Ik woon al mijn hele leven in de Normaalstraat.
Er ligt een meer aan de ene kant en een schaduwrijk bos aan de andere.
Maar alles daartussenin is alles behalve normaal.
Gortimer Gibbon's leven in de Normaalstraat
Het is normaal om in diverse situaties diverse rollen uit te proberen.
We doen alsof we meer zelfvertrouwen hebben,
extraverter zijn
of avontuurlijker zijn.
Maar als we doen alsof we iemand anders zijn,
kunnen we dan onszelf verliezen?
EIGENDOM VAN MARLOW
Het mysterie van Huize Marlow
'U bent van harte uitgenodigd op het Marlow-mysteriefeest.
'Een avond vol verdachten en geheimen
'waarmee de beroemdste schrijfster van de Normaalstraat geëerd wordt,
'Polly Marlow.
'Hierbij vind je het kaartje met jouw personage.'
Ik heb haar boeken nog nooit gelezen.
Je moet eerst Curse of the Singing Fountain lezen.
En daarna Secret of the Wandering Oak.
En daarna Either B is for Blackmail or T is for Theft.
Heb je ze allemaal gelezen?
Nee, ze heeft er wel honderd geschreven.
Zo lijkt het mysteriefeest elk jaar weer nieuw.
Er zijn zoveel personages.
Wie zijn jullie?
Tex Matthews is een oliebaron die geen scrupules heeft
als het om zijn dierbare zwarte goud gaat.
Je maakt iemand scherp door hem zo vaak mogelijk te bedonderen.
Hou je van zwoele jazz?
Kom in de stad naar Anita Carmichael luisteren,
het zangvogeltje in New York met de meeste soul.
Zal ik altijd eenzaam zijn?
Zal ik altijd melancholiek zijn?
Als zwerver reizend over de vlakten van Amerika, hongerig naar het leven.
Zijn naam is Beans.
Alleen als je nergens heen gaat
en nergens iets om geeft, ben je vrij.
Hou je van het nachtleven?
Deze schone uit het zuiden is de ster van elk feestje
tussen Harlem en Montmartre, Fanny Flannagan.
Blijf jij maar lekker in New York, Parijs is waar het nu gebeurt.
Emily Lynn Jones is een archeoloog en avonturier met een tragisch verleden.
Ik ben op elke plek in de atlas geweest en alle plekken die er niet in staan.
De enige schat die ik nooit heb gevonden, is mijn jongere zusje.
Deze ster schittert feller dan al het neon op Broadway.
De befaamde acteur Raymond Bloodstone.
Te zijn
of niet te zijn?
Dat is de vraag.
Hier is er nog een.
Ben ik het grootste talent dat ooit op het podium stond?
Het antwoord...
Is ja.
-Hé, jongens. -Hé, jongens.
Jullie zien er mooi uit.
Deze gevulde eieren zijn heerlijk.
Bedoel je niet zalig, puik of delicieus?
Hé, moet je zien.
'Deze broche is door president Coolidge aan Polly Marlow geschonken.'
Hij was een van haar grootste bewonderaars.
Daarom zamelen ze vanavond geld in,
om het robijnen oog terug te zetten.
'De uil heeft deze inscriptie:
'Ter erkenning van jouw weergaloze talent en dramatische genie.''
Dat is een grote eer.
Zie ik daar Raymond Bloodstone?
Als het Lavinia Gearhart niet is.
De eerste vrouw die over de Stille Oceaan vloog.
Als je de Bermudadriehoek eng vindt, moet je eens naar de Polynesische zeshoek.
Ik heb er een noodlanding gemaakt en overleefd.
Dames en heren.
Het jaar is 1924. De plaats is het landhuis van Peter Westerly III.
Vanavond vieren we zijn terugkeer uit de Zuid-Chinese Zee,
maar ons feest zal niet lang duren.
Ik heb een schokkende...
Sorry, ik ben wat grieperig.
Ik heb een schokkende mededeling.
De onschatbare Oolong-diamant is zojuist gestolen.
En iedereen hier is verdacht.
Gelukkig is de wereldberoemde detective Derrick Dixon hier.
Pardon, ik wil erlangs.
Deze detective verbaast zich nergens meer over.
ONSCHULDIG
Ik kan die Calvin Coolidge niet uitstaan.
Ik heb coyotes gezien die verstandiger zijn.
Hij kreeg de helft van mijn geld en ik heb niks teruggekregen.
Het was de beste misdaad.
Het was de slechtste misdaad.
Het was bijna een onopgelost mysterie.
Maar een kleine aanwijzing leidde naar een belangrijke gast.
Lavinia Gearhart.
Ik hoef geen diamant, de hele wereld biedt mij pracht en praal.
Niemand zou de gerespecteerde piloot verdenken.
Iedereen weet
dat ze er door haar sponsor, General Aviation, warmpjes bijzit.
