Całe życie spędziłem przy ulicy Normalnej.
Na jednym końcu ulicy jest jeziorko,
a na drugim gęsty las.
Ale temu, co znajduje się pomiędzy,
daleko do normalności.
Gortimer Gibbon z ulicy Normalnej
Galileusz.
Maria Skłodowska-Curie.
Edison.
Żylibyśmy w ciemności,
gdyby ci wspaniali myśliciele nie stawiali sobie
wyzwań intelektualnych
i nie szukali nowych dróg.
To dzięki takiemu myśleniu ludzie wylądowali na Księżycu.
Ale jeśli myślisz za dużo, możesz wylądować na wózku owinięty w folię.
MEL I MEL-FUNKCJONALNY MÓZG
Mel, jest 11.00. Ciągle uczysz się do testu na uniwersytet?
To nie zwykły test, ale egzamin kwalifikacyjny.
Jeśli go zdam, mogę zacząć chodzić na zajęcia.
Skąd ten pośpiech?
Mają świetne zajęcia z mechaniki nieba.
Potem ich już nie będzie.
Czy to całki?
Dobrze, popatrz.
Wiesz, co to jest?
Twoja lista rzeczy do zrobienia w życiu.
Tak jest. Popatrz. Żadna z rzeczy na liście
nie ma nic wspólnego z siedzeniem w pokoju i nauką.
Specjalnie tak robię, żeby zachować równowagę.
Ciągle zapominasz, że możesz to robić,
właśnie dlatego, że dużo się uczyłaś w moim wieku.
Dobrze powiedziane.
Zdania nie zmienię.
-Gdzie biegnie Kolej Transandyjska? -Przez Peru.
Powinnam to wiedzieć. Zrobię fiszkę.
Kochanie, nie trać z oczu priorytetów, dobrze?
Mamo, to są moje priorytety.
Moja córka musi być uparta.
Masz być w łóżku za 15 minut.
Dobrze. Oddasz mi moje fiszki?
Dobra jesteś.
Wszystko do szafki.
-Nigdy się nie zmieści. -Zawsze się mieści.
Hej.
Pamiętasz, jak namówiłeś mnie na zajęcia teatralne,
-choć tego nie chciałam? -Tak?
Teraz musimy odgrywać scenki przed całą klasą.
Zgadnij, kto gra ze mną?
-Wayne? -Nie.
-Ty. -Ja?
Jak mogłeś nas w to wciągnąć.
Właśnie miałem ciekawą rozmowę.
Wspaniale. Zapamiętaj to. Bo chętnie bym pogadała,
ale muszę zapisać się na egzamin na uniwersytet.
Świetne wyczucie przestrzeni, Ranger.
Jak?
Jestem człowiekiem wielu talentów.
Dziękuję.
Dzień dobry.
Czy to tu można się zapisać na egzamin?
Tak.
Ile lat?
Słucham?
Ile lat się do tego przygotowywałaś?
-Miesiąc. -Miesiąc? W miesiąc nauczyłem się łaciny.
Do tego testu przygotowywałem się trzy i pół roku.
Czy to nie lekka przesada?
Pewnie.
Jeśli lubisz porażki.
Kiedy przedstawiono Doktrynę Monroe'a?
-W 1823 roku. -Zgadza się.
-Wzór na objętość cylindra? -H razy pi razy R do kwadratu.
-Nie. -Tak.
Zgadza się. Dodatkowe punkty za pewność siebie.
-Gdzie urodziła się Maria Antonina? -We Francji.
Tu jest napisane, że w Austrii.
Oczywiście.
Zanotuję sobie. Podaj mi...
To coś.
To z tuszem,
do pisania?
Masz na myśli długopis?
„Długopis”?
To długopis, prawda?
No dobrze.
Myślałem już, że przez lata używałem złej nazwy.
Mel, wszystko w porządku?
Nie wiem, czemu zapomniałam, jak się nazywa długopis.
Ja wiem. Martwiłem się, że ten dzień nadejdzie.
