UWAGA – MRUGNIJ DWA RAZY TO THRILLER PSYCHOLOGICZNY
O NADUŻYWANIU WŁADZY. JEST TO FILM FABULARNY,
KTÓRY PORUSZA TEMATY PRZEZNACZONE DLA DOROSŁYCH
I ZAWIERA SCENY PRZEMOCY, W TYM SEKSUALNEJ.
MOŻE TO BYĆ NIEPOKOJĄCE LUB WYWOŁYWAĆ SILNE EMOCJE U NIEKTÓRYCH WIDZÓW.
#ZWIERZURY #PAZURKIFRIDY
Pięć milionów czy rak?
...jestem w sam raz...
Ja, Slater King,
pragnę oficjalnie przeprosić
za swoje zachowanie.
Wchodzę w terapię
i na jakiś czas udaję się na urlop.
CEO I ZAŁOŻYCIEL
GIGANT BRANŻY IT
MILIARDER PRZEPRASZA ZA NIEGODNE ZACHOWANIE
GDZIE JEST KING?
HISTORYCZNY DATEK FUNDACJI
KRÓL WRÓCIŁ PIERWSZY WYWIAD
Dziękuję, że przyjąłeś zaproszenie.
Przejdźmy do pytania, które wszystkich nurtuje.
Gdzie się podziewałeś od rezygnacji
i wyznaczenia Vica Mahoneya na CEO King-Tech?
Po tym, co zaszło,
zrozumiałem, że czasem trzeba po prostu
przystanąć i odetchnąć.
Więc tak jakby kupiłem sobie wyspę.
Wyspę?
Żadnych telefonów, pracy. Żywność z upraw.
Codziennie noszę to samo.
Hoduję kury.
- Kury? - Tak, mam kury.
Słyszę, że się zmieniłeś.
Tak jest.
W zeszłym roku założyłeś Fundację King-Tech.
Co odpowiesz krytykom, którzy zarzucają ci ocieplanie wizerunku?
Staram się zmienić na lepsze.
Jak inaczej pokazać, że mi przykro?
A jest mi przykro.
Naprawdę. Przepraszam.
Wypowiadałem te słowa tyle razy,
że straciły na znaczeniu.
Oczekujesz, że ludzie wybaczą?
Niczego nie oczekuję.
Nie w takim świecie żyjemy.
Masz moją zapalniczkę?
Sorki.
Masz kasę? Cieć niedługo będzie.
Właśnie. Co do tego...
- Co znów? - Mam niespodziankę.
- Masakra. - Kocham cię.
Czekaj. Mamy...
Dzięki.
Kurwa, przydałby się urlop.
Frida.
Spóźniłaś się.
Przepraszam. Autobus mi zwiał.
Obsługujemy galę King-Tech, imprezę roku.
Omówimy zeszłoroczne zachowanie?
- Za dużo gadałaś. - Nie.
Nie. On gadał do mnie.
Podobały mu się paznokcie.
Chciałbym, żebyś tym razem mniej rzucała się w oczy.
W porządku.
- Dasz radę? - Tak, dam.
Dam radę.
- I uśmiechaj się. - Będę.
Przegapiłam casting przez ciecia, który nie przyszedł.
Nadal mamy pleśń
i umrzemy.
- Pożyczysz zapalniczkę? - Tak.
Ale ma wrócić.
Będę ją musiała podpisać.
Kretyńska fryzura. Wyglądam jak chłopak?
Bardzo uroczy chłopak.
Słyszałam, jak się wymykałaś o trzeciej.
Gdzie cię poniosło?
Co z tobą nie tak?
- Nie złość się. - Nie złoszczę.
Ale nie wymażę z mózgu krzywych akcji.
Więc jak się zejdziecie,
nie będę udawać, że nie chcę go zadźgać.
- To skomplikowane. - Wcale nie.
Nie oddawaj energii.
Nie jesteś chodzącą ładowarką. Szanuj się.
Przepraszam.
Kocham cię.
Ale nie rozumiem, czemu wracasz.
Chyba boję się samotności.
Nie jesteś sama. Masz mnie.
- Wiem. - Uśmiechajcie się.
Dobrze.
Żarty na bok, ludzie.
Chcemy wam podziękować za przybycie
i umożliwienie Fundacji King-Tech dalszego czynienia dobra
na całym świecie.
Poproszę o oklaski dla gospodarza za jego bezkresną hojność.
Panie i panowie, założyciel King-Tech.
- Przepraszam. - Pan Slater King.
Ostrożnie.
Dostaniesz skrętu szyi.
Mam to gdzieś.
Gotowa na niespodziankę?
Rany.
Czerwona, niebieska?
Wariactwo.
No nie?
Nie, na serio.
Nie stać nas na...
Jess, bez takich.
Czyje dziś pięć minut?
Nasze.
Moja mama miała powiedzenie.
Sukces to najlepsza zemsta.
Będzie mnie pamiętał?
Kto mógłby cię zapomnieć?
- Cholera. - Kostki całe?
Przepraszam.
Nie umiem w tym chodzić.
Rób tak, jak uczyła mnie ciotka.
Wschód, zachód.
- Wschód, zachód. - Witajcie.
Wschód, zachód.
Szlag. To Jennifer. Kurwa.
Czekaj.
Proszę pań, to część zamknięta. Przejdą panie tam?
- Dobrze. - Pewnie.
- Stan. - Jak leci?
- Dobrze. - Południe.
Ile jest warta taka główka?
