Bütün hayatımı Normal Sokak'ta geçirdim.
Bir yanında göl var, diğer yanındaysa gölgelik ağaçlardan oluşan bir orman.
Ancak arasında olup bitenlere, normalden başka her şey denir.
Gortimer Gibbon ve Normal Sokak Maceralar
GORTIMER VE ACIMASIZ KEYİF GÖKKUŞAĞI
Egg, malzeme temini konusunda çok yardımcı oldu.
Hepimize uygun can yeleği var. Gardner için de var.
Babam kanoda asla tam can güvenliği olmadığını söylüyor.
Haklı.
Ranger'ın pastanesinden birkaç çörek almıştım.
Yaban mersini. Ne düşüncelisin.
Babamın seninle kalmasına izin verdiğin için teşekkür etmek istedim.
Baban çok akıllı bir arkadaş.
Gittiğinde onu çok özleyeceğim.
Senin de özleyeceğinden eminim Gortimer.
Evet, bugün son günümüz.
Bugünü çok iyi değerlendireceğim.
Hayır, bu Moğolistan'da gördüğüm 0157:H7 vakalarıyla aynı.
Evet. Sığırlar fabrikadan gelen nehirden su içmişler
ve durum hızla kötüleşmiş. Bunun bir daha olmasına izin veremeyiz.
Laboratuvar raporlarının bir kopyasını bana ve Javier'e de yollayın.
Ne?
Sadece bu sabah mı yapabilirler?
Hayır, sorun yok, tamam. Ben yapabilirim.
Tamam. Sağ ol Carol.
Harika iş çıkardın. Hoşça kal.
Sorun değil.
İzninizle.
-Yardımcı olmamı ister misiniz? -İzci gibi davranmayı bırak.
Kendi evimde yolumu bulabilirim.
Vay canına, neden izcilere bu kadar karşı?
Gortimer, bak,
çok önemli olmasa bunu yapmayacağımı biliyorsun, tamam mı?
Tatildesin. Başkası yapamaz mı?
Üzgünüm.
Ama göle en son gittiğimizde çok eğlenmiştik.
Aslında o gün hayatımın en güzel günlerinden biriydi.
Hatta gökkuşağı bile çıkmıştı. Hatırlıyor musun?
Evet, sanırım ilk kez gökkuşağı görmüştüm.
Ona bakıp gülümseyişini hiç unutmayacağım.
Bir gökkuşağının, sadece bir ışık oyununun
böyle bir fark yaratabilmesi çok hoş.
Harikaydı.
Gerçekten daha sakin zamanlardı, değil mi Gortimer?
Boşanmadan ve işim bu kadar yoğunlaşmadan önceydi.
Olamaz.
Üzgünüm. Bu kötü bir haber.
İstifa etmeyi hiç düşündün mü?
Dinle oğlum.
Sen ve benim gibi adamlar yardıma ihtiyacı olanlara yardım eder.
Biz böyleyiz.
Selam Claire, benim.
Dinle, bugünkü göle gitme planını iptal etmem gerek
ama çalışırken Gardner benle kalabilir.
Benim de hoşuma gitmiyor ama yapabileceğim bir şey yok.
Ve kişisel düşüncemi söyleyecek olursam
burada, başkentte tespitlerimi sizinle paylaşmaktan şeref duydum.
Birleşmiş Milletlerden gelen tüm ziyaretçilerimize teşekkür ediyorum.
Hayatım boyunca yaptığınız işi takdir ettim.
Özellikle de iklim araştırmasının geliştirilmesine bağlı kalmanızı.
Burada olmaktan onur duyuyorum.
Hepinize içten teşekkürlerimle.
-Catherine, bu harikaydı. -Öyle mi? Çok heyecanlıydım.
Bu geceyi düşünmek bile başımı döndürüyor.
Heyecanlı Catherine ile heyecansız Catherine tamamen aynı.
