Ben, quen vai agora? Con crema e azucre?
Toma.
- Aquí tes. - Grazas.
Cassie, volve á casa.
Levas toda a noite esperta.
Parece que eles tamén.
As críticas ó concello aumentan
por subestimar o problema de vagabundos da cidade
no seu intento de limpar Nova York esta noite.
As inundacións nos túneles durante a evacuación
forzou a centos de senteito a saír á rúa. Seguiremos informando.
Noutras novas,
a policía continúa na busca de Yuusuf Egbe,
vagabundo vinculado coa desaparición de Edgar Anderson,
mentres a preocupación pola seguridade do rapaz desaparecido aum...
Ei, Gator.
- Coidado. - Xa.
Perdoa.
De William?
Toma.
Como era William?
Gracioso.
Pesado cando quería.
Axudábame a non comerme a cabeza. Facíame sentir na casa.
Como o coñeciches?
Escoiteino tocar.
No Lincoln Center. O tema que tocou...
Rompeume, tío.
Ó rematar díxenlle que me encantara.
E... o resto é historia.
Sabía o noso?
O bastante. Temos unha historia.
Si.
Témola.
Grazas.
Por esta noite.
Por estar aí.
Aínda non fixen nada.
Non podo volver vela.
Vai ás 23:23,
antes non pasou nada.
Saqueilla a TJ antes de que fuxise.
CÁMARAS DE SEGURIDADE - CINTA 8
12/6/84
LOBOS
Merda!
Será un día seco con temperaturas máximas de...
Vou á comisaría. Todo ben?
Si.
Canto tempo?
Cando se saiba, Homicidios chegará ó Lux nunha hora.
Non fagas iso, Mikey. É cousa túa.
Homicidios?
Que demo che pasou?
Usa o teu poder e fai algo con el.
Aquí tes nomes bastantes para facer dano.
Fai dano, Mikey.
Sei que o levas dentro.
Que faga dano?
Temo que o farei ata que non poida parar.
Ata que me teñan que levar.
Levo tanto tempo finxindo que teño medo.
Levo unha furia tan dentro de min que xa non a podo esconder máis.
Ben.
TJ anotou todos os nomes.
A que está fermosa?
Si.
En pé.
Chamou a Sra. Anderson preguntando se sabemos algo máis.
Seu marido aínda non chegou.
Supoño que estivo toda a noite esperando.
Seguiremos buscando a Edgar Anderson e a Yuusuf Egbe.
Están a protestar no parque.
- Foron case todos os axentes. - Faino.
Vale.
Estás ben?
Cripp buscábate.
Vide todos.
Veña!
Quero que vexades esta cinta.
O que contén poderíavos perturbar.
Os homes que aparecen no vídeo son policías de Nova York.
- Ledroit, para. - Mirade a data.
- 12 de xuño do ano pasado. - Ledroit.
O que vedes é o asasinato de Marlon Rochelle.
Tes que llo dar a Homicidios.
Spence, Bryson, arrestade o detective Nokes.
- Spence, avísote. - Xa!
Ei, non! Onde vas?
Willis e Lopez. Imos á planta de saneamento
a por Alexander Lakatos e Misha Varga.
- Precisas unha orde. - Xa!
Que hostia fas?
O que debiches facer ti desde o principio.
Non me toques.
Este caso é meu, Cripp.
Meu.
Ou chamo a Asuntos Internos?
Seguro que lles gustaría saber canto fixeches.
Hostia, ou podemos ir á prensa.
- Crucificaríante. - Dáme igual!
Non o fagas, Ledroit.
Xa o fixen.
Aparta.
Merda!
Ei.
Panoco!
Esperta!
Non vas atopar a teu fillo tirado no chan.
Apártate de min.
Xesús, miña cabeza.
Non quero problemas, só busco as miñas cousas.
Non, espera.
Isto fíxoo meu fillo.
Meu rapaz, Edgar.
Fíxoo el. Coñécelo?
- Coñeces a Edgar? - Non sei nada.
Que? Coñécelo. Isto é...
Que hostia fixeches co meu fillo?
Se lle fixeches dano, mátote!
Dano? Axudeino!
Non che creo. É mentira.
Atopeino e coideino.
Tíñache medo. Non me estraña que non quixese volver.
Chámaste Vincent. Túa muller é Cassie.
A nai de Edgar.
Dáseche moi ben pintar.
E Cassie...
Ule a café e flores.
- E a cigarros. - É certo.
