Tulong…
Kaya di dapat sila tinuturing na gamit.
-Bakit? -Ano?
Anong "bakit?"
Ano'ng hindi mo maintindihan sa hindi tinuturing na gamit ang tao?
Sir. Susunduin ko si Jin-ung.
-Saan… -Uy.
Sir. Tutulungan ko siya.
Bakit ka…
Hoy.
-Pababalikin ko sila. -Ano?
Ano 'yon?
Matibay ang samahan ng grupo n'yo.
-Kagrupo namin si Jin-ung. -Kagrupo namin si Jin-ung.
Mga tukmol!
Seong-A! Sandali lang.
Napakabilis nila.
Teka.
Masama ang kutob ko.
-Bakit? -Papunta 'yan sa abandonadong bahay.
Gano'n ba?
Puwes, ako na lang ang pupunta.
Kailangan mong mag-ingat hanggang bukas.
Heto.
-Ano? -Nangako ako.
Nakita kong umiyak si Seong-A.
Imposible 'yon.
Di umiiyak si Seong-A.
At tingin ko umiyak siya dahil sa 'kin.
Tingin mo mapapatawad pa niya ako?
Humagulgol siya.
Umiyak ba talaga siya?
Pinaiyak mo ba talaga siya?
Mga 99% akong sigurado na dahil sa 'kin.
Kupal. Mamatay ka na, tukmol.
-Mamatay ka na. -Wag…
Teka, hindi. Hindi ka puwedeng mamatay.
Wag kang mamatay.
Buwisit. Ikaw talaga…
Tama na. Hindi ko na siya paiiyakin, okay?
Hindi ko na siya paiiyakin ulit.
Pangako.
Uy, Jin-ung, huminga ka.
Jin-ung!
Palayain mo na siya!
Kim Jin-ung. Hoy, Kim Jin-ung!
Seong-A!
Bakit ayaw bumukas ng mga pinto?
Seong-A!
Uy, gamitin natin 'yong bato.
Grabe. Sobrang bigat.
Uy, sandali.
-Hoy. -Seong-A!
Buwisit. Gyeon-U!
-Okay ka lang? -Bakit ka…
Ano'ng nangyari sa 'yo?
Uy, ano'ng problema?
Ano'ng nangyayari?
Bakit ka nandito? Delikado rito.
-Labas na, dali. -Gusto mong umalis ako nang di ka kasama?
Hindi ako makasarili.
At pumasok ako dahil nasa panganib ka.
Ligtas lang ako kung ligtas ka.
Kita mo? Ayos lang ako.
Sabay tayong aalis.
Pakibukas ang mga pinto.
Lumabas na tayo.
Imposible…
Seong-A, ang mga pinto.
Sumosobra ka na talaga.
Bakit siya pumasok sa loob?
Baka ikamatay ko ang pagligtas sa anak niya sa diwa.
Akin na 'yan. Kaya nga ako nandito, e.
-General… -Bilisan natin.
Di dapat
ginagawa ng tao 'to sa kapwa niya.
Ako mismo ang pumili
ng huling alay para sa 'yo.
Sampung taon niyang pinasan ang kamalasan ng pamilya niya.
Kinain siya nang buo
at nabuhay ulit
bilang mahusay na masamang diyos.
Bakit si Gyeon-U na naman?
Dahil madali siyang targetin.
Wala siyang kakampi.
Bakit mo pinaabot sa ganito?
Bakit?
Laging tinatarget
ang mga mahihina.
Gyeon-U!
Pumili ka ng baraha habang iniisip ang taong malapit mo nang makilala.
Ito ang Devil card.
Parang Demonyo, mapang-akit pero mapanganib…
Iisipin ko ang hinaharap
at pipili pa ako ng isang baraha.
"Kamatayan."
Ang kawalan ng buhay.
Hindi lang kamatayan ang ibig sabihin ng Death card.
Sa bawat pagtatapos, may bagong simula.
Ang kamatayan ay simbolo ng muling pagsilang, panibagong simula,
at pagtatapos ng isang yugto.
Sa wakas,
darating na siya.
Makikilala ang demonyo at hahantong sa kamatayan…
Magaling ka.
Sigurado akong lalago ang negosyo mo.
Ang masamang espiritu?
Hello, Babaylan.
Lumabas ka sa katawan ni Gyeon-U.
Hello.
Umalis ka na sa katawan ni Gyeon-U.
Lumabas ka na!
Lintik.
Kung lalabas ako, kailangan kong patayin ang katawang 'to…
o ikaw.
Hindi!
Tumahimik ka.
Bakit pabaya ka?
Isa kang babaylan.
Puwes, kilala mo siguro ako.
Di ba?
Ano ba, wag kang ganiyan.
Hindi ba dapat mag-hello ka rin?
Sige na.
Takbo.
Ano 'yon?
Halika rito.
-Alis na. Lumabas ka na, dali. -Ano?
