Ik woon al mijn hele leven in de Normaalstraat.
Er ligt een meer aan de ene kant en een schaduwrijk bos aan de andere.
Maar alles daartussenin is alles behalve normaal.
Gortimer Gibbon's leven in de Normaalstraat
Het is menselijk dingen te etiketteren, ook mensen.
Dat is een snelle en makkelijke manier om de wereld te begrijpen.
Maar beschrijft dat de waarheid
of creëert het die?
Neem bijvoorbeeld Stanley.
Vinden mensen hem een sukkel door zijn gedrag?
Of is het andersom?
Stanley en de sterke verhalen-tattoo
Raad eens hoeveel eilanden Japan heeft.
-Vier. -Vijf.
-Negen. -Elf.
Zesduizendtweeënvijftig.
Het dichtste bij. Ik win.
Hoezo die quiz?
Ik zit in de Model-Wereldraad en doe de hele week onderzoek naar Japan.
Waarom word ik daar nooit voor gekozen?
Wil je extra huiswerk doen?
Ik werd niet gekozen. Ik heb me ingeschreven.
Geweldig. Dat doe ik ook. Dan zijn we partners.
Doe je daar geen water bij?
Het is oploshavermout.
Zodra het in m'n maag oplost, wordt het havermout.
Misschien is de Model-Wereldraad niets voor jou.
Het is best serieus.
Ik ben serieus.
Typisch Stanley.
Mag je niet gewoon een categorie verzinnen?
-Er is gestemd. -Wat is er aan de hand?
De klassenbesten zijn uit en ik heb niks,
zelfs geen 'uniekste naam'.
Klassenbesten zijn zinloos. Wie boeit de 'beste glimlach'?
Ik ben het met Ranger eens. Wie wil er een etiket?
Catherine vast wel. Meeste kans op succes.
Belachelijk. Dat is niet eens een categorie.
Wat zou ik krijgen? Best gekleed?
Beste drummer?
Best geklede drummer?
Clown van de klas, natuurlijk.
Alsof daar twijfel over bestond.
Geweldig.
Ongelooflijk dat 'hulpvaardigste' er niet meer is.
Ik had zeker gewonnen.
Als je Mel en Abigail wilt helpen,
hebben we een idee.
Is dat zo?
Ja.
Alsof jullie misbruik maken van mijn goede karakter.
-Het model mag niet praten. -Alleen in het Grieks.
Hoe zeg je 'Ik heb honger' in het Grieks?
Zit nog heel even stil.
Bijna klaar.
Ik moet opstaan. Mijn arm slaapt.
En ik heb nog steeds honger.
Een korte pauze. Het model heeft voedsel nodig.
Ongelooflijk dat jullie me overgehaald hebben.
Wat kan ik zeggen? Ik ben duivels.
Je kon me wel een wat cooler pose geven.
Iets heldhaftig, zoals...
Weet je wat je nodig hebt? Een zwaard of... Nee.
Dit.
Wacht, Perseus, je gevleugelde paard is gearriveren.
Arriveerd.
Gearriveerd?
Mijn hand slaapt.
Mel kreeg dit van haar oma. Ze zal woest zijn.
-Wat moeten we doen? -Het haar vertellen.
Natuurlijk.
Verandering van plan.
Ik heb wortelreepjes en komkommerschijfjes.
Geen dressing? Zo kan ik niet werken.
Wil je balsamico of ranch?
Allebei.
Vergeet de hummus niet.
Wat was dat?
Bedankt.
Misschien is dit geen goed idee.
Kom op. Wat is er cooler dan een Polynesische power-ballad?
In theorie niets. Maar...
Het lijkt me echt iets voor Stanley.
Jij bent Stanley.
Als Gortimers broek afzakt tijdens gymles, is het gênant.
Als mijn broek afzakt,
juicht iedereen en is het typisch Stanley.
Ik wil dat mensen me serieus nemen.
Ik wil niet meer dat mensen me als een clown zien.
Ga met mij naar karate.
Leer de vechtkunst en iedereen respecteert je.
Oké.
Goed zo, Catherine. Bedankt, Claire.
Wie wil het proberen?
Nee, Stanley, niet doen.
-Hoe heet je? -Stanley.
Goed, Stanley.
Begin maar.
Elke reis begint met een eerste stap.
Bedankt, Stanley.
Dat was het voor vandaag. Ga staan.
Buig.
Jullie mogen gaan.
