Ik woon al mijn hele leven in de Normaalstraat.
Er ligt een meer aan de ene kant en een schaduwrijk bos aan de andere.
Gortimer Gibbon's leven in de Normaalstraat
En ergens daartussenin woont een oud vrouwtje in een oud huis...
Dat bovenop de ondergang zit.
Dat ben ik, Gortimer Gibbon.
En ja, ik zit onder de modder.
Het zit overal, in mijn oren, ogen...
Zelfs in mijn ondergoed.
Dat is mijn beste vriend Ranger.
Ranger en ik zijn al heel lang vrienden.
Onze moeders stopten ons samen in bad.
-Schiet nou op. -Ik krijg mijn schoenen niet uit.
Ze zijn toch al verpest.
Dat is mijn beste vriendin, Mel.
Ze heet eigenlijk Melody, maar zo noemt niemand haar.
Schiet nou maar op.
Mocht je je afvragen waarom ik onder de modder zit...
Alles begon met een kapotte watermeloen
en vanaf toen liep alles helemaal uit de hand.
Kom maar op.
Gortimer en De Kikker des Ondergangs
Het was voor de derde keer op rij de warmste dag van het jaar.
EERDER DIE WEEK
En het was pas 9.00 uur 's morgens.
Hoort de zomer niet voorbij te zijn? Dit is niet eerlijk.
Het was zo warm dat Ranger zijn ijsje niet opat,
maar tegen zijn lichaam hield.
Hij begaf het bijna.
Je ijsje smelt.
Deze hitte is niet natuurlijk.
Er klopt iets niet. Misschien is het een straf.
Waarvoor?
Het kappen van de regenwouden,
de uitstoot van fossiele brandstoffen, reality tv-series. Ik weet het niet.
Reality tv-series hebben niets te maken met temperatuurwisselingen.
Bierworstjes.
Ik heb het zo warm
dat mijn hersenen uit mijn oren smelten.
We wilden Ranger minder laten vloeken door hem voedsel te laten opnoemen
in plaats van scheldwoorden.
Gardner, naar binnen.
M'n broertje stopte stiekem dingen in m'n zakken
als ik niet oplette.
Nee. Stop. Ik wil niet...
Mam, Gardner probeert me iets te geven.
Het is zijn manier om vriendschap te sluiten.
Het is zijn manier om zand in mijn zak te stoppen.
Zegt hij nu dat hij van je houdt?
-Het zou leuk zijn als jij het eens zei. -Mam.
Hij heeft zwemluiers nodig. Hoe snel kun je die halen?
Het is te warm om te lopen.
Het komt wel goed. Je broertje moet koel blijven in het zwembad.
Je weet hoe oververhit hij kan raken.
Haal maar een Arctic Sludgy.
Kom op.
Gaan jullie mee?
Oké. Als ik niet terugkom, mogen jullie mijn spullen hebben.
Mijn broertje krijgt niks.
Er zat al vijf liter beenzweet in mijn schoenen.
Men zegt dat de vreemde geluiden van de machine
als hij een Arctic Sludgy maakt,
de natuurwetten zijn die het uit protest uitschreeuwen.
Heb je alles waar ik om vroeg?
Het was zeldzaam om Miss Hudspith buiten haar huis te zien.
Ze was ooit beroemd, tot ze blind werd.
De watermeloen, de ducttape...
Een echte zilveren vork, op bestelling.
Sterling zilver?
Ik geloof van wel.
Ja of nee, Egg? Je moet het zeker weten.
Ranger is ooit eens naar Miss Hudspith gegaan
op de Dag van de Goede Daad.
Hij wilde een van zijn moeders brownies geven
die geen mens op aarde
kan weerstaan.
Sterling. Ik weet het zeker.
-Ik had ook een bezemsteel besteld. -Hierzo.
Die moet de juiste balans hebben.
-Wat is dit? -Uw bezem.
Ik wilde een bezemsteel.
Wat moet ik nou met dat stro aan het uiteinde?
Miss Hudspith, de meeste mensen vegen ermee.
Niet zo bijdehand, Egg.
Dit gaat om mijn leven. Mijn leven.
