Pomocy…
Ludzie nie powinni być środkiem do celu.
- Czemu? - Co?
Jak to „Czemu?”.
Czego w tym nie rozumiesz?
Proszę pana. Pójdę po Jin-unga.
- Dokąd…? - Hej.
Proszę pana. Pomogę jej.
Czemu…?
Hej.
- Ściągnę ich z powrotem. - Co?
Co to było?
Wasza grupa jest zżyta.
Ale Jin-ung jest z nami.
Co za gówniarze!
Seong-A. Zaczekaj.
Ale są szybcy.
Zaczekaj.
Nie podoba mi się to.
- Co jest? - To droga do porzuconego domu.
Naprawdę?
To dalej pójdę sam.
Do jutra musisz uważać.
Chodź.
- Co? - Obiecałem.
Widziałem, jak Seong-A płacze.
Akurat.
Seong-A nie płacze.
Chyba płakała przeze mnie.
Wybaczy mi kiedyś?
Rozpaczała.
Naprawdę płakała?
I do tego przez ciebie?
Jestem tego pewny na 99%.
Umieraj, głupku.
- Zdychaj. - Nie…
A, nie. Nie powinieneś umierać.
Nie umieraj.
Niech cię. Ty…
Przestań już. Więcej nie będzie przeze mnie płakać.
Nie pozwolę na to.
Obiecuję.
Oddychaj.
Jin-ung!
Uwolnij go!
Jin-ung!
Seong-A!
Czemu drzwi się nie otwierają?
Seong-A!
Użyjmy kamienia.
O ja cię. Ale ciężki.
Zaczekaj.
- Hej! - Seong-A!
Cholera. Gyeon-U!
- Jesteś cała? - Co ty tu…?
Co z tobą?
Co się stało?
Co się dzieje?
Co tu robisz? Tu jest niebezpiecznie.
- Uciekaj stąd. - Mam cię tu zostawić?
Nie jestem takim samolubem.
Musiałem tu wejść. Byłaś w niebezpieczeństwie.
Jestem bezpieczny, kiedy i ty jesteś. Nic mi nie jest.
Wyjdźmy razem.
Otwórz drzwi.
Wyjdźmy stąd.
To nie może…
Seong-A, drzwi.
Przekroczyłeś granicę.
Dlaczego weszła do środka?
Mogę umrzeć, ratując jej córkę.
Daj mi to. Po to tu jestem.
- Generale… - Szybko.
Nie powinno się
tego robić innej osobie.
Osobiście wybrałam
ostatnią ofiarę.
Chłopak wchłaniał pecha rodziny przez dziesięć lat.
Pochłoń go
i odródź się
jako złe bóstwo.
Czemu znowu Gyeon-U?
Jest łatwą ofiarą.
Nie ma nikogo.
Czemu posunęłaś się tak daleko?
Dlaczego?
Słabeusze
zawsze są na celowniku.
Gyeon-U!
Wybierz kartę, myśląc o kimś, kogo niedługo spotkasz.
Diabeł.
Będzie jak diabeł: czarujący, lecz niebezpieczny…
Pomyślę o najbliższej przyszłości
i wybiorę jeszcze jedną.
Śmierć.
Utrata życia.
Karta Śmierć nie zawsze oznacza śmierć fizyczną.
Koniec to też nowy początek.
Śmierć oznacza odrodzenie, nowy początek
oraz zamknięcie rozdziału.
W końcu
nadchodzi.
Poznaj diabła i przyjmij śmierć…
Niezła jesteś.
Biznes będzie kwitł.
Zły duch?
Witaj, szamanko.
Opuść ciało Gyeon-U.
Cześć.
Natychmiast opuść jego ciało.
Natychmiast!
Niech cię.
Wtedy będę musiał zabić to ciało…
lub ciebie.
Nie!
Zamknij się!
Czemu jesteś tak nierozważna?
Jesteś szamanką.
Więc wiesz, kim jestem.