Non quería que pasase isto. Veu el.
Seguiume.
Vale?
Onde está?
Onde?
Cruzo polo sumidoiro, é como baixo.
Hai que baixar, pero é perigoso se non sabes como.
A noite seguinte, escoitamos un rapaz.
Supoño que me seguira e caera.
Que hostia dis?
Que se fixo dano?
Estaba rabuñado e tiña cortes.
- Merda. - Oíches?
Pero coideino. É bo rapaz.
- Moi bo. - Xenial.
- E perdíchelo. - Cala a boca!
Entón vin a miña cara nas novas, así que o mandei de volta.
Que dis? Onde?
Non quería ir, pero...
- Polo sumidoiro. - Polo... Por cal?
Está aí diante. Xiras á esquerda.
Séguelo e queda á dereita. Xúroche que fixen o que puiden.
- Guíame. - Eu marcho.
Que fas? Tes que guiarme!
- Quedas só. - Merda.
Decidiu non volver.
Non quere ir á casa porque es un pai de merda.
- Un drogata. - Cala!
Ei! Fuxiu pola túa culpa.
Non!
Tíñache medo. Ó seu propio pai.
Non. Por que ía ter medo?
Xa non chega con preguntar. Tes que escoitar as respostas.
Culpas os demais
pero non miras no espello.
Os monstros non están baixo a cama, Vincent.
Es ti.
Morre!
Despacho de Di Bari. O señor Di Bari non está agora mesmo.
Merda!
Policía, non se mova!
Arriba as mans! Non se mova.
- Policía, abra! - Saia coas mans arriba.
As mans na cabeza, baixe. Non o vou repetir.
Móvase xa! E aparte.
DESAPARECE O NETO DO ROBERT ANDERSON
A NAI SEGUE LOITANDO
NON HAI PISTAS DO ADOLESCENTE
LOBOS
Ben. Richard!
- Ven á foto. - Vale, si.
Case rematamos.
- Policía, abran paso. - Sorride.
Richard Costello,
queda arrestado polo asasinato de Marlon Rochelle.
- Esposádeo. - Di Bari.
- Queda arrestado. - Coidado co traxe.
Ten que ser un erro.
Non digas nada sen un avogado, Richie!
Fóra. Sabe quen son?
Señor Costello!
- Tenente! Que pasou con Marlon Rochelle? - Tina, que?
A un lado.
Atoparon un corpo.
Non...
Onde estaba?
Preto do Hudson,
embrollada no corpo dunha muller.
Non sabemos quen era, pero parecía unha senteito.
Non descartamos nada,
pero é posible que a viran con este abrigo
con Yuusuf Egbe.
Como morreu?
Afogou.
Comezamos a buscar na zona.
Está morto.
POLICÍA DE NOVA YORK DISTRITO 27
Esta cinta indica que es responsable
da morte de Marlon Rochelle.
Roubaba dos teus beneficios.
Facía maxia tras o club e non vías o diñeiro.
Acóllome á Quinta.
Pero Kennedy desenvolveu escrúpulos e empezou a falar.
Matáchelo por iso?
Acóllome á Quinta.
Quen o chamou para desfacerse do cadáver?
Acóllome á Quinta.
Sr. Lakatos,
atopamos cocaína na caixa forte da súa empresa.
Recoméndolle que busque un avogado e fale.
Acóllome á Quinta.
Chámano e...
Que?
Acóllome á Quinta.
E que?
Gústalle gardar un agasallo?
Recoméndolle falar, Misha.
Os que quedan contigo.
Os que...
non che deixan durmir.
E Marlon Rochelle.
Onde o deixou?
Onde vai todo o lixo.
E quen lle ordenou facelo?
Bruno Di Bari.
Cuñado do concelleiro Costello.
Ten que contarnos o que pasou.
Agora.
Non quería que lle pasara isto.
- Non pedín... - Que o mataran?
Non facer nada?
Non me fixeron caso. Eu...
Tentei detelos.
Esposáronme. Non era quen de mirar.
Pero escoitábaos. Pegábanlle puñadas e patadas.
Pedía axuda e non fixen nada.
Son escoura.
Sabe o que se sinte ó pasar toda a vida escondido?
Tentando encaixar.
Rezando para que non o vexan.
O rapaz viuno.
Fíxoo.
E morreu por iso.
Morreu... por iso.
Morreu por iso.
SALA DE INTERROGATORIOS
Grazas.
Viron a Edgar preto do parque.
Edgar.