Pambihira. Lintik.
Hoy!
Wag kang gagawa ng kalokohan kundi papatayin ko siya!
Hindi! Wag mo siyang patayin.
Wala akong ginawa.
Mukhang ikaw 'yon.
Imposible.
Ipaliwanag mo kung ano'ng nangyari kanina!
Takbo.
Sige na. Lumabas ka na.
Ang daya naman.
Akala mo puwede mong gawin ang kahit ano dahil maganda ka?
Tingnan natin…
Gusto mo magpustahan tayo?
Hindi nakikipagpustahan ang babaylan sa mga multo.
Parating na ang taong nag-alok sa 'kin ng katawang 'to.
Pag naunahan mo siyang mahanap ako,
tutuparin ko ang hiling mo.
Kahit ano?
Oo, kahit ano. Kahit ano'ng gusto mo.
Payag ako.
Okay. Puwes…
Pumikit ka at bumilang ka hanggang sampu. Nakapaglaro ka na ba ng tagu-taguan dati?
Okay, go.
Isa, dalawa…
A, sana manalo ka.
Mas gusto kita kaysa sa kaniya.
-Heto na. -Tatlo.
Apat.
Lima.
Anim.
Pito.
Walo.
Ano'ng nangyari? Ayos ka lang?
Uy! Wag kang papasok dito.
Maghintay ka sa labas.
Siyam.
Sampu.
'Yong dumaan, 'yon 'yon, di ba?
Mauna na kayong dalawa. Susundan ko siya.
-Tara. -Halika na.
Mam.
May tama siya, at 'yong isa, nasapian at umalis. Bantayan n'yo siya.
Nakasalubong namin siya. Sinundan siya ni General.
Wala ka nang aabutan pagdating mo.
Tatakbo ako.
Diwata. Langit at Lupa.
Buksan mo ang mga mata mo at tingnan mo ang ginawa mo.
Isda ba siya? Bakit mo siya nilagyan ng asin?
Kahit samahan mo si General, wala kang maitutulong.
Tingnan mo kung ano'ng kailangan, hindi kung ano'ng gusto mo.
Gising!
BOK-I
Bok-i.
-Sama-sama kaming nananalangin… -Sama-sama kaming nananalangin…
Sinaktan ng masamang espiritung nanirahan sa kubo ang binata.
Sabi nila, "may tama" raw.
Sinimulan nang linisin ng mga babaylan.
Delikado, kaya mas mabuti kung hindi ka lalapit.
Shoo!
Ayan na!
Bakit mo ginawa 'to?
Para mabuhay ako.
Ginagawa ko 'to para mabuhay ako.
Sasabihin ko ba sa 'yo kung bakit ang hirap ng buhay mo?
Wag mo akong hawakan.
Nagawa mong pulutin ang mga kampana sa lagay mong 'yan?
Kaya pala napakahirap ng buhay mo.
Di ka na tao. Isa ka nang pugad para sa mga ligaw na kaluluwa.
Bitaw.
Bitaw!
Ayoko.
Yeomhwa.
Yeomhwa, loko ka talaga.
Kawawa ka naman.
Mabuti't nakayanan mo, pogi.
Grabe, ang ganda ng kilay niya.
Ayos ka na.
-Masuwerte ka. -Masaya akong okay ka.
Pero para sigurado…
Tumalikod ka.
Wag ka nang lalapit kay Gyeon-U bilang Taong Agimat niya.
Pag nakita mo siya, wag mo siyang lalapitan. Tawagan mo ako agad.
-Bakit? -Saka ko na ipaliliwanag.
Umuwi ka kaysa maghanap kay Gyeon-U.
Bakit?
Busy ako. Abala na nga ako sa pagprotekta kay Gyeon-U.
Sinasabi mo bang pabigat ako?
Seong-A!
Hindi ko alam kung saan ako pupunta
-Pero hindi ko naiisip tumingin -Paano ako pupunta rito?
Hindi ko alam ang daan Wala akong kaalam-alam
Hindi ko alam, wala akong alam
Hindi ko alam ang daan, wala akong alam
Hay naku.
Naliligaw ako
Hindi ako makapunta sa gusto ko
Pero hindi ako tumitigil sa paglalakad
Deretso lang ang tingin at tuloy lang
-Kanina… Nasa… -Hindi ko alam ang daan, wala akong alam
Naiinis na ako sa 'yo.
'Yang pagkanta mo…
Umuwi ka na!
MO BEOM HWAMOK HIGH SCHOOL
Tingnan natin ang laman ng bag ni Beom?
Kunin n'yo lahat ng may halaga.
-Okay. -Okay.
May kaibigan pala kaming makikita na nasa middle school.
Babayaran kita sa susunod. Alam mo 'yon, di ba?
-Jun-u, bilangin mo. -Okay.
-Uy, ang ganda ng pitaka. -Ayos.
Uy, hello. Pare.
