Ik woon al mijn hele leven in de Normaalstraat.
Er ligt een meer aan de ene kant en een schaduwrijk bos aan de andere.
Maar alles daartussenin is alles behalve normaal.
Gortimer Gibbon's leven in de Normaalstraat
Soms word je wakker met een opgewekt gevoel en een glimlach.
De hele wereld ligt aan je voeten.
Vicki, we hebben dit gesprek al een miljoen keer gehad en het verandert nooit.
Omdat je niet luistert. Waarom probeer ik het nog?
Dat weet ik ook niet.
Maar er zijn ook andere dagen.
Weet je? Dat je iets wilt, betekent niet dat je het ook moet krijgen.
De dagen waarop je wenst dat je niet was opgestaan.
Het gaat niet om wat ik wil, maar om wat ik nodig heb.
Op die dagen
kan het best...
-In een andere kamer. -Mooi. Dat waardeer ik.
Zwaar zijn.
Ranger en de zwaarte van de wereld
Jou zocht ik. Jouw deel.
-Deel waarvan? -De opbrengsten.
Ik had een briljant zakenidee en Gortimer heeft geholpen bij de uitvoering.
Wacht, was dit je geheime waterijsjesplan?
Nee. Waterijsjes hebben stokjes. Dit zijn wezelpops.
Bevroren pret in een knoeivrij hoesje.
Knijp en 'pop' zegt de wezel.
Ik ben om. Geef er maar drie.
Ik heb er geen meer.
Uitverkocht tijdens de knutselbeurs dit weekend.
Je zei dat je naar je oma ging.
Daarom stond Gortimer bij de stand.
Zonder jou had ik het niet gekund.
Ik ben de wezelpopverkoper van het jaar.
Geef je ons even?
Dat moet flink wat geld zijn.
Vergeet niet wie je vrienden zijn.
Dertig dollar?
Ik zei het toch? Makkelijk verdiend.
Maar er zat ruim $200 in het geldkistje toen ik klaar was.
Ja. En ik moest alle kosten betalen.
-De stand alleen al was $100. -Ik heb al het werk gedaan.
De verkoop, waarvoor je wordt betaald.
Gortimer, je hebt alles verkocht.
Dat is geweldig.
Hé.
Hoe is het?
Alles in orde?
Ja. Prima.
Je kunt het ons wel vertellen.
Ik probeer ergens niet aan te denken.
En als ik erover praat, denk ik eraan.
En nu denk ik eraan dat ik er niet aan wil denken,
wat hetzelfde is als eraan denken.
Ik weet hoe je je voelt.
Maar praten kan helpen, ook al wil je dat niet.
Anders kun je collega-advies proberen.
Ik ga er soms heen.
Oké, goed gedaan.
Onthoud, jij bent de baas.
Oké, tot volgende week.
Hallo.
U hebt het druk. Ik kan later terugkomen. Of niet.
Nee. Laten we praten.
Ik ben Mr Ross, maar noem me alsjeblieft Reggie.
Ik houd het graag casual bij het PCC.
Het collega-adviescentrum.
Oké, Reggie.
Goed zo.
Wat kan ik voor je doen? Zoek je iemand om mee praten?
We hebben een gaatje op woensdag
en één op vrijdag.
Sorry, we hebben weinig bezetting.
Tenzij je nu ergens over wilt praten?
VRIJWILLIGERS GEVRAAGD
Ik kom me als vrijwilliger melden.
Echt? Dat is geweldig.
Ik dacht al dat vandaag een bijzondere dag zou worden.
Kom, ik zal je uitleggen wat je moet doen.
Zie dit als de veilige ruimte.
Privacy is het allerbelangrijkste.
-Respecteer die. -Begrepen.
-En luister. Daarvoor ben je hier. -Absoluut.
Mensen komen hier niet voor advies.
Ze willen worden gehoord, dat iemand helpt hun last te dragen.
Hun last dragen. Oké.
Oké.
Klaar voor je eerste klant?
Volgens mij ziet niemand wat ik doe.
Wat heeft het voor zin?
Misschien moet je ontdekken voor wie je het doet,
voor hen of voor jezelf.
