Bütün hayatımı Normal Sokak'ta geçirdim.
Bir yanında göl var, diğer yandaysa gölgelik ağaçlardan oluşan bir orman.
Ancak arasında olanlara, normalden başka her şey denir.
Gortimer Gibbon ve Normal Sokak Maceralar
Spot ışığının altında olmak eğlenceli bir şey.
Karanlıktayken kendini rahat hissedecekmişsin gibi gelir
ama o ışığın altında durduğunda saklanacak bir yer olmadığını anlarsın.
GORTIMER VE SÜRPRİZ İMZA
Soyadımı da yazmamı ister misin?
-Tanıdığım tek Stanley sensin. -Gerçekten mi?
Ben üç tane daha Gortimer tanıyorum.
Daha çok dışarı çıkmalısın.
Alçı en iyisidir. Neredeyse hiç yenilmezsin.
Yapamayacağın hiçbir şey yok.
Duş almak dışında.
Ya da yüzmek, şınav çekmek, tenis oynamak.
Ya da sihirbazlık numarası.
Yetenek gösterisi. Affedersiniz.
-Numaraları bu elimle yapıyordum. -Büyük büyük amcam Houdini'yi tanıyormuş.
Gortimer olmazsa gösteri de olmaz. Tek yaptığımız ona malzeme vermekti.
-Bende bir Houdini kelepçesi var. -Şimdi ne yapmamız gerek?
Dünyada iki tip insan vardır.
Sahnedekiler ve seyirciler.
Sihirbazlık yapmayı biliyorum.
-Kendimize özgü bir şey yapabiliriz. -Bu sadece sihir.
Ne kadar zor olabilir ki?
-Gerçekten çok zor. -İyi yapabiliyorsan değil.
Açlıktan öleceğim.
Bunu bir de dört yaşında bir çocuğu tutarken yapmayı dene.
Sağ ol.
Merak etme, doktor
doğum gününe kadar çıkacağını söyledi.
-Babam da gelecek mi? -Evet.
Onu göreceğin için heyecanlı mısın?
Evet. Pek çok eğlenceli şey planladım.
Ama harika annemle yaptıklarım kadar eğlenceli şeyler değil.
Sen bir azizesin, bunu herkes biliyor.
Sen çok akıllı bir çocuksun.
-Ayrıca da popülerim. -Sınıfın tümü imzalamış gibi görünüyor.
Abigail mı?
-Öyle birini tanımıyorum. -Belki yeni gelmiştir.
Yeni gelen kimse olmadı.
Abigail, Abigail...
Abigail.
FOTOĞRAFI YOK ABIGAIL ARROYO
"Abigail Arroyo."
YETENEK YARIŞMASINA ADINI YAZDIRMAYI UNUTMA
Sen de mi onu hiç duymadın? Bizimle aynı yaşta olmalı.
-Taşınmadığına emin misin? -Taşınmadı, sadece burada değil.
Dün alçımı imzalamış.
-Dün neden konuşmadın onunla? -Çünkü imzaladığını görmedim.
Bu alçıdan bahsediyoruz, değil mi?
-Kolundaki alçıdan. -Gizem burada.
Üzgünüm, keşke yardımcı olabilseydim. Bol şans.
Catherine, ben, Stanley, Ranger,
Sineal, Mel, Justin, Cody,
Erik F., Eric S., Eric "C" ile olan...
Ve başka kimse yok.
Ya da...
Abigail.
Hiç birimizde el çabukluğu yok, o yüzden
Gortimer'ın numaralarını yapamayacağımız kesin.
Evet, bunların bir faydası yok.
Sihir yapamazsak nasıl gösteri yapacağız?
Tek ihtiyacımız seyircide merak uyandıran muhteşem bir numara.
Gizemli Maya Kutusu.
Ama sahneye çıkıp öylece kutunun içine giremeyiz.
Tek bir numara yapacaksak inandırıcı olması gerek.
Dinliyorum.
Bir sihirbazlık gösterisinin yüzde onu sihirdir, gerisi şovdur.
Harika bir gösteri nasıl olur?
-Eğitimli hamsterlar. -Kostümler.
Ve kostümler.
Şunu hayal et.
