Ik woon al mijn hele leven in de Normaalstraat.
Er ligt een meer aan de ene kant en een schaduwrijk bos aan de andere.
Maar alles daartussenin is alles behalve normaal.
Gortimer Gibbon's leven in de Normaalstraat
Ze zeggen dat onwetendheid een zegen is. Dat zou best kunnen.
Als je niets over vervelende dingen weet, verdriet, pijn, verlies...
Dan ben je waarschijnlijk gelukkig.
Maar ben je dan echt jezelf?
Nou?
Gortimer en de Geheimzinnige Geestgum
Ik ben achter het antwoord gekomen en ik zeg je dit:
de volgende keer als je een potlood ziet met een rare tekst,
wees heel voorzichtig.
Eén Arctic Sludgy.
Om precies te zijn, twee.
Je kunt niet onderhandelen. Doe alsof ik Mel ben.
Jij en Ranger moeten mijn telescooplenzen schoonmaken
omdat ik allergisch ben voor lensvloeistof.
Als ik jullie nu elk één Arctic Sludgy geef?
-Goed. -Verdikkeme. Nee.
Oké, jij bent Mel, ik ben jou.
Wacht.
Dit geeft me een voordeel tijdens de onderhandeling.
Ga je gang, Mel.
Ik denk dat twee Arctic Sludgy's een goed bod is,
want we zijn vrienden
en ik zou voor jullie hetzelfde doen. Oké?
We willen honderd Arctic Sludgy's. Per persoon.
-En nieuwe fietsen. -Geen deal.
Nee, je moet een tegenbod doen. Zoals de helft bieden.
Zeg '50 Arctic Sludgy's en een fiets om te delen'.
We moeten aan het werk.
Maar we hadden een nieuwe fiets kunnen hebben.
Misschien was ik niet hoog genoeg om intimiderend te zijn.
Mels dagboek.
Doe het dicht. Zet het terug.
We moeten hierover nadenken.
Dat heb je echt nog nooit gezegd.
Dagboeken zijn privé. Zet het terug.
Maar wat als...
Klopt, we mogen er niet in kijken.
-Ranger. -Dat ging per ongeluk.
Dat was erg. Dit is erg.
Je mag niks vertellen.
Of... Wacht, is het heel erg?
-Misschien moet je het zeggen. Zeg het. -Mel is verliefd op je.
-Wat? Dat kan niet. -Wel.
Nee, dat... Staat het er echt?
-Ze komt eraan. -Niks zeggen.
-Weet je het zeker? -Ja.
Zijn jullie nog niet klaar?
Ja.
Bijna.
Je zweet. Hier, drink dit maar op.
Dank je.
Voel je je beter?
-Waarom doe je zo aardig? -Wat?
Waarom heb je belangstelling voor mijn lichaamstemperatuur?
-Ik snap hier niks van. -Laat maar.
Mel, je weet dat er soms in je leven
een telescoop is met wie je een band hebt.
En dan verandert er iets en krijg je andere gevoelens voor die telescoop,
maar de telescoop heeft misschien niet dezelfde...
-Wat? -Heb je mijn telescoop kapotgemaakt?
Ja. Hij heeft die kapotgemaakt.
Gortimer.
Mel, ik heb hem inderdaad kapotgemaakt.
Daardoor krijg je vast een hekel aan me
en dat zou ik volledig begrijpen.
Niks aan de hand.
Vergeef je het me zo snel? Je zou echt harder moeten zijn.
Er is niks aan de hand met de telescoop.
Je hebt de stofkap erop laten zitten.
Dat was dom. Ik moet gaan.
-Ranger ook. -Je doet raar.
Gortimer is raar. Geloof me maar.
Dat weet je alleen als je zelf raar bent. Kom, rare.
Maar jullie zijn nog niet klaar.
We zijn niet te vertrouwen met deze apparatuur.
Hou de Arctic Sludgy's maar.
Dag.
BAKKERIJ UNION
Misschien las je het verkeerd.
Het was nogal duidelijk.
Misschien moet ik mezelf hypnotiseren en het allemaal vergeten.
Mag ik je horloge lenen?
Bakkerij Union, met Ranger. Hoe kan ik u helpen?
Oké.
Wat kan ik vandaag bij u bezorgen?
Oké, prima.
En uw adres?
Ja, meneer. Bedankt. Dag.
Het werkte niet. Ik herinner me alles.
Mama, een zekere Fred bestelde net...
Een verjaardagstaart.
Ja.
Hier is de bestelling.
Gedetailleerd.
Goed gedaan.
Koekjesvormen.
Hoe kan een jongen erachter komen of een meisje hem leuk vindt?
Hypothetisch gesproken.
Meer praten.
Andere kleding.
Meer make-up, misschien.
Make-up, meer praten, andere kleding.