İnanılmaz olacaksın.
Araştırman zaten kendini gösteriyor.
Bu, hayatının fırsatı.
Haklısın. Sağ ol Mel.
-Bol şans. -Teşekkürler.
Görüşürüz çocuklar.
Göle gideceğini sanıyordum.
Babam iptal etmek zorunda kaldı.
-Bisiklete binmek ister misin? -Ya da çizgi roman dükkanına gitmek?
-Ya da kertenkele yarışı. -Ona yarışmak değil kaçışmak denir.
O zaman yılanlar? Ya da kayalara ne dersin?
O yansıma nasıl oluyor?
Kristal sayesinde. Işığı kırıyor.
Bu mükemmel. İşe yarayabilir.
Ne?
Mel, bunu gerçek gökkuşağı büyüklüğünde yapabilir miyiz?
Gökkuşağı Makinesi
Bilim zamanı beyler.
Ranger, sen pilleri getir. Büyük-küçük fark etmez, sayıca çok olsun yeter.
Ben merceklerle ilgileneceğim tabii ki.
Ve Gortimer, sen aletleri toplayacaksın. Sen kullanalım diyorsan, kullanırız.
Işığı Normal Gölü'nden yansıtmak için doğru yöndeyiz.
Pekâlâ. Başlıyoruz.
Gökkuşağı için üç,
iki, bir.
-Ne oldu? -Fazla fotonlardan kaynaklı ışık sızması.
Durun. Sanırım röntgen görüşüne sahibim.
Olmadı.
İşte orada.
Şuna bak.
-İnanabiliyor musun? Biz... -Evet. Harika.
-Hoşuna gitti mi? -Hoşuma gitti mi?
Bu bir gökkuşağı. Hiç gökkuşağı gördün mü?
-Hayır. -Hayır mı?
O zaman bu çok özel bir gün.
Arayan Carol olmalı.
Selam Carol.
Evet, dinle, şu konferans görüşmesi, onu ertelemek istiyorum.
Benim saatimle 11:30 diyelim.
Evet, sadece...
Beklenmedik bir durum oluştu.
Tamam, harika. Sağ ol. Hoşça kal.
-Emin misin? -Emin miyim?
Evet, parka gidiyoruz. Bunu kaçıramayız.
-İkide iki. -Evet.
-İyi atış. -İyiydi.
Gel, elimi tut.
Bu tarafa gel.
Tamam, tekrar geldim.
Çok mutlu görünüyorsun.
Şu an şikâyet edecek hiçbir şeyim yok.
Normal Sokak'a, dünyadaki en sevdiğim yere geri döndüm.
Ayrıca sizinle, en sevdiğim kişilerleyim.
Gerçek bir gökkuşağının altında duruyoruz.
-Çok güzel. -Evet.
Keşke hep böyle olsa.
Bence de.
Belki de olur.
Gerçekten mi?
Bu çok kötü.
Konferans görüşmesi.
Olamaz, bu hiç iyi değil.
O toksikologlarla konuşmazsam... Hayır, bu işe yaramayacak.
Gortimer, kardeşini hemen annene götürmen gerek.
Hadi gidelim.
Çok tuhaftı. Bir an için çok mutlu ve sakindi.
Sonra gökkuşağı kaybolmaya başlayınca tekrar işe döndü.
Üzgünüm Gortimer.
Gökkuşağının tekrar görünmesini sağlayamaz mıyız?
Birazcık daha. Onun bu yönünü çok az görüyorum.
Yani gökkuşağının onda yapay bir mutluluk yarattığını mı söylüyorsun?
-Öyle görünüyor ki... -Yanlış mı?
Hayır, öyle düşünmeyin. Şöyle düşünün...
Daha çok...
Onun tatil yapmasını sağlıyormuşuz gibi.
İşi çıkmasaydı o da öyle yapmaya çalışıyordu zaten.
-Çekincelerim var. -Senin hep çekincelerin olur zaten.
