Vivimos nunha cidade con demasiada xente esquecida e desbotada.
Só pedimos que a policía asuma a súa responsabilidade
e faga o seu traballo.
Hai outro rapaz desaparecido.
Marlon Rochelle,
de 14 anos, que xogaba nestas pistas.
Un rapaz coma Edgar Anderson,
pero non conta porque é negro e pobre.
Por iso, pedimos...
Non, esiximos que se tome a súa desaparición con tanta seriedade
coma a de calquera rapaz.
Edgar Anderson leva seis días desaparecido.
Marlon Rochelle non apareceu en 11 meses
e a policía non fai nada.
O tenente de alcalde Costello debe esquecer as promesas
e limpar a cidade que amamos.
Precisamos accións.
Levamos días con isto.
- Ten que ter sentido. - Nada o ten.
Terao.
- Imos en círculos, perdemos o tempo. - Cala!
Non podes aceptar que é culpa túa que fuxira.
Xesús.
Van ter pesadelos.
Se un rapaz o ve saír de detrás dunha porta, foxe.
Cala e concéntrate.
Dóenme os pés.
Ei, Raya, non fumes iso diante do rapaz.
Déixame levalo. Podereille sacar unha boa pasta.
Fun bo con el. Dillo.
Ese diñeiro será meu.
Cres que lavarlle a cara axudarate?
É o teu funeral.
Sé bo. Sé amable.
Sé valente. Sé diferente.
- É do programa infantil? - Si.
Mola.
Gústame o teu estilo, homiño.
Teño que marchar. Falaremos despois.
Ti queda caladiño, coma antes, vale?
Levareite á casa.
Podo quedar con el.
Non vos vou deixar sós.
Ti vés comigo.
Pecha a porta, rapaz.
Marcharán dunha vez?
O ibuprofeno?
Alí.
Ben...
Deberiamos falar.
Ás catro virá un axente inmobiliario.
Non ten sentido atrasar estas cousas.
E o avogado enviou uns papeis.
Deixouno todo claro, pero poderíacho explicar todo
se precisas axuda.
William deixou unha doazón para a orquestra.
Sei que estariamos de acordo en que foi moi xeneroso contigo,
pero xa saberás
que non tes dereito algún ó apartamento.
- Pasamos sete anos xuntos. - Vaite antes do mes que vén.
Michael, sei que o querías,
pero matáchelo. É así.
Trouxécheslle esta enfermidade.
Non sei se á policía lle gustaría saber
que un dos seus mellores inspectores ocultou problemas de saúde.
Ou que teñen un homosexual entre eles.
Sacaches a foto da neveira?
A nosa?
- Non sei de que falas. - Sei o que estás a facer, Caroline.
Quería a teu irmán. Moito.
E vou dicir isto sen malicia, porque sei o que doe,
pero estás borrando sete anos de algo...
De algo extraordinario que atopamos xuntos.
En serio?
Eu non son a razón do seu sufrimento.
Pillouno doutra persoa. Eu non estou enfermo.
Non arruinei a William.
Amábao.
Tanya, vaste xa?
Vou contigo.
Ola, chamou á familia Anderson.
- Deixe a mensaxe tras o sinal. - Tras o sinal!
- Deixe o seu número. - E deixe o seu número!
Bingo!
Ola?
Atopei o seu fillo.
Ola, quen é? É broma?
Ten o puño da chaqueta roto.
Non o fagas.
É vermella.
E ten un lunar no ombreiro,
no dereito.
Está ben? Fixécheslle dano?
Está a salvo.
Que precisas? Que queres? Que...
Por favor, tráeo.
Por favor.
Dille que queres a pasta.
Estou na cabina entre a 34 e a Sexta, fronte á lavandería.
- Traia o diñeiro. - Vale.
En efectivo. Levarei o rapaz ás nove da noite.
Se vexo polis, non llo darei. Se fala con alguén, non estarei.
Vale. Podo falar con el, por favor?
Por favor, podo...?
Xenial, traerá ós polis. É unha trampa!
Que pasa, vasme ignorar?
Si, porque non me fío de ti. Pensa un plan propio.
