POSTACI, MIEJSCA I ZDARZENIA SĄ FIKCYJNE
ZADBANO O BEZPIECZEŃSTWO DZIECI I ZWIERZĄT
Oddech.
Dreszcz.
Wiatr.
Bierzesz pod uwagę wszystko,
ale czasem pocisk zbacza z toru.
Niektóre dni
są jak zbłąkany pocisk.
Jak dziś.
Więc to koniec?
Tego chcesz?
Zamierzasz się poddać?
Nie.
Nie poddam się.
Z jakiej racji?
Co by to dało?
Chyba naprawdę oszalałam.
Zmykaj do środka.
Pójdę już.
Dokąd idziesz?
Nie masz gdzie pójść.
Zostań tutaj.
Przynajmniej na razie.
ODCINEK 8: ZBŁĄKANY POCISK
Yoon Dong-ju.
Ja już wychodzę.
DZIEŃ Z POLICJĄ
STRZELANIE
Moi drodzy. W RKO kluczowe są pierwsze cztery minuty.
Nauczę was, jak to się robi.
Zlokalizujcie pacjenta i szybko do niego podejdźcie.
Następnie splećcie dłonie w ten sposób.
Powietrze nie może uciekać.
Otwieramy szeroko usta.
Tak nie można. Dość wygłupów.
To poważna sprawa. Nie czas na żarty.
Nie możecie… Stop!
En garde.
Prêts?
Allez.
Już dobrze.
Nie mógł pan dać mu wygrać?
Przepraszam.
W porządku. Nie płacz.
- Pies! - Chodźcie.
Jak długo musimy to robić?
Dopóki komendant nie zmięknie.
Nadal są w formie. Kadra narodowa to jednak inna bajka, co?
Jeszcze raz!
- Widziałeś to? - Jeszcze raz!
Jeszcze raz!
A Dong-ju? Co z nim będzie?
Chyba się starzeję.
Całe ciało mnie boli po jednym evencie.
Proszę to wypić.
Mówisz, że to dobre na stawy?
Tak.
Ale super!
O jak przyjemnie.
Mógłbyś być masażystą.
Masz uprawnienia?
Tak. Certyfikat pierwszego stopnia z masażu sportowego.
Trzeba było zostać masażystą.
Po co wstąpiłeś do policji i narobiłeś tylu problemów?
Przepraszam.
Były sportowiec powinien być mądrzejszy, a nie bezmyślnie zadawać ciosy.
Pięści trzeba używać w odpowiednim momencie,
żeby naprawdę miało to sens.
Były sportowiec nie może być tak impulsywny.
Jesteś profesjonalistą, czyż nie?
Tak, ma pan rację.
Tak czy siak, tym razem przymknę oko.
Pilnuj się, jasne?
Tak jest! Będę się starał.
Dobrze. Tak.
Tutaj. O rany.
Ma pan spięte mięśnie.
Rozmasuję je.
Burmistrz Roh.
Przepraszam, burmistrzu.
Co my wyprawiamy?
To jak strzelanie z armaty do muchy.
Ale Gnój-ju się postarał i dzięki niemu nadal tu jesteśmy.
Nic nie dzieje się bez przyczyny.
Jestem z ciebie dumny. Chodź tu.
Co z panem? To obrzydliwe. Niech pan mnie puści.
Dzięki. Wybacz to nieporozumienie.
Co w was wstąpiło? Puśćcie mnie.
Co powiedział komendant?
Zawiesił mnie na miesiąc. Mam się pilnować.
Mogło być gorzej.
Co za ulga.
Powodzenia. Przyda ci się.
Więc co teraz?
Pokażmy, na co nas stać.
Śledztwo w sprawie burmistrza
pewnie nie wchodzi teraz w grę.
Nie od razu też znajdziemy dowody przeciwko Min Ju-yeongowi.
Musimy działać krok po kroku.
Zacznijmy od sprawy narkotyków.
Jak prześledzimy trasę przemytu Meta-pila,
może znajdziemy jakiś trop.
Sierżant Kim jak zawsze genialny.
Okej, zróbmy tak.
A ty się nie wychylaj i nas wspieraj.
Dobrze.
Chwila.
Powinieneś być wykończony, a wyglądasz zaskakująco dobrze.
Promieniejesz. Co wczoraj robiłeś?
Coś, o czym pan nie wie.
On też nie ma pojęcia.
Posłuchaj.