Meu Deus, Edgar!
Xesús.
Merda.
A hostia.
Ola, chamou á familia Anderson. Deixe a mensaxe tras o sinal.
Tras o sinal!
Deixe o seu número.
E deixe o seu número!
Bingo!
Cassie, son o inspector Ledroit. Colle.
Ola?
Xa chega.
Teremos ventos do suroeste con tempo estable.
Última hora en directo desde Nova York.
Continúan as protestas en Central Park.
Informaremos en directo durante todo o día.
A expulsión dos senteito dos túneles
provocou furia contra o concello,
que afronta moita...
Perdón.
O concello di que quere axudar.
Perdón.
Pero o único que fan é botar os pobres
para facer sitio para apartamentos e hoteis.
- Desculpe. - É xusto?
Non!
O que para uns é unha beirarrúa
para outros podería ser o salón,
o cuarto ou o baño, non?
- Si! - Non é xusto. Merecemos estar a salvo.
- Merecemos encaixar. - Aparte.
- Queremos teitos para todos! - Atrás.
Teitos, non senteito!
- Teitos, non senteito! - Atrás.
Teitos, non senteito!
ESTUDIO 4
- Vincent. - Si, ola.
Non podes entrar!
Onde demo estás? Onde estás?
Hostia, onde estás?
Merda.
A puta merda.
Hostia.
Que demo che fixeron?
Usaron parafusos, non cordas.
Veña, voute sacar de aquí.
Imos buscar o rapaz.
Teitos para todos!
- Teitos para todos! - Ei!
Teitos para todos!
Baixa!
Sae do escenario, tío!
Ei!
Si!
Os dos xornais, mirade aquí!
Ei, Edgar.
- Edgar, amigo! - Teitos para todos!
Escoitas?
Non vou ir a ningures.
Edgar, vesme? Edgar?
Edgar, escoita, por favor.
Dáme un momento, vale?
Que queres, raparigo?
Unha torrada, por favor.
- Senta, vai agora. - Conseguíchelo! Son eu, Eric!
Espero que vexas isto, porque teu pai é parvo,
pero sínteo.
Sínteo moito.
Todos merecemos un fogar no que non teñamos medo
e el fracasou.
Pero pode mellorar.
Quere facelo.
Farao.
A verdade é...
Escóitasme, Edgar?
A verdade é...
Á merda.
A verdade é que...
"Todos queren cambiar o mundo,
pero ninguén cambiarse a si mesmo."
De quen é?
De Tolstoi.
Leo Tolstoi.
Vou cambiar, Edgar.
Si! Queremos cambios!
Cambios para todos!
Eric!
Cambios para todos!
Non. Non rematei.
Ei, o micro.
Edgar, colega,
se ves isto...
Bótoche unha carreira.
Vémonos alí.
Veña, Eric!
Vincent!
Perdón.
Mirade, é Eric! Espera!
É Eric!
Eric!
Eric, corre!
Vaia idiota.
Edgar?
Panoco imbécil.
Sae da estrada!
- Escóitasme? - Papá!
Edgar.
Edgar!
- Cabrón! - Meu Deus, estás vivo!
Edgar!
DESAPARECIDO MARLON ROCHELLE
Quedou durmido.
Chamarei cando poidades visitar.
Son eu.
Son tóxico.
- George. - Señor Anderson.
Ben.
Noutras novas, informáronnos de arrestos
pola desaparición de Marlon Rochelle,
que se sospeita tivo que ver co club Lux.
O seu dono, Alexander Gator, non pode comentar.
Unha redada de hai seis anos no seu vello club, o Sierra,
expuxo tráfico de menores
con clientes importantes,
incluídos un senador, un actor de Hollywood
e o xefe creativo dun popular programa infantil.
Máis detalles provocarán o fin de carreiras,
xa que os detalles están saíndo á luz.
Es home morto, Nokes.
Ola, chamou a Leonard Wilson. Non podo contestar.
Deixe a mensaxe tras o pito. Que teña un bo día.
Noutras novas, continúa a busca
dos restos de Marlon Rochelle, de 14 anos.
Espérase que atopalo poida rematar
este período escandaloso e tráxico na historia de policía de Nova York.
Ó falar hoxe coa prensa
e implicar o extenente de alcalde Costello e os seus socios,
a Sra. Rochelle dixo isto reflexionando sobre a morte do seu fillo.
Meu fillo... tiña 14 anos.
Un día, saíu e nunca volveu.
Estaba cheo de amor.