-Ranger, ne dersin? -Çekincelerim var.
-Hadi ama. -Ya yan etkisi varsa?
Bu sadece güzel bir jest olacaktı.
Bu, babamı çok mutlu etti.
Herkes bunu istemez mi?
Lütfen Mel, bugün babamın buradaki son günü.
Bak ne diyeceğim, bugün çalışmayacağım.
Tanrı aşkına, tatildeyim.
-Tatil benim için de iyi olurdu. -Sen de yapmalısın Claire.
Evde çok yoruluyorsun, tatili hak ediyorsun.
Gortimer, doğru mu yanlış mı? Annen tatil yapmalı.
-Doğru. -Evet.
Peki o zaman. Tatil yapacağım.
Harika.
Gökkuşağını gördün mü? Hâlâ devam ediyor.
Evet, gerçekten inanılmaz.
Konferans görüşmen bitti mi?
Evet. Biliyor musun Gortimer?
Sanırım o laboratuvar raporuna çok tepki gösterdim.
Aslında o kadar da önemli değil.
Sohbet kısa ve tatlıydı.
Tatlı demişken, biraz dondurma ister misin?
Evet.
Herkes mutlu görünüyor.
Hâlâ çekincelerim var.
-Selam çocuklar. -Nereye gidiyorsun?
-Parka. -Ama ya konuşman?
Beni dinlemeye ihtiyaçlarının olmadığını fark ettim.
Senin de dediğin gibi, araştırmam her şeyi anlatıyor.
Gökkuşağının altında Dostoyevski okuyarak rahatlayacağım.
Ama Birleşmiş Milletler söz konusu.
Dur biraz, annemin arabası neden Gortimer'ın evinin önünde?
Benim anneminki de.
Tüm kutuyu bitirinceye kadar yemen gerekmiyordu.
Annem genelde beni durdurur. Ne kadar yiyebileceğimi görmek istedim.
Seni ne mutlu ediyorsa onu yap.
Sıradaki ilhamım için hazır mısınız?
-Yiyecekle ilgili olmasın. -Hayır.
Bir Normal Sokak açık hava partisi.
Bir daha ne zaman böyle bir gökkuşağı görebileceğiz ki?
Bunu beraber kutlamamız gerek.
Şunu al.
Tanıdığın herkesi aramaya başla.
Hadi başla! Onlara parti verdiğimizi söyle.
Selam çocuklar. Anneleriniz burada.
-Al bakalım. -Çok sağ olun. Pişman olmayacaksınız.
Selam amigolar. Yeni girişimimiz için para topluyorduk.
Anahtarınızı kaybettiğinizde yerini bulmaya yardım eden yeni bir uygulama.
-Adı da... -Anahtarımı-nerede-unuttum uygulaması.
Mel. İş başvurusu için bizi aramalısın
çünkü uygulama yapmak konusunda pek fikrimiz yok.
Görüşürüz.
Ana parkın yakınındaki motelde kalacağız
ve sonra katırlarla kanyona gideceğiz.
Tamam, Gardner bir katırın üzerinde ne kadar tatlı olur. Değil mi?
-Anne. -Evet. Çok heyecanlıyım.
-Büyük Kanyon çok klasik. -Evet.
Selam çocuklar.
-Anne, pastaneye gitmedin mi? -Bugün kapatmak zorunda kaldım.
Ama pastane bugüne kadar bir gün bile kapanmadı.
Menüyü tekrar düşünmek için zamana ihtiyacım vardı. Bak, bir fikrim var.
NORMAL SOKAĞI SUŞİ
-Ne dersin? -Vicky, bu dâhice.
Normal Sokak'ta iyi bir suşi lokantası yok.
-Öyle değil mi? -Ama biz pastacıyız.
Hayır, ben bir pastane işletiyorum. Bu, iyi suşi yapamayacağım anlamına gelmez.
