VIDA E SOCIEDADE
BO DÍA, SOL A PARELLA DE AMÉRICA
QUEN DI NON TER PECADO É SÓ UN MENTIREIRO
Ola.
TODA A AXUDA LEGAL QUE PRECISE
Por que non me espertaches, Lennie? Teño que saír.
Hostia, non vas ir traballar hoxe.
Que merda dis?
Co tempo que vai levar facer o monicreque.
Só a cabeza xa levará dez horas.
Merda. Jerry...
despediute.
Non pode.
- O programa é meu. - Noso.
Si, xa,
pero xa sabes, Bug, Mush, eu...
É 60/40 ó meu favor.
Ti non decides.
Encantoulles Eric na presentación, quéreno no programa.
Si, adórano.
Queren a Eric, pero non a ti.
Porque es un merdeiro que nin pode coidar de seu fillo.
Falarei con el para que a indemnización sexa boa
e conserves o seguro de saúde e o dental.
Ben, porque rompín un empaste.
Úsaa. Vai a terapia.
Esquece iso, vai a rehabilitación.
Que te fodan, cacho merda traidor sen rixo.
Tenteino, vale? Síntoo polo de Edgar, pero non paras de destruírte.
Sentes o de Edgar e que lles dean á decencia e á lealdade?
E á amizade?
Es escoura. Un parasito falso chuchasangue.
Chámaste artista?
Non sabías quen eran Peckinpah nin Kubrick ata que me coñeciches.
Cando coñecemos a Henson, o noso deus,
case te tocabas
falando do aprecio mutuo que descubristes por Burr Tillstrom.
Dábasme vergonza allea. E a el tamén.
Os dous sabiamos que eras
un artista falso e sen paixón que debeu quedar atrás
divertindo a súa avoa cun fantoche
no pobo de merda do quinto carallo do que saíches.
Supoño que non todos temos pais ricos.
Polo menos eu non pago para foder.
Falaches con Cassie?
Xa se fartou tamén de ti, non?
- Vai á merda. - Aí acertou.
E vai ti tamén, samesuga de tempo. Podedes arder no inferno os dous.
- Ola. - Ola.
Coñecémonos na comisaría.
- Grazas. - De nada.
Ten una meniña?
A irmá de Marlon, Anita. Coido de meu neto dous días á semana.
Que fai aquí, señora Anderson?
Quería darlle algo.
Eu...
Quizais a vira na tele. É unha avogada.
Si.
Crin que a podería chamar.
Vale.
Supoño que precisaba alguén con quen falar.
Pelexei co pai de Edgar,
unha loita terrible,
a noite antes de que desaparecese.
Non deixo de pensar
que quizais fuxiu de nós.
Non creo que fose boa nai.
Dáballe comida a seu fillo? Unha cama? Amor?
Si.
Pois tente mantelo a salvo e quente
cando non saiba cando lle van quitar a casa.
Tente protexelo cando hai rapaces,
case homes, vendendo cocaína diante da súa porta.
Dígame como o protexería
e contareille o bo e o malo.
- Non o sei. - Se quere alivio, non veña a min.
Non.
Non o quero.
Estou enfadada.
Iso sei o que é.
Eu aférrome ó meu enfado, tanto que...
Fíxome un burato no corazón.
O importante no é o que sente, senón o que fai con iso.
Quere facer algo?
Si.
Pois conte.
Igual ca o alcalde,
serei parte da solución, non do problema.
Un aumento dos fondos federais
para mellorar as relacións policiais e reducir o crime.
Levando a xente das rúas
a casas que nin se poden permitir nin pedir?
Pechando albergues e aburguesando barrios?
Como propón financiar esa limpeza da cidade?
Sigamos co tema, porque iso facemos no concello.
Veña, home!
Damos un fogar a quen non o ten
e cambiamos os albergues.
Preocupa a corrupción no concello,
na policía, nos fogares sociais...
Co debido respecto, se houbera corrupción,
eliminouse.
Hai moito tempo.
Ou quizais
xa non presumen dela.
NENO DESAPARECIDO RECOMPENSA
Ei, Raya! Sei que estás aí!
Ei, vistes a Raya? Son Tracks!
- Viches a esa zorra? - Lisca da miña casa!
- Débeme pasta. - Non está aquí. Vai buscala.
Xa o estou a facer,
e non vou marchar ata que veña.
Que estades a facer aquí?
- Só quero a pasta. - Marcha!
- Quero os cartos. - Fóra!
Non vou ir a ningures!