To mózg Mel.
A to te wszystkie szaleństwa, których uczy się do testu.
A to Maria Antonina.
Zaraz, czym był kubek?
Mózgiem Mel.
To Maria Antonina.
A to słowo „długopis”.
To znaczy, że...
Mózg Mel jest pełny.
Mam nadzieję, że lubisz Szekspira.
Hej!
Twoje kwestie są zaznaczone.
Naucz się ich na pamięć do poniedziałku. Proszę.
Wiele hałasu o nic.
Wspaniale.
Zróbmy to!
Już żałuję, że to powiedziałem.
Co? Co jest?
CAŁUJE JĄ.
Pocałunek?
Pewnie to łatwiejsze od walki na miecze.
Ale nie takie fajne.
Botticelli. Tak.
Twierdzenie Pitagorasa. Tak.
Roentgen. Tak.
Widzisz? Nic ci nie jest.
Hej. Co tam?
Masz na myśli śmieszną teorię Rangera,
że mój mózg jest przeładowany?
Nic mi nie jest.
Chyba nie pamiętam, jak otworzyć
moją metalową skrzynkę na książki.
Masz na myśli szafkę.
Oddychaj głęboko.
A jeśli zapomnę, jak się oddycha?
Nie myśl o tym.
Mózg rośnie, tak to działa.
Dlatego ciągle czegoś się uczymy.
To czemu teraz jest inaczej?
No wiesz...
Od ponad miesiąca wkuwam dniami i nocami.
Zgadza się. Tak dużo się uczysz, że mózg
nie może wszystkiego przyjąć.
Uda się. Tylko daj mu trochę czasu.
To jedyna rzecz, jakiej nie mam.
Test jest jutro. Co robić?
Musisz się wyluzować.
Może spróbuj medytacji?
Czytałam, że porządkuje umysł
i sprawia, ze mózg wydajniej pracuje.
Brzmi wariacko.
Bardzo mnie to interesuje.
-Co tu robisz? -Unikam Abigail.
Rozumiem.
-Naprawdę? -Nie.
W poniedziałek musimy odegrać scenę z Szekspira i musimy...
-Muszą się pocałować. -Pocałować? Ciekawe.
-Mów dalej. -To jest na końcu sceny,
więc niby moglibyśmy to ominąć i nic by się nie stało.
No to omiń.
Nie, nie robi się takich rzeczy z Szekspirem.
A jeśli nachylę się do pocałunku, a ona nie?
-Typowe, wycofanie się. -Właśnie.
A jeśli ona się pochyli, a ja nie?
I ona pomyśli, że nie chcę jej pocałować?
A chcesz?
To znaczy...
Chyba tak.
Sam nie wiem.
Pogubiłem się.
Radzę ci, idź w to. To tylko zajęcia teatralne, nie prawdziwe całowanie.
Nie.
Posłuchajcie.
Jeśli jest jakaś szansa, że mógłbyś ją kiedyś polubić,
staraj się za wszelką cenę unikać pocałunku.
Czemu?
Jak mówi Ranger, to nie będzie naprawdę.
Jeśli ją pocałujesz,
Abigail już zawsze będzie w tobie widziała tylko partnera scenicznego.
I chyba obaj dobrze wiecie, że nie mam żadnego doświadczenia.
Trzeba nam dziewczyńskiego punktu widzenia.
Spróbuję pogadać z Mel,
jeśli przyciągnę jej uwagę na dwie minuty.
I tak dzięki.
Chyba świetnie mu poradziliśmy.
Jeden z nas tak.
Dzięki.
Bardzo potrzebuję twojej rady.
Chętnie ci pomogę, ale właśnie wychodziłam.
Chcę zdążyć do klubu przed zamknięciem.
Pogadamy później.
Tu mamy wszystkie książki o medytacji.
Daj znać, gdybyś potrzebowała czegoś,
na przykład wisiorka z węzłem celtyckim.
Mam ofertę „dwa w cenie jednego”.
Na razie nie. Ale dzięki, Fred.
