Bütün hayatımı Normal Sokak'ta geçirdim.
Bir yanında göl var, diğer yanındaysa gölgelik ağaçlardan oluşan bir orman.
Ancak arasında olup bitenlere, normalden başka her şey denir.
Gortimer Gibbon ve Normal Sokak Maceralar
Bazı günler yüzünde bir gülümsemeyle mutlu olarak uyanırsın.
Tüm dünya ayaklarının altındadır.
Vicki, aynı şeyi defalarca konuştuk ve hiçbir şey değişmiyor.
Çünkü dinlemiyorsun. Neden buna zahmet ettiğimi bilmiyorum.
Ben de.
Ama bir de mutsuz anlar var.
Biliyor musun? Bir şeyi istemek onu elde etmek anlamına gelmiyor.
Yataktan hiç çıkmak istemediğin günler.
Bu istediklerimle değil ihtiyacım olanlarla ilgili.
Böyle günlerde
işler oldukça...
-Odaları ayıralım! -Güzel! İyi olur!
Sarpa sarabiliyor.
Ranger ve Dünyanın Yükü
İşte aradığım adam. Senin payın.
-Neyin payı? -Hasılatın.
Harika bir ticari fikrim vardı ve Gortimer bunu gerçekleştirmemde yardım etti.
Dur biraz, bu senin gizli lolipop planın mıydı?
Hayır. Lolipopun çubukları var. Bunlar tüpün içinde.
Sorunsuz bir tüpün içinde buzlu keyif.
Tüpü altından sıkıyorsun ve dondurma ağzına geliyor.
Tuttum bunu. Bana üç tane ver.
Aslında elimde başka yok.
Geçtiğimiz hafta sonu fuarda hepsini sattım.
Bana büyükannende olacağını söylemiştin.
O yüzden Gortimer'ı standı kurması için tuttum.
Sensiz asla başaramazdım.
Ne diyebilirim ki? Yılın tüpte dondurma satışçısı oldum.
Bize biraz izin verebilir misin?
Ortada ciddi paralar dönüyor olmalı.
Arkadaşlarının kim olduğunu unutma.
30 dolar mı?
Sana söylemiştim. Kazanabileceğin en kolay para.
Satış bittiğinde kutuda 200 dolardan fazla para vardı.
Doğru ama tüm masrafları ben karşıladım.
-Sadece stant parası 100 dolar tuttu. -Tüm işi ben yaptım.
Tüm satış işini sen yaptın ve sana onun parasını ödüyorum.
Gortimer, hepsini sattın.
Bu harika.
Selam.
Ne oldu?
Her şey yolunda mı?
Evet. İdare eder.
Hadi ama. Bize anlatabilirsin.
Şu an bir şeyi düşünmemeye çalışıyorum
ve bundan bahsetmenin bunu düşünmeyi de kapsadığından çok eminim.
Şimdi sen bana bunu düşünmemeyi düşündürüyorsun
ki bu da bu konuyu düşünmekle aynı şey.
Nasıl hissettiğini biliyorum
ama yapmak istemesen de konuşmanın faydası olabilir.
Bize anlatmak istemiyorsan akran danışmanlığını deneyebilirsin.
Ben bazen gidiyorum.
Tamam, iyi iş çıkarttın.
Pekâlâ, unutma hayatının kontrolü sende.
Tamam, haftaya görüşürüz.
Merhaba.
Meşgul görünüyorsunuz. Sonra gelebilirim ya da gelmeyebilirim.
Hayır. Konuşalım.
Ben Bay Ross ama lütfen bana Reggie de.
Burada, ADM'de rahat olmayı seviyorum.
Akran Danışma Merkezinde.
Tamam, Reggie.
Anlat bakalım.
Senin için ne yapabilirim. Biriyle konuşmaya mı ihtiyacın var?
Sanırım çarşamba günü için boş saatimiz var.
Bir de cuma günü için.