Stanley. Wacht.
Ja, sensei?
Je was vrijwilliger op je eerste dag,
zonder kennis of vaardigheid te hebben.
Dat was moedig.
Maar je hebt geen focus.
Hoe komt dat?
Ik heb het gevoel dat iedereen verwacht dat ik iets doms doe.
Dat komt in mijn hoofd
en dan doe ik uiteindelijk iets doms.
Ik wil net als zij zijn.
Ik wil dat mensen me serieus nemen.
Ik was net als jij op die leeftijd.
Misschien heb ik iets voor je.
Toen ik jong was, was ik ongeduldig, ongedisciplineerd.
Ik kon mijn kern niet vinden.
Net als jij had ik iets nodig om me te helpen focussen.
Voor mij is de tijger het symbool voor stille kracht.
Die helpt me concentreren.
Misschien helpt jou zoiets ook.
Laat dit je totem zijn.
Dit is te gek.
Onthoud, als je wilt dat anderen je serieus nemen,
moet je eerst jezelf serieus nemen.
Dat dit je op dat pad mag leiden.
Ik heb alle stukjes op mijn werkbank gelegd.
Het goede nieuws is dat er maar zes of zeven stukjes zijn.
-Dat is niet zo erg. -En ongeveer 20 scherven.
We hebben alleen wat lijm en wat tijd nodig.
Hij wordt weer zo goed als nieuw.
-Waar heb je hem laten zetten? -Wat?
Hij bedoelt mijn tattoo.
Gaaf, hè?
Sensei gaf hem me na de les.
Hij zei dat mensen me dan meer zouden respecteren.
Een tijdelijke tattoo?
Maar daarom is het grappig, toch? Typisch Stanley.
Hij is niet tijdelijk.
Het is een echte.
-Serieus? -Heb je een echte tattoo?
Mooi design. Heel agressief.
Deed het pijn? Zo ziet het er wel uit.
Ja,
maar ik heb een hoge pijngrens.
Ik heb een keer m'n arm gebroken en ik merkte het niet eens.
Niet te geloven. Ik heb al zes maanden karateles.
Jij doet één les en je bent een nieuwe Stanley.
Hierdoor is Abraham Lincoln een van de meest
blijvende personages in de Amerikaanse geschiedenis.
Zonder in jullie boeken te kijken,
wie kan me nog meer vertellen over Lincoln?
Hij schreef de Gettysburg-speech achterop een envelop.
-Heel goed. -Twee keer kandidaat voor de Senaat.
Nog iemand?
Mr Zielinski?
Hij vond de penny uit?
Het is waar.
Ik las ergens dat hij de penny uitvond.
Dat is niet...
Dat klinkt logisch.
Maar het staat hier niet.
Je kunt het leven van een groot man niet in één hoofdstuk proppen.
Lincoln speelde saxofoon
en hield een zebra in de kelder van het Witte Huis.
Fascinerend.
Dit boek is nutteloos.
Ik ga de uitgever bellen om te klagen.
Weet je nog dat je me niet uitnodigde voor je feest?
Je nodigde me eigenlijk wel uit, maar ik kwam niet.
Kom op het volgende feest.
Dat je het weet, mijn broek is nooit afgezakt.
Niet tijdens gymles, niet in het zwembad en zeker niet in de kantine.
May, we daten. Het gaat geweldig.
Ik wil zo graag dat je m'n moeder ontmoet.
Jammer genoeg is het net uit.
Hier?
Waar iedereen bij is?
Maar dat was jouw idee en je bent me al vergeten
en we zijn nog vrienden en je ontmoet een ander.
Jij vast ook. Het was niet het juiste moment voor ons.
Pardon, ik heb een speciaal pasje.
Pardon, speciaal pasje.
Hoi. Ik heb een speciaal pasje.
Speciaal pasje. Dat je het weet. Ik krijg twee lepels puree.
Ik train voor de Olympische Spelen.
-Kom thuis met goud, schat. -Bedankt.
Weet je? Je bent de beste kantinedame van het land.
Ik hou van mijn werk.
-Hoe is het? -Iedereen praat over je.
-We hebben dingen gehoord. -Gestoorde dingen.
Je bent toch nog benoemd tot best geklede drummer
van de afgelopen twee jaar.
Ik hoorde dat je vrijgesteld bent van nablijven.
Ik heb mijn schuld afbetaald.
En je hebt de hoofdrol in de schooluitvoering.
