Bütün hayatımı Normal Sokak'ta geçirdim.
Bir yanında göl var, diğer yanındaysa gölgelik ağaçlardan oluşan bir orman.
Ancak arasında olup bitenlere, normalden başka her şey denir.
Gortimer Gibbon ve Normal Sokak Maceralar
Cahilliğin mutluluk olduğunu söylerler. Ve haklı da olabilirler.
Eğer kötü şeyleri, hüznü, acıyı, kaybetmeyi bilmezseniz...
O zaman muhtemelen çok mutlu olursunuz.
Fakat gerçekten kendiniz olur musunuz?
Olur musunuz?
GORTIMER VE GİZEMLİ HAFIZA SİLİCİ
Bir keresinde bunun cevabını öğrenmiştim,
bir dahakine üstünde garip yazılar olan bir kurşun kalem gördüğünüzde
çok ama çok dikkatli olun.
Bir Arctic Sludgy.
Teknik olarak iki.
Nasıl pazarlık edeceğini bilmiyorsun. Peki, farz et ki ben Mel'im.
Gortimer, Ranger ile teleskobumun lenslerini temizlemeniz lazım
çünkü lens suyuna alerjim olduğu için ben temizleyemiyorum.
Birer tane Arctic Sludgy versem yapar mısınız?
-Olur. -Yaban mersini aşkına. Yanlış cevap!
Tamam, sen Mel ol, ben de sen.
Dur.
Gördüğün gibi bu, pazarlıkta bana avantaj sağlıyor.
Başla Mel.
Gortimer, en iyi iki arkadaşım olduğunuz için
iki Arctic Sludgy bence uygun
ve aynısını ben de senin için yapardım. Olur mu?
Yüz tane Arctic Sludgy istiyoruz. Hem de kişi başı.
-Bir de yeni bisikletler. -Olmaz.
Hayır. Senin karşı teklif vermen lazım. Mesela, yarısı gibi.
Yani sen de "50 Arctic Sludgy ve ikiniz için tek bisiklet" diyorsun.
İşimize geri dönmeliyiz.
Ama yeni bir bisikletimiz olabilirdi.
Belki de gözünü korkutacak kadar yükseğe çıkmadım.
Mel'in günlüğü.
Hemen kapa ve yerine koy.
Bunu bir daha düşünmeliyiz.
Bunu daha önce hiç söylememiştin.
Hadi ama, günlükler kişiye özeldir. Yerine koy.
Ama ya...
Evet, haklısın. Bakmamalıyız.
-Ranger! -İsteyerek olmadı.
Kötüydü. Kötü oldu.
Sakın bana söyleme.
Yoksa... Bir saniye, çok mu kötüydü?
-Belki de bana anlatmalısın. Hemen söyle. -Mel senden hoşlanıyormuş.
-Ne? Bu mümkün değil. -Mümkün.
Hayır, dur. Öyle mi yazıyordu?
-Geliyor. -Sakın bir şey deme!
-Emin misin? -Evet!
Daha işiniz bitmedi mi?
Evet.
Çok az kaldı.
Bayağı terliyorsun. Al, iç.
Sağ ol.
Daha iyi misin?
-Neden bana çok iyi davranıyorsun? -Ne?
Neden bir anda vücut sıcaklığımla ilgilenmeye başladın?
-Kafam karıştı. -Boş ver.
Mel, hani bazen çok yakın olduğun
bir teleskobun olur ya?
Sonra bir şeyler olur ve teleskoba karşı farklı hissetmeye başlarsın
fakat teleskop her zaman aynı şekilde hissetmeyebilir...
-Ne? -Teleskobumu mu bozdun yoksa?
Evet, bozdu. Şuradakini.
Gortimer!
Mel, aslında bozdum.
Sanırım bu yüzden benden nefret edeceksin
ve bunu anlayışla karşılarım.
Bir şeyi yok.
Beni o kadar çabuk affettin mi? İnsanlara karşı daha sert olmalısın.
Teleskobun bir şeyi yok.
Sadece toz kapağını çıkartmayı unutmuşsun.
Aptalca bir hareketti. Gitmeliyim.
-Ranger da öyle. -Garip bir halin var.
Gortimer tuhaftır. Güven bana.
Ben de öyle olduğum için bilirim. Gidelim tuhaf.
Ama işinizi bitirmemişsiniz.
Ekipmana zarar falan verebiliriz.