Nie mieszajmy życia prywatnego z zawodowym.
Nie pokazuj, co się dzieje.
Nie pokazałem.
Jesteś jak otwarta księga.
Ty też.
W jakim sensie?
Widzisz? Jesteś zakłopotana. Ja jestem taki jak zawsze.
Zakłopotana? Kiedy?
Teraz.
Dobra, nic po sobie nie pokażę.
Do wieczora. Przyjdę.
Mówiłaś, że mogę się u ciebie zatrzymać.
Przyniosę swoje rzeczy.
Po kryjomu.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć…
Mój tomik poezji.
Gdzie on się podział?
NIEBO, WIATR, GWIAZDY I WIERSZE
Co czytasz?
Wiersze.
Uroczo. Skąd ten pomysł?
Tak po prostu. Zainteresowały mnie.
Czyli takie rzeczy lubi.
Jaki uczuciowy. Aż czuję motylki w brzuchu.
Chyba nie wiesz, co to za uczucie.
„Wrócę do domu w chwale”.
- Co ty na to? - Do bani.
„Obrzydliwe, nieprzyjemne, przyprawiające o mdłości, wstrętne”.
Słówka się przydały.
- Właśnie. - Kurna.
Wybaczcie spóźnienie.
Kiedy dostanę prekursory Cukierków?
Trochę ci schodzi.
Krąży za dużo podróbek.
Nie tak się umawialiśmy.
Łamiesz umowę?
Wyjazd za tydzień.
Do tego czasu muszę załadować towar.
Japończycy nie będą długo czekać.
Na razie dam ci coś innego.
Przystawkę, która im zasmakuje.
Panie Min, trzeba dostarczyć towar, żebyśmy robili interesy.
Kontener przeszedł już odprawę celną.
Problemem jest transport.
Stąd opóźnienie.
Mamy ciężarówki,
ale brakuje kierowców.
Niedługo ich znajdziemy.
Leniwy pies nie może siedzieć i jeść.
Ej.
W porządku. Usiądź.
A w ogóle,
czemu nic pan nie robi z tym policyjnym kundlem?
Można by go załatwić.
To urocze, że próbuje walczyć.
Podoba mi się ta zabawa.
Jak mam znaleźć trasę przemytu prekursorów?
To trudne.
Trzeba znaleźć tego, kto sprzedawał efedrynę Park Bong-pilowi.
Korzystają z lewych telefonów, więc ich nie namierzymy.
Ciężka sprawa.
Szefie.
O rety!
Kopę lat.
Dobra, starczy.
Po co przyszedłeś?
Co porabiacie?
Jak to co?
- Co chcesz na lunch? - Samgyetang?
Zostałeś zawieszony. Co tu robisz?
- Odpoczywaj w domu. - Przyszedłem zjeść, a co?
O co chodzi? Czego chcesz?
Sprawę strzelaniny w składzie celnym
przydzielono mojemu zespołowi.
Oto analiza krwi z miejsca zdarzenia.
KRAJOWE LABORATORIUM KRYMINALISTYCZNE
Kojarzycie tego gościa, co?
REJESTR KARNY LEE GWANG-SE
- Telefon jest wyłączony. - Kurde. Telefon wyłączony.
Szefie.
Chyba porwano go sprzed salonu fryzjerskiego.
Stamtąd był ostatni sygnał.
- Coś mu się stało? - No co ty.
RZŚ go szuka, więc poczekajmy.
- Szefie. - Znalazłeś coś?
Do portu Insung trafiło więcej efedryny.
Jeszcze więcej?
Tak, Park Bong-pil zeznał,
że miał dostać więcej towaru od przemytnika.
Więc gdzie reszta prekursorów?
Było opóźnienie z powodu procedur celnych.
Jeśli nie przeszły odprawy…
To nadal są w porcie Insung.
Towary, o których mówiłem,
proszę potraktować osobno.
Jak tu wszedłeś?
Chodzi o to, że…
Dobrze, rozumiem.
URZĄD CELNY W INSUNG
Prezesie Oh.
Dzisiaj wszystko zabieram, więc przygotuj pojazdy.
Bez pozwolenia Koreańskiej Służby Celnej
nie możemy niczego skonfiskować.
Nie zgodzą się, jeśli nie przedstawimy konkretnych dowodów.
Min zwieje z towarem, jeśli to za długo potrwa.
Musimy znaleźć dowody, że prekursory tam są.