Son Tracks! Dáme o meu diñeiro, cabrón!
Fillo de puta! Quero a pasta!
- Non te podes esconder, zorra! - Tranquilo.
Sigue durmindo.
Quero a mamá.
Tranquilo, xa se foi.
Adoita gardar o que atopa?
A xente non leva camisetas ensanguentadas.
Non lle gusta,
pero se é algo de calidade, coma unha tele vella ou unha boa cadeira,
quizais alguén o leve e o use.
Dixo que a atopou no colector.
Temos un vídeo seu recolléndoa detrás del,
mirándoa e levándoa.
Recollina porque me gustou o debuxo.
Despois vin o sangue e pensei...
- Que pensou? - Quería facer algo ben, pero...
Ben por quen?
Seguro que non viu o rapaz?
Non?
E este?
Marlon Rochelle. Viuno?
Síntollo, xefe.
Precísoo de volta.
Deixou algo ó lado do colector antes de coller a camiseta.
A roupa lavada.
Déixana para os da quenda nocturna.
Ter prendas limpas evita que teñan que volver á planta.
O camión vai saír.
Ei, que fixeches?
Fodiches outro can?
Podo botar unha ollada?
Se ten orde xudicial.
Coñézoo?
Si, si que o coñezo.
Parécese un pouco a... Eddie Murphy.
Ten o faro roto.
Arránxeo.
Non teño fame.
Tes que comer, homiño.
Soltádeme!
Vouvos matar!
Que estás a facer?
Vinche seguíndome. Fixéchelo?
Pola reixa?
Non sabes que isto é perigoso?
Metícheste no inferno.
É aí onde estás, homiño.
Ei, sóltame dunha puta vez!
Calade a boca!
Tranquilo.
Gústache debuxar?
Quen é este?
Ten uns bos dentes.
Vouche buscar comida.
Pecha a porta cando marche e agáchate.
Ábrea só para min. Entendes?
Volverei pronto. Ti non saias.
É perigoso.
- Ten reserva? - Non.
Temos que atoparlle algo.
- Vincent. - Jerry.
Á merda!
Quero a hamburguesa e un lumbrigante de segundo.
- Vas ter que traer máis viño. - De acordo.
Lembras a Benji K e Artie?
A súa boca parece un cu de gato e este parece Herman Munster. Nin idea.
Como conseguiron o pase, Jerry?
Danche máis pelexa e rabo ca Hefner?
É moi rancoroso, non o digas moi alto.
Se me desculpan.
Si, descúlpennos.
Falaches con Lennie.
Todos os días os 15 anos que levo traballando.
Non é persoal.
Só é persoal, Gerald.
Por isto non podemos seguir así.
"Ti vai á merda, pero non as túas ideas. Impórtache se che fodemos?"
- Non berres. - Claro que si.
Vou ruxir!
Non chega que meu fillo...
desaparecese, que me queres quitar o último que me queda?
- Eric... - Non está á venda.
Os monicreques só son cola e pelo
ata que alguén lles mete man.
- Vincent! - Eu!
Para xa.
Xusto a tempo. Ola, papá.
Vaste levantar e saír de aquí agora mesmo.
Solta iso.
Quen é o monicreque agora?
- Jerry. - Robert.
Vincent.
Entendo que é un momento duro,
pero estou en contacto co comisario
e aseguroume que a policía está a facer o que pode.
Podédesvos retirar,
o grande Robert Anderson sacou o Rolodex
e arranxouno todo.
Xa estou canso da túa retranca e do teu conto inventado
de que tiveches unha infancia dura.
Queres facer isto agora?
- Sempre estiveches só. - Si.
Algunha vez pensaches por que?
Si.
Viaxes de traballo, seme malo...
Os sinais dun fillo único e solitario.
A fraxilidade emocional de Anne Anderson, miña nai e túa muller,
combinouse coa túa incrible falta de interese
en coñecernos a calquera dos dous e resultou en... Xa sabes...
Vexo que as sesións do Dr. Mason deron resultado.
Ai, si, o doutor Mason.
Daba receitas boas,
- e a vista desde a consulta era xenial. - Para!
Túa nai cre que deberías volver a rehabilitación.
Non teño un problema.
- Cheiras a alcol. - Perdín o meu fillo.
Xa levas moito tempo cheirando,
e dubido que sexa a única substancia que consomes.
Xa sabes, marihuana,
vodka, un pouco de coca...
Oín que o crack é xenial, pero estoume resistindo.
Se volves a rehabilitación, túa nai máis eu apoiarémoste.
