Całe życie spędziłem przy ulicy Normalnej.
Na jednym końcu ulicy jest jeziorko, a na drugim gęsty las.
Ale temu, co znajduje się pomiędzy, daleko do normalności.
Gortimer Gibbon z ulicy Normalnej
Czyż nie byłoby wspaniale być superbohaterem?
Stawiać czoło nieoczekiwanemu, wiedząc, że zatriumfujemy?
Brzmi bardzo zachęcająco.
Niestety w prawdziwym świecie jest to niemożliwe.
Chociaż raz się zdarzyło.
GORTIMER I BIAŁY KAPELUSZ
-Dokąd to? -Na maraton filmowy Białego Kapelusza.
-Lecę do Mel. Kocham cię. -Zaczekaj.
Wczoraj wieczorem pytałam, czy będziemy mogli rano porozmawiać,
powiedziałeś, że tak.
Jestem już spóźniony.
Cokolwiek to jest, możemy o tym pogadać później?
Nie.
Gortimer.
Tata?
Jak by to ująć?
Dobra wiadomość jest taka, że patrzysz na nową redaktor naczelną
działu literatury młodzieżowej w Metro Publishing.
To wspaniale.
Moment, oni mają tu w ogóle biuro?
Właśnie...
-W tym rzecz, Gortimer. -Jaka rzecz?
Będziecie musieli przeprowadzić się do miasta.
-Co? -Nie od razu.
-Za jakieś cztery... -Lata?
Miesiące. No, trochę szybciej.
Ale to dobra pora. Dokończysz tu rok szkolny
i spędzisz lato z przyjaciółmi.
Jeszcze coś, Gortimer.
Zaproponowano mi stanowisko wykładowcy na uniwersytecie
i powiedziałem mamie, że jeśli się przeprowadzicie,
to przyjmę tę pracę.
Po raz pierwszy od wielu lat
cała nasza rodzina miałaby ten sam kod pocztowy.
Tylko nie przy ulicy Normalnej.
A szkoła? A Mel i Ranger?
Gortimer, wiem, że to dla ciebie sporo do udźwignięcia.
Naprawdę.
Ale miasto ma wiele do zaoferowania.
Są tutaj świetne szkoły, kultura jest zróżnicowana.
Nie chcę się przeprowadzać.
Rozumiem, skarbie. Chciałabym, żeby było inne wyjście.
Mógłbym zamieszkać u Mel albo u Rangera do końca liceum.
Nie, synu, powinieneś mieszkać z rodziną.
Dlaczego? Ty nie mieszkałeś.
Porozmawiajmy o tym, dobrze?
Po co? Już podjęliście za mnie decyzję.
Gortimer.
Gdzie telewizor? Co wy robicie? A Biały Kapelusz?
Spóźniałeś się i pomyśleliśmy,
że może zamiast maratonu możemy zająć się czymś innym.
Jest ładna pogoda.
Właściwie to oglądamy to tylko po to, żeby się nabijać.
-Prawda? -I to co roku.
Właśnie. To tradycja. A jeśli za rok tego nie puszczą?
Zabraknie prądu albo wydarzy się kataklizm?
Bez przesady.
Wybacz, Biały Kapelusz to mój ulubiony serial.
Nie mogłem się doczekać, żeby go z wami obejrzeć.
Pójdę po telewizor.
Nazywam to Uchem Ultradźwiękowym.
Dzięki niemu mogę usłyszeć upadającą szpilkę z 8 kilometrów.
To wspaniałe, Phinneasie.
Myślisz o wszystkim.
Margaret.
Twoje serce.
-Tak? -Bije jak szalone.
„Albo to niewinny szmer,
albo jesteś zakochana”.
Odbiorę.
W komiksach jest o niej dużo więcej.
Wiemy.
W Numerze 42, czy jakoś tak, ocaliła życie Białego Kapelusza,
operując mu mózg bez zdejmowania mu kapelusza.
To był numer 47, ale byłaś blisko.
Zielony Beret obrabował Bank Inwestycyjny.
Cityville mnie potrzebuje.
W porządku.
Zielony Beret zawsze ukrywa się w tym samym magazynie.
Biały Kapelusz powinien go wysadzić i na dobre pozbyć się wroga.
Albo zamontować kraty w oknach i zamknąć drzwi, jak w więzieniu.
