WESOŁYCH ŚWIĄT
Przepraszam, wujku.
Jest za co.
Co to?
Mówiłem. Robią nas w konia.
Dawać walutę.
Jak ty to znalazłeś?
Znajdę wszystko i wszystkich.
Oprócz swojego taty?
Boki zrywać, Gene.
Nie wiem, co to za rzeczy, ale wiem, że Mikołaj przyjedzie.
Możemy chwilę pogadać?
Jack O'Malley.
Zmykajcie na dół.
Ty nie.
Co ty wyprawiasz?
Uwielbiamy spędzać z tobą święta.
Coś ty im powiedział?
Gorzką prawdę.
„Gorzką prawdę”?
Jack, to prezenty, tak.
- Ale nie te od Mikołaja. - Jasne.
Bo on jeszcze nie przyjechał.
Jest Wigilia. Przyjedzie dziś.
Przyjedzie tutaj.
Do tego domu.
Dziś wieczorem.
- Tak mam to rozumieć? - Właśnie tak.
I zajrzy do wszystkich domów na świecie,
w ciągu jednej nocy i będą go wozić latające renifery?
Tak, Jack.
A co one jedzą, te latające renifery?
Pewnie marchewki.
Nie wiem, jak to jest.
Wiem tylko,
że kiedy jutro wstaniemy, potwierdzi się, że Mikołaj u nas był.
Dobra, chodź.
Chcesz trafić na Listę Niegrzeczniuchów?
Szczerze, wujku. Jakoś mnie to nie martwi.
DLA MIKOŁAJA
30 LAT PÓŹNIEJ
Christine! Americano na potrójnym.
Jack O'Malley!
Nie wierzę.
Tęskniłeś, Lenny?
- Kiedy oddasz forsę? - Załatwiam.
Powiedziałem, że załatwię.
Jestem na robocie.
A w ogóle to podwoję kasę.
Za Morrisa jest jeden do trzech?
Za Morrisa? Tego kołka?
Postaw 25 koła.
Bycze masz jaja, O'Malley.
Wiem. I mózg.
Niesprawiedliwe, co?
W porządku.
Ma palić.
Siedem. Tak jest. I zmiana.
Osiem.
Ciśniemy. Ruszamy się. Dajcie z siebie wszystko.
Boziu. Pali się.
Pali się.
Zbierzcie rzeczy.
Pożar!
Co się gapisz?
CZERWONA JEDYNKA
Kup kartę! Podarunkową.
Ultimate Vampire Assassin 4 na Switcha. Jasne.
Nie zapiszesz sobie?
Nie.
Łeb jak sklep.
PROSZĘ BRAĆ PO JEDNEJ
Fred.
Wysoki dorosły. Kręci się przy świecach.
Obserwuj.
Tak, szefie. Mam go na oku.
Cześć, Mikołaju.
Upiekliśmy ciasteczka.
Dziękuję.
Czekolada i cynamon.
Uwielbiam cynamon. Wiedzieliście?
- Ja robiłem. - A ja pomagałem.
Chcę z wami pogadać.
- Chodźcie. - Streamujemy!
To ja, wasz ziom, Wołowy.
Lecimy świątecznie z galerii,
z nim, z legendą, Mikołajem.
Zagadam, żeby założył wołowy tiszert.
Proszę pana, jest kolejka.
Co ci nie pasi, byku?
Gdzie świąteczny gest dla Wołka?
Te dzieci się naczekały.
Stary. Dwie minuty.
Wskoczy w tiszert i rzuci: „Wolę woły”.
Jestem influ.
Mam ponad trzy tysiące followersów.
Rozsławię twojego kumpla.
Tylko niech włoży koszulkę.
On już jest dość sławny.
Nie bądź...
Nie wolno się wcinać w kolejkę.
Czy wyraziłem się jasno?
Tak, bardzo.
A teraz życzę wesołych świąt.
Spoko.
Pójdę już. Tak.
A wy macie ważne spotkanie z Mikołajem.
Tego mi było trzeba.
Wyrwać się, pogadać z dziećmi.
Kocham to.
Mikołaj.
Nie ma to jak tłumy dwa dni przed świętami.
Mikołajski! Wesołych świąt.
Nawzajem, kolego!
Zatęsknisz za tym.
Boże! Jak to, olejki się wyprzedały?
Roztrzaskam komuś czaszkę.
Nie zatęsknię.
Jedziemy na parter.
Grzejcie Lodołamacz.
Freddy, osłaniasz,
180 stopni. Ruszaj.
- Przyjąłem. - Rozkaz.
Czerwony idzie.
Vampire Assassin 4 jest na topie.
Dzięki, Ginervo.
Do usług, Czerwony.
Carl, mamy mleko?
Oczywiście.
Uwielbiam Filadelfię.
Zajedziemy na kanapki z wołowiną?
Bez ciebie nie będzie tak samo.
Będzie dokładnie tak samo.
Uparty jak osioł.
Generale.
Czerwony. Jak miło.
- Wypad się udał? - Tak jest.
Świąteczna wizyta w galerii jest jak tlenoterapia.
Dziękuję.
Dobry wieczór paniom.
Skąd ta ekscytacja?
No tak, wasz chłopak przyszedł.
Cześć, dziewczyny.
Już dobrze.
Nie zapomniałem.
Tak, mam więcej.
Kto zgłodniał?
Bardzo ładnie.
Cal!
Wskakuj.
Czas ucieka.
Czerwona Jedynka, masz zgodę na start.
Drogie panie.
Wracamy do domu.
Dzięki za obstawę, chłopaki.
Widzimy się za rok.
Kavalame!
Wal go, Morris.
ODNOTOWANO AKTYWNOŚĆ SEJSMICZNĄ
Mów.
Znalazłem.
Nie wiem, co to, ale mam.
Prześlij współrzędne.
Może najpierw ty mi coś prześlesz?
Przelewam połowę.
Druga po weryfikacji danych.
Interesy z tobą to przyjemność.
Tak!
- Morris w narożniku. - Tak!
Zepchnął go.
- Tkwi w narożniku. - Nie.
- Morris na deskach.
Nie. Boże!
Nie ma jak w domu.
Stać, dziewczyny.
CZAS DO ODLOTU
Witamy, Czerwony.
Dziękuję.
Gdzie moja żonka?
Chyba w dziale dostaw.
Tutaj!
Od pół godziny.
Larry, to leci na Bermudy.
Zrozumiałem. Bermudy.
Garcia.
Witamy, wodzu.
- Co mnie ominęło? - Nic.
Wszyscy zasuwają.
Przytkało się na Wstążkach.
Phil zwala na Papiery,
a oni, że Phil dramatyzuje.
Świąteczna gorączka.
Pogadam z nim.
Poproszę.
Phil doprowadza ludzi do szału.
Phil zupełnie się załamał.
Pora go przenieść do mniej stresującego działu.
Do Ozdób?
Phil w innym dziale?