Prawda?
Nie bądź taka.
Nie przywitasz się?
Uciekaj.
To byłaś ty?
Podejdź.
- Odejdź. Uciekaj stąd. - Co?
Co jest? Cholera.
Ty!
Nie kombinuj albo go zabiję!
Nie! Nie rób tego.
Nic nie robiłam.
To ty chciałeś coś zrobić.
Akurat.
Wyjaśnij, co się stało!
Uciekaj.
No już. Uciekaj stąd.
To nie fair.
Wszystko ci wolno, bo jesteś ładna?
Pomyślmy…
Może się założymy?
Nie zakładam się z duchami.
Osoba, która dała mi to ciało, jest w drodze.
Jeśli złapiesz mnie przed nią, spełnię twoje życzenie.
Jakiekolwiek?
Tak. Cokolwiek zechcesz.
Zrobię to.
Dobrze. Zatem…
Zamknij oczy i policz do dziesięciu. Chyba znasz grę w chowanego?
Gotowa? Start.
Raz, dwa…
Mam nadzieję, że wygrasz.
Lubię cię bardziej niż ją.
- No to idę. - Trzy.
Cztery.
Pięć.
Sześć.
Siedem.
Osiem.
Co się stało? Nic ci nie jest?
Nie wchodź tu! Zaczekaj na zewnątrz.
Dziewięć.
Dziesięć.
To, co przebiegło. To jest to.
Idźcie. Ja pójdę za nim.
- Chodźmy. - Tak.
Proszę pani.
Został opętany i uciekł. Zajmijcie się nim.
Widzieliśmy go. Generał go śledzi.
Nie znajdziesz ich na czas.
Mogę pobiec.
Wróżko Nieba i Ziemi.
Obudź się i zobacz, co zrobiłaś.
To jakaś ryba? Czemu go posoliłaś?
Nie pomożesz teraz Generałowi.
Zobacz to, co musisz, a nie to, co chcesz.
Pobudka!
Bok-i.
Jako jedność się modlimy…
Zły duch zamieszkujący ten dom skrzywdził tego młodzieńca.
Ten stan nazywają chorobą.
Szamani rozpoczęli oczyszczanie.
To niebezpieczne, lepiej zachować dystans.
Sio!
I hop!
Czemu to zrobiłaś?
Żebym mogła żyć.
Wszystko po to, bym mogła żyć.
Powiedzieć ci, czemu twoje życie to piekło?
Nie dotykaj mnie.
Śmiesz podnosić dzwonki?
Nic dziwnego, że to piekło.
Już nie jesteś człowiekiem. Stałaś się kryjówką duchów.
Puść.
Puszczaj!
Nie chcę.
Yeomhwa.
Ty głupia dziewczyno.
Biedactwo.
Dzielnie się trzymałeś.
Co za oczy.
Nic ci nie będzie.
Dobrze, że nic ci nie jest.
Ale na wszelki wypadek…
Odwróć się.
Nie będziesz już amuletem Gyeon-U.
Jeśli go zobaczysz, nie podchodź. Zadzwoń do mnie.
- Czemu? - Potem wyjaśnię.
Wracaj do domu. Nie szukaj go.
Dlaczego?
Mam z Gyeon-U pełne ręce roboty.
Mówisz, że ci zawadzam?
Seong-A!
Nie wiem, dokąd idę
- Ale się nie rozglądam - Jak się tam dostać?
Nie znam drogi Jestem zagubiony
Nie wiem Jestem zagubiony
Nie znam drogi Jestem zagubiony
O kurczę.
Zgubiłem się
Nie mogę trafić tam, gdzie chcę
Ale nie chcę się zatrzymać
Patrzę przed siebie i idę
- Wcześniej… Chyba jestem… - Nie znam drogi
Wkurzasz mnie.
Twój śpiew…
Idź do domu!
LICEUM HWAMOK
Sprawdźmy, co Beom ma w torbie.
Bierz wszystko, co cenne.
