Iyon na 'yon?
Disyember 1, 1990.
Ito na yata ang pinakaimportante at mapanganib na araw sa buhay natin.
Parang bangka sa gitna ng bagyo,
hindi lumulubog
ngunit hindi rin makarating sa pampang.
Ngayon, titingnan natin sa mata ang bagyo.
Masusupil ba ang bagyo...
o lalamunin tayo nito?
Ano'ng hawak mo?
Ibigay mo na sa amin.
Sinusubukan mo bang tumakas, bata?
Bawat bagyo at panganib na ating kinakaharap...
ay isang pagsubok.
Ano pang mayroon ka?
Oras na para mamangha ang mundo.
Pakitaan mo sila ng imposible at napakahusay na pagkapanalo.
Hulihin natin siya. Tara!
Huminto ka! Akin ka na ngayon.
Huwag mong papakawalan.
Nakakatakas na siya.
ANG BANTOG NA SIRKONG INDIYANO
-Nasaan na siya? -Hindi ko alam.
Patawad po.
Ano iyon?
Salamangka!
Dalawampu't limang dolyar, Papa.
Alam kong malaki pa ang utang natin sa bangko.
Ibigay mo ito sa kanila. Makakatulong ito kahit kaunti.
Kapag binigay ko ang 25 dolyar mo sa kanila,
sila na ang magkakautang sa atin, iho.
Masyadong malaki iyan.
Basta't nasa sa 'yo ang 25 dolyar na ito,
walang kahit anong bangko ang makakapagpasara ng sirko natin.
Pero, Papa...
Narinig ko ang sinabi mong hindi ka pinapakinggan ng mga bangko.
Pinakinggan na nila ako.
Sinabi ko sa kanila na magpapalabas ako ng espesyal na palabas para sa kanila.
"Huwag ninyo kaming ipapasara kapag nagustuhan ninyo ang palabas."
Paano kung hindi nila magustuhan?
Paano naman mangyayari iyon?
Magugustuhan nila iyon.
Magugustuhan nila.
Magiging matagumpay tayo ngayong araw.
Dahil mayroon akong magaling na salamangkero sa aking palabas.
-At sino siya? -Kilala ko.
Ako, si Sahir.
Ang ibig sabihin ng pangalan ko ay "salamangkero".
Silawin mo ang mga bangkero gamit ang salamangka mo, iho.
Kayong mga bangkero...
KANLURANIN
ANG BANTOG NA SIRKONG INDIYANO
Tayo ay mga tauhan ng diyos. Sino'ng hahamon sa atin?
Nagbibilad sa ilalim ng isang libong araw ng pag-asa.
Nang may malabakal na pasiya.
Nang walang takot ang hakbang.
Ngayon, maglalayag tayo
para isulat ang ating kapalaran.
Mga ginoo.
Ito ang Bantog na Sirkong Indiyano.
At ngayon, mga ginoo,
ang bago kong akto.
Isang akto na kahit kailan ay hindi pa nakikita.
Papa...
Ang batang lalaki...
sa loob ng kahon.
Ano sa tingin mo, Ginoong Anderson?
May limang araw ka para isuko ang lugar na ito
at lahat ng puwede naming ibenta rito.
Pinakita ko ang pinakamagandang palabas na 'di pa napapanuod sa sirko kailanman.
Hindi ito sirko.
Ang sirko ay may babaeng maikling palda na pinapasok ang ulo sa bunganga ng hippo.
Walang kabuluhan ang sirko.
Iyon ang binabayaran ng mga tao.
Ito ang kinabukasan ng sirko, Anderson.
Mga bangkero kami, Ginoong Iqbal.
Naiintindihan namin ang mundo ng pera.
Hindi ka nakabayad. May utang ka sa amin.
Hindi na bumebenta ang sirkong ito.
At hindi na bebenta kailanman.
Pakiusap...
Ito na ang desisyon ko.
Senyor, sandali lang po. Senyor!
Senyor, pakiusap, 'wag ninyo kaming isara.
Magaling ang papa ko. Siya ang pinakamagaling.
Ang sirko namin ang magiging pinakamagaling na sirko sa mundo.
Pinakamagandang palabas sa daigdig.
Senyor...
Senyor, magigising namin ang mga natutulog. Tingnan ninyo!
Mapapatawa ang mga malulungkot.
Ipapakita namin sa mundo ang pinakamahusay at 'di pa nagagawang palabas kailanman.
Walang makakapantay sa amin, senyor.
Senyor...
Pakiusap...
Pakiusap po.
Nagmamakaawa ako sa inyo.
Bigyan ninyo kami ng isa pang pagkakataon.
Sahir!
Huwag.
Kahit kailan ay huwag kang magmamakaawa.
Ang pag-iingat sa ating karangalan
ay nasa ating mga kamay, palagi.
Ang sirkong ito ang buhay ko. At kinukuha mo ito sa akin.
Kinukuha mo sa akin.
Huwag mo akong takutin.
Kayong mga bangkero...
Mabulok sana kayo sa impiyerno!
Papa!
Tayo ay mga tauhan ng diyos. Sino'ng hahamon sa atin?
Nagbibilad sa ilalim ng isang libong araw ng pag-asa.
Nang may malabakal na pasiya.
Nang walang takot ang hakbang.
Ngayon, maglalayag tayo
para isulat ang ating kapalaran.
BANGKO NG CHICAGO SA KANLURAN
Tulong. Ako'y walang tirahan.
Walang bang tutulong sa akin?
Ang suspek ay nakakulong sa garahe.
Gusto kong palibutan ninyo ang gusali.
Nasa silong siya. Wala na siyang matatakbuhan.
Nahuli na namin siya.
Kapitan, hindi ka maniniwala sa sasabihin ko.
Pumasok siya roon, at lumabas kung saan.
Paano niya ginagawa iyon?
Hindi na namin makita ang suspek.
Inuulit ko, hindi na namin makita ang suspek.
HINAHANDOG NG YASH RAJ FILMS
Nasaan si Jai?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Sisipot ba si Jai?
Hindi niya sinasagot ang mga tawag ko.
'Di dumidikit na kawali, pressure cooker, binebenta sa murang halaga.
Bilhin mo para sa asawa mo? Maganda at mura na ito.
Babarilin mo ako?
Oo.
Tingnan mo ang mukha ko. 'Wag kang magmadali.
Paikliin ko na?
Mukhang pang-artista, 'di ba?
Sa hitsura kong ito, nauwi ako sa pagpupulis.
Tapos babarilin mo lang ako? Ng libre?
Manginginig ang mga kamay mo.
Makikita ako ng baril mo at sasabihing, "Naku! Napakagwapong lalaki.
Pakawalan mo siya."
Kalimutan mo na ang mga sinabi ko. Pakinggan mo ang baril mo, pare.
Inakala mo bang basta ka na lang pupunta rito
at aarestuhin ako?
At sasama ako sa 'yo sa presinto, nang hindi lumalaban?
Bakit mo naman aakalain iyon?
-Yung totoo? -Sige.
Noong Agosto 15, Araw ng Kalayaan, lahat tayo ay nanumpa.
Na malaya ang India.
Na pantay-pantay ang lahat ng Indiyano. Nanumpa rin ako.
Pero may pangamba sa loob ko.
Lahat pantay-pantay? Ano'ng ibig sabihin niyon?
Ikaw at ako? Pantay?
Yung ale sa kabilang bahay at 'yung artistang si Hema Malini, pantay?
Hindi.
Nakakapanghinala iyon.
Puro salita!
Nakatayo ka rito
suot 'yang kumikintab mong ternong damit.
Habang ang mahirap na si Raju ay 'di makabili ng plastik na panakip sa ulan.
Bakit naman ganoon? Sige, malaya ang India.
Pero ang mga tulad mo ay inaalila ang tulad niya.
Gumawa kayo ng dalawang India.
Isa para sa aming mga sumusugal.
Isa para sa inyong mayayaman.
Kaninong kabayo ang nanalo?
Sino'ng nanalo sa laban? Sino'ng nanalo sa eleksiyon?
Ang sagot ay nasa mga bulsa ninyo.
Gusto ko 'yang bulsang iyan.
At ang kupal na nakatira diyan.
Sasakalin ko sila.
Pagdating ng araw na mabubulok ang mga tulad mo sa kulungan,
doon magiging tunay na malaya ang India.
Lahat 'yan ay dakila mong ideya?
Sa totoo lang, mga ideya iyon ni Jai.
Pinaikli ko lang. Alam mo kasi...
Ako lang ang tagahuli. Yung mga kamao ni Jai ang nakikipag-usap.
Nambubugbog ang mga ito.
Nasubukan mo na ba 'yung chutney ni ate?
Ang pino.
Pupunta siya rito nang maraming kasama para iligtas ka?
Marami? Si Jai lang sapat na.