Yine de iyi bir noktaya değindin.
Biraz doğrama pratiği yapsam fena olmaz.
-İşte bu. Yapacağız. -Neyi yapacağız?
Araştırma yapmak için Tokyo'ya gidiyoruz.
Claire'in seyahat konuşması bulaşıcı.
Pekâlâ, dur biraz. Fuji Dağı'na hiç tırmanmadım ben.
-Biz de gidiyoruz. -Anne.
-Sana uyarsa tabii. -Evet. Ne kadar kalabalık, o kadar iyi.
-Mel, buna bayılacaksın. -Ama işin ne olacak?
Tatlım, ücretli izin almayı çok uzun zamandır bekliyordum.
Söylesem inanmazsın.
Mükemmel. Gidip şirketi arayacağım.
Bravo Lora. Evet.
Evet. Öyle. Doğru.
-Arkadaki Normal Sokak Parkında. -Annen burada.
-Seni mutlu eden şeyleri de getir. -Selam bebeğim.
Tatlım, harika haberlerim var.
Önümüzdeki ay ben, sen ve Gardner...
Davullar lütfen.
Büyük Kanyon'a gidiyoruz.
-Olamaz. -Evet!
Anne, bu inanılmaz.
Ne harika bir fikir. Ne...
Tüm ayrıntıları duymak istiyorum, hemen dönerim.
-Nasıl oldu bu? Çok iyi. -Aman Tanrım. Çok heyecanlıyım.
-Olmalısın. -Evet. Hepimiz bunu yapacağız.
Hepimiz aynı fikirdeyiz ve gideceğiz, değil mi?
Büyük Kanyon. İnanabiliyor musunuz?
-Hayır. -Onun neyi var?
Japonya'ya gidiyor. Görünüşe göre ben de gidiyorum.
Ve heyecanlı değil misin?
Ranger, nihayet ninjaların ülkesine gideceksin.
Büyü artık Gortimer.
Size ne oldu böyle?
Gortimer, tüm bunlar sana biraz hızlı gelmiyor mu?
Annen hiç Büyük Kanyon'a gitmek istemiş miydi?
Bundan bahsetmişti.
Tüm gün ne yaptın bilmiyorum
ama hiçbir şeyin normal olmadığı aşikâr.
Bu arada annen, Egg ve Fred'in mobil uygulaması girişimine para yatırdı.
-Ne yaptı? -Evet. Ona okkalı bir çek yazdı.
Belki.
Belki de fazla tepki gösteriyorsunuz.
-Ne? -Hadi, iyi olacak. Bana güvenin yeter.
Affedersiniz. Birkaç arama daha yapmalıyım.
Bir açık hava partisi veriyoruz ve siz de davetlisiniz.
Birinin gerçeklik kontrolüne ihtiyacı var.
Herkesin buna ihtiyacı var.
Ama sen ve ben hariç. Nasıl oluyor bu?
Parlamayla ilgili olmalı.
Gözlerimiz aşırı uyarılmıştı
ve buna ışık hassasiyetlerini azaltarak karşılık verdiler.
Doğru, gözlerimde hâlâ noktalar uçuşuyor ama Gortimer neden tuhaf davranıyor?
Sadece kabul etmiyor.
Yani Normal Sokak'ta,
sen ve ben hariç mantıklı düşünen kimse kalmadı.
Biz gökkuşağını diğerlerinden farklı görüyoruz,
o yüzden sadece biz etkilenmedik.
Yalnız değiliz.
-Normal Sokak'ta bir şeyler dönüyor. -Bir şeyler mi dönüyor?
Bu eski bir tabirdir. Bağlantı kuracağınızı düşündüm.
Sanırım Normal Sokak'ta
herkesin çıldırdığı gerçeğini kastediyorsunuz.
-Bunun gerçek sebebi ne? -Şey...
Herkesi mutlu eden bir gökkuşağı makinesi yaptık.