Viviu un tempo baixo terra, así que é algo tímido,
pero pronto teremos outro amigo en Bo día, sol.
Ben!
Algo non funciona.
Pero non pasa nada. Sorride.
- Lembrade por quen o facemos. - Jerry e a banda.
- E Vincent? - Ola, Cassie.
Ola, Murray.
- Levo días sen velo. - Onde está? Teño que falar con el.
Onde está? Precísoo.
Despedírono, Cassie.
Botárono.
Estes debuxos son seus.
Ese é Eric.
Imos probalo hoxe.
Hai unha gala solidaria de Bo día, sol.
Cala a boca, Ellis.
Botáchelo?
Lennie, facía que mellorases e avanzases.
Sacou o mellor de ti, non só de si mesmo. As súas ideas...
Son disparatadas e eu moldéoas.
Eu conseguín isto, fago os tratos.
Cal foi o teu último monicreque?
O último que fixeches ti de cero?
Xa estou canso desta historia.
Todos sabemos que el é o xenio
e eu trato cos xefes porque el non sabe.
Ronnie?
É un adicto.
Síntoo, pero ía cargarse o programa.
Os ollos están mal.
Aquí.
- Si. - Que gana...
Mala idea, Vincent.
Tarde.
Dáme a man.
En PLN e Bo día, sol
estamos moi orgullosos do traballo da ONG
para alimentar os nenos e as familias da nosa gran cidade.
Que hostia é isto?
Hoxe reunímonos para limpar
o barrio que amamos.
Tamén é fantástico ter aquí a empresa de saneamento do Hudson,
que limpa as rúas para recuperar a grandeza da cidade!
Agora dou paso
a un dos maiores apoios da ONG,
o tenente de alcalde Richard Costello.
Que fai aquí esa rata?
Moitas grazas, é xenial vervos a todos.
Que fai?
Nuns momentos coñeceremos o noso novo amigo,
pero antes imos falar do noso programa
para restaurar e apoiar a rexeneración e a mellora de Nova York.
Vaia!
Si!
- Si! - Como?
- Pechando os refuxios? - Non, señor.
- Botando xente á rúa? - Non!
Imos limpar as rúas,
trasladar refuxios e construír fogares.
Mentira.
Xa o verá.
Vale, agora teño a sorte
de presentar a meus amigos de Bo día, sol,
que me dixeron que hai un neno novo na cidade.
Non es ti?
Sé bo, Bug.
Ei, que dicides dun neno novo?
É algo tímido.
Hai tempo que non ten casa,
pero vai vivir con nós en Bo día, sol.
Pronto o veredes na tele.
Ei, Eric!
Eric, ven, non sexas tímido!
Aí está!
Vale, xa vou!
Árbores verdes, ceo azul,
sae o Sol e brilla a súa luz.
Que hostia é iso?
Veña, imos xogar, dáme a man!
Bo día,
Bo día, sol!
Ola a todos!
Como estades?
Son Eric,
e non esquezades o meu nome.
Xesús, María e Xosé.
Esa cousa é o teu plan para que o raparigo volva?
Tia? Ai, Deus...
Cassandra.
Anne, veño pola recompensa.
- Saca o abrigo, farei un té. - Quero os cartos, non té.
- E os 25 000 $ que trouxo Vincent. - Para que?
Non preguntes, confía en min.
Terás que esperar. Robert saíu e ten a clave da caixa forte.
- Chamareino. - Non.
Cassie, se precisas diñeiro preciso a Robert.
Vale, chámao.
Estás pálida. Enfermaches?
- Non. - Vincent debería coidarche.
Foise. Pedinlle que marchase.
Cando?
Anne, o diñeiro.
Pareces esgotada.
Quéreste deitar?
Eu vou chamar a Robert,
ti descansa.
Si que estou cansa.
O cuarto de Vincent é tranquilo,
e levarame unha hora
sacar a Robert do despacho.
Seguro que levas días sen durmir.
Esquecera canto se parece Edgar a Vincent.
Cassie.
Ricardo!
- Cruza! - Veña!
Estou libre!
- Ricardo, a bóla! - Estou só!
Pásama!
Pasa a bóla, guapecho!
