ไม่รู้สิ ชุดนี้เหมือนมาจากปี 2010 เกินมะ
โอ๊ย เอาจริง คุณ ไม่ได้อยู่ที่เสื้อผ้า
ไม่มีใครสนหรอกว่า คนแต่งตัวยังไงไปสัมภาษณ์งาน
เคิร์ก ฟรีดคินก็แค่ตื่นเต้นที่จะได้เจอคุณ
เป็นผู้ชายก็พูดง่ายสิ
- โห ผมจะโดนสมหญิงสอนชาย - ใช่น่ะสิ
เราโดนวิเคราะห์ตัวเลือกแต่งกายทุกอย่าง ตั้งแต่รองเท้าไปจนถึงลิปสติก
ชุดจะต้อง "มั่น แต่ไม่มั่นหน้าเกิน
เข็มแข็ง แต่ไม่แข็งกร้าว มั่นใจ แต่อย่ามั่นใจเกินไป"
ชุดนี้บอกอย่างนั้นรึเปล่า
บอก บอกเลยว่าเหมือน แองเกลา แมร์เคิลสมัยสาวๆ
- อย่าได้พูดอีกเลยนะ - ไม่เอาน่ะ
เขาเป็นผู้หญิงทรงอํานาจที่สุดในโลก
ฉันจะไปช้อปปิ้ง เสื้อผ้ามีแต่เก่าๆ
พ่อน่าจะพูดว่าเบลลา ฮาดิด
ให้ตาย ยืนตรงนั้นมานานแค่ไหนละ
ไม่รู้ สักพัก
ลูกเงียบเกิน
- สักวันต้องเดินมาเจอเราแน่ - ใช่มะ อย่างกับลูกตั้งใจ
นั่นก็สูทอีก
ฉัน...
นั่นเป็นคําชมนะ
ไม่ดีเหรอ
โอเค นั่นก็สูทชุดหนึ่ง
ดูเหมือนแองเกลา แมร์เคิลเกินไปมั้ย
ใช่เลย
นางเป็นใครนะ
คําถามหลอกใช่มะ เพราะชุดเดิม
ชุดนี้ราคาแพงกว่าก่อนหน้านี้สี่เท่า
- โห งั้นก็ต้องซื้อ - ใช่มะ
มาพร้อมเสื้อข้างในเลยมั้ย
สุดยอดเลยใช่มะ
ก็เป็นสูท
ควรโดนแซะ
ขอโทษ
(โทบีย์ ฟรีดคิน ควองและเซลแมน สํานักงานทนายความ)
(ฉันทามติแมร์เคิลจะอยู่ยั้งยืนยง)
ซิลเวีย กรีฟส์ใช่มั้ยคะ
ค่ะ
- เชิญทางนี้ค่ะ - สวัสดี
- ยินดีที่ได้พบนะคะ - เช่นกัน
ทํางานที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว
(โยโล)
พระเจ้า เคิร์ก ฟรีดคินโทรมา
- รับสิ - กลัวเกินไป
รับเลย
สวัสดีค่ะ ซิลเวีย กรีฟส์พูด ให้ต่อที่เบอร์ไหนคะ
อ๋อ ค่ะ สวัสดีค่ะ เคิร์ก ดีที่ได้เจอ... ได้ยินเสียง
ดีใจที่ได้ยินเสียง
โห ว้าว น่าตื่นเต้นมาก ฉันก็จะ...
ขอบคุณมากค่ะ แทบรอจะทํางานกับคุณอาทิตย์หน้าไม่ไหว
โอเค สวัสดีนะคะ
- ฉันได้งาน ได้งานแล้ว! - ยินดีด้วย!
- ภูมิใจในตัวเธอมาก - ขอบใจ
อิจฉาสุดๆ ส่วนที่ดีสุดในการได้งาน คือช่วงก่อนจะเริ่มงานจริงเนี่ย
ไม่ต้องเครียดแล้วว่าจะได้งานไหม แต่ก็ยังไม่ต้องทํางานจริงๆ
ฉันยังไปไม่ถึงจุดนั้นนะ มีเรื่องต้องจัดการเยอะมากก่อนจะเริ่มทํางาน
ต้องหาคนมาดูแลลูกๆ ขับรถพาลูกไปไหนมาไหน
และสมัครกิจกรรมหลังเลิกเรียนทุกอย่าง นึกออกมั้ย
ต้องเปลี่ยนพฤติกรรมกันมาก
อะไร
เธอจะทิ้งฉันไปอยู่กับพวกมนุษย์แม่มีงานทํา
- เพราะจะกลายเป็นพวกนั้น - กล้าดียังไง ไม่มีทาง
- ถ้าเธอเลิกกับฉัน... - เอาอีกละ
สุดท้ายฉันติดเฮโรอีนแน่
จะเจอฉันไปนอนตามตึกที่โดนระเบิด กับพื้นเย็นๆ โสโครก
- บนร่างมีแต่กระดาษห่อทาโก้เบลล์ - ทาโก้เบลล์
- แสดงว่าเรื่องนี้จบสวย - ก็น่าจะอย่างนั้น
- ฮัลโหล - สวัสดี
