(ตอนที่ 8)
(อย่ามองหาความตาย ความตายจะมาหาคุณเอง)
แม่เหรอ
มันไม่ควรเป็นแบบนี้สิ
ไม่นะ
ไม่ได้นะ
ได้โปรดอย่าเข้ามา
อย่านะ
ฉันคิดมาตลอด ว่าตัวเองรู้อะไรเกี่ยวกับแม่มากมาย
แต่กลายเป็นว่า ฉันไม่ได้รู้อะไรเลย
แม่เคยเป็นหญิงสาว ที่เปี่ยมไปด้วยความฝัน
หญิงสาวที่เคยมีฝันมากมาย
ได้มาใช้ชีวิตในฐานะผู้หญิง
ในฐานะภรรยา
และในฐานะแม่
กระทั่งให้กำเนิดลูกที่เกิดจากความรัก กับชายผู้เป็นที่รัก
ช่วงเวลา ที่เหมือนจะเป็นความสุขชั่วนิรันดร์
ก็เป็นเพียงเวลาชั่วพริบตา
(ชเวจุนโม)
ฉันไม่เคยรู้เลย
ว่าสิ่งที่ช่วยไม่ให้แม่ แตกสลายในตอนนั้น
คือตัวฉันเอง
ค่ะ สวัสดีค่ะ
คะ
อีแจ อดทนอีกหน่อยนะลูก
อีแจ ตื่นไว้ก่อนนะ
อีแจลูก
แม่ขอโทษนะ
ถ้าแม่ป่วยแทนอีแจได้ก็ดีสิ
แม่เจ็บปวดจนหัวใจแตกออกเป็นเสี่ยงๆ
เพราะไม่อาจป่วยแทนฉันได้
หัวหน้า
จะมาไล่กันออกในชั่วข้ามคืน แบบนี้ได้ยังไงคะ
ก็บริษัทกำลังลำบาก จะทำไงได้ล่ะครับ
- หัวหน้า - ปล่อยครับ ให้ตายเถอะ
(ลาออกซะ)
(การไล่ออกอย่างไม่ยุติธรรม คือการฆาตกรรม)
(เราก็เป็นคนทำงานเหมือนกัน)
แม่เอง
ก็เคยผ่านอุโมงค์ที่ลึกและมืดมิด
ยิ่งกว่าที่ฉันเคยผ่านมา
แต่ว่าแม่
ไม่ยอมแพ้
หรือหันหลังกลับไปมอง
เพียงแต่ก้าวไปข้างหน้าอย่างเงียบๆ
ฉันเป็นคนโชคดีที่ได้มีแม่แบบนั้น
แต่ว่า ฉันมันโง่
ที่ไม่รู้สึกถึงความสุขเลย
ลูกชาย เข้มแข็งไว้นะ
แม่อยู่ข้างลูกชายเสมอนะ
(แม่)
เลขหมายที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
ฮัลโหลค่ะ
แม่ของคุณชเวอีแจใช่ไหมครับ
ใช่ค่ะ
มีอะไรเหรอคะ
ตายแล้ว คุณพระช่วย
เราจะยืนยันตัวบุคคลกันนะครับ
อีแจ
แม่มาแล้ว
กลับบ้านกันนะ
ลุกขึ้นมาเร็วเข้า
อีแจลูก
อีแจ
ทำไมลูกแม่ถึงมาอยู่ตรงนี้ล่ะ
กลับบ้านกับแม่เถอะนะ อีแจ
ลุกขึ้นมาสิลูก เร็วเข้า
อีแจ
นี่แม่เอง
ลืมตาให้แม่หน่อยสิ
อีแจ อย่าตายนะ
(ชเวอีแจ)
ความตายเป็นโรคติดต่อ
ขณะที่ฉันหายไปจากโลกใบนี้...