-De regisseur wilde mij. -Wat spannend.
-Echt cool. -Typisch Stanley.
Zie het niet als een wiskundig probleem.
Zie het als een wiskundig gesprek.
-Het komt goed. -Bedankt, man.
Zie ik je zaterdagavond? Het wordt te gek.
-Je bent ongelooflijk. -Nee.
Nog steeds dezelfde Stanley.
Ja, dezelfde Stanley die zijn vliegbrevet heeft,
de Normaalberg heeft beklommen en met een inktvis worstelde.
-Waar heb je dat gehoord? -Dat zegt iedereen op school.
Je moet niet alles geloven wat je hoort.
Betekent dat dat je geen origamimeester bent?
Zou dat positief zijn?
Absoluut.
Wat kan ik zeggen? Ik vouw graag dingen.
Geweldig. Weet je nog meer van de Japanse cultuur?
Model-Wereldraad-kandidaten moeten speeches geven over hun land.
Altijd saaie dingen die iedereen al weet.
Ik wil interne informatie.
Een echte expert.
Nou...
Misschien geloof je dit niet, maar...
Ik ben deels Japans.
Echt?
Ja, van mijn moeders kant.
We zijn generaties terug vertrokken, maar mijn familie komt ervandaan.
Dit was tijdens de wilde tijd.
Er heerste oorlog en chaos in Japan.
En jouw voorouders waren daar?
Er middenin.
Ik stam eigenlijk af van de grootste shogun aller tijden.
Stanimoto de Kale.
Hij gebruikte de kracht van z'n zwaard om 'n nieuw land te vormen.
Hij veroverde de berg Fuji en zette zijn troon op de top.
-Hij bouwde de Grote Muur van China. -In Japan?
Ja. En toen...
Verplaatste hij die naar China.
Als gunst aan zijn nieuwe buren.
Toen hij met pensioen ging, vond Stanimoto de bonsai uit.
Want er is niets leuker dan doen of je een reus bent.
Dit is precies wat ik nodig heb.
Ik heb je het beste nog niet eens verteld.
Dit heb ik niet bij m'n onderzoek gevonden.
Ze zullen versteld staan.
Ongelooflijk dat ik deze kant van jou nooit heb gezien.
Bedankt.
Dit wordt geweldig.
Dit is een oor.
Dus dat moet daar?
Perfect.
Ik heb de snuit.
Nu moeten we wat ertussen zit lijmen.
We hebben meer handen nodig.
Dit is het.
Oké,
geef me het laatste stukje aan.
Dat was het laatste stukje.
Dat kan niet. We missen de hoorn.
Misschien merkt ze het niet.
Mel merkte het zelfs toen ik twee dagen dezelfde sokken droeg.
Misschien moeten we een nieuwe voor haar kopen.
Ik heb je advies nodig. Voor een vriend.
Een beroemde vriend? Een filmster? Maken ze een film over je leven?
Mag ik jou spelen? Wacht.
Wie speelt mij? Gortimer. Maar dan...
Er komt geen film. Nog niet.
Maar goed, die vriend heeft misschien wat leugens verteld
en iemand die die leugens geloofde, kan misschien,
zeer waarschijnlijk, daardoor voor paal staan.
Kan hij haar de waarheid niet zeggen?
Hij hoopt op een oplossing zonder dat hij dat hoeft te doen.
Kan die vriend voorkomen dat ze voor paal staat?
Hij kan haar niet tegenhouden,
maar hij kan wel iets tegenhouden.
Stop de raad.
-Kan ik je helpen? -Gelast hem af.
Ik vrees dat het al is begonnen. Niemand mag naar binnen.
Maar ik moet naar binnen. Ik ben de voorzitter van de raad.
Wat een eer.
Insgelijks. Ik moet naar binnen.
Sorry dat ik dit zeg, maar we hebben echt nieuwe vlaggen nodig.
Frankrijk en Italië gebruiken al maanden
dezelfde vlag en dat gaat iemand merken.
Prima. Ik verdrievoudig het budget voor vlaggen.
Bovenop de berg Fuji bouwde Stanimoto zijn paleis.
MODEL-WERELDRAAD
Maar het interessantste van dat geweldige land
is het aantal monsters dat het voortbracht en versloeg.
Is dit een grap?
Nee. Misschien weten jullie dit niet.
-Ik heb het geleerd van... -Alles wat ze zegt, is waar.
Ik ben expert in Japanse geschiedenis, dus ik sta voor haar in.