Pero iba rin iyon pumasok sa eksena, namumukod-tangi.
At 'yung utak niya? Walang makakapantay.
Hindi ka maniniwala
kapag sinabi ko ang mga gagawin niya sa 'yo.
Ganda ng pasok mo, pare.
Tangina, ano?
Mabulok ka sa kulungan!
Ali!
Hoy! Dumadami sila lalo.
Apakan mo 'yung preno!
-Hindi gumagana! -Mama, tulong!
-Ali. -Ano?
Takbo!
Sandali po.
Ano pong masasabi ninyo tungkol sa nakawan na nangyari?
Nakawan sa bangko sa panahong ito?
Ginoong Anderson.
Sino itong magnanakaw na ito?
Magnanakaw siya. Iyon lang ang masasabi ko sa ngayon.
Ito ang ibig kong sabihin.
Mga bangkero! Mabulok sana kayo sa impiyerno!
Ito ang pangalawang nakawan sa mga sangay namin ngayong taon.
Una, sa sangay namin sa kalye ng Wacker, at ngayon, dito.
Tinatangay niya ang pera at ang mga hindi niya matangay ay sinisira niya.
Nalulugi ang bangko ko at 'di na ako natutuwa.
ANG BANTOG NA SIRKONG INDIYANO
Dalawampu't limang dolyar.
Alam kong malaki pa ang utang natin sa bangko.
Basta't nasa sa 'yo ang 25 dolyar na ito,
walang kahit anong bangko ang makakapagpasara ng sirko natin.
Hindi na bumebenta ang sirkong ito. At hindi na bebenta kahit kailan.
Ang sirko namin ang magiging pinakamagaling na sirko sa mundo.
-Pinakamahusay na palabas sa daigdig. -Hindi ito sirko.
Ito ang kinabukasan ng sirko, Anderson.
Ang sirkong ito ang buhay ko. At kinukuha mo ito sa akin.
Magaling ang papa ko.
Siya ang pinakamagaling.
ANG BANTOG NA SIRKONG INDIYANO
Nakauwi na ako, Papa.
Nakauwi na ako.
Ali, bagong siyudad ito. Ipakita mo ang bagong ikaw.
Huwag ka nang lumingon kung saan-saan. Walang babae rito ang iibig sa 'yo.
Isa na akong pandaigdig na pulis.
Ibig sabihin, ang mga mata ko ay nakatingin lang sa mga magnanakaw.
Ang mga tainga ko ay...
Ano?
Alam ko na. Apat na silindro.
Maganda ang compression! Isang BMW.
Ako si Victoria Williams
ng Kagawaran ng Pulis ng Chicago, sa Sangay ng Kaalaman.
Nagkita na tayo. Sa London? Sa pagpupulong sa krimen noong nakaraang taon?
Ay, oo. Pasensiya na.
Alam kong hindi ko dapat nakakalimutan ang tulad mo pero...
Hindi ko hilig ang dumalo sa mga pagpupulong.
Nababaliw din ako dahil sa mga pagpupulong.
Sino ba naman ang may gustong pag-usapan ang mga kriminal buong araw? Nakakabagot.
Tapos 'yung pagkain parating...
'Di masarap!
-Masaya akong pumunta ka. -Ako rin.
Pumunta rito. Manghuhuli ng magnanakaw.
Ako si Ali Akbar ng Pulisya ng Mumbai.
Hindi rin mahilig sa pagpupulong. At basta hindi gulay, ayos na ako.
Sa kasamaang-palad, katrabaho ko siya.
Hindi siya nagsasalita ng Hindi.
Hindi? Iyon lang ang mga salitang Ingles na alam ko.
Marunong ako mag-Hindi ng kaunti. May mga kaibigan akong Indiyano kaya...
Ayos! Saan kami tutuloy?
Paano kami pupunta roon? Siguradong 'di puwedeng dalawa ang angkas diyan, 'no?
Aangkas siya kay Victoria. Habang ako, heto. Bokya.
Tatlong araw lang, at pinaplano na ni Victoria ang aming kasal.
Sigurado. Tatlong araw. Ako lang.
Uy.
Dapat maayos 'yung bentilasyon ngayong gabi, ha?
Isang taon tayong nagsanay. Hindi ko akalain na dito tayo magpapalabas.
Paano mo nagawa iyon? Isang tunay na milagro.
Hindi lang ako ang may gawa niyon. Tumulong ang bangko.
Kita tayo mamaya.
-Nasaan na ang babae para sa palabas ko? -Isang dosena na ang sumubok. Wala pa rin.
Anong klaseng babae ba ang hinahanap mo?
Gusto ko ng babaeng hayok patunayan ang sarili niya.
Yung matapang at baliw.
Tapos na ang pagsubok na makapasok. Salamat sa pagpunta.
Sandali.
Binibini, pakiusap huminto ka.
May ganoon bang babae?
Kailangan mong gumaling sa pagkilatis.
Pahintuin ninyo siya. Hulihin ninyo.
Naku, itong babaeng ito na naman.
Sino siya?
Baliw lang iyan. Paulit-ulit ko na siyang pinapaalis.
Binibini, hindi mo ito puwedeng gawin.
Sandali! Pagbigyan mo lang ako saglit.
-Hindi ako aalis ngayong araw. -Nababaliw ka na.
Bigyan mo ako ng pagkakataon, pakiusap.
-Hindi ito isang reality na palabas. -Sirko ba ito?
Ako ay isang sirko.
Hindi, ibaba mo ako. Makinig ka, bitawan mo ako.
Isang minuto.
Ibaba ninyo ako.
Hangal.
Ikaw si?
Ang babaeng hinahanap mo.
Diyosa ng Asya na kumakanta at sumasayaw na parang likidong kuryente.
Ayaw niya akong paniwalaan. Pakiusap, isang pagkakataon lang.
Limang minuto.
Kapag umalis ang mga mata ko sa 'yo, kahit isang segundo, hindi ka pasok.
At 'wag ka nang babalik.
Pangako. Pinapangako ko sa mga magiging anak ko.
Aawatin ko ang kasintahan kong Gusto nang makipaghiwalay
Hihipan palayo ang mga belo
Tutunawin ang pusong bato ni Raanjha
At tatawagin nila akong baliw sa pag-ibig
Siya ang mamahalin ko habang-buhay
Ako'y kanya habang-buhay
Lumilipas ang mga gabi Ang mundo'y natutulog
At ako'y naghihintay sa 'yo
Siya ang mamahalin ko habang-buhay
Ako'y kanya habang-buhay
Lumilipas ang mga gabi Ang mundo'y natutulog
At ako'y naghihintay sa 'yo
Ako ang baliw sa pag-ibig
Dumadaloy na parang ilog ang damdamin
Hinahanap ka sa bawat daan Pagsapit ng kadiliman
Lumilipas ang mga gabi Ang mundo'y natutulog
At ako'y naghihintay sa 'yo
Siya ang mamahalin ko habang-buhay
Ako'y kanya habang-buhay
Lumilipas ang mga gabi Ang mundo'y natutulog
At ako'y naghihintay sa 'yo
Suot ang asapran na damit Ako'y naging deboto mo
Ang nagdidilim kong mga mata Ay hahalinahin ka
Ang baliw sa pag-ibig
Parang hamog sa malamig na umaga Nanakawin ko ang halimuyak ng hardin
Kaya kong maging dumadagundong na baha
O hatiin ang bundok
Ako ang baliw sa pag-ibig
Kahit saan ay naroon ka
Sa bawat mantsa
Sa bawat bituin na kumikinang sa langit
Lumilipas ang mga gabi Ang mundo'y natutulog
At ako'y naghihintay sa 'yo
Siya ang mamahalin ko habang-buhay
Ako'y kanya habang-buhay
Lumilipas ang mga gabi Ang mundo'y natutulog
At ako'y naghihintay sa 'yo
Ako ang baliw sa pag-ibig
Tapos na ang limang minuto.
Maaari ka nang lumihis ng tingin.
Matagal na panahon ko nang sinusubukan.
Sinungaling.
Ipinapangako ko sa mga magiging anak ko.
Diyosa ng Asya na kumakanta at sumasayaw na parang likidong kuryente.
Hindi ba masyadong mahaba ang pangalan na iyon?
Ako si Aliya.
Maligayang pagdating sa Bantog na Sirkong Indiyano, Aliya.
-Kiki, tanggal ka na. -Ano? Ano'ng ginawa ko?
Dalawang malaking nakawan sa isang taon.
Sa parehong insidente ay nag-iwan ng mensaheng nakasulat sa Hindi.
Mga bangkero! Mabulok sana kayo sa impiyerno!
Sa parehong insidente, may iniwang maskara ng nakangiting payaso.
Ang parehong insidente ay nakawan sa magkaibang sangay ng iisang bangko.
Dalawang sapantaha. Una,
Mas madaling nakawan ang bangkong ito kumpara sa iba.