อีแจลูก
ความตายของฉัน
ก็หลงเหลืออยู่กับคนที่รักฉัน
ไม่จางหายไปไหน
คุณเจอลูกชายครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ครับ
ประมาณหนึ่งสัปดาห์ก่อนค่ะ
พอจะเห็นสัญญาณการฆ่าตัวตายไหมครับ
ฉันไม่รู้ค่ะ
คุณคิดว่าลูกชายตายเพราะอะไรครับ
ฉันฆ่าแกเองค่ะ
เพราะฉันมันบาปหนา
ถ้าแกไปเกิดกับแม่ที่ฉลาดกว่านี้
เรื่องแบบนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น
เด็กอะไรฉลาดจริงๆ
- หลานเธอครบขวบแล้วสินะเนี่ย - ให้ตายสิ
- ต็อกร้านนี้เด็ดมากเลยนะ - ยินดีด้วยนะจ๊ะ
- จะกินให้อร่อยเลย - น่ากินจัง
- หลานบ้านนั้นก็ใกล้ครบขวบแล้วใช่ไหม - เอ้า แม่อีแจ
- ใช่จ้ะ - ตายจริง
ขอบใจนะจ๊ะ
- ก็นั่นน่ะสิ - น่ากินจัง
ใช่เลยๆ
- จริงด้วยแฮะ - ขวบแล้วเหรอ
ตายแล้ว โตไวกันจริงๆ
ฉันกลายเป็นคุณยายไปแล้ว
แต่คุณยายสาวมากเลยนะ
พูดอีกก็ถูกอีก
- หือ - นี่จ้ะ
เอาไว้ซื้อเสื้อผ้าให้หลานนะ
ตายจริง แม่อีแจ ไม่เอาหรอก
ไม่เอาๆ
แม่อีแจเอาไปด้วยสิ
แม่อีแจ...
จะเอามาให้ทำไมเนี่ย
ไม่สบายใจเลย
ใช่ งานมงคลจะแปดเปื้อนเปล่าๆ
มันเป็นเงินอัปมงคล ห้ามเอาไปซื้อเสื้อผ้าให้หลานเด็ดขาดนะ
ฉันก็จะไม่เชิญแม่อีแจ ไปงานแต่งลูกสาวเหมือนกัน
ทุกคนแกล้งไม่รู้ไม่เห็นนะ เข้าใจไหม
(อนาคตของลูก มีแม่เป็นผู้กำหนดเสมอ)
(นโปเลียน)
มองไม่เห็นความหวัง ก็เลยฆ่าตัวตายงั้นเหรอ
แล้วมันผิดเหรอครับ
ผมไม่ได้สร้างความเดือดร้อน ให้ใครสักหน่อยนี่
ลองคิดดูอีกทีสิ
ว่าไม่ได้สร้าง ความเดือดร้อนจริงหรือเปล่า
ผมแค่ไม่ทันนึกถึงครอบครัวของผู้หญิง ที่ตายไปครับ เรื่องพื้นๆ แบบนั้น
นายต้องคิดไม่ถึงอยู่แล้วล่ะ
เพราะนายมันเป็นคนเห็นแก่ตัว ที่ไม่ทันได้นึกถึงความเศร้า
ของครอบครัวที่ทิ้งไว้ข้างหลัง
เขาคิดว่าผมฆ่าลูกสาวเขา
คนเป็นพ่อแม่ ก็ต้องอยากฆ่าผมอยู่แล้วนี่ครับ
ถ้างั้นแม่นายจะอยากฆ่าใครล่ะ
ความตายรู้มาตลอด
ถึงความผิดแท้จริงที่ฉันได้ก่อไว้
ฉันรับบทลงโทษด้วยการ เผชิญความตายอันเจ็บปวด 12 ครั้ง
ในบรรดานั้น ความตายที่ทำให้ฉันเจ็บปวดที่สุด
ไม่ใช่การตายในกองไฟ
หรือการตายโดยถูกตัดแขนขา
จีซู
แต่มันคือความเจ็บปวดที่ฉันได้สัมผัส
เมื่อคนที่รักตายจากไป
ความเจ็บปวดเหมือนตกนรก ที่ฉันมอบให้กับแม่
