Ik woon al mijn hele leven in de Normaalstraat.
Er ligt een meer aan de ene kant en een schaduwrijk bos aan de andere.
Maar alles daartussenin is alles behalve normaal.
Gortimer Gibbon's leven in de Normaalstraat
Om iemand te kennen,
echt te kennen,
hun hoop,
hun gebreken,
moet je een mijl in hun mocassins lopen.
Maar wat als de mocassins niet meer uitgaan?
Gortimer, Mel, Ranger, Catherine en de identiteitscrisis
Gortimer, je bent wel heel consequent.
GORTIMER GIBBON 8,5 SYMBOLIEK EN METAFOREN IN ANIMAL FARM
Alweer?
Kom op, Audrey. Je kunt het.
Nee. Ga zitten.
-Het spijt me. -Geen zorgen. Je kunt dit.
Duidelijk niet. Jij had het in je slaap gekund.
Ik doe het al langer dan jij. Zorg dat je eerder bij het net bent.
En kom onder de bal.
Hoelang nog?
Een week. Minstens.
Ik weet het. Ik voel me vreselijk. Ik stel jullie teleur.
-Audrey. -Geen zorgen.
-Het lukt me wel. -Dat weet ik.
Je moest deze platen terugzetten als je klaar was.
Ik ben nog niet klaar.
Zit je daar naar dat album te luisteren?
Zo meteen misschien wel. Ligt eraan hoe lekker deze kip parmezaan is.
Ga maar door.
Zoals ik al zei, geen vacuüm, gewoon een normale woonkamer.
Op zeeniveau. Normale luchtdruk.
-Op een kussen? -Vloerbedekking. Minimale dikte.
De maximale valhoogte voor een gemiddeld groot ei zonder te breken
is 68 centimeter.
Droom lekker verder. Het maximum is 60.
Niet met een parachute.
O, de broodjes.
-Pap. -Ga door. Ik hoor jullie wel.
Bij normale luchtdruk gaat die pas open na 30 centimeter.
Goed punt. Catherine, je tegenargument?
Hij zou het ei wel stabiliseren.
Dan valt het op de onderkant, het sterkste punt.
Punt voor Catherine.
Goed debat, jongens.
Ik was natuurlijk de betere.
Rustig aan.
Alsjeblieft. Je kijkt naar de winnaar.
-Ik ben de winnaar. -Ik heb het bijgehouden.
-Ik ook. -En het is...
-Michael. -Catherine.
Oké. We gaan door naar de gebruikelijke tiebreak.
Dillman Family Quiz Bowl. Morgenavond.
-De verliezer doet een week de afwas. -Ja.
Mag ik een aangebrande tonijnschotel bestellen?
Alleen als je die ook opeet.
Hier. Die zul je nodig hebben.
Hopelijk heeft niemand anders spikkels nodig,
want ik heb Hill Market leeggekocht.
Bedankt. Je bent mijn redder in nood.
Bakkerij Union. Als het in een oven past, kunnen wij het bakken.
Wat?
Oké. Begrepen.
Tom en Dylan willen de cupcakebestelling voor hun bruiloft verdubbelen.
Nee. Dat is over twee dagen.
We hebben al vijf feestjes deze week.
Twee baby's, drie vrijgezellen.
Ik vraag het je opa wel.
Hij is tot donderdag in Ohio.
Natuurlijk. Dan kan je vader...
Hij moest elke avond overwerken.
Ik doe het wel.
Zeker weten? Ben je niet liever bij je vrienden?
Ja, maar ik ben je redder, toch?
Dat ben je echt.
Bedankt.
Eén rij en mooi glimlachen.
Deze passen zijn je identificatiebewijs.
-Nou? -Goed gedaan. Je hebt gelijk.
-Zeker beter dan een 8,5. -Ik wist het.
Wat zei Miss Francis?
Hoe bedoel je?
Je hebt het toch gevraagd?
Nee. Ik ga niet in discussie over een cijfer.
Miss Francis is slim. Ze had vast haar redenen.
-Raad eens wat ik zaterdag gedaan heb? -Stierenrennen?
Gokje.
