Ik woon al mijn hele leven in de Normaalstraat.
Er ligt een meer aan de ene kant en een schaduwrijk bos aan de andere.
Maar alles daartussenin
is allesbehalve normaal.
Gortimer Gibbon's leven in de Normaalstraat
Ranger groeide op in de bakkerij van zijn familie,
zo werd hij immuun voor de meeste verleidingen.
Maar als het om opa's specialiteit ging,
de zeldzame en wonderbaarlijke chocoladesingulariteitstaart,
een taart zo donker en vol chocola dat hij licht absorbeert,
kan niemand dat volhouden.
BAKKERIJ UNION
Ik heb mezelf overtroffen.
-Wil je proeven? -Echt? Mag dat?
Laat maar.
Ik moet naar Gortimer.
Veel plezier met het kamperen, maar doe voorzichtig,
ze zeggen dat er tien procent kans is op regen.
Ik heb een goed voorgevoel.
Papa, ik heb zo vaak gezegd dat het rek geen gewicht aankan.
Ik wilde het volgende week vervangen.
Met willen vervang je ze niet.
-Heeft iemand zich bezeerd? -Het rek viel.
Het is mijn schuld, ze had gezegd dat ik het moest vervangen.
Je hebt twee uur om een taart te maken die drie uur kost,
en nog twee taarten en pastei.
Schat, bel Tanya en Jose
en zeg dat hun bestellingen later komen
en dat ze een gratis taart krijgen.
Waar is Ranger? We hebben zijn hulp nodig.
Dit is mijn schuld. Hij hoeft er niet voor op te draaien.
Echt? Oké.
Ranger en de mysterieuze metamorfose
Waarom zetten jullie nu al de tent op?
Hij moet luchten.
Ik heb een vlieg ingeslikt.
Gatver. Gaat het?
-Ik denk van wel. -Wil je meehelpen met de tent?
Een momentje. Ik moet mijn handen wassen.
Oké.
DE THUISKOK RECEPTEN DIE JE 'N SCHULDGEVOEL GEVEN
SCHULDGEVOEL
Hé.
-Die vlieg valt op je. -Ja.
-Hoe ging het in de bakkerij? -Hoezo? Wat heb je gehoord?
Niks. Waarom zouden we iets hebben gehoord?
Nergens om.
Je zei toch dat je opa zijn beroemde taart ging maken?
Jullie zijn vergeten het grondzeil onder de tent te leggen.
We hebben het niet nodig.
Jawel, er is tien procent kans op regen.
Deze tent plakt.
Wat doe je? Loop niet zo te prutsen.
Ik zei toch dat ik vastzit.
Hou hem vast, Gortimer.
Wacht, wat? Jongens, dit is geen goed idee.
Ik dacht dat je net je handen had gewassen.
Dat heb ik ook gedaan. Dat zei ik. Waarom zou ik liegen?
Wat willen jullie nu doen?
...en ze werden nooit meer gezien.
Goeie, Gortimer.
Bedankt.
Ik heb een verhaal dat lang geleden echt gebeurde in de Normaalstraat.
Het heet De rat die piepte.
Er was eens een jongetje die hield van zijn speelgoedrat,
die piepte.
PIEP
De jongen nam de rat overal mee naartoe
en overal lachten kinderen hem uit.
Op een dag pakte het gemeenste kind op school de rat
en gooide hem in het riool.
Toen het gemene kind die avond wilde gaan slapen,
hoorde hij iets.
Piep.
Het klonk steeds harder.
PIEP
De volgende dag hoorde hij de piep overal.
Op school, in de bibliotheek, in het park.
En uiteindelijk, toen de zon onderging,
wist het gemene kind wat hij moest doen.
Hij liet zijn arm zo diep mogelijk zakken
en hij wist zeker dat hij maar centimeters te kort kwam.
Maar hij gleed uit, viel in het riool
en werd nooit meer gezien.
En tot op de dag van vandaag,
als je langs het riool loopt als de zon ondergaat,
hoor je een geluid diep vanbinnen echoën.
PIEP
Ik heb frisse lucht nodig.
Dat was toch niet zo eng?
Nee, het was prima. Ik...
Je doet de hele tijd een beetje raar.
Wat is er?
Dat zijn veel vliegen.
Wat willen ze?
Vast de regen, ze zoeken een droge plek.
Nadat ze ons helemaal vanaf mijn huis zijn gevolgd?
Het moet leuk zijn om deel uit te maken van een zwerm.
Je bent nergens verantwoordelijk voor.
Je kunt lekker rondzoemen en vliegendingen doen.
Geen wonder dat ze gelukkig zijn, kijk.
Zien ze er gelukkig uit?
Hoe kun je dat zien?
Omdat het vliegen zijn.
Luisterde je niet naar wat ik zei?
Wat wil je zeggen, dat vliegen het beter hebben?
Jij zou echt geen vlieg willen zijn.
Jij lijkt helemaal niet op een vlieg.
Insecten zijn koud en ongevoelig.