Głośno myślę.
Jego pies wabi się Wstążka.
Fakt, racja.
495, 496...
497, 498...
499, 500.
W pięć minut. Nieźle.
Rozgrzewam się.
Przeprowadzę pełną symulację
dla Belgii i Holandii, tak dla pewności.
- Dziękuję. - Jakby co, wołaj.
Cal. Zastąp mnie.
Przygotuj go.
Niedługo akcja.
Tak jest. Załatwione.
Szefie.
Cal.
- Zerknij na serię. - Jasne.
W górę.
Dlaczego?
Czas coś zmienić.
- Mówiłem ci. - Słyszałem.
I szanuję decyzję, ale chcę poznać powód.
- Dołóż. - Dobra. Trzymam.
Jest siła.
Pracujemy dla dzieci.
Robimy to dla nich.
I wiem, że to uwielbiasz.
Żyjesz tym.
Więc o co chodzi?
Uwielbiam dzieciaki.
To dorośli mnie wykańczają.
Mów dalej.
No i lista.
Co z nią?
W ostatnim roku doszło 22%.
Widziałem statystyki.
Co to ma do rzeczy?
Pierwszy raz niegrzecznych jest więcej niż grzecznych.
Nawet ich to nie rusza.
Draństwo dookoła. Gdzie nie spojrzysz.
Bez przerwy mówisz.
„Codziennie wybieramy, jacy chcemy być.
Podejmując decyzje trudne i łatwe.
I każda ma znaczenie”.
A ja obserwuję, że ludzie mają to za nic.
Jeśli tak jest,
tym bardziej teraz nas potrzebują.
Dlatego jesteś tylko jeden.
I nie może być tak blisko ciebie ktoś, kto ma tyle wątpliwości.
Potrzebny ci ktoś młodszy.
Jakiś 300-latek w kwiecie wieku, który chce coś zmienić.
Nie jesteśmy od tego, żeby zmieniać ludzi.
Oni zmieniają się sami.
My mamy jedynie w nich wierzyć.
We wszystkich.
Bo wiemy, jacy naprawdę są. W głębi serca.
Wiemy, że gdzieś głęboko każdy pogubiony dorosły
nadal ma w sobie dziecko.
Mamy dar, umiemy to dostrzec,
nawet gdy oni nie.
Pracujemy dla dzieciaków.
Nawet jeśli nie są już dziećmi.
Mnie po prostu coraz trudniej to dostrzegać.
To mój powód.
Zjedzmy po ciastku.
Ciastko dobre na wszystko.
Muszę podbić węgle.
- Wiesz... - Spalasz
430 milionów kcal w każdą Wigilię.
- Właśnie. - Tak. Wiem.
Ostatni raz?
Ostatni raz.
Tutaj.
Do roboty, chłopcy.
TU SIĘ ZACZĘŁO
Alfa, tu Drift.
Światło wysiadło na ścianie zachodniej,
przy Sortowni 19-B.
Mamy tam kogoś?
Tu Jeff z Konserwacji.
Nic dowódcy nie umknie.
- Sprawdzę. - Dzięki.
Jeff, wysiadło jeszcze kilka.
Co tam się dzieje?
Jeff?
Słyszysz mnie?
Kto jest z Czerwonym?
Arthur? Jest z tobą?
Nie, szefie.
Kenny, widzisz go?
W siłce nie ma.
Kto jest z Czerwonym?
Gorman, jesteś w rezydencji?
Finkle mnie zastąpił.
Finkle?
Znajdźcie mi Czerwonego!
Sortownia – nie ma.
Gabinet – nie ma.
Hydrouprawa jemioły – pusto.
W korytarzu też nie.
Logistyka – nie ma.
Spiżarnia – nie ma.
Laski cukrowe – nie.
Dziecięcy – nie ma.
- A-7. - Pudła i Papiery.
Biblioteka – brak.
- Sortownia D. - Gabinet.
Stanowisko Pakowaczy.
- Elektronika. - Kino.
- Administracja. - Biblioteka Trzecia.
Mikołaj.
Mikołaj!
Wtargnięcie!
- Intruzi. - Ktoś coś widzi?
Kod zielony. Zamknąć obiekt!
Ślizgacz, kierunek północny.
Przyjąłem.
- Namierzam. - Kto go widzi?
Skręcił w prawo w Sosny.
Podnoszę barierę numer pięć.
Uliczna Szóstka, dołączcie.
Blokujcie.
Ranni agenci.
Wznieść barierę 72.
Podnoszę 72.
Skręcił w lewo, w Świecznikową.
W kopule jest wyrwa.
Co tam się wyprawia?
- Doszło do wtargnięcia. - Wiem.
Uprowadzili Czerwonego.
Co?
- Gdzie Cal? - Tutaj.
Co się stało? Kto za tym stoi?
Zoe, nie wiem.
Doba do Wigilii.
- Nie możemy... - Wiem.
Dobrze.
Uspokójmy się.
Opowiedz od początku.
Wycięli otwór w kopule, są ślady palnika plazmowego.
Po śladach patrząc, było ich z dziesięciu. Ludzie.
Wjechali ślizgaczem, potem wystawili go jako wabik,
a sami zwiali nienamierzalnym samolotem.
Dobry Boże.
Znajdę go.
Będziemy współpracować.
Ktoś zhakował System Monitorowania Trzęsień Ziemi.
Nie wiem, może wiedział, gdzie szukać.
To jedyna wada maskowania.
Kto?
Nie wiemy. Trolle przeczesują sieć.
Dane i adres.
Próbują ustalić.
Dokręć im śrubę. Nie mamy czasu.
Pani dyrektor. Trolle coś mają.
Połącz.
Co znaleźliście?
Sprawdziliśmy przekaźniki. To Wilk.
- Wilk. - Jaki znowu Wilk?
Najemnik. Łowca nagród.
Robi dla najbogatszych.
Duch darkwebu.
FBI od lat go werbuje, ale to wolny strzelec.
Nikt nie namierza tak skutecznie.
To żywa legenda.
Czego?
Milutko.
- Jesteś w mieście? - Zależy.
Czego chcesz?
Poratuj mnie i jedź po Dylana.
Siedzę po pachy w czymś ważnym.
- Nie mam jak ogarnąć. - Ja też nie.
Dwóm ciężarnym słabną skurcze, trzeciej zatrzymał się poród.
I Craig wyjechał.
Liv.
Dylan coś odwalił.
Odbierz go i zawieź do mnie.
- Liv. - Jack.
Waruję tu. Craiga nie ma.
Zrób to dla mnie i jedź po syna.
Otwieram, otwieram.
Cześć, mistrzu.
- Nie masz aspiryny? - Czego?
Nie.
Muszę coś wrzucić na ruszt.
- Zjesz churro? - Nie.
Czego trąbi?!
Stary. Mogę dwa?
Ale ja nie chcę.
Słyszałem. To dla mnie.
Co ci zarzucają?