In de bakkerij gewerkt. Raad eens wat ik zondag heb gedaan.
Een hint. Het rijmt op 'in de lakkerij geperkt'.
En het ergste is dat er een speciale sneak preview is van de gaafste film ooit
en ik kan niet gaan.
Code Black?
Code Black: Red Alert.
Ze namen Johnny Blacks gezin af. Nu zullen ze rood zien.
Ze namen zijn gezin de vorige keer ook af. Hij moet beter op hen letten.
Weet je hoe moeilijk het was kaartjes te krijgen?
Zeg je moeder dan dat je naar de film wilt.
Redders gaan niet naar de film.
Ik weet niet wat dat betekent.
-Wij allemaal? -Vier tegelijk.
De gezichtsherkenningssoftware
zoekt in realtime in een databank van leerlingen en staf.
Het kost 75% minder tijd.
De toekomst is nu, vrienden.
Hé, meisje rechts.
-Daar kijken. -Hallo?
Sorry. Quiz Bowl vanavond.
Ik moet winnen, anders doe ik de afwas.
-Vijf. -Moeilijk uit te leggen.
Vier.
Vandaag wil je mij niet zijn.
-Drie. -Of mij.
-Twee. -Of mij.
-Eén. -Idem dito.
Lachen.
Jullie passen worden daar geprint.
-Mijn enkel doet ineens pijn. -De mijne voelt beter.
Oké.
Alsjeblieft. Alsjeblieft.
En alsjeblieft.
-Op de mijne staat Gortimer. -Melody Fuller?
De machine heeft ons verwisseld.
Mij ook. Ik ben Catherine.
En ik ben Ranger.
Sal, we hebben nieuwe foto's nodig. De machine heeft onze namen verwisseld.
Dat is raar. Oké, ga maar zitten.
Drie, twee, één.
Wat is er gebeurd?
Hij zit vast.
Een softwarefoutje.
Kun je hem debuggen?
Je onttrekt te veel stroom aan de USB.
Heb je hem al uit- en aangezet?
Oké, iedereen weg. Jullie irriteren me.
Gortimer, je natuurkundeboek. Bedankt voor het lenen.
Bedankt, Stanley.
Het is voor Gortimer.
-Ik ben Gortimer niet. -Ik ben Gortimer.
Ranger, is dit een van jouw grappen die ik nooit begrijp?
Ik ben Ranger.
Ik ben Catherine.
Oké.
Dan ben ik rector Jimenez vandaag.
-Ben ik Mel? -Ben ik Gortimer?
-Ben ik Ranger? -Ik ben in de war.
Onze passen.
Toen de machine onze foto's en namen verwisselde,
werd onze identiteit verwisseld.
Daarom doet mijn enkel pijn en de jouwe niet.
We zitten in elkaars lichaam.
Ik kan nu niet veel voor jullie doen.
Sal, dit is een groot probleem.
Ja, nogal. Ik heb mijn hele budget verspild aan dit stuk schroot
en mijn beoordeling komt eraan.
Onze identiteit is verwisseld.
Gebruik je oude dan. Ook goed.
Hoi. Ja, ik ben er nog.
Nee. Zet me niet terug in de wacht. Nee...
Vertegenwoordiger.
Jongens, kom morgen maar terug.
-Wat doen we nu? -Dit is een ramp.
Vertegenwoordiger.
Ben ik de enige die dit ziet?
Dit is bijna precies het plot van Code Black: Double-Double Agent.
Hoe gaat die ook alweer?
Kom mee naar Parijs...
Waar Johnny Black en zijn gezin op vakantie zijn
tot dieven de Mona Lisa stelen en de enige getuige ontvoeren,
Johnnys zoon Bobby.
Alsof dat niet erg genoeg was,
ontvoert een motorbende Johnnys dochter Sara.
Met behulp van hypermoderne make-up en protheses
infiltreert Johnny, vermomd als zijn vrouw Gloria,
de motorbende om Sara te redden,
want Johnny kan geweldig goed motorrijden.
En de slechte leider is een ex van Gloria. Lang verhaal.
Intussen moet Gloria, vermomd als Johnny, Sara redden,
want de kunstdieven weten niet hoe Johnny eruitziet...