Bedankt, Mrs Bowen. Ik ben zo terug.
Ik wist het. Het is te glanzend, hè?
-Wat? -De lipgloss.
Die is prima.
Je doet raar
en je zweetniveau schiet omhoog.
Ik maak me zorgen om je. Er zijn natuurlijk verschillende redenen voor.
Te veel beweging, warm weer.
Heb je je meer ingespannen dan normaal...
Meer praten.
Andere kleding.
Meer make-up, misschien.
-Een overdaad aan zink kan... -Mel, we moeten praten.
Over waarom ik de laatste tijd zo raar doe.
Eindelijk.
Het zit zo...
Je bent een van mijn beste vrienden. En ik wil dat je dat weet.
Dat weet ik al.
En ik wil dat het zo blijft.
Waarom zou dat niet zo zijn?
Je zweet weer.
Kom eens hier.
Ja, ik... Ik voel me niet zo goed.
Sorry, ik moet gaan.
Waarom doet ze me dit aan?
Ons. Dit heeft ook gevolgen voor mij.
Wacht. Vind jij Mel leuk?
Nee.
Ja. Niet op die manier.
Ik dacht altijd dat de vriendschap tussen ons drieën...
-Zo hoort te blijven? -Precies.
Als ze me leuk vindt, gooit dat alles overhoop en...
Wist ik maar niets van dat stomme dagboek.
-Sorry, moest ik je helpen? -Nee.
Ik hou van dweilen.
-Ranger. Bezorging, alsjeblieft. -Ja.
Maar Fred zei dat hij de taart zou komen ophalen.
Hij vergat het. Alweer.
Hij bestelt steeds taarten en vergeet ze op te halen.
Kon ik ook maar dingen vergeten.
Dat wil je echt niet.
Nu, alsjeblieft?
-Mag ik meekomen? -Ja, maar geen gezeur over Mel.
Dit is echt de slechtst mogelijke situatie.
Er is geen weg terug.
Weet je nog toen het leven eenvoudiger was?
Toen wij drieën in het observatorium waren.
-Het lijkt zo lang geleden. -Dat was vanochtend.
Wat waren we naïef.
-Hallo. -Bezorging. Vier verjaardagstaarten.
Dat ziet er goed uit.
Maar ik heb geen taarten besteld.
Misschien heb ik ze wel besteld.
Heb ik ze besteld?
Een momentje, alsjeblieft.
Ik ben binnenkort jarig, dus het zou logisch zijn.
Maar vier? Dat is bizar.
LEESBRIL
Sorry, ik zoek naar geld.
-Neem de tijd, meneer. -Noem me Fred, alsjeblieft.
Daar misschien?
GELD
Perfect.
Ik heb al deze bordjes opgehangen omdat...
Waarom ook alweer?
Plato.
Voor iemand die veel vergeet, lijkt u heel gelukkig.
Eigenlijk wel. Gelukkig maar.
Zet de taarten daar maar neer.
GEFELICITEERD, FRED.
Wel raar om taarten voor mezelf te bestellen.
Ik wist vast niet meer of iemand een feestje voor me organiseert.
Er komt een belangrijke verjaardag aan. Ik word 30.
Nee, het is al goed.
Ik had graag heel wat dingen voor mijn dertigste gedaan.
Een boek schrijven.
Vloeiend Japans leren spreken.
De trombone leren spelen.
Een stichting voor vergeetachtige kinderen beginnen.
Trouwen.
Maar...
Dat is allemaal niet...
Tijd is een dief, jongens.
Tijd is een dief.
Kom nou, dertig is niet zo oud.
O, nee?
MIJN FAVORIETE STOEL
Fred, gaat het?
Maak je geen zorgen om mij.
Het komt wel...
Goed?
WIS SLECHTE GEDACHTEN UIT!
Schrijf op wat je wilt vergeten. Wis ze dan uit.
Mijn dertigste
verjaardag.
Het spijt me.
Waarom zijn jullie ook alweer hier?
We komen taarten van bakkerij Union bezorgen.
-Taarten? -Maar
er was een misverstand en we hebben er verjaardagstaarten van gemaakt.
Let er maar niet op, want het is niet je verjaardag.
Oké.
Ze zien er lekker uit.
Fred, hoe ben jij in de Normaalstraat terechtgekomen?
Wat is jouw verhaal?
Nou, eens kijken.
Er is niet veel te zeggen. Ik groeide op in de Normaalstraat.
ik en mijn ouders en een geweldige hond.
Ik weet niet wat er met de hond is gebeurd.
Op school hield ik van polsstokspringen.
Er was een belangrijke wedstrijd, maar...
Er was een heel lief meisje
en ik weet nog dat ik een mooie ring kocht bij de juwelier.
Toen begon ik aan mijn boek
en dat was eigenlijk best goed...