Ik vind geen van mijn vrienden leuk,
maar zij zijn de enigen die mij leuk vinden.
En ik wil echt niet alleen zijn.
Nooit.
Ik ben er voor je.
Dat moest ik even kwijt.
Bedankt.
Fijn dat ik kon helpen.
Dit was goed.
Ik voel me lichter.
Nee, het is Addis Abeba.
Volgende. Hoofdstad van Botswana?
Ik snap niet dat ze het eerlijk vindt.
Toen je zei dat je uitgepraat was,
was je nog niet uitgepraat?
Ik heb alles gedaan. Zij was er niet eens.
Ze weet het niet, maar 't voelt alsof ze me heeft opgelicht.
Gortimer, wat had je op een zaterdag gedaan
als Catherine je niet had ingehuurd voor de beurs?
niets.
En nu heb je $30. Dat is positief.
Maar zonder mij had Catherine niets gehad.
-Vraag dan meer geld. -Daar gaat het niet om.
-Zo klinkt het wel. -Dus je kiest haar kant.
Maak dit niet groter dan het is.
Goed.
Oké, wie komt voor mij?
Oké, wie komt voor Ranger?
Oké.
Wacht even.
Waarom is scheikunde zo moeilijk?
Ik denk dat ik Pfeiffer heb.
-De klokken lopen traag. -Waarom voel ik me zo?
-Waarom mag m'n hond niet mee naar school? -Mijn broer gaat studeren.
-Waarom negeert Mia me? -Is dat normaal op mijn leeftijd?
Ze begrijpen het niet, hoe vaak ik het ook zeg.
Kom. Het is 'Maak je eigen burrito'-dag. We komen te laat.
-Gaat het wel? -Ja, prima.
Het zijn mijn nieuwe, zware, dikke sokken.
Zie ik daar een zonnestraal?
Nee, het is Ranger maar, mijn topadviseur.
Wacht, ben jij een collega-adviseur?
De beste die deze school ooit heeft gehad.
Opmerkelijk hoeveel leerlingen naar me toe zijn gekomen
om dat te zeggen.
Je haalt de last van hun schouders.
-Goed werk, knul. -Bedankt, Reggie.
Dat bedoel ik.
Jij zou advies krijgen.
Zij hadden het harder nodig. Ik help mensen.
Ja, door de last van hun schouders te halen
en zelf op je te nemen.
Ik heb de kosten voor de pops en de huur van de stand erafgehaald
en Gortimer 30% van de rest gegeven.
Dat klinkt eerlijk. Hij was er maar een paar uur, toch?
Precies. Maar nu is hij boos op me.
Dat moet hij niet zijn. Het was jouw idee.
Maar hij heeft het werk gedaan.
Wie stond er in de stand?
Gortimer.
Wie deelde de pops uit? Gortimer.
Maar wie heeft de vruchten geplukt vanaf haar oma's bank?
Ik heb hem betaald.
Dertig dollar. Hoe moet hij daar de rekeningen van betalen?
-Hij betaalt geen rekeningen. -Niet van dat salaris.
Maar dat is alleen mijn inbreng.
Of 30% van mijn inbreng.
Weten we al hoe die telefoonrekening zo hoog kwam?
Een fout. Ze hebben het gecorrigeerd.
Pap, Egg krijgt gave, nieuwe vishengels.
Zullen we naar het meer gaan?
En mam, mijn achtvormige bagel is bijna perfect.
Ik noem die de Oneindigheidsbagel. Onze nieuwe hit.
Geweldig.
Sinds wanneer is dat?
Vanochtend. Ik plak al de hele dag.
Ben ik magnetisch?
Dat is geen magnetisme. Het is zwaartekracht.
Mijn oude aartsvijand.
Dit is serieus. Het kan uit de hand lopen.
Zwaartekracht is de kracht die twee massa's op elkaar uitoefenen.
De aarde trekt aan jou en jij trekt aan de aarde.
De aarde heeft alleen veel meer massa.
Als jij meer massa krijgt, begin je alles aan te trekken.
Eerst zijn het kleine dingen.