Ve şimdi de herkes yapması gereken
şeyi yapmak yerine kafasına eseni yapıyor.
Pastaneye gitmemek ya da Dostoyevski okumak gibi.
Bunu amaçlamamıştık.
Demek bu yüzden bugün posta almadım.
Ve Mini Markette kimse yoktu.
Otobüs de çalışmıyordu.
Gortimer'ın babasının boş vaktinden keyif almasını istemiştik.
Mutluluk, kapatıp açabileceğin elektrik düğmesi değildir.
Ama bu Gortimer için önemliydi.
Hiç kimse her zaman mutlu değildir.
O makineyi hemen kapatın.
Yağmur yağmadan gökkuşağı olmaz.
Pekâlâ, orada görüşürüz.
Kulaktan kulağa yayılıyor.
Hayır, sende kalsın.
Senin için tutmamı ister misin?
Evet, sende kalsın. Ben...
Artık ona ihtiyacım yok.
Ya işin ne olacak?
Laboratuvar raporlarını nasıl alacaksın ve toksikologlarla nasıl konuşacaksın?
Bu telefon... Senin hayatın gibi.
YENİ FİYAT NORMAL SOKAK EMLAK'TAN SATILIK
Burada olmayı çok özlemiştim.
Ve hepsi göz açıp kapayıncaya kadar geçti.
Her gelişimde kardeşini daha farklı görüyorum ve sen de, sen...
Yani, sen bir ergensin.
Ben de bir ergen babasıyım.
Ama bugün...
Bilmiyorum, bugün
her şey netleşmiş gibi,
daha fazla özlemek istemiyorum.
Babam geri dönüyor! Ev alıyor!
-Ya işi ne olacak? -O çok akıllı biri, bir yolunu bulur.
Gortimer, sana bir şey söylemeliyiz ve bu pek hoşuna gitmeyecek.
Lütfen anlamaya çalış.
Bu gökkuşağı yüzünden.
Babanın kendi kararı değil. Gökkuşağı herkesi etkiliyor.
Bunun nesi kötü?
Sen de aslında nesinin kötü olduğunu biliyorsun
ama mantıklı düşünemiyorsun.
Bu anlamsız. Kapat şunu.
Ama kapatırsanız babam ev hakkındaki fikrini değiştirecek.
İşte bu. Bu onun asla yapmayacağı bir şey.
Onu buraya dönmesi için kandıramazsın.
O mutlu!
Tek yaptığım diğer insanlara yardım etmeye çabalamak.
Bundan başka bir şey yapmayı hiç istemedim.
Sadece... Sizin gibi babamın burada olmasını istemek dışında.
Bunu anlamıyorsunuz! Buna siz karar veremezsiniz!
-Makinenin fişini çekmeni istiyorum. -Hayır.
Tamam.
Sağ ol.
Bunu senin için biz yapmak zorunda kalacağız.
Dur.
Siz benim en iyi arkadaşlarımsınız.
Bakın, bunu bana yapmayın.
Üzgünüm.
Hayır!
Sizin neyiniz var?
Bunun benim için ne demek olduğunu biliyorsunuz ama yine de yaptınız.
Hayatımı mahvettiniz!
Artık arkadaşım değilsiniz.
Ranger. Ranger gel de şuna bak.
Ne oldu? Fişi çektik. Nasıl hâlâ orada olabilir?
Bu kötü.
Çok kötü.
GÖKKUŞAĞI SOKAĞI PARKI
GÖKKUŞAĞI SOKAĞI
Bu yetmez. Daha çok teminata ihtiyacımız var.
Dükkânı satsan ne kadar alırsın?
-Çok. -Evet!
Gortimer, Tek Kişilik Davul Grubu Stanley turneye çıkıyor!
Ülkedeki her okula gidecek. Hepsi muhteşem, yalan yok.
Anneme nerede olduğumu söyle.
Catherine.