Maar ik weet niet wat er daarna is gebeurd.
Er was een andere vrouw. Dat ging goed.
Misschien ook een andere hond.
En...
Nu zijn we hier.
Wat een verhaal.
Wat raar van die verjaardag.
Ik vraag me af wanneer ik jarig ben.
Denk daar maar niet over na.
Fred, ik vroeg me af
of ik je potlood mag lenen.
Echt?
Jongens, ik denk dat ik het nodig heb.
Alsjeblieft, het is belangrijk.
Nee, sorry.
Iemand zou er echt mee geholpen zijn.
Ik breng het later vandaag terug.
Ik beloof het.
Echt.
Je kunt ons vertrouwen.
Dat moet je niet vergeten.
ZITTEN
Ik weet dat je dit een slecht idee vindt.
Luister, Fred
is misschien raar, maar wel heel aardig en gelukkig.
Hij gebruikt het potlood de hele tijd. Daarom is hij zo raar.
Wij gebruiken het maar één keer.
Als we maar heel duidelijk zijn over wat we willen uitwissen, komt het goed.
Ik kan hier niet met Mel over praten.
Dat kan echt niet, toch?
-Waarom martel je me zo? -Ik zei niks.
Precies.
Ik doe het eerst, we kijken of het werkt en dan doe jij het.
Echt niet. Doe wat je wilt, maar ik raak dat ding niet aan.
Ik leef met die kennis en hou m'n mond.
Prima.
Oké.
Alles over Mels dagboek.
Hoe voel je je?
Prima.
Weet je nog dat we Mels dagboek vonden
en dat erin stond dat ze verliefd op je was?
Nou, nu wel.
Oké, lesje geleerd.
Doe het nog eens.
Gortimer.
Hoi, mama.
Ik ga met Gardner naar het park. Willen jullie mee?
Ja.
-Mel mag ook meekomen. -Wie is Mel?
Ik snap de grap niet.
We halen Mel op en zien jullie in het park.
Oké.
Herinner je je Mel niet? Mel Fuller?
Nooit van hem gehoord.
Je hebt 'Alles over Mel' gewist.
DAGBOEK
Ik snap niet wat het probleem is.
Het is gewoon iemand die Mel heet.
O, verdikkeme.
Je spelde 'vertrouweling' verkeerd, maar Mel spelde het goed,
je werd tweede en zij eerste in de spelwedstrijd.
Ze won ook de regiowedstrijd en werd vierde in de staatswedstrijd.
-Weet je dat niet meer? -Nee.
-Wel knap van haar. -Ze maakte zelfs...
VERTROUWELING. IEMAND AAN WIE JE GEHEIMEN TOEVERTROUWT
Niets?
Nee, maar nu weet ik hoe je 'vertrouweling' spelt.
-Dit is niet grappig. -Sorry.
Ik snap het probleem niet.
Nu weet ik dat ik de spelwedstrijd heb verloren.
-Ik ben blij dat ik me dat niet herinner. -Het was belangrijk voor Mel.
We moedigden haar aan.
Ze is je bloedbroeder.
Mijn enige bloedbroeder is Gardner.
-Ik ben je bloedbroeder. -Wat?
Weet je nog dat we vuurvliegjes achternazaten in de tuin van Mr Rodriguez?
We struikelden en schaafden onze knieën.
Toen zei ik dat we bloedbroeders moesten worden.
Dus schuurden we onze bloedende knieën tegen elkaar?
-Goor. -Nee.
Mel zei dat het niet hygiënisch was
dus zeiden we gewoon dat we vanaf dan bloedbroeders waren.
Sorry.
Het klinkt leuk, maar ik herinner het me niet.
Dit is een ramp. We moeten met Mel praten.
Het goede nieuws is dat ik me prima voel.
Het gaat prima. Vrienden komen en gaan, weet je?
Zo werkt het in de wereld.
Niet in mijn wereld.
Kom binnen.
-Hé, jongens. -Gortimer, kijk eens wie dat is.
Hoi, Mel.
Jij bent toch Mel?
Hier heb ik geen tijd voor.
Mijn moeder krijgt een prijs en we gaan nu naar het banket.
Daarom heb ik deze jurk en deze stomme hakken aan.
Doe de deur achter je dicht, alsjeblieft.
Veel plezier.
Feliciteer je moeder voor mij.
Gaat het?
Nee, en ook niet met jou.
Hé, jongens.
Je geheugenwisser heeft te veel uitgewist. Je moet ons helpen.
Ik vind het heel vervelend, maar ik weet niet hoe je herinneringen terughaalt.
Ik wilde ze nooit terug.
Voor zover ik weet.
Zie je? Weet je wat je moet doen? Ook alles over Mel vergeten.
-Dan hoef je je geen zorgen te maken. -Goed idee.
Nee.