นี่แดรกคูลา มาตามคําชวนเล่นเสียว
ไม่รับค่ะ ขอบคุณ
ไม่ใช่แดรกคูลาจริง นี่วิล เป็นไงบ้าง อยากเปิดประตูให้ผมมั้ย
ตอนนี้ไม่ตื่นเต้นที่จะเจอคุณเท่าไหร่
- ทําไมล่ะ - เผื่อจําไม่ได้
สัมพันธ์ของเรา "ไม่มีอะไร" และฉัน "ไม่มีค่าพอให้พูดถึง"
ใครบอกว่าผมพูดงั้น
ฉันเป็นเพื่อนโอมาร์ ถึงได้ไปบาร์คุณตั้งแต่ต้น
คุณพูดถึงฉันกับเพื่อนทุกคนแบบนั้นเหรอ
เปล่า เพื่อนๆ รู้ว่าผมชอบคุณแค่ไหน รู้ด้วยว่าผมห่วงใยคุณมาก
- คืนนั้นก็แค่เป็นคืนพิลึก - พิลึกยังไง
พิลึกที่ว่าเพื่อนผมไปที่บาร์ นางเป็นคนกวนตีนมาก
และผมยังไม่ได้เล่าเรื่องคุณให้นางฟัง
นาง
ใช่ ซิลเวียเพื่อนผม เป็นเพื่อนเก่าแก่
แต่งงานมีความสุขแล้ว มีลูกสามคน โอเคนะ
โห สวยมากด้วย
- รู้ได้ไง - ตามไอจีนางแล้ว
ตามแล้ว ทําไวขนาดนั้นได้ไง
สวยอย่างกับเป็นนางแบบ
นี่ ขอเข้าไปคุยต่อหน้าได้มั้ย ฮัลโหล
ฮัลโหล
บาย บายนะ
- บาย เดินทางดีๆ นะคะ คุณ - ได้เลย
- ผมรักคุณ - บาย
บายครับ พ่อ
อ้อ อย่าเอามันหวานให้เจสสิป้าเยอะไปนะ เดี๋ยวน้องจะท้องแน่น
ขอให้สนุก
ใครพร้อมไปสนุกที่แมริออทสวีท
โอเค ไม่ต้องห่วง ฉันเป็นผู้ปกครองเอง มีผู้ใหญ่ในทริปนี้หนึ่งคน
ดีใจที่ได้ยินงั้น
เป็นคนตลกจัง
ไม่ได้เล่นมุก
บอกไม่ถูกเลยค่ะว่ามีความหมายแค่ไหน
ที่คุณแม่จะมาช่วยรับหลานและใช้เวลาช่วงบ่าย
แค่ระหว่างที่หนูกําลังจะ กลับเข้าสู่โลกการทํางาน
แหม มีย่าไว้ทําไม ใช่มั้ย เมฟวี่
แล้วเราจะสนุกกันมากๆ
ปกติแล้วเราไม่กินน้ําตาล ก่อนมื้อค่ํากันมากขนาดนั้น
นั่นอมยิ้มแท่งที่สามแล้ว แต่ เอ่อ แค่ในโอกาสพิเศษ
ทุกวันจะกลายเป็นโอกาสพิเศษ ใช่มั้ยล่ะ
ค่ะ แต่เรากลัวว่าลูกจะฟันผุ
แต่รับจากโรงเรียนตอนบ่ายสาม
แต่แถวรถรวมรับนักเรียนจะเริ่มตั้ง บ่ายสอง 55 นาที
นี่ปาเอญาที่ย่าทําจากกุ้งแท้ๆ นะ
และนี่คือลิน มานูเอล มิแรนด้าในร้านโชห่วย เขาเป็นคนสุภาพมากเลย
แล้วรหัสเซ็นรับที่หนูบอกว่า ต้องใช้ในแอพคินเดอร์ไลม์
คือ 6235-Greeves&
แต่ต้องมีรหัสแยกต่างหากเวลาไปรับฟรานเซส
ตอนซ้อมวงประสานเสียง
นี่คือหมวกฟางที่ยอดมาก พับลงกระเป๋าเดินทางได้ด้วย
มันจะดีดกลับมาเป็นรูปเดิม
จดไว้หน่อยดีมั้ยคะ มาร์ลา
หรือให้ส่งเป็นอีเมลไปดีกว่า
คุณแม่ขี้กังวลจังเนอะ
(วิล ซีสแมน - ตอบหน่อย)
โอเค ขอเวลาเดี๋ยวเดียว
- คุณพระ - ฮื่อ มีอะไร ตายรึยัง
ไง! ยัง จําได้มั้ยที่บอกว่าอยากเจอแฟนฉัน
- มาเจอตอนนี้เลยได้มั้ย - เดี๋ยวนี้เหรอ
ใช่ จะมาถึงบาร์ได้เร็วที่สุดเมื่อไหร่
ฉันยุ่งมากจริงๆ ขอโทษนะ
ชาร์ลีเพิ่งไปทริปบริษัท แม่ผัวมาอยู่ที่บ้าน
ฉันพยายามจะจัดการชีวิต เพราะวันจันทร์ต้องเริ่มทํางานแล้ว
เพราะฉันได้งานทํา!
