Ik woon al mijn hele leven in de Normaalstraat.
Er ligt een meer aan de ene kant en een schaduwrijk bos aan de andere.
Maar alles daartussenin is alles behalve normaal.
Gortimer gibbon's leven in de normaalstraat
Het is menselijk dat we willen zorgen voor de mensen om ons heen.
We doen wat we kunnen om hun levens zo compleet mogelijk te maken.
Maar we kunnen niet alles doen.
En hoe meer we het soms proberen,
hoe minder we bereiken.
Gortimer en de beste moeder van de wereld
Ja.
Natuurlijk.
Er is een heel sterke vertelstem.
Ja.
De problemen die ik zie, gaan vooral om het tempo
in de latere hoofdstukken.
Ja, en zorgen dat de dubbelzinnige uitkomst,
die ik geweldig vind,
-compleet verdiend is. -Mama, kijk.
Mama. Mama.
-Mama. -Zeker. Dat klinkt als...
-Mam, waar is mijn cactusshirt? -Mama. Mama.
Geweldig. Ik kijk ook uit naar de samenwerking.
Dag.
Alsjeblieft.
Oké.
Wat is de regel als mama belt?
-Dat geldt ook voor jou. -Sorry.
-Was dat...? -Ja.
-En? -Ik heb hem.
Nee. Mijn moeder gaat werken met een topauteur.
-Je bent geweldig. -Het is maar op proef.
Ik heb één week om dit manuscript na te kijken.
Als hij het goed vindt, maken we het officieel.
-Natuurlijk vindt hij het goed. -Hopelijk.
Ik heb dus geen sociaal leven de komende week.
Adam zal er echt van balen.
We zouden naar dat jazzfestival gaan.
Wat is er?
Je hebt een splinter. Hoe komt dat nou?
Wacht, ik pak mijn pincet.
Waar heb ik die gelaten?
Is het een speciale gelegenheid?
Alleen maar die taartverkoop van jou en Ranger.
Voor de dierenopvang?
Ja. Was je die vergeten?
Wat? Wat is er?
Niets. De taartverkoop is volgende week.
Dat geeft niet. De taart is dan vast nog even lekker.
Vast nog lekkerder.
En het is voor dakloze dieren. Wie zal er klagen?
Gortimer, stop. Het is in orde. Ik maak wel een nieuwe.
Nee. We zijn te laat voor de crèche. Kom op, knul, we gaan.
-Ik houd van jullie. Tot snel. -Dag.
Kom op, lieverd, we gaan.
O, nee, je splinter. Sorry, schat.
Kom mee.
Ik wil niet.
Sorry. Ik ben laat.
Chaotische ochtend. En een rijstrook afgezet op Topeka...
Zo moeilijk de deur uit te komen met kleintjes.
Ja.
Zelfs nu zij zichzelf aankleden.
Wil je je trouwens opgeven
voor de 'Mama en ik'-augurkenles op dinsdag?
De kinderen vinden het geweldig. Je mag het opeten.
Wat leuk.
Is er ook een weekendles?
Vanwege werk en zo...
Voor veel mensen is het weekend voor het gezin.
Er was niet genoeg interesse. Sorry.
Het geeft niet.
Blijf je voor het zingen in de kring?
Ik zou graag willen, maar...
Fijne dag, oké, knul?
-Ik houd van je. -Dag, mam.
Kom, knul. We gaan bellenblazen.
Iedereen wil puppy's en kittens,
maar mensen discrimineren tegen oudere dieren.
Ik wist niet dat ze het zo slecht hadden.
Ja, het is een probleem.
Maar ik begin mezelf te zien als kampioen voor de underdog.
Tot ziens.
-Dag, Ranger. -Tot ziens.
-Lange dag? -Ja.
En hij is nog niet voorbij.
Kom op, knul. Tijd voor je bad.
Geen bad, geen bad.
Gardner, begin nu niet.
Geen bad, geen bad.
-Kom op. We gaan. -Ik wil niet.
Ik wil niet.
'Wat voor ouder ben jij?'
'Bel het alarmnummer. Je kunt er niets van.'
'Je redt je wel, maar het is je snel te veel.'
'Macaroni en kaas? Alsjeblieft.'
'Gemiddelde mama'?
Wie bedenkt deze onzin?
Dit moet ze niet lezen.
Zag je hoe hoog Ella kwam toen ze Julie blockte?
En zag je haar service?