Dobry pomysł.
-Nowy? -Tak, tata pomógł mi go zbudować.
Widujesz jakieś fajne ptaki?
Widziałam gila, który walczył ze swoim odbiciem.
Hej.
Co wy wyprawiacie? Mieliśmy oglądać serial.
-Co z tego? To tylko serial. -I ja go oglądam.
Jak zwykle. Możemy oglądać dalej?
To transporter międzywymiarowy.
Za jego pomocą mogę otworzyć portal do dowolnego wymiaru multiwszechświata.
Ile istnieje wymiarów?
Więcej niż gwiazd na niebie lub rodzajów płatków śniegu.
Rany, Phinneasie, wiesz tyle wspaniałych rzeczy.
Ciężko pracowałem w szkole.
Wiesz, Margaret, szkoła jest bardzo ważna.
Dlatego zawsze powtarzam dzieciom...
-Uczcie się, bo warto. -„Uczcie się, bo warto”.
Co powiedziałeś?
Uczcie się, bo warto?
Świetnie. Uważałeś.
-Słyszy mnie pan? -Oczywiście.
Ustawiłem transporter międzywymiarowy na twoje położenie i częstotliwość,
-żebym mógł zobaczyć... -Uwaga!
SPRAY ZAMRAŻAJĄCY
Dzięki, uratowałeś mnie. Skąd wiedziałeś, że on nadchodzi?
-Widziałem już ten odcinek. -Odcinek?
O czym on mówi, Phinneasie?
Nieważne. Ja...
Miałem przeczucie.
Przeczucie.
Niezłe. Masz jeszcze jakieś?
Tak.
Mam przeczucie,
że Zielony Beret wysłał ludzi, by zniszczyli transporter,
ponieważ porwał burmistrza i zabrał go do Wymiaru Y.
Zielony Beret jest w Wymiarze Y?
Zawsze chciałem mieć pomocnika. Chodź tutaj.
-Co? -Chodź tutaj.
Gortimer?
Ja śnię. Na pewno śnię.
-Co ty wyprawiasz? -Sprawdzam czy to sen.
To nie sen.
Spokojnie. Wszystko w porządku.
Nic mi nie jest.
-Wszystko wyjaśnię. -Kim oni są?
Przyjaciele z mojego wymiaru.
Ręczę za nich.
Transporter międzywymiarowy Białego Kapelusza
musiał otworzyć jakiś portal pomiędzy naszymi światami.
Zostań tam. Idziemy po ciebie.
-Musimy to przemyśleć. -Racja.
A jeśli złapie nas Zielony Beret?
Rangerze, czy Zielony Beret kiedykolwiek dopadł Białego Kapelusza?
Poza tym wiem, co się wydarzy.
Na przykład teraz.
Biały Kapelusz się dowiaduje,
że Zielony Beret porwał burmistrza i zabrał go do Wymiaru Y.
Już mu o tym powiedziałem.
Miałeś rację. Zielony Beret jest w Wymiarze Y.
Burmistrz w niebezpieczeństwie. Szybko.
Gortimer, nie rób tego.
Do Wymiaru Y!
BIAŁY KAPELUSZ
BIAŁY KAPELUSZ I GORTIMER
GRANVILLE WINTHROP JAKO BIAŁY KAPELUSZ
GORTIMER GIBBON JAKO ON SAM
ABIGAIL HOLLOWAY JAKO MARGARET
ZA NIMI!
Szturchaniec!
SPRAY ZAMRAŻAJĄCY
PRODUCENT WYKONAWCZY GRANVILLE WINTHROP
Mam przeczucie, że mieszkańcy Wymiaru Y są pokojowo nastawieni.
Ich zielone berety służą do kontrolowania umysłów,
jeśli je strącimy, obrócimy jego armię przeciwko niemu.
Dotąd zawsze miałeś rację. Do dzieła.
Puśćcie burmistrza.
Brać ich, głupcy!
Halo?
Tak, jest tutaj...
Ogląda telewizję.
To mama Gortimera. Chce z nim rozmawiać.
Czemu nie powiedziałaś, że jest w łazience, czy coś?
Nie umiem kłamać.
Twoja mama dzwoni. Dam ją na głośnik.
Powiedzcie jej, że oddzwonię.
-Gortimer? -Cześć, mamo.
