Bütün hayatımı Normal Sokak'ta geçirdim.
Bir yanında göl var, diğer yanındaysa gölgelik ağaçlardan oluşan bir orman.
Ancak arasında olup bitenlere, normalden başka her şey denir.
Gortimer Gibbon ve Normal Sokak Maceralar
Küçükken karanlıkla ilgili en çok korktuğumuz şey
canavarlardı
ancak büyürken canavarların gerçek olmadığını öğreniyoruz,
en büyük korkumuz
bilinmezlik oluyor.
Gortimer, Ranger ve Mel Bitmeyen Geceye Karşı
Canını sıkan ne?
Haftaya okul başlıyor ve bütün bir yaz boyunca hiçbir şey yapmadım.
Neyden bahsediyorsun? Karatede turuncu kuşak oldun.
Yeşil olmadım ama.
Pastaneye yeni fırınların kurulmasına yardım ettin.
Gazı bağlamama izin vermedin ama.
Garip rakunlar için hayvan barınağında gönüllü oldun.
Onlar yaban gelinciğiydi.
Gerçekten canını sıkan nedir?
Aslında, bir süredir Mel ve Gortimer'ı görmedim.
Üçümüz haftalardır birlikte takılmadık.
Hiçbir şey eskisi gibi değil.
Şu fikre ne dersin?
Yarın hep birlikte bağ evine gidelim mi?
Babanla ben büyük evde kalırız,
siz çocuklar da balıkçı kulübesinde kalıp
birlikte zaman geçirebilirsiniz.
Orada tek başımıza mı kalacağız?
Abartma. Biz de hemen yolun yukarısında olacağız.
-Hadi ama, bağ evine bayılırsın. -Bilemiyorum.
Peki ya yarın gece meteor yağmuru olduğunu söylesem?
Yarın gece meteor yağmuru olacak mı?
Evet, şu "gama yunusları" olacak.
Gama Yunusgiller mi?
Ağustosun sonuna geldik.
Astronomiyle ne zamandır ilgileniyorsun?
İlgilenmiyorum ama sen ilgileniyorsun.
Geleceksin değil mi?
Gerçekten gelemem
ama Gortimer ile ikiniz gitmelisiniz.
Gortimer da sen olmadan gelmeyeceğini söyledi.
Babamı yalnız bırakmaya içim el vermiyor.
Selam. Nasıl gidiyor ufaklık?
İdare eder, sadece mükemmel planım berbat oldu, o kadar.
Ben de şimdi Ranger'a,
yarın ailesiyle birlikte bağ evine gelemeyeceğimi anlatıyordum.
O eski yere bayılırsın. Neden gidemiyorsun?
Gitmemi istemezsin sanmıştım...
Git. Güneşe ihtiyacın var.
D vitamini eksikliğine katkıda bulunmak istemem.
Bana bir şey olmaz.
Sağ ol. Buna ihtiyacı var.
Sanırım bağ evine gidiyoruz.
Hadi ama, gece boyu ayakta kalabiliriz. Uyumamız bile gerekmiyor.
Uyumayı seviyorum.
O zaman gün boyu uyuyabilirsin.
İstediğimizi yapabiliriz. Kulübe sadece bize kalacak.
Bana kızma, tamam mı? Sadece canım dışarı çıkmak istemiyor.
Ayrıca, okul başlamadan eşyalarımı düzenlemem lazım.
Peki.
Sanırım Mel ile birlikte sensiz gitmemiz gerekecek.
Mel gidiyor mu?
Evet ve gerçekten senin de gelmeni istiyordu
ama sen boş ver, onu hayal kırklığına uğrat.
Ne zaman gidiyoruz?
Pekâlâ. En harika hafta sonunun başlamasına...
-Bağ evi ne kadar uzaklıktaydı? -Kırk beş dakika.
Kırk beş dakika var.
Eğlence için yeni bir kategori bulmaları gerekecek
çünkü olayı yeni bir boyuta taşıyacağız.
-Havai fişek olmaz demiştim. -Merak etme. Çantasına baktım.
Al.
Selam çocuklar.
Ben "hedefimiz" diyeceğim, siz de "yıldızlar." Hedefimiz...
Bu hangi meteor yağmuru?
ASTRONOMİ
Gama Yunusgiller çok uzun sürmüyor.
Genelde bir saatten kısa
ama burada yazdığına göre saatte 210.000 kilometre hızla ilerliyorlarmış.
Tamam, ateşi yaktım ve kulübede hiç örümcek kalmadı.
En azından önümüzdeki 20 saniye boyunca.
Süpürge kalsın lütfen.
Doğru.
Bağ evimiz hemen yolun yukarısında.
Bir şeye ihtiyacınız olursa seslenin, tamam mı?
