Całe życie spędziłem przy ulicy Normalnej.
Na jednym końcu ulicy jest jeziorko, a na drugim gęsty las.
Ale temu, co znajduje się pomiędzy, daleko do normalności.
Gortimer Gibbon z ulicy Normalnej
Książkomobil z Normalnej.
Nikt nie wie, skąd przyjeżdża, ale zjawia się raz w roku
i przez parę godzin jeździ wzdłuż ulicy.
I to wszystko.
Tylko jeździ.
Nigdy się nie zatrzymuje.
Ani na tankowanie, ani na wyjście do toalety, ani na tanią lemoniadę.
LEMONIADA 50 CENTÓW
Nigdy.
Czemu?
Kto wie? Skoro się nie zatrzymuje, nie można zapytać kierowcy.
Niektórych z nas najbardziej niepokoi to, że nie wiadomo, kto prowadzi.
To może być ktokolwiek.
Albo, zdaniem Rangera, cokolwiek.
UCISZONY GORTIMER
Zrób to. Błagam.
Nie dowiesz się, kto prowadzi, bez rzucania ci wyzwania?
Zróbcie to dla mnie.
Oficjalnie wyzywamy cię, żebyś się dowiedział, kto prowadzi.
Przyjmuję. I zapamiętajcie moją teorię.
To pan Berg, nauczyciel tenisa.
Podejrzewam, że to reptilianin, nie człowiek.
Jaki masz plan?
Chyba nie chcesz zepsuć niespodzianki?
Niespodzianka polega na tym, że nie masz planu?
Powinniśmy zadbać o zaopatrzenie.
-Jakie zaopatrzenie? -Trzeba być gotowym na wszystko.
To na pewno ogranicza ilość opcji.
Widzimy się przed domem za 17 minut.
Brat cię narysował.
Zobacz, cały ty.
Może mamy do czynienia z geniuszem?
Mamo, naprawdę się spieszę. Co to?
-Wyciskarki do czosnku. -Mogę wziąć jedną?
-Czemu? -Bo mamy dwie.
Trudno się z tym nie zgodzić.
Znalazłam to w twoich starych rzeczach w garażu.
Wspaniałe przygody odważnej Fridy
Myślałam, że znowu zechcesz przeczytać.
Czemu? To książka dla dzieci.
Może Rangerowi się spodoba.
-Muszę lecieć. Kocham cię. -Poczekaj.
Przepraszam. Gardner chce się przytulić.
To moja czwarta ulubiona koszulka. Upaćka ją farbą.
Myślałam raczej o czymś takim.
Musimy podejść bliżej.
Za mną.
Chodźcie.
Opowiedz jeszcze raz o swoim planie. Czyli właściwie pierwszy raz.
Plan polega na wymyślaniu go na bieżąco.
To przeciwieństwo planu.
Zobaczmy, co przynieśliście.
Ostrożnie.
Trzeba było mówić konkretniej.
No dobrze, mogą być,
ale nie zrobią wielkiego wrażenia, odbijając się od biblioteki.
Będziemy rzucać tym wszystkim, aż się zatrzyma?
Świetny plan!
KSIĄŻKOMOBIL
Gortimer, rzucaj. Musimy ją zatrzymać.
KSIĄŻKI. WITAJ W ŚWIECIE CUDÓW
To?
WSPANIAŁE PRZYGODY ODWAŻNEJ FRIDY
To tylko głupia książka dla dzieci.
Może jeśli powiesz nam, czego szukasz...
Gortimer, wszystko w porządku?
Dobrze się przyjrzałeś?
Nie, widziałem tylko cień.
Co? Czemu szepczesz?
Nic na to nie poradzę.
To mnie uciszyło.
Nie mogę mówić.
Zostałem uciszony.
CZYTELNIA
Widziałeś logo, jakie to coś miało na plecach bluzy?
-Właśnie miałem to wyszeptać. -Przepraszam.
Poznaję je.
To stare logo biblioteki przy Normalnej.
Dobra jesteś, Mel.
Może w bibliotece znajdziemy coś na temat tego pojazdu.
A jak to coś w kapturze zareagowało na widok książki?
Jakby czegoś szukało.
Szukało? Ale czego?
Może innego egzemplarza książki.
Musimy się tego dowiedzieć i odzyskać mój głos.
Musimy się tego dowiedzieć i odzyskać głos Gortimera.
Przepraszam.
Wiesz, jak mało osób respektuje nakaz zachowania ciszy,
który tu obowiązuje?
Miałem nadzieję, że nam pan pomoże.
Jest pan wybitnym przedstawicielem pańskiego pokolenia.
Dziękuję.
-Szukamy... -Wzruszają mnie
pańskie wysiłki, ale nie słyszę pana.