POW!
Mam nadzieję, że nie przeszkadzam ci w oglądaniu serialu,
ale przykro mi z powodu naszej porannej rozmowy.
Mógłbyś wrócić wcześniej? Chciałabym jeszcze porozmawiać.
Jestem w środku odcinka.
Widziałeś je wszystkie po sto razy.
W tym roku naprawdę mnie wciągnęły.
W porządku. Dokończ odcinek, ale później wracaj do domu.
Gortimer?
Mówi, że w porządku. Wróci do domu po tym odcinku.
Jest zajęty walką z kosmitami.
-Z kosmitami? -Nie naprawdę. W telewizji.
Do zobaczenia.
Gdybyś go tylko widziała, Margaret.
Gortimer Gibbon, cudowny chłopiec, sam uwolnił burmistrza.
Zawsze o krok przed Zielonym Beretem.
Wspaniale.
Aż się prosi, by to uczcić.
Galaretkę?
-Gortimer. -Cześć.
O co chodzi z twoją mamą?
O nic.
Jest zła, bo nie zrobiłem czegoś w domu.
Przejdzie jej.
Od rana coś przed nami ukrywasz.
Jesteśmy twoimi przyjaciółmi.
Co jest aż tak straszne, że nie możesz nam powiedzieć?
Nic ważnego.
KODOWANIE PORTALU
Później pogadamy, dobrze?
Cityville potrzebuje mojej pomocy.
Masz kłopoty w swoim wymiarze?
Mama dostała nową pracę i musimy się przeprowadzić.
-Przeprowadzić się? -Tak.
Muszę zostawić wszystko, co jest mi bliskie, przyjaciół i...
Wszystko się zmieni.
Ale najlepsze w życiu jest to, że nic się nie zmienia.
Co zrobimy, Phinneasie?
Oczywiście zostaniemy w Cityville.
Każdego dnia Zielony Beret szykuje dla nas nowy złowieszczy plan.
Nasza misja nigdy się nie zmienia.
Za to twój świat wydaje się być...
Dziwny i tajemniczy.
Owszem.
Zatem ustaliliśmy.
-Poruszaj kablem. -Po prostu go walnę.
-Ja to zrobiłem? -Co się dzieje, Phinneasie?
Walczę z Zielonym Beretem, odkąd pamiętam.
Pragnę nowych doświadczeń, nowych wrogów.
Skoro Cityville jest bezpieczne w twoich rękach,
to mogę spełnić swe marzenie.
Przygotuj się, świecie.
Na nowe przygody Białego Kapelusza.
Co z obrotem?
Obrotem.
Wszystko się obraca i przenosimy się w inne miejsce.
Musisz tu wrócić i nam pomóc.
Słyszeliście go. Muszę tu zostać.
Jeśli nie powstrzymam Bereta, serial pogrąży się w chaosie.
Nic mi nie jest.
Wygląda na to, że trochę trudniej wyważyć tu drzwi.
Zazwyczaj używamy klamki.
Fascynujące.
-Daj nam pół godziny. -Obiecaj, że będziesz tu, gdy wrócimy.
Obiecuję.
Halo?
Zielony Beret uciekł z więzienia i ukradł z muzeum wszystkie brylanty.
Pewnie. Spodziewałem się tego. Wiem, co robić, poradzę sobie.
Chodź, przyda mi się pomocnik.
Jestem tylko sekretarką.
W komiksach udaremniłaś nie mniej zbrodni niż Biały Kapelusz.
Uratowałaś Cityville przed Dziesięciogalonowym Tommym.
I jego jeźdźcami-mutantami.
Masz większy potencjał, niż myślisz.
Ale się nabiegałem.
Strasznie tu cicho.
Oto cała ulica Normalna.
Stąd wiadomo, że złoczyńca przystąpi do ataku.
Odsuńcie się, dzieci.
To dziwnie wyglądający sługa Zielonego Bereta.
Ma beret dziwnego koloru. Po czyjej on jest stronie?
Cześć. Kim jest wasz nowy znajomy?
-On jest w porządku. -Zaczekaj.
Znamy go.
Nie wiem, po co to zrobiłeś.
-Musiał się uodpornić. -To nasz znajomy.
Znajomy? Jesteście podwójnymi agentami.
Daj spokój.
Przepraszamy. Jest tu nowy.
