจมูกนะ
บ้าเอ๊ย ซกมกชะมัด
กินต่อไปเถอะ ไอ้หน้าโง่
เฮ้ย
"เฮ้ย" เหรอวะ
อร่อยไหม
ต้องอร่อยขนาดไหน ถึงได้อาบทั้งตัวแบบนี้นะ
กินให้หมดนะ
ฉันไปล่ะ
เวร
แม่งเอ๊ย
นี่ นาแทซอก
ไปจับไอ้เวรนั่นมา
ไปลากหัวมันมาสิวะ
ฉันเพิ่งนั่งเมื่อกี้ ถ้าไล่ตามมันไปชาติไหนจะได้กินข้าว
นี่ แกก็นั่งกินข้าวเหอะว่ะ
- ฮะ - นั่งลง
อือ
ไอ้เวรนี่มันเสียสติแล้วหรือไงวะ
แกน่าจะไปล้างเนื้อล้างตัวหน่อยนะ
แล้วก็เปลี่ยนเสื้อผ้าด้วย
ให้ตายสิวะ
แทซอก แกจะไม่เป็นไรเหรอ
ฉันไม่ค่อยเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้เลย
- ฉันก็ไม่เข้าใจ - ฮะ
นายอยากกำจัดอีจินซังใช่ไหม
ไม่ว่าฉันจะทำอะไรกับอีจินซัง นายก็ไม่ต้องเข้ามายุ่ง
แล้วรุ่นพี่คนนั้น ก็จะไม่มีวันมาแตะต้องนาย
มีคนบ้าแบบนั้นอยู่จริงๆ เหรอ
ครับ
พี่ช่วยปรับทัศนคติมันหน่อยสิครับ
ผมขอร้องครับ ลูกพี่
ก็ได้
ไปกัน
แกทำบ้าอะไรวะ
- อ่านเว็บตูนอยู่ - บ้าไปแล้วเหรอ
อย่าบอกนะว่า ก่อเรื่องงามไส้แบบนั้นโดยไม่มีแผน
- ถ้าแกทำให้ฉันโดนหางเลข... - ฉันมีแผนอยู่
นี่แหละแผนของฉัน
อะไรวะ
เฮ้ย
เอ็งเอาหมี่เย็นราดจินซังใช่ไหม
ผมเปล่าครับ
ผมไม่ได้ทำจริงๆ ครับ
ไม่ใช่เอ็งเหรอวะ
ครับ ผมเปล่าจริงๆ ครับ
งั้นใคร
ตรงนั้น
ไอ้เวรนั่นครับ
เฮ้ย เอ็งน่ะ
ครับ
มีอะไรเหรอครับ
อะไรวะ
หมอนี่มองยังไงก็พวกไก่อ่อนนี่หว่า
นั่นสิ ให้ตาย
เหลือจะเชื่อ
นี่เราต้องถ่อมาถึงนี่ เพื่อเล่นงานไอ้คนแบบนั้นอะนะ
ขายขี้หน้าชะมัด
จินซัง
จินซังโว้ย
ครับ
นี่แก...
แกขอให้ฉันช่วย เพราะโดนไอ้อ่อนแบบนี้เล่นงานเหรอวะ
เปล่านะครับ ไม่ใช่...
จู่ๆ ไอ้เวรนั่นมันก็เข้ามาเล่นผม
ก็นั่นแหละ
กับอีแค่ไอ้อ่อนนี่ แกก็ไม่มีปัญญาจัดการเหรอ
เปล่านะ คือว่า...
