Ik woon al mijn hele leven in de Normaalstraat.
Er ligt een meer aan de ene kant en een schaduwrijk bos aan de andere.
Gortimer Gibbon's leven in de Normaalstraat
Maar alles daartussenin
is alles behalve normaal.
Ze zeggen dat Leonardo da Vinci de ultieme Renaissance man was.
Hij was goed in alles wat hij probeerde.
Maar was dat echt zo?
Wat als hij niet kon spellen of slecht kon zingen?
Misschien kon hij maar vijf push-ups doen.
Moet iedereen niet iets hebben waar ze niet goed in zijn?
Opletten, Mr Gibbon.
Waar was ik? O, ja.
Mitose is wanneer de chromosomen in een celkern...
Miss Fuller, beschrijf het mitoseproces.
-Ik? -Is er nog een Miss Fuller?
Mitose is wanneer de chromosomen in een celkern
delen in twee identieke sets chromosomen.
-Ik geloof dat ik iets gemist heb. -Welk deel?
Alles? Ik begrijp er niks van. Ik...
-Biologie leuk blijven vinden is moeilijk. -Mr Gibbon.
Wil je iets met de klas delen?
Nee. Sorry.
Ik vind de stof erg moeilijk.
Dan stel ik voor dat je op gaat letten,
want dit is het makkelijke gedeelte.
Gortimer en de genadeloze violist
Ranger vond het het leuk het draaiplateau te laten draaien.
Dus Gardner begon er ook aan te draaien, steeds sneller,
totdat de schaal eraf viel en Gardner bedekt was met babi pangang.
Heerlijk om even te lachen. Dat gebeurt hier te weinig.
-Hoi. -Klinkt als mijn biologieklas.
Bedankt. Wat zei je over biologie?
-Niks. Laat maar. -Ik weet al wat het probleem is.
Ms Williams, toch? Sommige dingen veranderen nooit.
Luister, ik weet dat ze moeilijk doet.
Maar als je nog steeds medicijnen wil studeren,
kun je bij haar heel veel leren.
Ja, natuurlijk.
-Zijn jullie al bij celstructuren? -Ik geloof dat ik over mitose leer.
Ja, het is allemaal heel interessant.
Het is biologie, dus moet het wel interessant zijn, toch?
Gortimer, ik vind het geweldig dat je het leuk vindt.
Zo vader, zo zoon, toch?
Wat als we ooit konden samenwerken?
Zou dat niet geweldig zijn?
Ja. Geweldig.
Goed. Hé, Gortimer.
Ik moet gaan, oké?
Dr. Xander heeft wat monsters die ik moet bekijken.
Ik hou van je. Slaap lekker.
Ik hou ook van jou.
Slaapt hij?
Was het maar zo.
Ik heb vannacht geen oog dicht gedaan vanwege die vreemde vioolmuziek.
Welke muziek.
Het was erg hard. Hoorde jullie niks?
-Ik ben een erg vaste slaper. -Weten we.
Je snurkte door Stanleys drumoptreden.
Wat als het vanavond weer terug is?
Ik kan niet nog een nacht zonder slaap.
Het is waarschijnlijk een buurman met de stereo te hard.
Nee. Ik heb gekeken, het kwam niet van de huizen in de buurt,
of zelfs uit die richting.
Het leek van overal te komen.
Het was eng.
Eng? Meer fascinerend.
Wie heeft er zin om te surveilleren?
Wat hebben prokaryotische cellen niet?
-Hersenen? -Nee.
-Een hart? -Nee.
-Moed? -Dit is de Wizard of Oz niet.
Laat maar. Ik ben verloren.
Mijn vader kan alvast beginnen me te onterven.
Wat heeft je vader ermee te maken?
Ik vertelde hem dat ik goed in biologie ben.
-Wat, zoals je weet... -Een leugen is.
Erger nog, ik heb hem gezegd dat ik het leuk vind.