Se non...
Que?
Por que tremes?
Porque dás medo.
Papá.
Mush, onde vas?
Non!
Bug, estou subindo!
Acouga, é xenial!
Ves a Estatua da Liberdade?
Está saudando?
É máis alta do que esperaba. Bug?
Bug?
Levaba moito tempo sen velo.
Que lle pasou a Bug? Tiña o pelo máis longo.
Agora os rapaces lévano máis curto.
Se buscas beber, tireino todo.
Denunciáchesme?
Ti mentíchesme. Que esperabas?
Non o sei. Apoio, axuda...
De verdade cres que faría algo así?
Que o mataría?
Sabes, Vincent? Xa non o sei.
Pois eu si.
Se buscas o vodka, non o vas atopar.
Hoxe vin a nai dun rapaz que desapareceu en xuño.
- Marlon Rochelle. - E iso que importa?
Descubrín o que me enfadaches.
Enfadeite eu a ti? Fabuloso.
Quero que te vaias.
Prepareiche unha bolsa con pantalóns e camisas.
Precisas un abrigo novo e tes chicles na chaqueta.
- Cassie. - Non é que xa non te queira,
pero non podo seguir. Estou baleira por dentro.
Creo que vou...
- Mira, vai volver, vale? - Vale.
Se o fai,
teño que ser a mellor nai que poida, e contigo non podo.
E ti tampouco, sabes?
Porque hai algo entre nós.
Non sei cando pasou, pero apartámonos
e apartamos o noso fillo.
Fodes con outro.
Si.
Quen é?
Quen é o tipo con sorte? Merda!
- Coñecino na escola. - O español? Ese neno?
É portugués.
Xenial.
É un home marabilloso e agarimoso.
- Traballa no Camión do Sol. - O mellor.
No Camión do Sol? Entón págolle eu. Ai, non, que é unha ONG.
- Faino gratis, que bo tipo. - Si que o é!
Pasou a noite na rúa comigo repartindo panfletos.
Veu aquí?
Estivo neste piso? Coñece a Edgar?
Si, viuno algunha vez.
Estivo aquí esa mañá cando marchaches
para comprobar se estaba ben porque tivéramos
outra noite de merda xuntos.
E se foi el?
Rouboume a muller, ó mellor tamén me roubou o fillo.
Vincent, acouga dunha vez.
Cantos meses? Non.
Cantos anos che deixei estragar todo o que tiñas diante?
Esperta.
Isto está pasando. É real.
Mírate. Mírate! Que fas?
Noso fillo desapareceu e só podes colocarte e facer monicreques.
Eric vaime axudar a atopar a Edgar.
Vincent, a policía non o atopou.
A policía! E falas dun monicreque?
Si, un puto monicreque de merda.
Meu Deus, é con el co quen falas.
- Tes unha idea mellor? - Miña nai.
Os panfletos non funcionan e dubido que un tipo...
Estou embarazada.
Que...?
E é seu, non?
Si, é seu.
- Non pensei... - Vaia.
Tras o de Edgar, nunca...
A ver se non son a nai máis vella do parque.
- Incrible, non? - Si, moito.
Es unha boa nai.
Moi boa. O rapaz terá sorte de...
Vou saír a buscalo, atopareino
e traereino de volta vivo.
Si.
Baixa e mira os debuxos nas paredes de George.
Son... Son fermosos.
Non sei como fixemos un rapaz así cando nós somos...
Vai á merda.
DESAPARECIDO
Tolo de merda!
Ei, telo?
- Non o tomes todo xunto. - Grazas.
Raya, ven aquí.
Tes o meu diñeiro?
Non tardarei.
Tes esta semana. Busca a forma de pagar
ou esquece o de ser rameira.
Tranquilo, estou niso. Oín que che gustan novos.
O que?
Ai, interésache.
Que me atopaches, Raya?
Xa o verás.
Non podes levar racións dobres.
Teño fame, tío.
Segues negociando, Raya?
Nos tratos co demo, sempre quere que lle pagues.
A ti que che importa, caneco? Mírate.
Sempre o fago. Por iso o sei.
O único que hai no fondo es ti mesmo.
Comisario, verei o que podo facer.
Adeus.
A hostia.
Costello fai unha entrevista na tele
e leva a policía á merda do concello.
Nelson tennos no peto
e agora tamén está Renata falando coa prensa.
Falaches co do lixo?
Si.
Dixo que puido confundirse.
Non sei, pasa algo. Teño a sensación de que o están apremando.