Evet, Arctic Sludgy sende kalsın.
Hoşça kal.
UNION PASTANESİ
Belki yanlış okumuşsundur.
Gayet açıktı.
Belki de kendimi hipnotize edip bütün olup biteni unutmalıyım.
Saatini ödünç alabilir miyim?
Union Pastanesi, ben Ranger. Nasıl yardımcı olabilirim?
Tamam.
Bugün ne istersiniz?
Peki, harika.
Adresiniz nedir?
Peki efendim. Sağ olun. Hoşça kalın.
İşe yaramadı. Her şeyi hatırlıyorum.
Anne. Fred diye biri aradı ve siparişi...
Doğum günü pastasıydı.
Evet.
Sipariş burada.
Açık ve net.
İyi iş.
Kurabiye kalıpları.
Bayan Bowen, bir erkek bir kızın gerçekten kendisinden hoşlandığını nasıl anlar?
Yani, farzı misal.
Daha konuşkan olur.
Kıyafetini değiştirir.
Belki biraz makyaj yapar.
Makyaj, fazla konuşma, farklı giysiler.
Teşekkürler Bayan Bowen. Birazdan dönerim.
Biliyordum. Çok parlak, değil mi?
-Ne? -Dudak parlatıcım.
İyi duruyor.
Garip davranıyorsun
ve terleme durumun tavan yapmış durumda.
Senin için endişeleniyorum. Tabii ki birçok şey buna sebep olabilir.
Aşırı egzersiz, sıcak su.
Normalden daha fazla mı çalışıyorsun...
Daha konuşkan.
Kıyafetini değiştirir.
Belki biraz makyaj yapar.
-Ayrıca fazla çinko almak... -Mel, konuşmalıyız.
Son zamanlarda neden garip davrandığımla ilgili.
Nihayet.
Olay şu ki...
Sen benim en iyi arkadaşlarımdan birisin. Ve bunu bilmeni istiyorum.
Bunu zaten biliyorum.
Ve böyle kalmasını istiyorum.
Neden kalmasın ki?
Yine terlemeye başladın.
Gel şöyle.
Evet. Pek iyi hissetmiyorum.
Üzgünüm, gitmeliyim.
Bunu bana neden yapıyor?
Bize. Bu beni de etkiliyor.
Dur, Mel'den mi hoşlanıyorsun?
Hayır.
Evet. O manada değil.
Ne bileyim, hep sandım ki üçümüzün arkadaş olması...
-Anlaşılır bir şey mi? -Aynen.
Eğer o benden hoşlanırsa, bu her şeyi mahveder ve...
Keşke o aptal günlükten hiç haberim olmasaydı.
-Kusura bakma, yardım ister misin? -Hayır.
Pas pas yapmaya bayılırım.
-Ranger. Siparişi götürür müsün lütfen? -Tabii.
Bu Fred'in. Siparişi verirken gelip alacağını söylemişti.
Evet, unuttu. Yine.
Sürekli doğum günü pastası sipariş eder ve almayı unutur.
Ben de öyle unutabilmeyi isterdim.
Hayır, istemezsin.
Çabuk ol lütfen.
-Seninle gelebilir miyim? -Tabii ama Mel hakkında mızmızlanamazsın.
Olabilecek en kötü şey bu.
Geri dönüşü yok.
Bir zamanlar hayat ne basitti.
Üçümüz rasathanede takılıyorduk.
-Sanki uzun zaman önceydi. -Daha bu sabahtı.
O zamanlar çok saftık.
-Merhaba. -Siparişiniz. Dört doğum günü pastası.
Çok güzel görünüyor.
Ama ben pasta sipariş etmedim.
Belki de etmişimdir.
Ben mi sipariş ettim?
Bir yere ayrılmayın lütfen.
Doğum günüm yaklaşıyor, siparişi benim vermem mantıklı olurdu.
Ama dört mü? Çok garip bir durum.
OKUMA GÖZLÜĞÜ
Kusura bakmayın, para arıyorum.
-Aceleye gerek yok efendim. -Bana Fred deyin. Lütfen.
Yoksa şuradaki mi?
PARA
Mükemmel!
Kusura bakmayın, bu işaretleri asma sebebim...
Neden asmıştım ki?
Platon.
Çok fazla unutan biri için oldukça mutlu görünüyorsunuz.
Sanırım öyleyim. Şanslı biriyim.