ถ้ามันไม่สําคัญ ฉันคงไม่ขอให้ทําหรอกนะ
"โห! ยินดีด้วย ซิลเวีย แกได้งานแล้ว!"
ขอบคุณจ้ะ วิล แกเป็นเพื่อนที่ดีจริงๆ
ฉันกําลังเข้าหน้าเพย์ตันไม่ติดสุดๆ
เขาไปรู้เข้าว่าฉันพูดว่าเขาไม่มีความหมาย สัมพันธ์ของเราไม่มีความหมาย
มัน... แย่มาก
แกได้เดทกับสาวคนนี้มากี่รอบละ
ก็หลายครั้ง เราสื่อใจกันได้แรงมาก
- อ้อ งั้นก็มีซัมติง - มีซัมติงกันจริงๆ
ไม่! มันไม่มีอะไรเลย ถ้าอีกหนึ่งปียังคบกันอยู่ค่อยโทรมา
ฉันต้องกลับไปจัดการชีวิตจริงแล้ว
เขาไม่ใช่อย่างนั้น เขาโตกว่าวัย เดี๋ยวก็รู้
ฉันต้องให้แกช่วย เขาคิดว่ามันพิลึก ที่เราสองคนอยู่ด้วยกันเยอะมาก
และฉันไม่ได้บอกเรื่องเขาให้แกรู้
แล้วเขาก็คิดถูก มันพิลึก ฉันกําลังพยายามแก้พิลึกมันอยู่เนี่ย
เพราะงั้นขอร้อง ยกโทษให้ฉัน ไสหัวมาช่วยฉันตรงนี้หน่อยได้มั้ย
จําได้มั้ยเนี่ยที่ฉันบอกว่า ฉันมีงานประจําที่ต้องเริ่มทําวันจันทร์
เออ กูมีงานประจําที่ต้องเริ่มวันจันทร์!
เอางี้ ยอมพูดก็ได้ ฉันอยากให้แกเจอเขา เพราะฉันอยากได้ความเห็นแก
ที่จริงเป็นความเห็นที่ฉันแคร์มากกว่าใคร
เพราะงั้นช่วยมาเจอเขาหน่อย
เมฟ นี่เพื่อนของย่า ลูกชายมาร์จอรี ปีเตอร์
เขาหน้าที่การงานดีสุดๆ มีคลินิกผิวหนังของตัวเองด้วย
โอเค ได้ แต่นี่งี่เง่ามาก แกเป็นหนี้บุญคุณฉันละ
- อ้าว มานั่นแล้ว - ไง
หวัดดีค่า!
หวัดดีค่ะ
- หวัดดี - เข้ากันได้แล้วเนอะ
ดื่มอะไรดี
แค่เบียร์ที่อี๋น้อยที่สุด
- ได้ คุณล่ะ - อร่อย
- คิดว่าฉันชอบอะไรก็เอา - เยี่ยมเลย
เชิญนั่งโต๊ะวีไอพีตรงนั้นเลย
เอิ่ม ผมช่าง... เดี๋ยวกลับมา
- โอเค - "จองแล้ว"
หรูเชียว
ไงคะ
งั้น คุณ... มาจากที่ไหนคะ เพย์ตัน
มาจากเมืองเล็กๆ ชานเมืองเดนเวอร์ ชื่อว่าโคลัมไบน์ เคยได้ยินมั้ย
- เคยสิ - จริงดิ
สาวๆ ของวิลเหรอ
ตอนนี้ไม่มีเวลาฟังคําพล่ามแปลกๆ ของแก
ก็ได้ เอาไว้คราวหน้า
เออ
งั้นมาเจอวิลได้ยังไง
โอ๊ยตาย มันฮามากๆ
- เหรอคะ - คือว่า โอมาร์เพื่อนฉันทํางานที่นี่
แล้วคุณทํางานอะไรเหรอ
สมัยอยู่โคโลราโด เคยเป็นพี่เลี้ยงเด็กให้ครอบครัวนึง
เขามีลูกสาวสองคน เคนซี่กับเคย์เดน
ตอนนี้อยู่ม.ต้นกันแล้ว เรายังแชทกันตลอดเวลา
โห น่ารักนะ
ค่ะ
แล้ว... ตอนนี้ล่ะทําอะไร คุณทํา...
ก็รับดูแลเด็กประปราย คือฉันชอบเด็ก จริงๆ ในใจก็ยังเป็นเด็ก
- เนอะ คือ... - ฉันอยากเป็นครู
ที่จริงฤดูใบไม้ผลินี้จะกลับไปเรียน ปริญญาโทคุรุศาสตร์
โห เยี่ยมเลย ฉันก็จะกลับไปทํางานเหมือนกัน
ตอนนี้กําลังหาพี่เลี้ยงลูกที่ไม่ใช่แม่ผัว
- โอ้โห - ถ้าคุณพอจะมีเวลาว่าง...
- ยินดีค่ะ ค่ะ อุ๊ย... - โอเค อ้าว ฉันมีลูกสามคน คือ...
ตื่นเต้นนะ คุยอะไรกันอยู่
ซิลเวียขอให้ฉันเป็นพี่เลี้ยงลูกให้
ก็แค่... บังเอิญพูดขึ้นมา ฉันไม่ได้...