Perde açılıyor, Gizemli Kutu sahnenin ortasında.
Haşmetli Mel ve sevimli asistanı Ranger sahnede.
Ben niye sevimli asistan oluyorum?
Çünkü benden sevimli asistan olmaz.
-Benden olur mu? -Çocuklar. Size bir şey sormam...
-O üstünüzdekiler de ne öyle? -Sihir kostümlerimiz.
Smokinlerimizi alana kadar bunlar şimdilik yedek.
-Kuyruklu olanlardan mı? -Tabii ki. Biz profesyoneliz.
Sizinle Abigail hakkında konuşmak istedim.
Sana bildiğim her şeyi anlattım ki bu hiçbir şey.
Herkes çıktıktan sonra her yere baktım ve sıranın üzerinde bir çizim buldum.
O, onlar sırayı vermeden önce de vardı.
Ben asla öyle bir şey çizmem.
Seninkinde değil, onun sırasında.
Bence onun sırası. Aynı yeşil kalemle çizilmiş.
Herkese sordum ama kimse onu görmemiş.
Belki de bir hipnozcudur.
Psikolojiyi kullanarak gözünün önündeki şeyleri yok ediyorlar.
Hipnozcu mu? O kesinlikle bir ninja.
Şu anda bu odada kaç ninja var biliyor musun?
-Hiç yok. -Sıfır.
Ya da bir düzine, asla bilemezsin. Neden biliyor musun?
Çünkü onlar ninja.
Alçını imzalamış. Şu ana kadar en büyük ipucun bu.
Bir uzmana danışmalıyım.
İşte burada. Tüm koleksiyon.
Vay canına Stanley, kırmadığın bir şey var mı?
Kötü şansla bir beş yıl geçirmeyi denesene.
Birkaç hastaneyi ziyaret etmek zorunda kalacaksın.
Bunlar yadigârlarım.
Bakalım neyimiz var.
-İşte burada. -Bu ne zamandı?
Sağ bacak.
Evcil hayvan çiftliği. İki yıl önce.
Ördekler dostun değildir.
-İki yıldır buradaymış. -Dört yıldır, baksana.
Koltuk kazası. Çok berbattı.
Dört yıldır burada ve kimse onu hatırlamıyor.
-Onu nasıl bulacağım? -Tuzak kuralım.
Alçıları imzaladığını biliyoruz, diğer kolunu da kıralım.
Böylece o bize gelsin.
Sanırım aramaya devam edeceğim. Yine de sağ ol.
Sen kaybedersin.
Selam.
Merhaba. Kimse var mı?
Pekâlâ sanatçı Abigail,
başka ne yarattın bakalım?
-Selam Abigail. -Selam.
Buraya ne zaman girdin?
-Hep buradaydım. -Ama seni görmedim.
Sen bir hayalet misin?
Hayır, ben bir kızım. Ancak o kadar korkunç olabilirim.
-Alçımı imzalamışsın. -Onu herkes imzaladı.
Ama seni imzalarken görmedim.
Herkese sordum
ama bizim sınıftan kimse seni hatırlamıyor.
Hatırlamadıkları beni görmedikleri anlamına gelmez.
Tarih dersine Bay Henwick geliyor, değil mi?
Bugün ne renk pantolon giymiş?
Emin değilim.
Ama pantolon giyiyordu, değil mi?
Umarım.
Bunlara bakmışsın ama görmemişsin.
Dikkat etmemişsin.
Şimdi seni görebiliyorum.
Şimdi dikkat ediyorsun.
Sınıfın arkasında saklanıyor muydun?
Ya ödevlerin, kitap raporların? Ya da bilim fuarında ne yaptın?
Tozlaşma üzerine olanı ben yapmıştım.
Şu devasa arı.
B artı aldım aslında.
Beni buldun, peki ne istiyorsun?
O kadarını düşünmemiştim.
Harika.
Bu harika bir karşılaşma oldu. Ben gidiyorum.
Dur!
Çizimlerini sevdim.
Devam et.
Bu numaraya, "Hızlı-Yavaş" diyorum.
O hareketleri kutunun içinde yapmak için saklasan nasıl olur?
Kutuya ben değil, sen gireceksin.