ช่างมัน
ไปกันเถอะ
พี่ จะไปไหนครับ
จากนี้อย่าเที่ยวไปบอกใคร ว่าสนิทกับฉันอีกนะ
พี่
สิ่งสำคัญสำหรับไอ้พวกนั้นก็คือฟอร์ม
เพราะงั้นอะไรที่ทำให้เสียฟอร์ม ก็ต้องถูกเขี่ยทิ้งอย่างเลี่ยงไม่ได้
เฮ้ย
ต่อไปถ้ามีอะไรจะพูด ก็มาบอกฉันตรงๆ
เพราะพี่ชายคนสนิทของนายไปแล้ว
อ๋อ
หรือตอนนี้จะไม่สนิทกันแล้วนะ
ไอ้เวรนี่
ปล่อย
แก
โดนฉันตบเจ็บไหมวะ
งั้นก็น่าจะทำตัวให้มันดีๆ หน่อยสิ
ฉันบอกแล้วใช่ไหม
ว่ามือเดียวฉันก็ชนะมันได้
ตอนนี้ฉันรอดแล้วชัวร์ๆ
อีจินซังที่เคยเป็นราชาประจำห้อง
ถูกลากลงจากบัลลังก์ในพริบตา
หลังจากวันนั้น
ก็ไม่มีไอ้หน้าไหนมาแหย็มกับฉันอีกเลย
เวร
"เวร" เหรอ
ไอ้หน้าโง่นั่น
พอถูกเราทิ้งแล้วมันหัวเน่าเลยว่ะ
ก็เที่ยวกร่างไปทั่วแบบนั้น จะไปมีเพื่อนได้ยังไง
แต่ไอ้โง่นั่น มันแกล้งหูทวนลมจนถึงที่สุดเลยว่ะ
รู้หรอกว่าได้ยิน
มองบ้าอะไร ไอ้หน้าโง่
เสริมความแข็งแกร่ง
และปั๊มกล้ามสักหน่อยดีไหม
ว่าแต่ชาติไหนฉันจะได้งาน
แล้วจะเก็บเงินยังไง
ห่วงเรื่องเงินอีกแล้ว บ้าเอ๊ย
ทุกอย่างเป็นเพราะแก
กินเหล้ามาเหรอวะ
ทุกอย่างเป็นเพราะแก
ใช่
ที่แกลงเอยสภาพนี้ เป็นเพราะฉันเองแหละ
แต่รู้ไหม ว่าทำไมฉันถึงทำแบบนั้น
ทุกอย่างก็เป็นเพราะแกไงล่ะ
เข้าใจไหม
ฮะ
แกไม่มีทางเข้าใจอยู่แล้วล่ะ
ไอ้หน้าโง่
ไอ้หน้าโง่นั่น
มองบ้าอะไร ไอ้หน้าโง่
ไอ้เวรนั่นมันยุ่งยากมากความ ไม่จบไม่สิ้นจริงๆ เว้ย
ในคาบเรียนที่แล้ว เราเรียนกันถึง เรื่องที่ว่าทำไมดาวพลูโต
ไม่ถูกจัดว่าเป็นดาวเคราะห์อีกต่อไป
วันนี้เราจะมาเรียนรู้ ถึงความแตกต่าง...
เฮ้ย เอ็งอยากตายหรือไงวะ
ขอโทษครับ
เฮ้ย
ตายซะ
ตายซะ ตาย
เป็นเพราะแก
ตายซะ
อะไรกัน
กรรม
อย่าบอกนะ ว่าไอ้บ้านั่นมันฆ่าผมจริงๆ ฮะ
มันรังแกคนอื่นจนเขาถึงขั้นอยากตาย
กับอีแค่ตัวเอง โดนซะบ้างนิดหน่อยเนี่ยนะ
มันก็เป็นนิสัยของมนุษย์อย่างพวกนายนี่
การรู้สึกว่าตัวเองที่โดนหนามปักมือ
เจ็บปวดกว่าคนอื่นที่โดนมีดแทง
ไอ้เวรนั่นมันเป็นคนที่ เที่ยวไล่แทงชาวบ้านนะครับ
ตัวเองเที่ยวไล่แทงคนอื่น แล้วมาฆ่าคนตายเพราะหนามปักมือเนี่ยนะ
ผมน่าจะลงโทษมันให้สาสมกว่านี้
ทนเห็นคนถูกลงโทษ จะไปลงโทษคนอื่นไม่ไหวแล้วล่ะ