-Pas op waar je loopt. -Het spijt me, Miss Hudspith.
Wie is dat?
Is dat de Gibbon-knul?
Gortimer?
Ja, mevrouw.
Is mijn watermeloen verpest?
De waarheid, nu.
Hij ziet er nog eetbaar uit.
Oké, dag.
Hé, maatje. Miss Hudspith belde net.
Ze wil dat je nu meteen langskomt.
Nu?
Voor jij en je broertje er waren,
ging ik altijd bij haar langs om te kijken hoe het ging.
Zie haar als familie.
Ze zoekt contact, Gortimer.
Zei ze iets over een watermeloen?
Kom hier, lieverd.
Ik ken dit huis.
Hier woont de dame die m'n brownie weggooide.
Wees voorzichtig.
Zo ga je niet met gebak om.
Wat zou ze willen?
Ik wil dat je die kikker loost.
Ik heb een excuusmeloen voor u meegebracht.
Zou u wel met gereedschap moeten werken, Miss Hudspith?
Ik kan veel meer dan een jongen als jij denkt.
Ooit verteld hoe ik mijn zicht verloor?
We hebben nog nooit echt gepraat.
Wegwezen.
Luister, zal ik deze hier neerleggen en weggaan?
Ik wil u niet storen.
Ik heb veel opgegeven om model te worden.
Familie, vrienden, zelfs mijn eigenwaarde.
Men zegt: 'Pas op met wat je wenst, misschien krijg je het ook.'
Het betekent dat er een verborgen prijs is waar ze je niet over vertellen.
Wensen zijn nooit gratis.
Gaf u uw zicht op voor een wens?
Ik heb niets opgegeven.
Mijn zicht is mij ontnomen.
-Mij... -Ga weg.
Een stralende schoonheid die de reclameborden in het land siert,
gezien en aanbeden door miljoenen.
Ik, die niet langer kon zien.
Was het een ongeluk?
Het was een kikker.
De kikker.
En nu is hij terug voor meer.
Wat kan ik nog meer geven?
Niet zo snel.
O, mijn gluten. Ze is aan het speervissen op watermeloen.
-Gortimer, ga daar weg. -Ze kan goed mikken voor een blinde...
Hij tergt me.
Hoor je het niet?
Hij roept dag en nacht. Luister.
Wat was dat?
Ik hoor het elke minuut van elk uur van elke dag.
Hij is terug.
En hij heeft de hitte met zich meegebracht.
Hij wil ons allemaal roosteren
totdat hij krijgt wat hij wil.
Grijp hem.
Als je ooit nog een koel briesje wilt voelen, grijp hem dan.
In de kruipruimte.
Wat moet ik hier precies mee doen?
Red me, Gortimer.
Red ons allemaal.
Ga je echt een kikker doden met een vork?
Als ik hem por, springt hij misschien wel weg.
-Weet je zeker dat het een kikker is? -Wat anders?
-Een pad. -Wat is het verschil?
Taxonomisch gezien is er geen verschil.
Vlees en bonen. Natuurlijk is er een verschil.
Padden hebben gifklieren achter hun ogen.
Ze kunnen gif naar je schieten met hun ogen.
Vreemde aanpassing. Het zijn niet de ogen.
Er zit een speciale klier achter de ogen die gif spuit.
Je had het verhaal van Miss Hudspith moeten horen.
Iets over een wens, de kikker en de hitte.
De Kikker van de Ondergang?
Mijn opa vertelde dat ooit. Heb ik dat nooit verteld?
Oké. Er was eens een jongen
en hij wilde een wens doen.
Hij rende naar de top van de Wensheuvel aan het eind van de Normaalstraat.
Hij wenste dat de winter voorbij was zodat z'n gezin hun oogst niet verloor.
Hij wachtte tot hij de munt in het water hoort vallen,
maar hij hoorde niets.
Hij liet de emmer zakken,
maar hij hoorde geen gespetter.
En toen... En toen...
Wacht. Ik weet het niet meer. Hoe ging dit deel nou?
Ja.
Toen ving hij iets zwaars.
Hij trok de emmer omhoog.