Pangalawa. Ito lang ang bangkong gusto niyang nakawan.
Magaling siya.
Iyan ang bata ko.
May mga kaaway ba ang bangkong ito? Kinamumuhian ba ito ng mga tao?
Mga bangkero kami. Lahat ng tao ay kinamumuhian kami.
Lahat ng buhay na sinira ninyo, mga taong tinanggalan ng trabaho...
Kakailanganin naming malaman ang lahat ng tungkol doon.
Bago iyon, kailangan nating ihiling at ipagdasal ang isang bagay.
Na hindi kami manakawan ulit.
Hindi.
Na manakawan kayo ulit.
At sa lalong madaling panahon.
Gusto mong nakawan niya kami ulit?
Kung gusto mong mahuli siya.
Ano'ng sinasabi mo?
Kailangan mapagnakaw ulit natin siya.
Paano?
Sasabihan lang natin siya.
Nang maayos.
Maligayang pagbabalik sa Max Tuwing Alas-dose.
Karagdagang balita sa araw ng Linggong ito.
Ang payasong magnanakaw na tinatawanan ang mga bangko.
Naniniwala ang mga pulis na siya'y Asyano. Nag-iwan ito ng mga mensahe sa Hindi.
Kaya naman humingi sila ng tulong mula sa mga pulis ng India.
Ngayong araw ay kasama natin ang Indiyanong pulis na si Ginoong Jai Dixit.
Ano'ng tingin mo sa magnanakaw na ito ng bangko?
Isa siyang baguhan.
Isang "nausikhiya" kung sasabihin sa Hindi.
Pero nagawa niyang magnakaw at makatakas ng dalawang beses.
Sinuwerte lang siya.
Bakit?
Tingin ko ay hindi siya propesyonal.
Ang isang matalinong magnanakaw ay hindi nag-iiwan ng mga palatandaan.
Isang bagay lang ang sigurado ako. Mabilis siyang tumakbo.
Ang maipapayo ko lang sa kanya ay...
Lisanin mo na ang lugar na ito.
Tingin mo ba ay magnanakaw siyang muli?
Hindi, kung matalino siya.
Dahil mahuhuli siya roon.
Natatakot ang mga tao.
Hindi sila sigurado kung ligtas ang bangko. Hindi nila alam ang gagawin.
Walang dapat matakot sa magnanakaw na ito.
Isa siyang payaso.
Puro lang siya walang kabuluhang ingay.
Kapag nahuli siya, siguradong magiging tagapagpasaya siya ng mga bilanggo.
Mukhang siguradong-sigurado ka. Sigurado ka bang mahuhuli mo siya?
Ang kapalaran ng mga magnanakaw ay nasa kamay ng mga pulis.
At nasa kamay ko ang kapalaran ni Ginoong Payaso.
-Kumusta? -Kumusta?
Gusto kong makita si Ginoong Jai Dixit, pakiusap.
Ginoong Jai Dixit. Ang pinakamahusay na pulis ng India.
Kinagagalak kong makilala ka. Ako si Sahir Khan.
Ano'ng maipaglilingkod ko sa 'yo, Ginoong Khan?
May gusto akong ibahagi sa 'yo.
Alam kong maaring maging kataka-taka itong pakinggan.
Pero hindi ko kayang manahimik lamang.
Ang totoo niyan...
Ako ang magnanakaw.
Walang ibang nakakaalam.
Maliban sa 'yo, siyempre.
Hindi kita maintindihan.
Ang Bantog na Sirkong Indiyano.
Ang pangalan ng bago kong sirko.
Nagnakaw ako ng ilusyon sa magnanakaw na hinahabol mo.
Ito ang bagong palabas sa sirko ko.
Yung Ginoong Payaso, 'yung payaso.
Kilala ko siya.
2005. Sirkong Fantastico.
Ang lumalayag na sirko ng Michigan.
Ako iyan.
At siya iyon.
Siya ang bida.
Karapat-dapat naman.
Pawang mga artista lamang kami ng sirko.
Pero ang gamit niyang salamangka ay puro.
Wala siyang kaibigan, kaaway. Hindi nakikipag-usap kahit kanino.
Pagtapos ng palabas, balik sa kwarto niya, nakapinid ang mga pinto.
Dati ang tawag ko sa kanya,
Piping Charlie.
Ang husay ng mga ilusyon niya.
Lilipad siya mula sa isang direksyon. At lilitaw sa kabila.
Pinakita niya ang palabas na iyon sa amo namin, si Ginoong Robert.
Sigurado akong pasisikatin niya ang sirko namin.
Pero hindi nagustuhan ni Ginoong Robert, at hinindian siya nito.
Pakiramdam ni Piping Charlie ay naalipusta siya.
Narinig ko siyang magsalita sa unang pagkakataon.
Hanggang ngayon naaalala ko pa ang sinabi niya noong araw na iyon.
Ano?
"Mabulok ka sana sa impiyerno!"
Wala na siya ng sumunod na araw.
Sabi nila huwag mong sasaktan ang damdamin ng isang payaso.
Susumpain ka nito.
Paano mo naman nalaman na si Piping Charlie ang magnanakaw?
Sabi sa balita nag-iwan ang magnanakaw ng payasong maskara at mensahe.
Gaano ba karaming payaso ang nagsasabi ng, "Mabulok ka sana sa impiyerno!"
Pero bakit? Bakit siya magnanakaw sa bangko?
Hindi ko alam. Kung siya nga ang magnanakaw, sigurado may dahilan siya.
Makikilala mo ba siya kapag may pinakita ako sa 'yong mga tao?
Walang nakakita ng tunay niyang mukha.
Palagi niyang suot ang kolorete.
Walang nakakaalam kung ano'ng hitsura niya.
Pero tingin ko...
matutulungan kita.
Paano?
Siya at ako ay tao ng sirko. Hanap namin ay palakpak ng mga tao.
Ang pinagkaiba lang, ang palabas ko ay nasa entablado.
Habang siya, ginawa niyang entablado ang buong siyudad.
Matalino si Piping Charlie.
Ako, hindi. Pero...
Kaya kong mag-isip gaya niya.
Pero bakit?
-Bakit mo ako tutulungan? -Sa totoo lang, siya ang tinutulungan ko.
Ang pagtulong sa 'yo ay pagtulong sa kanya.
Gusto kong mahuli siya.
Dahil hindi siya magnanakaw.
Baka naligaw lang ng landas. Baka may nangyaring masama.
Ito lang ang tanging paraan para mailigtas siya.
Gusto kong gawin ito, kahit ano pang kapalit.
Madami siyang nagawa para sa akin.
May utang na loob ako sa kanya.
Maaaring ito na ang huling pagkakataon para iligtas siya.
Dahil ngayon,
papahintuin na natin ang mga nakawang nangyayari.
O ang magnanakaw.
Aba! Gusto ko ang kumpiyansa mo.
Sahir, malaking tulong itong ginagawa mo.
Magkita tayo sa bangko bukas.
Alas-nuwebe?
Sige.
BANGKO NG CHICAGO SA KANLURAN
Katawa-tawa, komedyante, nakakatawang lalaki.
Loko-loko, palabiro, payaso.
Marami akong palayaw.
Ang paborito ko, "Jester."
Nakakawili pakinggan, pangalan pa lang.
Salamat sa pagpunta.
Pasalamatan mo ako kapag natulungan na kita.
Dito tayo.
Ang pagiging payaso ay seryosong trabaho.
Dahil ang mga ilusyon ng payaso ay nakabase sa pandaraya.
Pasensiya na.
Ang isang magaling na payaso ay malambis magplano.
Dahil ang misyon na ito ay 'di biro. Isa itong away.
Isang laban.
Laban kung saan akala ng mga manunuod ay nananalo sila.
Pero tayo ang nananalo.
Palagi.
Lumilipad sa isang direksyon, lumilitaw sa kabila?
Paano mo ginagawa iyon, Piping Charlie?
Kung ako si Piping Charlie, magnanakaw ako sa araw na ito.
Bakit ngayong araw?
Unang araw ng Abril.
Araw ng mga Payaso.
Nag-eensayo kami para sa unang gabi ng palabas.
Hindi ako makakasagot ng mga tawag. Naisip kong sabihan ka.
Salamat.
Walang anuman. Pagbutihin ninyo.
Oras na.
BANGKO NG CHICAGO SA KANLURAN
Victoria, nasaan ka?
Naging bato na ang mata ko kakahanap sa 'yo.
Naging bato na ang utak mo.
Magnanakaw ang hinahanap mo, hindi babae. Kuha mo?
Nagpapalipas lang ng oras. Sinusumpa ko kay Mama.
Ngayon araw siya aatake.
Maging alisto ka.
Alisto.
Alisto? Ano'ng ibig sabihin niyon?