Fałszowanie frekwencji w systemie.
Słusznie zresztą.
Rzekomo.
Nie przyznawaj się.
- Miłego. - Tak, tak.
Na piątej lekcji gość od muzy zostawia kompa.
Zrywałem się z fizy, żeby mieć czas na gitarę,
a nieobecności kasowałem.
Ma to sens.
Jest taka dziewczyna.
W zespole. Piper.
I ona wagarowała ze mną.
Ale Kevin...
- Co za Kevin? - Mój przyjaciel.
Dawny.
Co odstawił?
Wymyślił, że też chce wiać.
Ale nawet nie gra w zespole.
Chodziło mu o Piper.
A to ja się z nią kumpluję.
Miałem kasować mu nieobecności,
żeby spotykał się z Piper?
Przegięcie.
Zamiast tego dostawiłem mu trzy nowe.
Dobrze. Jasny przekaz.
Była afera i wygadał wice.
Kevin.
To przeciąłem mu opony.
Zawiodłeś się.
A żebyś wiedział.
Jak już hakujesz, to dyskretnie.
Włazisz backdoorem, nie zostaje ślad.
I najważniejsze, ten Kevin
się kapnął, więc doszedł ci świadek.
Nikomu nie ufaj.
Nikomu.
I nie daj ludziom zbierać na siebie haków.
Bo je wykorzystają.
No i tak.
Dobra, lecę ćwiczyć.
Gramy dzisiaj na dennym zimowym konkursie.
Na konkursie?
Wiem. Mówię, że dennym.
Powodzenia.
Pogadamy sobie.
Wiem.
- A zatrzymany poród? - Był.
Nagle ruszył.
Dzięki, że go odebrałeś.
Nie wiem, co się z nim dzieje.
Ma jakieś fazy.
Wiesz, trudy dorastania.
Dlatego przed tym uciekasz?
- Wystawiłem się na cios. - Tak.
Spoko.
Chciałby cię częściej widywać.
Odebrałem go.
- Wiem. - I było miło.
Opowiadał o szkole.
Chciałby spędzać tak czas częściej.
- Tyle. - Praca czeka.
Dobra.
Wesołych świąt, Jack.
Ta...
Wesołych świąt, Jack.
Cześć, Jack.
Wiemy, co zrobiłeś.
Dobra.
Po pierwsze – przepraszam.
Po drugie – doprecyzujesz?
Może chodzić o dwanaście różnych zleceń.
Dla kogo pracujesz?
Nie wiem, o co ci chodzi.
Robię dla tego, kto płaci.
Masz 40 sekund, żeby pomóc, później stanie ci się coś strasznego.
Zapytam jeszcze raz.
Kto cię najął, żebyś go znalazł?
- Kogo? - Wiesz kogo.
Słowo, nie wiem.
Powiedziałbym.
Nie jestem zbyt lojalny. Popytaj ludzi.
System Monitorowania Trzęsień Ziemi.
Świta?
Tak.
Zhakowałem.
Dziwne zlecenie.
Ktoś szukał kogoś,
kto testuje systemy uzbrojenia na Arktyce.
Znalazłem lokalizację.
I po temacie.
- Dla kogo? - Nie wiem.
Komunikacja jest szyfrowana i nie do namierzenia.
Tak właśnie ma być.
Żebym nie sypał, jak się zjawią tacy jak ty.
Nie zadaję pytań.
Odnajduję tych, którzy przepadli. Taki zawód.
Naprawdę nie wiesz, co zrobiłeś.
Nie inaczej.
Widzę, że cię to zdenerwowało.
Pakować go.
Pakować? Zaraz.
Jak to?
To naprawdę konieczne?
Fajna miejscówa.
Długo tu pracujecie?
- M-O-R-A? - MORA.
Mityczne Ochraniać Ratować i Asymilować.
Co takiego?
Multilateralna, międzynarodowa
organizacja odpowiedzialna za ochronę mitycznego świata.
Przejdźmy się.
- „Mitycznego świata”? - Tak.
Jasne.
Wielka Stopa, Potwór z Loch Ness.
Te sprawy?
Właśnie te.
Czyli te istoty, co nie istnieją, to wy za nie odpowiadacie.
Czaję.
Cholera jasna!
Nic nie wiemy. Nie chce gadać.
Konia do zagrody, ciało do Strefy 32.
A dynię do kriokomory. Od razu.
Tak, pani dyrektor.
Co to było?
Jeździec.
Przesłuchujemy najczęstszych podejrzanych.
Jeździec bez głowy?
To po tym taserze?
To nie taser, tylko Acquiescer.
Odetchnij i siądź przy stole.
Czego ode mnie chcecie?
Zeszłej nocy, o 23 czasu uniwersalnego,
Czerwony, znany też jako Mikołaj z Miry,
został porwany z placówki na biegunie.
Wykradzione przez ciebie dane pozwoliły namierzyć lokalizację,
która była bezpieczna i utajniona przez kilkaset lat.
Wykrztuś to.
Twierdzisz...
że porwali Świętego Mikołaja?
I miałem z tym coś wspólnego?
Gdzie on jest?
To ten?
Jack Wilk O'Malley,
to Callum Drift. Dowódca ELF.
ELF?
Nie wiedział, w co się wplątał.
Ktoś go najął do namierzenia placówki i dał radę.
- Kto? - Nie wie.
Nie wiem.
- Wie. - Nie wie.
Zawsze coś wiedzą.
Czasami trzeba to z nich wydusić.
Nie polubię cię.
To się czuje. Ze wszystkich tutaj ciebie lubię najmniej.
Garcia.
Kurde, co to?
- Tak, wodzu? - Nie współpracuje.
Zmiękczamy go?
Chyba musimy.
- Przegadajmy to. - Nie ma czego.
Nie ufaj mu. Jest na liście.
- Jakiej? - Dobrze wiesz.
Nie ścigają mnie.
Jestem pewien...
Zaraz.
- Chyba nie... - Tak. Na tej.
Jesteś. Sprawdziłem. LN-4.
Ten pajac to Niegrzeczniuch Czwartego Stopnia?
Bawi cię to?
Co z wami? Przestań.
Wykańcza cię to. Ale zaufaj mi.
Nie rób z gnoja kadłubka.
Będzie miło, ale nic nie ugramy.
Ja tu stoję.
Stul pysk.
- To co? - Zagonimy go do pracy.
Nie.
- Wykluczone. - Słucham?
Mówiłeś, że robisz dla tego, kto płaci.
Od dziś dla mnie.
Nie mówi wszystkiego. Spójrz.
Mówi wszystko. Nie wie, kto go zatrudnił.
Pogadajmy.
- Ile kasy jest na stole? - Garcia?
Dobra. Nie wiem, kto to,
ale dowiem się, gdzie jest.
Gdzie był wczoraj.
Boże!
Zlecenia są anonimowe. Nie wiem, kto to.
Ale w tej branży trzeba się zabezpieczać.