Jak to zrobimy?
Czemu się pan drapie? Mnie też zaczyna swędzieć.
Trzeba się częściej myć.
- Biorę prysznic dwa razy dziennie. - Więc o co chodzi? Proszę pokazać.
Co to?
Co się panu stało?
Pogryzły mnie mrówki czy coś.
- Jest coraz gorzej. - Mrówki?
Pewnie wtedy, jak konfiskowaliśmy towar Meta-pila.
Super!
To mintaj, tak?
- Kurde. - Co jest?
Czy to były czerwone mrówki?
Z brązowym odwłokiem?
O czym wy mówicie?
Mrówki nie są czerwone, tylko czarne i błyszczące.
Chwileczkę.
Nic mi nie jest.
To nic takiego.
Spójrzcie.
Widzieliśmy to, sprawdzając kontenery.
Rok temu w porcie znaleziono mrówki ogniste.
Była akcja zwalczania szkodników. To żądło.
Ogromne. To mrówki ogniste?
Są też nazywane zabójcami z powodu ich jadu.
Nie żartuj.
Zabójcami?
Napisali tu, że można umrzeć.
Przestańcie gadać o śmierci.
Były w transporcie, który jechał przez Rosję.
To trasa prekursorów narkotyków.
Ma pan nudności lub problemy z oddychaniem?
Tylko niestrawność, ale to przez przewlekłe zapalenie żołądka.
„Utrata przytomności spowodowana paraliżem lub nagłym spadkiem ciśnienia krwi”.
Powinien pan pojechać do szpitala.
- Nic mi nie jest. - Grozi panu wstrząs anafilaktyczny.
Napisali, że można umrzeć!
Ty mały gnojku!
Bo pomyślę, że życzysz mi śmierci.
Nikt nie umrze. Kto umiera od ugryzienia mrówek?
To tylko swędzi.
Cisza, wracajcie do pracy. Koniec obijania się.
A ty, Dong-ju,
nie powinieneś żartować z…
- Szefie! - Szefie!
Niech odpoczywa. Będziemy monitorować jego stan.
Dlaczego zemdlał?
Czy to z powodu mrówek ognistych?
Tak. Ma ślady po ugryzieniach.
Bąble wskazują właśnie na mrówki ogniste.
Ale…
ma także niestrawność.
I ciężkie zaparcie.
Wiele dolegliwości.
Wiedziałem, że za dużo pan zjadł. Napędził nam pan stracha.
Panie doktorze, czy ja umrę?
Tak, proszę odpocząć.
Powiedział, że tak.
Dziękujemy.
Sierżancie Kim…
- Kim… - Jeśli to mrówki ogniste…
To nasza szansa.
Więc co robimy?
Jak to co?
Zadamy Minowi niespodziewany cios.
AGENCJA KONTROLI CHORÓB
Służba celna i władze portu Insung
zapowiedziały wysłanie specjalnego zespołu interwencyjnego
w celu zwalczenia inwazji mrówek ognistych w doku nr 1.
Razem z Agencją Kontroli Chorób
ograniczono dostęp…
Co teraz?
Teraz?
Zostawcie to mnie.
Nie powinien pan wstawać.
- Szefie! - Rany.
OCHRONA J9
Przez tę kontrolę i kwarantannę
mam związane ręce.
Prawdę mówiąc, próbowałem wszystkiego.
Obawiam się, że tym razem nie dam rady pomóc.
Rozumiem.
To zbyt trudne, tak?
Tak, tym razem to za dużo.
No tak.
Na to wygląda.
Tak.
A jak pana córka radzi sobie w szkole?
W trakcie semestru nie ma rekrutacji.
Przyjęli ją tylko dzięki temu, że szepnąłeś dobre słowo.
Bardzo dziękuję.
Nie ma za co.
Pomagamy sobie.
Ale czy nie jest tam…
zbyt niebezpiecznie?
Bezpieczeństwo publiczne jest kiepskie.
Uczniowie z Korei, którzy uczą się za granicą,
często są porywani dla okupu.
A dziewczynki
są sprzedawane do pracy w burdelach.
Rodzina nie może ich odnaleźć.
Wstrzykują im też dziwne substancje.
Nie, Min. Nie rób tego.
Tylko nie moja córka!
Przecież nie mówię, że zrobię coś takiego pana córce.
Po prostu się martwię i przedstawiam fakty.
Niech uważa.
