Pasaron 48 horas desde que Edgar Anderson desapareceu
arredor das oito da mañá camiño da escola.
Pedimos a quen teña información, por pouca que sexa, que a ofreza.
Axuden a que volva á casa.
Agora, seus pais dirán unhas palabras.
Edgar, se estás a ver isto...
Síntoo, fillo.
Pero volve á casa.
Demostra ás damas e cabaleiros da prensa que non morriches.
O que descubrimos hoxe é que ás veces
a bravura pídeche ir "canela".
Non é certo, axente Charlie?
Claro que si, Bug.
E hai que dar sempre un "cravo" de amor.
Que boa esa.
Feliz aniversario, señor Jose.
E sabes que? Inda que non foses noso amigo,
elixiríate para o "romeu" equipo!
Vaia, amigos.
"Polo" menos dígovos que este foi o meu mellor aniversario.
E que dicimos sempre?
Sé bo! Sé amable!
Sé valente! Sé diferente!
Árbores verdes, ceo azul,
sae o Sol e brilla a súa luz.
Ola, mundo, hoxe estades ben?
Veña, imos xogar, dáme a man!
Aínda con vergoña poderás sorrir.
- Bug... - Mush...
- Parker... - Peggy...
...están aquí.
Sé bo! Sé amable! Sé valente! Sé diferente!
Abre o corazón e di "bo día"!
Di "bo día"!
Bo día,
Bo día, sol!
Bo día,
Bo día, sol!
Bo día,
Bo día, sol!
Ben!
Si!
TRABALLANDO POR VÓS NO CONCELLO
Mañá facemos o beatbox de Bug e Mush
e pasamos ó primeiro encontro máxico.
Dilo en serio? Beatbox?
Temos que aumentar o interese da audiencia.
Dez anos, Lennie. Estámolo a facer xenial.
Non, a audiencia baixou nos últimos 12 meses.
Van vir os xefes da PLN e xente do concello.
Prometinlle o mellor Bo día, sol! a Jerry.
É unha institución!
Ninguén é inmune ás cancelacións.
Temos que cambiar.
Hai que abrir o mundo de Bo día, sol.
Non quería volver dicilo, pero, con estas grandes buscando un boneco novo,
paréceme algo atrevido.
O que ti ves como atrevido,
a min paréceme unha merda para matarnos o programa
que amamos e no que traballamos.
Agora queren beatbox e a lingua da rúa?
E despois, que?
Van tirar mocos no posto de bocatas do señor Jose?
Só é unha idea.
Non é nin Bug nin Mush. Non é para Bo día, sol.
Precisamos outro monicreque.
Temos que pasar
de infantil a primaria.
Aí están os nenos molóns.
Desde cando é un programa para os molóns?
Vincent, es un mestre do teu campo,
pero diagnosticáronche algo?
Grazas pola túa opinión, doutora Veronica, coma sempre.
- Eu marcho. - Divírtete co colega dos zunidos.
Lévalo no bolso? Sabes que non é de verdade?
Mira, está aquí.
- Vai á merda! - Son de verdade!
Teño partido de tenis.
- Vou... - Vale. Lembra quentar.
- E eu. - Ti tamén?
- Ceo con miña nai. - Dálle recordos.
Xa programaremos mañá.
Todo listo?
Falta moito. Por que fas isto?
Tes que preguntalo? Non tolees.
Queres un pouquiño?
Para Eric.
Grazas, Ellis.
Sen problema.
O programa ten que remontar.
Darémoslles o mellor que teñamos,
pero escoita as súas ideas.
Non me decepciones.
Papón.
Ola, Lennie.
Vémonos, rapaz.
Veña, colle as cousas.
Adeus, Greg.
Boa noite, Sr. Anderson. Edgar.
Ei, Edgar.
Veña, esperta.
Papá, teño unha idea para o novo monicreque.
Mira, ten marcas azuis en zigzag polas costas,
coma as do meu abrigo.
Move a cola cando se enfada, coma Trixie.
Chámase Eric.
Velo?
Damas e cabaleiros, sei que tiveron un día longo,
pero poderían contribuír a unha causa benéfica?
Catorce anos no exército estadounidense con dous corazóns púrpuras.