Başımızın çaresine bakarız.
Babam ararsa bana haber verir misiniz?
Tabii ki tatlım.
Tamam, hoşça kalın.
-Hoşça kalın. -Hoşça kalın.
Hadi.
Şuna bakın. Meteor yağmuruna ön sırada yerimiz var.
Peki ya o bulutlar?
Belli ki kuzeye doğru gidiyorlar.
Burası sanki bu kadar şey değildi...
Köy evi gibi mi?
Kibar bir tabir oldu.
Hayır, bu harika. Aynı eski zamanlardaki gibi. Şuna bakın.
-Çoğu parçası kaybolmuş. -Sorun değil, doğaçlama yaparız.
İki kavanoz fasulyeden yemek yaparken de doğaçlama yapabilir misin?
Merak etmeyin, sonra bizimkiler bize ızgarada hamburger yaparlar
ama acil durumlar için acıkırsanız diye bir çanta kamp yemeği getirdim.
Bence sizinkilerin bağ evine gitmeliyiz.
Hayır. O zaman burada olmanın bütün amacı ortadan kalkar.
Neden buradayız ki?
Sen gelmemi istediğin için ben geldim.
Ben de sen gelmemi istediğin için geldim.
Ben sıcak çikolata yapayım.
Vay be.
O düşündüğüm şey mi?
Afallamaya hazır olun.
Bu Tim.
Beş yıldır görüşmüyoruz.
"Dün sabah, Koca Ayak'tan kalkıp
banyoya gittim ve Koca Ayak'ımı fırçaladım." mı?
Bütün boşluklarda "Koca Ayak" yazıyor.
Yazan benim. Ona kafayı takmıştım.
Ben de itirazımı yeniliyorum. "Koca Ayak" fiil değil.
O yazı hatırlıyorum.
Ormanda yamyamların saklandığını hayal etmiştik.
Sen hayal etmiş olabilirsin
ama Gortimer ile ben onlarla yemek yedik.
Bize eklemli sandviçler verdiler.
Tamam, zaman doldu.
Hangi hayvanın başkan yardımcısı olacağını söyledim?
-Sosis köpeği. -Sosis köpeği.
Güzel.
Art arda kaç tanesini bildik?
Otuz dokuz.
Kimse bizi bizden daha iyi tanıyamaz.
Dinleyin.
Yağmur durdu.
Meteor yağmuru.
Buna ateş yakmak denmez de ne denir?
Harika olmuş baba.
Gece yatmazsanız, çok ses çıkarmayın, sizi duyabiliriz. İyi eğlenceler.
Teşekkürler.
Baban harika biri.
Sizce meteor yağmuru ne zaman başlayacak?
Bunun kesinlikle mükemmel bir an olduğunu kabul edebilir miyiz?
Bizi kandırdığın için teşekkürler.
Keşke sonsuza dek burada kalabilsek.
Sadece bir saat süreceğini söylediğini sanmıştım.
Sanki ondan çok daha uzun sürdü.
Evet. Daha fazla tutamıyorum, hemen dönerim.
Onlardan fazla yeme istersen. Sanırım çantadakilerin hepsini yedin.
Hayır, yemedim.
Garip.
Bunu nasıl yaptın?
Bilmiyorum. Dümdüz yürüdüm.
Garip bir şeyler var arkadaşlar.
Hadi ya?
Otuz üç.
Bir tane yesene.
Kaç tane var?
Otuz üç.
Mel, neler oluyor?
Mel?
İşte.
İşte yine o. Aynı meteor.
Şu da öyle.
Daha önce fark etmemiştim ama tekrar ediyorlar.
Sanırım gerçekleşti.
Ne gerçekleşti?
Sonsuza dek burada kalma dileğimiz.
Meteor yağmuru tekrar edip duruyor, şekerleme poşeti hiç bitmiyor
ve Ranger bir taraftan çıkıp diğer taraftan geri geliyor.
Bu an gerçekten sonsuza dek sürüyor.
Endişelenmeli miyiz?
Dileğimiz bizi bu hâle getirdiyse,
dilek dileyerek bundan kurtulamaz mıyız?
Sanırım teorik olarak mümkün.
Bunu istiyor musunuz? Yani eski hâlimize dönmeyi.
-Hayır. -Hayır.
Ben de istemiyorum.
Ona ne demiştin?
Cep evreni.
Yani sanırım öyle bir şeydi.
Dilek dilediğimizde evrenimizin içinde bir evren oluşturduk.
Zamanda asılı kalan bir baloncuk gibi.
Yani istediğimiz şeyi yapabiliriz.
Krallar gibi yaşayacağız.
Uğraşmak zorunda olmayacağımız onca şeyi düşünsenize.
Nereden başlıyoruz?