Z milion dolarów?
Alarm by zawył, gdybyśmy ją ukradły?
Frida.
Frida?
Masakra.
Nic pani nie jest?
Mogę?
Tak.
Filmowy trik. Zawsze chciałem przetestować.
Już są równe.
Slater.
- Rich! - Świetna mowa.
Ale na poważnie?
Jak to jest...
- Proszę pani? - ...bać się odezwać?
Tak?
Pani dłoń.
Byłem z ciebie dumny.
- Dziękuję. - Drobiazg.
Wybacz, że przeszkadzam.
Wcale nie. Poznaj...
Nie spytałem o imię.
Frida. Jestem Frida.
Tak.
Poznajcie się – doktor Rich Stein.
Mój terapeuta.
Potrzebuje mnie.
Żartuję. Miło cię poznać.
Mrugnij dwa razy, jeśli coś mi grozi.
- Rany. - Może nie.
Nie wchodźmy w ten temat.
Zostawię was.
Miło było.
W istocie.
Cześć.
Chodź.
Boże.
Zaczynamy.
Jess, Frida...
- Mój kumpel z dzieciństwa, Cody. - Zdrówko.
Zdrówko.
- Vic, moja prawa i lewa ręka. - Miło.
Jak tam?
Heather. Camilla.
Jak życie, mami?
Stan, mój ochroniarz.
- Tom. - Cześć. Jak leci?
Gdzie Lucas?
Gość z programu.
- Slate. - Lucas.
Nadworny złoty chłopak. Kiedyś będzie rządził.
Miło was poznać.
- Slater. - Siema.
Jego nie znam.
Frida, to Sarah.
Cześć.
Ładne paznokcie.
Dziękuję.
Znasz Camille Claudel?
- Nie. - Mam coś dla ciebie, kotuś.
Nie mów tak do mnie.
Zapamiętałaś? Dużo tego.
Mam świetną pamięć.
Skądś cię kojarzę. Tylko skąd?
- Widziałem cię? - Nie.
- Co? - Nic.
Cześć.
Przepraszam.
Wybacz, że się wcinam.
Frida, to jest Stace.
Heja.
Fajnie cię widzieć.
Wiem, przyszła Pani Zamulanka, ale musimy...
Rozumiem. Dziękuję.
Gdzie znikasz?
Lecę na parę dni na wyspę.
Na wyspę.
Zapomniałam, że masz.
Normalka.
Zupełna normalka.
Miło było cię poznać.
Fajnie się siedzi, ale chodź.
Muszę lecieć.
Chcę drinka z parasolką.
Chodźmy!
- Do zobaczenia. - Dawaj, Slate.
Widziałaś?
Był we mnie wpatrzony.
Kolejny rozdział do pamiętnika, słonko.
- Jak nic. - Wzięłaś numer?
- Proste, że nie. - No jak to?
Po tym wszystkim?
Nie wiem.
Słuchajcie...
Dziwnie to zabrzmi.
Lecicie z nami?
Bardzo proszę.
Dziękuję.
Straszny syf.
Miło tu wrócić.
Telefony, proszę.
Dziękuję.
Naprawdę?
Nikt do niczego nie zmusza.
Dzięki, Stace.
Dziękuję.
- Dzięki. - Pięknie, co, kotuś?
Nie mów tak.
Kocham cię.
Jedziemy.
Dobra!
Mówimy: „Twórz wspomnienia”.
Twórz wspomnienia!
MRUGNIJ DWA RAZY
Oby ci podszedł. To mój ulubiony.
Chyba przeżyję.
To dobrze.
Wiem, że nie miałaś
za dużo czasu na pakowanie
przed przyjazdem, ale na szczęście
są tu różne rzeczy.
A jakbyś potrzebowała czegoś jeszcze,
po prostu daj mi znać.
Będziemy przy basenie, rozgość się.
- No i tak. - Dobrze.
Będziemy przy...
Próbuję... Miałem je naprawić.
Sześćsetletnie drzwi. Tak mają.
- Dobrze się czujesz? - Tak.
A w ogóle...
Dzięki, że przyjechałaś.
Desideria.
Nie tym razem...
zdziro.
Wystraszyła mnie pani.
Czerwony królik.
Nie rozumiem.
Co takiego?
Zapomniała pani...
Spoko.
Cześć.
Nie dziwi cię, że czekały na nas ubrania?
Raczej nie dziwi. Bogaci tak mają.
- Fakt. - Przepraszam,
dokąd mamy pójść?
Ofiary z ludzi składają przed czy po kolacji?
Cudnie wyglądasz.
Umrę. Olśniewasz.
Nie dziwnie, że mamy to samo?
Nie wiem. Fajnie.
I staniki pasują?
Oni pewnie też włożą to samo.
Byczy blant, królowo.
Stąd ksywa Królowa Byczo-Blantowa.
Ma ktoś zapalniczkę?
Nie narzekam.
Uwielbiam King-Tech. Tyle się uczę.
Ale chciałbym pójść na swoje.
Zostać Slaterem krypto.
- Arbuza? - Dziękuję.
Bo świat się zmienia.
- Dolar nie przetrwa. - Gumowaty.
Jak to, gumowaty?
Na co patrzymy?
Para oczu...
trzy guziki...
dwie ręce.
- Piernikowy ludzik. - Racja.
Ideał.
Uwaga!
Dajesz, GW!
Wiedziałam. Byłaś w Gorących wyspiarkach.