Zij springt echt goed.
Sinds wanneer draag jij make-up op school?
Sinds deze sproeten mijn gezicht overnemen.
De jouwe zijn schattig.
DIT IS GEEN KOM
-Ik snap het niet. -Het is meta.
Nee, het is een kom. Wat vind je hiervan?
'S WERELDS BESTE MOEDER
-Zou ze het leuk vinden? -Is je moeder jarig?
Nee, ze is niet jarig. Ik wil gewoon iets speciaals voor haar doen.
Het is haar snel te veel de laatste tijd.
Ze vindt het geweldig. Ook al is het heel letterlijk.
Mooi.
'Dit is geen kom.'
Meta. Leuk.
Zes dollar...
En $40.
Voor een mok?
Die is van onze speciale Albanese Matriarch-collectie.
Heel zeldzaam.
De kant van het Pogradec-meer bevat heel goede klei,
die alleen verschijnt als het volle maan is
Kwaak - kwaak
en de kikkers niet meer kwaken.
De klei wordt naar de oudste vrouw in het dorp gebracht,
waar hij 70 lange jaren blijft.
Aan het eind van de 70 jaar
haalt het jongste meisje de klei op.
Ze houdt die nog eens 70 jaar.
-Terwijl ze wachten... -Nog eens 70 jaar?
-Hier hebben we geen tijd voor. -Juist. Voorzichtig ermee.
Als je begrijpt wat ik bedoel.
Jij bent vroeg op.
Goedemorgen.
Een Mexicaanse vanille-latte voor mevrouw.
Gortimer, wat lief.
Het is gewoon oploskoffie.
''s Werelds beste moeder.'
Wacht, heb jij deze gemaakt?
Je hebt het de laatste tijd zo druk gehad.
Dit betekent veel voor me.
Bedankt dat je zo attent bent.
Ik ga me klaarmaken voor school.
Ik heb volkoren pannenkoeken gemaakt.
Tast toe. Je bent nog in de groei.
Shakespeares gebruik van literaire middelen was heel bewust.
Zoals je ziet in...
We gaan volgende week verder. Huiswerk op mijn bureau, graag.
-Nee. Nee. -Wat?
Mijn huiswerk ligt nog thuis op mijn bureau. Ik ben de klos.
Miss Francis?
Ik heb mijn essay thuis laten liggen. Het spijt me echt.
Ik heb je essay.
-Echt? -Je moeder heeft het afgegeven.
Ze gaf me ook een appel.
En een appeltaart.
Ze is inspirerend.
-Dat is raar. -Niet raar.
Het is heel aardig. Je moet je moeder meer waarderen.
Kijken deze dieren verdrietig genoeg?
NORMAAL-DIERENOPVANG TAARTVERKOOP
Ze moeten verdrietig zijn, zodat men taarten koopt,
maar niet zo verdrietig dat mensen geen trek meer hebben.
Het is een dunne scheidslijn.
Dit is geweldig.
Je strips staan gesorteerd op primaire en bijkomende superkracht.
Dat is nog maar het begin.
Kijk eens.
Ongelofelijk. Je sokken liggen op kleur.
Ja, wie wist dat ik zo veel indigo had?
-Hoe kom je daaraan? -Geweldig.
BESTE VRIENDEN
Mijn moeder heeft er ook voor jullie.
Hoe heeft ze daar tijd voor? Heeft ze geen deadline?
Ik weet het niet. Sinds ze die mok heeft,
is ze 's werelds beste moeder.
Pak aan, Lady 365.
Waar heb je het over?
'Gemiddelde mama'?
Goede positieve bevestiging, Lady 365.
Wie leest dit?
TIEN MANIEREN OM JE SPROETEN TE VERBERGEN
Ik recycle het wel voor je.
Ik heb koekjes met zeven granen gemaakt.
En Gortimer, denk jij aan het klusjesrad?
Je moest een composthoop maken.
-Hebben we een klusjesrad? -Een composthoop?
Wel als Gortimer die had gemaakt.
Boerenkool, radijs en quinoa.
Wat moet ik doen?
Ze is van 's werelds beste moeder veranderd in de irritantste moeder.
Hé, jongens.
Gortimer, je moeder belde. Je moet naar huis.
Het is 'GST'.
-Wat is dat? -Gibbon Stiltetijd.
Ze wil dat alle Gibbons samen mediteren.
Zelfs Adam doet het.
Tot ziens.
