Bütün hayatımı Normal Sokak'ta geçirdim.
Bir yanında göl var, diğer yanındaysa gölgelik ağaçlardan oluşan bir orman.
Gortimer Gibbon ve Normal Sokak Maceralar
Ancak arasında olup bitenlere,
normalden başka her şey denir.
Leonardo da Vinci'nin mükemmel bir Rönesans adamı olduğu söylenir.
Uğraştığı her şeyde başarılı olmuş
fakat bu gerçekten doğru mu?
Peki ya imlası kötüyse ya da şarkı söylerken sesi garip çıkıyorsa?
Belki de sadece beş sınav çekebiliyordu
çünkü herkesin kötü olduğu en az bir şey yok mudur...
Odaklanın Bay Gibbon.
Ne diyordum? Evet.
Mitoz bölünme hücre çekirdeğindeki kromozomların...
Bayan Fuller, lütfen mitoz bölünme işlemini anlatın.
-Ben mi? -Burada başka Bayan Fuller var mı?
Mitoz bölünme, hücre çekirdeğindeki kromozomların
birbirinin aynısı iki kromozoma bölünmesine denir.
-Sanırım bir yeri kaçırdım. -Nereyi?
Hepsini. Bunların hiçbiri mantıklı gelmiyor. Ben...
-Biyolojiye ilgiyi kaybetmemek zor. -Bay Gibbon.
Sınıfla paylaşmak istediğiniz bir şey mi var?
Yok. Özür dilerim.
Sadece konuyu anlamakta zorlanıyorum.
O zaman size tavsiyem, derse ilgi göstermeye başlamanız
çünkü şu anda kolay kısmındayız.
Gortimer ve Kindar Kemancı
Ranger tembel Susan'ı döndürmenin komik olacağını düşündü.
Gardner da döndürmeye başladı ve gittikçe hızlandılar,
ta ki kase uçup Gardner'ın üstü başı erişteli domuz olana kadar.
İyi bir gülmeye ihtiyacım vardı Gortimer. Buralarda bu pek olmuyor.
-Selam. -Biyoloji dersindeki hâlim gibi.
Teşekkürler. Biyolojiyle ilgili ne dedin?
-Yok bir şey. Boş ver. -Eminim sorunun ne olduğunu biliyorumdur.
Sorun Bayan Williams, değil mi? Bazı şeyler hiç değişmiyor.
Gortimer, onun zor biri olduğunu biliyorum
ama tıbba gitmekte hâlâ ciddiysen,
ondan birçok şey öğrenebilecek harika bir konumdasın.
Evet, tabii ki.
-Hücre yapısına geçtiniz mi? -Sanırım mitozu öğreniyoruz.
Evet, gerçekten çok ilgi çekici şeyler.
Yani, sonuçta biyoloji, nasıl ilginç olmaz ki?
Gortimer, bunları öğreniyor olmana çok sevindim.
Babasının oğlu, değil mi?
Bir gün birlikte çalıştığımızı düşünsene.
Harika olmaz mıydı?
Tabii ki. Harika olurdu.
Tamam. Gortimer.
Kapatmalıyım, tamam mı?
Dr. Xander'da incelemem gereken numuneler var.
Seni seviyorum oğlum. İyi geceler.
Ben de seni.
Uyuya mı kalmış?
Keşke.
Dün gece o garip keman müziği yüzünden uyuyamadım.
Ne müziği?
Çok sesliydi. Siz duymadınız mı?
-Benim uykum derindir. -Biliyoruz.
Stanley'nin davul resitalinde horlamıştın.
Ya bu gece yine olursa?
Bir gece daha uykusuz kalabileceğimi sanmam.
Muhtemelen müziğin sesini çok açan bir komşudur.
Hayır. Etrafa bakındım ama ses herhangi bir evden
ya da yönden gelmiyordu.
Hem hiçbir yerden hem de her yerden geliyormuş gibiydi.
Korkutucu bir durumdu.
Korkutucu mu? Sanki daha çok harikaymış gibi.
Kim bu gece gözetleme yapmak ister?
Prokaryotik hücrelerde ne yoktur?
-Beyin? -Hayır.
-Kalp? -Hayır.
-Cesaret? -Bu, Oz Büyücüsü filmi değil.
Boş ver. Umutsuz vakayım.
En iyisi babam evlatlıktan men etme evraklarını doldurmaya başlasın.
Babanla ne alakası var ki?