Mga bangkero! Mabulok sana kayo sa impiyerno!
Huwag kang gagalaw!
Umikot ka. Ipakita mo ang mga kamay mo.
Ipakita mo ang mga kamay mo.
Bomba! Atras!
Himpilan ng pulis? Papuntang silangan ang suspek sakay ng itim na motorsiklo.
-Huwag hahayaang makarating sa lawa. -Nasaan na?
-Ano'ng ginagawa mo? -Trabaho ng isang pulis.
Tabi.
Bangka ko iyan.
Tulong!
Patakbuhin siya, ibangga ang bangka. Nandito na si Ali! Wala nang panganib.
Tigil!
Tigil! O magpapaputok kami.
Tigil!
Patungo ang susperk sa Lower Wacker.
Nabaril siya. Inuuulit ko, nabaril siya. Kuha ba ninyo?
Nawalang parang bula. Paano niya ginagawa iyon?
Tagahanga na niya ako.
-Tara na. -Saan?
Kung saan 'di siya makakatakas.
Sa Bantog na Sirkong Indiyano.
Mga kababaihan at kalalakihan.
Maligayang pagdating sa unang gabi ng Bantog na Sirkong Indiyano.
Mangyaring maupo sa inyong mga angkop na upuan.
Tayo ay mga tauhan ng diyos.
Sino'ng hahamon sa atin?
Nagbibilad sa ilalim ng isang libong araw ng pag-asa.
Nang may malabakal na pasiya.
Nang walang takot ang hakbang.
Ngayon maglalayag tayo para isulat
ang ating kapalaran.
Pagmamahal sa aking labi
Pagmamahal sa aking panalangin Sa aking katawan
Sa aking kaluluwa
Ang pagmamahal ay pangkalahatan
Pagmamahal sa aking mga mata
Pagmamahal sa sangkatauhan
Pagmamahal sa imahe at sayaw
Ang pagmamahal ay makikita kahit saan
Nababaliw ako sa pagmamahal sa 'yo
Nababaliw sa pagmamahal sa 'yo
Nababaliw ako sa pagmamahal sa 'yo
Nababaliw sa pagmamahal sa 'yo
Ang pagmamahal ay naglalakbay
Ang pagmamahal ay dumadaloy sa buhay
Magpatangay ka sa pagmamahal
Mabaliw sa pagmamahal
Nababaliw ako sa pagmamahal sa 'yo
Nababaliw sa pagmamahal sa 'yo
Nababaliw ako sa pagmamahal sa 'yo
Nababaliw sa pagmamahal sa 'yo
Lahat ng aking panalangin
Nilalasing mo ang aking mundo
Nababaliw sa pagmamahal sa 'yo
Ang ilaw mo ay binibigyang liwanag ako
Sa 'yo ang aking puso
Nababaliw sa pagmamahal sa 'yo
Nakikita kita saan man ako magpunta
Ako'y namamanglaw at hanap-hanap ka
Nawawala sa sarili dahil sa panata At pagmamahal sa 'yo
Nababaliw ako sa pagmamahal sa 'yo
Nababaliw sa pagmamahal sa 'yo
Bumaba ako ng langit para hanapin ka
Ikaw ay walang gapos na paniniwala
Mabubuhay ako sa iyong pangangalaga
Nababaliw sa pagmamahal sa 'yo
Hindi naaalo ng mga salita O nalilibang ng mga kuwento
Tanging ikaw ang nagdadala ng kapayapaan
Ikaw ang aking gabay
Ikaw ang aking kaibigan
Naaapektuhan mo ang aking buong pagkatao
Nababaliw ako sa pagmamahal sa 'yo
Napapangibabawan ng pagmamahal sa 'yo
May apoy na nag-aalab Sa aking puso para sa 'yo
Ako'y iyo, nawawala sa sarili Dahil sa pagmamahal sa 'yo
Nababaliw ako sa pagmamahal sa 'yo
Nababaliw sa pagmamahal sa 'yo
Nababaliw ako sa pagmamahal sa 'yo
Nababaliw sa pagmamahal sa 'yo
Nababaliw ako sa pagmamahal sa 'yo
Nababaliw sa pagmamahal sa 'yo
-Sige na. Bilisan ninyo. -Matagumpay ang palabas ngayong gabi.
Pakilagay ang iyong kamay sa likod ng iyong ulo.
Kayang-kaya mo ngang tiisin ang sakit.
Ano ito, Jai?
Piping Charlie.
Ang misteryosong payaso.
Hindi nakikita ng lahat.
Ang gandang kuwento.
Gusto sana kitang paniwalaan pero...
ang paniniwala sa mga kuwento ay 'di parte ng trabaho ko.
Pinaniniwalaan ko lang kung ano'ng nakikita ng mga mata ko.
Ang galing noong naisip mong tulungan kami
na tingnan ang sistemang panseguridad ng bangko.
Tatlong tao lang ang nakakaalam
ng bagong kodigong panseguridad.
Dalawang pulis at...
ang magnanakaw.
Ako?
Iyang chaketa at pang-itaas, hubarin mo.
Ano?
Bakit?
Ang isang 9mm na bala
ay laging nag-iiwan ng marka.
Hubad.
Nagkakamali ka, Jai.
Ngayon na!
Walang kahit isang gasgas.
Ano?
Wala.
Sarhento, 'yung aparatong pansuri ng katawan.
Malinis siya.
Hindi maaari. Akin na.
Ano bang gusto mo?
Walang sinuman ang kayang magtago ng sugat mula sa bala nang ganoon kadali.
Paano mo ginawa iyon?
Nagtatrabaho ako sa sirko.
Ang mga ilusyon ang puhunan ko.
Nanggaling sa baril ko ang bala.
Inalok kita ng pakikipagkaibigan.
Ang pulis at magnanakaw ay maaari lamang maging magkalaban.
Tara na.
Kailangan na nating umalis. Pasensiya na.
Ako ang dapat humingi ng pasensiya.
Nagsisisi ako...
na hindi ko inasinta ang pagitan ng iyong mga mata.
Pinapangako kong hindi na mauulit ang pagkakamaling iyon.
Ano'ng ilusyon mo?
Sayang, hindi tayo magkaibigan.
O marahil ay sinabi ko na sa 'yo.
Hindi ko alam sa pagkakaibigan natin.
Pero magaling akong kalaban. Huwag mong kakalimutan iyan.
Masakit ba masyado?
Tayo ay mga tauhan ng diyos.
Sino'ng hahamon sa atin?
Tayo ay mga tauhan ng diyos.
Sino'ng hahamon sa atin?
Nagbibilad sa ilalim ng isang libong araw ng pag-asa.
Nang may malabakal na pasiya.
Nang walang takot ang hakbang.
Ngayon, maglalayag tayo para isulat
ang ating kapalaran.
-Nasaan ang kahon ko? -Kahon mo?
Wala akong oras makipaglokohan at makipaglaro.
Makiusap ka muna.
Baliw ka ba?
"Pakiusap, Kamahalang Samar ang Pinakamahusay."
"Nasaan ang kahon ko?"
Nagsasara ang sanglaan ng alas-sais.
Wala kang makukuha dahil diyan.
Heto.
Sayo na iyang relo mo. Iiyak ka niyan mamaya.
Dalawang singsing.
Pilak na simbolong AG.
5.5 na gramo.
Kabuuang presyon, 6.070 dolyar.
Casio na G Shock. DW 5000.
Presyong kanto, 20 dolyar.
Huwag kang masyadong matalino.
Matalino ako.
Kamahalang Samar ang Pinakamahusay, salamat po.
Tayo ay mga tauhan ng diyos.
Sino'ng hahamon sa atin?
Nagbibilad sa ilalim ng isang libong araw
ng pag-asa.
Nang may malabakal na pasiya.
Nang walang takot ang hakbang.
Ngayon, maglalayag tayo
para isulat ang ating kapalaran.
At ngayon, mga manunuod, ang bago kong akto.
Isang akto na kailanman ay 'di pa nakikita.
Kami ang mga kamay ni Papa.
Isang 'di nakikita.
Isang nakikita.
Sabi ni Papa, lahat ng tao ay may lihim.
Ako 'yung lihim niya. Ako.
Ang alas sa baraha niya.
Papa, may isang sikreto ka pang inilihim sa amin noong araw na iyon.
Sabi mo, "Ikaw ang lhim ko, ang susi sa aking ilusyon."
"Dapat walang makaalam. Manatili kang 'di nakikita."
Kaya walang nakakita sa akin. Walang nakarinig sa akin.
Nanatili akong nakatago sa kahon. Hindi ako natakot.
Pero nang makita kitang ganoon, nangilabot ako.
Natakot akong baka 'di na ako makalakad sa likod mo.
Sino'ng magmamasahe sa 'yo?
Sino'ng magsasabi sa 'yong, "Papa, nakaligtaan mo 'yung isang iyon."