Alam mo ba kung paano pumunta rito?
Sino ka?
Nanggaling ka rin siguro rito. Alam mo ba kung paano pumunta ro'n?
Hoy.
Di mo ba ako narinig?
Akin na 'yan.
Sige na.
Uy. Bakit mo binigay sa kaniya?
Salamat sa… Ano?
Sumama ka sa 'kin.
Kailangan kong pumunta sa lugar na 'to. Sa Hwamok High School.
-Alam mo ba kung saan 'yon? -Ano'ng sinasabi mo, Gyeon-U?
Hindi ko kasi alam ang daan.
-Ano ba'ng hindi mo maintindihan? -Ano'ng ginagawa mo?
-Saan ka pupunta? -Bugbugin n'yo siya!
Sige na, ituro mo ang daan. Wag ka munang umalis.
-Wag kayong tumunganga riyan. -Bumalik ka rito!
Paano ako pupunta sa iskul?
Hoy, tukmol! Bumalik ka rito!
Sabihin mo kung saan ang daan.
-Halika rito! -Ano?
-Bitawan n'yo ako. -Gyeon-U…
-Ano'ng problema? -Halika rito.
MGA KONTAK
PARK SEONG-A SEONG-A
Busy ako. Abala na nga ako sa pagprotekta kay Gyeon-U.
Bakit ka…
Ano'ng ginagawa mo? Nasisiraan ka na ba?
Basagulero ka ba? Bakit mo sila binugbog?
Hoy. Kasamahan mo ba sila?
Ano'ng ibig mong sabihin? Kasama kita. Magkapartner tayo. Magkaibigan tayo.
PYO JI-HO HWAMOK HIGH SCHOOL
"Magkaibigan"?
Oo, magkaibigan tayo.
Ang totoo, nababaliw na ako sa pag-aalala sa 'yo.
Saan siya nagpunta?
Hindi siya 'yon.
Baka nando'n siya sa madalas pinupuntahan ng mga multo.
Sa madilim, basa, at maalingasaw.
Nasaan ka?
May nangyari ba sa abandonadong bahay?
Ano?
Gusto niyang magtulungan kami para iligtas ka.
Tapos sinabi sa 'kin ni Seong-A na layuan ka pag nakita kita.
Ano ba talagang nangyari ro'n?
Wala naman, pero may muntik nang mangyari.
Ano?
Teka, sinabihan ka no'ng babaylan na layuan ako?
May malasakit siguro siya sa 'yo.
Alam mo, pare,
sundin mo na lang ang sinasabi niya.
Sa ngayon, medyo…
mapanganib ako.
Ano'ng nangyayari?
Bakit ka nagpapaka-edgy?
Ano 'yong "nagpapaka-edgy"…
Di bale na.
Gusto mo ba siya?
Ayos 'yon. May malasakit sa 'yo ang babaeng gusto mo.
Hoy, nasisiraan ka na ba?
Hindi ko sinabi sa 'yong gusto ko siya para lang asarin mo ako.
Inuuna ko si Seong-A…
Di mo lang siya gusto. Mahal mo siya.
Sumama ka sa 'kin, baliw.
Ano'ng nagustuhan mo sa kaniya?
Mahilig ka ba sa maliliit?
PINAKAMATAAS NA PUNTOS 9455 PUNTOS 5473
PUNTOS 9220
PUNTOS 6207
PUNTOS 9223
Kukuha pa ako ng barya. Hintayin mo ako rito.
Hindi, bumalik ka rito.
Gusto mo pang maglaro?
Na naman? Pero 6,000 lang ang puntos mo…
Tumatawa ka pa?
Wag kang tumawa. Ang kulit mo. Alam mo ba 'yon?
Lintik. Dati ka pa bang nakakainis?
Ano'ng tinitingnan mo?
Ano'ng ginagawa mo?
Lumabas ka sa katawan ko.
Ayoko.
Hindi mo ba nakita? Ni hindi napansin ng kaibigan mo.
-Pero… -Dito lang ako.
Yuko!
Hoy, kilos na!
Kilos na!
Wag kang tumayo riyan!
Umayos ka, bobo!
Tulong!
Nahanap na kita.
Ako ang nanalo sa tagu-taguan.
Tuparin mo na ang hiling ko.
Pakawalan mo na si Gyeon-U.
Kaso…
Maaawa ka rin kay Gyeon-U.
Pumasok siya nang nakabaligtad no'ng una kaming nagkakilala.
Nakatakdang mamatay ang mga gano'n sa loob ng 21 na araw.
Tatlong linggo lang ang itatagal niya no'ng 18 taong gulang siya.
Di ko siya puwedeng hayaang mamatay.
Kaya pinrotektahan ko siya.
"Dapat umabot siya ng 21 na araw at mabuhay kahit ano'ng mangyari."
Pambihira.
Kawawang bata.
Mali ka.