- Quizais rompa se o traio. - Unha sensación non serve.
Que tal a lista?
- Trouxemos algún. - Si?
Un senador xubilado,
comerciais de merda de Wyoming
e un actor famosete no solpor da súa carreira?
Xa cho dixen unha vez,
perdes tempo e recursos con Marlon Rochelle.
- O caso é meu. - Si.
Pero estás buscando no pasado
con redadas antigas.
Admiro a túa dilixencia,
pero fixemos o noso traballo ó pechar o Sierra.
Fai o que queiras, eu só son o capitán.
E eu encárgome dos desaparecidos.
Iso é.
Tina, tivéchelo esperto pola noite? Está alterado.
Non moito.
Desaparecidos.
É Renata.
A hostia.
Fai o que queiras, Ledroit, pero o tempo pasa.
Renata, dúas veces en dous días.
Vale, grazas.
Será puta.
Chamouna a nai de Marlon Rochelle.
Falei con Dana.
Hoxe ás dez, cando remate o traballo. Vai no metro con ela.
Grazas, Tina.
Teño unha prima cuir.
Tes os arquivos do Sierra na mesa, Mikey.
Alguén os mandou ó arquivo, pero volvinos sacar.
POLICÍA DE NOVA YORK
"Promoción da prostitución."
Agárdame unha noite longa.
- A prensa está alborotada. - Como reacción á entrevista.
Tes que demostrar que tamén podes dar.
- Responder ó que din. - Seino.
E por iso, co teu apoio, que agradecemos moito,
o concello fixo un gran donativo á ONG de Bo día, sol.
Darei un discurso no evento da semana que vén para pedir máis axuda.
Teñen que ver que traballamos por toda a cidade.
Por todos os veciños de Nova York.
Saneamento do Hudson organizará o programa de limpeza,
pero Richie está preocupado.
Son periodistas cunha rabecha.
- Seino. - Tes que saír do lume.
Unir os desexos duns poucos cos da maioría.
A xente decente non se sinte a salvo.
Iso é o que digo, Richie!
Todos agradecerán que botes os drogatas das rúas.
Só temos que botalos
e recuperaremos o barrio.
Ten que ser xa. A que esperas?
Estamos listos, fagámolo mañá á noite.
Tes algún problema con iso?
Cando os sumidoiros se enchen, son trampas mortais.
Haberá cadáveres nas rúas de Nova York.
Berrarannos para que os limpemos.
Quizais restaurar sería mellor nome que limpar.
A cousa é que os botes.
O comisario quere que se faga xa.
E que non o vexa o público.
Sr. Di Bari, chamada na liña catro.
Diga?
Chegou o envío.
Temos un problema.
Veu un poli e estivo facendo preguntas.
Pois arránxao.
Que pare.
Ides facer horas extra! Isto vai saír hoxe!
Todo ben?
Perfecto.
Volveu quedar fóra?
Tes fillos?
Maiores ca vostede.
Un vive en Jackson.
O outro, en Atlanta.
Velos?
Non,
pero rezo por eles.
Impórtache se...?
Perdón, podo comprarche máis.
Eu tamén estiven en sitios escuros.
Encerráronme por un crime que non cometera.
Coma a todos os compañeiros de cela que tiven durante 16 anos.
Hai que controlala.
A escuridade.
Non a deixe mandar.
Non sei nada sobre ti, George.
Nunca estivera aquí.
Pero Edgar...
A vida é
tres cuartas partes de curiosidade.
Seu fillo tiña aínda máis.
Víaos correr polas escaleiras.
El desexaba gañar,
pero nunca o deixaba.
Igual ca meu pai,
sempre tiña que gañar.
Poderías ensinarme os debuxos de Edgar?
A que son bonitos?
Espera.
Eu coñezo isto.
Sei o que é.
Un mapa.
Señor Wilson.
Ola.
Cachoume.
Estaba facendo o traballo dun mes nunha semana.
Vincent non está, así que...
Non veño por Vincent.
Xa nos coñeciamos.
Si? Si!
O outro día.
No club Sierra.
No 79.
Só me deron unha advertencia.
- Ninguén o sabe aquí. - Só quero facerlle unhas preguntas.
Vale.
Coñece a Edgar desde hai anos.
Si, toda a súa vida.
Fíxenlle un curruncho para o berce.
Estivo só con el?
Non!
A ver, si,
de vez en cando.
Hostia puta.
Pensa...?
Miña nai, cre que...
Escoite ben.
Adoro os nenos, vale?
E adoro a Edgar.