Dobra.
No proszę. Spotkaliśmy kumpla ze szkoły.
Oddam, kiedy będę mógł. Wiesz o tym.
- Jun-u, przelicz. - Dobrze.
- Fajny portfel. - Niezły.
Ej, stary.
Wiesz, jak tu trafić?
Kim jesteś?
Też stamtąd jesteś. Wiesz, jak tam dotrzeć?
Hej.
Nie słyszałeś?
Daj mi to.
No dawaj.
Czemu mu to dałeś?
Dzięki za… Co?
Chodź ze mną.
Muszę tu trafić. Do miejsca zwanego liceum Hwamok.
- Wiesz, gdzie to? - Co jest, Gyeon-U?
Widzisz, nie znam drogi.
Czego nie rozumiesz?
Dokąd idziesz?
Stój. Najpierw wskaż mi drogę.
- Nie stój tak. - Wracaj!
Jak mam się dostać do szkoły?
Ej, gnojku! Wracaj tu!
Wskaż drogę.
- Chodź tu! - Co?
- Puszczaj. - Gyeon-U…
- Co jest? - No chodź.
KONTAKTY
SEONG-A
Mam z Gyeon-U pełne ręce roboty.
Czemu…?
Co ty wyprawiasz? Oszalałeś?
Co z ciebie za bandyta? Czemu ich pobiłeś?
Jesteś z nimi?
Jak to? Jestem z tobą. Jesteśmy wspólnikami, przyjaciółmi.
PYO JI-HO LICEUM HWAMOK
Przyjaciółmi?
No tak.
W zasadzie zamartwiałem się o ciebie na śmierć.
Dokąd on poszedł?
To nie on.
Będzie tam, dokąd chodzą duchy.
W ciemnym i wilgotnym miejscu.
Gdzie jesteś?
Coś się stało w tamtym domu?
Co?
Ostatnio chciała wspólnie cię ratować.
Potem powiedziała, że powinienem cię unikać.
Co tam się, u diabła, stało?
Nic takiego, ale prawie coś się wydarzyło.
Co?
Czyli szamanka kazała ci się trzymać ode mnie z daleka?
Zatem zależy jej na tobie.
Słuchaj, kolego.
Na razie rób, co mówi.
Jestem trochę…
niebezpieczny.
Co się dzieje?
Czemu stałeś się takim bucem?
Co to…?
Nieważne.
Lubisz ją?
Świetnie. Dziewczynie na tobie zależy.
Oszalałeś?
Nie zdradziłem ci, co czuję, byś się nabijał.
Stawiałem ją na pierwszym…
Nie tylko ją lubisz. Ty ją kochasz.
Chodź ze mną, gamoniu.
Co ci się w niej podoba?
Lubisz niskie?
NAJLEPSZY 9455 WYNIK 5473
Rozmienię więcej. Poczekaj tu.
Nie, wracaj.
Chcesz grać dalej? Znowu? Zdobyłeś tylko 6000 punktów…
Śmiejesz się?
Przestań. Wkurzasz mnie. Wiesz o tym?
Niech cię. Zawsze byłeś taki wkurzający?
Na co patrzysz?
Co robisz?
Wyjdź z mojego ciała.
Nie chcę.
Nawet twój kolega się nie zorientował.
- Ale… - Chyba zostanę.
Na ziemię!
Ruchy!
Ruszać się!
Nie stój tak!
Weź się w garść, idioto!
Pomocy!
Znalazłam cię.
Wygrałam naszą grę w chowanego.
Teraz moje życzenie.
Zostaw Gyeon-U.
Tyle że…
Też byś mu współczuł.
Wszedł do mojej świątyni do góry nogami.
Takie osoby umierają w ciągu 21 dni.
W wieku 18 lat zostały mu trzy tygodnie życia.
Nie mogłam na to pozwolić.
Dlatego go chroniłam.
„Utrzymam go przy życiu dłużej niż te 21 dni”.