Kusura bakma yeterli elemanımız yok.
Tabii şu an anlatman gereken bir şey yoksa.
AKRAN DANIŞMANLIĞI GÖNÜLLÜLER ARANIYOR
Aslında gönüllü olmak için geldim.
Öyle mi? Bu harika.
Bugün her şeyin farklı olacağına dair bir hissim vardı.
Hadi gel, yapacakların hakkında seni bilgilendireyim.
Burayı güvenli bir alan olarak düşün.
Gizlilik burada en önemli şeydir.
-Buna saygı duy. -Anladım.
-Bir de dinle. Bunun için buradasın. -Kesinlikle.
İnsanlar buraya tavsiye almak için gelmiyor.
Birinin onları dinlemesi için... Dertlerini paylaşmak için geliyorlar.
Derdi paylaş. Anlaşıldı.
Tamam.
İlk danışanın için hazır mısın?
Kimsenin benim ne yaptığımla ilgilendiğini sanmıyorum.
Yani, ne önemi var ki?
Belki de bunu kimin için yaptığını bulmalısın.
Onlar için mi yoksa kendin için mi?
Arkadaşlarımın hiçbirini sevmiyorum
ama beni sadece onlar seviyor
ve hiç ama hiç yalnız kalmak istemiyorum.
Asla.
İhtiyacın olursa ben buradayım.
Sadece derdimi açmaya ihtiyacım vardı.
Teşekkürler.
Yardımcı olabildiğime sevindim.
Bu iyi geldi.
Daha hafiflemiş hissediyorum.
Hayır, Adis Abbaba.
Sıradaki. Botsvana'nın başkenti neresidir?
Bunun adil olduğunu nasıl düşünür anlamıyorum.
Yani konuyu kapattığını söylediğinde
aslında konuyu kapatmamıştın, öyle mi?
Her şeyi ben yaptım. Oraya gelmedi bile.
Farkında değil ama Catherine beni kandırdı gibi hissediyorum.
Gortimer, Catherine seni fuar için tutmasaydı
cumartesi günü ne yapacaktın?
Hiçbir şey.
Şimdi ise 30 doların var. Bu bir kazanım gibi görünüyor.
İyi ama ben olmasaydım Catherine hiçbir şey yapamazdı.
-O zaman ondan daha fazla para iste. -Konu o değil.
-Öyleymiş gibi görünüyor. -Onun tarafını tutuyorsun yani.
Konuyu gereğinden fazla büyütme.
Tamam.
Pekâlâ, beni görmek için gelenler?
Tamam, Ranger'ı görmek için gelenler?
Pekâlâ.
Bekleyin.
Kimya neden bu kadar zor?
Sanırım öpüşme hastalığım var.
-Bence sınıf saatleri yavaş ilerliyor. -Neden böyle hissediyorum?
-Köpeğimi neden okula getiremiyorum? -Erkek kardeşim üniversiteye gidecek.
-Mia neden beni aşağılıyor? -Bu benim yaşımda normal mi?
Ne kadar söylersem söyleyeyim anlamıyorlar.
Hadi bugün "Kendi burritonu yap." günü. Geç kalamayız.
-İyi misin? -Evet, iyiyim.
Sorun şu kalın ve çok ağır olan yeni çoraplar.
Orada ışık mı görüyorum?
Hayır, sadece Ranger, gözde akran danışmanım.
Dur biraz, akran danışmanı mı oldun?
Bu okuldaki gelmiş geçmiş en iyi danışman.
Bu pek çok öğrencinin bana gelip
aynı şeyi söylemesinden belli. Omuzlarındaki yükü alıyorsun.
-Harika iş dostum. -Sağ ol Reggie.
Hadi bakalım.
Mesele senin danışmanlık almandı.
Onların daha çok ihtiyacı vardı. İnsanlara yardımcı oluyorum.
Evet, omuzlarındaki yükü kaldırıp
kendininkine ekleyerek.