- Nie. - To niebezpieczny kraj.
Chwila! Zaczekaj! Błagam.
Poproś o cokolwiek innego. Sytuacja w porcie…
Po prostu nie jestem w stanie przepchnąć tych towarów.
Proszę.
Złamany palec się zagoił.
Bardzo ładnie.
Poproś naszych gości o spotkanie. I zabierz go do szpitala.
Tak jest.
ZWALCZANIE SZKODNIKÓW
- Daj spokój, Man-sik. - Wynagrodzę ci to.
- Nie mogę. - Załatw to, dobra?
Na litość boską.
Kosztują majątek, wkładajcie ostrożnie. Robię to tylko dla ciebie, Man-sik.
- Jak coś pójdzie nie tak… - Dobra, rozumiem.
Wejdźcie i sprawdźcie, który to kontener, jasne?
Tak jest.
Od kiedy ma pan takie znajomości?
Myślisz, że tylko się obijam?
Szlag, to kosztuje fortunę.
Chyba jest trochę za mały.
Chodź.
Zostaniemy tu na czatach.
- Ciężko pracujecie. - Szybka kontrola.
- Ile osób? - Cztery.
ZWALCZANIE SZKODNIKÓW
To jak labirynt.
Jak się zgubicie, to się nie znajdziecie.
Wskażcie kontenery, a je dla was otworzę.
Rozpocząć dezynsekcję!
Tak jest!
- Ten. - Dobrze.
To chyba ten.
Panie kierowniku?
Tutaj! Gdzie jesteś?
Otworzy pan ten?
Mam coś otworzyć?
Proszę pana?
Panie kierowniku?
Proszę pana?
Co jest grane?
Może pan…
Bułeczko.
Han-na, znalazłaś coś?
Gdzie kierownik? Musimy otworzyć tamten kontener.
Czemu nie odpowiadasz? Dokąd idziesz?
A gdzie podstępny głupek?
Kurka, nic nie widzę.
Czemu tak pędzisz?
Bułeczko!
Zwolnij trochę.
Muszę ci powiedzieć…
To kiepski moment, ale już się spakowałem.
Jedźmy dziś razem do domu, dobra?
Yoon Dong-ju.
Gdzie kierownik?
Jakim cudem wyszłaś stamtąd?
Kto to?
Kto to jest?
Kim jesteś?
Cześć, dobry chłopcze.
Za nią!
Ładnie.
Cholera.
Cześć.
Kopę lat.
Nie do wiary.
Przepraszam, ale czy można to zdjąć?
Sprawia mi to ból.
Skoro się tu zjawiłaś, wasi ludzie musieli coś zostawić.
Nadgarstki mnie bolą.
Możesz to zdjąć, proszę?
Nie. Jesteś aresztowana za naruszenie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
Min kazał ci to zrobić?
Jesteście bez serca.
Możecie na to zerknąć?
Coś mnie chyba ugryzło.
- Czyżby mrówka ognista? - Raczej sama się uszczypnęłaś.
Ja?
Zapewnimy pomoc medyczną,
a do tego czasu nic nie rób.
Czeka cię długie przesłuchanie.
Zaczniemy od nazwiska.
Takie pytania są nudne.
Zapytaj o coś innego.
Co?
Na przykład czemu ta dwójka pachnie tym samym szamponem.
Lawenda?
Przestań gadać bzdury.
Co za absurd.
Serio?
Co ty wyprawiasz? Wstawaj.
Wstawaj. Weź się w garść.
Wstań.
Prawdziwe przedstawienie.
Ojejku.
Mogłaby być aktorką.
Halo.
Ej.
Nie udaje?
Chyba ma napad.
Halo, wstawaj. No dalej!
Ej!
Wezwijmy karetkę.
Oddycha?
Dzięki, dobry chłopcze.
Przeklęte dranie!
Ej.
- W porządku? - Tak.
Bułeczko.
Chyba wiem,
gdzie jest efedryna.
Znaleźliście? Dalej nic?
- Sprawdzajcie kontenery dyskretnie. - Chwileczkę.
Jak was złapią, to kaplica.
Halo? Czemu nic nie mówisz?
Sierżancie Kim!
SIERŻANT KIM JONG-HYEON
Hej.
Namierzyłeś Dragmona?
- Zgubiłem ją. - Szlag.
W porządku. Skupmy się na pluszakach.
Mamy tu leki.