เดี๋ยว เดี๋ยวก่อนครับ
ว่าแต่ฮยอกซู เขาตั้งใจจะฆ่าตัวตายแน่เหรอครับ
ไม่ใช่ว่าเพราะผมรู้และเลี่ยงได้
คุณเลยสร้างเรื่องแบบนี้ เพื่อให้ผมตายเหรอครับ
ผมพูดถูกใช่ไหม
ยังไงผมก็ถูกกำหนดให้ลงนรกอยู่แล้ว
คุณจะพูดเรื่องกฎบ้าบอคอแตกนั่น ขึ้นมาทำไมครับ
เพราะคำโกหกของคุณ ผมถึงได้ตั้งความหวังลมๆ แล้งๆ
ผมเลยต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอด โดยเปล่าประโยชน์
ฉันไม่โกหกอะไรทั้งนั้น
การเห็นนายดิ้นรนเป็นเรื่องสนุกก็จริง
แต่ฉันไม่ได้เข้าไปแทรกแซง
เพราะต่อให้ไม่ทำแบบนั้น มันก็เพียงพอแล้ว
ถ้านายทำตัวหยาบคายใส่ฉันอีกละก็
ฉันจะขยี้หน้านายให้เละ
และถ้านายฆ่าตัวตายระหว่างถูกลงโทษ
นายจะต้องเผชิญกับ ความเจ็บปวดยิ่งกว่าตกนรก
เข้าใจไหม
ครับ
เข้าใจครับ
ก็อย่างที่นายว่า ควอนฮยอกซู
เดิมทีเขาเลือกที่จะฆ่าตัวตาย
แต่การที่นายตายแบบนั้น
ไม่ใช่เพราะฉันเข้าไปแทรกแซง
แต่เป็นเพราะการตัดสินใจของนายล้วนๆ
เป็นไปไม่ได้
ทำไม
ทั้งที่ดิ้นรนขนาดนั้นแต่ผมก็ตายอยู่ดี
สุดท้ายผมก็ล้มเหลวอีกนี่ครับ
ผมไม่รู้เลยครับ
ว่าผมจะมีปัญญาทำอะไรได้
ถ้าพูดเหมือนอับจนหนทางแบบนั้นแล้ว มันก็ไม่สนุกน่ะสิ
ถ้างั้น
ครั้งต่อไปให้ผมไปอยู่ในร่าง ที่ไม่สิ้นหวังนักก็ได้นี่ครับ
แบบนั้นจะยิ่งน่าเบื่อน่ะสิ
อะไรนะครับ
ตั้งตารอได้เลย
เพราะความเจ็บปวดจากการตายครั้งต่อไป
จะยิ่งสาหัสมากขึ้น
ฮะ
อะไรกัน
ทำไมมองไม่เห็นเลยล่ะ
เสียงอะไรน่ะ
ทำไมขยับไม่ได้ล่ะ
เวร นี่มันสถานการณ์แบบไหนกัน
จับมันไว้
บอกมา
อะไรนะครับ
เรื่องอะไร
นังนั่นกับเงินอยู่ที่ไหน
ควักออกมาเลย
อยู่นิ่งๆ
เห็นแก่มิตรภาพในอดีต ฉันจะควักออกให้สวยๆ เลย
ถ้าทำแบบนี้มันจะออกมาไม่สวยนะ
พูดแล้วครับ ผมจะพูดแล้ว
จริงๆ นะครับ ผมจะพูดจริงๆ
แต่ว่า
รอแป๊บหนึ่งนะครับ
ทำไม
ผมยังนึกไม่ออกครับ
- ถ้านึกออกแล้วผมจะบอกจริงๆ ครับ - ไอ้นี่ ล้อกันเล่นเหรอวะ
พอ
ฉันจะ...
ช่วยให้แกนึกออกทันทีเอง
ชื่อของฉันคืออีจูฮุน
อายุ 35 ปี
ฉันทำงานเป็นผู้สะสาง
และแก๊งที่ฉันอยู่ คือแก๊งลับที่เป็นใหญ่ในวงการนี้
และมีผู้ว่าจ้างอยู่ทั่วทุกมุมโลก
ไม่ว่าผู้ว่าจ้างจะมีปัญหาแบบไหน เราก็ช่วยสะสางให้ได้
และแน่นอนว่า...