-Walang nakakatakas sa 'yo. -Nakikita ko lahat. Naaalala lahat.
Kaya kita tinatago.
Ikaw ang lihim ko.
Anghel ko. Kapag may nakakita sa 'yo, nanakawin ka nila sa akin.
Kinakarga mo pa rin siya?
Malaki na siya. Pinalalaki mo siya sa layaw.
Ako ang anghel ni Papa.
Hindi sumasayad sa lupa ang mga anghel.
Anghel? Pistachio ka. Kakainin kita.
Naaamoy ko ang alingasaw ng inggit.
Magaling!
Magpasalamat ka.
Huwag kang bibitaw, Samar.
Huwag mong bibitawan ang kamay ni Sahir.
Kahit kailan.
Huwag kang aalis sa tabi niya.
"Huwag mong bibitawan ang kamay niya. Huwag kang aalis sa tabi niya."
Kamahalang Samar ang Pinakamahusay.
Inumin mo ang gamot mo.
Wala na si Papa.
Pero ang bangko ay nandito pa rin.
Habang-buhay. Dahil walang makakawarak sa bangko.
Gawa iyon sa bato.
Ang mukha at puso ng bangko.
Ang isip, lahat bato.
Noong araw na iyon, napagtanto namin...
wawarakin namin iyon.
Hindi nila nagustuhan ang palabas namin.
Ipapakita namin sa kanila.
Paulit-ulit.
Hindi kami titigil hangga't nabubuhay kami.
O hangga't 'di nawawala ang bangko.
Isa lang ang nakikita ng mundo.
Pero dalawa kami.
Isang nakikita.
Isang 'di nakikita.
Sabi ni Papa ako ang anghel niya.
Pinagpala ako ng mga anghel.
Wala akong nakakalimutan.
Iyon ang pinakamahusay kong talento.
Regalo ng diyos sa akin. Gantimpala niya.
Gantimpalang kahati ang bangko.
Ang kipot ng lagusang ito.
Ano'ng mayroon dito?
Ano 'yung masarap na amoy na iyon?
Isang lihim.
May mga bagay na mas makakabuti kung mananatiling sikreto.
Marahil lahat ay may sikretong
hindi nila binabahagi.
Dahil 'di maaari.
Hindi ko pa nasasabi kay Sahir.
Pero sasabihin ko sa 'yo, Papa.
Ang sikreto ko ay...
Si Aliya.
Wala nang mas gaganda pa sa mundong ito kay Aliya.
Ang pinamagandang babae.
Na may napakagandang pangalan.
Aliya.
Kahit malayo ako sa kanya, ayos lang.
Gusto kong binibigkas ang pangalan niya.
Gusto kong iniisip siya.
Nakakatawa pero...
Gusto ko iyon.
Tulog na, Aliya.
Ginoong Jai Dixit.
Ikinalulungkot naming ipaalam sa iyo
na hindi na namin kailangan ang tulong mo sa kasong ito.
Ang bangko at kapulisan
ay wala nang kumpiyansa sa iyo.
Ngayon, wala ka nang permisong makapasok at espesyal na kapangyarihan.
Pakibalik na lang
ang mga materyales na hawak mo, maging mga sandata.
-Saan tayo pupunta? -Sa bayan natin.
Preso sa Mumbai? Alak sa gabi? Tsaa ni Michael Jackson sa madaling araw?
Limang minuto na lang aalis na ang tren. Manahimik ka na.
Sugarol si Ali dati. Ngayon, pulis na. Ginagalang...
salamat sa 'yo.
Nakakatakot kang kasama.
Ang takot sa kamatayan ay hinahabihan tayo.
Pero hindi kailanman ang panganib na mapahiya tayo.
Sa araw na ito, maaaring...
napahiya ka.
Alam mo kung ano'ng sasabihin nila?
Tumakbo pabalik ng India ang mga bobong pulis, nakabahag ang mga buntot.
Tatatak ang impresyon na pinakita natin sa ibang bansa.
Kailan pa kinailangan ng imbitasyon ang baliw na tulad mo para manghuli?
Dapat magbayad ng mga taong dinudumihan ang pangalan mo.
Mag-isip ka ng magandang ideya. Alisin mo ang kahihiyan dito.
Nabubuhay ako sa anino mo. Hindi problema sa akin 'yon.
Sa atin, lahat ng pagod at kulang sa bayad na mga pulis ay umaasa sa 'yo.
Para sa amin ang pangalan mo ay katumbas ng salitang "karangalan," Jai.
Huwag mong babaguhin iyon.
Ano na ngayon?
Hindi na tuloy ang pagtakbo ng nakabahag ang buntot.
Ang operasyon para pagbayarin siya ay magisismula na!
Sa paraan ni Jai at Ali.
Hindi natin ito bansa.
Pero mga pulis tayo.
Kanina lang nakagapos tayo sa mga patakaran at plano.
Pumunta tayo dito para makisama.
Pero pag-alis natin, magsasaya tayo.
Buti na lang nanatili tayo.
Pero paano natin aalamin kung paano niya ginagawa iyon?
Naaalala mo ba 'yung ilusyon niya sa sirko?
Siya ang hari ng sirko. Tagahanga niya ako.
Para maintindihan kung paano niya ninanakawan ang mga bangko,
dapat mainitindihan natin ang akto niya sa sirko.
Pare, ang utak ko ay kasinglaki lang ng pasas. Maliit pero matamis.
Huwag mong punuin. Ikaw na ang magdesisyon kung paano natin siya huhulihin.
Hahanap tayo ng mga kasagutan.
Victoria.
At lahat ng kasagutan natin...
ay nandito.
May tinatago itong si Sahir.
Ang paghahanap sa nakatago ay gustong-gusto ko.
Ika'y parang tuldok-tuldok Na sinag ng araw
Ginintuan tulad ng paglubog ng araw
Sabi ng puso ko ay hayaan ang aking sarili
Habang binabanggit ang pangalan mo
Ika'y parang tuldok-tuldok Na sinag ng araw
Ginintuan tulad ng paglubog ng araw
Sabi ng puso ko ay hayaan ang aking sarili
Habang binabanggit ang pangalan mo
Kapag umalis ka, lumilipas ang araw
Kapag pumapayag ka, lumilipas ang mga gabi
Sabi ng puso ko Ay isakripisyo na ang buhay
Para sa 'yo
Ikaw ang aking hinagpis
Ikaw ang aking gamot
Ikaw ang aking hinagpis
Ikaw ang aking gamot
Lahat ng bituin
Ay nawala na ang kinang
Buong araw
Ika'y napapanaginipan
Ginagapos ako sa pagmamahal
Sabi sa akin ng puso ko
Ako'y sumuko na sa 'yo
Ika'y isang nanginginig na pana
Isang espadang magkabilaan ang talim
Nakangiting sabi sa akin ng puso ko
Na tiisin ang mga paghihirap na dulot mo
Ikaw ang aking hinagpis
Ikaw ang aking gamot
Ikaw ang aking hinagpis
Ikaw ang aking gamot
Mukhang lumiliwanag Ang madilim na kalangitan
Mukhang naglalayo na ang mga ulap
Ang gabi ay naging araw na Mula nang mahanap ka
Ang peklat ng buwan ngayo'y wala na
Aking inukit ang iyong pangalan
Sa aking puso
Itinali ang pangalan mo sa agimat Para suotin habang-buhay
Kapag umalis ka, lumilipas ang araw
Kapag pumapayag ka, lumilipas ang mga gabi
Sabi ng puso ko Ay isakripisyo na ang buhay
Para sa 'yo
Ikaw ang aking hinagpis
Ikaw ang aking gamot
Ikaw ang aking hinagpis
Ikaw ang aking gamot
Ikaw ang aking hinagpis
Ikaw ang aking gamot
Ikaw ang aking hinagpis
Ikaw ang aking gamot
Ikaw ang aking hinagpis
Ikaw ang aking gamot
Ikaw ang aking hinagpis
Ikaw ang aking gamot
Sinuot mo na naman ang susuotin ko.
Bakit ba mahalaga iyon? Wala akong oras makipaglokohan at makipaglaro.
Alam kong sinadya mong isuot iyan.
Sinadya? Itong susuotin mo? Nakakaamoy ako ng inggit.
-Mahigpit ang kable ko. Luwagan mo. -Hindi, mahalagang ligtas ka.
Magiging ayos lang ako.
Lilipat ako patawid ng 400 na pulgada at bababa sa entablado sa 34 na segundo.
Luwagan mo ang kable at...
Papasimbalo ako at bababa sa loob ng 29 segundo.
Huwag kang masyadong matalino.
Pero matalino ako. Ano ngayon?
Sa tingin mo ba ang pagpasok mo ay...
masyadong mabilis? Bagalan mo. Mas magmumukhang maganda.
Mas totoo. Hindi ba?