Viches iso? Que che dixen?
A hostia, que che dixen?
- Ei, Ricardo! - Que pasou?
- Ricardo! - E ese do traxe?
- Ei, o de vermello! - Quen é?
Un momento.
Es Ricardo?
Falei cun amigo teu hai uns días.
- Coñeces a Marlon Rochelle? - Non falo coa poli.
Podemos falar en comisaría se queres.
- Non o coñecía moito. - E por que levas a súa camiseta?
O dorsal 12, non?
É o seu.
Súa nai ten unha foto súa con esa camiseta.
Cambiámola a última vez que o vin.
A súa cheiraba raro. Pasamos todo o día xogando.
Dixo que quedara con alguén pola tarde.
"Con alguén"?
Non o sei, nunca máis o vin.
Traballas no Lux?
Si que o fas.
Acompaño á xente.
Traballas para TJ?
É o teu chulo?
Viches a Marlon no Lux?
Quere que me maten?
Pregunte máis parvadas e tocaralle buscar o meu corpo.
Ei.
Con que número xogas?
O máis forte: o oito da sorte.
Se o atopa, dígalle que a quero de volta.
Xa vou!
- Que...? - Sae.
Estás ben?
Marlon Rochelle era de TJ?
Xa falamos disto.
- Non mintas. - Coñece as normas.
Díxencho, teñen que ser legais.
Só o fago así.
- Mikey. - Víchelos xuntos?
O rapaz está morto. Quen desaparece así está no fondo do porto.
O 12 de xuño.
Preciso os vídeos de seguridade desa noite.
Bórranse todas as semanas, xa o sabes.
Xa o rexistrastes todo.
E gravades por enriba a semana seguinte, seino.
Quen as borra?
Non.
- Coñezo a TJ dende que era novo. - E a min.
Búscame algo
que amose a Marlon Rochelle no Lux o 12 de xuño.
Vale.
Só che vira así cando morreu túa nai.
Busca a fita.
Ven cando queiras falar, Mikey.
Mikey, chegou a cinta que esperabas.
Unha cámara preto da escola.
Sae o rapaz o día que desapareceu.
Ben, pona.
Xa preparei as dúas.
30 DE ABRIL DE 1985 - 9:45 DA MAÑÁ
Pon a seguinte.
30 DE ABRIL DE 1985 - 9:46 DA MAÑÁ
Por que vai tras ese tipo?
Párao aí.
Tina, chama o debuxante, a ver que pode facer.
Por que o está seguindo?
Podería ser el.
Manda a descrición ós axentes, pero non á prensa.
Non a envíes á prensa. A ver se o temos no arquivo.
Bonito traxe. Quen morreu?
Un amigo.
Síntoo.
Atopamos un sospeitoso con Edgar Anderson nas cámaras.
- Imos debuxar un retrato. - Ben.
Cando o teñas, tes que sacalo. Viches a Renata nos xornais?
Oxalá puidese arrestala a ela.
Falei con Dana Nokes hai unhas noites.
A muller de Nokes.
- E que? - Tiña medo.
A noite que morreu Kennedy, Nokes chegou tarde.
E o coche tiña unha crocadura.
- Que insinúas, Sherlock? - Marlon Rochelle é Oito.
A noite que desapareceu, levaba unha camiseta con ese número.
Díxoo Kennedy, que era sobre Oito.
Dana deixou escapar que Nokes estaba enfadado.
Creo que traballaba no Lux.
- Quero interrogalo. - Estás seguro?
Si.
Acusar un axente de asasinato
é... moi forte.
- Cripp, non é algo... - Esquéceo.
Cáesme ben, Mikey.
Sempre me gustou a túa determinación,
pero tes que ter coidado.
Coidado?
Si.
Non cabrees a xente.
Tes un sospeitoso polo do rapaz de nove anos.
Concéntrate no traballo.
Cando teñas o retrato, déixamo ver.
- Pero... - Non sigas.
Rematamos.
É a terceira vez esta semana. Avísame cando cheguen.
Controla a túa muller.
- Ei. - Que tal? Alégrame verte.
E a min.
Si, pillei un pervertido na rúa 42.