O rany.
Żałosny dzieciak.
Mylisz się.
Nie to jest żałosne. Ma po prostu pecha.
Żałosne jest to, że świat go nienawidzi
i przez to on sam zaczął się nienawidzić.
Nie ma dla siebie ani krzty miłości.
To jest straszne.
Dziś jest ostatni z 21 dni.
Od jutra będzie żyć wolny. Proszę.
Błagam cię. Muszę ocalić Gyeon-U.
Po co tak się starasz?
To moja pierwsza miłość.
Bo bardzo go lubię.
Pomóż mi.
Seong-A.
To ja.
- Gyeon-U. - Co?
Jestem teraz Gyeon-U.
Na co się gapisz?
To ja, Seong-A.
Co ty, do diabła…?
To ja.
Gyeon-U?
Co to ma być?
Dzień dobry.
Wróżko, puść go.
Chyba nie powinnam.
I tak jest związany. No już.
Szamańskie wiedźmy! Rozwiążcie mnie!
Zabiję was wszystkich!
Kim ty jesteś? Kobietą?
Połóż na nim ręce. Szybko.
Ciekawe, że ludzki amulet jest tak skuteczny.
Gdy go dotykasz, jest Gyeon-U, a jak nie, to duchem.
Podstępny zły duch
chciał nim zawładnąć, ale utknął w środku.
Doświadczeni szamani by polegli, a udało się to dwojgu nastolatków.
Nie przesadzaj. Wciąż jest opętany.
Trzeba pozbyć się ducha.
Ale znalazła złego ducha i go uwięziła.
To najtrudniejsze.
Wszystko gotowe.
Uwolnijmy chorego dzieciaka od tego ducha.
Zaczynajmy.
Gyeon-U. Wytrzymaj.
Rozwiąż mnie.
Co wy…?
Modlimy się w jedności
Prosząc z głębi serca
Wszystkie niebiańskie duchy i mędrców
Usłyszcie nasze prośby i zlitujcie się
- Co robicie? - Duchy, w tym te złowrogie
Miłe uczucie.
Orzeźwiające. Kontynuujcie.
Dokąd idziecie?
Nie bawcie się jedzeniem. Nie róbcie tego.
Jako jedność się modlimy…
Prosząc z głębi serca
Wszystkie niebiańskie duchy i mędrców
Dobre. Ma orzechowy posmak.
Na co się gapicie?
Nie znoszę tego. Przestań.
Nie lubię tego! Dość!
Nie waż się.
Jako jedność się modlimy…
Prosząc z głębi serca
Wszystkie niebiańskie duchy i mędrców
- Usłyszcie nasze prośby i zlitujcie się - Łaskocze.
Duchy…
To też nieźle smakuje.
Co…?
Co się stało?
Dokąd idziecie?
- To nie działa. - Właśnie widzę.
Kontynuujemy do skutku.
- Przynieś więcej tofu i ziaren. - Dobrze.
Hej.
O rany!
Ej, ty! Czekaj!
Łapcie go.
Seong-A.
Dziś jest ostatni dzień.
Miałeś wytrzymać jeszcze jeden dzień.
Tak bardzo się starałam.
To niesprawiedliwe.
W ogóle.
Na razie najlepiej zamknąć ducha w tobie.
Przepraszam, że cię dzisiaj zawiodłam.
Nie mów tak.
Dajemy radę.
Nie płacz.
Przepraszam.
Obiecałem już jej nie zasmucać.
A znów przeze mnie płacze.
Przepraszam, Seong-A.
Obiecuję,
że nie będziesz już przeze mnie płakać.
Przestań już.
Miałaś przestać, a płaczesz bardziej.
Nie płacz.
Chciałabym ich rozdzielić.
W porządku?
Tak. Wszystko gra.
Widziałem to w filmie.
Rozerwanie końmi.
Nie możemy ufać 18-latkowi.
Przynajmniej tak będę spokojna.
Nie, mamo.
