Ik woon al mijn hele leven in de Normaalstraat.
Er ligt een meer aan de ene kant en een schaduwrijk bos aan de andere.
Maar alles daartussenin is alles behalve normaal.
Gortimer Gibbon's leven in de Normaalstraat
GELUKKIG NIEUWJAAR
Zeven. Zes.
Vijf.
Vier.
Drie.
Twee. Eén.
Gelukkig Nieuwjaar.
Oudejaarsavond.
Een moment om de afgelopen 12 maanden te beoordelen.
Te bedenken wat we verworven hebben.
Of wat we verloren hebben.
Welke relaties veranderd zijn.
En welke altijd hetzelfde blijven.
Het is een moment om vooruit te kijken.
Je af te vragen wat dit jaar zal brengen.
Gortimer en het boerenbedrog
Je kunt uit twee dingen kiezen.
Mijn moeders traditionele krabkoekjes of de nieuwe Ranger Bacon Bessenblaster.
Verrukkelijk.
Dat is mijn voornemen.
Twaalf nieuwe recepten, één per maand.
Dit is januari.
Wat is jouw voornemen?
Ik zit er nog over te denken.
-Sorry. Hoi. -Hoi.
Toch niet 'een date met Abigail'?
Nee.
We zijn weer gewoon vrienden. Dat houden we zo.
Je moet een doel hebben voor dit jaar.
Wat wil je doen?
Ik neem me voor om...
Een voornemen te bedenken.
Hé, mam. Zijn er nog wat van die bessendingen van Ranger?
Nee. Sorry.
-Je moet er sneller bij zijn. -Sorry.
Ze zijn erg lekker. Hoe komt hij daar toch op?
Hij heeft talent, net als de rest.
-Wat bedoel je? -Mel in wetenschap, Ranger in bakken.
En ik...
Ik help met opruimen.
Dat is niet waar.
Je doet zoveel dingen.
Je bent badmeester geweest.
-Je hebt die chiliwedstrijd gewonnen. -Voor de burgemeester gewerkt.
Ja, maar dat zijn geen blijvende dingen.
Ik wil iets vinden dat mijn talent is.
Daar is tijd voor nodig. Ik ontdekte golfen vorig jaar pas.
Nu is het een obsessie.
En je goocheltrucs dan? Dat heb je lang niet gedaan.
Ranger, Mel en Stanley goochelen ook.
Als je jouw ding wilt vinden, maakt het niet uit of anderen het doen.
Als jij het maar leuk vindt.
Misschien leer ik dit jaar wel Mongools keelzingen.
Wat?
Nee. Wat vind je van honden trimmen?
Of pointillisme?
-Wat heb je vorig jaar gedaan? -Leren duiken.
Het jaar daarvoor grotonderzoek.
En het jaar daarvoor tokkelen in Hawaï.
Waarom neem je geen pauze? Je hebt al zoveel gedaan.
Al die dingen deed ik met mijn moeder.
Elk jaar namen we ons voor om onszelf uit te dagen...
Om onze grenzen te verleggen.
Laten we dat dan doen. Ik doe het met jou.
-Ik kan wel wat opwinding gebruiken. -Echt?
Het afgelopen jaar heb ik geleerd
dat het goed is om af en toe buiten je comfortzone te stappen.
Oké. Laten we dat doen.
Maar niets met veel mensen of op een podium.
-Nee. -Of met te veel herrie.
En geen spinnen.
Comfortzone.
Oké, hooguit één spin.
Ik heb eindelijk een voornemen.
Ik wil heel goed worden in iets wat ik al kan.
-Maar je kunt al goed goochelen. -Niet heel goed.
Ik stop pas als ik een meestergoochelaar ben.
Dit ken ik nog.
-Heb je een dollar? -Ja.
En nu is je dollar...
Verdwenen.
Ongelofelijk.
-Ik krijg een dollar van je. -Ik snap er niets van.
Oké, meneer de meestergoochelaar, welke kaart heb ik?
Schoppenboer?
Ik sta versteld.
Nee, hoor.
Wat flauw.
Maar wel stevig en licht.
Goed om mee te gooien. Ik heb geoefend. Kijk.
'Speel een boer een leer een vaardigheid.
'Scheur de joker en alles verdwijnt.'
Wat betekent dat?
Geen idee. Een vaardigheid leren? Iets leren?
Ik wil...
Ik wil Frans spreken.
Oké, dat was vreemd.
Zag je dat?
Wauw.
-Niet te geloven dat dat echt werkte. -Ongelooflijk.
Nu een om goochelaar te worden.
Ja, maar waarom zou ik dan stoppen?
Hiermee kan ik overal goed in worden.
Ranger, het is tijd voor een geheel nieuwe Gortimer.
Sinds wanneer speelt Gortimer gitaar?
Sinds zo'n tien minuten geleden.
Koken.
Wauw, dank je.
Je legt de lat wel hoog voor een romantische avond.
Acteren.
Kom op, Laertes. Je schertst.