Hindi siya kawawa. Sadyang minalas lang siya.
Ang nakakaawa, kinamumuhian siya ng buong mundo,
at dahil do'n, kinamumuhian na rin niya ang sarili niya.
Wala siyang pagmamahal sa sarili, ni katiting.
'Yon ang nakakaawa.
Ngayon ang huling araw ng 21 na araw.
Malaya na siyang mamumuhay simula ngayon, kaya pakiusap.
Nakikiusap ako sa 'yo. Kailangan kong iligtas si Gyeon-U.
Bakit mo pahihirapan ang sarili mo?
Dahil siya ang una kong pag-ibig.
Dahil gusto ko si Gyeon-U.
Tulungan mo ako.
Seong-A.
Ako na 'to.
-Si Gyeon-U 'to. -Ano?
Ako na si Bae Gyeon-U.
Ano'ng tinitingnan mo?
Ako 'to, Seong-A.
Ano ka ba…
Ako 'to.
-Gyeon-U? -Ano?
Ano 'to?
Hello.
Diwata ng Langit at Lupa, bitaw.
Hindi puwede, e.
Nakatali naman siya. Sige na.
Mga buwisit na babaylan! Pakawalan n'yo ako ngayon din!
Papatayin ko kayong lahat!
Ano ka? Babae ka ba o hindi?
Hawakan mo siya ulit. Dali.
Di ko akalaing epektibo pala ang Taong Agimat.
Siya si Gyeon-U pag hinahawakan, at masamang espiritu pag hindi.
Sinubukan siyang saniban
ng mabangis na masamang espiritu, pero nakulong siya sa loob.
Ni hindi nagawa ng sampung bihasang babaylan,
pero nagawa ng dalawang kabataan.
Wag kang magulo. May sapi pa rin siya.
Hindi matatapos hangga't hindi natin natatanggal ang espiritu.
Pero mabuti't nahanap niya ang masamang espiritu at kinulong niya.
Alam mong 'yon ang pinakamahirap gawin.
Handa na ang lahat.
Palayain na natin ang espiritu na nasa loob ng bata.
Simulan na natin.
Gyeon-U. Magpakatatag ka.
Okay.
Pakawalan n'yo ako.
Ano bang…
-Sama-sama kaming nananalangin -Sama-sama kaming nananalangin
-At buong pusong humihiling -At buong pusong humihiling
-Lahat ng espiritu at pantas ng kalangitan -Lahat ng espiritu at pantas ng kalangitan
-Dinggin ang aming hiling at kaawaan -Dinggin ang aming hiling at kaawaan
-Ano'ng ginagawa n'yo? -Lahat ng multo, pati ang mga balakyot…
Ang sarap sa pakiramdam.
Nakaka-relax. Sige pa.
Saan kayo pupunta?
Hoy, wag n'yong paglaruan ang pagkain.
Wag n'yong gawin 'yan. Hindi. Wag.
-Sama-sama kaming nananalangin -Sama-sama kaming nananalangin
-At buong pusong humihiling -At buong pusong humihiling
-Lahat ng espiritu at pantas ng kalangitan -Lahat ng espiritu at pantas ng kalangitan
Masarap. Lasang mani.
Ano'ng tinitingnan n'yo?
Ayoko niyan. Wag n'yong gawin 'yan.
Di ko gusto 'yan! Ayoko!
Wag na. Ayoko niyan.
-Sama-sama kaming nananalangin -Sama-sama kaming nananalangin
-At buong pusong humihiling -At buong pusong humihiling
-Lahat ng espiritu at pantas ng kalangitan -Lahat ng espiritu at pantas ng kalangitan
-Dinggin ang aming hiling at kaawaan -Nakikiliti ako. Pumasok sa loob.
-Lahat ng multo… -Lahat ng multo…
Uy. Hindi gano'n kasama ang lasa nito.
Ano ba 'to…
Ano'ng problema?
Saan kayo pupunta?
-Hindi gumagana. -Sinabi mo pa.
Ituloy lang natin hanggang sa gumana.
-Kumuha ka pa ng tokwa at limang butil. -Okay.
Hoy.
Ay, naku!
Hoy! Tigil!
-Hoy. -Hulihin n'yo siya.
Seong-A.
Ngayon ang huling araw.
Isang araw na lang ang kailangan mong tiisin.
Sinubukan ko talaga.
Ang daya.
Sobrang daya naman.
Ngayon, ang pinakamagandang gawin ay ikulong ang masamang espiritu sa loob mo.
Pasensiya na't hindi ko nagawang tulungan ka sa araw na 'to.
Hindi kailangan.
Malalampasan natin ang araw na 'to.
Wag kang umiyak, okay?
Sorry.
Nangako akong hindi ko na siya paiiyakin ulit.
Pinaiyak ko na naman siya.
Pasensiya ka na, Seong-A.
Pangako,
hindi na kita paiiyakin ulit.