Ona biyoloji dersinde başarılı olduğumu söyledim.
-Yani bildiğiniz gibi bu bir... -Yalan.
Daha da kötüsü, ona dersi sevdiğimi de söyledim.
Bir yalan daha mı? İkide iki.
-Bu yeni Gortimer mı? -Ne yapacağımı bilemedim.
Eminim anlayış gösterecektir.
-Gerçeği söyle gitsin. -Yapamam.
Geçen yaz, ona tıbbi araştırmaya gitmek istediğimi söyledim.
Şimdi de hep bundan bahsediyor.
Çok hayal kırklığına uğrayacak.
Hatta bir gün birlikte çalışacağımızdan bile bahsetmeye başladı.
İşte o ses.
-Ben duymuyorum. -Dinle.
İşte.
Gerçekten duymuyor musunuz?
Panik yapma.
Senin duyup bizim duymamamızla ilgili bir sürü neden sayabilirim.
-Birini söyle. -Blöf yapıyordum. Önce bir kaydedeyim.
Nedeni neyse buluruz.
Sıradaki soru?
-"Zoomast..." Şu. -Peki.
Dün gece yaptığım kaydın analizi bu.
-Yani, deli miymişim? -Deli değilsin.
Ortam gürültüsünü, hava trafiğini, gece kuşlarını çıkardım
ve sönük bir müzik nakaratı buldum.
-Sürekli tekrar ettiğini görebilirsiniz. -Bir nevi radyo sinyali gibi mi?
Önce ben de öyle düşünmüştüm ama değil. Şuraya bak.
Gördüğün gibi tekrarlar birbirinden biraz farklı.
Bu, müziğin canlı olarak çalındığı anlamına geliyor.
İyi de bunu kim yapabilir ki ve neden sadece ben duyabiliyorum?
Bir uzmana danışmamız lazım.
İyi de bunu kim yapabilir ki ve neden sadece ben duyabiliyorum?
Ranger, kenara kayalım mı?
Uykusuzluğun etkileriyle ilgili araştırma yaptım
-ve hiç iyi değil. -Ne kadar iyi değil?
Gortimer'ın bazı semptomları gösterdiğini gördük,
mesela unutkanlık ve kaygı gibi
ancak uykusuzluk, bağışıklık sisteminin zayıflanmasına,
anlık uyku nöbetlerinin bozulması,
denge ve koordinasyon sorunları
ve halüsinasyonlara sebep olur.
Anne?
Ne kadar da tatlılar.
-Tabii bir de değişen ruh hâlleri. -Gevezeler.
Dikkatinizi verin. Bunlar ara sınavda çıkacak.
Fareler için, hayatta kalmak nihai amaçtır.
-İşte sorun geliyor. -Selam Phil.
Bugün ne duymak istiyorsunuz? Belki biraz Latin cazı?
-Kelt karışımı? Fransız popu? -Bilgi.
Şanslısın, bende ondan da çok var.
Bu müziğin ne olduğunu bize söyleyebilir misin?
Biliyor musun?
Özellikle bu değil ama bahse varım Milos Doubrava'dır.
-Bilirsiniz, şu efsanevi kemancı. -Bu besteyi o mu yazmış?
Sanki çalan da o gibi.
Şunu duydunuz mu? Tam orası. Bu onun imzası.
O şekilde çalan başka biri olduğunu sanmıyorum.
O hâlde gecenin bir yarısı çalan kişi şu Dou-bilmem ne mi?
-Gortimer iyi mi? -Bu aralar pek uyuyamıyor.
Nerede bulacağımızı biliyor musun...
-Neydi adı? -Milos Doubrava.
Milos Doubrava mı?
-Doubrava. -Doubrava.
Yaklaştın. Nerede olduğunu hiç bilmiyorum.
Son 30 yıldır hiç yeni eser yayınlamadı.
Albümlerinin çoğu bende var
ama o çaldığınız şarkı hiçbirinde yok.
Şehrin diğer tarafında eski ve olağan dışı müzikle uğraşan bir arkadaşım var.
Onu bir arayayım.
Gönderebileceği birkaç ender Doubrava plağı olabilir.
Size haber veririm.
-Sağ ol Phil. Gerçekten minnettarız. -Ne demek.
Gortimer, git de yat.
Burada diyor ki "Doubrava, Çek bestekâr ve kemancı,
dur durak bilmez mükemmeliyetçiliğiyle tanınırdı.
