Bütün hayatımı Normal Sokak'ta geçirdim.
Bir yanında göl var, diğer yanındaysa gölgelik ağaçlardan oluşan bir orman.
Ancak arasında olup bitenlere, normalden başka her şey denir.
Gortimer Gibbon ve Normal Sokak Maceralar
Bazen hayatta işlerin belirli şekilde gelişmesini isteriz.
En iyi şekilde görünebilmek veya kusursuz gülümsemeyi
bulabilmek için endişeleniriz
fakat mükemmelliğe ulaşabilmemiz mümkün mü?
Gortimer Korkunç Düzeltmeye Karşı
-Peki bu ne oluyor? -Kendi portrem.
Bu bir ayak resmi.
Ne derler bilirsin.
"Yeninin yüzleri ayaklar oldu."
Sana geri dönüş yapacağım.
Günün kötü mü geçiyor?
Stanley görüşme yaptığım dokuzuncu fotoğrafçıydı
ve bugün gördüğüm en iyi fotoğraf bu.
Ayak mı?
Ayak. Kimse anlamıyor.
Spyglass'ın mükemmel bir okul yıllığı olmasını istiyorum.
Editör sensin. Nasıl olmasın ki?
Her şeyi ben yapamam.
Abigail'e sordun mu? Gözlem yeteneği harikadır.
Gerçekten de yetenekli biri
-ama beni sevdiğini sanmıyorum. -Ne?
Ne bileyim. Çok sessiz
ve bazen beni yargılıyormuş gibi
geliyor.
Hadi ama. Herkesin her zaman konuşması gerekmiyor.
Seni sevdiğinden adım gibi eminim.
Öyle mi?
Kim bilir, belki de daha yakın arkadaş olursunuz.
Peki, tamam. Ona bir şans vereceğim.
Bunu nasıl yaptın?
Bilgisayarda.
Evet ama nasıl?
İşin tekniğine çok girmek istemem.
Teknik bilgiye bayılırım.
Adı Image Bender Pro.
Onu duymuştum. Gerçekten harika bir şeye benziyor.
Öyle
ama daha iyisini buldum.
-O ne? -Matematik finali sorularının cevapları.
-Anlamadım? -Şaka yapıyorum.
Image Bender Pro 2.0.
Teyzem moda dergisinde editör.
Kurcalamam için bana bu beta sürümünü verdi.
Birkaç gün sonra deneme süresi dolacak.
Hem yeteneklisin hem de son teknoloji kullanıyorsun.
Bu zamana kadar nerelerdeydin?
Sanat odasında.
Bu görüntün pek hoşuma gitmedi.
Hatırlanmak istiyorum.
Babaanne gözlüğü takan kişi olarak mı?
Şu an için babaanne gözlüğü
ama 20 yıl sonra fotoğrafa baktıklarında
"Bu çocuk zamanının ötesindeymiş." diyecekler.
Kendinizi bozmayın.
Kaşlarına ne oldu?
Kimya laboratuvarında işler ters gitti.
Bundan bahsetmek istemiyorum.
Tam da fotoğraf çekilme gününe denk elmiş.
Aynen. Annem beni öldürecek.
Bunu düzeltebilirsiniz, değil mi?
-Neden olmasın. -Tabii.
Harika değil mi? Bu programla her şey yapılıyor.
Acı çekiyormuş gibi duruyor.
Muhtemelen düzeltebiliriz.
Bilemiyorum.
Birinin görünüşünü iyileştirmek ahlak kuralları açısından...
Çok daha iyi görünüyor.
Jane de yapmamızı isterdi. Değil mi?
Kesinlikle.
Bir şey değil Stanley.
Neden Gortimer ağlayacakmış gibi duruyor?
Bu onun kameraya gülümseme yüzü.
Doğru. "Espriyi anlamasam da anlamış gibi davranayım"
gülümsemesiyle karıştırmamak lazım.
Yapalım.
Birazcık daha?
Mükemmel.
-İyi bir ilk gün çalışması. -Aynen öyle.
Normal Ruhu bölümü için
bütün spor takımlarını içeren bir kolaj hazırlayabiliriz.
Belki çevresine de farklı kupalar koyarız.
Ben de tam öyle düşünüyordum.
Güneş yanıkları bir gecede geçebilir mi?
Sönükleşebilirler ama...
Bayanlar.
Cildi ne çabuk düzelmiş.
Bunu biz mi yaptık?
Alt tarafı bir program.
Selam çocuklar.
-Yüzünün nesi var? -Bilmiyorum.