PRZEWODNIK DUCHOWY
Medytacje z przewodnikiem świętą drogą do oczyszczenia umysłu
Tej chyba nie ma w naszym systemie.
Jaka byłaby uczciwa cena?
Uznaj te taśmy za prezent od wszechświata.
Dzięki, Fred.
I tak najwięcej zarabiamy na kryształach.
Chcesz torbę?
Torbę?
Torbę. Tak, dziękuję.
Namaste.
Jasne.
-Cześć -Cześć.
-Cześć. Kropka.
Wydajesz się zdenerwowany.
Myślałem o naszej scenie i zastanawiałem się, czy...
Chyba nie stchórzysz?
Nie, skąd. Tylko zastanawiałem się, czy chcesz odgrywać tę scenę.
Nie chcę, żebyś się poczuła niekomfortowo.
Czy chcę stanąć przed całą klasą?
Nie, ale to zrobię. I ty też.
Oczywiście. A chcesz zagrać całą scenę?
Masz na myśli pocałunek?
Tak.
Nie przeszkadza ci?
Chyba nie.
Jeśli tobie nie przeszkadza.
Jasne, że nie. Super.
To znaczy, jeśli tobie nie przeszkadza.
Przestań mnie stresować.
Stresować?
Szybko przyszedłeś.
Jasne. Miałem też nadzieję, że mi coś doradzisz, zanim...
Wzywasz – przychodzę. Jakie plany?
Przepraszam, czy to może poczekać? Bo wiesz, test.
-Pewnie. Nie ma sprawy. -Poprosiłam, żebyście przyszli,
bo po przesłuchaniu moich nowych taśm medytacyjnych,
zrozumiałam, że przyda mi się wasza pomoc.
Więc siadajcie wygodnie.
Te taśmy miały odblokować mój umysł.
I jeśli jest ktoś, kogo zdolności organizacyjne
pomogą znaleźć więcej miejsca,
to ty, Ranger.
Dzięki wyrafinowanej medytacji
wejdziesz do mojego mózgu.
Kiedy tam będziesz, użyj magii przestrzennej,
żebym przejrzała fiszki.
Muszę je zapamiętać na egzamin.
Który zaczyna się
za osiem godzin.
Gotowi?
Witaj na medytacji z przewodnikiem.
Zajmij wygodną pozycję.
Zamknij oczy.
Wyobraź sobie drzwi do umysłu.
Zapraszam do otwarcia tych drzwi
i wejścia do środka.
Weszliśmy.
Naprawdę nie sądzę, że to się uda.
-Nigdy się niczego nie pozbywasz? -Nie sądziłam, że powinnam.
Mogę zacząć przesyłać nowe rzeczy?
Najpierw musimy zrobić miejsce.
Muszę tam przenieść pudło ze stolicami państw świata.
A to pudło luzackich kroków tanecznych,
które jest puste, pójdzie tam.
„Romanse,
randki, fascynacje.
-Pocałunki”. -Nie ma czasu.
-W dodatku naruszamy jej prywatność. -Co tam się dzieje? Pospieszcie się.
Jeszcze moment.
Przenieś to pudło kodów lotnisk tam.
W porządku, gotowi na więcej.
Nadciąga.
Szybko, połóż to tam.
Mel, musisz przestać. Kończy się wolna przestrzeń.
Wychodźcie. Zabieracie miejsce.
Kiedy wyjdziecie, przeczytam ostatnie fiszki.
RÓŻNOŚCI Z DZIECIŃSTWA
Kiedy usłyszysz gong,
obudzisz się odświeżony.
Jest już rano?
Świetnie się spisaliście.
Mogłam przerobić resztę materiału na egzamin.
Na pewno zdam go doskonale.
Zaczyna się za 20 minut!
Musimy się pospieszyć, zanim zapomnę...
Cokolwiek. Na przykład, jak się chodzi.
Nic ci nie jest?
Pewne rzeczy musiały jej wypaść z mózgu.
-Musimy tam wrócić. -Nie!