Przez osiem serii.
Odwaliło ci w tym programie.
Dużo wycięli na montażu.
Poza tym musiałam przetrwać.
Tak się wygrywa.
Wody kokosowej?
Nic jej nie jest.
Coś nie tak?
Frida, w porządku?
Nastraszyłaś mnie.
Ładnie pachnie?
Desideria.
Rośnie tylko tutaj.
Tam jest piękny ogródek ziołowy.
Mamy kury.
Wiesz...
Nie tak to sobie wyobrażałam.
W sensie?
Kultowe imprezy Slatera Kinga.
Dragi i rozpusta.
Nadal ćpamy.
Ale jest w tym intencja.
I nadal się bawimy.
Tylko odrobinę inaczej.
Terapia odmieniła moje życie.
Dzięki, panowie.
Chwilowo mamy problem ze szkodnikami.
Żararka rogata.
Żal je zabijać...
ale są przez nie kłopoty.
Chodzisz na terapię?
Nie.
To pierdoły dla skupionych na sobie.
Jakbym słyszał swoją siostrę.
Mam płacić i opowiadać
o próbie samobójczej mamy?
Współczuję.
Przetrwałam. Nadal żyję.
Właśnie.
I zgadzam się w kwestii psychoterapii.
Nie chodzę na taką.
Rich pomaga przepracować traumę.
Specjalizuje się w wypieranych wspomnieniach.
Czego nie pamiętasz?
Niczego z pierwszych dziesięciu lat.
Podejrzewam, że pewnie
było bardzo źle.
Po co to sobie przypominać?
Ja bym chciała zapomnieć.
Może to i lepsze?
Może zapominanie to dar?
- Szlag. - Zostaw. Pozbiera.
Pomogę.
Nie. Dam radę.
Nie potrafi przyjąć pomocy.
Odpręż się, masz urlop.
Slater...
Kazałam ustawić fotel w nowym miejscu.
Daj znać, czy mniej cię drażni.
Myślę, że jest ładnie.
Inna sprawa, liquidy
leżą na biurku.
I jeszcze jedno.
Nowy agregat nie działa.
Więc wszystkie świece kazałam ustawić w jadalni.
Dobrze.
Doceniam. Kocham cię.
Ja ciebie też.
Lata cię nie widziałam.
Wieki całe.
Często tu bywasz?
- Ciągle. - Rzecz jasna.
Rezyduję tutaj.
Tu jest mój dom.
Wschód, zachód, wschód...
Przyjaciele, dziś skosztujemy kwiatów cukinii
prosto z naszego bio ogrodu w Chez King.
Następnie smażone w głębokim tłuszczu mofongo z manioku,
odrobinę nietypowe.
I oczywiście ten stek pięknie sezonowany na sucho.
Dobrodziejstwa. Smacznego.
Wypijmy zdrowie Camilli.
- Nie trzeba. - Trzeba.
Wczoraj sfinalizowała sprzedaż swojej apki.
Witaj w King-Tech.
Dziękuję wam.
Co to za apka?
Astrologiczna. Nazywa się Cykl.
Rewelacja.
Wpisujesz czas i miejsce urodzin.
I już wiesz, dlaczego wycofali twój sitcom,
a żona robi loda sąsiadowi,
gdy ty próbujesz schudnąć,
żeby ktoś cię przeleciał. Wszystko dlatego,
że Saturn próbuje ci przekazać,
jak zdrowiej przepracowywać emocje.
Cieszę się, że ci pomaga.
Jest świetna.
Stary.
Uwielbiam gotować dla przyjaciół. Wyjątkowe przeżycie.
Pięknie się prezentuje.
Wcinajcie steki.
Gościu.
- Mogę sól? - Serio?
Tak, nie doprawiłeś.
- Chcesz? - Nie jem czerwonego mięsa.
- Wybacz. - Nieziemsko tu.
- Tak ładnie. - I pieprz.
- Jeb się! - Wreszcie przyjechałem.
Miło spędzasz czas.
Odrobinę się...
Plama na rytualnej szacie.
Upsik.
Nie przejmuj się. Luz.
Sarah, wystąpisz w odcinku All-Stars?
Miałam wystąpić.
Ale po 22 latach twórcy uznali,
że program o babkach w bikini,
walczących o życie w dżungli, szkodzi kobietom.
Powąchaj, kotuś.
Dwa lata treningów na marne.
Kiedyś się przydadzą.
Pięknie rozwinie walory.
Frida, kiedy nie plamisz ubrań,
czym się zajmujesz?
Zwyczajnie próbuję
znaleźć coś swojego.
Znaleźć?
Tak.
Daj znać, jak ci idzie.
Chyba po prostu błądzę jak cholera.
Vic ma dyplom z Harvardu
z błądzenia jak cholera.
Spytaj, jak stracił palec.
No tak.
Co się rzucasz? Tylko pytam.
Fajna ta nowa koleżanka.
Jest spoko, ciekawa.
Chcę ją poznać.
W porządku.
Sącz, chłopaku. Sącz.
Ma więcej lat niż ty.
Przepraszam.
Ofiary. Pora na prawdziwy deser.
Te kapitalne krople z psylocybiną i MDMA
zapoznają was z przodkami.
Dobrodziejstwa, dzieci lasu.
Kto pierwszy?
Ile mam wziąć?
Daj.
Mistrz w akcji.
Intencja.
Jedna.
Dwie.
Trzy.
Tak bardzo cię kocham.
