W POPRZEDNIM SEZONIE
W ośrodku było jednocześnie osiemnastu żołnierzy.
Użyliśmy akt medycznych, by znaleźć mężczyzn z objawami stresu pourazowego.
Podawaliśmy im leki, mające wymazać ich wspomnienia.
Nie pamiętasz tego?
Nie.
ZA ŻYCIE!
Wiesz, co zażyłeś?
Wmusiłaś drugą porcję w Waltera Cruza?
Który przyjął już pełną dawkę?
Będzie kaleką!
Mam tutaj problem. Niecierpiący zwłoki.
Co mu zrobiliście?
Sprawdzam skargę w sprawie Waltera Cruza.
Mam kilka pytań
o program Geista. Homecoming. Znasz szczegóły?
Raczej nie.
Ten program już zawieszono.
Jak ci się powiedzie, możesz awansować do Redwood.
Może uda nam się wyrwać cię na farmę. Poznasz pana Geista.
Co robiłeś w budynku Homecoming?
Zgłosi skargę.
Takie fakty. Skupmy się na tym.
Sam program? To wszystko moja zasługa!
DO UŻYTKU LABORATORYJNEGO
Omówiliśmy to z panem Geistem.
Rozmawiałaś z Geistem?
Tak, na jego farmie. Byłeś tam?
Kontynuujemy?
Halo, jesteś tam?
Halo, jesteś?
Szlag!
Pomocy!
Na pomoc!
Cholera.
POWRÓT
ODCINEK PIERWSZY LUDZIE
Nic pani nie jest?
Dokąd się pani wybiera?
Był tu.
Kto taki?
Nie wiem.
Chcę pani pomóc.
Dobrze.
Czyli tam pobiegł jakiś mężczyzna?
Coś pani zrobił?
Co to jest?
Co takiego?
No dobrze...
Jestem Donna. A pani?
Ma pani przy sobie dokument?
Coś z pani nazwiskiem?
Może w spodniach?
Tylko spojrzę, dobrze?
Jacqueline.
DEPARTAMENT DS. WETERANÓW
Służyła pani w wojsku?
Tak.
W porządku, Jacqueline. Pojedziemy do lekarza.
Może dowiemy się, co się stało.
Dobrze?
POGOTOWIE
Kiedy będą wyniki rezonansu magnetycznego?
Proszę wypełnić ten formularz.
Znowu, Buddy?
Możesz przecież kupić nową butlę.
-Nie stać mnie. -To nie mój problem.
Macie nową, tylko się kurzy.
Jest do naszego użytku.
Tu jest pogotowie, a nie sklep medyczny.
-Dobrze? -Wszystkich traktujesz
jak jebanych debili czy tylko pacjentów?
Skończyłem z tobą gadać.
Przepraszam. Jacqueline. Co cię dziś tu sprowadza?
Przywiozła mnie policjantka.
Powiedziała mi, że jesteś trochę oszołomiona.
Zgadza się.
Postaramy się dowiedzieć, co ci się stało.
Wspominałaś o mężczyźnie. Uderzył cię? W głowę?
Nie wiem.
Tylko cię szybko zbadam.
Podasz swój adres?
Nie znam.
A datę urodzenia? Kiedy się urodziłaś?
Nie wiem.
Nie znam.
Dobrze. Możesz ściągnąć kurtkę?
Chcę zbadać twój oddech.
Dobrze.
Wdech.
Jeszcze raz.
Ładne. Co to? Ptak?
Co takiego?
Na twoim ramieniu.
SPADOCHRONIARZE
Dobrze, Jacqueline.
Musisz być teraz ze mną szczera.
Bierzesz dożylnie narkotyki?
Nie.
-Chcesz skołować sobie leki? -Nie!
Poczekaj tutaj.
Niedobrze.
Lepiej powiedz im coś z sensem.
Wymyśl coś z dupy, jak będzie trzeba.
Kurwa.
Niech spojrzę.
Zobaczę. Już dobrze.
No tak.
Rozkminił cię.
Nie musisz się zgrywać.
Teraz tylko gandzia i browce,
ale kiedyś to imprezowałem.
Żona mawiała, że powinienem już nie żyć.
A potem sama umarła.
Ale z ciebie impreziara.
Nie jestem narkomanką...
To nieważne. Liczy się ich zdanie.
Czyje?
Jebanego doktora i sierżant Pojebas.
Teraz bezpośrednio ci zagrażają.
Zbadają ci krew,
przetrzymają parę dni, aż wyniki wrócą.
Jak wykryją heroinę, to usadzą twoje dupsko przed sądem.
Dokąd idziesz?
Dajcie spokój.
-Z tymi ludźmi tak jest co dzień. -Wiem.
Sierżant Pojebas! Co u pani?
-Posenaz. Wiesz przecież... -No przecież mówię, że Pojebas.
-Gdzie się podziała? -Dokąd poszła?
Myślałem, że pilnujemy ludzi?
Kto taki?
Kobieta na łóżku obok Buddy'ego.
Wszystkie jednostki...
Pomożesz nam? Proszę.
Przepraszam.
Udało ci się.
Ktoś po ciebie przyjedzie?
Znasz to miejsce?
Skins? Tak.
Możesz mnie tam zawieźć?
Teraz?
Chyba mógłbym zmienić swoje plany...
Wskakuj.
PRZEZWYCIĘŻ TO LEONARD GEIST
Moja żona umarła w tym szpitalu.