- O co chodzi? - Z czym?
Po prostu…
Coś cię ugryzło?
Tak?
Masakra. Doktorze!
Panie doktorze!
OBSZAR OBJĘTY KWARANTANNĄ
Chyba jest pan uczulony na ten jad.
Kiedy pana ugryzła?
Nie wiem. Jakieś 20 minut temu.
Pojawi się szybsze bicie serca i problemy z oddychaniem,
ale proszę się nie martwić.
Nie wygląda pan najlepiej i ma pan gorączkę.
Trzeba podać zastrzyk w udo.
- Chwileczkę. - Zastrzyk?
- W udo? - Tak.
Wystarczy recepta.
Zastrzyk będzie o wiele skuteczniejszy
- niż recepta. - Racja.
Wszystko w porządku?
Przecież widać, że nie.
Oblewają go poty.
Szybciej.
Panie doktorze…
obejdę się bez tego.
Co pan opowiada? Nie zgadzam się.
Nie ruszamy się.
Czemu boisz się zastrzyku jak dziecko?
Nie, chwileczkę.
- Muszę tylko odpocząć. - Sierżancie Kim.
Nie żartuj. Jesteś blady jak ściana.
Grozi panu wstrząs anafilaktyczny.
Adrenalina załatwi sprawę. To będzie moment.
- Nie czas na upór. - Chwileczkę.
- Niech pan zaczeka! Ja… - Nie dam rady zrobić mu zastrzyku.
- Problem z głowy. - Racja.
O rany.
Co z tym zrobimy?
Dziękuję.
Jedziemy!
Co jest?
Coś taki zaskoczony?
To serio to?
Kupiłem po drodze.
Cóż ten Man-sik sprowadził tym razem?
- Zdrówko! - Na zdrowie!
Dzisiaj bezalkoholowo, bo od jutra będzie mnóstwo pracy.
I jedzcie, ile wlezie.
Komendant stawia.
RZŚ, zwijamy się.
Dokąd to? Zjedzmy razem.
Wy jedzcie. To nie zazdrość, tylko brak apetytu.
Mamy jeść bez was?
No to zjemy!
Do syta!
Han-na.
Spróbuj tego. Pyszne.
I jak? Dobre?
Pycha.
Smaczne.
- Nie czuję się syty. - Dużo zjadłeś.
- Dziękujemy. - Do jutra.
- Dobranoc. - Pa.
Gnój-ju, dokąd to?
- Co? - Dokąd idziesz?
Nie masz gdzie spać. Chodź do mnie.
Oczywiście, że mam gdzie spać.
Nie martw się. Zadbam o siebie.
O co chodzi?
- Możesz spać u mnie. - Czemu?
Choć tyle mogę zrobić dla swego wybawcy.
- Dziękuję za kolację. - Dobranoc.
Drzwi są otwarte.
Drzwi są zamknięte.
Ile ty masz mieszkań?
Trzymaj.
To ten pokój.
Pokój?
A nie graciarnia?
Nie mam innych, a nie lubię bałaganu w salonie.
Chyba że chcesz spać ze mną?
W życiu.
Świetnie.
Zabiorę te pudła, tylko jeszcze nie wiem kiedy.
Nie wymknę się do Han-ny.
Zorientował się?
Mniejsza z tym.
Uważaj. Pudła mogą się przewrócić.
Dzięki. Rychło w czas!
To Han-na.
Co to?
Urocza.
Czemu on nadal je trzyma?
Po zerwaniu trzeba zamknąć rozdział.
Wciąż żyje przeszłością?
Ale słodkie serduszko.
Ma więcej zdjęć?
Poukładam to, co się przewróciło.
KONIEC KARIERY PRZEZ URAZ
„Srebrny medalista w szermierce, Kim Jong-hyeon”.
Całkiem spoko.
SZERMIERZ Z OPUSZCZONĄ GŁOWĄ
„To nadal nasz bohater”.
Przyznaję. Jesteś całkiem spoko.
URAZ LEWEGO OKA ODBIERA SZANSĘ NA ZŁOTO
En garde.
Prêts?
Allez.
Kontratak i punkt.
Minuta.
Co jest? Przegrywa.
Ale się popisał.
Usiądź.
Napij się.
Boli mnie kostka.
Wczoraj było okej.
Roger atakuje.
Kim Jong-hyeon odpiera atak i rusza z kontrą.
Nie może przestać.