Maar Gloria is een beroemde kunstexpert
en kan bevestigen of de gestolen Mona Lisa nep is.
Dan wisselen Bobby en Sara van identiteit.
Dan ontploffen er dingen.
En Sara bestuurt een trein, terwijl Bobby op een motor rijdt op de trein
achter een vliegtuig aan dat Gloria bestuurt.
En Johnny staat op de vleugel
met de leider van de dieven en de echte Mona Lisa.
En die vent zegt:
'Geef me het schilderij.'
Johnny slaat hem van de vleugel in de rivier,
kijkt in de camera en zegt...
'Je zei geen alsjeblieft.'
En ze leven nog lang en gelukkig. Dat lijkt er wel op, toch?
Leuk, maar zinloos.
Laten we proberen elkaar te zijn tot de machine is gemaakt.
Hé.
Is dat niet Gortimers kluisje?
Ja. O, ja.
Niet mijn kluisje, want ik ben Gortimer niet.
Ik ben Mel.
-Met een ander kluisje. -Ja.
Dames, een vraagje.
Ik ben Mel en duidelijk een meisje zoals jullie.
Is het jullie weleens opgevallen
hoe nonchalant cool Gortimer is?
Toch? Meiden onder elkaar.
Catherine?
Absoluut.
Ik deed Ranger na. Wat vind je ervan?
Wat voor cijfer heb ik?
Welk cijfer heb ik, bedoel je.
-Negentig. -Wat?
Negentig.
Mijn broer zal daar nooit over ophouden. En waarom zou hij ook?
Ik ben zo'n loser die een 90 haalt.
Dat is amper een negen.
Het is bijna een acht.
Catherine, gaat het wel?
Je haalde je schouders op en klaar.
En Marie Cameron krijgt een dollar van je.
Lang verhaal.
-Ik heb een drukke dag gehad. -Ik ook.
Ik zou wat meiden hebben gevraagd of Gortimer 'nonchalant cool' is.
Wat was dat?
Een heel slecht idee.
Klaar voor de volleybaltraining?
Ik zit op de bank, toch?
Regels, namen, foto's en posities van de teamleden.
Eén meid in het bijzonder, Audrey.
Zij is nu spelverdeler, dus je moet haar helpen de nieuwe ik te worden.
Maar ik ben de nieuwe jij.
Prima. Schiet op. Ik kom nooit te laat.
Wat is er gebeurd?
Ranger... Of ik...
Parkourde over de parkeerplaats en viel in een vuilnisbak.
Ik sla nooit een stunt af. Dat weet je.
Maar moest het voor de hele school?
Ik moet hier voor het amusement zorgen.
Ik heb je gezin, Johnny Black.
Geef me het uraniumconcentraat als je hen ooit nog wilt zien.
Ranger, jouw tekst is:
'Je zei geen alsjeblieft.'
Ik ben Catherine.
Hoelang blijven we dit doen?
We menen het.
De machine voor de ID-passen heeft onze identiteit verwisseld.
-Moet ik dat geloven? -Test me maar.
Wat is de wortel van 417?
Ik zou het niet weten.
-Ik ook niet. Het klopt. -Het is trouwens 20,421.
Voor het geval dat.
Oké, kom mee.
Naar welke film gaan we?
Geen film. Je moet mijn moeder helpen in de bakkerij.
Maar Catherine kan wel naar de film.
Nee.
Je hebt een jaarboekbespreking en debattraining.
En je moet je klaarmaken voor de Dillman Family Quiz Bowl.
Dit is nu al veel minder leuk dan ik had verwacht.
-Nogal. -Wacht.
Niet doen.
Nu kunnen jullie iedereen wel zijn.
Oké, daar gaan we. Jij zet op, Audrey.
Geweldig, jongens.
Sarcasme wordt niet gewaardeerd, Fuller.
Nog een keer. Audrey, jij zet op.
Audrey.
-Het spijt me. -Ren een keer op en neer.
Kom op, jongens. Oké?
Miss Francis, hebt u even?
Gortimer, wat een leuke verrassing.
Ik wil even praten over mijn essay over Animal Farm.