Daarin zat de Kikker van de Ondergang.
De kikker zei dat hij z'n wens zou laten uitkomen,
maar hij eiste meer dan alleen een munt.
'Steek je hand uit,' zei de kikker.
Hap. Hij beet er een vinger af. Dat was de prijs voor de wens.
Sommige wensen kosten meer dan andere.
Hij kreeg zijn wens, toch?
Die dag begon de zomer en werd de oogst gered.
Een paar maanden later was de zomer nog steeds niet afgelopen.
De oogst droogde uit en de zon bleef branden.
Maar de hitte eindigde uiteindelijk.
Iemand moest de Kikker van de Ondergang verslaan.
Ja. Er is een Vork van het Lot of zo.
Misschien was dat een ander verhaal. Weet ik niet meer.
Maar het afbijten van de vinger is moeilijk te vergeten.
Wacht even. Vork van het Lot?
Laat het maar aan Ranger over om naar het belangrijkste deel te gaan.
Wat er ook op me wachtte onder dat huis, ik wilde voorbereid zijn.
We hebben oogbescherming nodig,
iets voor de vingers...
Daar gaan we.
De Vork van het Lot.
Niet laten vallen.
Laten we die kikker gaan pakken.
De geest is het ultieme slagveld. Laat hem niet in je hoofd kruipen.
En zorg dat hij je vingers niet af kan bijten.
-Wat is dat? -Om je lijk terug te halen.
Een ontsnappingssysteem. Drie keer trekken, dan halen we je eruit.
Of wat er nog van je over is.
-Doe de soundcheck. -Ik krijg geen lucht. Ik word ziek.
Blijf praten zodat we weten dat je nog leeft.
We boeken vooruitgang.
Ga naar binnen, por die kikker en ga weer naar buiten.
Maak de pan maar warm, Mel. We eten kikkerbillen.
Spinnen.
Waarom spinnen?
Ga door, Gortimer.
Ik ben allergisch voor schimmel.
Wat zeg je? Je valt weg.
Als je me kunt horen, ik ga door.
De Kikker van de Ondergang.
Sorry, maar de zomer moet eindigen.
Wat is er gebeurd? De radio viel uit.
Heb je hem?
Miss Hudspith.
Gortimer. Is het voorbij?
Ik was zelf nog maar een kind toen dit verhaal begon.
Ik was ooit jong.
En ongelukkig.
Ik had zulke grote dromen, maar ik woonde in een klein stadje.
Ze is prachtig.
Heeft u dit gemaakt, Miss Hudspith?
Heel lang
was dat het dichtst dat ik in de buurt kwam bij mijn droom.
Op een dag,
de warmste dag die ik me herinner,
begon alles te koken.
Ik rende naar de wensput.
Ik had geen munt.
-Het enige van waarde... -De ring.
Ik liet hem in de put vallen en ik wenste.
Ik wenste zo hard.
Toen verscheen hij.
Ik had nog nooit zo'n mooie jongen gezien.
Hij keek me aan met zijn vreemde, droevige ogen.
Ik wist het niet, ik zag het niet,
maar in zijn ogen zat liefde.
Ik stak mijn hand uit.
Hij lachte naar me met z'n prachtige glimlach en deed de ring om mijn vinger.
Alles veranderde.
Ik was overal. Ik werd gevraagd.
Ik werd alles wat ik wilde worden en meer.
Ik leefde mijn droom.
Maar net als bij alle dromen, kwam deze tot een abrupt einde.
De jongen verscheen opnieuw.
Pas op dat moment besefte ik
dat ik na al die jaren nog steeds mijn ring droeg.
Hij dacht dat ik mezelf aan hem beloofd had.
Maar ik deed alleen een wens,
een belofte aan mezelf om te blijven werken voor mijn droom.
Ik deed het werk. Ik stopte de tijd erin.
Ik had het overleefd. Het was mijn overwinning.
Ik was niemand iets verschuldigd.
Dus ik gooide de ring terug en ik vluchtte.
Toen zag ik hem voor het laatst.