Haftalarca gece gündüz çalışırdı.
Sadece müziğe odaklandığı için kendisini soyutlayıp
ailesinden ve arkadaşlarından uzaklaştı."
Eğlenceli biriymiş.
Nerede bulacağımızı yazıyor mu?
Phil çalış tarzının ona benzediğini söylemişti.
Buralarda bir yerde olması lazım, değil mi?
"Uzun ve üretken bir kariyerden sonra 30 yıl önce bir anda sessizliğe gömüldü.
Sonra da çulsuz ve yalnız olarak..."
Ne? Ne olmuş?
Ölmüş.
Ölü. Yani bir hayaletle mi uğraşıyoruz?
-Henüz bir şey bilmiyoruz. -Harika.
Bir zombi Çek bestekâr beni kemanıyla rahatsız ediyor.
"Doubrava'nın ölüm döşeğindeki son lafı 'kolousek' idi,
Çek dilinde 'küçük geyik' demek."
Küçük geyik mi? Yavru geyik gibi.
Müziğin nereden geldiğini bulacak bir yer saptaması yapmam gerek.
Bu iş bu gece bitecek.
Selam, girebilir miyiz?
Hayaletlerden korkuyorsan camı kapalı tutmalısın.
Lütfen hayaletlerden bahsetme.
Ne kadar çok bahsedersem o kadar az korkutucu olurlar.
İşe yaramıyor.
Ses saptama aracı işe yarıyor.
Müziğin kaynağına dair bir ipucu yakaladık.
Selam, ben Gortimer Gibbon. Memnun oldum.
Harekete geçelim.
Buranın çok ürkütücü olmasına hiç şaşırmadım desem olur değil mi?
Müzik kesinlikle buradan geliyor.
-Gortimer, burası mı? -Evet. Siz de duyabiliyorsunuz.
Ben deli değilim.
Gidip yakından bakalım.
Aslına bakarsanız, uyku abartılmış bir şey. Hadi eve gidelim.
Biraz daha yaklaşmak istiyorum.
Harika bir fikir.
Sen git. Ranger'la biz buradan bakarız.
Ama ben...
Gortimer ile kalayım.
Bayan Williams mı?
-Hayır. -Hayır.
Hadi.
Burası çok mu aydınlık?
Tamam arkadaşlar.
Şuna bir bakın.
Bayan Williams bunu bana neden yapıyor?
Aslında böyle bir şey yaptığını bilmiyor.
Bakın.
Gözleri kapalı
ve kovayı devirdiğimde hiçbir tepki göstermedi.
Kadın uyuyor.
Uyurgezerliğin bir türü olabilir.
-Uyur keman-çalar mı? -Başka bir şey daha var.
Resmi yakınlaştırabildim. Kemandaki yazıya bakın.
-"Kolousek." -Kolousek neydi?
Doubrava'nın son sözü. Küçük geyik. Kemanının adı olmalı.
Her şeyden daha çok sevdiği şeyin, yani enstrümanının adını söylemiş
ama Bayan Williams neden çalıyor?
Ya Kolousek büyülü bir kemansa?
Beni dinleyin. Doubrava müziğine takmıştı.
Öldükten sonra müziğinin yaşamasını istemesi mantıklı, değil mi?
Çok hızlı konuşuyorsunuz.
İlginç bir teori ama Bayan Williams o kemanı nereden buldu?
Babam olabilir.
Sen açsana.
Alo? Gibbonların evi.
Ben Gortimer'ın anneannesi, Annie May Gibbon'ım.
Çok teşekkürler genç adam. Ona iletirim.
-O neydi öyle? -Biraz panikledim.
Plakçıdaki Phil'di. Bize göstereceği bir şey varmış.
"Odpust 'te Mi."
Doubrava'nın kaydettiği son albüm bu.
Sadece beş tanesi basıldı.
Benim duyduğuma benziyor ama aynısı değil.
Eminim ki bana dinlettiğiniz müzik bu besteye eşlik ediyordur.
-Bir düetin iki yarısı. -Düet mi?
Hemen dönerim.
"Kayıp olan yarısını hep kalbimde duyabiliyorum."
Belki de iki parçayı birleştirmemiz gerekiyor.
Neredeyse bitti.
Düzeneği şuraya kuracağım.
Cama yakın koy ki duyabilsin.
Hâlâ uyuyor.
Hâlâ... Uyandı.
Burada ne yapıyorsunuz?