W razie zatoru w płatnościach.
Załadowałem trojana, który pozwala go szpiegować.
- Znaczy... - Namierzę sprzęt.
Radzę ci zaczynać.
Możemy wrócić do płatności?
Wiem, ile zapłacił. Podwoję stawkę.
- Potroisz. - Garcia?
Spasuj.
Dobra. Podwójna stawka.
Bo są święta.
Mądrze.
Oddaj mi telefon.
Zleceniodawca...
- siedzi na Arubie. - Gdzie?
- Pracuję solo. - Już nie.
Bez urazy, nie będzie mi psuł przykrywki żaden wielki elf.
Mówi się ELF.
- Cal. - Nie wolno mu ufać.
Będziesz go trzymać na smyczy.
A to...
pozwoli cię znaleźć w każdej części świata.
Do końca poszukiwań jesteś mój.
Radzę się zbierać.
Pazury!
Niefortunny pomysł.
Skądże. Tak właśnie trzeba było zrobić.
Szczerze wątpię.
Coś jeszcze, pewien facet się za to strasznie wścieknie.
Co z nią zrobisz?
Światem rządzi chaos. Ludzie nie boją się niczego.
Zamierzam dać im powód do strachu.
W zaledwie jedną noc
dokonam tego, co tobie nie wyszło przez setki lat.
Mianowicie?
Sprawię, że świat stanie się lepszy.
Co ty wyprawiasz?
Pożyczam twoją energię.
Pora spać, Mikołaju.
Zaśnij.
Robisz świąteczne zakupy?
Zbroję się.
Weź auto. Praktyczne.
Trzymaj.
Idziemy.
Co tu się odwaliło?
Sklepy.
Co z nimi?
Każdy magazynek to portal
łączący stacje Systemu Dostawczego.
Auto.
Miało być praktyczne.
Typu minivan? Na co komu praktyczny hot wheels?
Zresztą co za różnica?
Wydałem polecenie.
Polecenie?
Tobie się zdaje, że to taki układ?
Mówię zawczasu i radzę słuchać, bo będzie się działo.
- Jak... - Dostosowałem go.
- Da się... - Nie wszystko.
Nie próbujesz. Nie prowadzisz.
Koniec pytań. Wskakuj.
I nie popsuj robotów.
Jesteś ochroniarzem Świętego Mikołaja?
Dowódcą ELF.
Rozwiniesz?
Eskorta, Logistyka i Fortyfikacje.
A w twoim przypadku oznacza to: Ekstremalne Lanie za Fikanie.
I tak etatowo...
ochraniasz Mikołaja?
To trudna praca.
Jasne.
Jednodniowa?
Trudna, ale jednodniowa.
Pracujemy 364 dni rocznie,
ponieważ w ten jeden dostarczamy prezenty
do miliardów domów, rozsianych po 37 strefach czasowych.
I nie może nas zauważyć ani jeden człowiek.
Przygotowujemy się,
analizujemy każdy etap i każdy komin.
Tak że, tak, mamy dużo pracy.
364 dni?
26 grudnia jest wolny.
Nie byłoby łatwiej to rozdzielić?
Wysyłać zespoły w różne miejsca, usprawnić proces?
Nie wchodzi w grę.
Musi wszystko sam?
Nie musi. Wypełnia przeznaczenie.
Jest tylko jedna taka osoba.
A gdyby się coś wykrzaczyło? Może go ktoś zastąpić?
- Wicemikołaj? - Słuchasz? Nie.
Nikt nie da rady.
Wie dobrze, czy zasypiasz. Wie dobrze, czy się krzątasz.
I wie to o każdej osobie na tym świecie.
Ma listę długą jak Rhode Island. I sprawdza ją dwa razy.
Tobie przeczytanie jej raz zajęłoby dekadę.
A on czyta dwa.
I radzi sobie z tym wszystkim,
bo jest Świętym Mikołajem.
Istotą wyjątkową.
Tak że tylko on wykona tę misję.
- Jaką? - Niesienia radości, tłuku.
Euforii.
Jesteśmy gotowi.
Przygotujcie broń.
Duplikacja udana.
Dobrze.
Przekonajmy się, czy działa.
Kto ci chodzi po głowie, mamo?
Zaczniemy od pierwszej osoby z listy.
Tak to można żyć.
Miło było, Cal.
Powodzenia i w ogóle.
Dziękuję ślicznie.
Ja sobie tu zamieszkam.
- Z nią się ożenię. - Skup się.
Szukamy tego kolesia.
Nie lubisz zaszaleć, co?
Bardzo lubię.
Wygrywam nagrodę
za Szalony Papier Świąteczny 183 lata z rzędu.
W takim razie cofam.
- Chcesz próbkę możliwości? - Nawet radzę ją dać.
Widzę ludzkie wady.
To mój dar.
Fundament mojej pracy.
Rzut oka i widzę to, co w ludziach najgorsze.
Spójrz na typa.
Ma żonę, ale to nie ona.
Zdradził go blady pasek po obrączce.
Ten chce orżnąć tamtego.
Dlatego tak głośno się śmieje.
A ten kolo... ciekawy przypadek.
Dlaczego? – pytasz.
- Nie pytałem. - I tak powiem.
Buty.
Rozejrzyj się.
Widzisz tu kogoś paradującego w butach, poza nami i nim?
Jesteśmy w robocie.
To Karmański Zabójca.
I ten gość, i tamten.
Poznasz po dziarach na rękach.
Fascynujące.
Może znajdźmy naszego człowieka?
Jego szukamy.
Karmańczycy to jego ochrona.
- Na pewno? - Na stówę.
Pójdziemy na drinki i pazurki, później się zobaczy.
Czekaj.
- Co ty? - Pogadam z nim.
Nie, tu trzeba nieszablonowo.
Zapamiętałeś słowo „Zabójca”?
Nic nie zrobią.
Spadaj stąd.
Muszę z nim pogadać.
Spadaj stąd.
Policzę do pięciu.
- I co potem? - Zrobię ci krzywdę.
Słuchaj, deklu. Są święta.
Więc w duchu przyjaźni powiem jeszcze raz.
Zaczynam się...
bardzo niepokoić.
Co jest?
Co to było, Ted?
Chwila, kochanie.
Muszę pogadać z tymi skończonymi debilami.
A później pójdziemy na bobę.
Dobrze.
Gdzie on jest?
- Kto? - Wiesz kto.
Chcecie tego?
Nie wiem, o co wam chodzi.
I choć miło mi, że wpadła Świąteczna Brygada Magic Mike'a,
wolę panie, które czekają na bubble tea.
- Chodź, byku. - Zaraz. Czekaj.
Zdążysz rozsmarować mu czaszkę po niebiańskiej plaży.
Dasz mi zagadać?
Mówię wam, dla waszego dobra,
radzę się ulotnić.
Nie wiecie, kogo znam.
A ty nie wiesz, co wiem.
Wiem, że kupiłeś wczoraj dane za niemałą kwotę.