To przesada.
Cicho bądź i się odsuń.
Hej!
Ty starucho!
Chcecie mnie rozerwać?
- Dokładnie. - Rozwiąż!
Gyeon-U!
Przepraszam. Naprawdę.
Dlaczego…?
Przepraszam.
Przecież mówiłem.
Młody. Macie się tylko trzymać za ręce.
Tak, proszę pani.
Mamo, błagam.
Ma rację. Trochę przesadzasz.
Spójrz na nich.
To nie jej liga.
- Mistrzu. - Ty.
Chodźmy spać. Jest późno.
Gówniarzu.
Trzymaj ją za rękę. Nic poza tym.
Nie przekraczaj ustalonej granicy
i patrz w sufit. Jak przystoi.
Dobrze. Zapamiętam.
Chodźmy. Mam dość twoich kazań.
Mam tego dość.
Przesadza.
O rany.
Mama nieco dramatyzuje.
Nieprawda. Pomyśl, co się stało w tamtym domu.
Rozumiem, czemu tak się zachowuje.
To był zły duch, nie ty.
Gdy puścisz, znów się nim stanę.
Ale nie żałuję.
Wszedłem, znając ryzyko.
Gdybym wiedział, co się wydarzy,
i tak bym tam wszedł.
Jeśli nie ja,
ty byłabyś ofiarą.
Tak jest znacznie lepiej.
Gadasz bzdury.
Nieprawda.
Ty zawsze tak mi mówisz.
Każdy tor łuczniczy
ma dobre i złe miejsca.
Teraz mam wrażenie,
że stoję w najgorszym, a wiatr wieje mi w twarz.
Jest aż tak źle.
Ale jakoś się nie martwię.
Wszystkich pokonam.
Zdobędziesz złoto?
Na pewno.
Jesteś odważna.
Czemu tu to wpuściłaś?
Miałam ją zostawić na ulicy?
Co z nią?
Jest bardzo słaba.
Nadal się nie obudziła.
Nawet zła karma wymaga silnego ciała.
A ona nie zniosła miecza, który odpędza małe duchy.
Sądziła, że te złe uczynki ujdą jej na sucho?
To oczywiste.
Polegała na złu z opuszczonego domu.
Proszę pani.
Generał Dongcheon dziwnie się dziś zachowuje.
Co? No nie wiem…
Zdecydowanie za dziwnie.
Chyba nie tylko przystojniak jest opętany.
Nią też coś zawładnęło.
Bo czemu tak potężna szamanka
trzymałaby złego ducha i jego służącą w jednym domu?
To może się skończyć katastrofą.
Znów paplesz.
Już to zrobiła.
Związała mi ręce i nogi,
zakneblowała
i mnie dręczyła.
Już to zrobiła, więc wie,
że znów jej się uda.
Trzeba było pozwolić mi wtedy umrzeć.
Czemu zostawiłaś mnie przy życiu, wiedząc, że stanowię problem?
Stoisz u progu śmierci, a masz siłę otwierać usta?
Uczyłam się od mistrzyni.
To szaleństwo.
Czemu nie mogę zasnąć?
A niech to.
Dokąd on poszedł?
Znalazłem.
LICEUM HWAMOK
A, to ty, Gyeon-U.
Co tu robisz tak wcześnie?
Co?
Nie. Spóźniłem się.
Jestem za późno.
Gadasz do mnie, jakbyśmy byli kumplami.
I wyglądasz jak klaun.
Spójrz tylko.
Lepsze ciuchy są nawet w lumpeksie.
Masz koszmarny styl.
Wiem, że nie masz wielu przyjaciół, ale znajdź kogoś, kto ci doradzi.
Ja mógłbym ci pomóc.
Patrzcie tylko.
W końcu wyglądasz na łucznika.
Naprawdę jestem w drużynie?
Mówisz do mnie jak do kolegi.
Zwracaj się do mnie „trenerze” lub „proszę pana”.
Proszę pana.