Kaya tahan na.
Pinapatahan kita, pero lalo kang umiiyak.
Wag kang umiyak.
Sana malayo ko sila sa isa't isa.
Ayos ka lang?
Oo, ayos lang ako.
Nakita ko 'yan sa isang makasaysayang drama.
Pagkapira-piraso ng mga braso't binti.
Hindi tayo puwedeng magtiwala sa 18 taong gulang na lalaki.
Ito lang ang magagawa ko para mapanatag ang isip ko.
Hindi, Inang.
Sobra na 'yan.
Tumahimik ka at tumabi ka.
Hoy!
Matandang babaylan!
Pagpipira-pirasuhin n'yo ba ako?
-Tama. -Pakawalan n'yo ako!
Gyeon-U!
Sorry. Pasensiya na talaga.
Ikaw talaga…
Sorry.
Sabi ko sa 'yo, di ba?
Hoy, iho. Hanggang hawak-kamay lang kayo, okay?
Opo, mam.
Inang, ano ka ba.
May punto siya. Sumosobra ka na.
Tingnan mo ang itsura nila.
Wala siyang tsansa sa kaniya.
-Master. -Buwisit ka.
Matulog na tayo. Gabi na. Halika na.
Hoy, 18 taong gulang.
Hawakan mo ang kamay niya, 'yon lang.
Sumunod ka sa limitasyon
at tumingin ka sa kisame na parang desenteng ginoo.
Okay. Tatandaan ko po.
Halika na. Pagod na ako sa kakapangaral mo.
Nakakasawa na.
Grabe siya, 'no?
Naku.
Madrama si Inang, 'no?
Hindi naman.
Isipin mo 'yong nangyari sa abandonadong kubo.
Naiintindihan ko kung saan siya nanggagaling.
'Yon 'yong masamang espiritu, hindi ikaw.
Pag bumitaw ka, babalik ako sa pagiging masamang espiritu.
Pero hindi ako nagsisisi.
Alam ko namang delikado, e.
At kahit alam kong mangyayari 'to,
papasok pa rin ako.
Kung wala ako ro'n,
ikaw ang nabiktima.
Mas okay na 'yong ganito.
Kalokohan.
Hindi.
Ito 'yong lagi mong sinasabi sa 'kin.
May maganda at pangit na puwesto
sa bawat archery arena.
Ngayon, pakiramdam ko
nakatayo ako sa pangit na puwesto at humahampas ang hangin sa mukha ko.
Gano'n kalala.
Gayumpaman, di ako nag-aalala.
Kaya kong talunin lahat.
Tingin mo mananalo ka ng gold?
Oo, panigurado.
Ang tapang mo.
Bakit mo pinapasok ang nilalang na 'yan dito?
Dapat ba iniwan ko siya sa kalsada?
Kumusta siya?
Lubos siyang nanghina.
Hindi pa rin siya nagigising.
Para makapag-ipon ng masamang karma, kailangan ng malakas na katawan.
Hindi niya kaya ang dampi ng espada na pangtaboy sa mga hamak na espiritu.
Bakit niya naisip na kaya niyang panagutan ang masasamang gawain?
Hindi ba halata?
Umasa siya sa masamang espiritung naninirahan sa kubo.
Mam.
Di ba parang kakaiba si General Dongcheon ngayon?
Ano? Hindi ako sigurado…
Kakaiba ang kinikilos niya.
Baka di lang 'yong guwapong binata ang sinapian.
Baka may sumapi rin sa kaniya.
Bakit papayag ang makapangyarihang babaylan tulad niya
na magsama ang masamang espiritu at babaylan sa iisang bahay?
Baka mapahamak tayo.
Dumadaldal ka na naman.
Nagawa na niya 'to dati.
Tinali niya ang mga kamay at paa ko,
sinalaksak ang tela sa bibig ko,
at walang tigil akong ginambala.
Nagawa na niya 'to dati, kaya malakas ang loob niya
na magagawa niya ulit.
Sana hinayaan mo na lang akong mamatay do'n.
Bakit hinayaan mo akong mabuhay kahit alam mong magdudulot ako ng gulo?
Naghihingalo ka na, pero may lakas ka pa para magsalita?
Natuto ako sa pinakamagaling.
Nakakainis.
Bakit hindi ako makatulog?
Hala.
Saan siya pumunta?
Nahanap ko na.
HWAMOK HIGH SCHOOL
Ikaw pala, Gyeon-U.
Bakit ang aga mo?
Ano?
Hindi. Late ako.
Na-late ako.
Loko ka, para tayong magkaibigan kung kausapin mo ako.
At para kang payaso sa suot mo.
Tingnan mo ang lahat ng 'to.
Mas marami pang magagandang damit sa donation drop box.
Ang pangit mong manamit.
Alam kong wala kang masyadong kaibigan, pero humanap ka ng tutulong sa 'yo.
Puwede kitang tulungan.