Pastaları şuraya koyabilirsiniz.
İYİ Kİ DOĞDUN FRED!
Kendim için pasta sipariş etmem garip bir durum.
Sanırım birinin benim için parti verip vermediğini hatırlamadım.
Büyük doğum günü yaklaşıyor. Otuz olacağım.
Hayır, sorun değil.
Otuz yaşıma basmadan yapmayı umduğum bir çok şey var.
Roman yazmak.
Akıcı Japonca konuşmak.
Trombon öğrenmek.
Unutkan çocuklar için hayır kurumu açmak.
Evlenmek.
Ancak...
Bunların hiçbirini gerçekten...
Zaman bir hırsızdır çocuklar.
Zaman bir hırsızdır.
Hadi ama, otuz o kadar kötü bir yaş değil.
Değil mi?
EN SEVDİĞİM KOLTUK
Fred, iyi misin?
Beni dert etmeyin.
Ben...
İyi miyim?
KÖTÜ DÜŞÜNCELERİ SİL!
UNUTMAK İSTEDİĞİNİ YAZ. SONRA DA HEPSİNİ SİL.
Otuzuncu
yaş günüm.
OTUZUNCU YAŞ GÜNÜM
Kusura bakmayın.
Buraya geliş sebebiniz neydi?
Union Pastanesi'nden pasta getirmiştik.
-Pasta mı? -Doğru ama
bir yanlış anlaşılma oldu ve yanlışlıkla onları doğum günü pastası yaptık.
Ama bunları takmayın çünkü sizin doğum gününüz değil.
Peki.
Harika gözüküyorlar.
Fred, Normal Sokak'a nasıl geldin?
Hikâyen nedir?
Bir düşüneyim.
Anlatacak pek bir şey yok. Normal Sokak'ta büyüdüm.
Annem, babam, ben ve o harika köpek.
Fakat köpeğe ne olduğunu tam hatırlayamıyorum.
Sonra okula gittim, sırıkla atlamaya bayılırdım.
Önemli bir müsabakaya katılmıştım ama...
Neyse, çok tatlı bir kız vardı
ve kuyumcuya gidip çok güzel bir yüzük aldığımı hatırlıyorum.
Tabii ya, sonra roman yazmaya başladım.
Aslında bayağı iyiydi...
Ama ne olduğunu tam hatırlamıyorum.
Başka bir kadın vardı. İyi gidiyordu.
Belki başka bir köpek.
Ve...
Bu da bizi bugüne getiriyor.
Ne hikâye ama.
Doğum günü olayında bir gariplik var.
Acaba doğum günüm ne zaman.
Sanırım en iyisi hiç düşünmemek.
Fred, merak ettim de
acaba kalemini ödünç alabilir miyim?
Gerçekten mi?
Çocuklar, sanırım buna ihtiyacım olacak.
Lütfen? Önemli bir konu.
Olmaz, üzgünüm.
Birine çok büyük bir yardımı dokunabilir.
Bu akşam geri getiririm.
Söz veriyorum.
Bir şey olmaz.
Bize güvenebilirsin.
Bunu unutma.
OTUR
Bu fikri kötü bulduğunu biliyorum.
Bak, Fred garip olabilir
ama gerçekten iyi biri ve mutlu.
Ayrıca, kalemi sürekli kullanıyor. Bu yüzden çok garip.
Biz sadece bir kez kullanacağız.
Ne sileceğimiz konusunda net olursak bir sorun olmaz, değil mi?
Ayrıca, bu konu hakkında gerçekten Mel ile konuşamam.
Delice olur, değil mi?
-Neden bana işkence ediyorsun? -Ağzımı bile açmadım.
Aynen!
Tamam, önce ben yapacağım. İşe yararsa sen de yapacaksın.
Hayatta olmaz! Sen istediğini yap ama ben o şeye elimi sürmem.
Bu bilgiyle yaşarım ve tek kelime etmem.
Peki.
Tamam.
Mel'in günlüğü hakkındaki her şey.
Nasıl hissediyorsun?
İyi.
Mel'in günlüğünü bulduğumuzu ve senden hoşlandığını
öğrendiğimizi hatırlıyor musun?
Artık hatırlıyorum.
Tamam, dersimi aldım.
Tekrar yap.
Gortimer.
Merhaba anne.
Selam. Gardner'ı parka götüreceğim. Gelmek ister misiniz?
