Ik woon al mijn hele leven in de Normaalstraat.
Er ligt een meer aan de ene kant en een schaduwrijk bos aan de andere.
Maar alles daartussenin
is alles behalve normaal.
Gortimer Gibbon's leven in de Normaalstraat
De meeste dagen zijn gewoon.
Je wordt wakker,
maakt ontbijt.
Je denkt er niet bij na.
Maar soms, in een ogenblik,
wordt een gewone dag...
Zeven.
Een dag die je nooit meer vergeet.
Acht.
Ranger en de fabelbloem van Normaalstad
Hé, jongen.
Kijk eens.
Eet op, je moet vandaag vol energie zitten.
Omdat je me vandaag eindelijk in je auto laat rijden.
Nog niet.
Ik heb je op de grasmaaier naar Egg gebracht.
Je zei dat ik als een pro de afritten nam.
Je rijdt een beetje hard.
-Ik heb het over iets beters. -Motor.
-Een bloem. -Een bloem?
Niet zomaar een bloem.
De Oxalis normalis, de fabelachtige bloem van de Normaalstraat.
Hij bloeit één keer per generatie en hij is spectaculair.
Hij zou zoeter ruiken dan 100 snoepfabrieken.
Als je hem plukt, maakt hij je sterker dan tien ossen
en slimmer dan twintig professors.
Sommigen zeggen dat hij je kan laten vliegen.
Hij is nog zeldzamer
omdat hij maar een dag bloeit.
Ik nies alleen vaak achter elkaar als hij in bloei staat.
Op de dag dat ik met je oma trouwde,
landde een van zijn perfecte roze blaadjes bij mijn voeten.
Het was magisch.
Ik moest 25 jaar wachten tot hij weer bloeide.
BAKKERIJ
Ik zocht overal en wilde het bijna opgeven
en toen zag ik hem weer.
Ik rende zo snel als ik kon.
En ik was hem kwijt.
Maar vandaag kan onze dag zijn.
-Ik niesde acht keer. -Hij is er.
Wacht, hoelang duurt een generatie?
-Ongeveer 25 jaar. -En hoe oud ben jij?
Oud genoeg om te weten dat ik hem deze keer moet zien.
-We zoeken die bloem samen. -Ja.
Dat proberen we nog een keer.
Bedankt.
Ga jij je vrienden halen.
-Ik pak mijn wandelschoenen. -Goed.
Gortimer heeft afleiding nodig.
Begin maar.
Klaar.
-Zes punt zes seconden. -Beter. Nog een keer.
-Laten we naar buiten gaan. -We zijn altijd buiten.
Tien procent van de tijd is het gemiddelde.
Jij zit op twee procent sinds je...
Nou ja, jezelf vernederde voor Abigail.
Je lijkt wel een mol.
Nee, dat is niet zo. Ik verklein alleen de kans dat ik haar tegenkom.
Nog een keer. Ik word hier goed in.
Jullie moeten me helpen een bloem te vinden.
Ja. Wacht, waarom?
Deze bloem bloeit maar een keer per generatie.
Ik heb opa gezegd dat we zullen helpen zoeken.
Oké, kom.
Oké, ja. Laten we kijken.
Nee, niet hier. We hebben gedaan wat we konden.
Het leek me al moeilijk nu Gortimer een mol is.
Mijn moeder is thuis.
Ik help met de boodschappen en dan gaan we de bloem zoeken.
Buiten.
Ik ben geen mol.
Hoi. Dank je.
Ik heb die lekkere elitehaver gevonden van mijn kampeervakantie.
Raad eens wat het geheime ingrediënt was.
-Cayennepeper. -Habanerozout.
-Lekker. -Hé.
Ik doe belastingaangifte, ik heb wat nodig.
Ik heb er twee gekocht, want ik ken jou.
Hij plundert mijn elitehaver sinds ik terug ben.
Hoe was je reis?