Nie ma czasu. Potem to naprawimy.
Pomożesz?
-Dzięki. Musicie być moimi nogami. -Jasne.
Przed testem nie mogę się dowiedzieć niczego nowego.
A jeśli dowiesz się czegoś teraz?
Jej mózg mógłby eksplodować.
Weź nauszniki z górnej półki.
A z tego zrobię opaskę na oczy.
Nie pozwolimy, żeby przy nas twój mózg eksplodował.
Dziękuję.
To może być ciekawe.
Opracowujemy rytuały przedegzaminacyjne.
-Mel o tym czytała. -Proszę trzymać kciuki.
Stójcie. Natychmiast.
O co chodzi?
Powiem Mel, że ją kocham i jestem z niej dumna.
Żadnych nowych informacji. Dobrze, jest zgoda.
Kocham cię, skarbie, i jestem z ciebie bardzo dumna.
Dziękuję, mamo! Też cię kocham!
Wiecie, że w Ameryce Południowej szczęście przynoszą świnki morskie?
Nie możesz tak sypać faktami.
Mózgi w niebezpieczeństwie.
Słuchajcie, świetne wieści...
-Zatrzymaj je dla siebie. -Spisz na później.
Już spisałem.
Zrobiłem ulotki.
Jakaś dziewczyna zaraz się rozpłacze, a chłopak porzyga.
Nagle okazuje się, że Mel nie wygląda najgorzej.
Jesteśmy?
Gotowa?
Dzięki.
Test zaraz się zacznie.
Żadnych wózków w sali egzaminacyjnej.
To wózek serwisowy.
Naprawdę?
-Proszę spojrzeć, ona nie może chodzić. -Dobrze.
Abigail?
Co by tu robiła Abigail?
Chyba wariuję. Nieważne.
Nie, ważne. Co się dzieje?
Priorytetem jest test.
Idź tam i wygraj.
EGZAMIN KWALIFIKACYJNY
-Zmieniłam zdanie. -Co?
Wchodzisz czy nie?
Nie.
Powiedz mi, co się dzieje.
Zwariowałaś? Co z testem?
Mówiłeś, że test jest priorytetem, to nieprawda.
Ty jesteś moim priorytetem.
Chciałeś mi coś powiedzieć, a ja cię ignorowałam.
-To może poczekać. -Nie może. Już nie.
Ale twój mózg może eksplodować.
Zaryzykuję. Mów.
-Jesteś pewna? -Gortimer.
Dobrze.
Chodzi o Abigail.
Przekonałem ją, żeby się zapisała na zajęcia teatralne.
W poniedziałek mamy odegrać scenę z Szekspira.
I musimy się pocałować. Ale co, jeśli...
-Mel? -Mel?
To było mocne.
Kiedy ogłoszono Doktrynę Monroe'a?
Nie mam pojęcia.
-Co to? -Długopis.
Wróciła.
Nie powinienem był cię tym obarczać.
-W porządku? -Tak. Nic mi nie będzie.
Przykro mi z powodu testu.
Tak jest lepiej. Za dużo od siebie wymagałam.
Będzie na to mnóstwo czasu za parę lat.
Co powinien zrobić Gortimer?
Chcesz ją pocałować?
Nie jest tak, że nie chcę.
Więc zrób to.
Skąd wiem, czy ona całuje mnie tylko dlatego, że to część sceny?
Jeśli zrobi to naprawdę, natychmiast się zorientujesz.
-A co, jeśli ja... -Przestań.
Nie myśl za dużo.
Wiem, jak to jest, kiedy za dużo się myśli.
Mózg to dziwne i tajemnicze miejsce.
Tam wszystko, co wiemy i czujemy, znajduje się obok siebie.
Czasem chciałbyś poznać i wiedzieć wszystko.
Ale pewnych rzeczy nie da się poznać,
póki się ich nie poczuje.
Darmowy mrożony jogurt na parkingu! Z posypką!
Nie było mrożonego jogurtu.
Wisisz mi przysługę. gurtu.