-Gevoelens worden overschat. -Dat denk je niet echt.
Je lijkt meer op een puppy.
Leuk, loyaal, een beetje impulsief.
En ik dan, Mel?
Misschien een...
-Prairiehond. -Zeearend.
-Prairiehond? -Ja.
Vindingrijk, sterk en niet bang om in het donker onder de grond te zijn.
-Teamspeler. -Ja.
Prairiehond.
Wat zou Mel zijn?
Een leeuw.
Om voor de hand liggende redenen.
Hé, kampeerders.
-Kijk 'ns aan. -Die zien er lekker uit.
Ik heb mijn best gedaan. Hopelijk vindt Ranger ze lekker.
Zijn opa kookt altijd zo lekker.
Bakt hij... Bakt hij nog steeds die taart?
Hoe heette die ook alweer? Het was... Wacht.
Het was chocolade... Chocolade-nogwat?
Wie wil een spelletje doen?
Waarheid of doen?
Waarheid.
Denk je dat een mens in een vlieg kan veranderen?
Ik ben aan de beurt, Ranger.
Makkelijkste vraag ooit. Nee.
Maar weet je nog
dat ik die vlieg inslikte, hoe gaat dat dan?
Je verteert het net zoals andere dingen.
Gortimer, mijn vraag was
als je huis in brand staat en je kunt maar één ding redden,
wat zou het zijn?
-Mijn stripboeken. -Gortimer.
En je moeder dan?
En Gardner?
Je zei één ding.
Ik zou mijn moeder redden,
die op dat moment Gardner draagt.
-Mooi gedaan. -Oké, Ranger, waarheid of doen?
-Doen. -Je kiest altijd doen.
En jij waarheid, en we weten al alles over elkaar.
Dan moet je dit doen: één vraag naar waarheid beantwoorden.
-Dat is misbruik van de regels. -Doe nou maar.
Wat is het ergste dat je ooit hebt gedaan?
Wat een vraag.
Ik weet het, het ducttape-experiment.
Niet het waterpark?
-Dat was best erg. -Ze gaan in de lente weer open.
Gaven ze ooit z'n zwembroek terug?
-Die hebben ze verbrand, denk ik. -Maar beter zo.
Ik zie nog wat groen in je haar.
Ik ook in jouw haar.
Het duurde lang voordat 't teruggroeide.
Wacht, horen jullie dat?
Geen uitstel meer. Waarheid.
Wat Gortimer zei over het waterpark.
-Ik wist het. -Oké, ik ben aan de beurt.
Ik heb honger. Moeten we hem wakker maken?
Ja. Hij slaapt al negen en een half uur.
Goedemorgen, vliegenjongen. Je vriendjes zijn nog steeds bij het...
Raam.
-Wat. -Het is raar. Stop.
-Ik weet niet waar je het over hebt. -Oké, we snappen het.
Ik snap het niet.
Je ogen. Je bent een vlieg. We snappen het.
Cool.
Bedoel je dat je het niet expres doet?
-Nee. -Doe je ogen dicht.
En nu weer open.
Dan zien ze er nu zo uit.
Laten we maar gaan ontbijten.
Ik haal wel ontbijtgranen.
Honey Crunch voor mij.
HONEY CRUNCH MET VITAMINEN VERRIJKT
Zullen we vandaag wat doen?
We doen toch al wat?
Niet jij, maar de vliegen.
Fijn, hij praat nu met vliegen.
Sorry, maar kun je misschien een zonnebril opdoen?
Dat met je ogen is echt eng.
-Wat is er aan de hand? -Hoe moet ik dat weten?
-Jij weet alles. -Jullie weten dat ik je kan horen, hè?
Dat is onmogelijk.
'Wat is er aan de hand?'
'Hoe moet ik dat weten?'
'Jij weet alles.'
Er is niks beters dan honing.
Kom binnen.
Hé, jongens. Ranger, het is je opa.
Bedankt, Mrs Fuller.
-Hallo? -Dag, kerel. Hoe gaat het?
Goed.
Sorry dat ik je moet bellen als je bij je vrienden kampeert,
maar je moet naar de bakkerij komen en je mama en papa helpen.
Ik dacht dat jij daar vandaag werkte.
Dat is het probleem, kerel.
Ik heb gisteren een grote, domme fout gemaakt
en die heeft ons misschien klanten gekost.
Dus dacht ik dat ik maar even niet meer
naar de bakkerij moest gaan,
want ik richt meer schade aan dan dat ik help.
Oké.
Sorry dat je bij je vrienden weg moet gaan.
Oké, dag.
-Is alles goed? -Ja.
Ik moet nu naar de bakkerij.
Hij brengt die ontbijtgranen toch wel terug?
Ik weet het niet, mama.
De vliegen zijn weg.
Interessant.
Dat is vreemd.
De bakkerij is de andere kant op.
Hij zei wel steeds dat hij in een vlieg veranderde.
Dat is niet mogelijk.
-Gelukkig. -Wacht, misschien wel.
Er is wel bewijs dat zorgwekkend is.