En ik leid de echte Wereldraad.
Dus jullie moeten doen wat ik zeg.
We hebben geen tijd voor grappen, jongeman.
Nee.
Miss Dillman, wil je nog iets toevoegen?
Ik...
Nee. Ik ben klaar.
Het spijt me.
-Hé. -Hé.
Ik heb goed en slecht nieuws.
Ik heb ontdekt waar we dezelfde eenhoorn kunnen kopen,
maar hij kost $300.
We zijn verloren.
We moeten het haar vertellen.
Ik doe het wel. Het was mijn schuld.
Ik heb hem laten vallen.
Ik had er niet mee mogen spelen.
En jij en Mel zijn al jaren vrienden.
Dit kan maar op een manier opgelost worden.
Steen, papier, schaar.
Een, twee, drie.
Nog een keer.
Jullie zijn vreemd. Ga het haar samen vertellen.
Hé.
Wat was dat?
Waarom vertelde je me dat allemaal?
Waarom geloofde ik je?
Ik heb mezelf echt voor schut gezet.
Het spijt me.
-Ik wilde alleen helpen. -Maar je hebt het verpest.
Je wist dat dit belangrijk voor me was.
Ik kan het uitleggen.
Ik wil geen excuses van de clown van de klas.
We hebben je eenhoorn gebroken.
Mijn wat?
Het eenhoornhoofd.
Maar het is in orde.
-Want ik heb een nieuwe voor je gekocht. -Wat?
Jongens,
die zijn heel duur.
-Ik heb wat tekenspullen teruggebracht. -Ik heb wat strips verkocht.
Het spijt ons.
Dit is echt lief,
maar ik heb dat ding nooit mooi gevonden.
Maar je kreeg het van je oma.
Daarom mocht ik het nooit weggooien.
Als jullie het echt goed wilden maken,
had ik liever de strips of de tekenspullen gehad.
GROOTSTE LEUGENAAR CLOWN VAN DE KLAS
Pardon.
Ik weet dat jullie me waarschijnlijk allemaal haten.
En...
Dat verdien ik, want ik loog.
Veel.
Dus,
voor het geval je het nog niet wist...
Ik heb nooit met een inktvis geworsteld.
Ik kom niet uit Japan.
Ik heb nooit een date met een cheerleader gehad.
Ik heb zelfs nog nooit de hand van een meisje vastgehouden.
Ik weet niets van karate.
Ik ken één beweging.
Maar dat is alles.
Maar mijn grootste leugen was
dat ik het prima vond dat jullie me een clown vonden.
De waarheid is
dat ik het vervelend vind.
Ik dacht dat het beter was dat er om me gelachen werd dan dat ik genegeerd werd.
Ik wilde alleen alles rechtzetten.
Het spijt me.
Ik waardeer de toewijding, Stanley, maar we gaan zo dicht.
Nog even, sensei. Ik heb hem bijna.
Ik moet zeggen dat je meer focus lijkt te hebben.
De totem moet gewerkt hebben.
Ik denk het.
De afgelopen dagen waren vreemd.
De weg naar wijsheid heeft vaak onverwachte bochten.
Hij mag je. Sensei Jeff.
En hij is niet zo gauw onder de indruk.
Het spijt me echt heel erg van laatst.
Ik snap niet waarom je tegen me loog.
Omdat ik het zat ben de clown van de klas te zijn.
Ik wilde dat iedereen, vooral jij, me respecteerde.
Dat is niet de manier.
Ik weet het.
Maar wat je in de kantine deed, was heel moedig.
Dat had ik niet gekund.
Op een tafel staan?
Dat is niet zo eng.
Maar je moet oppassen voor de puree. Heel glibberig.
Sorry.
Soms kan ik er niets aan doen.
Nee, grappig is prima.
Ik wilde dat ik grappiger was.
Maar jij bent veel meer.
Dus je bent niet meer boos op me?
Ik ben wel boos op je. Maar dat betekent niet dat we geen vrienden zijn.
Kom, ik laat je een paar bewegingen zien.
Jij mag mijn sparringpartner zijn.
Ik? Echt?
Echt, Stanley.
Soms verbergen we de waarheid om niet in de problemen te komen.
Maar soms veroorzaakt het verbergen van de waarheid juist de problemen.
Eerlijk tegen jezelf zijn is soms moeilijk.
Maar volgens mij
is het alle problemen van de wereld waard.