Kurewsko kocham tego ananasa.
Jesteś taka piękna.
Dobra. Śpię.
Dziwne.
Co?
Nic.
Kennedy tu był.
Tuńczyk bluefin. Część brzuszna. Najlepszy.
Cody, jaka kosa.
To wyjątkowy nóż.
Slater przywiózł mi z Okinawy. Bardzo ostry.
Żebyś się nie pociął.
Oryginalny Hattori.
Urządzi sobie urodziny.
Dziękuję.
Dzieje się tu coś dziwnego.
Jeśli chodzi ci o to, że znów przegrywasz,
to tak, robi się w chuj dziwnie.
Jak straciłeś palec?
Pierwsza zasada Podziemnego Kręgu?
Co?
Nieważne. Gramy dalej.
Jedna.
Dwie.
Trzy.
Cztery.
Pięć.
Sześć.
Siedem.
Osiem.
Dziewięć.
Dziesięć!
Nie!
Czekaj.
Nie jestem gotowa.
Dobrze się bawicie?
Świetnie.
Kotuś.
Arbuza?
Byczy blant, królowo.
Ma ktoś zapalniczkę?
Heather, masz moją zapalniczkę?
Przepraszam.
- Mogę? - Pewnie.
Co to?
Coś jakby truskawka?
Ładnie na tobie pachnie.
Dziękuję.
Po czym ta blizna?
Nie wiem.
Ładne paznokcie.
Dzięki.
Sama robię.
Naprawdę?
Co my tu mamy?
Niebieskie koty.
Tak. Zwierzury.
Co?
Zwierzury.
Zwierzęce pazury.
Tak wymyśliłam. Gra słów.
- Rozumiesz? - Kurwa. Tak.
Zwierzury.
Muszę się położyć.
- Muszę iść spać. - Co?
Dlaczego?
Rano mam terapię.
Smutas.
Chyba ty.
Czekaj. Zapomniałeś...
Jest tu kto?
Frida?
Cześć.
Pomyślałam, że oddam.
Dzięki. Miło.
To...
Co porabiasz?
Patrzcie, kto to.
- Frida, to Rich. - Cześć.
Rich, Frida.
Bardzo mi miło.
Pamiętam cię.
Z gali?
„Mrugnij dwa razy”?
Rzeczywiście.
Zgadza się.
Niesamowite.
Tak, niesamowite.
Stace. Nadal coś nie gra.
Rozumiem.
Przestawmy go w inne miejsce.
Może po prostu go podpalmy?
Będzie mniej przeszkadzał.
Nie rób tak.
Wiesz, że mnie to dołuje.
Jasne?
Przepraszam.
Młodzieńcze.
Wracam na szczyt.
Świetnie się gadało.
Dziękuję.
- I dzięki za prezent. - Odprowadzę cię.
Skarbie, masz ogień?
Gdzie mój nóż? Kto go ma?
Co?
Mój nóż. Wyjątkowy.
Wyluzuj. Popytaj ludzi.
W porządku?
Widzieliście wyjątkowy nóż Cody'ego?
Nie wiem, gdzie jest.
Chcesz bucha?
Po tej trawie mam paranoje.
Nie mamy twojego głupiego noża.
Coś strasznego wisi w powietrzu.
Co?
Zawsze kiedy jest dobrze,
dzieje się coś złego.
Skąd ta myśl?
Takie życie.
Jaki dziś dzień?
Nie wiem.
Kiedy wylatujemy?
Kiedy tylko chcesz.
To nie odpowiedź.
Dobrze się bawisz?
Tak.
To fajnie.
Kto ją ma?
Kto wziął tym razem?
Nie ja.
- Nie pamiętałam. - Wiem, kto wziął.
Mam cholerstwo podpisać?
Cholera.
Sorbet mojito-mandarynka ze strzelającymi cuksami.
Milczeć!
Ogarnę.
Tańce!
Uwielbiam!
Wszystko jest idealne.
Piękna fotka. Nie ruszaj się.
Dobrze. Tak stój.
Ładnie wychodzisz.
Spójrz na mnie.
Tańczę w kapeluszu.
Idiota.
Bujaj biodrami.
Chodź, kotuś.
Dawaj. Obrocik.
Coś wspaniałego.
Wiesz, jak bardzo cię kocham?
Chodź tutaj.
Ładnie pachniesz.
Zjadłbym cię.
Coś mnie ugryzło!
Tam jest.
Tak. Tam jest.
W mordę.
Slate, jesteś...
Dokończę za ciebie. „Zajebisty”.
One są jadowite?
Tak, ale nie umrzesz.
- Boże. - Nie, nie.
- Zdechł? - Nic ci nie jest.
Boże!
Radzisz jechać do szpitala?
- Będzie dobrze. - Zresztą...
tu nie ma szpitali.
Chcesz jeszcze wody?
Jak ręka?
Dziwnie się czuję.
Chcę odzyskać telefon.
Dobrze.
Chcę do domu.
Nie wariujmy.
Wszyscy się uśmiechają i śmieją
jak stewardesy w latach 60.
„Dobrze się bawicie?”, a ja, że: „Tak, świetnie”.
Boję się.
Powinnaś się przespać.
Nie. Nie rób tak.
Nie czujesz?
Z tym miejscem jest coś nie tak.
Ale co?
Co jest nie tak? Wytłumacz mi.
Coś z pysznym jedzeniem?
Ze strumieniami szampana?
Z prześcieradłami o gramaturze 1020? Z czym?