Ei.
- Grazas polo seu servizo. - A vostede.
Damas e cabaleiros...
Un humilde exsoldado...
"Ei, Edgar.
Edgar.
Comín unha caixa de roscas.
Estaban na mesa do meu xefe.
Cando esperte, mamá vaime matar."
Papá, o cómic. Prometíchelo.
E unha Dynamite para o rapaz.
Ola, neno.
Non se preocupe.
Iso é todo?
- Si. - Vale.
- Ei! - Que?
Levou botella!
- Non levei nada! - Chamarei poli!
- Vai á merda! - E ti!
Ó carallo!
Que pasou, raparigo?
Veña, bótoche unha carreira ata a casa.
Vamos.
Veña!
Edgar, volviches ser lento.
Ola, George.
Tes a Dynamite! Gárdame o crebacabezas.
Claro.
Pasa algo cos radiadores.
Grazas, George, coma sempre.
Ei, tío!
Vai ó carallo, cabrón!
Vello de merda.
Bicas a túa nai con esa boca?
Ola.
- Que tal o día? - Ben.
Case rematei estes papeis.
- Cariño. - Ola!
O día foi ben? Ven aquí.
Non o afogues.
Esquece a papá, é un vello rabudo.
Vello e rabudo.
Será que levo semanas sen amor.
É xa hora do viño? Grazas.
Que pasa co teu querido pai?
Pechou o refuxio da rúa 34.
Sitio para os pisos de teu pai.
E onde irá toda esa xente?
Non ás mansións do Upper East Side, seguro.
Imaxina...
...matar a Lennie
como teña que escoitalo falar máis de Jerry
e das ideas da cadea.
"Xa sabes quen é a banana dos Banana splits, Vincent."
"Dimo, porque é xusto o que o programa precisa: máis plátanos."
Dóelle o cu porque a audiencia baixou un tres por cento.
A hostia.
Vai ó carallo.
Grazas polo seu servizo.
Crear maxia non implica botalo todo polo cadoiro.
O único permanente é o cambio, non?
"Todos queren cambiar o mundo,
pero ninguén cambiarse a si mesmo."
Edgar!
Tolstoi.
Que rapaz!
Está feito un xenio.
O problema con crear a maxia, Edgar,
é que os artistas non se poden cuantificar
con investigacións de audiencias e probas.
Queren que inventes un monicreque, non Guerra e paz.
Cóntalle a túa nai o que pensaches. Creou un monicreque.
Edgar, vaite limpar.
Pode ser o que precisamos. Véndemo.
Vincent.
Que? É polo seu ben.
É unha cousa grande e azul.
Eric. Non é azul de todo.
Só polas costas e no queixo.
É alto?
Un pouco máis ca ti, con pelos na cara.
E en todos os sitios, ata os pés.
Os pés? Camiña por aí?
Quizais.
- Si, e ten cornos. - Mírame á cara.
Ós ollos. Tes que vendermo, lembras?
Son de mentira.
Cornos de verdade ou de mentira? Decídeo.
Tes que convencerme para que saia na tele.
E ten...
Ten cou...
Caíches.
- Seguinte! - Para xa!
Que?
Veña, ceo, vámonos lavar.
Perdoa, Edgar.
- Imos facer isto agora? - Cando se non?
- Nunca estás aquí. Saes toda a noite! - Xa estamos.
- A pobre e abandonada Cassandra. - Non me chames así. Sabes que o odio.
O toxo é toxo por moita flor que teña.
Vai ó carallo!
- Cando vas vir ti ó meu? - Podes facelo ti soíño.
Tenteino, síntome só. Non me podes axudar?
Sabes? A túa necesidade de destruírme a min, ós teus colegas
e ó teu propio fillo é cousa túa.
É todo cousa túa, Vincent!
Iso sacáchelo dun louqueiro.
- Vai ó carallo! - Que che dean!
- Vai á merda! - Hostia!
Hostia para ti!
Ei, meu amor, lavaches os dentes?
Ben. Dásme un bico?
Ai! Vaime comer!
Que fago?
Miro debaixo da cama?
Non hai monstros. Todo ben.
Vale.
É este? Podo velo?
Tes o don de teu pai.