Goed werk. Je had interessante opmerkingen.
Dat vond ik ook.
De these is duidelijk en de argumenten zijn goed.
De flauwe woordspelingen waren misschien een vergissing.
Maar het is wel beter dan een 8,5.
Mel.
-Pardon? -Mel heeft je hiertoe aangezet, hè?
Mel Fuller moet leren dat er meer is dan cijfers.
Wat?
Dat is misschien wel zo,
maar Gortimer moet leren dat hij het moet zeggen als iets hem dwarszit.
Ik moet dat leren.
Goed punt. Je begint al goed.
Bedankt.
Hoe was de debatclub?
Hoe kan iemand iets bereiken met zo veel geruzie?
Michael.
Heb je je cijfer gekregen?
Ja, 90.
Veel plezier op zomerschool.
Wat bot. Een 90 is een geweldig cijfer.
Een 90 is bijna onvoldoende.
Ik ben kapot. Dank je wel voor je hulp.
Weet je wat raar is?
Niemand wint, maar cupcakes versieren is toch best leuk.
Oké.
Als je niet te veel huiswerk hebt, kun je die citroenen dan raspen?
Dan ben je een redder in nood.
Redder in nood.
Mam...
Ik moet je iets vertellen.
Ik zou vandaag naar de film gaan met Stanley.
Ja? Welke?
Een domme Johnny Black-film.
Die vond je toch geweldig? 'Je zei geen alsjeblieft.'
Hoe dan ook, dat was vandaag en...
Ik wilde er heel graag heen.
Ja, maar je zou hier helpen.
Misschien omdat ik dacht dat dat van me werd verwacht.
Je noemde me steeds je redder in nood.
En jij bood steeds je hulp aan en ik rekende steeds op je en...
En we gaan steeds maar rond. Je hebt gelijk.
Ik wilde gewoon een goede zoon zijn.
Je bent de beste zoon.
Bakkerij Union.
Ja, die is hier.
Het is Catherine.
Met Ranger. Zeg het maar.
Hé, je quiz begint zo. Heb je nog advies?
-De quiz. Ik kom eraan. -Schiet op.
Catherine heeft mijn hulp nodig. Kan ik...
Ga maar. Zelfs redders in nood hebben pauze nodig.
-Ik houd van je. -Ik ook van jou.
Oké, daar gaan we.
Audrey, de wedstrijd is donderdag.
Ik doe mijn best, coach.
Oké, nog een bal. We proberen het nog eens.
Daar komt hij.
Ik kan je niet vervangen.
Doe dat dan niet.
Wat? Je kunt niet spelen. Je enkel.
Nee, ik bedoel Audrey.
Ze kan heel hard slaan.
Misschien moet zij in het midden staan.
-Een aanvaller? -Ja.
-Maar dat is Rebecca. -Juist.
-Waarom? -Omdat de coach dat zei.
Zij is de langste. Aanvallers zijn lang, spelverdelers kort.
Ik ben kort, zoals jij.
Maar Mel, of mij, proberen te zijn werkt duidelijk niet.
Misschien moet je jezelf zijn.
Ben ik een aanvaller?
Ik heb je zien slaan. Het is beangstigend.
Coach, mogen Audrey en Rebecca van positie ruilen?
Ik wil alles proberen. Geef me een bal.
Zet het op. Kom op.
Volgens mij hebben we ons team terug.
Ik ga wel.
Kijk, het is Ranger.
Dat blijft raar.
Hé, Dillmans.
Welkom.
Ranger...
Wanneer heeft je moeder weer van die crullers met appelcider?
Over drie weken...
Is een wilde gok.
Hij heeft gelijk. Zij heeft gelijk.
Drie weken.
Dit gesprek is ineens heel verwarrend.
-Pap, kan de quiz nu beginnen? -Oké.
Hoe gaat het?
Dat was geweldig.
-Audrey als aanvaller? -Wie de schoen past...
-Je bent een genie. -Nee.
Je bent te bescheiden. Je geeft jezelf niet genoeg eer.
Daarom heb ik met Miss Francis gepraat over je essay.
Wacht, wat?