Tingnan mo 'yang itsura mo.
Mukha ka na talagang Hwamok High archer.
Talaga bang parte na ako ng archery team?
Di ganiyan makipag-usap sa matanda.
Tawagin mo akong "coach" o "sir." Subukan mo. "Sir."
Sir.
Parte na ako ng archery team?
Minamadali mo.
Dahan-dahan lang.
Bakit gano'n ang postura niya?
Buwisit.
Ano'ng problema niya?
Ibang klase. Alam ng katawan ko kung ano'ng gagawin.
Hoy!
Magaling ako sa archery!
Opo, mam. Kararating ko lang sa bahay ni Gyeon-U.
Tatawag ako agad pag nakita ko siya.
Gyeon-U. Nandiyan ka ba?
Masamang Espiritu. Masamang Espiritu.
Masamang Espiritu mula sa kubo ng Bongsu-dong.
Hindi siguro siya pumunta rito.
Bok-i, sorry.
Kailangan kong asikasuhin 'to bago ko tulungan si Jin-ung.
Paano ako?
Jin-ung.
Susundan ko ba siya?
Narinig ko 'yon.
Sabi niya, "Bok-i."
Umaga pa lang, pero nakakainis na siya.
Ang saya nito.
Gyeon-U.
Hoy, Gyeon-U.
Hoy, partner.
Ano'ng ginagawa mo? Ibaba mo ang bow!
Hoy.
Naiinis na ako sa 'yo. Bae Gyeon-U, halika rito.
-Halikayo rito. -Hoy.
-Halikayo. -Hindi ikaw si Gyeon-U, 'no?
Tama.
Ano'ng nangyayari? Ikaw talaga…
Hoy!
Okay ka lang? Nasaktan ka ba?
Masakit.
Bakit, Bok-i? Ano'ng mayroon dito?
Saan? Dito?
Ano'ng nangyayari?
Hindi rito?
Ano'ng problema, Ji-ho?
Si Gyeon-U.
Gyeon-U?
Sinipa siya ni Gyeon-U.
Sinipa siya nang malakas.
Si Gyeon-U? Nandito siya?
Tumakbo na siya. Hindi mo ba nakita?
Salamat po.
Sandali. Tigil.
Pumasok ka nang nakaganiyan?
Naka-pajama?
Magsasagawa ka ng ritwal ng paglilinis ng sumpa para sa 'kin?
Pag hindi ko inalis ang patong-patong na sumpa,
manghihina ka at mamamatay.
Hindi ko hahayaang may mamatay na tao.
"Tao"?
Tao ba ako para sa 'yo?
Kung multo ka, alisin mo ang mga galit mo at tumawid ka na.
Tao man o multo, tutulungan kita. Kaya wag kang magreklamo.
Ikaw. Kunin mo ang drumstick.
Hindi ka tatawag ng musikero?
Magkakakilala ang lahat sa ganitong linya ng trabaho.
Simplehan lang natin, tayo-tayo lang.
Pambihira.
Wala ako sa mood tumugtog ng musika.
Tutulungan kita.
Wag kang mag-alala.
Buwisit.
Ano?
Ano'ng kailangan mo?
Wag!
Hindi mo puwedeng saktan ang mga multo.
-Bakit hindi? -Dapat nakatawid na siya, pero hindi pa.
Ibig sabihin, may sasabihin siya.
Pakinggan natin siya para wala siyang pagsisihan o hinanakit.
Ang sweet mo.
Pero bakit ganiyan ang tono mo?
Hindi na ako magiging magalang. Hindi ka sumunod sa usapan natin sa tagu-taguan.
Sandali.
Multo rin ako. Hindi ka magiging mabait sa 'kin?
Ang kapal mo.
Umalis ka kaninang umaga.
Akin na ang kamay mo para makausap ko si Gyeon-U.
Hindi! Wag mo akong pakialaman.
May gagawin ako sa katawang 'to.
Dapat nag-aaral ang estudyante.
-Tama na 'yan, halika na. -Okay. Habulin mo ako kung kaya mo.
Pambihira.
Hoy.
Mas gusto ko 'yong babaylan.
Ikaw talaga…
Halika rito.
Halika na rito. Wag kang tatakbo!
Sandali.
Magkaaway ba ang magsiyota?
Hoy.
-Maliit na away lang. -Lagot ka sa 'kin.
Nagkakainitan sila.
Kunin mo ang kamay ko.
Itigil na natin 'to.
Hindi matitigil pag naghawak-kamay. Para na rin akong sumuko.
Ano ba'ng naiisip mo?
Bakit natin ititigil? Itodo na natin ang laban!
Ibang klase ka.
Sige.
Sabihin mo sa 'kin ang pangalan mo.
Ang pangalan ko?
-Wala akong pangalan. -Dapat mayroon!
Wala dahil nakalimutan ko na!
Puwes, alalahanin mo.