Dünden beri böyleyim. Gülümsemeden duramıyorum.
-Keyfin bayağı yerinde olduğu için mi? -Keşke.
Beş dakika sonra konferansta bu adamı takdim edeceğim.
-Bu şekilde yapamam. -Muhtemelen sadece sinirlerdir.
Bazen gergin olduğumda gülümserim.
Neden hâlâ gülümsüyorum?
Düzelirsin. Derin nefes al yeter.
Gerildiğinde gerçekten gülümsemiyorsun, değil mi?
O şekilde değil.
KONUK ÖĞRETMEN PROFESÖR LAAKSO
Panama Keşiş Yengeci ve yok olan yaşam alanı:
iki oturumluk konferanstan oluşan çok ciddi bir konu.
Sence gülümsemesini değiştirerek
bir şekilde Gortimer'ın duygularını mı etkiledik?
Ya da sadece fiziksel bir tepki olabilir mi?
Sonuçları nedir?
Geleceği için nasıl bir anlamı olacak?
Biraz sakin olmalısın.
Yaptığımız değişiklikleri geri alamaz mıyız?
İlk denediğim şey bu değil miydi sanıyorsun?
Bu beta sürümü. Geri alma özelliği sınırlı.
O hâlde, biraz hızlı çalışabilir misin lütfen?
Az sonra sahneye çıkacak.
Hız mı istiyorsun yoksa kalite mi?
İkisini de.
Üzgünüm. Sen işini yap.
PROFESÖR LAAKSO Panama Keşiş Yengeci
BİRİNCİ BÖLÜM: Giriş İKİNCİ BÖLÜM: Sonuç
Hepimizin bildiği gibi,
Panama keşiş yengecinin bu zor durumu gülünecek bir konu değil.
Sanırım daha kötü bir hâle getiriyorsun.
Benden kaynaklanmıyor.
Program çok takılıyor. Kontrol etmesi zor.
Üzgünüm, sadece...
Bu çocuk durumu hiç ciddiye almıyor.
Bence gülüşü daha çok böyle.
Kusura bakma ama ben Gortimer'ı anaokulundan beri tanıyorum.
Sanırım gülüşünün nasıl olduğunu bilirim.
Çizen ben olduğum için ben de nasıl çizileceğini biliyorum.
-Oysa yapman gereken... -Sakın.
Şimdi de hiç gülümsemiyor.
Sürekli gülümsemesinden iyidir.
Lafı daha fazla uzatmadan,
sizlere engin bilgi dağarcığı olan
Profesör Jaanik Laakso'yu takdim ediyorum.
Bayanlar ve baylar,
yengeçlere hayatımı adadım.
-Gidip onu bulacağım. -Ben de geliyorum.
-Zahmet etme, gelmene gerek yok. -Geleceğim.
Hayatımda gördüğüm en üzücü şeydi.
Gortimer, sana bir soru.
Neden bu kadar garip davranıyorsun?
Garip davrandığımı bilmiyordum.
Size bir durum güncellemesi yapalım,
Gortimer'ın okul yıllığı fotoğrafını düzeltiyorduk ve...
Fotoğrafındaki gülümsemeyi silince gerçekteki gülümsemesi de gitti.
Ne yaptınız?
Düzeltebiliriz.
Gortimer, her şey düzelecek. Endişelenme.
Endişelenmiyorum.
Neden hâlâ buradasınız? Gidip düzeltin.
Onunla kal. Onu neşelendir.
Gel dostum. Üstünde ismin yazılı bir kutu sahte bıyığım var.
Neden sahte bıyıkların olduğu bir kutuda ismim yazılı?
Bu ne?
Elektronika Kulübü.
En kötü kabusum.
Neden buradasın Mel Fuller?
Yeterince zarar vermedin mi?
Yeterince hayali paramparça etmedin mi?
Yoshi, kavga etmek istemiyorum.
İyi
çünkü bu partiyi mahvedemeyeceksin Mel Fuller.
Aynı şey gizemli arkadaşın için de geçerli.
Burada ne olduğunu bilmiyorum ama gidip şuradaki bilgisayarı kullanacağım...
Dolu.
O neydi?
Okul gazetesinde albümlerini inceleyip kötü not verdiğim için
Yoshi bana kızgın.
Neden bir ortaokul gazetesindeki incelemede kötü not verirsin ki?
Kötü oldukları için.
Bak, herkese iyi not verirsek
okuyucular dürüstlüğümüzü sorgulamaya başlar.