Ze gaat er nog een keer naar kijken.
Mel, dat had je niet moeten doen.
Maar je essay is heel goed.
Nou en? Miss Francis is de lerares.
Haar lastigvallen vanwege een cijfer is irritant en respectloos.
Niet waar.
Het is volkomen redelijk.
Ik wilde je alleen helpen.
Goed gedaan.
Dat is helpen.
Jij bemoeide je ermee.
Soms moet je voor jezelf opkomen.
Ja, en ik bepaal wanneer.
Oké, Catherine. De volgende vraag is voor jou.
Wat is het atoomnummer van molybdeen?
Vier. Twee.
Anders gezegd, 42.
-Correct. -Dat duurde even.
-Oké, wat is de score, schat? -Nek aan nek.
Nog één vraag te gaan.
Oké, zoon. Voor de overwinning.
Hoeveel reizen maakte Vasco da Gama van Europa naar India?
Vier.
-Ik bedoelde drie. -Nee.
Je zei vier en dat is fout.
F-O-U-T, fout. Dus ik win en jij verliest.
Hier staat de winnaar. Daar zit de loser.
Dat is ongepast, Ranger.
-Dit doen we altijd. -Wie zijn 'we'?
Dit is de tweede keer dat ik je zie.
Ik dacht dat je Mortimer heette.
-Gortimer. -Gortimer.
-Nou en? -Ik bedoelde...
Jij en Catherine doen dit altijd.
Zij is mijn zus. Voor ons is dat normaal.
Het is niet normaal.
Al deze rare concurrentie...
Elkaar kleineren. Wie gedraagt zich zo?
Schat, het is gewoon rivaliteit tussen broer en zus. Niet zo vreemd.
Ja, het is leuk.
Altijd proberen te winnen is niet leuk. Niet zo.
We moedigen je aan competitief te zijn.
Daar is niets mis mee.
Er is een verschil tussen competitief en gemeen.
Vind je ons echt gemeen?
Ik weet zeker dat Catherine, ik dus...
Me afmaakt als ik dit zeg.
Maar toen ik zag dat ik een 90 had gehaald,
huilde ik bijna.
Was je zo van streek?
Ja, dat was ze.
Schat, we wilden je niet zo pushen.
We dachten dat je dit leuk vond.
Dat dacht ik ook.
Maar misschien besefte ze niet wat het met haar deed.
Ze is zo bezig met alles willen winnen
dat ze niet beseft dat je soms moet stoppen
en een cupcake moet versieren of over de parkeerplaats moet parkouren.
Ik denk gewoon even hardop.
Je hebt een slimme vriend, Catherine.
Laten we het gelijkspel noemen
en gaan eten.
We hebben tenslotte een gast. Jongens, help ons eens.
Ik wil weten hoe lekker mijn eten is.
-Hé, Ranger. -Ja?
Bedankt dat je opkwam voor mijn zus. Zij is mijn enige concurrente.
En zeg dit niet tegen haar, maar ze is waarschijnlijk slimmer dan ik.
Je bent een knuffelaar. Oké.
Laat me nu maar weer los.
Hé.
Luister, ik wil mijn excuses aanbieden.
Ik mocht niet met Miss Francis praten, maar ik deed het toch.
Mel, je was gewoon jezelf.
Dus je kwam op voor een vriend
toen hij dat zelf niet deed.
-Ben je niet boos? -Nee.
-Ik ben dankbaar. -Mooi.
Wauw, bedankt.
-Je bent een goede ik. -Ik heb liever de originele.
Hé, jongens.
Kom jullie passen herstellen. De machine werkt weer.
Wat? Hoe? Een software-update? Heeft het debuggen geholpen?
Allemaal geprobeerd en het werkte niet.
Ik moest hem alleen opnieuw opstarten.
Zo eenvoudig. Wie zou daaraan hebben gedacht?
Ik.
Mensen willen meestal niet worden gezien als outsiders.
Maar soms moet je juist een outsider zijn
om het probleem te zien.
Met een fris perspectief
kun je oude gewoontes loslaten en onthouden wat
en wie
het belangrijkste zijn. slaten en onthouden wat