Ten eerste bleven zijn handen plakkerig nadat hij ze had gewassen.
Ten tweede wordt hij gevolgd door een zwerm vliegen.
Ten derde werd hij wakker met grotere ogen.
Ten vierde wil hij steeds honingontbijtgranen eten.
Ten vijfde zei hij dat hij een vlieg werd.
Dat vertrouw ik nog het minste.
Zullen we hem volgen?
Absoluut.
Voor de zekerheid nemen we insectenspray mee.
Mensen begrijpen het gewoon niet.
Als vliegen kunnen we eten wat we willen,
doen wat we willen en niemand maakt het wat uit.
Weet je waar ze ook geobsedeerd mee zijn?
Verantwoordelijkheid.
Grappig, hè?
Ik denk dat er iets anders aan de hand is.
Steeds als we Ranger vragen of hij iets achterhoudt,
-begint hij zich te gedragen... -Als een insect.
Wacht.
Kijk.
Honey Crunch.
-Hij heeft een spoor achtergelaten. -Denk je dat
Ranger een soort metamorfose ondergaat?
Als dat zo is, zou dit moeten helpen.
Hij heeft wel veel ontbijtgranen gemorst.
Ranger.
Gisteravond kon ik niet slapen.
Ik was zo bezorgd.
Maar vandaag is het een hele nieuwe wereld.
Moet ik zeggen, bijenwereld?
Snap je, bijenwereld?
O, man.
Ranger, wij zijn het.
Hé.
-We willen praten. -Ik heb het druk.
-We komen naar boven. -Dat zou ik niet doen.
-Wat doe je dan? -Dan...
Ik weet het niet. Ik wil alleen zijn met mijn nieuwe vrienden.
Wie? De vliegen?
Dat moet je niet zo zeggen.
Wat is er aan de hand?
Je doet heel raar.
Misschien zijn de mensen raar, heb je dat weleens gedacht?
Misschien zijn het de vliegen, zoals ik en mijn vrienden,
die niet raar zijn.
Dit gaat te ver.
Kom met ons mee naar beneden.
Ik ga nergens heen. Snappen jullie het niet?
Ik zei het toch, ik ben nu een vlieg.
Waarom? Omdat je per ongeluk een vlieg hebt ingeslikt?
Toen ik laatst kip at, werd ik de volgende dag geen kip.
Mijn echte vrienden begrijpen het.
Wij zijn je echte vrienden.
-Geloof wat je wilt geloven. -Oké, je vroeg erom.
Spuit maar.
Stop. Wat doe je?
Oké.
Nu zijn wij het alleen.
Vertel alsjeblieft wat er aan de hand is.
Sinds we je gisteren zagen,
doe en zeg je allemaal rare dingen.
Ik weet het niet. Misschien.
En toen je ogen zo groot waren vanochtend,
was je helemaal niet jezelf.
En nu,
nu praat je met vliegen en zeg je dat je een vlieg bent,
dus je snapt wel waarom we bezorgd zijn.
Is er gisteren iets gebeurd?
Nee.
Toen ik...
Toen ik vroeg hoe het met opa en de singulariteitstaart ging,
zei je: 'Wat heb je gehoord?'
Wat bedoelde je?
Zeg het maar. Zo erg kan het niet zijn.
Misschien wel.
Doe je zonnebril af.
Nou...
Zeg het maar.
Toen opa gisteren de chocoladesingulariteitstaart had gebakken
en weg was gegaan,
heb ik een stukje opgegeten.
Dat is niet alles.
Nadat ik een stukje had gehad,
heb ik per ongeluk de taart vernield.
Ja, dat... Dat is...
Dat is erg, echt erg, maar niet... Niet vreselijk.
Ik snap niet waarom je zo raar deed.
Dat is het juist. Opa kreeg de schuld, maar het was mijn schuld.
Nu kan opa niet meer in de bakkerij werken.
Opa is altijd heel aardig voor me geweest, snap je?
Hij is geweldig.
Toen ik zag dat hij in de problemen zat
en ik niet,
was ik...
Opgelucht.
Ranger, het is al goed.
Je raakte in paniek.
Je bent maar een mens.
Ja.
Geen vlieg.
Wat was dat eigenlijk?
Het schuldgevoel maakte me vliegachtig.
Ik ben bang voor wat ze van me vinden als ik het vertel.
Ze zullen boos zijn, en dat is terecht,
maar ze zullen van je blijven houden.
Als je iets verkeerd doet,
echt verkeerd,
voel je je schuldig.
Als je daarvoor wegloopt, vreet het schuldgevoel je op.
Het kan je zelfs veranderen.
Ranger, waar was je? We hadden zoveel te doen.
Schat, wat is er?
Kunnen we een gezinsbespreking houden?
Ranger vond het moeilijk om te bekennen wat hij had gedaan
aan de mensen die het meest van hem hielden.
Maar het was niet zo erg als hij had verwacht.
We maken allemaal fouten
en Ranger is geen uitzondering.
Hij is maar een mens
en daarom houden we van hem. g.