Ik smeek je, laat je beste geweld zien.
Je houdt me voor de gek.
Oké, jongens. We pauzeren.
Oké?
Basketbal.
Skateboarden, boksen, parkoers, lineaire algebra, jongleren, tango.
We doen het.
Kom je?
Als ik het kan, kan jij het ook.
Ik kan het niet.
Mel, wacht.
Ik kan het niet. Het is te hoog. Stel dat er iets misgaat.
Er gaat niets mis.
-We zitten aan touwen. Het is veilig. -Dat weet ik. Ik...
Deze dingen gingen makkelijker met mijn moeder.
Ik wilde je iets vragen, maar ik ben het vergeten, omdat...
Hé, Mel. Ik maak een papieren dierentuin.
En ik een papieren vliegveld. Wie gaat er winnen, denk je?
-En is dit leuk? -Ja.
Best wel. Ik bedoel...
Nee. Niet echt.
Hoe ging het rotsklimmen?
Ik kon het niet.
Het was te hoog.
Zal ik het je voordoen?
Zou je wel zo veel van die kaarten gebruiken?
Mensen zullen achterdochtig worden.
Gortimer, het is wel vreemd dat je ineens overal goed in bent.
Jullie zijn al goed in veel dingen. Ik...
Ik heb heel wat in te halen.
-Maar je verspilt ze. -Ze heeft gelijk.
Stel dat je later een keer een onderzeeër moet besturen
of een alien-autopsie moet uitvoeren?
Of in de echte wereld...
Je moeders auto moet repareren of computercode moet leren.
Rustig maar, ik heb nog 19 kaarten.
Negentien? Je wilde toch 'één ding kiezen en er goed in worden'?
Ja, dat is nog steeds het plan. Ik probeer gewoon van alles.
Hoe kan ik anders weten wat ik leuk vind?
Zat er iets bij wat je heel leuk vond?
Shakespeare in het park vond ik leuk.
Acteren. Perfect.
Eerlijk gezegd...
Ik vond vooral het zwaardvechten leuk.
Heb je al eens geschermd?
Ik ben net begonnen, maar ik leer snel.
Laat maar eens zien.
Schermen.
Begin.
Indrukwekkend, maar wat slordig.
Laten we beginnen met je voeten.
Hij dringt me terug, maar dan draai ik...
Zijn punt komt vlak langs me, hij is onbeschermd... Punt, Gortimer.
Ik wist wel dat je iets leuk zou vinden.
Daarbij kan zwaardvechten ooit nog van pas komen.
Deze stad is door piraten opgericht.
Nu kun je de overige kaarten wegleggen
tot je ze nodig hebt.
Nee.
Ik heb ze nog nodig. Ik wil heel goed worden.
Na de training heb ik er een paar gebruikt voor mijn vaardigheden.
Hoeveel is een paar?
Afweren, pareren, voetenwerk, aanvallen, schijnbewegingen...
Wacht.
Het ging erom dat je je op één ding zou richten.
Dat doe ik ook. Schermen.
Ja, maar je speelt vals.
Nee, dat doe ik niet.
Ik gebruik de kaarten alleen voor de frustratie in het begin.
Om niet op te houden voor ik goed ben.
Nu ik weet wat ik doe, ben ik net zoals iedereen.
Ik heb eindelijk iets voor mezelf.
Daarbij lijdt niemand eronder.
Kom morgen naar de wedstrijd. Om te zien wat ik kan.
Dan praten we er wel over.
Reflexen.
Het gaat vast sneller met grotere stippen.
Het is een voornemen voor dit jaar.
Het is heel saai.
En het rotsklimmen dan? Je was zo opgewonden.
Ik was te bang.
Dat is niets voor jou.
Je vond die spannende dingen altijd zo leuk.
Ik weet nog dat je ging raften. Je bleef de hele week glimlachen.
Omdat ik met mama ging.
Nu kan ik niet eens een nepmuur beklimmen met tuig en touw.
Zij was de dappere.
Het is niet grappig.
Schat, het spijt me. Ik lach je niet uit. Kom hier.
Voor we jou kregen, was je moeder niet zo'n durfal.
Nee, echt waar.
Ze ging niet rotsklimmen of snowboarden of zo.
Ze had niet eens een paspoort.
Ze deed dat allemaal om jou aan te moedigen.
We waren bang dat je zoals ik zou worden.
Heb je mij ooit in een achtbaan gezien?
Of op het dak zien klimmen?
Nu je het zegt, nee.
Nee, omdat ik die dingen niet kan.
Nooit gekund.
Maar je moeder wilde niet dat jij altijd de veilige weg koos.
Dus ging ze op al die wilde avonturen
om jou te laten zien wat er allemaal kon.
Jij inspireerde haar.
En hoe dapperder jij werd...
Hoe dapperder zij werd.
En jij dan?
Ik ben blij met een goed boek.
Op zeeniveau.
Ik hou van je, papa.
Ik ook van jou.
Ook al ben je een bangerd.