Totoo? Pumunta sila para makakita ng mahika. Bakit 'di iyon ang ipakita natin?
-Anong oras ang ensayo? -Linggo bukas. Araw ng pahinga.
Samar, huwag kang aalis bukas. Mag-ensayo tayo para sa palabas natin.
Pupunta akong Six Flags bukas.
Makinig ka sa akin.
Bakit ba ang tigas ng ulo mo?
Ginoong Wala sa Sarili! Nakalimutan mo na naman ang kahon.
Nasaan ba ang utak mo?
Isa silang napakahusay na tambalan.
Isang nakikita, isang 'di nakikita.
Yung isa ang nabaril, 'yung isa ang tiningnan.
Hindi ba mukhang kulang-kulang 'yung isa?
Mas kulang-kulang kaysa sa 'yo.
Ako nang bahala sa kulang-kulang. Kayo na ang bahala kay Sahir.
Ano?
Kasing linaw ng talon ng Lonavla ang kasong ito.
Alam na natin ang lihim nila.
Papasok tayo roon at poposasan ang magkamukhang iyon.
-Sa anong krimen? -Kambal sila. Dalawa sa isa.
Hindi krimen ang pagiging kambal, Ali.
Kapag hinuli natin sila ngayon, hindi natin mababawi ang ninakaw nila.
Masyadong matalino si Sahir para roon.
Umusog ka.
E 'di, paano? Hindi naman sila magpapaalam sa atin bago magnakaw ulit.
Ang kalakasan ni Sahir ay ang kambal niya. Siya rin ang kahinaan nito.
Hindi kita maintindihan.
Diretsuhin mo ako. Ano'ng gagawin natin?
Linggo, Mayo 14.
Sabi ni Sahir mukha akong hip-hop na artista.
Sabi ko sa kanya,
"Anim na araw sa isang linggo, kamukha kita."
"Isang araw sa isang linggo, kamukha ko ang sarili ko."
Tuwing Linggo, humahanap siya ng dahilan para sabihan akong huwag umalis.
Alam ko kung bakit niya sinasabi iyon.
Dahil natatakot siya kapag umaalis ako mag-isa.
Wala namang problema sa akin iyon.
Kaya kong alagaan ang sarili ko.
Ang totoo? Ang saya-saya ko.
Ilang araw akong nakatira sa kahong iyon.
Tuwing Linggo ko lang nararamdaman ang haplos ng hangin sa mukha ko.
Lumalamig ang ilong ko na parang yelo.
Gusto ko iyon.
Gusto kong sinusulat ang pangalan ko.
Ang pangalan ko.
Ang pangalan ko lang.
Sa loob ng dalawang minuto, ipinapaalam ko sa mundo ang sikreto ko.
Pagkatapos mawawala ang sikreto nang kusa.
Tulad ko.
-Dalawang burger. Isang Mountain Dew. -Sige po.
Walong dolyar at 20 sentimo.
Magnanakaw! Tigil! Pigilan ninyo ang magnanakaw na iyon.
Hoy, Indiyano, bumalik ka.
Papatayin kita.
Mawalang galang na.
Nakita mo ba 'yung magnanakaw na Indiyano? Yung matangkad? Parang ganito, nakita mo?
Papatayin ko siya gamit ito.
Salamat.
Papatayin kita.
Hindi kita papatayin, 'yung Indiyano lang. Babalik ako para kunin ang numero mo.
Salamat.
Pagnanakaw? Masama iyon.
Hindi ako magnanakaw.
Kapag hindi ka nakakakain ng apat na araw, nawawalan ka ng ulirat.
Nakakapagpasayang Burger! Pinasasaya ka kapag kinakain ito.
Kilala mo ba kung sino ang mga tunay na malalaki magnakaw?
Ang mga bangko.
Kaya nilang mangwarak ng tao sa loob ng isang araw.
Lahat nagnanakaw.
Pero dapat humanap ka ng mananakaw na may kabuluhan.
Ikaw, ano'ng ninakaw mo?
Saya!
Masasayang sakayan. Pero mas may masaya pa kaysa roon.
-Alin? -Yung Galit na Toro.
Tara.
Saan tayo pupunta?
Pumupunta ako rito tuwing Linggo, mula 11:45 a.m. hanggang 3:00 p.m.
'Di puwedeng hindi ko maabutan ang bus pauwi.
Kita tayo sa Linggo? Parehong oras? Magnanakaw tayo ng kasiyahan.
Ang Bantog na Sirkong Indiyano. Masaya riyan.
Salamat, kaibigan.
Wala pa akong nagiging kaibigan.
Ako rin.
Mabuti.
Kita tayo sa susunod.
Papa, akala ko 'di ako marunong makipagkaibigan.
Pero ang pagkakaibigan ay 'di parang matematika. Walang patakaran iyon.
Ang una kong kaibigan.
Parang gusto kong sabihin kay Sahir. Pero hindi niya iyon magugustuhan.
Wala siyang oras sa pakikipagkaibigan.
May mga bagay na mas makakabuti kung mananatiling sikreto.
Dalawa na ang sikreto ko ngayon.
Si Aliya.
At ang aking kaibigan.
KAIBIGAN
Totoong utak iyon. Ang utak sa Hindi ay?
Totoong utak iyon.
Binigyan ako ng diyos ng mala-bida sa pelikulang kagwapuhan.
At si Jai ang binigyan niya ng utak na kasing talas ng pang-ahit ni Karim.
Karim? Sino iyon? Nagpapaputi ng mukha ko at gumugupit ng buhok ko.
Tingin mo inaalam niya ang buhay mo?
Inaalam ko ang buhay niya.
Alam ko ang horoscope niya, saan siya sinilang, beauty parlor, at marami pa.
Nandito ka para humuli ng magnanakaw. Gawin mo ang trabaho mo. Naiintindihan mo?
Ito ang listahan ng mga bagay na kailangan kong malaman
tungkol kay Sahir at sa Bantog na Sirkong Indiyano.
Tingin mo kaya mong alamin para sa akin?
Ako na'ng bahala.
Paano naman makakatulong ang nakaraan niya sa atin?
Dahil sasabihin niyon kung ano'ng maging susunod na hakbang ni Sahir.
Hindi mo maiintindihan ito. Huwag ka nang umarteng naiintindihan mo.
Dapat ba akong umarteng kapareha niya?
Pagtuunan mo ng pansin ang trabaho mo. Hindi ang Kamasutra.
-Ginoong Iqbal Khan, kumusta ka? -Ayos lang, Jennifer.
Yung aparador ko.
Maayos lang naman ako. Yung tuhod ko lang, alam mo na.
Nitong katapusan ng linggo, naglaro ng basketball ang nobyo ko...
Para sa 'yo ito. Heto.
Salamat. Balikan kita saglit.
Papa, sabi mo basta't nasa sa akin ang 25 dolyar na ito,
walang bangko sa mundo ang makakapagpasara ng sirko natin.
Ito na ang huling araw ng bangko, Papa.
Magsasara na ang bangkong ito.
Habang-buhay.
Napagdudugtong mo na ang dalawa, 'no?
Bukas apat na'ng makikita mo.
Kamahalan, ang Pinakamahusay.
Ang magnanakaw ng burger?
Nakahanap ako ng trabaho. Ililibre kita sa araw na ito.
Napanuod ko 'yung palabas mo sa sirko.
Napakagaling.
Gusto ko ng pirma mo. At litrato.
Pumalakpak ako ng sobra pagkatapos. Pero hindi mo ako nakita.
Ayos lang kung ako lang, pero si Aliya, ang iyong nobya, hindi mo rin napansin.
Ang Mahiwagang Babae.
Hindi ko siya nobya.
Hindi mo nobya si Aliya?
Bakit hindi?
Bakit mo naman naisip na nobya ko siya?
Matalas ang aking mga mata.
Nakakabasa ako ng isip sa isang tingin.
Yung tingin niya sa 'yo, babaeng nakatingin sa nobyo niya lang ang ganoon.
Akala ko hahalikan ka nga niya, eh.
Hindi siya ganoon kabait.
Wala kang alam.
Tanga.
-Pinapasaya ka... -Alam ko.
Mahal ko siya.
Ano ka ngayon? E 'di tama nga ako.
Pero hindi ko siya nobya.
Ni hindi nga niya alam na gusto ko siya.
Imposible iyon, kaibigan.
Kapag nakatayo ka malapit sa kanya at hawak ang kamay niya...
Alam mo ba kung paano ka niya tingnan?
Tulad ng tingin ni Laila sa minamahal niyang si Majnu.
Kapag nagsasayaw kayo,
tinitingnan ka niya na para bang nakatingin
si Angelina kay Brad.
Kapag nakatayo siya malapit sa 'yo,
alam mo ba kung ano'ng hitsura niya?
Parang tingin ni Aliya kay Sahir.