Współrzędne. Na Arktyce.
A wiem, bo ja ci je sprzedałem.
Ty...
Ty to Wilk?
Nie.
To niedozwolone.
Wiesz, co narobiłeś?
Z moją klientką się nie zadziera.
Kto to? Nowy Jork?
Ktoś gorszy.
Zabije nas.
- Wszystkich. - Kto to?
Nie mogę powiedzieć na głos.
Usłyszy.
Napisz na piachu.
- Gryla? - Nie.
- Idioto! - Gryla?
Nie!
Gryla?
Nie.
Cal.
Callum Drift.
Uznany Wojownik Bieguna Północnego.
Gryla, Gwiazdkowa Wiedźma.
Minęło tyle lat.
Za mało.
Gdzie on jest?
Tutaj.
Śpi jak dziecko.
Sygnał od Drifta.
Gryla, gdzie jesteś?
Wiedźma.
Masz go odstawić. Nietkniętego. W tym momencie.
Za nic w świecie, wojowniku.
Wysłać zespoły M-WAT do jej znanych kryjówek.
Tak jest.
Czego chcesz?
Niezmiennie tego, czego pragnę od stuleci.
Żeby ludzie spotulnieli.
Najwyższy czas.
Ukarać niegrzecznych.
Co do jednego.
Każdego, kto jest na liście.
Kto kiedykolwiek na niej był.
Morderców i nieodpowiedzialnych pieszych.
Każdego, kto skłamał lub naśmiecił.
Kto zachował się podle lub zaspał.
Tak to ukarzesz prawie każdego.
Kto według mnie zasłużył.
Jutro wszystkich spotka kara.
I on pomoże ją nałożyć.
Wiesz, że nie karze ludzi.
Nie wtrącaj się, wojowniku.
Uwolnij go, wiedźmo.
Ostrzegałam cię.
Ja ciebie też.
Jeszcze tego nie doceniasz,
ale kiedy obudzisz się w świąteczny poranek,
świat będzie znacznie...
Przyjemniejszy.
Co tu się odpier...
Wysyłać zespoły, ale już!
Co to za szopka?
Co to było?
Co, do cholery?
- Gdzie ona jest? - Wiejmy.
- Gdzie? - Nie wiem.
Pośredniczę, dogaduję fuchy.
Tłumaczę ci,
- ona się nie cacka. - Cal.
Bałwany.
Nie.
Idźcie. Tylko on coś wie.
- Nie daj go zamrozić. - Dobra.
Chodź.
Dajesz.
Wyrwij marchewkę.
Zapamiętam na przyszłość.
Pomożesz?
Coś wymyślisz.
Wybacz, tobie się zdaje, że mnie to obchodzi.
Nie pojadę po leki babci.
Niech wsiądzie w autobus. Nara.
Świnia!
Sobą się zajmij.
Co to?
Nadal tu jest.
Jak to, nadal jest?
Powinna wrócić do mnie.
Maszyna nie działa.
Naprawiać. Migiem!
Bo następną próbę przeprowadzę na was.
Tak, mamo.
Ostrożnie.
Właśnie tak.
Zamroziła pośrednika.
Naprawdę chciała go uciszyć.
Nie roztopi się na czas, żeby nam pomóc.
Czekaj, czekaj.
Przeskanowaliśmy nagrania z kamer na biegunie.
Spójrzcie.
To ona?
W pewnym sensie. Potrafi się przekształcać.
To 900-letnia ogrzyca, matka 13 synów gotowych zabijać.
Nie znoszę tropić zmiennokształtnych.
Powiedziała, że ukarze każdego.
Z każdej grupy.
Mnie martwi to, czego nie mówi.
Nie negocjowała.
Porwanie bez żądań.
One się źle kończą.
I niestety, nasz jedyny świadek skostniał.
Nie wskażę, przez kogo.
- Nie pomagasz. - Właśnie.
Nie pomagasz.
Co zwykle robisz?
Zwykle sprawdzam karty kredytowe.
Namierzam telefon po BTS-ach. Szukam śladów.
Jej, współpracowników.
Ale wiedźmy nie szukałem.
Z kilkoma kręciłem.
A ty, Cal?
Umawiałem się z kilkoma. Co z tego?
Istnieją ślady, o których nie wiem, bo jestem zwykłym śmiertelnikiem?
Sprawdzaliście ostatnie NWM-y?
Co to jest?
Nieautoryzowane Wykorzystanie Magii.
Dużo tego. Raczej typowe zajścia.
Zaklęcia odpychające w Nairobi.
Próby wróżenia w Santiago i Orleanie.
Nie, to Iluzjonistka.
Dwa przypadki tworzenia iluzji. Osiem dni temu, w krótkim interwale.
Sygnał odbił się od rezonatora w Niemczech.
U brata.
- Czyjego? - Mikołaja.
- On ma brata? - Przybranego, tak.
Wiedźma z nim działa.
- Tego nie wiemy. - Nie.
Ale znajdź lepszą kryjówkę.
Pomyśl. Obszar pod maskowaniem
i MORA nic nie może, bo chroni ich traktat.
My nie wjeżdżamy, on nie wyjeżdża.
Wkroczymy, a tu pusto...
Nie wy, tylko my.
Nie kapnie się.
- Cal. - Zostało 17 godzin.
Na bieżąco mnie informuj.
Zawiadomię prezydentów i premierów,
wszystkich królów i królowe.
Muszą być gotowi.
Na co?
Że Bożego Narodzenia może nie być.
Cześć. Nie masz figurki Wonder Woman?
Nie tak to działa. Chodź.
Niech go szlag.
- Chodź. - Idę.
Niewiarygodne, że nie mają olejków!
Dylan zaprosił cię na koncert, a ty odmówiłeś?
Co? Wcale nie tak to było.
Mówił, że mam nie wpadać. Że będzie słabo.
Gdyby tak było,
wcale by nie wspomniał.
Dobry rodzic nie potrzebuje zaproszenia.
Idzie. Czy dziecko chce, czy nie.
Tak robią rodzice.
Wiemy, że to moja słaba strona.
Jak chciał, żebym wpadł, mógł powiedzieć.
To wrażliwy chłopak.
Dziecko. I wie, że nigdy cię nie ma.
Olivia, jestem...
Jestem w pracy.
Co mam zrobić?
Nie będę ci ciągle mówić.
Sam do tego dojdź. Bo to proste.
Koncert jest o siódmej.
Nie zdążę wrócić.
- Przekaż. - Nic nie przekażę.
Chcesz, to sam mu przekaż.
No co?
Nic nie mówiłem.
Dylan, tak?
Tak.
Dobry chłopak.
Wiem, że dobry.
To w ogóle nie tak. My z jego matką nie byliśmy parą.
Jestem jego ojcem, ale nie tatą.
Olivia jest lekarką.
Ma naprawdę spoko męża, gość jest dobrym tatą.