ฉันตื่นเต้นมาก
ดีค่ะ เนอะ นั่นจะ...
เมื่อกี้ถามว่าห้องน้ําอยู่ไหนใช่มะ ผมพาไปส่งดีกว่า
ที่นี่ชวนหลง เดี๋ยวมานะ โอเคนะ
- สองวินาที เดี๋ยวมา - โอเค
แต่นางอาจจะนานหน่อย
นึกแล้วว่าแกจะทําเรื่องฉิบหายแบบนี้
- พูดอะไรของแก - ฉันพูดอะไรเหรอ
นั่งคุยอยู่แค่ห้านาที ตอนนี้เพย์ตันกลายเป็นลูกจ้างแกไปแล้ว
นั่นมันโคตรพิลึกเลย
ฉันไม่คิดว่าพิลึกนะ เพย์ตันก็ไม่ได้คิดว่าพิลึก
หัดเชื่อผู้หญิงซะบ้าง
เขาไม่ใช้คํานั้นตรงนี้ จะบอกให้ อย่าเอามาพูดพล่อยๆ แบบนี้
- ทําไมต้องสติแตกด้วย - แกคิดว่าเขาเด็กเกินไปสําหรับฉัน
ฉันไม่เคยคิดอย่างนั้นเลยสักนิด
เขาก็คนเจนวาย ฉันก็เจนวาย
อาจจะเป็นเจนวายที่เปิดหัวกับปิดท้าย แต่ก็เป็นชาวเจนวายเหมือนกัน
เป็นเจนวายหัวท้าย นั่นเป็นเรื่องโรแมนติกมาก
ได้ข่าวว่าโจ ไบเดนก็เจนวาย
อายุที่ต่างกันไม่ใช่เรื่องใหญ่ขนาดนั้น โอเคนะ เราสื่อใจกันได้ลึกซึ้งมาก
และเขา... ไม่รู้แกสังเกตได้ไหม แต่เขาโตกว่าวัยมาก
ฉันก็ว่าเขาน่ารักน่าชัง
เขาพูดเองว่าเป็นพี่เลี้ยงเด็ก ฉันก็หาพี่เลี้ยงลูกอยู่ แค่นั้นเอง!
ตอนนี้ฉันสับสนจริงๆ แล้วนะ แกแค่จ้างเขาเพื่อแสดงน้ําใจเหรอ
ใช่! ฉันคิดว่าเขาน่ารักและใจดี
- เป็นคนตลกและ... - เลิกพูดว่าเขาน่ารักน่าชังได้มะ
- ทําไม - เขาไม่ใช่ตุ๊กตาเสียกบาล
เขาเป็นแฟนฉัน โอเคนะ พูดงั้นมันหยามน้ําหน้ากัน
ฉันคิดว่าเขาเยี่ยมมาก แต่ถ้าแกอยากให้ฉัน "เลิกจ้าง" เขา
ไม่ เพราะแบบนั้นจะยิ่งพิลึกกันใหญ่ เข้าใจมั้ย
แกได้พี่เลี้ยงเด็กคนใหม่แล้ว
- ยินดีด้วย - โอเค
โห ดีจังที่ได้มากินมื้อค่ําบ้าง
ชาร์ลีเพิ่งไปแค่ 52 ชั่วโมง
แต่ฉันก็เบื่อจะกินไดโนนักเก็ตกับปูอัดละ
- ไม่เลย - ไม่
เพย์ตันส่งรูปน่ารักสุดๆ มาให้ตลอด น่ารําคาญเป็นบ้า
- ไซม่อนได้แฟนแล้ว แหม - ใช่มะ
เขาสื่อใจได้กับทั้งเด็กชายอายุแปดขวบ และผู้ชายอายุ 40 กว่า
ก็เหมือนกันแหละ
ฉันไม่อยากกลับบ้าน สั่งของหวานเพิ่มมั้ย
เรากินทุกอย่างที่มีในเมนูแล้วนะ
งั้นก็สั่งไวน์เพิ่ม หรือสั่งจานชีส
ขอนะ ขอ ฉันไม่อยากกลับบ้าน แล้วต้องไปคุยกับแม่สาวคนนี้
เหมือนถูกทําโทษ
เรียนผูกมาเอง ตอนนี้ก็ต้องแก้เองจ้า
- ไม่เห็นใจกันเลย - ไม่
- ไง - ไงคะ
มื้อค่ําเป็นไงบ้าง
ก็ดีมากจ้ะ ขอบคุณมาก ขอบคุณที่ถาม ลูกๆ เป็นยังไง
น่ารักมาก แบบว่าน่ารักที่สุดจริงๆ พาเข้านอนง่ายมากด้วย
อ้อ แหม... ขอบคุณมากนะจ๊ะ
- ขอบคุณค่ะ - ฮื่อ
ตายจริง ความเหนื่อยทั้งอาทิตย์ น่าจะไล่ตามทันละ
มีเวลาคุยกันหน่อยได้มั้ย
ได้สิ ฉันจะยินดีมาก
คือ คุณกับวิลรู้จักกันมานานใช่มั้ย
ใช่แล้ว รู้จักกันมากว่า 20 ปี
อ่านใจเขาลําบากน่ะ บางทีฉันไม่รู้ว่าเขาคิดอะไร
แต่นั่นแหละค่ะ กําลังจะถึงวันเกิดฉัน ปีสําคัญด้วย
สองหกเลขเด็ด
อ๋อ! ยินดีด้วย
เพื่อนๆ จะจัดปาร์ตี้วันเกิดให้ฉัน
กําลังคิดอยู่ว่า ไม่รู้สิ คือว่า...