Gústame.
Que durmas ben.
- Quérote. - E eu a ti, mamá.
Queres unhas torradas?
Vas precisar máis ca os cereais.
DESAPARECIDO
Hoxe non me falas? Vale.
Déixao, non ves que está enfadado?
Por que?
Porque seu pai é un papón.
A voz non é o bastante grave. Ten que selo máis.
Máis grave?
Grave como? Cal é a túa idea?
Grave como esta? Que che parece?
Agora falaches. Profunda coma a de Lee Marvin?
Veña, rapaz, toma unhas torradas, vale?
Nin sequera o fas por min?
Podes levalo ó cole?
Escoitaches iso? Cre que precisas que te leve.
Déixao.
Por? Encántalle.
Veña, ceo.
Lembra tomar o plátano.
Quérote.
Cassie? Espera.
Deixa as voces
ou vou pensar que toleas outra vez.
Temos que falar.
Non podo, chego tarde á clase.
Vaia, sempre dis o mesmo.
ZUME DE MAZÁ
Quero crelo...
Collamos vacacións.
- Os dous xuntos. - Cando?
Pronto, vale? Prométocho. É que... Quero...
- Prométocho. - Iso sóname.
Edgar! Podes levalo? Lévate papá.
Vai para quinto, só son dous bloques.
Quero que o leves.
Edgar, aínda tes o crebacabezas?
Vémonos despois no soto?
POLICÍA DE NOVA YORK COMISARÍA DO DISTRITO 27
Bo día.
Ola.
Vale.
Grazas.
Quen é a afortunada?
A loción de afeitado.
Cool Water ou Calvin Klein?
Uso o primeiro que atopo tras facer exercicio.
Está ben.
Grazas.
Ola, Desaparicións.
Un momento. Mikey.
Ledroit.
BO DÍA, SOL
Vincent.
Chamou Cassie.
Podes chamala? Soaba urxente.
Un minuto para comezar.
- Vincent. - Xa, Jerry.
Que me porte ben.
Hai moitos executivos en primeira fila.
Veu Richard Costello cos fillos.
Antes non che daban permiso para gravar se non o coñecías.
O símbolo do concello. Koch debería vixialo.
Ti sorrí e nada de trucos. Todo normal.
Grazas, Jerry.
Veña, cabróns, todo listo?
Ei, sangras.
Si, doume o oso.
Comeza a banda.
Cinco, catro, tres, dous, un.
Árbores verdes, ceo azul,
sae o Sol e brilla a súa luz.
Bug, Mush, por que estades tristes?
Ninguén quere xogar, axente Charlie.
Non hai nada que facer.
Hoxe é aburrido!
Non hai días aburridos, só xente aburrida.
Sabes que, Mush? Coñezo un xogo.
Xogan todos os nenos molóns. Teñen unha cadea de música coma esta.
Vaia.
Pois non importa.
Chámase "Busca o lixo"!
Bug, xa sabes que o que é lixo para algúns para outros é un tesouro.
Iso dise no concello, axente Charlie?
Porque paréceme que o único que crece en Nova York
é a taxa de crimes.
- Corten! - Xa basta.
- Imos facer o encontro do intermedio. - Merda!
- Es un cabrón, Vincent. - Comezamos!
Deus!
Ei, Peggy!
Ai, ola, Parker. Que pasou?
- Perdín algo. - O que?
A miña cola.
Mira, se vou así, está aí,
pero vou ó outro lado e desaparece.
Estou colgando carteis.
Carteis?
Para buscala.
Cola desaparecida.
Boa sorte coa cola.
- Xa. - Vale, corten. Seguimos.
Bo día, sol.
Ben, grazas.
Moitas grazas. Volvede pronto.
- Por favor, chama a Cassie. - Vale.
- Cando poidas. - Vincent!
Ven aquí.
Merda.
- Pasástelo ben? - Si!
Xenial, veña. Vale, un, dous, tres.
Bo día, sol!
Ben. Coidádevos, vale?
Vincent, ven saudar.
Xesús.
Richard Costello.
- É un gran fan. - Si.
CHAMA A TÚA MULLER. CHAMA A CASSIE
Bo programa.