Tabii.
-Harika. Mel'i de getirebilirsin. -Mel kim?
Şakayı anladığımı sanmıyorum.
Mel'i de alıp parka geliriz.
Tamam.
Mel'i tanımıyor musun? Mel Fuller'ı?
O adamın adını hiç duymadım.
Sadece "Mel hakkında her şey" kısmını silmişsin.
GÜNLÜK
Niye büyüttüğünü anlamadım.
Sadece Mel adındaki biri.
Vay deniztarakları.
"Sırdaş" kelimesini yanlış telaffuz ettin, Mel ise doğru.
Böylece heceleme yarışmasında sen ikinci oldun, o da birinci.
Sonra ilçedeki yarışmayı kazandı ve ardından ülke dördüncüsü oldu.
-Bunu hatırlamıyor musun? -Hayır.
-Ama tebrik ettim. -Hatta o...
SIRDAŞ KİŞİNİN SIRLARINI PAYLAŞTIĞI KİŞİ
Hiç mi hatırlamıyorsun?
Hayır ama "sırdaş"ın yazılışını hiç unutmayacağım.
-Bu hiç komik değil. -Üzgünüm.
Sorunun ne olduğunu anlamadım.
O hikâyeden tek öğrendiğim şey heceleme yarışmasını kaybettiğim.
-Aslında bunu unuttuğuma sevindim. -Ama Mel için çok önemliydi.
Hepimiz ona tezahürat yaptık.
O senin kan kardeşin.
Benim tek kan kardeşim Gardner.
-Ben de kan kardeşinim. -Ne?
Bay Rodriguez'in bahçesinde üçümüz ateş böceği yakalıyorduk.
Ağaç köküne takılıp düşmüştük, dizlerimiz kanamıştı.
Sonra ben de kan kardeşi olalım demiştim.
Yani kanlı dizlerimizi birbirine mi sürdük?
-İğrenç. -Hayır.
Mel bunun hijyenik olmadığını söylemişti,
biz de kalıcı olarak kan kardeşi olacağımızı söylemiştik.
Üzgünüm.
Hoş ama hatırlamıyorum.
Bu bir felaket. Mel ile konuşmalıyız.
İşin iyi tarafı, gayet iyi hissediyorum.
Sorun değil. Ayrıca, arkadaşlar gelip gider.
Dünya böyle.
Benim dünyam değil.
Girin.
-Selam millet. -Gortimer, bak kim var.
Selam Mel.
Mel'di değil mi?
Buna ayıracak vaktim yok.
Anneme ödül verilecek ve hepimiz az sonra ziyafete gideceğiz.
Bu yüzden bu elbiseleri ve aptal ayakkabıları giydim.
Çıkarken kapıyı kilitleyin lütfen.
İyi eğlenceler.
Annenizi tebrik ederim.
Sen iyi misin?
Hayır ve sen de iyi değilsin.
Selam çocuklar!
Akıl silicin çok fazla şey sildi. Bize yardım etmelisin.
Kötü hissediyorum ama hafızayı nasıl geri getireceğimi bilmiyorum.
Geri gelmelerini hiç istemedim.
Bildiğim kadarıyla.
Gördün mü? Ne yapmalısın, biliyor musun? Sen de Mel'i unutmalısın.
-Endişelenmene gerek kalmaz. -Bak işte, bu harika bir fikir.
Hayır.
O kalem tehlikeli.
-Tekrar kullanmanıza izin veremem. -Dikkatli ol.
Kırabilirsin.
Arkadaşım düzelecekse yaparım.
Orasını bilemezsin. Ya kalemi kırarsak
ve unuttuklarımız geri gelmezse?
Hiç olmazsa daha sonra başka bir şey silemezsin.
Bence bu kötü bir fikir.
-Lütfen, bırak. Tamam mı? İhtiyacım var. -Fred,
zor zamanlar geçirdiğini biliyorum
ve Platon'la ilgili endişelerim var
fakat aklına gelen her kötü şeyi silmek
doğru bir şey değil.
İnsanca bir şey değil.
Mutlu olduğunu sanıyorsun ama sadece için boş.
Ayrıca, Gortimer sadece kötü anılarını silmedi.
Bütün bir arkadaşlığını sildi.
Birbirimizin en iyi arkadaşıyız.
Arkadaşlarımı hatırlayamıyorum.