Dat is niet zo erg.
Maar hoe meer massa, hoe sterker de aantrekking.
Dat is vervelend.
En hoe meer je aantrekt, hoe meer massa je krijgt
en dus nog meer zwaartekracht.
Dan trek je grotere dingen aan.
Hoe groot?
Zo groot. En nog groter.
En als het doorgaat, krijg je een sneeuwbaleffect en...
Alles loopt goed af?
Tot de zwaartekracht groter wordt dan de nucleaire kracht
en je inklapt tot een singulariteit.
Je onweerstaanbare zwaartekracht slokt de aarde en het hele zonnestelsel op.
Zelfs licht kan niet ontsnappen.
De natuurwetten storten in
en je wordt een zwart gat.
Collega advies moet stoppen.
Eén moment.
Perfect. Mooi. Dag.
-Jou zocht ik. -Ik moet met je praten.
Houd dat vast. Je hebt je eerste groepssessie te pakken.
Rustig aan. Daar gaan we.
-Dat is lang. -Dat is niet lang.
Hé, jongens.
Vissticks.
Let op je taal. Oké.
We zouden partners zijn.
We zouden samenwerken, niet fiftyfifty.
Het was mijn idee.
Maar ik zat uren in de hete zon en verkocht tot ik hees was.
Ik heb daar meer verkocht dan welke verkoper ook.
Dit is pure uitbuiting.
-Jullie zijn gewoon koppig. -Koppig is beter dan hebberig.
-Dit meen je niet. -Laat het toch los.
Oké, we starten een vakbond.
Dat kan niet. Je hebt geen baan.
Stop.
Dit gaat niet werken.
Gortimer, ik ben je vriend.
En ik ben ook Catherines vriend.
Ik kan niet onpartijdig zijn.
Jullie hebben een neutrale bemiddelaar nodig.
Iemand met kennis van de zakenwereld die het begrijpt.
Ik begrijp het niet.
Jij bent een respectabele ondernemer.
Misschien de meest respectabele ondernemer in de Normaalstraat.
Iemand moet Gortimer zeggen dat hij het mis heeft.
Kun jij ons helpen?
Wel als je iets koopt. Koop alsjeblieft iets.
Edelachtbare, Stanley Zielinski voor de eiser,
als het de rechtbank behaagt.
Ik ben geen rechter, dit is geen rechtbank en jij bent geen advocaat.
Gezien Mr Gibbons bewezen verkoopkunsten
en de onnauwkeurigheid van zijn mondelinge contract met Miss Dillman,
stel ik voor dat u beveelt dat de winst eerlijk wordt verdeeld.
Met aftrek van Mr Gibbons juridische kosten.
De helft? Ik heb al het geld erin gestopt. Ik liep risico.
-En ik heb alles gedaan. Het is eerlijk. -Rustig.
Ik weet wat het probleem is.
Ik zal een verhaal vertellen.
Toen ik studeerde, was mijn kamergenoot Phil dol op gedroogde kalkoen.
Hij had zelfs een eigen dehydrator.
Maar hij had geen aanvoer van kruiden.
Toen kwam ik erbij.
Hij kwam,
maar de pick-up zat nog vol levende kalkoenen.
Ik zei: 'Wat is dit, Phil?' Weet je?
Struisvogels eten alles,
ook mensen. Echt waar.
Een rare groep. Rijen en rijen tanden.
Niets kan zo lang zonder adem, zelfs een alligator niet,
die erom bekendstaat in het dierenrijk
dat hij zijn adem een dag kan inhouden.
Maar niet zomaar een thermometer.
We wilden de grootste thermometer in Kansas.
Oftewel, ik kreeg al mijn geld terug.
Zo doe ik het.
En er waren overal veren.
En toen beseften we het.
Vrienden en zaken gaan niet samen.
Wat heeft dat met ons te maken?
Als je serieus wilt ondernemen,
moet je geen vrienden inhuren, want dat maakt het ingewikkeld.
Nee, als je vrienden je onderneming helpen,
moet je hen eerlijk belonen.
Je bent onredelijk.