- อะไร อยากจะ... - อยากให้วิลไปด้วย
- อยากให้เขาไปเจอเพื่อนๆ - แน่สินะ
นั่นแหละ ธีมงานคือโยโล รู้ไหมว่าแปลว่าอะไร
- รู้จ้ะ - แปลว่า "ชีวิตมีครั้งเดียว"
น่าสนใจ เป็นไอเดียที่ดีนะ
- เป็นอักษรแรกของคําพวกนั้น - เข้าใจ
แปลว่าให้จัดเลยเต็มที่
- เพราะคนเรามีชีวิตแค่ครั้งเดียว - ใช่ ฉันเข้าใจ
งั้น คุณคิดว่าวิลจะโอเคมั้ย
แบบ รวมโลกของเราที่งานปาร์ตี้วันเกิดฉัน
ฉัน... คุณถามเขาเลยก็ได้
คิดว่าเขาจะตอบยังไง
ไม่รู้สิ คือว่า ฉันว่าเขา ยังรวบรวมใจที่แตกจากการหย่า
ฉันรู้ว่าดูภายนอกเหมือนหายดีแล้ว แต่ก็ยังรับมือกับผลที่ตามมาอยู่
ออเดรย์ทําใจได้แล้วจริงๆ คือว่า นางไปนอร์เวย์กับสก๊ากเก่นแล้ว
อะไรนะ ยังไง คุณรู้จักพวกนั้นได้ไง
ไอจี ฉันตามอยู่
แหม ถักเปีย แน่สินะ
ใช่มะ ชัดไป
คิดว่าวิลยังรักเขาอยู่รึเปล่า
ฉัน... ไม่รักหรอก แต่ฉันว่าเขายังรวบรวมจิตใจอยู่
เพราะงั้นถ้าสุดท้ายแล้ว เขาไม่อยากรวมโลกที่งานปาร์ตี้ของคุณ
มันไม่ใช่ความผิดคุณเลย
"รวมโลก" ฟังแล้วดูดี
ใช่
แต่ยังไงจะ "โยโล" ต่อ
ก็เยี่ยม... เป็นธีมที่เยี่ยม
โอเค ขอบคุณอีกครั้งนะ
- ได้เลย - ขอบคุณ
แล้วคุณ... รถจอดอยู่หน้าบ้านรึเปล่า
- ลูกฉันหลับอยู่ - โอเค ฟังนะ เราต้องคุยกันเดี๋ยว...
- ต้องคุยกันเดี๋ยวนี้ - สนามหลังบ้าน
โอเค ก็ได้
โอเค
แกต้องขอโทษเดี๋ยวนี้
อะไรนะ พูดเรื่องอะไร
เพราะแกไปบอกเพย์ตันว่าฉันยังรักออเดรย์อยู่
- โอเค ไม่ได้บอก - แกไม่ได้พูดเหรอ
เมื่อกี้เขาไปสติแตกที่บ้านฉัน
เพราะบอกว่าแกบอกว่า ฉันยังรักออเดรย์ไม่หาย
จนฉันไม่พร้อมที่จะมี "สัมพันธ์จริงจัง"
- ฉันไม่ได้พูดงั้น - ไม่ได้พูดเหรอ
ไม่ได้พูด
ฉันบอกว่าแกอาจจะต้องค่อยๆ ไป
เพราะแกยังปรับตัวจากการหย่า
แต่นั่นไม่ได้สะท้อนว่าแกแคร์เขาแค่ไหน
- ทําไมต้องพูดกับเขาตั้งแต่ต้น - เพราะเขาถามฉันตรงๆ
แกกําลังพยายามบ่อนทําลายสัมพันธ์ฉัน
ไม่ได้ทํา เปล่าเลย
- ฉันชอบเพย์ตัน น่ารักจะตาย เขา... - ไอ้คําว่า "น่ารัก" อีกละ
เลิกพูดเสียที
แกคิดว่าเขาเด็กเกินสําหรับฉัน
แต่แทนที่จะพูดตรงๆ ต่อหน้า แกลากเขามาเป็นพี่เลี้ยงลูก
โอเค แกคิดถูก
ฉันคิดว่าเขาเด็กเกินสําหรับแก เพราะเขาเด็กเกินไปสําหรับแก
และผู้หญิงไม่น้อยจะรู้สึกเคืองแน่ๆ
ถ้าเห็นผู้ชายอายุมากอย่างแก ไปเป็นแฟนคนที่เด็กกว่ามากแบบนั้น
ฉันจะตอกกลับผู้หญิงพวกนั้นว่า ฉันเลือกไม่ได้นี่หว่าว่าจะเจอใคร
- ฉันเป็นบาร์เทนเดอร์ ฉันเจอคนหนุ่มสาว - ไงนะ
อ๋อ รู้มั้ยใครที่ต้องเจอคนหนุ่มสาวเยอะๆ อีก อาจารย์มหาวิทยาลัย
ผู้นําหมู่ลูกเสือ บาทหลวง