Maliyeti ve stant masrafını çıkarıp geri kalanın
yüzde 30'unu Gortimer'a verdim.
Bana adil geliyor. Yani sadece birkaç saatliğine oradaydı, değil mi?
Kesinlikle ama şimdi bana çok kızgın.
Sana kızmamalı. En başta bu senin fikrindi.
Ancak esas işi o yaptı.
Standı kim çalıştırdı?
Gortimer.
Dondurmaları kim dağıttı? Gortimer.
Büyükannesinin kanepesinin keyfini kim sürdü?
Ona ödeme yaptım.
30 dolar. Bununla faturaları nasıl ödeyecek?
-Fatura ödemiyor ki. -Bu maaşla ödeyemez
ama bu benim fikrim
ya da fikrimin yüzde 30'u.
Telefon faturasındaki fazla tutarın sebebini bulduk mu?
Yanlışlıkla olmuş. Geri ödediler.
Baba, Egg çok güzel yeni oltalar getirtiyormuş.
Belki de göle gitme zamanı geldi.
Anne, sekiz şeklinde simit yapmayı neredeyse mükemmelleştirdim.
Ona sonsuz simit adını vermeyi düşünüyorum. Bununla iyi çıkış yaparız.
Bu harika.
Bu ne zaman olmaya başladı?
Bu sabah. Tüm gün yapışıp durdum.
Mıknatıslı mıyım ben?
Bu mıknatıs gücü değil. Yer çekimi.
Eski düşmanım.
Bu ciddi bir şey. İşler çığırından çıkabilir.
Yer çekimi iki kütlenin birbirine uyguladığı kuvvettir.
Dünya seni çeker ve sen de Dünya'yı çekersin.
Tek sorun dünyanın kütlesinin senden büyük olmasıdır.
Kütle ağırlığın arttıkça etrafındaki her şeyi çekmeye başlarsın.
Önce ufak şeyleri çekersin.
Bu o kadar kötü değil.
Kütle büyüdükçe çekim gücün artar.
Bu sinir bozucu.
Daha fazla çektikçe kütlen büyür
ki bu da daha fazla çekim gücü demektir.
Daha büyük şeyleri çekmeye başlarsın.
Ne kadar büyük şeyleri?
Bu kadar büyük. Hatta daha da büyükleri.
Bu devam ederse çığa dönüşür...
Her şey normale dönene kadar çeker miyim?
Yer çekimi kuvveti nükleer kuvveti aşana kadar büyürsün.
Sonra tek parça olursun.
Dayanılmaz çekim gücün Dünya'yı ve tüm Güneş sistemini yutar.
Işık bile bir yere kaçamaz.
Fizik kanunları yıkılır
ve bir kara delik olursun.
Akran danışmanlığını bırakmam gerek.
Bir saniye.
Güzel. Harika. Görüşürüz.
-İşte aradığım adam. -Seninle konuşmam gerek.
Tamam, söyleyeceğini unutma ilk grup seansın ayarlandı.
Yavaş ve istikrarlı. İşte başlıyoruz.
-Bunun uzun bir süre olduğunu biliyorum. -Uzun değil.
Çocuklar.
Kahretsin!
Söylediklerine dikkat et! Tamam.
Ortak olacağımızı söylemiştin.
Beraber çalışmayı kastetmiştim kârı yarı yarıya paylaşmayı değil.
Fikir benimdi.
Güneş'in altında saatlerce oturdum ve sesim kısılana kadar satış yaptım.
Herhangi bir satıcının satabileceğinden daha fazlasını sattım.
Bu açıkça sömürü.
-Sadece aptallık ediyorsunuz. -Aptallık aç gözlülükten daha iyidir.
-Şaka yapıyor olmalısın. -Bunu unutman gerek.
İşte bu, sendikalaşmaya başlıyoruz.
Sendikalı olamazsınız. Bir işiniz yok.