Vale, iso é... Vaia.
Non podo, teño que...
Teño que rematar este monicreque.
Vale.
Vino no Lux.
Si, xenial, e eu a vostede.
Recoñéceo?
É Marlon Rochelle.
- Vivía preto de aquí. - É novo.
Ten catorce anos.
Non sei, non...
Non.
Gústalle?
O Lux.
Si, hai xente moi divertida.
Cre que alguén o pode coñecer?
Non. Non o sei.
Pénseo mellor.
Só preciso un nome.
Só un nome.
Ricardo.
Sempre está nas pistas de baloncesto.
- Vale. - Polas mañás.
Grazas.
Ei, outra botella!
Ola! Outra botella para a mesa cinco. Está Ricardo?
Non o sei,
foi con alguén.
Ola!
Pásalo ben?
Misha, voulles comprar unhas birras polo traballo.
Queres vir?
Teño que coidar do can.
Estás seguro?
Unha cervexa.
Vale, unha.
Grazas por vir, Sra. Nokes.
Dana.
Sei que o cacharon con Cal nun club.
Seino.
Estaba enfadado cando chegou á casa.
Ponse así ás veces, sabe? Cambia de repente e...
Algunha vez falou de Oito?
Non. Kimberly, a muller de Cal, chamoume a noite seguinte.
E sóubeno.
Por como falaba para calmala.
Dicía as palabras axeitadas, que estaba desolado, pero...
Estaba aliviado.
Aliviado?
- Que? - De que morrera.
Traballaron xuntos dez anos.
Pero ó colgar o teléfono, volveu a mirar a televisión.
É que...
Por iso lle preguntei polo coche. É novo.
E xa ten unha crocadura e rabuñaduras na pintura.
Non podo dicir nada máis.
Fose o que fose que dixo Cal, non lle gustou.
Chega para arrestalo?
Un coche patrulla, vale.
E a matrícula? 338...
Vincent?
Que?
É un mapa.
O debuxo de Edgar no soto é un mapa.
Non o ve? É obvio.
Vale.
Non ten bo aspecto.
Ó mal tempo... Non hai que facerlle.
Vouno atopar con este mapa.
Si.
Suba comigo, fareille un café.
- Veña. - Non quero café.
Cre que toleei. Non pasa nada.
Está... Está ben.
Os máis cegos son quen pechan os ollos.
- Vincent. - Xa o verán.
Fareino realidade. Teño un plan.
Un plan novo!
Tina, vai á casa.
Xa é tarde.
Que tal con Dana?
Ben.
Tina, e as cintas?
Deixeinas...
Pediunas Cripp. Díxenlle que xa estaban no arquivo.
Deberías gardalas na casa.
MARICÓN
Desaparecidos. Ledroit.
Eu...
William Elliot.
É familia súa?
Non.
Elliot.
Morreu.
Está aquí súa irmá, na 517.
Non me deixan tocalo.
Din que non podo.
Volve falar coa poli e teu can morre!
Ei, fóra do medio.
Bo rapaz.
Ei, panoco, estasme ignorando?
Xa te botaron?
- Cabróns. Diferencias artísticas. - Xa sabía que ía pasar.
Onde foi?
O extintor.
Está no mapa de Edgar.
Demostra que se trabucaron.
Si.
Yuusuf, veña, repartímolo todo. É o que facemos sempre.
Xa non. Non fagas esa merda preto do rapaz.
Cres que che darán o diñeiro se o levas de volta?
A nós non nos dan recompensas.
Non estou atendendo.
Arrestaranche en canto chegues.
Meu plan funcionará.
Xa, teu plan.
Veña, Yuusuf!
Paga a débeda doutra forma.
Vai á merda! Ó mellor fágoo.
Non está mal, homiño.
Quen é?
Teu pai?
Pelexades?
Eu tamén o facía. Todo o tempo.
- Pégache? - Non.
As palabras doen igual.
Esa é túa nai?
- Como é? - Boa.
Ten ollos marróns e pelo marrón groso.
- Loitan entre eles? - Moito.
Se querías escapar dos problemas, por que viñeches aquí?
Gústame a túa rúbrica.
Por iso me seguiches?
Estás tolo.
E o caneco?
Armando leas nalgún sitio. Temos un proxecto.
Un proxecto? Agora estades en Wall Street?
Teño un rapaz para os dexenerados
do teu libriño negro.
As promesas son débedas!
Ti espera, xa sabes que lles gustan os novos.
Subtítulos: Marcos Carou Balado