No dobrze...
Witamy.
Trucizna!
-To woda. -Mój kapelusz.
To tylko woda.
To...
To miejsce...
Ta wasza ulica Normalna jest niesłychanie zagadkowa.
Za nic w świecie nie mogę się rozeznać, kto tu jest wrogiem.
Bo przecież musicie mieć wrogów.
Niespecjalnie.
Więc skąd wiecie, co jest dobre, a co złe?
Czasem coś jest jednocześnie dobre i złe albo...
Coś wydaje się złe, a okazuje się dobre. I na odwrót.
Czasem w ogóle nie wiadomo.
Ależ dziwaczny i pokręcony ten wasz wymiar.
Dziękuję.
Dziękuję, że zabrałeś mnie na tę przygodę.
Żartujesz? Większość z nich załatwiłaś sama.
Czuję się odmieniona. Jak nowonarodzona.
Gdybyś wczoraj zapytał mnie,
czy jestem szczęśliwa jako sekretarka Kapelusza,
odpowiedziałabym, że tak.
Znałam jedynie takie życie. Ale dziś...
Dziś walczę ze złem.
Więc może zmiana nie jest taka zła.
Przynajmniej dla niektórych.
Gortimer,
może nowa praca twojej mamy też zmieni jej życie na lepsze.
Czy ona również jest sekretarką, która walczy ze złem?
Jest redaktorem w wydawnictwie.
Cokolwiek to znaczy,
znalezienie powołania to wielka rzecz.
Gdzie transporter? Był tu, gdy wychodziliśmy.
Gortimer.
Zielony Beret? Dopiero go pojmaliśmy.
Tego nie było w żadnym odcinku. To bez sensu.
Na pewno zabrał transporter do kryjówki.
Chodźmy.
Mój stary znajomy.
-Nie pamiętam tego odcinka. -Gdzie Gortimer?
Muszę wracać.
Margaret mnie potrzebuje.
Spełniłem już tu swą misję.
Żołnierze. Nie, tylko nie krzesło.
Wygląda na to, że sytuacja się odwróciła, Biały Kapeluszu.
Nie ujdzie ci to na sucho.
No to patrz.
-Załatwmy go. -Zaczekaj.
Chcesz iść pierwszy?
W ogóle nie chcę iść, to zbyt niebezpieczne.
Nic nie jest dla ciebie zbyt niebezpieczne.
Jesteś nieustraszonym, genialnym pogromcą złoczyńców.
Nie, Margaret.
Jestem chłopcem, który obejrzał zbyt wiele odcinków serialu.
Nie jestem nieustraszony.
Brak mi odwagi, by powiedzieć przyjaciołom o przeprowadzce, bo...
Stanie się czymś realnym.
Realnym?
Tak, realnym jak rzeczywistość.
Nieważne. Posłuchaj...
Jeśli tam pójdziemy, wszystko może się zdarzyć.
I to właśnie jest ekscytujące.
Czasem nie wiemy, co się wydarzy
i dzięki temu życie staje się ciekawe.
Ty mnie tego nauczyłeś, Gortimer.
Hej, Zielony Berecie, wyzywam cię.
Brać ją!
Gortimer, cudowny chłopcze, ocaliłeś mnie już dwa razy.
-Jak ci się odpłacę? -Mam dwa życzenia.
-Po pierwsze, nie wracaj na Normalną. -Żaden problem.
Po drugie, co powiesz na partnerkę w zbrodni?
W walce. Walce ze zbrodnią.
Już o tym myślałem.
Gortimer.
-Cześć. -Myśleliśmy, że cię straciliśmy.
Muszę wam coś powiedzieć.
Każde życie to opowieść.
W przeważającej części nietrudno za nią nadążyć.
Bo przecież dni zwykle niewiele się od siebie różnią.
Jednak czasem wydarza się coś,
co sprawia, że akcja toczy się w całkiem nowym kierunku.
I można się tego bać.
Ale przyjaciel powiedział mi kiedyś,
że to właśnie czyni życie interesującym.
A jeśli masz u boku pomocnika lub dwóch,
to ta przygoda może być jeszcze ciekawsza.
NAJBLIŻSZE CZTERY MIESIĄCE TO NAJLEPSZE, CO NAM SIĘ W ŻYCIU ZDARZY y.