Susun!
Bu işe yaramayacak.
Gortimer, ben senin arkadaşınım
ve Catherine'in de arkadaşıyım.
Tarafsız kalamam.
Bu işe para yatırmamış olan bir arabulucuya ihtiyacınız var.
Ticareti bilen ve bundan iyi anlayan birine.
Anlamadım.
Sana geldik çünkü sen saygın bir işletmenin sahibisin.
Hatta Normal Sokak'ın en saygın işletmesinin.
Gortimer'a yanlış düşündüğünü söyleyecek biri lazım.
Bize yardım edebilir misin?
Bir şeyler alırsanız evet. Lütfen bir şeyler alın.
Sayın yargıç, mahkeme uygun görürse,
Stanley Zielinski davacı olmak istiyor.
Ben yargıç değilim, burası mahkeme değil ve sen de kesinlikle avukat değilsin.
Bay Gibbon'ın mükemmel bir satışçı olduğu belgelerle ispatlandığından
ve Bayan Dillman'la olan özensiz sözleşmesi sebebiyle,
kârın eşit olarak bölüşülmesine karar verilmesini talep ediyorum.
Tabii ki Bay Gibbon'ın yasal kesintileri çıkarıldıktan sonra.
Yarı yarıya mı? Tüm parayı ben koydum. Riskin tamamını ben aldım.
-Tüm işi ben yaptım. Adil olan bu. -Sakin olun.
Sorunun ne olduğunu biliyorum.
Size küçük bir hikâye anlatayım.
Üniversitedeyken oda arkadaşım Phil hindi işine girmişti.
Kurutma aleti de dâhil her şeyi vardı
ama baharatlama konusunda eksikti.
O noktada ben devreye girdim.
Arabayı durdurduğunda
kamyonetin arkasında hâlâ canlı hindiler vardı.
Ben de "Bu ne sürpriz Phil." dedim. Tamam mı?
Deve kuşları yakaladıkları her şeyi yer.
İnsanları bile. Şaka yapmıyorum.
Tuhaf bir hayvan grubu. Dizi dizi dişleri var.
Kimse, hatta hayvanlar aleminde nefesini bir gün
tutmasıyla meşhur olan timsah bile
onları durduramaz.
Küçük bir derece kullanmayacaktık.
Kansas'taki en büyük dereceyi kullanmak istedik.
Uzun lafın kısası tam ödeme aldım.
Sallana sallana gittim.
Her yerde hindi tüyü vardı
ve tam da o zaman anladık ki
iş ve arkadaşlık karışmamalı.
Bunun bizimle ne ilgisi var?
Bir iş yapmak istiyorsan arkadaşlarını işe almamalısın
çünkü bu, işleri karıştırabilir demek istiyor.
Hayır, arkadaşların işi büyümene yardım ederse onlara
adilce ücret ödemelisin diyor.
Mantıksızca hareket ediyorsun.
Bekle. Öfkeyle çıkıp gitmesi gereken taraf biziz.
-Ranger. -Hayır, şimdi olmaz. Bunu kaldıramam.
Catherine'le bu konuyu konuşmalısın.
Ayaklarımı zar zor kaldırıyorum.
Dinle, ikiye ikiyiz ve ikinci kişi Stanley.
-Sana ihtiyacım var. -Hayır.
-Kendi yer çekimimi oluşturdum. -Ne?
Sadece yardım çağır.
-Git! -Yapamıyorum!
Tamam. Bu tuhaf.
Panikleme tamam mı? Bir şeyler düşüneceğiz.
-Yer çekimini görmezden gelemezsin. -Tamam o zaman güç kullanırız.
-Üç deyince it. Bir, iki, üç. -Üç.
Neyse ki bunu kimse görmedi.
-Buradan çıkalım. -Evet.
-Sola döneceksin. -Neredeyse oldu.
Tahmin edeyim.