De esperanza.
De confianza na xente.
Mais este mundo non é xusto...
PATROCINADO POR BO DÍA, SOL
e non ten regras xustas.
Violaron a súa confianza, pero...
O amor e a esperanza permanecen.
Mentres viva,
non abandonarei o amor.
Nin a esperanza.
Meu fillo merecía vivir nunha cidade que o amase,
nunha cidade que o protexese.
Merecía e esperaba algo mellor ca isto.
Teño a esperanza de que... a cidade, de que nós... podemos mellorar.
Non mañá, senón agora mesmo.
Meu fillo chamábase Marlon Rochelle.
Facédeo mellor.
Polo meu fillo, por todos.
Por Marlon.
Por favor...
Facédeo mellor.
UNS MESES DESPOIS...
Vincent.
Papá.
Grazas por vir.
Tes bo aspecto.
Estou... Estou ben. Mellorando.
Espero algún día estar ben.
Estaba pensando algo.
Lembras cantos anos tiña cando viñemos a este zoo?
- Teño unha reunión en 20 minutos... - Catro ou cinco.
Chegamos cedo antes de que tiveses que ir traballar.
Entramos pola porta e dixeches:
"Bo día, sol."
Lémbralo?
Vimos as londras,
os monos, os osos polares...
Amaba os osos polares.
- Non sei que ten que ver... - E ás veces levábasme tomar...
Torradas.
Si, torradas.
- Esquecera as torradas. - Teño que...
Papá, houbo unha época...
Houbo unha época na que te admiraba.
Ata te respectaba.
Pero xa non.
Este parque que amas,
no que ambientaches o teu programiña,
aprobouse no 1857
cando os negros libres
e os irlandeses e alemáns inmigrantes que vivían aquí
tiveron que deixar Seneca Village
para que os neoiorquinos puidesen pasear cos fillos.
Non tes que respectalo, pero non podes negalo.
Chámase progreso, Vincent.
Ou roubo.
Adeus, papá.
Bo día, sol! E benvidos á experiencia do sol.
Nada de cámaras nin aparellos de gravación.
Non hai números, sentade onde vos toque.
Pero aquí todos gañamos.
Imos entrar dun nun por esta porta.
Metede as mans nos petos.
Non se pode entrar con chicles nin larpeiradas...
Tarde outra vez.
- Ola. - Ola.
- Listo? - Si.
- Nos ensaios caeulle a boca. - Vale.
- Tes que agarrala. - Vale. Corda, non parafusos.
Iso é.
Aquí tes os pés. Lembras o que dixemos da voz?
- Que sexa... - Grave.
- Así. - Vale.
Valo facer xenial.
Grazas.
Veña, colega.
Vamos alá.
Ei, Bug! Sabes o da árbore que puxo un traxe de luces?
- Pois non. - Chámase aurora ar-boreal!
Aí vén Eric. Non teñas medo.
Unha rama máis. Case chegaches!
Sigue!
Non verás a paisaxe cos ollos tapados.
Conseguíchelo, Eric!
Teño medo, Mush.
Eu non lle teño medo a nada.
Teño medo do mundo de abaixo.
Non o teñas, Eric. Estamos contigo.
Supoño que si.
Ou non?
PECHADO
Son Michael.
Ola!
Vaia, grazas. Podes deixalo aí.
- Grazas. Non, tranquilo. - Podo deixalo...
Estou coidando de meu neto. O fillo de Anita, McKay.
Queres sentar un anaco? Podo facer algo para comer.
Bo día, sol!
Vale, unha más. Sorride!
Veña.
Unha, dúas, tres.
Bo día, sol!
Moi ben. Grazas.
Ei, grazas.
Vaia!
- Ola. - Ola.
Era verdade.
Si que o era, si.
Edgar está ben?
Si, moi emocionado.
- Vale. - Collémolo a iso das oito?
- Foi xenial. - Grazas.
Alégrame verte, Sebastian.
Edgar?
Ei.
Ola.
Como te chamas?
Eu son Vincent.
Un pracer coñecerte, Vincent. Son Eric.
O pracer é meu...
Eric.
Non nos coñeciamos?
Non o creo.
Non? Vale.
Que estraño. Paréceste moito a alguén que coñecía.
Pois vale.
Como te chamabas?
- Eric. - Eric, iso.
Xa o pillei. Es o novo monstro, non?
- Si. - Como che vai?
Nada mal.
- De verdade? - Si.
Subtítulos: Marcos Carou Balado