Bayan Williams, kusura bakmayın.
Biliyorum garip ama beni dinlemelisiniz.
Burası benim evim.
İzinsiz geçiyor...
Bunu neden tutuyordum?
Ne yaptınız?
Buraya geldiğimizde çalıyordunuz.
Trans halinde her gece çalıyordunuz.
Bu saçmalık. Keman çalmayalı çok uzun zaman oldu.
Çalıyordunuz ama farkında değildiniz.
Kemanınızın lanetlendiğini düşünüyoruz.
Şu adam tarafından.
Ünlü bir müzisyenmiş.
O da kemanı. Adı Kolousek.
-Hadi ama. -Çılgınca geldiğini biliyoruz.
-Bunu bana neden yapıyorsunuz? -Bayan Williams...
Hayır, durun.
Beni dinleyin. Kolousek olan keman değil, benim.
Büyükbabamın bana verdiği takma ad.
-Büyükbabanız mı? -Milos Doubrava.
Beni o büyüttü.
Tek başına.
En büyük tutkusu kemandı.
Onu mutlu etmek için bana öğretmesini istedim.
Çok sevinmişti ve bana ilk kemanımı verdi
fakat bunun çok büyük bir hata olduğu ortaya çıktı.
Beni her gün çalıştırdı.
Gece, gündüz. Hiç durmadı.
Eğitimimden geri kalmamak için hayatıma neşe katan
her şeyden fedakarlık etmek zorunda kaldım.
Bırakmak istedim
ama büyükbabam beni asla affetmez diye korktum.
Bu yüzden,
bir gece,
ona gerçeği söyleyemeyecek kadar korktuğumdan
kaçtım ve bir daha arkama bakmadım.
Hayatımın en büyük pişmanlığıydı.
Belki de o yüzden iyi uyuyamıyordum.
Onu bir daha hiç gördünüz mü?
Hayır.
-Son kaydı buydu. -Anlamı ne?
"Odpust 'te Mi."
Anlamı,
beni affet.
Büyükbabasıyla garip bir ilişkisi varmış.
Büyükbabama pastaneci olmayacağımı söylesem
kesinlikle anlayışla karşılar. Anlamıyorum.
Ben anlıyorum.
Onu hayal kırıklığına uğratmaktan korktu.
Neler hissettiğini biliyorum.
Belki de bu yüzden müziği herkesten önce sen duydun.
Onunla aynı dalga boyutundaydın.
Orada gecenin bir yarısı. İyi misin oğlum?
Evet. Sadece...
Seninle bir şey konuşmak istiyordum.
Seni hayal kırklığına uğrattığımı biliyorum ama artık yalan söyleyemem.
Sakin ol. Neyden bahsediyorsun?
-Tıp okumak istemiyorum. -Peki.
Üzgünüm. Biyolojiyi sevmiyorum.
Çok sevdiğim başka dersler var ama...
-Hayal kırklığına uğrattığımı biliyorum. -Hayal kırıklığına uğramadım Gortimer.
Eğer tıp okumazsan hayal kırıklığına uğrayacağım izlenimini verdiysem
özür dilemesi gereken kişi benim.
Bak, her ne yapmak istersen seni tamamen destekleyeceğim.
-Gerçekten mi? -O nasıl soru? Tabii ki.
Bu benim için çok değerli
çünkü biyolojiden C alacağım.
Yani,
B daha iyi olurdu.
Evet, doğru.
Denerim.
Bayan Williams ile konuşup yardım almanı sağlamamı ister misin?
Hayır, ben hallederim.
Bayan Williams ile birbirimizi artık daha iyi anlıyoruz.
Gortimer, sen iyi misin?
Evet. Kusura bakma.
Biraz yorgunum da.
Seni seviyorum baba.
Ben seni daha çok seviyorum oğlum.
Şimdi biraz dinlen, olur mu?
Neden sevdiklerimizi hayal kırıklığına uğratmaktan korkarız?
Gerçekten korktuğumuz şey ne?
Bizi olduğumuz gibi sevmeyeceklerinden mi korkuyoruz?
Kim bilir?
Sanırım işin sırrı o korkuyu bir kenara itmek.
Sonunda, sevdiklerinize sizi
şaşırtma ve destekleme şansı
vermiş olabilirsiniz.
Kendi tecrübelerime dayanarak söylüyorum,
korkacak bir şeyiniz olmadığında,
iyi bir uyku çekmek çok daha kolay. yorum,