Hindi kita puwedeng tawaging Masamang Espiritu.
'Yon na lang.
Ano'ng pakialam ko sa tawag mo sa 'kin?
Kalokohan.
Pag tinawag mong masamang espiritu, magiging masama sila kahit hindi naman.
Kahit masamang espiritu ka, hindi kita puwedeng tawaging gano'n.
Dapat maganda ang pangalan mo para bumait ka.
May dahilan kung bakit maingat ang mga magulang sa pagpapangalan sa mga baby.
Sandali.
Kung wala kang pangalan, iisipan kita.
Kasi nga, binibigay ang pangalan.
Bibigyan kita ng pangalan.
Dahil tumira ka sa abandonadong kubo sa Bongsu-dong…
Bong-su. Okay ba 'yon?
-Hindi ba dapat pag-isipan mo pa? -Ayaw mo?
Puwes…
Bong-su…
Matino naman ang pangalan.
E di ayos. Bong-su na lang.
Bong-su. Simula ngayon, ikaw na si Bong-su.
Bahala ka.
-Bong-su. -Ano?
Bong-su. Gusto mo bang maglaro?
-Okay. -Bong-su. Laro tayo ng tagu-taguan?
Gusto ko 'yon.
Kung gano'n, maglaro na tayo.
Bakit ganito?
Pag nakatatlong tawag sa pangalan ng multo at sumagot din 'to nang tatlong beses,
panandalian siyang susunod sa 'yo.
Summoning Spell 'yon.
Buwisit ka.
Bong-su.
Maghawak-kamay tayo.
Pinahirapan mo ako ngayon.
Ano po?
Hindi kami puwedeng umuwi?
Naglalagay sila ng hangganan.
Tatawagan ka niya pag tapos na siya.
Pero…
Ibig sabihin,
di ko bibitawan ang kamay ni Gyeon-U para di lumabas ang espiritu.
Binibining Diwata. Galingan mo!
Ano'ng problema?
Mukhang kailangan nating maghawak-kamay buong araw.
Ayos lang sa 'kin.
Paano kung pagtsismisan tayo?
Okay lang.
Pinupuna naman nila ang lahat ng ginagawa ko, e.
Hindi, sandali.
Kung magkahawak tayo,
pagtsitsismisan ka rin ba nila?
Ayoko 'yon.
Bahala na. Ano'ng gagawin natin?
-Medyo nakakailang. -Dito tayo.
Hindi, ang weird nito.
Patalikod na parang…
Ang mga kamay natin…
Ano'ng gagawin natin?
Naku, Gyeon-U. Sana gumaling ka na.
Muntik na.
-Grabe. Muntik na talaga. -Ang sakit ng tiyan ko.
Uy, Seong-A.
May sakit si Gyeon-U, kaya inaalalayan ko siya.
Hindi kami nagde-date.
Paano mo nakilala si Bok-i?
-Ano? -Si Bok-i, 'yong aso ko.
-Hoy, anong klaseng asal 'yan? -Ano?
-Sino ka para bastusin ako? -Hindi kita binabastos.
-Nagtatanong ako nang maayos. -Gano'n ba?
Kalokohan.
Uy, wag kayong ganiyan. Puwede nating pag-usapan 'to.
May away!
Uy, nag-aaway sila.
-Away? -Si Gyeon-U ba 'yon?
Gyeon-U.
-Bakit sila nag-aaway? -Hindi ko alam.
Ji-ho!
Kailangan ko ng tulong.
-Seong-A. -Tulong.
Tulong. Paalisin mo siya.
Seong-A. Okay ka lang?
Salamat, partner.
Ano?
Uy, okay ka lang?
Hoy, tumigil ka!
Paano mo nakilala si Bok-i?
PANLABING-ISANG HANRAGI ARCHERY COMPETITION
Huli ka, tukmol.
Tapos na.
'Yong aso mo, 'yong puting aso.
May suot siyang collar na may nakalagay na "Bok-i" sa tag.
Lagi siyang nasa tabi mo, pinoprotektahan ka.
-Ano? -Ikaw…
Ano? Ayos lang ang lahat.
Wag kang mag-alala. Ayos lang.
Palalampasin ko 'to para sa kaniya.
Pag inulit mo pa 'to, puwes…
-Ang kamay mo. -Ano?
Bitaw.
Ikaw talaga…
'Yong aso mo, 'yong puting aso.
May suot siyang collar na may nakalagay na "Bok-i" sa tag.
Lagi siyang nasa tabi mo, pinoprotektahan ka.
"Iskul."
Hwamok High School.
Ang tapang mo.
Ibang klase ka talaga.
PANGALAN: ISKUL: HWAMOK HIGH SCHOOL
"Pangalan."
Ano nga'ng pangalan niya?
Nakalimutan ko na naman. Lagi na lang.
Ayoko na nga. Ikaw na'ng bahala sa iba.