Nie słuchasz.
Proszę cię.
Proszę.
Pierwszy raz czuję, że żyję.
I nie jestem niewidzialna.
Więc cię proszę.
Proszę.
Przepraszam.
Już dobrze.
Położę się.
Ktoś tu jest?
Dzień dobry.
Przepraszam, ja tylko...
szukałam Slatera.
Jak pani na imię?
Czerwony królik.
Czerwony królik, tak.
Bez obaw. Nie powiem.
Nie jestem gliną.
Pewnie.
Z czego to? Mocne jak cholera.
Czerwony królik.
Czerwony...
Co tu robisz?
Zabłądziłam.
Idź w tamtą stronę.
Kury uciekły. Znowu.
Przejebane z nimi.
Chodź tu, mała mendo.
Czekajcie.
Dlaczego biegniemy?
Nie wiem dlaczego.
Schowaj.
Czyja to sprawka?
Poważnie pytam.
Od kiedy mam grzywkę?
Jak tam?
Masz kutasa na czole.
No.
Czołem, wspaniali ludzie.
- Dzień dobry. - Przepraszam.
- Cześć. - Masz śliwę.
Co? No wiem!
Zajebiście. Są muffiny z jagodami?
Z przepisu mamy Slate'a.
Niebo w gębie.
- Dzięki. - Jak spałaś?
Jak niemowlę.
Dzieciaki...
stawiamy żagle.
Kto chce złowić pięknego granika?
Łowimy.
Mogę wziąć muffiny?
Bierz muffiny.
A możemy ciut ciszej?
Wybacz, kotuś.
Tak szczerze, nie wyrobię na łodzi.
Będzie fajnie. Weźmiemy wiadra robali.
Może posiedzimy w babskim gronie?
Idźcie się bawić robakami.
- Mogę popłynąć? - Oczywiście.
- Na pewno? - Tak.
- Masz siura na czole? - Tak.
Bawcie się dobrze.
Pa, kotuś.
Tego mi było trzeba.
- Kurwa, mnie też. - Boże.
- Chcesz? - Spieprzaj z tym.
Heather, ten twój towar
- za mocno trzepie. - Wiem.
- Skarbie, masz ogień? - Tak.
Dziękuję.
Gdzie Jess?
O kogo pytasz?
Jak to o kogo?
Jess.
Jaka Jess?
Coś ci jest?
Coś jej jest?
Kiepsko wyglądasz. Co jest?
Co z tobą?
Wkręcacie mnie?
- Gdzie Jess? - Co takiego?
Koleżanka z pokoju obok.
Z magazynku?
Odpręż się. Masz urlop.
Ocknij się!
Jess tu była.
Jess tu była!
Powiedziała, że coś z tym miejscem jest nie tak.
Rozumiem.
I nie chcę wyjść na nieczułą sukę.
Ale chyba bym zauważyła,
że była tu jeszcze jedna osoba?
Wiem, gadam bez sensu.
To bez sensu,
ale wydaje mi się, że dużo zapominamy.
A co ty na to, żeby odłożyć nóż?
Zgoda?
Tak. Przepraszam.
Przepraszam.
Już dobrze.
Przepraszam.
Jaki dziś dzień?
Proszę?
Wiesz, jaki dziś dzień?
Nie.
Ale ja nigdy nie wiem.
Jasne.
Świetnie się tu bawię.
Ale też równocześnie
gdzieś w środku czuję,
że wcale nie.
- Mówię z sensem? - Tak.
Mam brud pod paznokciami, nie wiadomo skąd.
Pytam ich, co to jest?
Co to?
A oni: „Weź, Sarah,
wlazłaś nawalona na drzewo i spadłaś”.
Przetrwałam osiem serii Gorących wyspiarek bez upadku.
Nie jestem szalona?
Szalony był wspólny lot
z bandą nieznajomych.
Myślałam, że się znacie.
Nie.
Cody zagadał do mnie w kawiarni,
chwalił się, że zna Slatera Kinga.
A Heather i Camilla? Znają wszystkich, nie?
Nie wiem.
- Boże. - Kurwa, co my myślałyśmy?
- Ja jebię. - Wiedziałam.
Wiedziałam.
Zbyt piękne, żeby było prawdziwe.
Mącą nam w głowach, tak właśnie robią.
Mydlą oczy, dając ładne stroje,
karmią malinami, poją szampanem.
Ale wiemy, co się naprawdę dzieje.
Próbują nas kontrolować.
Robią tak, żebyśmy wyszły na wariatki.
I to wychodzi.
Czyli zapominamy.
Tak.
Dobra, ale...
przez co?
„Zapominanie to dar”.
Slater powiedział: „Zapominanie to dar”.
Nie rozumiem.
Wzywamy gliny.
Tak.
- Wezwiemy FBI. - Tak.
Wzywamy gliny i FBI.
Ale czekaj.
- Na co? - Chwila.
Zadzwonimy do glin i FBI, tak?
I powiemy: „Dzień dobry. Przyślijcie pomoc.
Slater King i jego kumple nas krzywdzą”.
Spytają, co zrobili.
A my im odpowiemy...
że nie wiemy.
Bo potajemnie wymazują nam wspomnienia perfumami.
Ci tutaj się wyprą.
„My i nasi biali kumple od golfa tak nie robimy”.
Heather i Camilla dorzucą, że się bawimy
i jaramy bycze blanty.
Powiem: „Panowie, uwierzcie kobietom.