Selam. Ne güzel bir gün, değil mi?
-Birleşmiş Milletler işi ne oldu? -Ne?
Gitmedim. Artık öyle şeylerle uğraşmayacağım.
GÖKKUŞAĞI SOKAK
NORMAL SOKAK 3200 N
Gortimer!
Geziyi öne aldık. Yarın gidiyoruz.
Gregory, 15 yıldır epidemiyologsun.
Bunun hepsini bir kenara mı atacaksın?
İnsanlar sana güveniyor.
Gereğinden fazlasını verdiğimi düşünüyorum.
Kendime öncelik verme zamanı geldi.
Ama sayısız hayat kurtardın.
İşin hayati önem taşıyor.
İşimden yoruldum.
Ben bu değilim.
Baba.
Selam, işte buradasın.
Seni arıyordum. Dinle, düşündüm de
yeni evi aldıktan sonra yüzme havuzu da yaptıralım.
Eski günlerdeki gibi.
Kardeşin ve sen istediğinizde bana gelebilirsiniz.
Gortimer, Normal Sokak'ta iki evin olacak. Başka kimde bu imkân var?
Her zaman arkadaşlarını da getirebilirsin.
Ne dersin?
Baba.
Seni seviyorum.
Ben de seni seviyorum.
Tüm o inanılmaz, çılgın doktorluk işini yapıyorsun.
Ve bu önemli bir şey. Bunu biliyorum. Gerçekten biliyorum.
Seninle gurur duyuyorum.
Ve burada yaşaman gerçekten harika olurdu.
Yani, gerçekten harika olurdu ama...
Yaşamıyorsun.
Burada yaşamıyorsun.
Tüm dünyayı geziyorsun ve bu...
Böyle bir şey.
Bunu değiştirmek bana kalmaz.
Gortimer, üzgünüm.
Uzun süre yanında olmadığım için çok üzgünüm. Özür dilerim.
Sorun değil.
Hayatımda sahip olduğum şeyleri düşündüğümde,
çok şanslı olduğumu görüyorum.
Hayatımda sen, annem, Gardner
ve Normal Sokak var.
İki yakın arkadaşını da unutma.
Ne oldu?
Bir şey söyledim. Keşke geri alabilsem.
-Her şey iyi olacak. -Hayır, anlamıyorsun.
Gortimer, baksana.
Özür dilerim.
Evet.
-Özür dileriz. -Önemli değil.
Şimdi çıkarsak yetişebilir miyiz?
Harika. Sağ ol anne.
Özür dilerim.
Karavanı elinde tutacak mısın?
Hayır, bu gece geri vereceğim.
-Aklından ne geçiyordu? -Hiç bilmiyorum.
Hadi bakalım. Tamam.
Pekâlâ. Bir sarılayım sana.
-İşte böyle. -Buraya gel dostum.
Gortimer.
Dün bana benimle gurur duyduğunu söyledin.
Bu benim için çok değerli.
Fakat bilmelisin ki evlat, seninle her şeyden çok gurur duyuyorum.
Bunun sayesinde gittiğin her yerde ufak bir gökkuşağın olur.
Sen ne kadar harika bir çocuksun. Buna inanmakta zorlanıyorum.
Bu gece Gardner'la ilgilenmek istiyorum. Gece sana kalsın.
Tatil ya da ne istersen yap.
-Bunu yapmak zorunda değilsin. -İstiyorum.
Senin ve Gardner'ın yanında olmak istiyorum.
Öylesin.
Tabii ki teklifini kabul ediyorum.
Kendimi daha yaşlı hissediyorum.
Büyüyorsun.
Sanırım.
Harika bir fikrim var.
Bir yunusu ninja olarak eğitmeyi düşünüyorum.
Yunusu nereden bulacaksın?
Okyanustan. Olmaz mı?
Pekâlâ, şöyle düşünüyorum. Büyük bir yunus olacak, tamam mı? .