-Cascade-vulkanen, toch? -Ja.
Heb je iets meegebracht? Een fossiel van een pterodactylusschedel?
-Die ben ik niet tegengekomen. -Lora, vraagje.
Hoe kun je hiken op een vulkaan en niet iets geweldigs meenemen?
Ik heb wel een pijlpunt gevonden, maar daar achtergelaten.
Dat is als een pijlpunt door mijn hart.
Neem herinneringen mee, laat alleen voetafdrukken achter.
Dat zei Chief Seattle.
Mijn moeder komt altijd terug van reizen
met een nieuwe filosofie die slechts een maandje duurt.
Buiten is voor schoenen, binnen is voor slippers.
Dat leerde ik vorig jaar op mijn reis naar Japan.
Zijn dat kleine dweiltjes onder je slippers?
Ja.
Maakt de vloer schoonmaken makkelijker. Wat?
Het zal wel, rare.
Schat, we eten misschien een beetje laat.
Ik moet vanmiddag van alles doen.
Oké.
Waar moeten we beginnen?
Weinig mensen hebben de Oxalis normalis ooit gezien
-dus is hij vast in een onbevolkt gebied. -Ja.
Als hij zon nodig heeft, is hij bij het meer.
Misschien is hij in het bos bij de Drenkelingengrot.
De Drenkelingengrot. Ik was die plek bijna vergeten.
Ik ben er niet meer geweest sinds die zomer. We woonden er praktisch.
-Jullie kampeerden buiten. -Er waren vleermuizen.
Die waren er niet.
-Kijk. -Pak hem.
-Ruikt lekker. -Is dat hem?
Opa weet het vast wel.
Opa.
Kijk dan. Is dit hem?
Dat is hem.
-Ja. -Ja.
Juich maar echt als we de hele bloem hebben gevonden.
Dit is het plan.
We gaan naar de botanische club en verzamelen zoveel mogelijk info en...
En dan doen we er iets mee.
Ik stond te vlug op, denk ik.
-Gaat het wel? -Een beetje duizelig.
Daar gaat ie nog een keer.
-Gaat het, Bob? -Ja.
Misschien kan ik vandaag beter niet gaan hiken in de wildernis.
Maar de bloem is er alleen vandaag.
Het gaat me niet lukken.
Opa, we vinden die bloem en brengen hem naar je toe. Ik beloof het.
Bedankt, tijger.
Welkom bij de botanische club van de Normaalstraat.
Wil je het spel 'Benoem die plant' spelen?
Coyote mint, wilde gember, woestijndruif, papaver, mimulus.
-Ongelooflijk. -Dat is haar vak.
Wat kun je ons vertellen over de Oxalis normalis?
Soort: Oxalidales.
Familie: Oxalidaceae. Is al ruim 20 jaar niet meer gezien.
Tot vandaag.
-Waar heb je die gevonden? -Hij viel voor onze voeten.
Weten jullie uit welke richting hij kwam?
-Vanuit het oosten. -We waren op Normaal en Rockland.
-Het oosten? Zeker weten? -Zeker.
Interessant.
Laten we eens kijken naar de kaart met grondsoorten.
-Dank je. -Ja, oké.
De normalis is zo zeldzaam dat hij
meer een legende is dan wetenschap,
wat hem ongrijpbaar maakt voor botanisten.
Uit wat we wel weten, maken we op
dat de bloem in een van deze vier gebieden moet zijn.
DE STAD NORMAAL NORMAALMEER
Hier is het arm aan stikstof en rijk aan fosfor, dus daar niet.
Alkaline - VEEL FOSFOR Hoge klei concentratie
BODEMKAART
Dat is waar.
Hij zou daar een betere balans nodig hebben om te bloeien.
Dit gebied is jaren geleden bestraat.
Een winkelcentrum.
Daar heb je de Gambabal. Te gekke plek.