Dat is een gevaarlijk potlood.
-Je mag het niet gebruiken. -Wees voorzichtig.
Straks maak je het kapot.
Misschien komen mijn vrienden terug.
Dat weet je niet. Als we het potlood kapotmaken,
komen de herinneringen misschien ook niet terug.
Dan kun je verder niets meer uitwissen.
Ik vind het een slecht idee.
-Laat het los. Oké? Ik heb het nodig. -Fred,
ik weet dat je het moeilijk hebt gehad
en ik maak me zorgen over Plato,
maar alle erge dingen waar je aan denkt, uitwissen?
Dat is niet goed.
Dat is niet menselijk.
Je denkt dat je gelukkig bent, maar je bent leeg.
Gortimer heeft niet z'n slechte herinneringen gewist,
maar ook onze hele vriendschap.
We zijn beste vrienden.
Ik herinner me mijn vrienden niet.
Alsjeblieft.
Oké.
Oké?
Oké.
Een.
Twee.
Drie.
Wat?
Ik herinner me alles.
Nee, dit was zo dom.
We moeten 't morgen aan Mel vertellen.
Waarom? Als we het zeggen, weet ze wat we hebben gedaan.
Daar gaat het juist om.
Nou, Fred?
Fred, gaat het?
Fred, sorry, ik wist het niet.
Het...
Het komt wel goed met me.
Bedankt.
Heel erg bedankt.
Wat hebben jullie gedaan?
Het spijt ons.
Dat dagboek is privé.
Alle dagboeken zijn privé. Dat weet iedereen.
Het is mijn schuld. Ik heb het gelezen.
Ik ben net zo schuldig.
Wat heb je gelezen?
Je moet het zeggen en dan beloven er nooit meer over te spreken.
Oké. Er stond dat je
verliefd was op Gortimer.
-Wat? Dat staat nergens. -Jawel.
Er stond dat je je ogen niet van Gortimer af kon houden.
En hoe warm je van hem wordt.
'Ik kan mijn ogen maar niet van Gortimer afhouden.
Ik probeer het, maar het lukt niet.
Het leidt me zo af. Ik krijg het er warm van.'
-Goor. Stop alsjeblieft. -Lees verder.
'Toen hij gisteren zijn boekverslag presenteerde,
zat zijn gezicht onder het zweet.
Ik vond het zo erg voor hem. Gebeurt het alleen als hij zenuwachtig is?
Misschien ligt het aan zijn klieren.
Ik moet het voorzichtig aan hem vertellen.'
Dat was niet heel voorzichtig.
Waarom lach je?
Het was een domme fout. We blijven vrienden. Dit is perfect.
Dit is helemaal niet perfect.
Je hebt mijn dagboek gelezen.
Dat is een inbreuk op privacy.
Het spijt ons, Mel.
Kunnen we het goedmaken?
Ik weet hoe jullie het goed kunnen maken.
We hebben eindelijk ons werk afgemaakt.
Het eerste deel van ons werk.
Het was niet leuk dat Mel zo boos was op ons,
maar geef toe, we verdienden het.
Ook al was het moeilijk, ik verzeker je,
omdat ik beide kanten heb gezien,
dat een boze Mel beter is dan geen Mel.
Die ramen waren brandschoon.
Het duurde even, maar uiteindelijk kwam alles goed.
En de excuses-cupcake kon ook geen kwaad.
Ik vergeef het jullie.
Laten we vergeten wat er is gebeurd.
Dat moet je niet zeggen.
Ik vertel het je wel een keer.
Het is raar, weet je.
Nu zou ik wel willen dat je verliefd op me was.
Wat? Waarom?
Dat is beter dan het zweetprobleem.
Dat is echt heel gênant.
Weten mensen het? Praten ze erover?
Fijn, het gebeurt weer.
Gortimer, kalmeer en koop een betere deodorant.
Kon ik dit ongemakkelijke gesprek maar vergeten.
Ik niet.
We zijn beste vrienden.
Beste vrienden zijn eerlijk tegen elkaar.
Mee eens. Maar zullen we het nooit meer over het zweten hebben?
Hé.
Hé, jongens. Alles goed?
Prima, Fred. En jij?
Ik ben bijna klaar met mijn boek en ik heb een nieuwe vriendin.
En ik heb een nieuwe hond, Ari.
-Een afkorting van Aristoteles. -Fred, dit is je bestelling.
-Bedankt, Vicki. -O, nee.
Heb je weer taarten besteld? Gebeurt het weer?
Nee, ik ben zeven verjaardagen vergeten,
dus ik ga ze nu in één keer vieren.
Komen jullie langs?
Als je geluk hebt, heb je vrienden die er voor je zijn
op de momenten die je je niet wilt herinneren.
Kunnen jullie me helpen?
En op de momenten die je nooit wilt vergeten.