- ฉันถือว่าคําพูดนั้นโจมตีกันอย่างแรง - เป็นกลุ่มที่ดีมั้ยล่ะ
ถือว่าหยามหน้าหนักที่สุดเท่าที่ทําได้
แกคอยตัดสินฉันหนักมาก
แน่สิฉันต้องตัดสินแก เพราะมันน่าสมเพช
เราสื่อใจกันได้อย่างมีความหมายลึกล้ํา งดงามมากที่สุด
โอเค นั่น... เอางี้นะ
ไม่ว่าแกจะว่ายังไง วิล แกแก่เกินไปสําหรับเขา โอเคนะ
อะไรก็ตามที่ไม่เข้ากรอบกับลูก 2.3 คนของแก
กับชีวิตแบบรั้วไม้ระแนงขาวนี่ก็... ระคายใจแกไปหมดใช่มั้ยล่ะ
แกจะมาสอนฉันได้ยังไงในเมื่อ ไม่ยอมแสดงความยินดีที่ฉันได้งานใหม่
ไม่แม้แต่คําเดียว ไม่ถามอะไรเลย
แกรู้ว่ามันเป็นเรื่องใหญ่แค่ไหนที่จะกลับไปทํางาน
ฉันก็มีเรื่องวุ่นของฉันอยู่ ตอนนี้ฉันไม่สนห่าเหวเรื่องนั้นหรอก
เออ แกทําให้เห็นชัดมาก วิล เข้าใจ
แกแม่งทําให้ฉันสงสัยตัวเองสุดๆ
ตอนนี้ฉันเลยคิดได้แต่ข้อเสียเขา
ฉันแค่อยากให้แกมีความสุข ไอ้กล้วยเน่า!
เออ กูโคตรมีความสุขแล้วเนี่ย ยินดีด้วย
ไม่เคยมีความสุขขนาดนี้ในชีวิตเลย
ตายละ โอเคมั้ยเนี่ย
ไม่นะ ไม่
ส่งใบเสร็จมาเก็บ
พ่อต้องโมโหมากแน่
ยืนตรงนั้นมานานแค่ไหนน่ะ
- มีอะไรให้ช่วย - เพย์ตันอยู่มั้ย
เฮ้ย เพย์ตัน มีผู้มาหา
ไง โอ๊ยตายแล้ว หน้าไปโดนอะไรมา
ผมเดินไปชนประตูกระจก
ไม่เป็นไร ฟังนะ ผมจะจัดปาร์ตี้วันเกิด ที่อลังการดาวล้านดวงที่สุดให้
ผมจะปิดลัคกี้เพนนี เปิดบาร์ดื่มฟรีทั้งงาน
เชิญเพื่อนทุกคน จัดให้แรง โอเคนะ
แน่ใจเหรอ ฉันไม่อยากบีบให้คุณ ทําอะไรที่ไม่พร้อมจะทํา
ผมพร้อมแล้ว พร้อมจะทําเรื่องนี้ โอเคนะ ผมรักคุณ
ไม่ได้ตั้งใจจะพูด
- ไม่เป็นไร - นั่นคือพลั้งปาก
ก็ไม่ได้ตั้งใจจะพูดเหมือนกัน นั่น... มันหลุดปาก ผม...
- ผมแคร์คุณมากจริงๆ แต่ผม... - ไม่เป็นไร
ผมเคยแต่งงานแล้ว เราต้องพูด "ผมรักคุณ" บ่อยๆ
- เลยชินกับการพูดไปเรื่อย - ฮื่อ เข้าใจ
- แกล้งทําเป็นไม่เคยเกิดขึ้นก็ได้ - เยี่ยมเลย! สักวันจะพูดได้นะ เยี่ยม
โอเค ขอบคุณ
- นี่ของขวัญวันเกิดที่เจ๋งสุด - จะต้องสนุกแน่ ฮื่อ
อะไร
- มีคําถาม - คะ
ผู้ชายที่นั่งบนโซฟา ใครน่ะ
นั่นอลัน รูมเมทคนใหม่ของเรา
อลันอายุ 50 กลางถึงปลายแล้วเนี่ยนะ
อลันอายุ 29
ไม่ ไม่ใช่แน่
- อะไร - อลันไม่ได้อายุ 29 ไม่จริงแน่
อลันเป็นผู้อาวุโสแล้ว
ใครพูดว่า "ปาร์ตี้" รึเปล่า
ก็นะ ถ้าพรุ่งนี้อยากให้ช่วย
หารูปมาทํามู้ดบอร์ดอะไรงี้ งานถนัดฉัน
ฮื่อ
งั้น แม่มีเรื่องอยากคุยกับลูกๆ
อีกเดี๋ยวในบ้านจะมีการเปลี่ยนแปลง
แม่กับพ่อจะหย่ากันเหรอ
อะไรนะ เปล่า แม่แค่จะกลับไปทํางาน
- เจ๋ง งั้นว่ากัน - อย่า นั่งก่อน ขอบคุณ
อย่างที่บอก แม่จะกลับไปทํางาน