Mr Bloodstone, zou u dat even willen voorlezen?
'General Aviation laat zich failliet verklaren.'
Ik zweer dat ik het niet wist.
Maar ik wel.
De diamant.
Dit kleine vogeltje gaat de cel in.
Ik wist niet dat je zo'n listige dief was, mama.
Nou, hè?
Daarover gesproken, ik moet je broer terugstelen van de oppas.
-Oké. -Dag.
-Dag, mama. Ik hou van je. -Dag.
-Ik doe het wel. -Dat hoef je niet te doen.
Nee, je bent al grieperig.
Dan moet je niet ook nog gaan schoonmaken.
-Het is je toch werk niet? -Ik vind het niet erg.
Ga maar niet tegen Gortimer in als hij wil helpen.
Het gaat zes keer zo snel als wij ook meehelpen.
Bedankt.
Ik haal nog een bezem.
Wil jij het afval in de keuken wegbrengen? De container staat buiten.
-Doe ik. -Bedankt.
Prachtig vakmanschap.
Polly Marlow was een oude vrouw.
-Waarom speelde ze met poppen? -Ze gebruikte ze ter inspiratie.
Dat is Fanny. En Beans.
En Tex en Emily.
Zo kwam ze op het verrassende einde van The Mystery of the Brown Recluse.
Beans klimt de schoorsteen in en ontdekt dat Lord Farnsworth zich daar verstopt.
-Dan ontdekt hij... -Verpest het niet voor me.
Dat is vreemd.
Beans, waar ga je heen?
Is iedereen in orde?
Een beetje duisternis kan geen kwaad.
Het lijkt op een liedje dat ik vroeger zong.
Het heette: Een beetje duisternis kan geen kwaad.
Waar is die schurk Beans?
Hij liet me alleen in het donker.
Ga van me af. Je krijgt niks van mij.
-Dit is geen verzorgingsstaat. -Waarom praten jullie zo?
Waarom praat je zo, Bloodstone?
Ranger, hou op.
Wie is Ranger?
Is hij een parkranger? Ik hou niet van openbare parken. Daar kan olie zitten.
Mel, wat is er aan de hand? Is er iets gebeurd toen ik buiten was?
Mr Bloodstone, speel je weer een van je rare rollen?
Nee, ik ben het.
Gortimer. Je vriend.
Gortimer G. Gibbon.
Normaalstraat 1182.
Grappig, Raymond. Waar waren we?
Ik geloof dat Anita ons ging verblijden met een liedje.
O, nee. Jullie zitten vast in jullie rollen.
Stil, Ray. Ik probeer te zingen.
Je zingt heel goed. Laat maar horen.
Ik weet niet waar jouw vieze handen zijn geweest.
Stop, allemaal. Iemand heeft het slot opengebroken.
De uil.
Hij is weg.
Goed, hij is weg. Wat heeft dat met ons te maken?
Snappen jullie het niet?
Iemand zal denken dat een van ons hem heeft gepakt.
Hij heeft gelijk en ik weet wie het heeft gedaan.
Hij stond het dichtst bij de vitrine toen de lichten uitgingen.
En hij had een motief.
Hij loopt de hele avond rond alsof hij belangrijk is,
maar hij vertelde dat hij aandelen had in General Aviation.
Daar kun je nu nog geen kop koffie mee kopen.
Ranger... Ik bedoel, Tex.
-Heb jij de uil gepakt? -Nee, meneertje.
Wat voor sukkel denk je dat ik ben?
Wacht.
Hij spreekt de waarheid, ik kan het bewijzen.
Volg mij.
Misschien weten jullie nog dat Tex een uur geleden
ons de oren van de kop praatte over de belangrijkste man van allemaal,
Calvin Coolidge.
Ik kan die Calvin Coolidge niet uitstaan.
Hij kreeg de helft van mijn geld en ik heb niks teruggekregen.
Tex zou nooit die broche stelen.
Die was een cadeau van de president, aan wie hij een hekel heeft.
Nou en of.
Zoals die man dit land regeert, de jaren twintig mogen vrolijk zijn,
maar ik zie donderwolken aan de...
Horizon?
Dat was intens.
Ik voelde me als Tex. Ik dacht net als Tex.
Maar nu ben ik mezelf.
Wacht, waarom ben jij nog jezelf?
Ik weet het niet.
Ik was buiten toen het gebeurde en toen ik terugkwam, deed iedereen raar.
De elektriciteit ging uit, dat gebeurde er.
Heel hinderlijk.
-Het gebeurt zo vaak in Congo. -Wacht eens even.
Nadat het onweer insloeg, zat iedereen behalve jij vast in zijn personage.
Toen Tex onschuldig bleek te zijn, werd ik weer mezelf.
Dat betekent
dat we ieders onschuld moeten bewijzen.