มันได้ย้อนกลับมาหาฉันอย่างเท่าเทียม
ฉันตัดสินใจใช้ชีวิตต่อไปในร่างของแม่
นั่นคือบทลงโทษที่ฉันมอบให้กับตัวเอง
บนรถไฟใต้ดินเที่ยวแรก
เต็มไปด้วยพ่อแม่ของเรา
ที่ตั้งใจใช้ชีวิตอย่างเต็มที่
ต่อหน้าคนเหล่านี้
ฉันจะกล้าพูดว่าพยายามใช้ชีวิต อย่างเต็มที่แล้วได้ไหมนะ
ฉันรู้สึกละอาย กับการตายของตัวเองจนเหลือทน
(บัญชีเงินฝากออมทรัพย์ที่อยู่อาศัย ชเวอีแจ)
บัญชีออมทรัพย์นี้
คือของขวัญที่แม่เตรียมไว้
ให้อีแจซื้อบ้านในอนาคต
ให้ตายสิ
ช่วยโตให้ช้าลงอีกหน่อยไม่ได้เหรอ
จะได้อยู่กับแม่ไปนานๆ
ประตูกำลังปิดค่ะ
กรุณายืนหลังเส้นเพื่อความปลอดภัย
(จุดเริ่มต้นชีวิตที่สองของคุณ สวนสาธารณะอนุสรณ์สถานซอนอา)
หือ
ที่นี่มัน
แถวที่ตั้งอัฐิสถานนี่
อีแจลูก
ทุกวันหลังเลิกงาน
แม่จะแวะมาที่นี่เป็นประจำ
ลูกชายแม่
วันนี้เป็นยังไงบ้างจ๊ะ
แค่ลูกชายผู้น่ารัก คนสำคัญคนเดียวยังปกป้องไว้ไม่ได้
เป็นแม่ประสาอะไรกัน
แม่
จะเอาหน้าที่ไหนมาเรียกตัวเองว่าแม่
อีแจ
ที่แม่เคยบอกว่าชาติหน้า ขอให้แกเกิดมาเป็นลูกชายแม่อีก
แม่ขอถอนคำพูดนะ
แม่ขอให้แก
ได้เจอพ่อแม่ดีๆ และร่ำรวย
จะได้ใช้ชีวิตชาติหน้าอย่างมีความสุข
ส่วนแม่จะเฝ้ามองจากไกลๆ
ว่าลูกชายแม่ ใช้ชีวิตมีความสุขดีหรือเปล่า
แม่จะเฝ้ามองเท่านั้น
จะไม่ทำเหมือนรู้จักกัน
แม่จะทำแค่เฝ้ามอง
แต่ว่า
ชาติหน้า
แกต้อง...
ใช้ชีวิตอยู่ให้ถึงที่สุดนะ
ฉันอยากบอกแม่ว่าขอโทษ
และอยากบอกว่าชาติหน้า
ฉันก็อยากเกิดมา
เป็นลูกชายแม่อีกครั้ง
แต่ไม่ว่าคำพูดใด
ไม่ว่าความรู้สึกไหน
ก็ไม่อาจสื่อไปถึงได้
ความตาย
มันเป็นแบบนั้น
แม่ ไม่มีที่ที่อยากไปกับผมเหรอ
แม่อยากไปเขาโอบง
เขาโอบงเหรอ
สมัยสาวๆ แม่ไปที่นั่นกับพ่อบ่อยๆ
งั้นถ้าผมได้งานแล้ว
ผมจะพาแม่ไปเขาโอบงเอง
ตายจริง
ลูกชายแม่นี่ดีที่สุดจริงๆ
แต่ว่า
แม่ลำบากเพราะปวดหัวเข่า ไปไม่ได้หรอก
ไม่เอาน่า
เดี๋ยวผมจะแบกแม่ขึ้นหลังไปเอง
เพราะงั้นรออีกหน่อยนะ
ถึงจะป่านนี้แล้ว แต่ฉันก็อยากให้แม่ได้เห็น
สถานที่แห่งนั้น
ที่พ่อและแม่ผู้ชื่นชอบการเดินเขา
เคยไปบ่อยๆ เมื่อสมัยหนุ่มสาว
สวยจัง
แม่
ขอโทษนะที่ผมลืมไป
ที่รักษาสัญญาไว้ไม่ได้
ผมขอโทษจริงๆ
มีใครอยู่แถวนี้ไหม
ช่วยฉันด้วย
ช่วย...