To zapalniczka przyjaciółki”. A oni: „Jasne.
Szurnięta szmato”.
Dobra.
Spójrz na mnie.
Ustalamy fakty.
- Pamiętasz swoją przyjaciółkę? - Tak.
- Ale ja nie. - No nie.
Jak to wyjaśnić?
Ukąsił ją wąż.
No i?
A ja napiłam się tego.
Z czego to?
Pewnie z jadu węża.
Jad pomoże sobie wszystko przypomnieć?
Tak.
A chuj tam.
- Wiem. - Boże.
- Tragedia. - To jest jad?
- Tak. - I nie uprzedziłaś?
- Uprzedziłam. - Ohyda.
Jak nakłonimy Heather i Camillę?
Rany.
Tequila?
Lufy, suczki!
- Kurde! - Co w nich jest?
Jad węża?
Tankujcie, dziewczyny.
Też tankowałam.
Kurwa. Nie wierzę, pojebane!
Drapie w gardle.
Kurwa!
Stan, swoją drogą, nadawał przez tego tegesa,
że niedługo wracają z ryb.
Czyli ja się będę...
Dobra.
- Żegnam panie. - Pa.
Idę po komórki. Stój na czatach.
Dobra. Zaczekaj.
Co robić, jak wrócą?
Nie wiem. Krzycz...
„bycze blanty” na całe gardło.
I się uśmiechaj.
Bycze blanty.
Po lufie?
Tak.
Chwila.
Kurwa!
Suki piją, póki żyją!
Moment. Nie. Wylałaś.
Boże.
Ja jebię.
Czekaj.
Sarah?
Co ci w nos, stara?
Może przystopujemy z lufami?
Zaufajcie. Są naprawdę mocne.
Ja tam jestem hardkorem...
Dajcie.
- Nie. - Dawaj.
Mami. Martw się o siebie.
Trzymamy się.
Zoba, zoba.
Kurwa!
Posrało cię, kotuś? To tylko ja.
Przepraszam. Nie lubię łaskotek.
Mordo!
Kurwa.
Kombinuj.
Jak miałem cztery lata, siostra mnie popchnęła.
Przypadkiem. Nie jest psychiczna.
I dwie jedynki wbiły mi się
w zębowe otwory.
Obrzydliwa akcja.
Ale to były mleczaki i odrosły.
Wybacz, jak nos?
Gdzie Frida?
Odświeża się.
Widzimy się za chwilę.
Poczekaj.
Akurat mieliśmy...
zajarać... byczego blanta!
Dajesz, królowo!
Zjaramy wielkiego, byczego blanta!
Spoko.
Skujemy się.
Nie mogę się doczekać.
W powietrzu czuć zakazany owoc.
Włącz się.
BRAK ZASIĘGU
Kurwa.
Jak tam?
Ma ktoś zapalniczkę?
W porządku, kotuś?
Tak.
Po prostu
podjarałam się tym byczym blantem.
Ja też.
Kurwa. Cholera.
I co my z tobą zrobimy?
Co zrobimy?
Coś...
tu nie gra.
Nie pasuje tu.
Stace, nie gra?
Nie, mnie się podoba.
- Idę po wodę. - Stan?
- Trochę dziwnie. - Prawda?
Pełna zgoda. Dziwkom odwala.
- Chcecie szampana? - Ale je kochamy.
Czekaj. Nie wzięłaś bucha.
Jeszcze raz, dziewczyno.
Porąbane czasy.
O tym właśnie mówię.
Wygodnie się siedzi, ale nie wiem.
Zbyt czerwony? Chyba jest za czerwony.
Możesz pomóc.
Kurwa, jem.
Narysuję mu fiuta na czole.
- Co? - Nic.
Nie ruszaj się, kotuś. Nie wierć się.
- Robimy to? - Porąbane!
Zamknąć się. Ukąsił ją. Wszystko pamięta.
Nie!
Dobra.
Wywalamy.
Chcesz go? Stace?
Może sobie weźmiesz?
Idiota ze mnie. Stan, pomóż.
Że ja na to wcześniej nie wpadłem.
A cały czas miałem to przed oczami.
Dobra.
Sekunda. Dobrze.
Czemu nie ustawiliśmy go tu?
Frida!
Cześć!
Witamy na imprezce!
Frida!
Chcesz bucha?
Jasne!
Dam jej...
Sarah, gdzie z tym blantem?
Bierz bucha. Bo nabiorą podejrzeń.
Jak ci poszło z telefonami?
Źle.
Bardzo źle.
To nic.
Jad już działa?
A na Heather i Camillę?
Te dwie to tykające bomby.
Koleżaneczki.
Cześć.
Widziałyśmy.
Co?
Co zrobili Jess.
Siema, ćpunki.
- Naprawdę? - Tak.
Zabili ją, bo nie zapominała.
Ten jest dla ciebie.
A ten dla ciebie.
Kocham was, suczki.
Tu jest.
No cześć.
Jak się masz?
Tęskniłam.
Ja za tobą też.
- Rozrabiałyście? - Nie.
Miałyśmy babskie sprawy.
- Babskie? - Tak.
Najlepiej.
- Patrz, kotuś. - I jak?
- Dobrze. - Kotuś.
Wielka, nie?
Co robimy?
Dalej udajemy.
Dobrze.
Super!
Przyjaciele, oto granik w wyjątkowym wydaniu.
Przygotowałem go w shoyu
z młodym imbirem i tutejszym dzikim czosnkiem.