Of de dader moeten ontmaskeren. Kom mee.
Jullie zijn allemaal verdacht.
Niemand gaat weg tot we dit hebben uitgezocht.
Wat is er met haar aan de hand?
Gaat het?
Jongens, geef een meid de ruimte.
-Je doet wel heel nerveus. -Wil je iets vertellen?
Ja.
-Ben je schuldig? -Nee. Ik heb claustrofobie.
-Voel je je beter? -Ja.
En ik weet wie de broche heeft gestolen. Hij.
-Beans? -Ja.
We waren in de kinderkamer en toen het licht uitging,
was hij sneller verdwenen dan een vlo op wasdag.
Hij kan het geld goed gebruiken.
Heb je daar iets over te zeggen?
-Bemoei je met je eigen zaken. -Hij heeft iets in zijn jas.
Wat doe je?
Als jullie willen dat ik uit de stad verdwijn,
wil ik eerst mijn buik vullen.
Zie je, hij is een dief. Hij heeft de broche gestolen.
-Wat verberg je onder je jas? -Wat denk je?
Eten.
Hou eens vast.
-Waar is de uil? -Als 't niet eetbaar is, steel ik 't niet.
Dat bewijst niks.
Als je de uil verkoopt, kun je zoveel eten kopen als je wilt.
Had ik daar maar aan gedacht.
Door de honger werken mijn hersens minder snel,
als je snapt wat ik bedoel.
Ik heb een hekel aan rozijnen.
Wat een dommerik. Dat hij niet van de zwarte markt afwist, zeg.
Dus jij weet alles van de zwarte markt.
Jij bent de dader.
Je kon je overtocht met de Queen Mary ermee betalen
en makkelijk een jaar in Parijs doorbrengen.
Die uil was jouw begin van een nieuw leven.
Jullie vinden jezelf zeker wel slim?
Dan moeten jullie weten dat ik boven was tijdens de diefstal.
Hoe kon ik naar beneden rennen
en door de woonkamer lopen zonder opgemerkt te worden?
Ze heeft een punt.
Het is logisch.
-Behalve... -Behalve?
Je had de geheime trap kunnen gebruiken.
Je kwam via de geheime trap
en liep via de bijkeuken van de butler zo de woonkamer in.
-Zonder dat wij het doorhadden. -Echt niet, ik zweer het.
-Ik geloof je. -O, ja?
-Ja? -Ja.
-Je doet wel heel nerveus. -Wil je iets vertellen?
Ik heb claustrofobie.
Als je claustrofobie hebt, durf je niet naar beneden.
Gossie,
als ik ernaar kijk, draait mijn maag al om.
O, jee.
Dat was vervelend.
Iemand anders haar claustrofobie ervaren,
is iets dat ik nooit meer wil meemaken.
Fijn dat je terugbent.
En toen waren er nog twee.
-Zij was het. -Dat zeg jij.
Ja, dat zeg ik.
De broche is eigentijds, daar heb ik er geen interesse in.
Ik hou me alleen bezig met oudheidkundige objecten.
En? Je had geld nodig.
Geld betekent niets voor mij.
Met rijkdom krijg ik nog niet terug wat ik het liefste wil,
herenigd worden met mijn zusje die als baby is ontvoerd.
Maar weet je wie er wel geld nodig heeft?
Een arme jazzzangeres.
Onzin. Ik ben niet arm.
Ik werk in de Tin Pan.
Dat is gewoonweg niet waar.
Mijn vriend Johnny speelt daar piano en zegt dat je bent ontslagen.
-Je hebt gelogen. -Je moet me geloven.
-Ik heb niks verkeerd gedaan. -Ik weet het niet.
Je had het kunnen doen. Je stond er vlakbij.
Je hoefde alleen het slot te openen.
Nee. Echt niet.
Er is iets mis met haar vingers.
Ze kon de microfoon niet goed vasthouden.
En ze kon Rangers pen en papier niet vasthouden.
-Hoe kan ze dan een slot openbreken? -Dat klopt.
Deze handen zijn waardeloos.
Daarom hebben ze me ontslagen.
Het publiek wil een zangeres die kan rondlopen met een microfoon,
maar ik,
ik moest erachter staan als een pop.
Als het bekend wordt, vind ik nooit meer werk.
Wat is er mis met je handen?
Ze noemen het digitus degeneritis.
-Het is heel zeldzaam. -Leugenaar.
De enige persoon ter wereld met digitus degeneritis is mijn moeder.
Zij, en mijn verloren gewaande...
Zus?
Zus.
Als niemand de uil heeft gestolen, waar is die dan?
Misschien gebeurde het tijdens het feestje.
Nee. Hij lag nog in de vitrine toen we schoonmaakten.
Er was nog iemand op het feestje.
Sara.
Natuurlijk.