Zij was vorig jaar kampioen.
Indrukwekkend.
Hoi. Ik ben Jessica.
Gortimer. Ik heb je opwarming gezien. Je bent heel goed.
Bedankt. Ik wilde jou net hetzelfde vertellen.
-Waar kom je vandaan? -De Normaalstraat. Geboren en getogen.
Ik heb je nooit bij wedstrijden gezien.
Hoelang scherm je al?
Hij is net begonnen.
-Met wedstrijden. -Vertel me wie je trainer is.
Ik wil namelijk graag naar de Olympische Jeugdspelen.
Wauw, wat ben je serieus.
Ja, drie uur per dag, vier dagen per week en dat al vijf jaar.
Dat is pas toewijding.
Wat goed van je om zo hard te werken.
Ja, maar ik vind het zo leuk. Ik zou het nog vaker doen.
Je begrijpt me vast wel. Je zult wel elke dag trainen.
Ja, ik heb nog geen dag gemist.
Zo kom je er wel. Hopelijk zie ik je in de finale.
Ja, je lijkt me een sterke tegenstander.
-Succes. -Jij ook.
Ja, ik weet het.
Wat ga je doen?
Het enige wat ik kan.
Ik hou niet van mensen die het opgeven. En al voor de wedstrijd.
Wat is er, Gibbon?
Ik kan niet meedoen. Ik voel me niet zo lekker.
Dat is gewoon angst voor de wedstrijd.
Zodra je begint, zal het goed gaan.
-Maar... -Geen maar.
Het gaat niet alleen om jou. Je hoort bij een team.
Als je hen in de steek laat, hoef je niet meer te komen.
Dat plan werkte dus niet.
Je kunt altijd expres verliezen.
-Ik zal het proberen. -Doe het niet te overduidelijk.
Oké.
Ik heb het geprobeerd. Ik kan niet niet goed zijn.
Ik gebruikte een kaart voor snellere reflexen en een voor betere intuïtie.
-Ik weet niet hoe ik moet verliezen. -Wacht.
En de joker dan?
Ja. 'Verscheur de joker en alles verdwijnt.'
'Alles verdwijnt.' Perfect. Je zult alles weer vergeten.
-Schermen ook. -Maar ik wil schermen niet verliezen.
Ik geef niks om origami of Frans of wat dan ook, maar...
Maar dit...
Ik hou hiervan.
Leer het dan zoals iedereen.
En als ik het niet kan?
Als ik hard train en nooit goed kan worden?
-Dat is erger dan niets hebben. -Dat gebeurt niet.
Je begrijpt het niet.
.Alles is zo makkelijk voor jou.
Je bent een genie in wetenschap.
Je zult vast ooit de Nobelprijs winnen.
En jij bent een expert in bakken en explosieven
en schaken en andere rare dingen.
Maar ik...
Ik ben gewoon een aardige jongen.
Je bent veel meer.
Je bent de beste vriend ter wereld.
Misschien is dat niet genoeg voor me.
Dit is de eerste keer dat ik de beste in iets ben.
Iets wat ik leuk vind.
Je bent niet de enige.
De joker ligt in mijn kamer.
Witte Hoed 27, pagina 14.
Ik ga meteen.
-Mel, kun je de wedstrijd ophouden? -Makkelijk zat.
Ik ben zo terug.
Bijna klaar. Het spijt me vreselijk.
Over een paar minuten werkt het weer.
Je zei dat vijf minuten geleden.
Is het moeilijker dan het lijkt?
Je houdt een wedstrijd op.
Zet het weer in elkaar.
Gibbon, laat ze zien wat de Normaalstraat kan doen.
Het spijt me.
Zevenentwintig.
-Pech. -Bedankt.
Het spijt me als ik te goed ben.
Wat?
Het is niet eerlijk dat ik zo goed ben. Sorry.
De wedstrijd begint, opschepper.
-Je doet het heel goed. -Bedankt.
Ze is goed.
Gelukkig maar.
Waar is Ranger?
Bedankt.
Gortimer, let op.
Goede aanval.
Goede smash. Je bent goed.
Nee. Ik had gewoon geluk.
Je verdiende dit.
Bedankt.
-Zie ik je de volgende keer? -Jazeker.
Goed zo, Gortimer. Je hebt verloren als een kampioen.
Bedankt.
Ik ben de gewone Gortimer weer.
Of zoals ze in het Frans zeggen...
Ik heb geen idee.
Je bent nooit gewoon geweest. Je had gewoon een interesse nodig.
Iets met zwaarden. Dat kun je niet opgeven.
Nee. Ik begin van voren af aan.
Net zoals iedereen.
Wat goede voornemens betreft,
is er een die de andere moet overtreffen.
Blijf trouw aan jezelf.
Of dat betekent dat je je innerlijke kracht eruit haalt
of een deel in jezelf vindt dat er altijd al was.
Het belangrijkste is dat er diep in jezelf
zo veel meer zit dan je gelooft. in jezelf