Wacht. Wij hadden boos weg moeten gaan. Kom mee.
-Ranger? -Niet nu. Ik kan het niet aan.
Je moet met Catherine praten.
Ik kan amper mijn voeten optillen.
Luister, het is twee tegen twee en mijn tweede is Stanley.
-Ik heb je nodig. -Nee.
-Ik heb mijn eigen zwaartekracht. -Wat?
Haal hulp.
-Ga. -Dat lukt niet.
Oké. Dat is raar.
Geen paniek. We bedenken wel iets.
-Je kunt zwaartekracht niet weg denken. -Dan met brute kracht.
-Duw op drie. Eén, twee, drie. -Drie.
Fijn dat niemand dat zag.
-Laten we weggaan. -Ja.
-Ga naar links. -Bijna.
Laat me raden.
Je bent niet gestopt met collega-advies.
Dat heb ik geprobeerd, maar toen werd Gortimer aangetrokken.
-Help alsjeblieft? -Hoe dan?
Met wetenschap.
Kunnen jullie geen antizwaartekrachtveld maken?
Kom op, Catherine. Jij bent hier goed in.
Heb je nu hulp nodig?
Ik weet het niet. Wat levert het mij financieel op?
-Doe nu niet zo. -Hoe?
-Jongens. -Ik wilde alleen eerlijk worden behandeld.
Ik was eerlijk. Jij was hebberig.
Houd op met ruziën.
Ademhalen wordt moeilijker.
-Niet mijn schuld. -Het geruzie maakt het erger.
Ik kan geen problemen meer aan.
Kunnen jullie dit zelf niet regelen?
-We zouden partners zijn. -Nee.
Hier. Ik geef je liever het geld dan ruziën met een vriend.
Het gaat niet om het geld. Ik wil zo ook best een vriend helpen.
Ik kon er alleen niet tegen dat je misbruik van me maakte.
Zo zag ik het niet.
Ik had meteen duidelijker moeten zijn.
Laten we dit vergeten en het geld weggeven.
Ik heb een beter idee. We investeren de winst opnieuw.
Dan kunnen we opnieuw beginnen, als echte partners.
Dat zou fijn zijn.
Ranger, gaat het?
Ik kan ademen. Dat vind ik fijn.
Ja, fijn dat we dat kwijt zijn.
Ruziën met jou viel me zwaar.
Mij ook.
Jij draagt nog steeds een flinke last.
Wat is er, Ranger?
Waarom wil je het niet zeggen?
Omdat jullie het niet kunnen oplossen.
Dat kan niemand.
En het vertellen verspreidt de last alleen.
Wie wil dat?
-Ik. -Ik ook.
We zijn je vrienden.
Daar zijn we voor.
Het gaat om mijn ouders.
Pardon.
Ik moet met jullie praten.
Ik kan het niet meer voor me houden.
Wat is er, knul?
Gaan jullie scheiden?
-Schat, waarom denk je dat? -Wat?
Jullie maken al de hele week ruzie.
O, knul.
Dat zie je verkeerd.
We hadden ruzie over een heel dure mixer voor de bakkerij.
Hij is niet zo duur en...
Het is niet belangrijk.
Soms gaat een ruzie niet om waar die om gaat.
Slaat dat ergens op?
Ik weet het niet.
Zijn jullie nog boos op elkaar?
Nee.
Oké, ja.
Een beetje.
Mensen maken ruzie.
Maar dat is niet altijd erg.
Het is beter dingen uit te spreken dan het te laten broeien.
Zelfs als het er wat harder uit komt dan zou moeten.
Dus geen scheiding?
Schat, het gaat prima tussen ons.
We houden heel veel van elkaar. Dat is niet veranderd.
En we houden van jou.
Ik ook van jullie.
Kom hier.
Knul, je wordt zwaarder.
Vreemd. Ik voel me juist lichter.
Wat lasten betreft,
dragen we allemaal onze eigen last.
Maar daar hoeven we ons niet bezwaard door te voelen.
Het hele doel van vrienden en familie
is het delen van de last.
En als je dat doet,
ontdek je dat het leven toch niet zo zwaar is. oelen.