Kral olduğumuza göre bir kalemiz olmalı.
Nasıl bir kale inşa edeceğiz?
Biz değil, hizmetçilerimiz inşa edecek.
Hizmetçilerimiz yok ki.
Hayvan hizmetçilerine ne dersiniz?
Ağaçların üstünde.
Tamam, devasa bir ağaç kalesi.
Dalların arasında ipten köprüler olsun ki her zaman yıldızları izleyebilelim.
Yakalamaca oynamak için altın kartalları eğitebiliriz.
Peki ya maymun uşaklar?
Doğal olarak, maymun uşaklar olur.
-Peki ya geri kalanlar? -Tabii ki varlar.
Stanley maymun bir uşağa sahip olmak için doğmuş.
Su kaydırağında.
Ailelerimiz de var. Gardner da buraya bayılırdı.
Sürekli havai fişekler olsun.
Havai fişek getirmediğini sanmıştım.
Doğru.
Bir saniye. Arkadaşlarımız ve ailelerimiz buraya nasıl geldi ki?
Ayrıca, etrafta gerçekten bir ayı, maymun ya da fil yok.
Sadece böcekler var.
Yani sadece üçümüz mü olacağız?
Gerçekten tek ihtiyacımız bu zaten.
Bir tanesi daha bitti.
Buradaki bütün kitapları okudum.
Okunacak bir şeyi olan var mı?
Bu ne?
O sadece...
Eski bir alışveriş listesi.
Alışveriş.
Yanlış anlama ama en son ne zaman yıkandın?
Evden ayrılmadan önce.
O günler önceydi.
Teknik olarak bu sabah.
-Kahvaltıda yine şekerleme mi yiyeceğiz? -Bu akşam yemeği.
Bence öğle yemeği.
Bunu nasıl yiyorsunuz bilmiyorum.
Tat algın burası.
Aklını kandırarak her şeye inandırabilirsin.
Mesela, bu bir sarı kuyruk balığı saşimisi
ve bu da vasabi soya sosu.
Benim de iştahım kaçtı.
Bunu söyleyeceğim hiç aklıma gelmezdi
ama okul kafeteryasının bir dilim pizzası şu anda harika olurdu.
Ketçaplısına bile razıyım.
Brokoliyi özledim.
Annemin muzlu ekmeğini özledim,
annemi de.
Ben de.
Mel, özür dilerim. Düşünmeden konuştum.
Mühim değil.
Söylemesi bile güzel.
Annemi özledim,
babamı da.
Sanırım geri dönmenin zamanı geldi.
Hepsi aynı gözüküyor.
Oysa değiller.
Bizim dilek dilediğimiz çoğunlukla bakırdan oluşuyordu.
Yani yeşil spektrumda görünür hâle geliyor.
Diğerleri gibi mavide değil.
İşte o.
Bizimki o?
Hazır mıyız?
Şimdi.
Dilerim bu gece sona erer.
İşe yaradı mı?
Sanmıyorum. Döngü yeniden başladı.
Hayır. İşe yaradı.
Bakın.
Anlamıyorum. İşe yaraması lazımdı.
Belki de dileğini geri alamıyorsundur.
Belki hissederek söylemedik.
İlkindeki kadar.
Burada sonsuza dek kalmak istemeyi dilediğimizde içten mi söylediniz?
-Tabii ki. -Evet, ben de.
Ben de öyle
fakat az önce her şeyin normale dönmesini dilediğimizde,
sanırım bunu isteyerek söylemedim.
Neden?
Artık normalin ne olduğunu bilmiyorum.
Normal, her gün eve geldiğimde annemin orada olmayacağını bilmek mi?
Herkes hayatın ileri doğru ilerlemesi gerektiğini söylüyor
ama bu beni korkutuyor.
Sanki bu normal hayatı kabul ettiğimde ona gerçekten veda edecekmişim gibi geliyor
ve buna hazır olduğumu sanmıyorum.
İlk dileği dilemenin sebebi buydu.
Burada sizlerle birlikte olmak güvende hissettiriyor.
Her şeyi mahvettiğim için özür dilerim.
Aslında...
Geri dönmeyi istemeyen sadece sen değildin.
-Bu bir alışveriş listesi değil. -Anlamadık sanki.
Abigail bana yaz kampında ne kadar eğlendiğini yazdı,
ben de boş boş oturup
ona kafayı taktığımı düşünmesini istemedim.
-Oysa takmış durumdasın. -Her şeye rağmen.
Ben de ona
bir kız arkadaşım olduğunu
söyledim.
-Gortimer. -Biliyorum.
İnanamıyorum. Bu çok kötü.
En azından havalı bir isim söyledin mi?
-Marjorie. -Olamaz. Bari gerisini anlatma.