Nog een leugen?
-Is dit nieuw? -Ik wist niet wat te doen.
Ik weet zeker dat hij 't begrijpt.
-Vertel hem de waarheid. -Dat kan ik niet.
Vorig jaar zei ik hem dat ik medisch onderzoek wil doen.
En nu blijft hij erover praten.
Hij zal zo teleurgesteld zijn.
Hij zei zelfs dat we misschien ooit konden samenwerken.
Daar is het.
-Ik hoor het niet. -Luister.
Daar.
Horen jullie het echt niet?
Geen paniek.
Ik kan wel een dozijn redenen bedenken waarom wij het niet horen.
-Noem er een. -Ik blufte. Laat me een opname maken.
We gaan het helemaal uitzoeken.
Wat nu?
-'Zoomast...' Dat. -Oké.
Hier is de analyse van de opname die ik gister maakte.
-Dus, ben ik gek? -Je bent niet gek.
Ik heb de achtergrondgeluiden verwijderd, luchtverkeer, vogels.
En ik ontdekte dat er een zachte muziek was.
-Het blijft zicht herhalen. -Als een soort radiosignaal?
Dat dacht ik eerst ook. Maar nee. Kijk.
Zie je dat de herhalingen verschillend zijn?
Dat betekent dat de muziek live gespeeld wordt.
Maar wie doet dit en waarom ben ik de enige die het hoort?
We moeten een expert consulteren.
Maar wie doet dit en waarom ben ik de enige die het hoort?
Ranger, even opzij?
Ik heb gelezen over de gevolgen van slapeloosheid.
-Het ziet er niet goed uit. -Hoe erg?
We hebben al een paar symptomen bij Gortimer gezien,
zoals vergeetachtigheid en angst.
Maar gebrek aan slaap kan leiden tot verzwakt immuunrespons,
desoriënterende aanvallen van microslaap,
balans en coördinatieproblemen
en hallucinaties.
Mam?
Waarom zijn ze zo schattig?
-O, ja. En stemmingswisselingen. -Hé, kwebbelkousen.
Opletten. Dit komt in de toets.
Voor muizen is overlezen het einddoel.
-O, jee, opgepast. -Hoi, Phil.
Wat zoeken jullie vandaag? Latijnse jazz?
-Keltische fusion? Franse pop? -Informatie.
Jullie hebben geluk, daar heb ik ook genoeg van.
Kan je vertellen welk muziekstuk dit is?
Ken je het?
Niet dat in het bijzonder, maar ik weet zeker dat het Miloš Doubrava is.
-Je weet wel, de legendarisch violist. -Heeft hij dit geschreven?
Klinkt ook alsof hij het voordraagt.
Hoor je dat? Dat daar. Dat is zijn handtekening.
Ik ken niemand anders die zo speelt.
Dus het is deze Dounogwat die midden in de nacht speelt.
-Alles goed met Gortimer? -Hij slaapt slecht.
Weet je waar hij is, die...
-Hoe heet hij? -Miloš Doubrava.
Miloš Doubrava?
-Doubrava. -Doubrava.
Goed genoeg. Ik heb geen idee waar hij is.
Hij heeft al dertig jaar geen muziek meer uitgegeven.
Ik heb bijna al zijn albums.
Maar het nummer dat jullie speelde staat hier nergens op.
Ik heb een vriend die handelt in ongebruikelijke platen.
Ik bel hem wel.
Misschien heeft hij een zeldzame Doubrava.
Ik laat het jullie weten.
-Bedankt, Phil. We waarderen het echt. -Geen probleem.
Gortimer, ga slapen.
MILOŜ DOUBRAVA VOORNAAMSTE WERKEN
Hier staat het: 'Doubrava, een Tsjechisch componist en violist,
'stond bekend om zijn perfectie.
'Hij oefende dag en nacht, wekenlang.