- เป็นอะไร - เป็นทนาย
แม่เป็นทนายเหรอ นึกว่าพ่อเป็นทนาย
ใช่ พ่อเป็นทนาย และแม่ก็เคยเป็นทนาย
บอกมาหลายรอบแล้วนะ
เท่ากับแม่จะไปทํางานให้พ่อ
ไม่ แม่จะทํางานของแม่เอง
แม่ต้องทําเป็นตัวอย่างให้ลูกๆ เห็นว่า ผู้หญิงก็ทํางาน
และช่วยทําประโยชน์ให้ชุมชนและครอบครัว เหมือนกับพวกผู้ชาย
เท่ากับจะเป็นการเปลี่ยนชีวิตเราทุกคน แต่เราจะผ่านมันไปได้
มีใครถามอะไรมั้ย
- โอรีโอหมดแล้ว - อะไรนะ
แม่บอกว่าอยากได้อะไรให้จดไว้ ผมก็จด
- โอเค - แต่โอรีโอยังหมดอยู่ดี
โอเคๆ
(วิล ซีสแมน) (ส่งต่อ - บัตรเชิญไปรษณีย์ไร้กระดาษ)
พระเจ้า จากเพย์ตันเหรอ
ไม่ใช่ มาจากวิล
แต่เกี่ยวกับงานวันเกิดเพย์ตัน เราขอไปได้มั้ย
ไม่ได้ลูก เขาจัดที่บาร์
ให้ตาย ชอบเขาเป็นบ้า เป็นพี่เลี้ยงที่เจิดสุดเท่าที่เคยมีมา
หน้าเหมือนบิลลี่ ไอลิชเป๊ะเลย
"โยโล" หมายถึง "ชีวิตมีครั้งเดียว"
ใช่ แม่รู้
- โอรีโอ - รู้แล้ว
เกิดเรื่องห่าอะไรขึ้น วันนี้วันเสาร์ แต่ดันปิดบาร์เนี่ยนะ
วิลไม่ได้บอกเหรอ เขาตัดสินใจปิดทั้งบาร์
ในคืนที่กําไรดีที่สุดในสัปดาห์ เพื่อจะจัดปาร์ตี้วันเกิด
ให้แฟนใหม่ของเขา ยัยกางเกงวาว
ถ้าคืนนี้เสียเงินไปเท่าไหร่ วิลเลียม จะลงบัญชีแกหมด
- นี่แหละประเด็นที่จะเป็นเจ้าของบาร์ - ไม่ใช่โว้ย
- ประเด็นการเป็นเจ้าของบาร์คือทําเงิน - ขอบใจ
อ้าว ว้าว ไม่นึกว่าจะมา
ฮื่อ ก็อย่างที่เขาว่า "คนเราอายุ 26 กันครั้งเดียว"
- จริง ถ้าโชคดี - เออ
- เอ่อ ฉันดีใจมากที่แกมา - ฉันชอบเพย์ตัน
- ประตูเป็นไง - หน้าเป็นไง
นี่แต่งหน้ากลบไว้หนาเตอะ กลบแผลไว้หมด ดูออกมั้ย
- เกลี่ยรองพื้นได้เลิศมาก - ดีอยู่นะ
- เพย์ตันช่วยไว้ - เก่งไม่ใช่เล่น
- ซิลเวีย! - อ้าว! สุขสันต์วันเกิด
- ขอบคุณมากที่มา - ต้องมาสิ โยโล!
- ใช่ โยโล เราพูดกันแบบนั้น - โยโล
โยโล!
- ดีใจมากที่เจอ - โย่ ปาร์ตี้นี้เด็ด
- ขอบใจ - ฮื่อ
- นี่อลัน รูมเมทฉัน ซิลเวีย - อ๋อ ดี ยินดีที่รู้จัก
เพย์ตัน มาถ่ายรูปกัน
- ขอโทษ ไปก่อนนะ - ได้
อลัน เมื่อกี้คุยกันอยู่ จําได้มั้ยตอนเกิดเหตุ 9/11 อยู่ไหน
โห ไม่มีทางลืม
อยู่ในห้องเรียนป.สาม เพราะแค่แปดขวบ ขอตัวนะ
หมอนั่นบอกว่าอายุ 29
- ไม่เอาน่ะ - ถ้ามันอายุ 29 จริงก็โทรแจ้งมูลนิธิเด็กเหอะ
ฮื่อ
หวัดดีทุกคน นี่ชื่อไรลีย์
รู้จักเพย์ตันมาตั้งแต่...
- ไรลีย์เยี่ยม - ฮื่อ
ฮื่อ ไรลีย์ทํางานร้านบาสกิ้น-ร็อบบิ้นส์
ถ้าอยากได้มิลค์เชคฟรีอะไรงั้น
โยโล! วู้!
โยโลมอบพลังใจให้คน
นี่เพลงโปรดของเราจากสมัยม.ปลาย
- โอ๊ย พระเจ้า ไม่นะ - สายไปแล้ว!