Bu lafa nasıl cevap vereceğimi bile bilmiyorum.
Geride dur. Ben hallederim.
Bu böyle olmaz. Başka bir yolu olmalı.
Mesela yangın alarmını çalıştırsak?
Hayır.
Gidip Müdür Jimenez ile konuşalım. O bizi içeri sokar.
Laboratuvarı ayırttılarsa işleri bitene kadar beklememizi söyleyecektir.
Öğretmenlerle aram iyidir. İzle ve öğren.
Laboratuvarı ayırtmışlar.
İşleri bitene kadar beklemeniz gerekecek.
Gördün mü? Benim yöntemimi uygulamalıydık.
Ne dediniz Bayan Arroyo? "Sizin yönteminiz" mi?
Sonbahar Eğlencesinde de böyle yapmıştınız.
Kurallara ve arkadaşlarınıza saygı göstermelisiniz.
İyi günler hanımlar.
-Sonbahar Eğlencesi mi? -Önemli bir şey değil.
Dekorasyon Komitesi'ndeydim
ama bir gece önceden gizlice girip bütün işi kendim yaptım.
Tahmin edeyim. Tek başına çalışmayı mı tercih ediyorsun?
Dans da harika görünüyordu.
Şimdi ne yapacağız?
Laboratuvara geri gidip bekleyelim. Birazdan işleri biter.
Rahatsız edici görünüyorlar.
-Nasıl gidiyor? -Hiçbir şey işe yaramıyor.
Daha komik olmalıyız.
Sorun değil. Zaten kendimi tutuyordum.
Umarım Mel ve Abigail'in şansı yaver gidiyordur.
Kilitlemiş.
"Al bunu incele Mel Fuller."
Merak ettim de, bütün fikirlerin suç işlemeyi içeriyor mu?
Üzgünüm.
Gortimer'ı umursadığını söylediğinde
-ciddi olduğunu sanmıştım. -Ben her söylediğimde ciddiyimdir.
Mesela bir programı nasıl kullanacağımı biliyorum dersem
gerçekten kullanmayı biliyorumdur.
Her şeyi bildiğin için senden daha azı da beklenmez zaten.
Üzgünüm. Kas spazmı oldu da.
Tamam.
Şimdi.
Endişelenme Gortimer.
Mel ve Abigail şimdi şu kapıdan girecekler.
Şimdi.
İşte. Oldu.
Bir sorun mu var?
Hayır. Sorun yok.
Hadi gidelim.
Resim normale döndü ama.
Belli ki Gortimer dönmemiş.
Hiç mantıklı değil. Fotoğrafı düzelttik.
Hadi Gortimer, programın süresinin dolmasına çok kalmadı. Bize yardımcı ol.
Sorunun ne olduğunu anlamıyorum.
Gerçekten mi?
Burada oturup robot gibi mi davranacaksın?
Biz arkadaşınız ve çaba harcıyoruz, tamam mı?
Neden Gortimer'a bağırıyorsun ki? Bu onun suçu değil.
Sadece yol açtığın kepazeliği düzeltmeye çalışıyorum.
Beni o programı kullanmaya ikna etmene izin vermemeliydim.
İkna etmek mi? Esas heyecanlanan sendin.
Okul yıllığının çok kaliteli olmasını istedin.
En iyisi olmasını istedim. Ne olmuş?
En iyi olmaya kafayı takmışsın Mel. Bu garip bir durum.
Sırf insanlar Mel Fuller'ın mükemmel olduğunu görsün diye
okul gazetesindeki incelemende kötü puan veriyorsun.
Biliyorum. Harika biri.
Arkadaşlarının okul dansını dekore etmesine bile
izin vermeyen biri için son derece yargılayıcısın.
Herkesten daha iyi olduğunu düşünüyorsun.
-Hayır, öyle değil. Ben... -Yalnız daha mı iyi çalışıyorsun?
Bu seni havalı değil, asosyal yapar.
Asosyal olmaktan daha kötü ne olabilir ki?
Toplumda mı?
Hiçbir şey.
Okul yıllığını tek başına bitirebilirsin.
En sonunda bir şeyde anlaştığımıza sevindim.
Nereye gidiyorsun?
-Odama. -Neden?
Neden olmasın?
Dünkü konferansta da gördüğümüz gibi,
Panama keşiş yengecinin doğal yaşam alanının tahribatı
bu kendi başına yaşayan canlının neslini daha fazla tehlikeye soktu.
Yerlerini değiştirmeyi, gelgit havuzu çiftliklerini ve daha fazlasını denedik.