Dag, Gortimer.
Wat zoek je?
Lippenstift?
Wat is er aan de hand?
Ik ben veertien en mijn enige make-up
komt uit een speelset die jullie me drie jaar geleden gaven.
Dat vind ik prima.
Ik moet make-up gaan dragen.
O, dat moet.
Wie heeft die regel bedacht?
Je draagt toch ook make-up?
Bij speciale gelegenheden, niet elke dag.
Ik wil er niet meer als een kind uitzien.
Maar, schat, je bent een kind.
Je snapt het niet.
Je stapelt die niet volgens het schema.
Mok na kom is verkeerd om.
Kom na mok is een goeie gok.
Waarom gebruiken we de vaatwasser niet?
Wacht, niet zeggen.
Bla, bla, succesvolle volwassene.
Ik weet dat je een grap maakt.
Maar je hebt gelijk.
Mok na kom is niet...
Mam? Mam?
Ik heb een supersnelle manier bedacht om Gardners speelgoed op te ruimen.
Toch?
Wacht. Waarom ben je zo vroeg op?
Het is laat. De stekker van mijn wekker was eruit.
Nee. Dat was ik.
Je had extra slaap nodig. Je bent altijd zo moe.
Maar de taartverkoop is over een uur en we hebben nog geen taart.
O, jee. Vergeten.
Ik moet nog veel doen voor mijn bespreking.
Mijn cliënt mag niet denken dat ik het niet aankan.
Een rommelig huis is een rommelig brein.
Jij kunt een taart bakken, toch?
Nee.
-Mix het hierin. -De postschaal?
Niet met de post erin, gekkie.
Hier.
Heb je hulp nodig, knul?
Hier, kom maar.
Mam.
Wat gebeurt er? Gardner heeft honger.
Ik weet het.
Dat zegt hij steeds.
Ik zei dat hij zonder mij moest eten.
Hij kan de melk niet openmaken.
-Gaat het wel? -Ja.
Prima.
Hoezo?
Ik moet iets doen. Kun jij aan de taart beginnen?
Ja.
Natuurlijk, geen probleem.
Geen probleem.
Jij kunt geen taart maken, hè?
Kan ik je ergens mee helpen?
Ja, ik zoek nog zo'n mok, van die Armeense, oude vrouw.
Albanese.
-Ik heb er nog één nodig. -Waarom?
Je hebt hem toch niet gebroken, hè?
Misschien?
Als de mok klaar is voor vervoer,
komen de oude vrouwen uit het dorp bijeen voor de laatste spreuk.
De woorden die je op de mok zet, blijven voor eeuwig waar.
Maar als de mok breekt, wordt de spreuk een vloek.
'S WERELDS SLECHTSTE MOEDER
En de enige remedie
is het meeste hart te geven als klein gras.
Het meeste hart te geven als klein gras
Het meeste hart te geven als klein gras? Wat betekent dat?
Hoe moet ik dat weten? Het is heel slecht vertaald.
Begrepen. Mag ik er nog één?
Ze maken er maar één per 140 jaar.
Wist je dat niet?
ANTI-RIMPEL
Mam, wat doe je?
Ik zocht een boek over multitasken,
maar ik werd afgeleid.
Waarom ben ik bij een boekenclub gegaan?
Je manuscript. Wat is er gebeurd?
Gardner mocht het van me lezen.
Hij kan niet lezen, mam.
En ook niet spellen.
O, nee. Hij heeft overal gekleurd.
Wat moet ik doen?
O, nee.
Mama.
Laat het stoppen.
Nee, nee.
Nee.
-Mam, waarom zit Gardner in de gootsteen? -Hij had eidooiers over zich heen
en ik wilde niet dat hij troep maakte.
Waarom is er geen eten? Heb je geen boodschappen gedaan?
Volgens het klusjesrad moest ik de koelkast schoonmaken,
dus heb ik alles weggegooid.
Ik heb het echt niet op orde.
Die quiz klopte.
Ik ben een gemiddelde moeder.
Nee, die klopte niet.
Ik ben een vreselijke moeder.
Geen zorgen, mam. Ik kan helpen.
Ik maak hier wel schoon en regel alles,
maar je moet naar de winkel gaan. Kun je dat?
We hebben zo veel nodig. Waar moet ik beginnen?
Hier is een lijst.
Bedankt, Gortimer.
Mam, je bent je lijst vergeten. Gardner, nee. Niet doen.