Dodałem yuzu, żeby podbić kwaskowość na języku.
Dobrodziejstwa. Smacznego.
- Pięknie, stary. - Dziękuję.
Pojedźmy na Coachellę.
Biorę go. Będzie hologram Tupaca i inne takie.
Zajebioza. Pojechała za nami.
Tam jest pięknie.
Olej to. Zapomnij o tym.
Pójdziemy pod inną scenę. Ona się nie poddaje.
Nie!
Suko, dobra beka!
Czas na wino. Zagęszczaj.
Otwieraj wino. Lecisz.
Nie rozkazuj mi. Morda!
Zamknij się.
Lubisz ostro?
Nie rozkazuj mi!
Zamknij się!
Przestań.
- Dość. - Jesteś pojebany.
- Spoważniej. - Nie, stary. Proszę.
Nie będziesz mi rozkazywać.
Nie rozkazuj mi.
Niczego nie zapamięta?
Im gorzej, tym więcej zapominają.
Żadnych traum.
Obmywamy ją i już wraca na najlepszy urlop w życiu.
Proszę!
Niesamowite.
Pięknie rozwinie walory.
Chateau Beauvoir, 1973.
Powąchaj.
- Cody, perfekcja. - Cieszę się.
Smacznego.
Ładnie pachniesz.
Dzięki.
I na tym wyjeździe doświadczyłam czegoś,
o czym nie mam pojęcia.
Tak tu dobrze.
- Dobre? - Bardzo.
I moje dziewczyny...
wszystkie was kocham.
Jak ktoś będzie chciał was dojechać, macie do mnie dzwonić.
Wiecie...
„Camilla, ten kutas chce mnie dojechać”.
A ja rzucę: „Nic już nie mów. Ślij adres”.
Czaicie? Jestem z Dyckman.
Mam w sobie dużo miłości,
ale szybko załatwiam chujów.
Przepięknie patrzeć,
jaką stworzyłyście więź.
Kocham was.
A ty, Sarah?
Dobrze się bawisz?
Tak, jest...
Jest świetnie. Serio.
Od dziecka
nie szło mi z przyjaciółkami. Więc się cieszę.
Ciekawe.
Tak było.
Jak uważasz, dlaczego?
Właśnie, kotuś.
Wiecie...
Kobiety...
uczy się rywalizować między sobą.
No nie?
A powinnyśmy sobie pomagać, wspierać się
wzajemnie. Tak że, nie wiem.
Chodzi mi po głowie,
żeby po powrocie do domu
przygotować coś w rodzaju programu,
uczyłabym kobiety sztuki przetrwania.
Wiem, że tamten program był głupi i poniżający,
ale nauczyłam się przydatnych rzeczy.
Bo nie wiadomo,
kiedy utkniesz na końcu świata,
spotka cię coś strasznego. I nikt cię nie uratuje,
nikt nie usłyszy, jak krzyczysz,
i będziesz musiała walczyć o życie!
Bo świat jest...
straszny.
No tak.
Święta racja.
Jest przerażający.
Podjarałam się.
Ja mam tak samo.
Naprawdę jest.
W zeszłym tygodniu napadli żonę mojego kuzyna.
- Boże. - Rozumiecie?
- Jest cała? - Nie.
Wiesz, co jest świetne?
Kobiety
łączące siły...
Coś pięknego.
Przepraszam.
Bardzo dziękuję. Było pyszne.
W porządku?
Tak.
Mam ochotę...
potańczyć.
Co takiego?
Nie.
Nieźle.
- Miła odmiana. - Fakt.
Puśćcie muzę.
- Robi się. - Tombo.
Tak, Fri!
Robi się gorąco.
Ostro, dziewczyno.
Rób zdjęcie.
Jak się rusza.
- Co się dzieje? - Uwaga.
Bosko.
Nie, no co ty!
Nie wierzę.
Tak!
Tak, kotuś.
Cholera.
Niegrzeczna jesteś, kotuś.
Lucas!
Tak jak ja.
Bardzo proszę.
Dokąd uciekasz?
Wody.
Jak tam?
Stan.
Stan, wielki pan. Byłeś w Marines?
Zawsze będę.
Bohaterze narodu, przynieś mi lodu.
W dupę.
Dobrze się bawisz?
Bawię się świetnie.
Inaczej pachniesz.
Ty pojebie!
Znalazłem muffiny.
Co, do chuja?
Szlag.
Cholera.
Chodź tu, chuju.
Co jest, kurwa?
Kotuś...
przegadamy to, dobrze?
Nie przereagowujmy.
Kurde, kotuś.
Odjebało ci? Nie!
Kurwa!
Pięknie się rozwinie.
Kotuś.
- Złaź. - Trzymasz ją?
Trzymam.
Nie.
Straszny syf.
O chuj tu chodzi?
- Bawiliśmy się. - Nie czuję nóg.
Zamknij na klucz.
Nóg nie czuję.
Zamykaj, do chuja.
Panowie?
Lećmy do szpitala.
Kurwa, muszę do szpitala.
Boże.
Wiedzą, stary. Wszystko.
Trafimy do piekła.
- Mili z nas goście. - Pij.
- Używałeś perfum. - I co?
Dlatego nie pamiętasz.
Co to znaczy?
Powie mi ktoś, co tu się odpierdala?
Panowie?
Czerwony królik.
Nie rozumiem.
- Sam wyjdź. - Dość.
Wybacz krzyk.