Barrio de merda.
Xa os coñeces.
Falo en serio, Michael.
Se caes sete, sube oito.
Ninguén vai facer o que ti fas.
É preliminar, traballareino máis a ver se o arrestamos.
- Grazas. - Segues cos asaltaberces?
Si, todos maricóns.
Que hostia dixeches?
A ti que che pasa?
Desaparecidos.
Si, un momento.
Mikey, é Robert Anderson.
Vale.
Ledroit.
Aí está!
Vaia.
Ei, que é iso?
Veña, sei que o queres dicir. Sóltao.
Se lle dou a miña avoa en cadeira de rodas unha pota de cola e unha bolsa de merda,
na que ma casquei
antes de deixarlla no colo,
faría un traballo mellor con... iso. Non sei nin como chamalo.
- Eric. - Non é Eric.
- É para limpar a cidade. - Xa.
Limpar a merda.
Falando do cal, cheiras a merda.
Cando te duchaches?
A hostia, onde vives?
- Cassie quere verte. - Ben.
- Pois voume. - Si?
Búscache Henson para o de Nadal?
Non.
Vou atopar a meu fillo
e traelo á casa, onde ten que estar.
Xa sei o que pensas. Este tipo toleou.
Nunca estiven máis cordo.
Estaba seguindo algo, deixouno todo anotado.
Fixo un mapa, só teño que entendelo.
Entendelo todo.
- Podo axudarte? - Non hai máis.
Empeza a chover, que ben estivo! Grazas!
- Hai que volver ó parque. - Chámante os amigos.
- Adeus! - Grazas!
Tamén son teus.
Grazas!
Vai á merda, Mal día, sol.
Que fai aquí?
Chameino eu. É o máis seguro.
Non quero falar máis disto.
Cassandra, deixámoste durmir.
Dixeches que me espertarías. Que hora é? Chamastes a policía?
Crías que te iamos deixar soa con tantos cartos?
- Telo todo aquí. 25 000. - Xenial.
Cassandra, dadas as circunstancias
é normal que avisásemos a policía.
Son moitos cartos en efectivo.
Que che dean, Robert.
Cassie, fala con nós.
E a ti tamén!
Seguro que quen chamase díxoche que non falases con ninguén,
pero prométoche que o ben de Edgar é a nosa prioridade.
Seremos discretos.
Cassie, esta noite limparán as rúas.
Podería ser perigoso.
Non che darei o diñeiro se Ledroit non vai contigo.
Vale.
É hoxe ás nove,
na cabina fronte á lavandería entre a 34 e a 9.
Dásme o diñeiro?
Grazas, Tia, xa o fago eu.
Grazas, Tia.
Non viches a Vincent?
Non nunha semana.
Que fixen para merecer este fillo?
Algunha vez o viches, Robert?
Bo día, sol?
Non teño tempo.
Pois faino. É precioso.
E é teu fillo.
Deixei de ir tras el hai moito tempo. Ti tamén deberías.
Temos que marchar.
Ei, onde estabas? Nada de tratos, só quero o diñeiro.
Teño o que che quería dar.
Seguro que si.
Eu non faría iso, hai polis por aquí.
Cres que lles importa?
Dáslle igual ó mundo, Raya.
Dáme o diñeiro ou morre.
É novo.
Canto?
Nove ou dez. Pódocho traer antes de mañá.
Xa, seguro.
Sabes que o queres. Teñen apetito por isto.
Tráiocho e saldamos a débeda.
Non xogues comigo, Raya.
Hoxe. E agora, marcha.
Xa o verás.
- Parecía novo ou vello? - Non o sei.
Non moi novo,
pero tampouco vello.
Nos 20 ou nos 30.
Tiña acento francés, creo.
Os axentes esperarán nos arredores ata que o vexan.
A prioridade é a seguridade de Edgar.
É ese?
Si.
Dálle tempo.
Pensa se o recoñeces.
Non o sei. Quizais.
Desaparece moita xente, non?
É sinxelo perderse nesta cidade.
Coma Marlon Rochelle?
Esa é a hamburguesa.
Arañeiras.
Arañas.
Cervexas? Non.