Todo normal. Temos que pasar a primaria.
Agradecemos a referencia.
É moi típica deste programa, verdade?
Editarémolo para sacala.
Todos apreciamos o que o concello fai
para limpar a nosa cidade.
E por que tardan un mes en recoller o lixo ultimamente?
Que home, nunca sabemos se é un chiste.
Non o é.
É o prezo da xenialidade.
- Xa. - Imos?
- Un pracer coñecelo. - Si.
Jerry, xa falaremos.
- Só son uns executivos. - Que nos pagan o soldo.
- Como sexa, Lennie, veña. - Bo momento para tolear.
Por que sempre tes que ser un papón?
Non sei. Saíume así, supoño.
Merda.
Resiste, colega.
Non sabía nada.
Un neno de nove anos. Coñéceo?
- Si. - A dúas casas.
Xa.
Ola.
Grazas a Deus, non parei de chamarte.
- Non chegou á escola. - Que?
- Edgar non chegou á escola! - Que?
Chamei a todos.
A todo o mundo. Mirei en todas partes.
- Edgar? - Non está aquí. A policía, si.
Esperan para falar contigo.
Quen é o artista?
Culpable. Son monicrequeiro. Creei o programa Bo día, sol.
Xenial.
Debuxa?
Non. Aínda estou aprendendo a escribir.
Non debería buscar o noso fillo?
Os axentes están indo porta a porta.
Enviamos toda a información de Edgar ós hospitais.
Precisamos tódolos detalles.
Podemos repasar isto, Sr. Anderson?
Si, claro.
Anderson?
Coma o construtor?
E eses cairos?
Debuxeinos eu. É meu pai.
Súa muller dixo que Edgar saíu ás oito e algo da mañá.
- Si, ía á clase. - Lembra o que vestía?
O seu abrigo vermello,
a camiseta de Bo día, sol
e...
vaqueiros e tenis.
Vaqueiros e tenis.
Teñen una foto recente?
Si. Tela aí detrás.
Recente...
- Teña. - Podo levala para difundila?
Facemos panfletos ás veces.
Xa.
Xa acenderas un.
A escola está a uns bloques de aquí, certo?
Si, despois do Lux.
O club.
Despois vira á dereita e á esquerda.
Está na rúa Santa...
- Edith. - ...Edith.
Grazas. En Santa Edith.
Adoitan deixarlle ir só?
Só esta vez.
Queren correr antes de camiñar.
E camiñar antes que gabear.
Foi a última vez que o viu?
Si.
Preguntáballe a seu marido.
Si.
Vale.
Falarei cos veciños e difundirei a foto.
A prensa está fóra?
Escoitan as nosas alertas.
Poden axudar a correr a voz, pero non deberían dicir nada aínda.
Quizais... queiran filtrar as chamadas.
Ola, chamou á familia Anderson.
- Deixe a mensaxe tras o sinal. - Tras o sinal!
- Deixe o seu número. - E deixe o seu número!
Bingo!
Cassie, son mamá. Colle.
Chegou a policía? Atopárono?
- Ola, mamá. - Hai novas?
- Atoparon a Edgar? - Non.
Non, mamá. Queda con papá.
Non chores, vale? Chámote máis tarde.
- George Lovett? - Si, señor.
- Inspector Michael Ledroit. - Vale.
Quería falar do neno dos Anderson.
Podo axudar en algo?
Si.
Non pasou nada raro esta mañá?
Só que pasaron por fin os camións do lixo.
Ten vostede netos?
Non, arranxo esas cousas.
A nena de debaixo dos Anderson rompeu a cadea da bici.
Era un bo rapaz.
Era?
É unha forma de falar.
Ten todo o que precisa?
- Por hoxe, si. - Vale.
- Cóidese. - Fareino.
Vale, quero os vídeos das cámaras desde o piso ata o Lux,
polas canchas de baloncesto ata a rúa de Santa Edith.
Marcade as portas nas que petedes e as zonas rexistradas.
Buscade a quen saíra do cárcere, teña antecedentes
ou predilección polos nenos.
Sacade os pederastas.
Todo sobre o Lux, especialmente do dono, Alexander Gator.
A traballar.
- Quere que fale con el? - Deixádeme o Lux a min.