Oo!
Wala na siyang nakikitang iba kundi si Sahir.
Ang tingin niya ay para bang
nakatingin si Aliya kay Sahir.
'Di ba? Sinasabi ko na.
Walang nakikitang iba kundi si Sahir.
Parang tingin ni Aliya kay Sahir...
Pero si Aliya lang ang nakikita ni Samar.
Gagawin ko 'yung palabas mo ngayong araw.
Ako ang tatayong ikaw, ikaw ang tatayong ako.
Nababaliw ka na ba?
Gusto mo bang magsara ang sirko?
Bakit mo naman nasabi iyan?
Bakit? Hindi mo alam kung bakit?
Ilusyon natin iyon. Isa lang ang nakikita ng mundo, pero dalawa tayo.
Para namang may makakaalam.
Hindi puwede.
Gagawin ko.
Hindi puwede. Hindi tayo nakapag-ensayo.
Hindi na kailangan iyon.
Parating ako si Sahir. Ngayon, gusto kong makita kung paano maging si Samar.
-Magtigil ka! Hind mo kaya iyon. -Kaya ko.
Magpapalit tayo ng puwesto sa araw na ito.
Limang minuto at sasalang ka na.
Sige.
Ikaw si Sahir ngayong araw.
Ako si Samar.
Sa una
at huling pagkakataon.
Tayo ay mga tauhan ng diyos. Sino'ng hahamon sa atin?
Hindi ko nakalimutan ang sinabi ni Papa. Hindi mo ako kailangan paalalahanan.
Baliw ka na.
Matagal na.
Akala ko ako lang.
Pero tingin ko nilalandi mo rin ako.
Gusto ko itong landiang ito.
May nangyari ngayon. Hindi! Maraming nangyari.
Parang may kuryenteng dumadaloy sa atin.
Nararamdaman ko pa ito.
Ano?
Ano'ng gagawin natin sa kuryenteng ito?
Ano'ng gagawin natin?
May mga bagay na nangyayari sa buhay na 'di mo maaaring palampasin.
Ang lahat ay may nakalaang panahon. May tamang oras.
Mahuli ka lang ng isang segundo,
mawawala itong lahat.
Aalis akong nahihiya.
Makalipas ang isang taon, ako'y magsasaboy ng talulot sa araw ng iyong kasal.
Sinisisi ang aking kamalasan. Kung nasabi ko lang sana.
Kung sinabi ko lang sana. Kung...
Hindi ako ang taong gustong nagtatanong ng mga "kung."
Lumabas kaya tayo?
-Ikaw at ako. -Sige.
-Sampung minuto? -Sige.
Sa pasukan.
May pupuntahan ka?
Hindi Linggo ngayon.
Lalabas ako'ng may kasama.
Si Aliya.
Gusto mo siya?
Gusto ka ba niya?
Pero sino ang totoong gusto niya?
-Ako, siyempre. -Talaga? Tulad ng lahat,
ako lang ang kilala niya.
-Bakit 'di siya nagsabi sa 'yo noon? -Hind ko binigyan ng pagkakataon.
Ganito na tayo kalapit sa hangarin natin. Ganito na kalapit.
Nananalo na tayo, natatalo na ang bangko dahil dalawa tayo.
Ang lihim ni Papa.
May layunin tayo kaya tayo nabuhay.
Kaya't 'wag kang gagawa ng kahit anong magiging banta sa layuning iyon.
Malulungkot siya kapag 'di ako sumipot.
Malulungkot din ako.
Isang gabi lang naman.
Hindi na ako bata.
Ano'ng iniisip mo?
Kikitain mo siya at mahuhulog siya sa 'yo?
Paano?
Paano mo siya kakausapin? Pabulol-bulol?
Mahihirapan kang makipag-usap.
Ikaw ay isang sikreto. Nakatago sa kahon nang may dahilan.
Dahil mahina ka.
Palagi ka naming pinoprotektahan. Una si Papa. Pagkatapos ako.
Hindi mo pa nahaharap ang mundo. Kaya ka nga nasa loob at ako sa labas.
Sa entablado, papasa tayong iisa lang. Pero hindi sa tunay na mundo.
Sa loob ng dalawang minuto, mapapagtanto niyang hindi ka si Sahir.
Ibaon mo iyan sa kukote mo hanggang matandaan mo.
Anino kita. Manatili kang ganoon. Bobo.
Hindi ako anino.
Ako si Samar.
Hindi ako mahina. Ako si Samar.
Ang dalawang kamay ni Papa.
Si Sahir at si Samar.
Ikaw ang pinupuri sa mga ginagawa ko.
Sa mga ideya ko. Ikaw ang pinapalakpakan.
Tapos ngayon ikaw ang utak at ako ang banta?
Magkamukha tayo, pero magkaiba tayo ng isip.
Magkaiba ng puso.
Gusto mong sumunod ako sa lahat ng utos mo.
Dapat gusto ko kung ano'ng gusto mo. Maramdaman ang nararamdaman mo. Bakit?
Bakit laging ako?
Ikaw ang maging anino ko. Ikaw ang mabulok sa kahon. Mahina ka.
Patawad. 'Wag na nating ituloy ang paglabas.
Bakit?
Hindi ako lumalabas kasama ng mga lalaking hindi nagtatali ng sintas.
Sige na.
Paano kung sabihin ko sa 'yong
hindi ako marunong magtali ng sintas.
Ang galing ng taktikang iyon!
Sa unang labas, nasa paanan mo na agad ang babae.
Gusto ko iyon.
Si Albert Einstein.
Hindi niya rin kayang magtali ng sintas.
Totoo iyon.
Ginoong Einstein ng sirko.
Ang lalaking alam ang lahat ng ilusyon sa libro.
Maliban dito.
Medyo nakakatuwa.
Medyo seksi.
Hindi ko kayang magsepilyo gamit ang kanang kamay ko.
Ano ako dahil doon?
Ano iyon?
Kuryente.
-Saan tayo pupunta? -Hindi ko alam.
Kakadaan lang ng kakambal, may kasamang seksing babae.
Sundan ninyo sila.
Sige. Paalam.
Ano?
Mula nang dumating ako rito,
gustong-gusto kong sabihin 'yung, "Paalam."
Hindi ako nagkaroon ng pagkakataon.
-Ali. -Ano?
Umalis ka na!
Aalis na. Umalis na tayo.
Mga ginoo.
Salamat sa pagpunta sa biglaang pagpupulong na ito.
Kung anuman ito, siguraduhin mong maganda.
Wala akong oras para rito. Ang oras ay pera.
Tama ka, Ginoong Anderson. Wala ka nang oras.
At kung 'di ka mananahimik, mawawalan ka na rin ng pera.
Ang Bangko ng Chicago sa Kanluran ay ninanakawan nang may dahilan.
Ang dahilan ay ang Bantog na Sirkong Indiyano.
Si Sahir Khan, ang may-ari ng sirko, ay anak ni Iqbal Haroon Khan.
Ang lalaking, 20 taon na ang nakakalipas,
nagpakamatay dahil sa 'yo at sa bangko mo, Ginoong Anderson.
Ano'ng punto mo?
Ang punto ko ay 'di para sa 'yo. Kundi para sa kapulisan ng Chicago.
Ano'ng kailangan mo?
Kooperasyon. Huhulihin ko siya. Ngayong gabi.
Nandaya ka.
Ano iyon?
Kapag nasa kulupon ka ng mga tao,
ikaw lang ang tanging nakikita ko.
Ngayon, ikaw na lang ang nandito.
At 'di ko alam kung paano ka titingnan.
Mag-ingat ka.
Kapag nagsabi ka pa ng ganyan, iisipin ng mga tao na nobyo kita.
Hayaan mo sila.
Sino sa inyo ang nobyo ko?
Dalawa nga kayo.
Alam mo iyon, 'di ba?
Yung isa amo ko.
Mabait, pero mayabang.
Hindi ako pinapansin.
Tapos ikaw.
Kapag tinitingnan mo ako, pakiramdam ko...
parang ako ang kasagutan sa lahat ng katanungan.
Na parang ako ang ulan.
Nahuhulog sa 'yo lamang.
Tinitingnan mo ako...
Kung paano mo ako tingnan ngayon.
Sabihin mo sa akin.
Sino sa amin
ang gusto mo?
Ikaw ang aking hinagpis
Ikaw ang aking gamot
Ikaw ang aking hinagpis
Ikaw ang aking gamot
Ikaw.
Magandang gabi, ginoo.
Patawad, limang minuto na lang magsasara na ito. Sana nasiyahan kayo rito.
Ikaw ang matalik kong kaibigan.
Salamat sa 'yo, matalik kong kaibigan.
Tingin mo sa akin ay isang kaibigan?
Ililihim mo ba ang sikreto ko?
Ako si ACP Jai Dixit ng kapulisan ng Mumbai.