Przeciwnik go blokuje, ale udaje mu się!
Kim zdobywa punkt!
Na co czekasz? Wstawaj.
En garde.
Prêts?
Allez.
Przywaliłem mu z lewej.
Trzeba było z prawej.
Niedługo wrócę.
Gdzie jest siłownia, w której bywał?
DOM JI HO-CHEOLA
HAN-NA ZNALAZŁAŚ DONG-JU?
GNÓJ-JU
Mogę w czymś pomóc?
Ten pies się wabi Gnój-ju?
Tak. To Gnój-ju.
Nasza policjantka wymyśliła to imię.
Do widzenia.
Gnój-ju, chodź tu.
Gnój-ju!
Pora coś zjeść!
Co ty robisz?
O nie. Zostanie blizna.
Otwórz buzię.
Totalna masakra.
Po moich ciosach to normalka.
Co ty wyprawiasz?
Kupiłem maść. Nałożę ci.
Daj spokój. To nie boli.
Już postanowiłem. Chodź tu.
To naprawdę nie boli.
Nawet jeśli, to może zostać blizna.
- Chodź tu. - Co z tobą? Odczep się!
No co? Chodź.
Weź przestań.
Odczep się, Yoon Dong-ju.
- Co z tobą? - Chodź tu.
Ej, nic ci nie jest?
- Parter wysoki! - Czekaj!
- Ani drgnij. - Ej!
UKRYTA „EFEDRYNA”
Kurna.
Chyba nie dostaniemy towaru.
Część należy do Japończyków, prawda?
Taki początek źle wróży.
Nadzieja w Bogu.
Dragmon.
Nie możesz się przeziębić.
Mój Czarny Kot.
Masz gorączkę?
Ani się waż.
Aleś ty zgryźliwa.
Panie Min, co pan zamierza?
Jak przewiozą towar do składu dowodów,
to nigdy go nie dostaniemy, prawda?
Panie Min?
Odzyskamy to.
Należy do nas.
Jak?
Skoro znamy trasę
i godzinę wyjazdu…
to oczywiste.
Co to było?
Przepraszam, czy mogę skorzystać z toalety?
Coś ty za jeden?
Nazywam się Lee Gwang-se.
Cicho!
Mama?
Miałaś nie dzwonić, gdy jestem w pracy.
Nie to miałem na myśli.
Nikogo nie zabijam. Przysięgam.
Zadzwonię, jak skończę. Dobrze.
Kocham cię, mamo.
Spłynęło na ciebie błogosławieństwo mej matki.
Dziękuję, mamusiu.
Otrzymał błogosławieństwo mojej matki.
Nie rozśmieszaj mnie.
Czy nie tego ćwoka szukają gliny?
Pewnie wszystko słyszał.
Musi umrzeć.
Jak dużo słyszałeś?
Mam kiepski słuch, więc niewiele.
Całe szczęście.
Czemu mnie denerwujesz?
Łżesz i szukasz wymówek.
Dlatego…
Właśnie dlatego…
odchodzę od zmysłów.
Przepraszam.
Ty draniu.
Ej!
Kiedy on mi to przykleił?
Tak, burmistrzu?
NIEZAWODNA I DUMNA POLICJA
ZAPEWNIĘ BEZPIECZEŃSTWO
Tak jest.
Dopilnuję tego.
Jedźcie do składu. Wydział prewencji będzie kontrolować ruch.
Tak jest.
- Shin. - Na co się gapisz?
Prześlij im faksem dokumentację.
Tak jest.
Uważaj na siebie.
Pogoda jest piękna.
Uważać na drodze!
Dzień dobry.
Halo?
O matko!
Co ty tu robisz?
Przyszedłem coś zjeść.
Zawieszeni nie dostają żarcia.
To nie pensjonat.
Chodźmy stąd.
Jedziemy na wyżerkę? Naprawdę?
Gdzieś daleko? Możemy pójść na grilla tutaj.
Ja ci dam grilla. Zapomnij.
Wsiadaj.
Więc dokąd jedziemy?
Powie mi pan?
Znaleźliśmy Gwang-se.
- Proszę odpoczywać. - Dziękuję.
Słucham?
Dziękuję!
Dzięku… Nieważne.
Co?
Chciałem sobie żyć po cichu, a wy mnie wciągnęliście w ten bajzel!
No i spójrzcie na mnie!
Chciałem tylko mieć święty spokój!