Vale.
Non vas pasar así vestida. Estás no Lux.
Boas, fermoso. Ola de novo.
O LUX
Posme un Sprite?
Unha cervexa. Non vin xogar.
- Convida a casa. - Estou de servizo, Gator.
Coma sempre, Mikey.
Sinto unha grande conexión contigo.
Cabaleiros, cóidavos ben TJ?
Ola, Gator.
Gotto, sé bo.
- Xa. - Ben.
Pois pasádeo ben hoxe. TJ, hoxe non a armes, vale?
Claro, Gator.
Chegou hoxe un whisky de case dez anos.
- Cando cona volviches? Ola, Judy. - Logo.
Non sabes o que perdes.
Vale, leva todo o que precises.
Coida dos que están na barra.
- Merda! - Dúas hamburguesas con patacas.
Rapaz, tes fame?
- Por fin volviches, Gator. - Por fin.
Só VIP.
Á merda.
Ola.
- Vaia cara tes, TJ. - Hoxe non quero lea.
- Vale, vale! - Que pasou, merdeiro?
- Cacho merda! - A ver que tes.
- Tranquilo, Kennedy. - Non cho vou repetir.
Queres que te cape? A ver que tes.
Bo rapaz.
- Que che pasa? - Tranquilo.
- Estás ben, Nokes? - Si, moi tranquilo.
- Cálmate, papón. - Xesús.
- Queres quedar coma Oito? - Ei, que te calmes.
Non fales de Oito, cona.
Vai á merda.
Maricón dos collóns.
Lisca de aquí antes de que me pegues a sida.
Policía.
- Non fodas. - Quedas arrestado.
- Non! Non pasou nada. - Vai á merda.
- Iso. - Que?
Somos estupas, panoco.
Perdón.
Veña, vamos.
- Quen é Oito? - Queres falar de Oito?
- Cala. - Tío duro.
Cala a boca.
Lisca de aquí. Fóra.
Kennedy, hostia.
Foi unha noite longa. Tes sorte de que esteamos de boas.
LUX 30/4/85
Ola.
Non comiches?
Por que non apuras e me matas?
Veña.
Tómaas.
Un par máis e xa estaría.
Rápido e sen dor.
Pasando, vello.
Chegas tarde. Un caso novo?
Desapareceu outro rapaz. Non quero falar.
- Ola. - Ola.
Ven aquí.
Veña, colega.
Sabes que queres.
Cheiras coma os vellos tempos.
...buscan respostas a este problema cada vez máis preocupante.
Pasaron 24 horas dende a desaparición de Edgar Anderson, de nove anos,
fillo do creador de Bo dia, sol Vincent Anderson
e neto do famoso promotor inmobiliario
e filántropo Robert Anderson, visto por derradeira vez camiño da escola.
Só nos queda dubidar da seguridade das nosas rúas...
- Onde vas? - Non podo quedar aquí.
Que?
- E se chama a policía? - Teño que facer algo.
Pois chama a túa nai polo menos. Non para de deixar mensaxes.
Tiñas que levalo á escola.
Tiñas que levalo.
ESCOLA DE PRIMARIA DE SANTA EDITH
Tiña que levalo á escola.
Nelson chamoume gritando esta mañá.
O rapaz é un Anderson.
A prensa non nos deixa en paz. Dáme algo para o xefe.
Dous avistamentos no parque Bryant.
Son todos dexenerados desde a rúa 42.
Comprobámolo e nada. O camiño á escola levouno polo Lux...
A que cona fuches ó Lux outra vez?
É como a cuarta do mes.
E que fixeches con Kennedy e Nokes?
Estaban rexistrando o club. Só fago o meu traballo.
Ti buscas persoas desaparecidas.
Vaste facer dano. Deixa a asuntos internos.
Asuntos internos, xa.
Se volves ó Lux vaste meter nunha lea.
- Gator non pode seguir... - Serviu a súa pena.
Só leva fóra un par de meses e xa volve levar o Lux?
Desapareceu un neno no seu barrio.
Xa o collemos, Ledroit.
Seis anos por narcotráfico.
E todo o que facía no Sierra?
Tiña nenos traballando desde alí, non...