- อะไรวะ - จับมันไว้
แกเป็นใคร
รวมถึงการฆ่าด้วย
ฉันอยากหลุดพ้นจากนรกขุมนี้สักทีค่ะ
หนีไปด้วยกันนะ
ฉันขโมยเงินหมื่นล้านวอน จากกองทุนโคลนที่บอสซ่อนไว้
และย้ายไปเก็บในที่ปลอดภัยแล้ว
แต่ว่า ระหว่างทางไปเจอกับเธอคนนั้น
สุดท้ายก็ถูกบอสตามเจอจนได้
ไอ้สารเลว
มานี่
ไอ้เวรนั่น
ไอ้เวรเอ๊ย
โดนไปซะ
- ฉันจะสั่งสอน... - ไอ้เวรตะไล
- เวรเอ๊ย - อะไรวะเนี่ย
- ให้ตาย - ออกมานะเว้ย
มานี่เลย ไอ้เวร
เป็นผู้ชายที่ใช้ชีวิต อย่างกับอยู่ในหนังเลยแฮะ
แต่หมอนี่มันตายได้ทุกเมื่อเลยนี่
เดี๋ยวสิ
มีเหตุผลที่ต้องใช้ชีวิต เป็นหมอนี่ด้วยเหรอวะ
และถ้านายฆ่าตัวตายระหว่างถูกลงโทษ
นายจะต้องเผชิญกับ ความเจ็บปวดยิ่งกว่าตกนรก
เดี๋ยวนะ
หมื่นล้าน
ใช่แล้ว
ต่อให้ตายแบบไหน ยังไงก็ตายเหมือนกันอยู่ดีนี่
ต่อให้รอดไปได้แต่สุดท้ายจนกรอบ ก็ไม่มีความสุขอยู่ดี
เงินหมื่นล้านที่ผู้ชายคนนี้ซ่อนไว้
ไปตามหาไว้เผื่อให้ชีวิตในร่างอื่น ได้ใช้ด้วยดีกว่า
แบบนั้นถึงจะหลุดพ้น จากเกมที่ความตายกำหนดไว้ได้
ถ้าเป็นความสามารถของผู้ชายคนนี้
รอบนี้
ก็พอมีโอกาส
เงินหมื่นล้านเชียวนะ
มาเอาชีวิตเป็นเดิมพันกันเถอะ
โอ้โฮเฮ้ย
หมอนี่มันซิ่งมอเตอร์ไซค์ เก่งสุดๆ เลยว่ะ
เราคลาดกับอีจูฮุนไปแล้วครับ
ว่าไงนะ
(กำลังเชื่อมต่อ)
จากนี้เราจะเริ่มออกตามล่า ไอ้หมาที่ทรยศเจ้าของ
ผมอัปโหลดพิกัดของอีจูฮุนแล้วครับ
สองพันล้านเหรอ
(ตำรวจ)
จะไปไหน เฮ้ย
เอาล่ะ ทุกคนขึ้นรถ
- ให้ไวเลย ไปได้แล้ว - ไป
อีจูฮุน
คืนนี้แกไม่รอดแน่
(ยานพาหนะสองล้อห้ามผ่าน)
เวรเอ๊ย
ฉันจะจับแกให้ได้
(ต้นฉบับจากซีรีส์เว็บตูน "Death's Game")
คุณยังยืนอยู่ตรงนั้นอยู่อีกเหรอ
ไม่มีความกล้าที่จะหันหลังกลับไปเหรอ
ใบหน้าที่คิดถึง ที่ผมจดจำด้วยความโดดเดี่ยว
คนที่รู้สึกขอบคุณ
คนที่รู้สึกติดค้าง
ถึงแม้จะไม่มี ปาฏิหาริย์ที่เราเคยเฝ้าหวัง
ถึงแม้จะไม่มี แม้แต่แรงที่จะลุกยืนขึ้นอีกครั้ง
แต่ขอให้ลองฟังเสียงที่โอบกอดคุณเอาไว้
มันบอกว่ารักคุณ
ผมรักคุณ
หากคุณยังคงลังเลอยู่
ผมหวังว่าคุณจะมีความกล้า
ที่จะลุกขึ้นอีกครั้ง
และเอาชนะมันให้ได้