Bana anlat.
Huzur evinde gönüllü olarak çalışırken tanıştık. Kokusu Fransız vanilyası gibi.
Gözlerinin rengi ahududulu Arctic Sludgy mavisi
ve bütün şakalarımı anlıyor.
İşe yaradı mı bari? Abigail çok kıskandı mı?
Hayır. Benim adıma sevindi.
-Gerçekten Marjorie ile tanışmak istiyor. -Gortimer.
Ne yapacaksın?
Ona yazdığım bir diğer mektupta
Marjorie, Alaska'ya taşındığı için onunla tanışamayacağı yazıyor.
İşte bu abes olmuş.
O mektubu gerçekten göndermeyeceksin, değil mi?
Ona daha fazla yalan söyleyemem
ama gerçeği de söyleyemem.
Mahvoldum.
Bu yüzden mi geri gitmek istemedin?
Abigail'e karşı dürüst olmak şüphesiz ki
yapmak zorunda olduğum en küçük düşürücü şey olacak.
Tabii bir hafta içerisinde sana Marjorie adında bir kız arkadaşı bulamazsak.
Başıma bu işleri açtığıma inanamıyorum.
Neden gelip bunu benimle konuşmadın?
Seni rahatsız etmek istemedim.
Neyden bahsediyorsun?
Bir sürü şeyle uğraşıyorsun.
Kız arkadaşı sorunlarım ufak tefek şeyler.
Kız arkadaşı sorunu da olsa yine de sorundur.
Ne olursa olsun her zaman birbirimizin yanındayız.
O haklı.
Sağ olun arkadaşlar.
Sanırım geri dönmeye hazırım.
Bu sefer gerçekten.
Bir kez daha deneyelim mi?
Dilerim bu gece sona erer.
-İşe yaramadı. -Sonsuza dek burada mahsur kaldık.
Hayır. Bu gerçek olamaz. Her şeyi doğru yaptık.
Mel, sakin ol. Her şey yoluna girecek.
Hiçbir şey yoluna girmeyecek.
Buraya hiç gelmemeliydik ve şimdi mahsur kaldık.
Başka bir yolu olmalı.
Ağaca mı tırmansak?
Bir saniye. Bir döngü noktası var.
Ne?
Meteor yağmurunda.
Tam en parlak meteor kaybolurken
döngü kendisini tekrar etmeden önce bir anlığına tam bir karanlık oluyor.
-İşte. -Yeniden başlat düğmesine basarmış gibi.
Peki o anda ne oluyor?
Bilmiyorum. Belki de cep evrenindeki bir hıçkırık gibi bir şeydir.
Ne yapıyorsun?
Teoriyi test ediyorum.
Hazır olun.
Şimdi.
Bir çıkış yolu bulduk.
Nereden biliyorsun? O taşa ne olduğunu bilmiyoruz.
Kavrulmuş olabilir. Belki orada hiçbir şey yoktur.
İçinden geçebiliriz. İlk ben gidip test ederim.
Başardığını ya da sonsuza dek yok olduğunu nereden bileceğiz?
Bu duyduğum en kötü fikir.
Ranger haklı. Birlikte yapmamız lazım.
Hayır, demek istediğim o değil.
Hazır olun.
-Üç dediğimde. Bir. -İki.
Durun.
Benim yüzümdendi.
Benim suçum.
Bize neler olduğunu anlatmak istiyor musun?
Hayır. Benden nefret edersiniz.
Konuş bizimle.
Benim yüzümden oldu, tamam mı?
Dileğimi geri almadım çünkü bu gecenin bitmesini istemiyorum.
Siz neden istiyorsunuz anlamıyorum.
Geri gidersek hayatlarımız sadece daha da zorlaşacak
fakat burada kalırsak,
ölümle, hüzünle ya da değişimle
uğraşmak zorunda kalmayacağız.
Eskiden her şey kolaydı.
Burada kalmamız hiç üzülmeyeceğimiz anlamına gelmiyor.
Annem hâlâ ölü ve acısı hâlâ benimle.
Sadece kendimizi oyalıyorduk ve insan bunu bir yere kadar yapabilir.
O hayatta iyi olacağımıza dair bir garantimiz yok.
Dokuzuncu sınıfta ne olacağını bilmiyoruz.
Doğru
ama birlikte olacağız.
Gerçekten mi? Eskiden her zaman birlikteydik.
Şimdiyse...
İkinizi de buraya getirmek için sinsi planlar yapmak zorunda kaldım.
Önceden hiç böyle olmazdı.
Sadece her şeyin normale dönmesini istiyorum.
Normal her zaman değişir.
Evet, iniş çıkışlarımız olacak
ama her zaman birlikte olacağız.
Dilerim bu gece sona erer. ağız.