Bij de Gambabal is het altijd bal
Zegt jullie niets?
Dan is er meer voor mij.
Dan blijft de vierde plek over.
Nee.
Dat gebied heeft veel kleigrond. De Oxalis kan daar niet groeien.
Wat blijft er dan over?
Niets.
Wat dat ook was, het was niet de Oxalis normalis.
Ik ga lunchen. Volgende keer beter, jongens.
Dat was raar.
Ze ging ervandoor als een duivels meesterbrein.
Denk je dat ze ons wilde misleiden?
Ik weet het zeker.
Ze is nu vast op weg naar die bloem.
Ja, maar waar gaat ze heen?
Alle vier de mogelijkheden zijn uitgesloten.
In strips versla je een duivels meesterbrein
met zijn eigen handlangers.
-Maar hoe? -Simpel. In zeven stappen.
Een: rechtstreeks vragen, want dat verwacht hij niet.
Twee: zaai tweestrijd.
Drie: pluk er de vruchten van. Vier: streel zijn ego.
-Vijf... -Ze is op de vierde plek.
Ik hoor jullie wel.
Ik dacht dat de bloem niet in klei groeide.
Normalis is niet zoals andere Oxalises. Hij gedijt juist in kleigrond.
Daarom nam ze haar laarzen mee.
Een handlanger is meestal geen verrader. Waarom is hij...
Waarom vertel je ons dit?
Ik heb een zwak voor underdogs.
-Schiet op. -Bedankt.
Ik heb er nog een. Zou je liever...
Nee. Kom op nou.
Ik weet nog niet of ik liever
voorgoed de hik heb of jeuk waar ik niet bij kan.
-Terug of vooruit in de tijd? -Terug.
Waarom?
Om Neanderthalers chocolade-ijs te brengen.
Ze zouden het te gek vinden.
De Drenkelingengrot.
Vijf jaar geleden?
-Het ziet er... -Niet zo eng uit.
Goed, een beetje eng.
Als je dat eng vond, zou ik niet binnenkomen.
We zijn daar al ooit geweest.
Wij hebben deze plek gevonden.
We speelden hier iedere dag. Het is van ons.
Nu spelen mijn vrienden en ik er elke dag en is het van ons.
'Hayden Hollow'? Wie is dat?
Waar is onze rots?
Er stond 'Drenkenlingengrot' op.
Moet zijn weggerold.
Hij was vlak aan de onderkant.
Het zal wel. Laten we gaan.
Dit is nog niet beslist. We krijgen ons domein terug.
We hebben overal gezocht.
-Wat als we op de verkeerde plek zoeken? -Het wordt ook al laat.
Geweldig. Geen bloem en ik zit onder de insectenbeten
en de Drenkelingengrot is Hayden Hollow.
-Wat dat ook betekent. -Vergeet het nou maar.
Net als ik vergat hoe ik mezelf voor schut heb gezet voor Abigail.
Ik dacht dat ik mezelf zou geloven als ik 't hardop zei.
Jij moet ophouden met zeuren. En jij moet wat minder zeuren.
Wat zie ik over het hoofd? Waar is die bloem?
Mel.
Kijk.
Ik dacht dat hij groter was.
Is hij dit wel echt?
Hij is het, maar hij ziet er niet uit of hij je kan laten vliegen.
Hij is niet zoals de legende zegt.
Maar hij is toch wel schattig.
Kijk dan. Het is net een juweeltje.
Het is best zielig dat hij maar 24 uur bloeit.
Misschien is hij daarom zo bijzonder.
-Stop. -Wat?
Ik neem hem mee.
Ik zoek al mijn halve leven naar die bloem.
Nee, hij is voor Rangers opa. Zijn laatste kans hem te zien.
Ik weet niet wie zijn opa is, maar hij is niet hier.
Zouden wij ook niet zijn zonder hem.
Niemand zou hier zijn zonder mijn onderzoek.