Akran danışmanlığını bırakmadın.
Denedim ama sonra Gortimer çekim alanıma girdi ve yapışıp kaldı.
-Lütfen yardım et. -Nasıl olacak o?
Bilim işte, anlarsın ya.
Yer çekimsiz bir ortam ya da başka bir şey yapamaz mısınız?
Hadi Catherine, sen bu işlerde iyisin.
Yardım mı gerek?
Bilmiyorum. Bundan benim kârım ne olacak?
-Böyle davranma. -Nasıl davranmayayım?
-Çocuklar. -Tek istediğim bana karşı adil olmandı.
Ben adildim, sense aç gözlülük yaptın.
Susun. Kavga etmeyi bırakın.
Nefes almak zorlaşıyor.
-Benim hatam değil. -Kavga bunu daha kötü yapıyor.
Şu an daha fazla sorun kaldıramam.
Bunu aranızda halledemez misiniz?
-Ortak olacağımızı söylemiştin. -Ortak değildik
ama kavga etmektense paranı vermeyi tercih ederim.
Hayır, para umurumda değil. Arkadaşıma yardım etmek için para alacak değilim.
Beni kullandığın fikrini düşünmeye dayanamadım.
Seni kullandığımı sanmıyordum.
Baştan daha açık olmalıydım.
Olanları unutup parayı bir yere bağışlayalım.
Daha iyi bir fikrim var. Kârlarımızı alıp yatırım yapalım.
Ortak olarak yeniden başlayabiliriz.
Bunu sevdim.
Ranger, iyi misin?
Nefes alabiliyorum. Nefes almayı seviyorum.
Evet, içimizi döktüğümüz için mutluyum.
Seninle kavga etmek gerçekten bana ağır geliyordu.
Bana da.
Hâlâ üzerinde çok ağırlık varmış gibi duruyor.
Sorun ne Ranger?
Neden bize anlatmıyorsun?
Bunu siz çözemezsiniz de ondan.
Kimse çözemez
ve başkalarına anlatmak sadece tasayı karşı tarafa bulaştırır.
Bunu kim ister ki?
-Ben istiyorum. -Ben de.
Biz arkadaşız.
O yüzden varız.
Annemlerle ilgili.
Affedersin.
Sizinle konuşmam gerek.
Daha fazla içimde tutamıyorum.
Ne oldu ahbap?
Boşanıyor musunuz?
-Tatlım, neden böyle düşünüyorsun? -Ne?
Tüm hafta boyunca kavga ettiniz.
Dostum.
Yanlış fikre kapılmışsın.
Pastane için çok pahalı bir mikserle ilgili kavga ediyorduk.
O kadar pahalı değil ve...
Önemli değil.
Bazen bir kavga başka yerlere taşar.
Bu sana bir şey ifade ediyor mu?
Bilmiyorum.
Hâlâ birbirinize kızgın mısınız?
Hayır.
Tamam, evet.
Birazcık.
İnsanlar kavga eder
ama bu her zaman kötü bir şey değildir.
Duygularını içinde tutmaktansa dışarı vermek daha iyidir.
Hatta bazen sesin olması gerekenden fazla yükselse bile.
Boşanma yok, değil mi?
Tatlım, biz iyiyiz.
Birbirimizi çok seviyoruz. Bu değişmedi
ve seni seviyoruz.
Ben de sizi seviyorum.
Buraya gel.
Giderek ağırlaşıyorsun dostum.
Çok komik, kendimi hafiflemiş hissediyorum.
Sıkıntılara gelince,
hepimiz kendimizinkini taşıyoruz
ama bu onun ağırlığı altında ezileceğimiz anlamına gelmiyor.
Aile ve arkadaşlara sahip olmanın en önemli kısmı,
yükleri paylaşmaya yardımcı olmaktır
ve bunu yaparsan
hayatın aslında o kadar zor olmadığını anlayabilirsin. lmiyor.