Ranger, kutuda olmayı sen istiyorsun. İşin sihri burada.
Dışarıda kalan sadece işaret edecek. Pekâlâ, unut gitsin. Kutuya ben girerim.
-Sen dışarıda kal ve işaret et. -Hayır.
Kutuya girmemi söyledin, girdim.
İkimizin de kabul edeceği bir şey üzerinde devam edelim. Müzik.
Onu ben hallettim.
Orada öylece oturup beni mi izleyeceksin?
Affedersin. Öyle yeteneklisin ki.
Gördüğümü çiziyorum.
Bir kâğıt al ve sen de dene.
O kadar iyi olduğumu sanmıyorum.
Bu sanat, iyi olup olmaman önemli değil.
Gerçekten mi?
Hayır önemli. Kesinlikle önemli.
Kötü sanat dünyanın en son ihtiyacı olan şey.
Gortimer, şaka yapıyorum. Anlarsın ya, mizah.
-Seni çok kafa karıştırıcı buluyorum. -"Gizemli"yi tercih ederim.
Hadi, bir şey çiz, kendini ifade et.
Robot çizmekte çok iyiyim.
Harika. Öldürücü ışınları olduğu sürece bu harika olur.
Öldürücü ışını olmayan bir robot, şeysiz bir uzay askerine...
-Graviton botsuz! -Çok ineksin.
-Bunu sen söyledin. -Konuyu değiştirme.
Gortimer!
Gortimer, papyon getirmelisin. Bu çok önemli.
Sakin ol. Her şey sırayla. Önce tanışmanızı...
-Kimle tanışacağız? -Buluşmanızı...
-Yarın benimle buluşmanızı istiyorum. -Yetenek gösterisi yarın.
Baksana, hangisi daha iyi?
Şöyle harika bir gitar solosu mu?
Yoksa böyle gürültülü bir giriş müziği mi?
-İkisini de yapın. -Yapma.
Hiç yardımcı olmuyorsun.
Rasathaneye ilk giden seçsin.
Bak, orada bir dinozor var.
Haksızlık bu!
-Hep böyleler mi? -Ne oldu? Nereye gittin?
Kalabalıktan pek hoşlanmıyorum.
Ben onlara kalabalık demezdim.
Bu yüzden çizim yapmayı seviyorum.
Resim kendi adına konuşur ve sesini duyurmak için bağırması gerekmez.
Bence Mel ve Ranger hakkında yanlış izlenime kapılıyorsun.
Onları tanısan seveceğinden eminim.
Gitsem iyi olacak.
Yarın görüşürüz.
Evet, görüşürüz.
Çubuk mu, cetvel mi?
-Çubuk harika olur. -Al bakalım.
-Çok iyi geldi. -Böyle de çok kötü.
Şu Abigail denen kızı buldun mu?
-Evet. -Öyle mi?
-Nasıl biri? -Çekingen.
Gerçekten çekingen. Hiçbir şey söylemediğinden,
kimse onun çekingenliğini bile anlamıyor.
Hiç böyle birini tanımış mıydın?
Bu çok sıra dışı bir örnek ama öyle bir kız hatırlıyorum.
O da çok çekingendi.
Kendini çok küçük, dünyanın geri kalanını ise çok büyük görüyordu.
Sadece yalnızken gerçekten mutluydu
çünkü dans ederken her şeyi ve herkesi unutuyordu.
Ama sonra harika bir şey oldu.
Nihayet insanlar onu fark etti.
İlk başta utandı ama sonra
o kadar da küçük olmadığını fark etti.
O zamandan sonra her şey daha da iyi oldu.
O kıza ne oldu?
Gizemli Maya Kutusu mu? Bol şans.
Büyük gösteriye hazır mısınız millet?
Onları uçuracağız.
Üstelik uçak olmadan. Nasıl biliyor musun?
-Sihir sayesinde. -Sabırsızlanıyorum.
Gizli mandala dikkat et. Takılıyor.
Bana güven, biliyoruz.
Tamam.
-Gizli mandal mı? -Hiçbir fikrim yok.
Geldin.
Seni gösteriye çıkaracaklarını söyleme sakın.