A dostałem kulkę i oberwałem nożem!
Rana postrzałowa w Korei? Wiecie, jak to boli?
Tylko mnie postrzelono! To nie fair!
Komu mogę się pożalić?
Wydmuchaj nos.
Przepraszam. Uspokój się.
Opowiedz wszystko od początku. Co się stało?
Jak to co?
Prawie umarłem. Dwa razy!
Panie Min, co pan zamierza?
- Odzyskamy to. - „Odzyskamy to”.
Należy do nas.
Skoro znamy trasę i godzinę wyjazdu,
to oczywiste.
Czyli Min Ju-yeong zamierza ukraść skonfiskowany towar?
Zna datę, godzinę i trasę.
Ma mocną wtykę w policji.
Nie kłamiesz?
Żartujesz?
Miałbym chronić gościa, który dźgnął mnie w nogę?
Mówiąc wam to,
ryzykuję życie.
To kotek?
Tygrys!
Sprawdziłeś to?
Przed urzędem miasta jest protest,
więc wydział prewencji przydzielił Kimowi i Ji Han-nie tylko kilkoro ludzi.
Kto wydał ten rozkaz?
Komendant.
Bezpośrednio?
POLICJA
Musimy wyjść tylnymi drzwiami.
- Tędy. - Dobrze.
Rany, ale tłumy. Chodźmy.
Han-na, wszystko okej? Gdzie jesteście?
Zaraz wjeżdżamy do tunelu Jungdong.
Wszystko gra?
Za tunelem Jungdong zmieńcie trasę.
Mamy kreta w komendzie.
- Tak jest. - Zaraz tam będziemy.
- Uważaj na siebie. - Okej.
NAJDŁUŻSZY TUNEL W INSUNG
Dae-yong, spotkałeś się z Gwang-se?
To jakiś żart? O co tu chodzi?
Jestem na miejscu, ale jego nie ma.
Do zobaczenia w komendzie.
Chcesz uciec?
Śmiało. Pozwolę ci.
Co?
I powiedz tym dupkom
wszystko, co słyszałeś.
Przekaż im każde słowo.
Inaczej dopilnuję, żebyś nie mógł używać drugiej nogi.
Gwang-se, ty kretynie. Nie ukryjesz się przede mną.
Abonent jest niedostępny.
Nie ma zasięgu.
- Jae-hong. - Szefie.
Ja i RZŚ już jedziemy. Zadzwonię na miejscu.
Okej. Niech posterunek w Jungdong wyśle wsparcie.
Tak jest.
Daleko jeszcze?
Już prawie.
Wszystko gotowe?
Okej.
Ten koleś też nie będzie mógł zadzwonić do mamusi.
Gazu.
Pora zaczynać.
Chwila.
Co to?
Skąd ta blokada?
- Co to za gnojki? - Szlag.
Jaja sobie robią?
Chodźmy.
Coście za jedni?
Po co pan pyta? Wiadomo, że zbiry.
Pożyczę to na chwilę.
Co zamierzasz?
Ilu pan weźmie?
Niech pomyślę.
Trzech?
W zupełności wystarczy.
Nie, dwóch!
Kurde.
Ej!
Ty gnoju!
Szefie!
Ej!
Nie wiesz, co cię tam czeka! Zaczekaj na Jae-honga!
Właśnie dlatego tam idę. Nie znamy sytuacji.
Wracaj!
Ej!
Nie idź tam!
Wstają.
Dam radę tylko dwóm!
Cześć, kolego.
Tu się mówi po koreańsku!
RZŚ!
RZŚ…
A ty dokąd?
Zaskoczyłem cię?
Na co się gapisz?
Skurczybyki!
Ty draniu.
Są takie dni.
Oddech.
Dreszcz.
Wiatr.
Bierzesz pod uwagę wszystko…
ale czasem pocisk zbacza z toru.
Ty sukinsynu.
Muszę lecieć, dupku.
Niektóre dni…
są jak…
zbłąkany pocisk.
Jak dziś.
Wchodząc na ring, ryzykujemy życie.
To będzie niezapomniany dzień.
Musimy nadal szukać.
Han-na tam będzie.
Jesteś wyjątkowo spokojny. Sądziłem, że wpadniesz w szał.
Panuję nad sobą.
Wpadnę w szał…
Han-na.
…jak ją znajdę.
Napisy: Joanna Kuboń kojny. Sądziłem, że wpadniesz w szał.