Non lle doe no corazón?
Eran nenos estafadores.
Cambiáronte da Antidrogas a Persoas desaparecidas por algo, Mikey.
Hai quen dicía que non valías, e pechamos o Sierra.
Só quero que Gator saiba que o vixiamos.
O único que deberías vixiar no Lux é ese cu.
Esquece o que teñas con Gator.
Céntrate no rapaz.
Abúrreste pola noite? Vai ó cine, busca un pasatempo,
ou unha cita!
Lorenza non para de pedirme que te convide a cear.
Chámante de saneamento do Hudson, Mikey.
- Grazas. - Ei, Tina, tes libre o venres?
Sempre.
Ven cear.
De verdade, podería ser moito peor.
Que cona temos aquí?
Veña, vamos.
- Vale, case chegamos. - Estou ben.
Pensei que sería mellor traelo por atrás.
- Grazas. - Hai moita prensa.
Grazas, George.
- Agradézocho. - De nada.
Chamou a policía, atoparon algo. Ponte serio.
PROBA
BO DÍA, SOL
Déunola un home que traballa en saneamento.
Os forenses van estudar o sangue, pero poden identificala?
Todos os nenos maiores de terceiro teñen unha.
É súa. O E e o Y están borrados.
- Non o sabes. - Vincent, é súa.
Non desbotamos ningunha posibilidade.
Teñen algún sospeitoso?
Si, temos persoas de interese.
Pensa que está morto?
Aínda que sexa difícil,
non cheguen a ningunha conclusión.
Aínda temos esperanza.
Vés?
Ten que haber alguén no piso por se chama alguén ou volve.
Escoitounos pelexar. Escoitou as cousas que nos diciamos.
Todo o mundo o fai. E aínda que o fixera, é normal.
Non escoitas.
Cassie, veña, só é...
Preciso un espazo.
Lonxe de que?
De ti.
Preciso afastarme de ti.
Cristo bendito, Cassie.
Teño que buscalo, Vincent.
Mañá, vale? Si, mañá.
Tina.
Vai á casa.
Ti tamén, Mikey.
Tina.
Tenente Nokes, déalle saúdos á súa muller.
Tes dentes.
Ola, chamou á familia Anderson.
- Deixe un mensaxe tras o sinal. - Tras o sinal!
- Deixe o seu número. - E deixe o seu número!
Bingo!
Vincent, busquei por todo o West Side e nada.
Vou quedar na casa de Ronda. Alimenta o gato.
Sebastian.
- Cassie? - Cala.
ENCRUCILLADO AXUDA
Joe, coñeces a Kim, miña muller?
Non fai máis que falar, falar e falar.
Nunca escoita o que penso eu, sabes?
Deixa que che diga, se ten o bebé mañá
xa será bastante tarde, porque non fai máis
que falar dun puto bebé que aínda non naceu.
A moral... A moral da historia é...
Garda o xoguete.
Queres outra para levar?
Si, por favor e grazas.
Nokes non ven hoxe, Kennedy?
Non.
Cabreouse un pouco.
Di que falo moito...
Xa sabes, ás veces...
Custa gardar o segredo.
Ser estupa non é sinxelo.
- Sláinte. - Saúde.
Saúde.
Pois vale.
Eu rematei. Marcho.
Puto reloxo.
Vas ben?
Si, estou ben.
Deséxame sorte.
- Quen é Oito? - Queres falar de Oito?
- Cala. - Tío duro.
Cala a boca, Cal.
Chegou hoxe un whisky de case dez anos.
- Logo. - Non sabes o que perdes.
Leva todo o que precises.
Chegou hoxe un whisky de case dez anos.
Logo.
- Non sabes o que perdes. - Leva todo o que...
Dúas hamburguesas con patacas.
- Rapaz, tes fame? - Si.
Por fin volviches, Gator.
- Rapaz, tes fame? - Si.
Esperta.
Es patético.
Estás xordo? Viste.
Ninguén cho dixera? Os monstros de verdade non están baixo a cama.
"Sé bo. Sé amable. Sé valente."
Sé merda.
Céntrate dunha puta vez.
Imos buscar a teu fillo.
Subtítulos: Marcos Carou Balado