Więc niepotrzebny dzieciakowi
jakiś „zapasowy tata”, degenerat i hazardzista,
który się zadaje z szumowinami i niczego go nie nauczy.
Najzdrowiej będzie, jak się zdystansuję,
nie będę się wtrącał i rozczarowywał go raz za razem.
Czyli że co?
Jak to ma być lek na rozczarowanie,
to on coś nie działa.
Sam nie wierzę, że pytam...
ale co to za historia z bratem?
Współpracowali.
Na samym początku.
Czerwony rozdawał prezenty grzecznym,
a brat sprawdzał, kto zasłużył.
Z czasem brat zaczął tworzyć listy.
I Czerwonemu to przeszkadzało.
Nie podobał mu się pomysł spisywania niegrzecznych dzieci.
Ale brat dostał obsesji.
To brat Mikołaja stworzył Listę Niegrzeczniuchów?
Tak.
I karał dzieci, które na nią trafiały.
Czerwony wpadł w szał.
Skonfiskował listę.
I tego brat mu nie umiał wybaczyć.
Wtedy się odłączył.
Jakoś później spiknął się z wiedźmą, którą też kręciło karanie.
Na Islandii i innych skandynawskich terytoriach.
Byli razem wiele lat, ale skończyło się jatką.
A ten brat ma imię czy tylko ksywę „Brat Mikołaja”?
Na imię ma Krampus.
Nie wiem, czego się spodziewać,
ale brat i wiedźma są niezwykle groźni.
Bardziej niż wasi zwyrole.
Jak ich zobaczysz, nie walcz.
Mam nie lecieć z łapami.
Jasne.
Jeśli Mikołaj tu jest, to pewnie w lochu.
Na tyłach jest wejście.
Przemkniemy przez dziedziniec, ominiemy gilotyny i schodzimy.
Gilotyny?
A właśnie, niczego nie ruszaj. Choćby nie wiem co.
Pełno tu rzeczy spoza świata naturalnego.
Jesteś człowiekiem. Słabiakiem.
Jakbyś musiał coś tknąć, zawołaj.
Chwileczkę.
Nie jesteś człowiekiem?
A wyglądam?
Słuchaj, stary...
Chyba się nie przydam, więc może wrócę do auta?
Ogary.
Ogary?
Cofnij się.
Ellen, odwróć ich uwagę.
Coś ty zrobił?
Co już zrobiłem? Nic nie zrobiłem.
Złodzieje!
W mordę!
Cal!
Callum Drift. Dowódca ELF.
- Nie kradliśmy. - Właśnie.
Miał w kieszeni.
Ja wam wyjaśnię.
Wyjaśnię to.
Miałeś niczego nie ruszać.
To było nieszkodliwe potknięcie.
Próbowałeś ukraść bezcenne złoto Mrocznemu Władcy Zimy.
Ani „nieszkodliwe”, ani to „potknięcie”.
Zresztą kto zostawia złoto w otwartej skrzyni?
To skrzynia uznania Krampusa.
Na dary od jego gości.
Ukradłeś je.
Nie powinno mnie to dziwić.
Bo jakoś tak wpadłem na listę?
Też się na mnie zawiodłeś?
Nie miałem oczekiwań, więc nie mogłem się zawieść.
Mam od metra problemów.
Tonę w długach i nie mam z czego ich spłacić.
A tu złoto leży na kupie, wala się.
Spójrz szerzej, jaki miałem wybór?
Każdy z istniejących.
Wybór jest zawsze.
Nie wpadłeś na listę. Umieściłeś się na niej.
Z wyboru ukradłeś złoto.
Z wyboru dbasz tylko o siebie. Masz się za ważniejszego od innych.
Od tych dzieci, które na nas liczą.
Liczą na mnie, że zrobię swoje.
Mikołaj powtarza,
że każda decyzja, trudna czy łatwa, jest dla nas okazją.
Żeby być miłym?
Być dobrym.
Albo nie.
Jeden dzień i byłbym na emeryturze.
A tu nagle to.
Po 542 latach.
Wczoraj złożyłem papiery.
Naprawdę?
Dlaczego?
Już tego nie dostrzegałem.
Ale czego?
Nieważne.
Pierwszy cios!
To on?
Co to jest?
Turniej Kramplaskacza.
Kramplaskacza?
Oficjalnej dyscypliny Krampusnacht.
Niepokonany!
Lord Krampus!
Callum Drift.
Lord Krampus.
Właśnie zaczęliśmy świętować.
Ale nie pamiętam, żebym cię zapraszał.
Nie masz tu wstępu.
Wiesz, że tak jest.
A jednak tu stoisz.
Ze śmiertelnikiem.
Jack O'Malley.
Ja się... z nim...
My nawet... no jak widać...
Dziś go poznałem.
Rosły miał ze sobą to coś.
Karwasz Północy.
Dziękuję.
Marzył mi się na święta.
- Wyjaśnię. - Próbujesz go znaleźć.
I myślałeś, że tu będzie.
I wiesz co, Synu Północy?
Nie ma go.
Wczoraj w nocy wiedźma porwała go z placówki.
Wiem, że niedawno tu była.
Oskarżasz mnie o coś, Drift?
Kiedyś współpracowaliście.
Krążyliście po prowincji, wioskach.
Karaliście ludzi.
Tak.
Ale wtedy to była kobieta-cud.
Ogrzyca, pięć metrów wzrostu.
Skórka jak słonica.
Para wielkich ogonów.
I tak, karaliśmy jak najsurowsza zima.
Cudowne to były czasy.
Ale się wycofałem, pamiętasz?
700 lat byłem zmorą niegrzecznych,
strachem wyprowadzałem ich na ludzi.
Zrobiłem swoje!
Dziś karzę już tylko...
dla rozrywki.
Jak tego tu dobrego kolegę.
Aby patrzeć, jak głowa mu pęka w Krampusnacht.
Ale dziś nie Krampusnacht.
W tym domu, Synu Północy,
zawsze jest Krampusnacht.
Krampus!
Czego ona chciała?
Wiele lat temu dała mi prezent.
Wróciła go odzyskać.
Prezent?
Jaki?
Glaskäfig .
Z pozoru zwykła szklana kula.
Ale w rzeczywistości służy do nikczemnego,
okrutnego karania.
Chce ukarać wszystkich.
Glaskäfig skazuje na samotność.
Jest więzieniem dla jednego.
Krampus, muszę go znaleźć.
Wypuść mnie.
A dlaczego
miałbym się zgodzić?
Potrzebujemy go.
Bardziej niż kiedykolwiek.
I dobrze to wiesz.
Wypuść mnie.
Synu Północy,
nigdzie nie pójdziesz.
Ty. Wynocha.
Przekażesz wiadomość tej gnidzie z MORA.
Słono zapłacą za to naruszenie.
Od dziś po wieki...
Drift należy do mnie.
Czyli mogę
sobie wyjść?
Radzę ci wybiec.
Pokochasz te mury.