Ganiyan talaga pag maraming iniisip.
Mahalaga ba ang pangalan? Gusto mong sumali. 'Yon ang importante.
Ano? Sasali po siya sa kompetisyon?
Siya?
Uy. Isang beses naming teammate. Masaya akong makita ka ulit.
Sasali siya sa kompetisyon?
Oo. Nakapagdesisyon na si Gyeon-U.
Maituturing na kahanga-hanga
ang pagsali sa Hanragi Archery Competition bilang pagbabalik.
Teka, archer siya. Sabihin na nating "kahanga-hangang tira."
-Wag kang lalapit. -Seryoso ka?
Ano na namang ginawa ko?
Ba't ka sasali sa archery competition?
Bawiin mo.
Hindi ako ang nagsabing sasali ako.
Siya…
Ano nga'ng pangalan ko?
-Bae Gyeon-U. -Ayon. Gustong sumali ni Bae Gyeon-U.
Kakakita ko lang na sinagutan mo ang form.
May kasunduan kami. Wala kang alam.
Wag kang magsinungaling.
Uy, isang beses naming teammate.
Porke't nakauniporme ka, di ibig sabihin na totoo kang teammate.
Bakit ka nagagalit na sasali ang archer sa archery competition?
Kasi…
Sir. Kasi…
Bale wala sa tamang kondisyon si Gyeon-U para sumali sa kompetisyon.
Di bale na.
Kung nagdududa ka,
e di tingnan mo.
Sir, puwedeng pahiram ng form?
Okay.
Gyeon-U.
PANGALAN: BAE GYEON-U
Aalis muna kami, sir.
Sige.
-Pasensiya na po. -Hindi, ayos lang.
Tara na.
Bye po.
Ang sarap maging bata at umibig.
Nakipagkasundo ako kay Bong-su.
Sumali ka sa Hanragi Competition.
Ito ang pinakamagandang paraan para manumbalik ang porma mo.
Nakakakaba 'yon, pero kailangan mong harapin.
Ano ang archery? Dapat kalmado ka lang.
"Laitin n'yo lang ako. Di ako maaapektuhan."
Pagkakataon mo na 'to para ipakita sa buong mundo.
Sagutan mo na ang form.
Sabihin mo sa kaniyang sasali ka at sagutan mo na ang form.
Mahalaga sa 'kin ang kompetisyong 'to.
Uy, hindi ba pang-isahang sport ang archery?
Kung gano'n, kailangan kong sumali.
Siyempre iisipin mong nag-iisa ka.
Pero pag tumingin ka sa likod,
makikita mo ako.
Hindi ka nag-iisa. Wag mong isipin 'yon.
Isasali ko ang sarili ko.
Kahit ano'ng mangyari.
Magkasundo tayo.
-Magkasundo? -Oo.
Ipahiram mo sa 'kin ang katawan mo habang nasa iskul tayo.
Puwes…
sasali ako sa kompetisyon.
Tutulungan kita.
Pinapalakas mo ba ang loob mo?
Importante 'yan.
Ako rin.
Tukmol. Tulungan mo siya, okay?
Walang ibang kalaban kundi ang sarili mo.
Labanan mo siya at manalo ka. Galingan mo, tukmol.
Halika rito.
Payag ako.
Sa kasunduan mo o kung anuman.
Hindi natin alam kung ano'ng iniisip ni Bong-su.
Pero naisip ko na baka makalamang ako.
Gusto mo man o hindi, magkahati kami sa katawan.
Wag kang gagawa ng kalokohan kundi papatayin ko siya!
Masyadong delikado. Nakataya ang buhay mo.
Hindi ako madaling patayin.
Magaling.
Dahil may taong naghirap
para protektahan ako.
Pag magkahawak tayo ng kamay na parang ganito,
nawawala sa isip ko na baka matalo ako.
Sa totoo lang, duwag ako.
Pero…
hindi ako natatakot ngayon.
Dahil napakainit mo.
Gyeon-U.
Gusto kita, Seong-A.
Ngayon, ako naman…
ang poprotekta sa 'yo.
Gusto kita.
Seryoso ako.
Nag-eenjoy ka bang makipaglaro sa mga bata?
Masyadong delikado.
Alam mo kung ano'ng pinakakinaiinisan ko?
Hindi mo basta-basta puwedeng hawakan ang kamay ng isang tao.
Hindi maiiwasang masaktan ng magulang at anak ang puso ng isa't isa.
Sinukuan mo ako.
Iniwan mo ako dahil madumi ako.
Hindi ako makahanap ng paraan para mapaghiwalay ko kayo ni Gyeon-U.
Magtiwala ka sa 'kin. May plano ako.
Isa lang sa kanila ang ililigtas ko?
Grabe naman 'yon.
Sorry.
Hindi ako bibitaw.
Nagsalin ng subtitle: Kristine Gutierrez iwalay ko kayo ni Gyeon-U.