Szukamy informacji o Książkomobilu.
Książkomobilu.
Ten program zlikwidowano lata temu.
Z pewnością znajdzie pan informacje w archiwum.
O co tu chodzi?
Chciał moje zdjęcie do nagrody Bibliofila Miesiąca.
A zebrałam już sześć z rzędu.
Bibliofil miesiąca
STYCZEŃ LUTY MARZEC KWIECIEŃ MAJ CZERWIEC
Wspaniałe miejsce.
Ranger, nie dotykaj niczego.
KSIĄŻKOMOBIL
Mobile z książkami.
Powinienem się domyślić.
NIEZWRÓCONA
Enders, Gretchen Wspaniałe przygody odważnej Fridy
Pożyczył M. Van Goethen 27.04.1984
Mel.
Ranger.
Słuchajcie, jest kaptur.
Gdzie?
To nie jest zabawne.
-Nie strasz nas. -Ja?
Co znalazłeś?
Nic o Książkomobilu
ale mieli Wspaniałe przygody odważnej Fridy.
Wypożyczył ją Michael Van Goethen.
Ponad trzydzieści lat temu.
I chyba nigdy nie oddał.
Mój nauczyciel fortepianu mieszka nad panem Van Goethenem.
Widziałem nazwisko na skrzynce na listy.
To ta sama osoba?
Jest tylko jeden sposób, żeby się dowiedzieć.
-Jest za ciemno. -Nic nie widzę.
Dzień dobry.
Co tam?
Wiem, że to brzmi podejrzanie, ale jesteśmy...
Czemu szepczesz?
Przepraszamy, że przeszkadzamy. Szukamy pana Michaela Van Goethena.
Pożyczył książkę z biblioteki przy Normalnej 30 lat temu.
Jestem Michael Van Goethen.
Jesteście chyba za młodzi na pracowników biblioteki?
Ma pan może książkę
Wspaniałe przygody odważnej Fridy z biblioteki?
Czemu tak was to interesuje?
Po prostu uwielbiamy tę książkę, a w bibliotece był tylko jeden egzemplarz.
O czym to?
Jeśli uwielbiasz książkę, powinnaś wiedzieć.
To o dziewczynce imieniem Frida.
Która przeżywa wspaniałe przygody.
Zaraz.
Zaraz!
Mama Fridy była słynną piratką.
Jej najlepszy przyjaciel to pająk James.
Razem przemierzają świat w poszukiwaniu zaginionego skarbu
katalońskiego księcia, który przepadł na morzu w XVII wieku.
Dobrze.
Możecie sprawdzić.
Ale bez przesadnego optymizmu, mam dużo książek.
Proszę.
Rozejrzyjcie się, zapraszam.
A ja zrobię herbatę.
To niemożliwe.
Jak mamy znaleźć jedną książkę?
To jak szukać igły...
-W stogu siana? -Nie.
To jak szukać igły w stosie innych igieł.
-Stos igieł. -Słuchajcie.
Musimy znaleźć książkę, zanim Książkomobil znowu zniknie.
To niemożliwe.
Chyba nawet nie są uporządkowane.
Nie według tytułów.
Nie według autorów.
Ale są uporządkowane.
To genialne.
Według jakiego klucza?
Geograficznego.
Te dzieją się w Australii.
Australia poza interiorem
A te w Ameryce Południowej.
Historia Ameryki Południowej
A te w Arktyce.
ARKTYKA
Dużo czytasz.
Gdzie dzieją się Wspaniałe przygody odważnej Fridy?
Na archipelagu wysp...
...u wybrzeży Afryki.
Znalazłem.
WSPANIAŁE PRZYGODY ODWAŻNEJ FRIDY
BIBLIOTEKA PRZY NORMALNEJ
To egzemplarz z biblioteki.
Oby tego szukała postać w kapturze.
Nie wierzę, że ją znaleźliście.
Możemy ją wziąć?
-Nie. -Czemu?
Nie wiedział pan, że tu jest, póki jej nie znaleźliśmy.
Jest moja.
Właściwie to własność biblioteki.
Miło was było gościć, dzieciaki, ale musicie się już zbierać.
Ale...
Możemy pożyczyć inną książkę?
Dobrze, ale pospieszcie się.
Grotsky i czerwony pierścień śmierci.
Brzmi przerażająco, o czym to?
To rosyjska wersja „Czerwonego Kapturka”,
tylko że bohaterem jest wilk.
Znacie powiedzenie:
„Nie stawaj z wilkiem do pojedynku na spojrzenia”?
-Nie. -No więc...
To z tej książki.
-A Dwie pułapki i trop? -To zabawna historia o przyjaciołach,
którzy gubią drogę w Górach Skalistych i prawie umierają z głodu.