Zabrać go.
Czekaj, czekaj.
Przepraszam.
Lordzie,
Panie Lordzie Krampusie,
dużo nas nie różni.
Znaczy, sporo różni, ale mamy trochę wspólnego.
Tak mówisz?
Tak.
Wyglądasz na faceta, co lubi zabawę.
Smak hazardu.
To tak jak ja.
Jak tu weszliśmy, mój kumpel rzucił,
że by cię załatwił w tym pojedynku.
- W Krampacaniu. - Co?
Najpierw mówię: „No gdzie!”.
Ale tak patrzę, jak się wpienia, i widzę szanse.
Więc posłuchaj.
Jak wygrasz, wtrącisz nas do lochu na wieki.
Jak on, dasz nam odejść.
Chyba że masz opory.
Czaję to, gość jest wielki.
Żaden wstyd. Tyle osób patrzy.
Imbecyle!
Przedni pomysł!
Obij rogatemu ryło.
Oto obowiązujące reguły.
Zawodnicy zadają ciosy na zmianę.
Kto pierwszy zemdleje lub zemrze, przegrywa.
Pierwszy cios.
Zaczynasz.
Chciałbym to rozwiązać inaczej.
Bez jaj.
Z pewnością.
To jednak twój brat.
Nigdy cię nie skreślił.
A co ty o tym wiesz?
Znam go.
Wymierz najmocniejszy plaskacz.
Ciekawe.
Moja kolej.
Okazałbym mu litość
i zabiłbym pierwszym ciosem.
Ale gdzie wtedy cała frajda?
Boże drogi.
Stary, kontaktujesz?
Obił mi ryło.
Ta, wstyd jak cholera.
Jak ja to kocham!
Nie pokonam Półboga Zimy.
Wstań. I mi zaufaj.
Nie dam rady.
Drugi cios.
Przepraszam.
Ułatwię ci.
Chlapnij.
Osłaniajcie.
Ellen, chodź.
I to ja mam szemranych znajomych?
Że ten plan wypalił!
Sorry. Tylko to mi przyszło do głowy.
Nie, wyszło super.
No wiesz.
Źle cię oceniłem.
Nie tego się spodziewałeś po Czwartej Klasie?
Czwartym Stopniu.
Wiesz, o co chodzi.
Mogłeś zwiać, a zostałeś.
Dziękuję.
Starczy tego.
Szukamy twojego kumpla?
Ocalmy święta.
Zgoda.
Powiedz to.
- Nie. - Dasz radę.
- Powiedz. - Nie chcę.
- Ocalmy święta. - Niedoczekanie.
Masz powiedzieć: „Ocalmy święta”.
Dobra już! Boże. Niech stracę.
Ocalmy święta.
Tragedia.
W porządku.
Ocalmy święta.
I pięknie.
Luzik.
Wróćmy do tej kuli.
Co to? Ta laska-w-figach.
Glaskäfig. Z niemieckiego „Szklana Klatka”.
Co Gryla knuje? Jest tylko...
Co Gryla knuje?
Jedziemy. Wsiadaj.
Mamo.
Można przeprowadzić próbę.
Dobrze.
Następny z listy?
Nie.
Mam ciekawszy pomysł.
Chce ukarać wszystkich.
Glaskäfig więzi jedną osobę.
Może wyprodukować więcej kul,
użyć magii?
Musiałaby zrobić miliardy.
Jest potężna, ale to by ją przerosło.
Dobra.
Tylko jedno miejsce ma moc przerobową...
Uważaj!
Często widujesz takie atrakcje?
Pianolę na środku niemieckiej asfaltówki?
Nie.
To rzadkość.
Dla ciebie.
Ja tego nie tknę.
Pakuj się,
objedziemy ten fortepian.
Musimy otworzyć.
Od tego się zaczyna.
Dobra, ale ty otwórz.
Widzisz?
Dylan.
Wysłałeś mi durny prezent zamiast przyjechać?
Czekaj, co?
Nie chcesz przyjść, to nie.
Chciałem. Naprawdę, ale coś...
Daruj sobie, dobra?
Nie musisz udawać, bo mama wbija cię w poczucie winy.
Nie udaję.
- Chcę... - Nigdy nie przychodzisz.
To prawda.
- Wiem. - Olać.
Muszę iść. Nie przysyłaj więcej durnych prezentów.
Zaraz. O czym ty gadasz?
O tym.
- Nie dotykaj! - Nie!
- Odłóż. - Czekaj.
Myślisz, że jakiś dzieciak
- chciałby kulę? - Odłóż ją!
To cię oświecę, że nie.
Co jest? Co ci?
- Co się dzieje? - Odłóż ją.
Gdzie on się podział?
Nie wiem!
Jack!
To mój syn.
Znajdź mnie.
Tato?
Tato!
- Dylan. - Co jest?
Gdzie jesteśmy?
Boże.
Udało się.
Jack O'Malley.
Czwarty Stopień.
Wspaniały pierwszy okaz do kolekcji.
Uruchomić produkcję!
Wieczorem
zawiozę po kuli wszystkim podłym osobom z listy.
A kiedy wstaną i otworzą paczki?
Dołączą do mojej kolekcji.
I światem zawładną sprawiedliwi.
Nareszcie.
Dziś wieczorem...
ja rozwiozę prezenty.
Pani dyrektor, Drift.
Co się stało?
Co wiesz o Glaskäfig?
Magiczna kula, więzi niegrzecznych.
Krampus ją ma. A co?
Już nie. Ma ją wiedźma.
I chce ukarać wszystkich z listy.
Powoli.
O'Malleya wessało w kulę.
Zniknął.
- Co? - Jego syn też.
Dobry Boże.
- Namierz O'Malleya. - Tak jest.
Ona ruszy z masową produkcją Glaskäfig.
Jak miałaby je robić?
Zastanów się. Gdzie dałoby się je produkować?
Na biegunie. Ale Mikołaja tam nie ma.
Jego moc zasila obiekt. Biegun odpada.
- Chyba że... - Go nie wywieźli.
A ślizgacz, samolot...
Drony. Dywersja.
Mikołaj tam jest.
Pani dyrektor. Nie mam sygnału z nadajnika O'Malleya.
Bo znajduje się pod kopułą.
Ale z twoim zespołem był kontakt.
Naprawdę?
Dzwoń do Partridge.
Łączcie z nią.
Tak jest.
ŁĄCZĘ Z BIEGUNEM PÓŁNOCNYM...
Cześć, Cal.
Trzymasz się tam?
Nie śpię.
Próbuję zająć głowę, piekę ciasteczka.
Na jego powrót.
Będzie zachwycony. Co masz w piecu?
Właśnie wyjęłam świeżą partię makaroników.
Zje ze smakiem.
Nie daj się. Będę się odzywać.
Dzięki.
To nie ona.
Skąd wiesz?
On nie cierpi makaroników.
Zmiennokształtni.