RIJZENDE STER BLIND NA ONGELUK
CARRIÈRE MODEL EINDIGT NA TRAGISCHE VAL
De laatste keer dat ik iets zag.
NA DE VAL BLIND MODEL ZONDERT ZICH AF
Wat gebeurde er toen?
Hij heeft sindsdien mijn leven vervloekt met ellende.
U heeft het wel getroffen.
Hoef je echt geen helm of schouderbescherming?
Nee, ik wil gewoon met hem praten.
En de Vork van het Lot?
Die liet ik de vorige keer vallen.
Verrekte bessen, Gortimer.
Je laat niks vallen met 'Lot' in de naam.
Daarom heet het 'Lot', zodat niemand het laat vallen.
Ik ga naar binnen.
-Lukt het? -Ja.
Hallo?
We moeten praten.
Ik ga niet weg...
Ik kan hier nog steeds weg, toch?
Oké, luister...
Ik weet niet hoe ik 't moet zeggen, maar ze zei tegen me
dat ze niet geïnteresseerd is.
Ze is verdergegaan.
Het spijt me als ik iets zeg wat je niet wilt horen.
Wat ze ook beloofd heeft, ze zal het je nooit geven,
hoe lang je ook wacht.
We kunnen niet altijd vast blijven zitten in de zomer.
Je moet hiermee ophouden. Laat haar gaan en ga verder.
Ze heeft haar zicht al opgegeven. Wat wil je nog meer?
Gifogen.
Wacht.
Stop met huilen.
Het is niet erg als je...
Zonnesteek. Hij is bewusteloos geraakt.
Rapen. Radijzen. Wortels.
Ranger, concentreer je. We moeten hem afkoelen.
Oké.
Hé, dat is de kan van mijn moeder. Ranger.
Ik breng hem terug.
Wat voor dipsaus is dit?
-Je viel flauw. -Ik vloekte.
-Ik zeg niks. -Oké.
Wat gebeurde er daar?
Ik heb gefaald.
De Arctic Sludgy had ik te danken aan Mel.
Ze liep helemaal naar de winkel en terug in de hitte
om hem voor mij te halen.
Ik viel in slaap voor ik hem op kon drinken,
maar ik werd wakker van een geluid dat ik al heel lang niet gehoord had.
En plots was de zomer die niet voorbij ging, afgelopen.
-Hallo? -Gortimer, kom snel.
De kruipruimte stroomt over.
Zit hij daar?
Hij zal verdrinken, Gortimer. Help hem, alsjeblieft.
Hallo?
Hé, knul. Kikker.
Kikkerknul.
Ben je hier?
We hebben niet veel tijd.
Ranger zal zo blij zijn.
Gortimer.
Wat is er gebeurd?
Ik ben hier, Miss Hudspith.
Gortimer?
Hij is weg, Miss Hudspith.
Nu de hitte eindelijk weg was uit de Normaalstraat,
kon alles weer, nou ja, normaal worden.
RANGER, HET WORDT LAAT IN DE BAKKERIJ
DEEL MET JE VRIENDEN. -LIEFS, MAM
Ben je daar?
Het is Gortimer, Miss Hudspith.
-En Mel. -En ik. Ranger, bedoel ik.
We dachten al dat u hier kon zijn.
Mijn moeder heeft brownies gebakken.
We hebben er een voor u.
Als u belooft hem niet weg te gooien.
Ik...
Ik zat te wachten op een oude vriend.
U hebt er drie.
Miss Hudspith...
Kunnen we u naar huis brengen?
Er staat slagroom in de koelkast.
Smaakt vast goed bij die brownie.
Ook al wenste ze het, de jongen met de gouden ogen keerde niet terug.
Hun verhaal was afgelopen.
Het was tijd voor een nieuw verhaal,
een nieuw begin.
Houd je je te stevig vast, dan kan de liefde branden.
Als je je ogen ervoor sluit, blijf je alleen achter in het donker.
Op een zekere manier zag Miss Hudspith ons voor de eerste keer
en wij zagen haar.
Men zegt dat liefde blind maakt.
Maar het echte gevaar is om blind te zijn voor liefde.
Hé, Gardner.
Hou van je. .