Hé.
Klaar om ongelukkige katten en honden te helpen?
O, nee. De taartverkoop. Sorry, ga maar zonder mij.
-Wat is er gebeurd? -Ik leg het later uit.
Haal maar wat meer koekjes bij de bakker.
Misschien had ik de verkoop bij de bakker moeten doen.
Daar hebben we er elke dag toch al één.
Ja, iets om over na te denken.
-Ik moet gaan. Dag. -Oké.
Hij is open.
Hallo?
Laat me raden.
Jij bent vast Gortimer Gibbon.
Eerste uitgave van de lieftallige Claire Gibbon.
Zo ben ik nog nooit genoemd, maar ja, goed.
Ik ben Winston Hobbes. Ik heb een afspraak.
Je moeder heeft mijn manuscript gemangeld.
Grapje.
Maar ik heb niet veel tijd. Is ze thuis?
Ja, ze komt zo.
Kunt u deze vasthouden? Dank u wel.
Gardner, leg die garde neer.
'Butylhydroxytolueen.'
Ze zouden het er niet in doen als het slecht was.
Die kinderen zien er vrolijk uit.
Mel?
Hoi. Ik hoopte geen bekenden tegen te komen.
Dat gevoel ken ik.
Hé,
weet jij wat butylhydroxytolueen is?
Vinden kinderen dat lekker?
Gaat het wel? Wat is er?
Het gaat prima.
Ik wilde alleen mijn sproeten verbergen
en nu komt het er niet meer af.
Waarom zijn er honderd soorten make-upremover
en hoe moet ik weten wat voor poriën ik heb?
Nou...
Ik vind deze fijn.
Voor de gevoelige huid.
Zoals die van ons.
Bedankt.
Weet je, Mel...
Je sproeten maken je uniek.
Je lijkt zo erg op je moeder.
Hé.
Ik mis haar ook.
Je moet weten dat je altijd bij mij mag komen voor moederdingen.
Ik weet dat het niet hetzelfde is.
Maar ik ben er voor je.
Voor wat dan ook.
Laten we hier weggaan.
Wil je die dingen niet?
Het is maar junkfood. Waar zat ik met mijn gedachten?
Ik geef je een lift. Ik moet alleen eerst ergens langs.
Wat doe je?
Dit goedje van het fornuis poetsen.
Geen zorgen, daar heb ik spul voor. Ik doe het wel.
Mam?
Hé, je moet gaan.
-Waarheen? -Naar je taartverkoop.
Dat hoeft niet. Ik heb Ranger al gezegd dat ik niet kon.
En het is al te laat om een taart te bakken.
Alsjeblieft.
Zelfgemaakt.
Wat? Hoe?
Ik heb hem niet zelf gemaakt. Daar zijn bakkers voor.
Ik snap niet hoe je dit elke dag doet.
Ik ook niet.
Ga maar. Veel plezier.
Voor ik ga... Gardner doet een dutje,
je ficus heeft een nieuwe pot nodig
en je cliënt wacht al een half uur in de woonkamer.
Ik houd van je.
Nou...
Oké.
Winston.
Mr Hobbes.
Het spijt me zo dat ik te laat ben.
-Een oudernoodgeval. -Ik heb een heel strak schema.
Dat begrijp je vast.
Ik begrijp het helemaal.
Om eerlijk te zijn
bleef ik na twintig minuten
alleen nog om te zeggen dat je de baan niet zou krijgen.
Maar toen pakte ik het manuscript en las ik je notities.
Dat had u niet mogen zien. Mijn zoon is erop losgegaan.
Dat weet ik.
Ik ben blij dat ik je gedachten nu ken.
Je notities zijn fantastisch.
Hoewel hoofdstuk drie doorkrassen met blauw krijt niet nodig was.
Maar de tekening van de poedel was best mooi.
Kunnen we het officieel maken?
Geeft u me de baan?
Anders zou ik wel gek zijn.
Dank u.
U krijgt mijn volle aandacht.
Geen noodgevallen meer.
Mama. Mama.
Soms denken we dat we alleen kunnen tonen wat we waard zijn
door dingen voor anderen te doen.
Maar als dat te veel wordt,
onthoud dan dat mensen niet meer verwachten dan dat we onszelf zijn.
Dus wees niet zo hard voor jezelf en waardeer de dingen die jou
jou maken. et zo hard voor jezelf en waardeer de dingen die jou