จะมาตายแบบนี้ไม่ได้นะ
ได้โปรดอย่าตายนะ แม่
ได้โปรดอย่าตายเลยนะ แม่
ขอบคุณที่ยังมีชีวิตอยู่นะ แม่
อีแจ
ลุกขึ้นมาเร็วเข้า
กลับบ้านกันนะ
อีแจ อย่าตายนะ
แม่
จะมาตายแบบนี้ไม่ได้นะ
ได้โปรดอย่าตายนะ แม่
ความปรารถนาอันแรงกล้าของฉัน ที่หวังว่าแม่จะไม่ตาย
ทำให้ฉันรู้สึกได้ ถึงความสิ้นหวังของแม่
ที่ร้องไห้ตอนเห็นร่าง อันเย็นเฉียบของฉันนอนอยู่ในห้องดับจิต
ผมผิดไปแล้วครับ
ผมผิดไปแล้วจริงๆ
เพื่อทำตามความปรารถนาของแม่
ที่เคยขอให้ฉัน มีชีวิตอยู่จนถึงวาระสุดท้าย
ฉัน...
ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป
เวลา 32 ปี
ที่ยาวนานกว่าช่วงเวลา ที่ฉันเคยอยู่ในฐานะชเวอีแจ
ฉันใช้ชีวิตอยู่มา
พร้อมเฝ้าคิดถึง
ผู้คนที่ฉันจากลา
ชีวิตที่อยู่ด้วยความหวาดกลัว
ไม่ใช่ชีวิตที่แท้จริง
แต่ตัวฉันที่ขี้ขลาดตาขาว
ใช้ชีวิตอยู่ด้วยความหวาดกลัวมาตลอด
กลัวว่าโลกจะไม่ยอมรับ
กลัวว่าจะตามไม่ทันคนอื่น
กลัวว่าจะถูกปฏิเสธ
ฉันจบชีวิตของตัวเองลง เพราะความหวาดกลัว
โดยไม่ทันได้เห็น
ชีวิตที่เบ่งบาน
แต่พอตายไปฉันถึงได้รู้
ถึงความจริงที่ว่า
แค่การมีชีวิตก็คือโอกาสแล้ว
และความจริงที่ว่า ความเจ็บปวดที่ฉันคิดว่าเป็นทุกอย่าง
เป็นเพียงส่วนหนึ่งในชีวิตเท่านั้น
วันที่อากาศแจ่มใส
วันที่ฝนตก
วันที่ลมแรง
ทุกวันเหล่านั้นสั่งสม
จึงกลายมาเป็นชีวิตหนึ่ง
ถึงจะล้มเหลวก็ไม่เป็นไร
ขอแค่เราก้าวเดินต่อไป
พอได้มาใช้ชีวิตอยู่ในร่างของแม่
ในที่สุด
ฉันถึงได้รู้
ผมไม่คิดเลยว่าจะรู้สึกแบบนี้
แต่ผมคิดถึงคุณมากจริงๆ ครับ
คิดไม่ถึงเลย ว่ากว่าจะได้เจอคุณอีกครั้ง
จะใช้เวลานานขนาดนี้
งั้นเหรอ
ฉันไม่ค่อยรู้สึก ถึงกาลเวลาที่ผ่านไปหรอก
แต่ก็คิดอยู่ว่า ใช้เวลานานกว่าปกตินิดหน่อย
สำหรับผม มันเป็นเวลาที่ยาวนานมากพอแล้วครับ
และอีกอย่าง
ผมใช้เวลาอันยาวนานนั้นคิดมาตลอด
ว่าถ้าได้เจอคุณจะทำยังไงดี
ผมขอร้องนะครับ
ขออีกครั้ง
แค่อีกครั้งเท่านั้น
ได้โปรดยิงผมอีกครั้งนะครับ
ฉันใช้กระสุนสำหรับนายไปหมดแล้ว
ผมรู้ครับ
ผมรู้ แต่ว่า
ได้โปรดให้โอกาสผม
ขอแค่ครั้งเดียว ให้ผมได้เป็นตัวเอง...