Jai Dixit?
May dahilan kung bakit kita kinaibigan.
Pero alam ko na ang kahulugan ng pagkakaibigan ngayon.
Hindi naggagamitan ang magkaibigan.
Huwag kang matakot. Lahat ng iyon ay pagkukunwari lamang.
Maliban sa ating pagkakaibigan.
Hindi nagsisinungaling sa isa't isa ang magkaibigan.
Samar, nandito ako para tulungan ka.
Nagsinungaling ka sa akin.
Mali ang ginawa ng bangko sa tatay mo. Napagbayaran na nila iyon.
Napahiya sila. Nalugmok ang shares nila.
Palugi na sila.
Pero nandito pa rin sila.
Si Papa, wala na.
Mas mabuting magpatawad kaysa maghiganti.
Nakapaghiganti ka na.
Oras na para tapusin ang away na ito.
Nagsinungaling ka sa akin.
Alam kong kambal kayo ni Sahir.
Ikaw ang lihim ng bantog na sirko ni Sahir.
Alam ng mga pulis na kayo ang may pakana ng nakawan.
Alam mo ang sikreto namin? Masama ito.
Kaibigan kita.
Nandito ako para sa 'yo.
Pero dapat mo akong tulungan.
Sumama ka sa akin. Magbigay ka ng pahayag sa mga pulis. Sumuko ka.
Magtiwala ka sa akin.
Tutulungan ko kayong dalawa sa korte.
Aapela tayo na hindi ninyo alam ang ginawa ninyo.
Hindi.
Samar, wala ka nang pagpipilian.
Ikaw ang nilapitan ko dahil ayaw makinig ni Sahir.
Hindi niya ititigil ang layunin ninyo.
Alam mo ba kung paano magtatapos ito? Sa kamatayan.
Ikaw lang ang makakapagsalba ng sitwasyong ito.
Iligtas mo ang kapatid mo, ang sarili mo, at ang pagmamahal ni Aliya.
Magtiwala ka sa akin. Wala ka nang takas dito.
Kaibigan mo ako. Pakiusap, magtiwala ka sa akin.
Para kang malalang sipon na ayaw gumaling.
Sahir ang Salamangkero.
Isa akong tao ng sirko. Hindi lang mata ang nililinlang namin...
maging ang kamatayan. Araw-araw.
Gusto ko iyang ilusyon mo.
Totoong salamangkero ka nga.
Daya.
Imbento.
At panlilinlang.
Pagsasama-samahin mo iyon at 'yun na ang salamangka.
Ang pulis at magnanakaw ay maaari lamang maging magkalaban. 'Di ba, Ginoong Dixit?
Mali itong ginagawa mo.
Kaya kitang tulungan.
Hindi mo ito away, Jai.
Binigyan kita ng pagkakataong bumalik ng India.
Pero...
niloko mo kami.
Inosente si Samar. Mahina.
Mahina ka kung wala siya.
Tama ka.
Pero hindi tama 'yung ginawa mo kay Samar.
Pinaglaruan mo ang damdamin niya.
Ginamit mo siya.
Sabi nila naiisip mo ang magagandang bagay bago ka mamatay.
Kaya't isipin mo na ang mga kakarampot mong kabutihan.
Masaya akong papanuorin ka habang namamatay.
Pero...
Kailangan kong burahin ang bangkong iyon sa mundo.
Masiyahan ka sana sa sakayang ito.
Lahat ng ito ay dapat nasa tamang oras, pare.
Mayo 22.
Ang pinakaimportante at mapanganib na araw sa buhay namin.
Ang bagyong yumanig sa aming kaluluwa
ay ngingiti at pipigilan ang sarili nito.
Ngayong araw, ibabalot namin ang bangko sa telang panlamay.
Ngayong araw, ililibing namin ang Bangko ng Chicago sa Kanluran.
BANGKO NG CHICAGO SA KANLURAN
Kilos!
Pumunta kayo sa mga posisyon ninyo.
Dali.
Gas! Palabasin ang lahat! Dali!
Sige na.
Sige na. Dali!
Tangina!
Samar, handa ka na?
Palagi.
Salamat, Mama. Kita mo kami riyan sa langit?
Tara na.
Hindi pa ako nakakahuli ng magnanakaw sa ilalim ng bilog na buwan.
Kung hindi ako pulis, susulat ako ng tula ngayon.
Puwede naman akong mag-isip ng isa. 'Di ba?
Sige, sa susunod na lang.
May tula ako para sa sitwasyong ito. Puwede ba?
Kalimutan mo na iyan!
Hindi natin sila mahuli. Kumpirmado na.
Ang gabing ito ay para sa mga magnanakaw.
Hayaan mo siyang tumakbo.
Ang umaga ay para sa atin.
Paano? Lagi siyang may bagong baraha sa manggas niya.
Pero nasa akin ang alas.
Kailangan ko ng helikopter at ang SWAT pagsikat ng araw.
Samar.
Makakahanap tayo ng paraan.
Samar, tara na.
Umiiyak siya.
Patibong ito. Halika na.
Sahir.
Ito na ang wakas.
Ayoko nang tumakbo, Jai.
Wala ka nang matatakbuhan.
Puwede mo akong arestuhin, pero...
wala kang katibayang mapapakita sa korte.
Aabutin ka ng habang-buhay para patunayan ito.
Narito ang lahat ng patunay na kailangan mo.
Paano at kailan namin ginagawa ang pagnanakaw.
Lahat.
Hulihin mo na ako.
Hayaan mo na si Samar.
Dapat maparusahan ang mga may sala.
Walang sala ang kapatid ko.
Walang sala si Samar.
Ako lang lahat gumawa nito, Jai.
Ako ang nagplano. Ako ang nagsagawa ng lahat.
Hawak mo na ang magnanakaw. Ano pa bang gusto mo?
Inosente si Samar. Hayaan mo na siya.
Sige na, Jai.
Magandang usapan na ito.
Sige.
Pinapangako mo?
Hindi mo na kailangang magpanggap na si Sahir.
Hindi ka na anino ngayon. Ikaw si Samar.
Hindi ka mahina. Ikaw si Samar.
Tapos na ang oras ng pagtatago.
Oras na para mabuhay at mangarap.
Dalawa tayo.
Nabuhay tayo bilang iisa.
Ngayon, ang isa ay mabubuhay para sa dalawa.
Saan ka pupunta?
Bitawan mo ako!
Hindi ka nila gagalawin, Samar.
Matatapos ito sa akin.
Makakasama mo na si Aliya. Nang malaya.
Hindi ako bibitaw.
Bitawan mo ako, Samar.
Sabi ni Papa, "Huwag mong bibitawan ang kamay niya."
"Huwag kang aalis sa tabi niya."
Bitawan mo ako, kapatid.
Ang mundong ito ay hindi para sa akin.
Tayo ay mga tauhan ng diyos.
Sino'ng hahamon sa atin?
Tayo ay mga tauhan ng diyos.
Sino'ng hahamon sa atin?
Nagbibilad sa ilalim ng isang libong araw ng pag-asa.
Nang may malabakal na pasiya.
Nang walang takot ang hakbang.
Ngayon, maglalayag tayo para isulat
ang ating kapalaran.
Ang kataas-taasang langit
Ang ating mundo
Nasa kumikinang na mga yupi nito Ang ating kaligayahan
Gamit ang lambat ng buwan
Titipunin natin ang mga bituin
Ang lugar na ito ay lugar ng salamangka
Walang pighati
Tayo ay mga tauhan ng diyos
Sino'ng hahamon sa atin?
Nagbibilad sa ilalim Ng isang libong araw ng pag-asa
Nang may malabakal na pasiya
Nang walang takot ang hakbang{
Ngayon, maglalayag tayo para isulat
Ang ating kapalaran
Ngayong araw ay nagsara ang Bangko ng Chicago sa Kanluran.
Sinara ang pintuan nito habang-buhay.
Bumagsak ang kanilang stocks.
Ito'y isang malaking kasawian para kay Ginoong Warren Anderson.
Ano'ng nangyari? Napabagsak ba kayo ng magnanakaw?
-Huwag kayong magtanong. -Kailangan namin ng kasagutan.
Ang huling araw ng Bangko ng Chicago sa Kanluran.
Hindi na ito makakasira ng mga buhay mula ngayon.
May mga taong sumusuway sa batas para ayusin ang mga sarili nila.
Sino ba'ng nakakaalam ng tunay na tama at mali?
Ang masasabi ko lang, nagwagi kayo, Sahir at Samar.
Pero ang tunay na tagumpay ay nasa pangarap, wala sa paghihiganti.
Ang pangarap na iyon ay mamumukadkad at mabubuhay habang-buhay.
Palaging magdadala ng ligaya.
Ang pinakamagandang palabas sa buong kalupaan.
Ang Bantog na Sirkong Indiyano.