Wiedźma, synowie. Wszyscy zmieniają postać.
Przejęli biegun.
Zorientowali się.
Gdzie jesteśmy?
- Co się dzieje? - Posłuchaj.
Wiem, jak to zabrzmi.
W skrócie...
Mikołaja porwali,
a ta wielka babka to wiedźma.
I ona załatwiła kulę śnieżną od demonicznego, świątecznego
kozło-luda.
I ona zrobi miliony kul
na tej czarodziejskiej kserokopiarce.
Nie ogarniam technikaliów,
ale ona chce w tych kulach uwięzić
niegrzecznych ludzi na wieczność.
Na wieczność?
Nie na wieczność. Tę część wywalamy.
Pamiętaj, nie ufaj nikomu.
Mam sygnał.
O'Malley tu jest.
Gdzieś blisko.
Cześć, szefie.
Fred.
Dam znać, że pan wrócił.
A może nie dawaj?
Zmiennokształtni.
Do siego roku.
Pokazuje, że powinien być tu.
Stare tunele.
Przebiegają pod Historyczną Pracownią.
Idziemy.
To kara za wagary?
- Co? - Za te pocięte opony?
Nie, nie, Dylan.
Kule są dla niegrzecznych?
Tak powiedziała...
- Czym podpadłem? - Dylan.
Spójrz na mnie.
Masz na koncie kilka wybryków.
Jak każdy.
Każdy. Ale nie jesteś zły.
Zamknięto cię tu...
przeze mnie.
A co zrobiłeś?
Jest tego trochę.
Długa lista.
Ale ważniejsze jest to, czego nie zrobiłem.
Co ty wygadujesz?
Byłem beznadziejnym ojcem.
Nieprawda.
Tak. Prawda.
Nie było mnie przy tobie.
Wmawiałem sobie, że dobrze na tym wyjdziesz, a to bzdura.
Wyszedłeś źle.
A ja tragicznie.
Popełniłem sporo błędów. Wiem o tym.
Ale wiem też, że mogę się poprawić.
Wiem, że łatwo się obiecuje,
wiem, że nie będzie lekko, ale może nie jest za późno.
Każdy dzień
i każda decyzja
jest dla nas okazją.
Chcę je wykorzystywać.
Nie musisz we mnie wierzyć.
Proszę tylko, żebyś dał mi szansę.
Może nie będę najlepszym ojcem na świecie,
ale mogę być lepszym.
I tu i teraz ci obiecuję,
że nie przestanę się starać.
Co się stało?
Coś zmieniło się na lepsze.
A możemy już uciec?
Tak.
Tylko kogoś znajdziemy. Chodź.
Cal!
Możesz ożywić dowolną zabawkę. Jaką?
Wonder Woman.
To on. Cały jesteś?
Tak.
Fajnie cię widzieć.
Tato?
Mały, chodź. Przedstawię cię znajomym.
Cal, Zoe. Mój syn, Dylan.
We własnej osobie.
Dużo o tobie opowiadał.
Witamy na biegunie.
Nie do wiary, że uruchomiła Quatuplikator.
Stał rozwalony od końca XIX wieku.
Wywalał kule jak szczur bobki,
nagle stanął, jakby go odłączyli.
Widzieliśmy wiedźmę. Mówiła, że rozwiezie prezenty.
Co?
Zawiezie po kuli każdemu z listy.
Niemożliwe. Sanie nie wystartują.
Nie bez niego.
Nie damy im polecieć.
Podziemiami da się dojść do hangaru.
Czekajcie.
Wodzu!
Garcia.
Cal.
Mikołajowo.
Gdzie on jest?
Gryla! Stój!
Właśnie wyruszałam.
- Zabierz go. - Chodź. Zajmę się nim.
Jazda!
Ruszać!
Mikołaju, wezmę cię. Przeniosę.
Czerwony!
Ocknij się. Kontaktuj, szefie.
Ocknij się.
Mikołaju. To ja, Cal.
Cal!
Cholera!
Jack.
Uciekaj.
Nie ma mowy.
Tacy jak ja kończą zwykle gorzej,
a tu ratuję Świętego Mikołaja.
Gryla!
Pora odejść.
Odejdę. Ale zabiorę go ze sobą.
Nigdzie go nie zabierzesz.
Za długo marnotrawiliście jego moc.
Dziś rozpocznie się era karania.
To najpierw musisz załatwić mnie.
Z przyjemnością.
Imbecyle, nie macie pojęcia, jak rozmawiać z taką kobietą.
Prawdziwą kobietą.
To moja była.
Witaj...
ukochana.
Wynoś się, Krampus.
Nie mogę.
Choć oczy cieszy widok twojej zbolałej twarzy,
muszę pomóc bratu gdzieś dotrzeć.
Jak za dawnych czasów.
Nie masz dość?
Chcesz go wywieźć?
Musisz mnie zabić.
Z radością.
Poświęcisz życie na marne.
Gryla!
Dosyć!
Ostatnie słowa do najbardziej oddanego wojownika?
Tylko jedno.
Kavalame!
Wesołych świąt, wiedźmo.
Nie!
- Nie. - No proszę.
Stul dziób!
Mikołaju.
Trzymasz się?
Tak.
Dłużej się nie dało?
Patrzcie, kogo przywiało.
Nie roztkliwiaj się.
Dziękuję, bracie.
Wesołych świąt.
Bracie.
Zostaniesz u nas na trochę?
Nie zapędzaj się.
Do roboty.
A z tobą...
chcę rewanż.
Wesołego Krampusnacht!
Boże. Kochanie, gdzie jesteś?
Mamo, nie uwierzysz.
OPÓŹNIENIE
Sześć minut opóźnienia.
Podniebni, tu Partridge.
Wróciłam za ster i na kurs.
Cieszę się.
Mamy sześć minut opóźnienia.
Przelecimy przez procedury z naddźwiękową.
Dylan.
Jack.
Cześć.
Dzięki za pomoc.
On też pomógł.
Wiem.
Systemy sprawne.
30 sekund do startu.
Drift.
Udanego lotu.
Wesołych, pani dyrektor.
Dylan. Jack.
Lecicie?
- Co? - Serio?
Wskakujcie. Śmigamy.
Czerwona Jedynka, masz zgodę na start.
DLA MIKOŁAJA
Przyjąłem. Lecimy w twoją.
NIE ŚPI
Tak!
Więc to prawda.
Odhacza cały świat w jedną noc.
Jest fajniejszy, niż myślałem.
I bardziej wysportowany.
No, dzik z niego.
To fakt, dzik.
Widzisz to, prawda?
Wiedziałem, że wróci.
Na chwilę to straciłem.
Bo to się łatwo traci.
Ale nie można tracić wiary.
Mikołaju.
Chciałbym zostać.
Jeśli się zgodzisz.
Pewnie, dowódco.
Ocaliliśmy święta?
Myślę, że ocaliliśmy.
Kavalame!
Napisy: Jakub Kowalczyk