Kâğıt numarası yapmayı bırak gömleğimin düğmesini bile ilikleyemiyorum.
Başka bir planım var. Bana güven. Buna bayılacaksın.
Tahmin edeyim. Gayda hokkabazlığı mı?
-Zıplama sırığı üzerinde. -Yanan bir sırık mı?
O yüzden yangın söndürücünün başında durmalısın.
Hayatını bana teslim ettiğin için şeref duydum.
Stanley!
Stanley "Bum Bum" Zielinsky'yi alkışlayalım.
Bana bunu o söyletti.
Erik K.'ye ve harika kedisi Buckles'a geçmeden önce,
son dakikada listeye eklenen biri var.
Gortimer Gibbon ve sürprizli sunumu.
Gortimer.
Merhaba.
Bu gece burada pek çok yetenekli insan gördük
ama dışarıda bir yerde
en az o kadar yetenekli olup fark edilmeyenler var çünkü...
Onları kimse görmüyor.
Önceki gün böyle biriyle tanıştım.
"Tanıştım" demek yanlış olur.
Sanırım onu ilk kez fark ettim.
O bir ressam ve muhtemelen onun eserlerini tanıyorsunuz
ama kendisini hiç görmediniz.
Bugün bu durum değişecek.
Bu Abigail Arroyo.
Şu anda kuliste
ama sanırım biraz yardımla onu sahneye alabiliriz.
Ne dersin Abigail?
Abigail?
Abigail, dur.
Ve sırada Erik K.
Abigail!
-Abigail, yardım etmeye çalışıyordum. -Bunu istediğimi sana ne düşündürdü?
-Seni göremiyorum. -Beni gerçekten gördüğünden emin değilim.
İnsanların seni tanıması daha iyi olur diye düşündüm.
Neden daha iyi?
Ben senin gibi değilim. İlgi odağı olmayı sevmiyorum.
Ama eserlerini görmelerini istemez misin?
Onu görüyorlar. Saklamıyorum ki.
Resimlerimi her yere koyuyorum.
Ama kim olduğum ve ne yaptığım arasında fark var.
Anlıyorum. Sen çekingensin.
Hayır, çekingen değilim.
Evet, sınıfın arkasında oturuyorum. Evet, sessizim.
Pek çok kişi orada olduğumu bilmiyor bile çünkü ben böyle rahat hissediyorum.
Bu, benim buna kırıldığım anlamına gelmez. Ben böyleyim.
-Bu neden seni rahatsız ediyor? -Etmiyor.
Sadece böyle birini önceden tanımamıştım.
Senin gibi.
Özür dilerim.
İyi misin?
O benim beşinci favori fotoğrafım,
daha iyisini büyütemez miydin?
Biraz acelem vardı.
Belki gelecek sefer için farklı bir tane seçmeme yardım edebilirsin.
Şaka yapıyorum. Anlarsın ya, mizah.
Gelip şovun geri kalanını izlemek ister misin?
-Bilmiyorum, utandırılacak mıyım? -Kesinlikle hayır.
Ama aynı şeyi Mel ve Ranger için söyleyemem.
Bayanlar baylar,
Normal Sokak tarihindeki en muhteşem sihri sunuyoruz.
Muhteşem Mel-Anger.
Olamaz.
Bakamıyorum.
Çok kötü.
-Gortimer, orada mısın? -Bu sihir henüz olmuyor.
Bir şeyler yapmam gerek.
Merhaba, ben yardımcılarıyım.
Sanırım bu biraz...
Stanley!
Sihirden anladığımı söylemiştim.
Tekrar çıkamamanız çok kötü oldu.
Bir tane numara bilince olmadı tabii.
Hâlâ kimsenin görmediği bir numara yapmalıydık diyorum.
-Tavşandan şapka çıkarmak gibi. -Tavşanın var mı?
Teknik olarak hayır.
-Selam, sen Abigail olmalısın. -Gortimer hep senden bahsediyor.
Gösterinizi sevdim.
O zaman gelecek yıla kadar bekle. Efsane olacak bir şey planladık.
Sahne ışığı bazı insanları çekerken,
bazıları da bundan kaçar.
Sanırım işin sırrı mutlu olmak için ne kadar ışığa