Jestem w drużynie?
Spieszysz się.
Daj sobie czas.
Co to za postawa?
Cholera.
Co z nim?
No proszę. Ciało wie, co robić.
Hej!
Niezły w tym jestem!
Tak, właśnie dotarłam do domu Gyeon-U.
Zadzwonię, gdy go znajdę.
Gyeon-U! Jesteś tu?
Zły duchu!
Zły duchu z domu w Bongsu-dong.
Chyba tu nie przyszedł.
Wybacz, Bok-i.
Potem pomogę Jin-ungowi.
O co ci chodzi?
Jin-ung.
Mam za nią iść?
Dobrze usłyszałem.
Powiedziała „Bok-i”.
Dopiero ranek, a już jest wkurzający.
Świetna zabawa.
Gyeon-U.
Hej, Gyeon-U.
Wspólniku.
Co ty wyprawiasz? Opuść łuk!
Uwaga.
Mam cię dość. Gyeon-U, chodź tu.
- Zbierzcie się. - Słuchaj.
- Chodź. - Nie jesteś Gyeon-U.
Zgadza się.
Co tu się dzieje? Czemu…?
Hej!
Nic ci nie jest? W porządku?
Boli.
Co jest, Bok-i? Co tam jest?
Gdzie? Tutaj?
Co się dzieje?
Nie tu?
Co się stało, Ji-ho?
Gyeon-U.
Gyeon-U?
Kopnął go.
I to mocno.
- Gyeon-U tu był? - Dopiero co uciekł. Nie widziałaś go?
Dziękuję.
Czekaj.
Tak przyszłaś do szkoły?
W piżamie?
Wykonasz rytuał oczyszczania?
Jeśli nie uwolnię cię od klątwy,
uschniesz i umrzesz.
Nie pozwolę, by ktoś mi tu umarł.
„Ktoś”?
Byłam dla ciebie osobą?
Jeśli jesteś duchem, porzucić urazy i przejdź.
Człowiek czy duch, pomogę ci. Nie kłóć się.
- Ty. Bierz pałkę. - Nie wezwiesz muzyka?
W tej branży wszyscy się znają.
To zostanie między nami.
No cóż.
Nie jestem w nastroju na muzykę.
Pomogę ci.
Nie martw się.
Cholera.
No co?
Czego chcesz?
Nie!
Nie traktuj duchów źle.
- Czemu nie? - Powinien był przejść.
Ale chce coś powiedzieć.
Powinniśmy go wysłuchać bez żalu i uprzedzeń.
Słodka jesteś.
Ale co to za ton?
Mam dość bycia miłą. Nie dotrzymałeś naszej umowy.
Zaraz.
Też jestem duchem. Nie będziesz dla mnie miła?
Jesteś bezczelny.
Uciekłeś z samego rana.
Daj dłoń, żebym przywołała Gyeon-U.
Nie! Nie wchodź mi w drogę.
Mam coś do załatwienia w tym ciele.
Uczeń powinien jedynie się uczyć.
- Skończ to i chodź. - Dobra. Złap mnie, jeśli potrafisz.
O rany.
Hej.
Wolę szamankę.
Dlaczego…?
Chodź tu.
Natychmiast. Nie waż się uciekać!
Chwila. To sprzeczka zakochanych?
Hej!
- To tylko kłótnia. - Dorwę cię.
Raczej walka.
Daj rękę.
Zawrzyjmy rozejm.
Dla mnie to żaden rozejm. Raczej kapitulacja.
To czego chcesz?
- Po co nam rozejm? Idźmy na wojnę! - Jesteś niewiarygodny.
Dobra.
Zdradź swoje imię.
Imię?
- Nie mam. - Na pewno masz!
Zapomniałem je!
Przypomnij sobie.
Nie mogę cię nazywać Zły Duch.
A nazywaj.
Kogo to obchodzi?
Bzdura.
Wtedy coś staje się złe, choć takie nie jest.