เมื่อกี้บอกว่านี่เพลงโปรดจากม.ปลายไม่ใช่เหรอ
- ใช่สิ - โห
เจ๋งมาก
กูทําอะไรอยู่วะเนี่ย
ทํานั่น
- กูแม่งทําตัวตามสูตร - อะไรนะ
ไม่นะ
อะไร เป็นอะไร
- ต้องไปจากตรงนี้ก่อน - อะไรล่ะ
แกพูดถูกมาก ฉันต้องเลิกกับเขา ฉันต้องเลิกกับเขาเดี๋ยวนี้
- อย่าบอกคืนนี้ นี่วันเกิดเขา - ต้องเลิกคืนนี้
แกช่วยฉันเลิกกับเขาคืนนี้นะ
- ไม่ช่วยเด็ดๆ - แกต้องช่วย
ช่วยบอกว่าเรามีอะไรกันได้มะ เอาแบบร้อนควันลุก
- ขอร้อง ให้ตาย - ฉันไม่พูดเด็ดขาด ไม่
ไหนแกบอกว่าสื่อใจกันได้ บอกว่าเขาโตกว่าวัย
ไม่ได้โตกว่าวัยอะไรเลย ดูสิว่านางทําไรอยู่
ล้อเล่นรึเปล่า ให้ตาย นี่ต้องอยู่คนเดียวไปตลอดกาล
ไม่ ไม่หรอก ไม่เลย อย่างน้อยก็เพิ่งคบมาไม่นาน
ไม่เอาน่ะเพื่อน แกไม่ตายหรอก
เดี๋ยวแกจะได้เจอคนที่ตรงใจกับแกมากกว่านี้
คนที่ฉลาด ตลก และเข้ากับแกได้มากกว่า
แกไม่ต้องอยู่ก็ได้ กลับไปก่อนเลย
ล้อเล่นรึเปล่า อุตส่าห์แต่งตัว ไม่ไปไหนหรอก
ฉัน... เดี๋ยว พอเห็นแกมีความสุขฉันก็...
โอเค เดี๋ยว ถ่ายติดลุคนางมารึเปล่า
ฉันแฮปปี้มากจริงๆ
ไม่! ดูชุดที่นางใส่มาสิ... ดูโง่เป็นบ้า
ไม่ ฉันไม่คิดว่ามัน... คืออาจจะโง่ แต่นี่ว่ามันดูดีนะ
- นี่ไม่ได้เชิญนะ แกเชิญเองป่ะ - ฉันเชิญทั่วไปหมด
นี่ก็น่ารัก
นั่นวันเกิดที่เยี่ยมสุดในชีวิตเลย ต้องขอบคุณคุณแท้ๆ
มีอะไร
เรานั่งคุยกันก่อนแป๊บนึงดีกว่า
- โอ๊ะโอ - ปิดประตู
อะไร
ไม่อยากทําคืนนี้เลยนะ แต่ผม...
ผมไม่คิดว่าเราจะ... เหมาะกับกันและกัน โดยเฉพาะตอนนี้
คือคุณยังเด็กมาก ชีวิตยังมีอนาคตมากมายรออยู่
ส่วนผม... ผมแก่มาก ชีวิตก็มีแต่เรื่องน่าเบื่อแบบคนแก่
นึกออกมั้ย แค่...
นี่จะมาเลิกกับฉันในวันเกิดเหรอ
ใช่แล้ว และผมก็... ผมว่านี่มัน... อาจจะดีที่สุดแล้วน่ะ
แล้วก็บอกไว้ก่อน... อยากดูแลให้คุณโอเค
เพราะงั้นถ้าคุณอยากให้ค้างเป็นเพื่อน หรืออะไรแบบนั้น ผมก็ยิ่งกว่า...
ทําไมฉันถึงจะอยากได้อย่างงั้นวะ
ก็เผื่อไม่อยากอยู่คนเดียวอะไรแบบนั้น
นี่ไม่คิดว่าคบกันมายาวแบบต้องเลิกจริงจังด้วยซ้ํา
- จริงดิ - ใช่
จะไปไหนน่ะ
ไปหาเพื่อน นี่วันเกิดฉัน แค่กลับมาบ้านเพราะคุณน่ะแก่
- ไปบ้านไรลีย์กันดีกว่า - โคตรได้
ราตรีนี้ยังเยาว์!
เดี๋ยวโทรเรียกอูเบอร์
คือผม... เสียใจจริงๆ ที่มันจบแบบนี้
ราตรีสวัสดิ์
หุบปากไปเลย ไอ้แก่ โอเคนะ
- โอเคบูมเมอร์ - อย่ามาเรียก "บูมเมอร์"
แกก็แก่ แกเป็นลุงแก่แล้ว
คนรุ่นแกทําลายสิ่งแวดล้อม
แกได้ตายก่อนฉันแน่ ไอ้กระดูกพรุน
- แค่รู้จักมาไม่นานตัวก็หดแล้ว - พยายามแต่งตัวให้สมวัยบ้าง
ระวังไอ้เวรนี่
แกนั่นแหละแต่งตัวให้สมวัย
ไปใส่หมวกทรงสูงกับแว่นตาเดียว
ขี่จักรยานที่ล้อใหญ่ล้อเดียวไป ไอ้กร๊วก
ไปกินยาความดันไป
โห ไอ้แก่งั่ก ไอ้กร๊วกโคตรแก่
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์