Zabawna historia?
Może nie do końca zabawna, ale są tam rady, jak przetrwać w dziczy.
Brzmi wspaniale.
Dziękujemy, panie Van Goethen.
Interesujący człowiek.
-Odzyskajmy głos Gortimera. -Co teraz?
Książkomobil to wciąż biblioteka, prawda?
Może trzeba oddać książkę.
Nie martw się. Na pewno nie zdarzy się nic strasznego.
-Gortimer. -Co?
Tylko dokładnie przyjrzyj się, co jest pod kapturem.
Halo?
-Pomocy. -Gortimer!
Ratunku.
Mam waszą książkę.
Tego szukasz?
Dokąd...
Dokąd jedziemy?
Mogę wysiąść gdziekolwiek.
Mam blisko do domu.
To gdzieś tu.
Nie mogę się zatrzymać.
Muszę jechać. To właśnie robię.
Od tamtej nocy.
Jakiej nocy?
Zostałam nową bibliotekarką na Normalnej.
To była dla mnie praca marzeń.
Choć pracowałam do późna i tęskniłam za młodszym bratem,
który był dla mnie najważniejszy na świecie.
Miał ciężki okres po rozwodzie rodziców.
-Lily. -Nie teraz, małpko.
Jestem w środku bajki.
Od wieków mi nie czytałaś.
To niesprawiedliwe.
Przerywasz mi, małpko.
Czułam się okropnie, bo zraniłam jego uczucia.
Obiecałam, że wrócę wcześnie i mu poczytam.
Spędzimy czas tylko we dwoje.
Możesz wybrać, co tylko zechcesz.
To będzie nasza specjalna książka.
Wziął „Wspaniałe przygody odważnej Fridy".
Tak!
Ale tamtego popołudnia przyszła nowa dostawa książek.
Uwielbiam zapach nowych książek,
więc na ochotnika katalogowałam je i ustawiałam.
Straciłam poczucie czasu.
Kiedy wyszłam, słońce zachodziło, ale uznałam, że jeśli się pospieszę,
poczytam młodszemu bratu na dobranoc.
Ale nigdy nie dotarłam do domu.
Co się stało?
Kiedy jechałam Normalną, nadciągnęła gęsta mgła.
Nie widziałam drogi.
Zgubiłam się.
Na zawsze.
Raz do roku mgła się rozprasza i widzę, że znów jestem na ulicy Normalnej.
Potem mgła wraca, a ja gubię drogę na kolejny rok.
Nigdy nie wróciłaś do brata?
Mgła pozbawiła mnie pamięci.
Jakbym chciała przypomnieć sobie sen.
Wciąż mi się nie udaje.
Kiedy zobaczyłam, że masz ulubioną książkę mojego brata,
wszystko nagle wróciło.
A gdybyś w końcu mogła przeczytać mu tę książkę?
Jak go znajdę po tych wszystkich latach?
Wiem, gdzie go znajdziemy.
Wiesz, gdzie jest mój brat?
Gortimer.
Cześć.
Odzyskałeś głos.
Jak wygląda postać w kapturze?
To jest Lily.
Ładna dziewczyna?
Musimy pojechać do domu Van Goethena.
-Czemu? -Lily jest jego siostrą.
Co?
Chodźmy.
Nie zmienię zdania.
Cześć, małpko.
Lily?
Jak ty...
Mogę wejść?
Moglibyśmy spędzić razem trochę czasu?
Niczego bardziej nie pragnę.
„Mieszkańcy wyspy nie liczyli się z tym, że Frida dobrze zna
miejscową florę.
Na przykład
Frida wiedziała, że jeśli podrapie pączek
u podstawy kwiatka, ten się otworzy.
Tak jak małe kotki ziewają, jeśli podrapie się je pod brodą.
Mogła w ten sposób zebrać rzadki pyłek kwiatowy,
z którego przygotowała silny wywary nasenny”.
Proszę, nie odchodź.
Wrócę.
Dokładnie za rok od dzisiaj.
Dopiero zaczęliśmy historię Fridy.
Zostało mnóstwo rozdziałów.
Tak mi przykro.
Kocham cię, małpko.
Kocham cię, Lil.
Van Goethen odzyskał siostrę.
A Lily odnalazła wieczny spokój i szczęście
dzięki prostej bajce na dobranoc
czytanej młodszemu bratu.
„Swoim cienkim pajęczym głosem przerwał słynnej piratce.
W żadnym razie.
Frida pływa lepiej od wszystkich rekinów w Zatoce Rekiniego Kła.
Z jednym wszyscy się zgadzali.
Frida po prostu
nie znała strachu”. gadzali.