Lütfen.
Tamam.
Tamam mı?
Tamam.
Bir.
İki.
Üç.
Ne oldu?
Her şeyi hatırlıyorum.
Olamaz, bu çok aptalcaydı!
Sabah ilk iş bunu Mel'e söylemeliyiz.
Neden? Ona söylersek ne yaptığımızı bilir.
Amaç da bu zaten.
Fred?
Fred, iyi misin?
Fred, üzgünüm. Bilmiyordum.
Ben...
Sanırım iyi olacağım.
Teşekkürler.
Çok teşekkürler.
Ne yaptınız?
Gerçekten üzgünüz.
O günlük çok özeldi!
Bütün günlükler özeldir! Bunu herkes bilir.
Benim hatam. Ben okudum.
Ben de suçluyum.
Tamam, okuduğunuz neydi?
Bana söyleyip tekrar bu konuyu açmayacağınıza söz vermelisiniz.
Anlaştık. Senin Gortimer'dan
hoşlandığın yazıyordu.
-Ne? Hiçbir yerinde öyle bir şey yazmıyor. -Tabii ki yazıyor.
Nasıl Gortimer'a bakmadan duramadığın yazıyordu.
Ve ne kadar sıcak olduğu.
"Son günlerde, Gortimer'a bakmadan duramıyorum.
Deniyorum ama olmuyor."
Çok dikkat dağıtan bir şey. Her zaman sıcak."
-İğrenç. Lütfen dur. -Okumaya devam et.
"Mesela, dün kitap özetini anlatırken
yüzünden terler akıyordu.
Onun adına çok kötü hissettim. Bu sadece gergin olduğunda mı oluyor?
Belki de ter bezleriyle alakalıdır.
Ona söylemenin nazik bir yolunu bulmalıyım."
Çok da nazik değildi.
Niye gülümsüyorsun ki?
Saçma bir hataydı. Arkadaş kalabiliriz. Bu mükemmel.
Hiç de mükemmel değil.
Günlüğümü okudunuz.
Bu çok kötü bir mahremiyet ihlali.
Çok özür dileriz Mel.
Telafi edebilir miyiz?
Tam olarak nasıl telafi edeceğinizi biliyorum.
En sonunda işimizi bitirdik.
İşimizin birinci kısmını.
Mel'in bize sinirlenmesi hiç eğlenceli değildi
ancak kabul edelim ki bunu hak ettik.
Zor olsa da sizi temin ederim ki,
her iki durumu da bildiğimden
Mel'in çok sinirli olması hiç Mel olmamasından daha iyi.
Camları ayna gibi yaptık.
Biraz zaman aldı ama sonunda hallettik.
Özür dilemek için kek almamız da fena olmadı.
İkinizi de affediyorum.
Bütün bu olanları unutalım.
Öyle söyleme.
Bir ara sana anlatırım.
Garip bir durum.
Şimdi keşke benden hoşlansaydın diyorum.
Ne? Neden?
Çünkü terleme muhabbetinden daha iyi.
Yani gerçekten utanç verici.
Diğerleri bunu biliyor mu? Yani, bundan bahsediyorlar mı?
Harika, yine oluyor.
Gortimer, sakin ol ve daha iyi bir ter önleyici al.
Keşke bu garip konuşmayı unutabilsem.
Ben unutmam.
Biz en iyi arkadaşlarız.
En iyi arkadaşlar birbirlerine dürüst olmalıdır.
Katılıyorum. Ama bu terleme olayından bir daha bahsetmesek olur mu?
Selam!
Selam çocuklar. Nasılsınız?
Harikayız Fred. Sen nasılsın?
Romanımı bitirmek üzereyim, yeni bir kız arkadaş buldum.
Yeni bir köpek aldım, adı Ari.
-Aristo'nun kısaltılmışı. -Selam Fred. İşte siparişin.
-Sağ ol Vicki. -Olamaz.
Yine pasta siparişi mi verdin? O şey yine mi oluyor?
Alakası yok. Görünüşe göre yedi doğum günümü unutmuşum,
ben de hepsini birden kutluyorum.
Siz de gelsenize.
Eğer şanslıysanız, hatırlamak istemeyeceğiniz o zamanlarda
arkadaşlarınız yanınızda olacaktır.
Yardım lütfen.
Ve de unutmak istemeyeceğiniz o zamanlarda. ğiniz o zamanlarda