Vanwege zijn focus op muziek, isoleerde hij zichzelf,
weg van zijn vrienden en familie.'
Klinkt als een leuke vent.
Staat er waar we 'm kunnen vinden?
Phil vertelde dat het klonk alsof hij speelde.
Dus hij moet in de buurt zijn, toch?
'Na een lange, vruchtbare carrière, werd het stil dertig jaar geleden.
Niet lang daarna, arm en alleen, is hij...'
Wat? Is hij wat?
Overleden.
Is hij dood? Dus het gaat om een geest?
-We weten nog niks. -Geweldig.
Een ondode Tsjechische componist achtervolgt me met zijn viool.
'Doubrava's laatste woord was "koloušek,"
wat Tsjechisch is voor reekalf.'
Reekalf? Als in een baby hert.
Ik moet uitzoeken waar de muziek vandaan komt.
Dit eindigt vanavond.
Mogen we binnenkomen?
Je moet dat echt dichthouden als je geesten eng vindt.
Hou op over geesten.
Ik dacht, hoe meer ik erover zeg hoe minder eng het is.
Het werkt niet.
De audiotriangulator werkt.
Er is een spoor naar de bron van de muziek.
Ik ben Gortimer Gibbon. Leuk je te ontmoeten.
Laten we gaan.
Ik ben niet verrast dat dit zo eng is.
De muziek komt daar vandaan.
-Gortimer, is het dat? -Ja, jullie kunnen het horen.
Ik ben niet gek.
Laten we beter kijken.
Weet je wat? Slaap is overgewaardeerd. Laten we naar huis gaan.
Ik wil dichterbij komen.
Goed idee.
Jij gaat. Ranger en ik kijken vanaf hier.
Maar ik wil...
Hier bij Gortimer blijven.
Ms Williams?
-Nee. -Nee.
Kom op.
Is het erg licht hier?
Hoi. Goed, jongens.
Kijk hier eens naar.
Waarom doet Ms Williams me dit aan?
Ze weet niet dat ze het doet.
Kijk.
Haar ogen zijn dicht.
En toen ik de waterkan omstootte, reageerde ze niet.
Ze slaapt.
Dit kan een vorm van slaapwandelen zijn.
-Slaapvioolspelen? -Er is nog iets.
Ik kon de foto inzoomen. Kijk naar wat er op de viool staat.
-'Koloušek.' -Wat betekende koloušek ook al weer?
Doubrava's laatste woord. Reekalf. Het moet de naam zijn van zijn viool.
Hij noemde 't ding waar hij het meest van hield, zijn instrument.
Maar waarom bespeelt Ms Williams het?
Wat als Koloušek de viool betoverd is?
Luister. Doubrava was geobsedeerd door zijn muziek.
Dus is het logisch dat hij wil dat het voortleeft, toch?
Jullie praten erg snel.
Dat is een interessante theorie, maar hoe komt Ms Williams aan de viool?
Dat is misschien mijn vader.
Neem jij maar op.
Hallo? Gibbons verblijf.
Gortimers oma, Annie May Gibbon.
Erg bedankt, jongeman. Ik zal het hem zeggen.
-Wat was dat? -Ik raakte in paniek.
Het was Phil van de platenwinkel. Hij zei dat hij iets had.
Het is het laatste album van Doubrava.
Er zijn er maar een paar gedrukt.
Dat klinkt als wat ik hoor, maar het is niet hetzelfde.
Ik weet bijna zeker dat wat je speelde de begeleiding was voor dit stuk.
-Het zijn twee helften van een duet. -Een duet?
Ik ben zo terug.
'De missende helft die ik altijd in mijn hart hoor.'
Misschien moeten we ze samenvoegen.
Het is bijna voorbij.
Ik zet het hier neer.
Dichtbij het raam, zodat ze het kan horen.
Nog steeds aan het slapen.
Nog... Niet meer in slaap.
Wat doen jullie hier?