Yaşam alanı ne kadar gerçekçi olsa da,
yengeçler farklı olduğunu biliyordu.
Artık bizimle bile oturmadığına inanamıyorum.
Ben de o rulo köfteyi yediğine inanamıyorum.
Yani, şuna bakın. Ne ruloya benziyor ne de ete.
Arkadaşlar sanırım buldum.
Gortimer'a gülümsemesini nasıl kazandıracağımızı biliyorum.
Tam da şüphelendiğim gibi.
Bunların hiçbirini anlamıyorum.
Ben anlıyorum.
Gortimer'ın gülümsemesini düzeltmeye çalışırken
orijinal piksellerin yerini değiştirdiğimizde algoritma da değişti.
Yeni pikseller eklemeye ve eskilerinin yerini değiştirmeye devam ettin.
Sonuç aynı gözüktü
ama aslında değildi.
Hâlâ anlamıyorum.
Dalgaların bozduğu kumdan bir kale düşün.
Aynısını yapabilirsin
ama bütün kum tanelerinin yeri tamamen değişmiş olacaktır.
Aynen. Orijinali yeniden oluşturamayız
fakat yeterince detaya inersek hâlâ orada olduğunu görebiliriz.
Nasıl?
Bazı programların gizli dosyaları vardır.
Kurtarma önbelleği
ama çektiğimiz fotoğrafı bulmak için
binlerce satırlık kodu gözden geçirip programın derinlerine bakmalıyız.
Ancak fazla zamanımız yok.
-Ben varım. -Ben varım.
-Biz varız. -Biz varız.
Hemen Gortimer'ı laboratuvara götürün.
Orada olmazsa işe yaradığını anlayamayız.
Denerim.
Şunu yaz,
"1S-A/IBP2/önbellek."
İşe yarıyor.
SİLİNİYOR
Harika.
-Gortimer nerede? -Ona göz kulak olmalıyız.
Gortimer, Mel ve Abigail'in gerçekten sana ihtiyacı var. Lütfen gel.
Hadi Gortimer.
Bırak ben halledeyim.
Şeker vereceklermiş.
Gortimer, en azından bana cevap ver. Hiç olmazsa bir şey söyle.
Bak yoksa dürterim.
Gerçekten gitmeyecek misin?
Kibar Panama keşiş yengeci gibi yalnız kalmak istiyorum.
Sayısı artıyor.
Yüzlerce farklı versiyonunu mu yaptın?
Yeterli vaktimiz olmayabilir.
Bana bakma.
Mükemmeliyetçi olan o.
Birinin standartlarının olması gerekiyor.
-Güzel. Gortimer nerede? -Onu getiremedim.
Bakın, düşünüyordum da
eğer Gortimer gülümseyemiyorsa ben de gülümsememeliyim.
Benim de gülümsememi siler misiniz?
-Berbat hissediyorum. -Ben de.
Elimize yüzümüze bulaştırdık.
Dün öyle söylemek istemedim.
Evet, istedin
ve haklısın. Ben mükemmeliyetçiyim,
yani arada bir kontrol manyağı olabiliyorum.
Sanırım biraz yargılayıcı olduğum doğru.
Belki de kıskanıyorumdur çünkü gerçekten mükemmel görüyorsun.
Yanından bile geçmiyorum.
-Üzgünüm. -Ben de.
-Arkadaş mıyız? -Arkadaşız.
Yaptım.
Hızlanıyor.
Fanları yakıyoruz.
Olamaz, yavaşlıyor.
Dondu. Sonsuza dek böyle gözükecek.
Fanları kaybettik. Makine aşırı ısınma yapacak.
DİKKAT BETA KOPYANIN SONA ERMESİNE KALAN SÜRE
0 GÜN - 0 SAAT - 0 DAKİKA 16 SANİYE
Sadece bir resim kaldı. Hadi.
On bir, on,
dokuz, sekiz, yedi...
BÜTÜN DEĞİŞİKLİKLER KAYBOLACAK
-Altı, beş, dört, üç, iki... -Hadi.
-Dikkat. -Hayır.
-Gortimer. -Gülümsüyorsun.
Nasıl gülümsemem? Arkadaş oldunuz.
Herkes dünyayı farklı şekilde görür.
Bir şeyi neyin iyi, güzel ve doğru yapacağına dair
herkesin
farklı bir görüşü vardır
ama farklılıkları kabullenip birlikte çalışmayı öğrendiğimizde
elde edeceğimiz sonuç...
OKUL YILLIĞI KADROSU