Hij ontdekte hem. Hij niesde acht keer.
Hij niesde. Had dat eerder gezegd. Natuurlijk mag hij hem dan hebben.
Nee, ik heb het veldwerk gedaan, verslagen geschreven.
Die bloem is van mij.
Hij is van Rangers opa.
Hij is van niemand.
Wat zei je moeder?
Neem herinneringen mee, laat voetafdrukken achter.
Dat is een mooi sentiment, maar wetenschap is niet sentimenteel.
Die bloem leeft maar 24 uur.
Is het ons recht hem mee te nemen alleen omdat hij hier is?
Je bent helemaal hierheen gekomen.
Wil je niet dat je opa hem krijgt?
Als dat kon wel, maar het gaat niet.
Net zomin als wij de grot hadden.
We leenden hem die zomer.
Hij was nooit van ons.
We hebben hem allemaal gezien. Dat is van ons.
Perfect.
Als jullie hem niet meenemen, doe ik het.
-Wat? -Wat?
Oké.
Je had gelijk.
Hier.
Dank je wel.
Holly Fox.
Ja. Jij bent Ranger, toch?
-Ja. -Het is je moeder.
Hoe is het, mam?
Ranger, opa ligt in het ziekenhuis.
Wat? Wat is er gebeurd?
Ze denken aan een bloedprop.
Komt het wel goed?
Mam?
Schat, ze zijn nu met hem bezig.
Ik weet straks meer.
Mijn opa is in het ziekenhuis.
We kunnen mijn auto nemen.
De vrouw van de botanische club wil ons wel brengen.
Zeg tegen opa dat ik eraan kom.
Kan ik iets voor je doen?
Het is makkelijker gezegd dan gedaan,
maar probeer te ontspannen en het af te wachten.
-Ik had hem mee moeten nemen. -De bloem?
Opa zou hem nu kunnen gebruiken.
Hoe kon je dat nou weten?
Wat dacht ik wel niet?
Waarom liet je me maar raak kletsen?
Het was zinloos.
Het was heel mooi.
Nou en? Opa heeft hem nodig.
Hoi.
Het was geen bloedprop.
Het komt goed met opa. De pijn in zijn been was een infectie.
Hij krijgt nu een infuus.
Hij blijft een nacht ter observatie.
-Mag ik naar hem toe? -Ja.
Daar is hij.
-Hoi. -En?
-Wat? -Heb je hem gevonden?
-Ja? Waar is hij dan? -Opa, het spijt me.
Ik wist niet dat je ziek was.
Wat is er gebeurd?
We kwamen daar en we zagen de bloem.
Ja?
Hij was niet groot, maar hij was echt gaaf.
Het leek me niet juist om hem mee te nemen.
Ranger.
-Het spijt me zo. -Dat hoeft toch niet.
Ik ben trots op je.
Waarom?
Je zag iets waarvan je wist dat het bijzonder was
en je was zo slim het zo te laten.
Je bent pas 14. Ik ben onder de indruk.
Maar misschien zie je de bloem nu nooit.
-Heb je een foto gemaakt? -Nee.
Ik heb er helemaal niet aan gedacht.
En nu is hij weggeblazen.
Waarom lach je? Ik voel me vreselijk.
Zou ik liever een bloem zien of jou een prima jongeman zien worden?
Dat is niet moeilijk.
Je hebt het juiste gedaan.
Gelukkig gaat het goed.
Ja.
De meeste dagen zijn gewoon.
Je wordt wakker,
maakt ontbijt.
Je denkt er niet bij na.
Maar soms, in een ogenblik, wordt een gewone dag
een dag die je nooit vergeet.
Pap?
Mel?
-Gortimer. -Mam.
Wat is er aan de hand?
Het gaat om Lora.
Ze heeft...
Een auto-ongeluk gehad.
Komt het wel goed?
Nee. het wel goed?