ให้ผมได้ใช้ชีวิต ในฐานะชเวอีแจอีกครั้งนะครับ
ได้โปรด ผมขอร้องนะครับ
ได้โปรดเถอะครับ
ทำไม
ผมอยากกอดแม่อีกครั้งครับ
นายเคยบอกว่าจะเอาชนะฉัน
ภายใต้กฎที่ฉันตั้งขึ้นให้ได้ใช่ไหม
นายชนะแล้ว
อะไรนะครับ
นายหลีกเลี่ยงความตายและอยู่รอดมาได้
บทลงโทษทั้งหมดของฉันสิ้นสุดลงแล้ว
จากนี้เหลือแค่การตัดสินของพระเจ้า
และก่อนที่นายจะถูกพระเจ้าตัดสิน
ฉันจะให้กระสุนนายอีกหนึ่งนัด
จริงเหรอครับ
ถ้ากระสุนนัดนี้ถูกยิงออกไปได้
นายจะได้รับโอกาสที่ปรารถนา
แล้วถ้าไม่ได้ล่ะครับ
ถึงตอนนั้นพระเจ้าก็คงจัดการเองแหละ
(แม่)
แม่
คุณกำลังยืนอยู่ที่ไหนสักแห่ง ที่สุดขอบโลกหรือเปล่า
(บนโลกใบนี้มีคุณเพียงคนเดียวเท่านั้น)
แค่จะร้องไห้เปล่งเสียงออกมา ก็ไม่อาจทำได้
ชื่ออันอบอุ่น ที่คุณเอ่ยออกมาอย่างยากลำบาก
(ต้นฉบับจากซีรีส์เว็บตูน "Death's Game")
ชื่อของคนที่คุณรัก
เพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น
ถึงจะเปล่งเสียง ร้องไห้ออกมาแบบนั้นก็ไม่เป็นไร
จนกว่าจะถึงอนาคตอันยาวไกล ที่เสียงของคุณถูกได้ยิน
หากสักวันหนึ่ง คุณได้บังเอิญพบกับวันนี้
ผมหวังว่าจะไม่มีความสิ้นหวังใด หรือความเจ็บปวดแบบไหน
หลงเหลืออยู่อีก
คุณยังยืนอยู่ตรงนั้นอยู่อีกเหรอ
ไม่มีความกล้าที่จะหันหลังกลับไปเหรอ
ใบหน้าที่คิดถึง ที่ผมจดจำด้วยความโดดเดี่ยว
คนที่รู้สึกขอบคุณ
คนที่รู้สึกติดค้าง
ถึงแม้จะไม่มี ปาฏิหาริย์ที่เราเคยเฝ้าหวัง
ถึงแม้จะไม่มี แม้แต่แรงที่จะลุกยืนขึ้นอีกครั้ง
แต่ขอให้ลองฟังเสียงที่โอบกอดคุณเอาไว้
มันบอกว่ารักคุณ
ผมรักคุณ
หากคุณยังคงลังเลอยู่
ผมหวังว่าคุณจะมีความกล้า
ที่จะลุกขึ้นอีกครั้ง
และเอาชนะมันให้ได้