Jesteś zły, ale nie będę tak mówić.
Mając miłe imię, będziesz miły.
Rodzice mają powód, by uważnie wybierać imię dziecka.
Chwila.
Sama nadam ci imię.
W sumie zawsze ktoś nas nazywa.
Ja cię nazwę.
Mieszkałeś w porzuconym domu w Bongsu-dong…
Bong-su. Może być?
- Tak po prostu? - Nie podoba ci się?
Zatem…
Bong-su…
Niezłe imię.
Świetnie. Zatem Bong-su.
Od teraz jesteś Bong-su.
Jak chcesz.
- Bong-su. - Tak?
Zagramy, Bong-su?
- Dobra. - Bong-su. Zagramy w chowanego?
Super.
Zatem zagrajmy.
Co jest?
Jeśli wypowie się imię ducha trzy razy, a duch odpowie,
musi się poddać tej osobie na jakiś czas.
- To zaklęcie przywołujące. - Niech cię.
Bong-su.
Weźmy się za ręce.
Tym razem musiałam się napracować.
Co?
Nie możemy wrócić do domu?
Tworzą zaporę.
Mama zadzwoni, gdy skończy.
Ale…
To znaczy,
że muszę trzymać Gyeon-U za rękę, by nie wrócił duch.
Powodzenie, wróżko!
Co się stało?
Wyglada na to, że tak dzisiaj zostaniemy.
Nie przeszkadza mi to.
A jak ludzie zaczną plotkować?
To nic.
I tak zawsze się mnie czepiają.
Zaraz.
Jeśli będziemy się trzymać za ręce, będą plotkować też o tobie?
Nie chcę tego.
No to co zrobimy?
- To nieco dziwne. - Chodź tutaj.
To zbyt dziwne.
Za plecami…
Nasze dłonie…
Co zrobimy?
Mam nadzieję, że ci się polepszy.
Było blisko.
- Naprawdę. - Boli mnie brzuch.
Seong-A.
Gyeon-U jest chory. Pomagam mu.
Nie jesteśmy parą.
Skąd znasz Bok-i?
- Słucham? - Bok-i. Mojego psa.
- Gdzie twoje maniery? - Co?
- Czepiasz się mnie? - Nie.
- Ładnie proszę. - O, doprawdy?
Bzdura.
Przestańcie. Pogadajmy o tym.
Kłócą się!
Patrzcie!
- Kłótnia? - To Gyeon-U?
Gyeon-U.
- Czemu się kłócą? - Nie wiem.
Ji-ho!
Potrzebuję pomocy.
- Seong-A - Pomóż.
Pozbądź się go.
Nic ci nie jest?
- Wielkie dzięki, wspólniku. - Co?
Jesteś cały?
Zatrzymaj się!
Skąd znasz Bok-i?
ZAWODY ŁUCZNICZE
Mam cię, gówniarzu.
Po sprawie.
Twój pies. Biały.
Na obroży ma zawieszkę z imieniem.
Zawsze jest przy tobie i cię chroni.
- Co? - Ty…
Co? Wszystko gra.
Spokojnie. Już dobrze.
Dla niej ci odpuszczę.
Jeśli znów to zrobisz…
- Twoja dłoń. - Co?
Puść.
Ty…
Twój pies. Biały.
Na obroży ma zawieszkę z imieniem.
Zawsze jest przy tobie i cię chroni.
„Szkoła”.
Liceum Hwamok.
Co za odwaga.
Niezły z ciebie gość.
IMIĘ: SZKOŁA: HWAMOK
„Imię”.
Jak mu było?
Znów zapomniałem.
Nieważne. Ty to wypełnij.
Bywa, gdy masz sporo na głowie.
Kogo obchodzi imię? Ważne, że weźmiesz udział.
Co? Chce wziąć udział w zawodach?
On?
O, nasza jednodniowa koleżanka. Miło cię widzieć.
Kto weźmie udział w zawodach?