Viño. Zapatillas.
Pizza.
Xa imos, Edgar.
Mira os azulexos.
Aquí.
Espera, ese... É o seu grafiti.
Ai, si.
- Estamos preto. - Ti cres?
Aí hai outro.
Anotaba onde están os grafitis.
No azulexo roto, "YU".
O sinal, "Y...".
E outro. Estaos seguindo.
Está aquí.
Ten que estar por aquí, xa falta pouco.
Onde demo vas agora?
Son as sinaturas, fixo un mapa delas.
Por que se non ía baixar aquí?
O mapa leva á tolería.
Repasémolo outra vez.
Chámase Yuusuf. Ven por comida moitos días.
Onde vive? Nas rúas?
Ás veces.
Outras, baixo terra.
- Baixo terra? - No metro?
Alí está máis protexido de vós.
Adoita estar na rúa do Lux.
Véxoo cando vou recoller as sobras que nos dan para a furgoneta.
É un grafiteiro, non é mala persoa.
Si que o é! Secuestrou a meu fillo. Teño que...
Cassie.
Non podo chegar tarde.
Non o farás, confía en min.
Que confíe en ti, xa.
Estaremos esperando na cabina.
Perdoade.
- Que? - Yuusuf Egbe. Non temos moito.
Furto, conducir bébedo...
Parece que vive no metro.
Prepara un equipo para ir hoxe.
- Se non aparece, manda isto. - Xa o fixo Cripp.
Mandou o esbozo e o vídeo á prensa.
Por que me complicas tanto o meu traballo? O caso é meu.
Non tiñas dereito a mandalo!
Foi un favor.
- Non ía aparecer. - Agora non.
- Se ve iso, vai fuxir. - Pois vai ó metro.
Nunha hora entrarán os de saneamento cunha ducia de axentes.
Vai con eles, é a mellor opción.
- Primeiro nós. - Non é cousa miña.
- Nunca é cousa túa, capitán. - Non protestes!
Pedinche que te centres no caso
e agora non queres o meu apoio?
Tes razón, son o capitán!
Parece que esqueces con quen falas.
Estás ben, Mikey?
Ese amigo teu era moi próximo?
Enténdoo.
Teño amigos ós que quero coma irmáns,
perdín o mellor hai dez anos
dun aneurisma.
Pero non me cego, e ti tampouco deberías.
Non fagas inimigos, Mikey.
A túa reputación morrería.
Veña, móvete.
Son case as nove, non chegues tarde.
Meus homes xa baixaron.
Cambio de plans.
Imos baixar ó metro, van limpalo hoxe.
Buscaremos mentres ti vas á cabina.
- Teremos axentes cerca. - Xa fuxiría.
Non digas iso.
É certo. A policía é brutal.
Son case as nove.
Cagástela pero ben.
Merda!
- Fóra. - Ei.
Pecha a porta.
Onde está a cinta do 12 de xuño do ano pasado?
Non o sei.
Marcamos o día, rañámolas e comezamos de novo.
Nove de xuño. Dez.
Once.
13, 14, 15 e 16, están todas.
Falta a do 12.
- Non sei nada. - A cona.
Cobras por velas, borralas e cambialas.
As de todas as cámaras,
a porta, a calexa,
a pista, o baño e a barra.
Pero cagáchela.
Algunhas semanas non as borrabas enteiras.
Agora non sei
quen é ese que entra no club.
Quen é, TJ?
Un pillabán.
Mira ben.
Non vexo nada.
Deixáchelo entrar?
Dime que non.
Veña.
Dime que nunca me decepcionarías.
Veña, tío!
E o 12 de xuño?
Deixáchelo pasar ese día?
- Mira, Gator... - Sabes como é dentro?
Era un neno, TJ.
Un...
Onde está a cinta do 12 de xuño? Sei que o sabes!
- Nunca perdes nada. - Non...
Apúntalo todo no teu libriño negro.
Onde está? Dimo!
Aquí o está.
Mira todos os números e clientes, miñoca!
Merdeiro.
Tráeme a cinta.
Por que? A hostia!
Confiei en ti e fodíchela.
Cacho merda.
Busca a cinta ou es home morto.