-Ik vertrouwde haar al niet. -Nee, ze heeft hem niet gestolen.
Ze heeft hem vast voor de veiligheid in de kluis gedaan.
En toen is ze naar huis gegaan?
Ze zei dat ze zich niet goed voelde, maar zou ze zomaar weggaan?
Misschien voelde ze zich echt ziek.
Dus we probeerden een mysterie op te lossen dat niet bestond?
We gingen er allemaal in op.
-En nu? -Laten we het schoonmaken afmaken.
Ik ben nogal moe.
Het is toch niet onze taak. Laten we weggaan.
Wacht. Blijf zitten.
Er is een dief onder ons.
-Hij. -Wat?
Ranger. Kom op, het spel is uit.
Ik speel geen spelletje. Dit is serieus. Jij hebt de uil gepakt.
Waar was je toen de bliksem insloeg?
Buiten het afval weg aan het zetten.
Luister, als hij buiten in de stromende regen stond,
waarom heeft hij dan geen modderschoenen?
Ranger, doe niet zo raar.
En toen we in de keuken waren,
zag ik dat het afval nooit buiten is gezet.
Dat het afval niet buitenstaat betekent niet dat hij de uil heeft gepakt
En trouwens, Gortimer zou nooit iets stelen.
Of liegen.
Gortimer niet.
Maar Raymond Bloodstone wel.
We dachten allemaal dat Gortimer de enige was die niet vastzat in zijn personage,
omdat hij buiten was toen de bliksem insloeg.
Maar als hij het afval niet buiten heeft gezet, was hij dus binnen.
En dat betekent dat hij...
De hele tijd in personage was.
In het personage van Raymond Bloodstone
die de rol van zijn leven speelde, die van Gortimer Gibbon.
Ik haal nog een bezem.
Wil jij het afval in de keuken wegbrengen?
De container staat buiten.
-Doe ik. -Bedankt.
Toen de bliksem insloeg, transformeerde Gortimer,
net zoals wij,
in de meedogenloos ambitieuze Raymond Bloodstone.
Hij bedacht de perfecte misdaad.
Door de rol van een tiener die door iedereen aardig wordt gevonden te spelen,
kon hij overal mee wegkomen.
Het klinkt logisch.
Maar waar is de uil dan?
Ongelofelijk. Hij hield ons allemaal voor de gek.
Hoe kan zo'n overdreven, derderangs acteur als Raymond
Gortimer zo goed spelen?
Derderangs?
Zou een derderangs acteur hiermee een personage kunnen creëren?
Of dit?
En dit?
Uit deze rommel creëerde ik een personage van vlees en bloed
waarvan jullie dachten dat het jullie beste vriend was.
Maar waarom, Raymond? Waarom stal je de uil?
-Het geld heb je niet nodig. -Lees de inscriptie achterop.
'Ter erkenning van jouw weergaloze talent en dramatische genie,
'van de president van de Verenigde Staten.'
-En? -Eindeloos heb ik geploeterd,
gewacht op zo'n erkenning, maar die kwam nooit.
Je kunt niet doen alsof andermans prijs van jou is.
Je hebt hem niet verdiend.
O, nee? Kijk me aan...
En zeg dat dat geen prijswinnende rol was.
Het was behoorlijk goed.
Gortimer is onze beste vriend en je hebt ons voor de gek gehouden.
Het was geniaal.
En zo valt het gordijn
voor mijn beste rol.
Bedankt.
Ik denk dat ik mezelf ben. Ik ben toch mezelf?
Ja, je bent jezelf.
Kunnen we nu naar huis?
Ja.
Nog één ding.
Ik denk dat ik...
Ik bedoel, Raymond heeft Sara in de kelder opgesloten.
Gelukkig, jullie hebben me gevonden.
Ik zal mezelf wel hebben opgesloten toen ik een bezem ging halen.
Ik heb geroepen, maar jullie zullen me wel niet hebben gehoord.
Misschien krijg ik overuren betaald.
Bedankt, jongens.
-Dag. -Dag.
-Beterschap.
Er is één mysterie dat ik niet weet op te lossen.
Hoe kwam je erachter dat Gortimer Raymond was?
Toen Raymond het afval niet wilde buitenzetten, was het duidelijk.
Gortimer zou dat nooit doen. Hij moet altijd helpen.
-Het is mijn grootste zwakte. -Of je grootste sterkte.
Als je ooit besluit dat je geen bakker wilt worden,
kun je altijd nog detective worden.
Dat onthou ik.
Zoals Raymond Bloodstone ooit zei in Shakespeares As You Like It:
'De hele wereld is een schouwtoneel en de mannen en vrouwen slechts spelers.'
Soms dragen we maskers of spelen we andere rollen,
maar de mensen die ons het beste kennen en van ons houden,
kunnen altijd zien wie we echt zijn. en en van ons houden,