Tak. Nasz drogi Gyeon-U podjął ważną decyzję.
Powrót na zawody Hanragi
to historyczne posunięcie.
Jest łucznikiem. Niech będzie „historyczny strzał”.
- Nie podchodź. - Poważnie?
Co tym razem zrobiłem?
Po co zapisujesz się na zawody? Wycofaj się.
Nie ja się zgłosiłem.
To on…
Jak mi na imię?
- Bae Gyeon-U. - Właśnie Gyeon-U się zgłosił.
Widziałam, jak wypełniałeś formularz.
Dogadaliśmy się. Nic nie rozumiesz.
Nie kłam.
Jednodniowa koleżanko.
Strój nie sprawi, że w pełni będziesz w drużynie.
Jesteś zła, że łucznik bierze udział w zawodach?
Chodzi o…
Proszę pana. On…
Gyeon-U nie jest w odpowiedniej formie na zawody.
Daj już spokój.
Jesteś podejrzliwa,
więc sama sprawdź.
Poproszę formularz.
Dobrze.
Gyeon-U.
IMIĘ I NAZWISKO: BAE GYEON-U
Przepraszam pana.
- Bardzo przepraszam. - Niepotrzebnie.
Chodźmy.
Do widzenia.
Ach, być młodym i zakochanym.
Zawarłem umowę z Bong-su.
Weź udział w zawodach.
Tak najlepiej wrócisz do formy.
To spora presja, ale trzeba się z nią zmierzyć.
W łucznictwie chodzi o opanowanie.
„Gadajcie, co chcecie. Nie dam się wam”.
Masz szansę udowodnić to całemu światu.
Wypełnij to.
Powiedz mu, że to zrobisz.
Zawody są dla mnie ważne.
Łucznictwo to sport indywidualny.
Czyli ja wezmę udział.
Pewnie sądzisz, że jesteś w tym sam.
Ale jeśli się obejrzysz,
będę przy tobie.
Nie jesteś sam. Nie myśl tak.
Wezmę udział jako ja.
Za wszelką cenę.
No to zawrzyjmy umowę.
- Umowę? - Tak.
W szkole pożycz mi ciało.
A wtedy…
wezmę udział w zawodach.
Będę z tobą współpracował.
To jakieś afirmacje?
To ważna sprawa.
Też to zrobię.
Gnojku. Współpracuj z nim.
Jesteś swoim własnym przeciwnikiem.
Walcz i wygraj. Dawaj.
Zmierz się ze mną.
Zróbmy to.
Zawrzyjmy umowę.
Nie wiemy, co myśli Bong-su.
Ale pomyślałem, że mogę mieć przewagę.
Tak czy siak dzielimy ciało.
Nie kombinuj albo go zabiję!
- To zbyt ryzykowne. Chodzi o twoje życie. - Trudno mnie zabić.
Super.
Ponieważ ktoś
bardzo się starał, by mnie chronić.
Gdy tak trzymamy się za dłonie,
nie myślę o tym, co mogę stracić.
Normalnie jestem bojaźliwy.
Ale…
teraz wcale się nie boję.
Bo jesteś taka ciepła.
Gyeon-U.
Lubię cię, Seong-A.
Teraz pora…
bym ja cię ochronił.
Lubię cię.
Naprawdę.
Dobrze się bawisz z dzieciakami?
To zbyt niebezpieczne.
Wiesz, co mnie najbardziej denerwuje?
Nie należy ot tak trzymać kogoś za rękę.
Dzieci i rodzice zawsze łamią sobie serca.
Dałaś za wygraną. Porzuciłaś mnie, bo byłam nieczysta.
Nie mogę znaleźć sposobu, by rozdzielić ciebie i Gyeon-U.
Zaufaj mi. Mam plan.
Mam uratować tylko jednego?
To zbyt okrutne.
Wybacz.
Nigdy nie puszczę.
Napisy: Karolina Gruszczyńska rozdzielić ciebie i Gyeon-U.