Onde estamos?
Perdémonos, Vincent.
Edgar débeche odiar se che fixo vir aquí.
Admíteo, non sabes onde vas, verdade?
O único sitio ó que sabes como chegar e ó fondo da botella.
- Grazas por darme a razón. - Vai á merda.
- Por que fuxiu se non, Vincent? - Vai á merda!
O único que está na merda es ti.
E iso?
Por favor.
Ei! Que che dean!
Edgar non está aquí.
Nunca estivo aquí.
Non o vas atopar na vida.
Non podes compensar o que fixeches.
Nunca vas cambiar.
E é culpa túa, colega.
Culpa túa.
Non. É mentira.
Pois claro.
Quéreste colocar.
Ei.
Dásme unha calada?
Teño cartos.
Iso é.
Déixate voar.
Non te me achegues! Fóra!
Non é de túa nai, pero precisas forza
para poder volver á casa.
Comigo estiveches a salvo. Dillo a teus pais.
Faralo por min?
Queres volver, non?
Que?
Non a botas en falta?
Pero a teu pai non.
Vale.
Por que?
Dáme medo.
...nova pista no caso de Edgar Anderson, de nove anos.
O fillo de Vincent Anderson,
creador do programa infantil Bo día, sol,
e neto do promotor inmobiliario Robert Anderson.
A policía publicou este esbozo dun sospeitoso...
Ei, es famoso!
...visto co rapaz cando desapareceu.
Ei, déixame levalo a min.
- Non. - Agora non o podes levar.
Non.
Están dicindo que nos van limpar hoxe.
Isto vaise encher de polis.
Como o vas esconder cando cheguen?
A túa faciana vai estar por todas partes.
Non poderás saír á rúa en semanas.
Todos saberán quen es.
Eu ofrézoche unha saída.
Estás fodido, tío.
Son a única que che pode sacar.
Prepárao, eu estarei atrás.
Ei.
Como lle pase algo... Falo en serio, Raya.
Colles os cartos e volves.
Vale.
Merda!
Temos ordes de entrar no túnel!
Liberádeo e saíde nunha hora!
Que non quede ninguén baixo terra.
Hai que botalos como sexa necesario.
Era un bebé pequenísimo.
Nin tres quilos.
Collino así nas mans.
Telo?
Si, suxéitolle a cabeza.
É pequeniña.
E os pés tamén.
Era incrible que o mundo no lo confiara.
A min.
E deixeino ir.
Decepcioneino.
Só precisaba...
O único que ten que facer un pai é mantelo con vida.
Que respire.
Agarralo forte.
E non o fixen.
Non o fixen.
Non me estraña que fuxise.
O meu bebé.
Xa comezaron.
Témonos que ir, pasan das nove.
Yuusuf, non xogues agora!
Non pares, Edgar.
Pégate á parede.
E a Raya. Vaiche levar con mamá.
Teño medo.
Non o teñas.
Logo estarás con túa nai.
Merda!
Abre os ollos e as orellas.
Vai pola dereita das vías e non pares.
- Queda con Raya. - Veña.
Sé bo. Sé amable. Sé valente.
Sé diferente.
- Sé diferente. - Todos fóra!
Collede as cousas e fóra!
- Veña, témonos que ir. - Edgar?
Edgar!
Veña, é aquí arriba.
Veña! Móvete!
Apura, ven comigo. Dáme a man.
Veña!
Veña.
Apura, Edgar. Que miras?
Estasme matando.
Veña, imos tarde.
- Queres ver a túa nai? - Si.
Pois temos que marchar. Veña.
Iso é,
primeiro un pé e despois o outro.
Non quero.
Veña.
Teño medo.
Veña, non pares! Imos chegar tarde!
- Quero a mamá. - Esquécea.
Voute levar con alguén.
Ei!
Merda.
Merda!
Edgar, temos que seguir!
- Dáme a man. - Quen é?
Apura e dáme a man.
- Vou esvarar. - Estou aquí.
Veña, sube. Estou a morrer, rapaz.
Edgar.
Ei, panoco.
Viches isto?
Edgar?
Subtítulos: Marcos Carou Balado