Dasz radę.
- Mam dość tej zabawy. - Chodź.
Wyjdź do ogrodu
- i złap dziewczyny. - Dobra.
Kurwa.
Już dobrze.
Po prostu...
sobie przypominasz.
Ale ja...
Nie chciałam pamiętać.
Dalej będą to robić.
Dzieciaku.
Zapominanie to dar, słońce.
Pomóż mi.
Próbowałam, dziwko.
Kto to?
To tylko ja, kotuś.
Proszę.
Co zrobiłem?
Nic.
- Bogu dzięki. - Nie. W sensie...
Nie zrobiłeś nic.
Nic dla siebie.
Nic dla nich.
I moim zdaniem
w piekle mają wyjątkowo podły krąg
dla osób, które wybierają bierność.
Dlaczego wybrałeś bierność?
Kurwa, ale jak to?
Niemożliwe, chyba że...
Już tu byłam.
Co robimy?
Przywitamy się z chłopakami.
Slater, pomóż. Co się dzieje?
- Zareaguje? - Mam mętlik.
Wszystkim odjebało. Pomóż mi!
Zrobisz coś, Bierny?
Slater, boję się!
Nie otwieraj.
Nie. Jak chcesz.
Szlag.
Przepraszam cię.
Cała ty.
- Proszę! - Jesteś piękna.
Podejdź. Przestań.
Przestań. Nic się nie dzieje.
Cześć.
No cześć.
Tak. Tam pasuje.
Ładne paznokcie.
Zostanie blizna.
Dobrze się bawisz?
Świetnie...
Cześć.
Witamy ponownie.
Suka jebana.
Chuj z nim.
Nie przejmuj się.
Wścieka się za palec.
Kurwa!
W zeszłym roku było ostro,
ale w tym przeszłaś samą siebie.
W skrócie...
wszyscy martwi.
Co teraz?
Chodzi mi o to,
że istnieje scenariusz, w którym wszyscy
dalej się świetnie bawimy.
Popijamy mimozy i zielone soczki.
Śmiejemy się przy brunchu.
Bo brunche są autentyczne.
Kurewsko autentyczne.
A wiesz, co nie jest?
Przebaczanie.
Zademonstruję.
Ja, Slater King, pragnę oficjalnie przeprosić za swoje zachowanie.
Wchodzę w terapię
i na jakiś czas udaję się na urlop,
żeby przepracować problemy. Przepraszam.
Przepraszam.
Przepraszam!
Pogodzeni?
Nie?
No właśnie.
Ludzie nie przebaczają.
Najwyżej
zapominają.
Jedynie zapominają.
A tobie to zajebiście wychodzi.
Zapomniałaś o całej wyspie.
Niesamowite.
Pomyśl, co ludzie mogliby osiągnąć, gdyby ich uwolnić
od cierpienia i bólu wywołanego przez traumę.
Boże, moja siostra byłaby...
wolna.
Ma tak pojebane w głowie,
bo wszystko pamięta.
Każde wydarzenie. I potem gada:
„Grasz w tenisa z tym człowiekiem,
po tym, jak nas potraktował?”.
A ja...
Skołowany, zastanawiam się: „Co zrobił?
Co takiego zrobił?
Co odpierdolił?
Nie wiem co”.
Będzie wspaniale.
O wszystkim zapomnimy.
Zgódź się. Ty i ja.
Po prostu...
psikniemy po razie.
Co ty na to?
Wiesz...
Myślę...
Kurwa.
Myślę...
Wstrzymaj się.
Zaraz wracam.
Chcę cię wysłuchać.
Zaraz wrócę.
Nie!
Nie. Proszę, nie.
Nie rób tego. Przepraszam.
Myślisz, że cię zabiję?
Jesteś moją przyjaciółką.
Co?
Nie.
Proszę, nie!
Nie zabijaj jej. Proszę cię!
Przestań. Boże!
Nie, proszę cię. Przepraszam!
Naprawdę przepraszam.
Nic jej nie rób. Proszę cię!
Nie!
Tak mi przykro!
Przestań, proszę cię.
Cholera, Vic.
Gdzie przeorałeś twarz?
I co się stało...
Cholera. Co z Camillą?
Boże.
Kurwa, co się stało?
Vic, gdzie rozkwasiłeś twarz?
Boże.
Co się stało...
Camilli...
Lucasowi...
Kurwa, co się stało...
Masz rację. Ludzie nie przebaczają.
Tylko zapominają.
Pierdolona...
Przydałby się urlop.
Mi też.
Masz ogień?
O tym zapomniałam.
To na pewno dobry pomysł?
Kochani...
chcemy wam podziękować za przybycie.
Slater.
Trudno cię dorwać.
Miło cię widzieć.
Dzięki, że wpadłeś.
Nie musimy od razu.
Nie tutaj.
Liczyłem na to, że dokończymy pogawędkę.
Tak.
Możemy dokończyć.
W przyszłym tygodniu?
Będziemy w Pekinie.
OWOCE LEŚNE
Będziemy w Pekinie.
Przepraszam, chyba się nie znamy.
Oczywiście, że znamy.
Pamiętam cię.
Cześć, Rich.
Zajmę się nim.
Cóż...
- Miło cię widzieć. - Proszę z nami.
Poproszę o jeszcze jedne brawa
dla CEO King-Tech.
- Jedz, skarbie. - Mili państwo...
Pani Frida King.
Dolać pani szampana?
Napisy: Jakub Kowalczyk