Ms Williams, het spijt me.
Het is raar, maar u moet luisteren.
Dit is mijn huis.
Jullie overtreden...
Waarom hield ik dit vast?
Wat heb je gedaan?
U speelde erop toen we kwamen. U doet dit elke avond, als in een trance.
Dat is belachelijk. Ik heb al eeuwen geen viool meer gespeeld.
Toch wel, maar u wist het niet. We denken dat de viool vervloekt is.
Door die vent.
Hij was een beroemd musicus.
Dat is zijn viool. Het heet Koloušek.
-Alsjeblieft. -We weten dat het gek klinkt.
-Waarom doen jullie me dit aan? -Miss Williams...
Nee, stop.
Luister naar me. De viool is niet Koloušek. Ik ben het.
Het was de bijnaam die mijn opa mij gaf.
-Uw opa? -Miloš Doubrava.
Hij zorgde voor me.
Alleen.
De viool was zijn grootste passie.
Dus om hem gelukkig te maken, vroeg ik hem het me te leren.
Hij vond het geweldig en gaf me mijn eerste viool.
Maar het was een verschrikkelijke fout.
Hij liet me elke dag oefenen.
Elke dag, elke nacht. Hij was meedogenloos.
Om de training bij te houden, moest ik
alles opofferen wat me plezier schonk.
Ik wilde stoppen.
Maar ik was bang dat mijn opa me nooit zou vergeven.
Dus
op een nacht,
te bang om hem de waarheid te vertellen,
liep ik weg en keek nooit om.
Ik heb nooit ergens zo'n spijt van gehad.
Misschien slaap ik daarom wel niet zo goed.
Heeft u hem ooit nog gezien?
Nooit.
-Dit was zijn laatste opname. -Wat betekent het?
Het betekent,
vergeef me.
Ze had een rare relatie met haar opa.
Als ik mijn opa zei dat ik geen bakker wil worden,
zou hij het niet erg vinden. Ik snap het niet.
Ik wel.
Ze was bang hem teleur te stellen.
Ik weet hoe ze zich voelt.
Misschien kon je daarom de muziek horen.
Jullie zaten op dezelfde golflengte.
Het is daar midden in de nacht. Alles goed?
Ja. Ik...
Ik wilde je ergens over spreken.
Ik stel je teleur maar ik kan meer liegen.
Rustig aan. Waar heb je het over?
-Ik wil geen medicijnen doen. -Oké.
Het spijt me. Ik hou niet van biologie.
Er zijn andere onderwerpen die ik erg leuk vind, maar ik...
-Ik weet dat ik je teleurstel. -Ik ben niet teleurgesteld, Gortimer.
Ik moet sorry zeggen, als je ooit het idee heb gegeven
dat ik dat zou zijn als je het niet zou doen.
Ik sta achter je, wat je ook wil doen.
-Echt? -Natuurlijk.
Dat betekent veel.
Omdat ik 'n onvoldoende ga krijgen voor biologie.
Nou,
net een voldoende zou beter zijn.
Ja, dat klopt.
Ik zal het proberen.
Wil je dat ik met Ms Williams praat voor extra hulp?
Nee, dat doe ik wel.
Ms Williams en ik begrijpen elkaar nu beter.
Gortimer, alles goed?
Ja. Sorry.
Ik ben een beetje moe.
Ik hou van je, pap.
Ik hou meer van jou, zoon.
Ga nu slapen, oké?
Waarom zijn we zo bang onze geliefden teleur te stellen?
Waar zijn we echt bang voor?
Zijn we bang dat ze niet van ons houden voor wie we echt zijn?
Wie weet?
De truc is om de angst voorbij te gaan.
Misschien geef je je geliefden
de kans je te verrassen
en je te steunen.
En ik spreek uit ervaring als ik zeg
dat als je nergens bang om hoeft te zijn,
je een stuk beter slaapt. hoeft te zijn,