Powiedzieli tylko, że jest im przykro, i wręczyli mi rachunek.
Dalej na niego zapierdalam.
Młot skalny.
Zgadza się.
W górach nadal można znaleźć złoto.
Przejebane, że nie wiem, gdzie dokładnie.
Byłaś w wojsku, tak?
Śmierć z przestworzy.
„Śmierć z przestworzy”?
Byłaś w spadochroniarzach? Masz tatuaż.
Tak. Chyba.
Kumam.
Kiedyś tak się naćpałem lekami,
-jak mieszkałem na ranczo... -Nie jestem jebaną ćpunką.
Wciąż to powtarzam.
Ocknęłam się na łodzi.
Był tam mężczyzna. Uciekł ode mnie.
A potem lekarz oskarżył mnie...
Tak czy owak,
jeśli zrobiłam coś złego, to nie mam pojęcia co.
Dobra, Chryste. O nic cię nie oskarżam.
A skąd ta łódka?
Mówiłam już. Nie wiem.
Dobra, kumam.
Nic kompletnie?
Niczego nie pamiętasz przed łódką?
Ręczniki.
Co?
Pamiętam ręczniki. Tyle pamiętam.
Małe. Czerwone.
Nie można ich dotykać.
Na specjalne okazje?
Właśnie.
„Specjalne okazje”.
Widzisz?
To pojebane.
Daj spokój.
Musisz się mazać?
W Skins ci się coś przypomni.
Wcale się nie mażę.
Świetnie.
Dobrze.
SKINS ZAJAZD I RESTAURACJA
Chryste! Kiedyś tu było tak fajnie.
Kelnerki nosiły kuse koszulki.
Widać było sporo ciała.
I serwowali też skórki ziemniaczane. Sprytny pomysł.
Smażą je ze trzy razy.
Dlatego takie są.
To na pewno to miejsce?
Tak. To Skins.
Ale bogaty pojeb z Calgary kupił motel,
zrobił z tego rodzinną jadłodajnię i wywalił dziewczyny.
Oni tak już mają.
Kto?
Jebani ludzie.
Tak z nimi jest.
Biorą, co chcą, a reszta może się iść jebać.
Nie rozpoznaję tego miejsca.
Może musisz się porządnie wyspać.
Mam u siebie kanapę.
Teraz jest na werandzie, bo wlazł za nią kot...
Będziesz coś odwalała?
Cześć, Kyle!
Nie rozmawiam z tobą, Buddy. Miałaś tu nie wracać.
Byłam tu? Kiedy?
Kazałaś mi się odpierdolić, a to restauracja rodzinna.
Daj spokój, Kyle.
Kiedyś tu pełzałeś po podłodze,
jak najebany szukałeś kluczy.
Uważaj na słowa!
Pamiętasz, jak ten Niemiec
zwalił ci w toalecie
i postawiłeś potem wszystkim kolejkę?
Co się stało z tym miejscem?
-A co ja mogę? -Daj spokój...
Przestańcie!
Obaj, proszę.
Kiedy tu byłam?
Wczoraj z przyjacielem. Musiałem zmyć podłogę.
Z przyjacielem?
Bo ja wiem. Krzyczeliście na siebie.
Podszedłem, żeby pomóc.
-Kazałaś mi się odpierdolić. -Co mówiliśmy?
Skąd mam wiedzieć? Dlaczego mnie pytasz?
Bo nie pamiętam, że tu byłam.
Nic dziwnego.
Całe popołudnie łoiliście browary i whisky.
Masz rachunek?
Co? Po co?
Może być na nim nazwisko.
Nie, ja... Musicie sobie iść.
Kyle, czekaj.
Ta pani była w wojsku.
Służyła dla kraju.
Zgadza się, Jackie?
Zgadza się. „Śmierć z przestworzy”.
Dziękuję.
Proszę.
Więc jak będzie, Kyle?
Skoro masz tu cholerną G.I. Jane,
to może okaż jej trochę wdzięczności?
Mamy ruch.
Jest tego cały worek...
My poszukamy.
Kłóciliśmy się z żoną.
Nigdy nie przywaliłem jej na łódce,
ale rzucaliśmy w siebie rzeczami.
Raz spadła z ganku.
Co?
Mówię tylko, że jeśli to był twój chłopak,
może się zapomnieliście i...
Nie. Nie sądzę.
Na pewno to była jego wina.
Znalazłam.
„Sześć budweiserów, cztery Marker's Mark”.
Ta jest „A”?
POKÓJ 214
Nie wiem.
Ale to rachunek na pokój. Zatrzymał się tu.
Co?
Nie pójdziesz tam.
Nie wiesz, w co się tam wpakujesz.
Kłóciliśmy się. Może on mi to zrobił.
Pójdę po młotek.
Obsługa.
I co teraz, kurwa?
W pokoju są twoje leki, a ty się dusisz.
Co? Chryste!
-Przepraszam. -Tak?
Może pani pomóc? To mój tata.
Dusi się, a w środku ma leki.
Spokojnie, tato.
Tam są leki. Otworzy pani?
-Boję się. -Proszę.
Już dobrze, tato.
Będzie dobrze.
W porządku.
Dziękuję.
Spokojnie, tato.
Jezu.
No dobra.
To melon.
Prawdziwy.
Zauważyłem, że nazwałaś mnie
swoim ojcem, nie mężem. Ale mniejsza.
Butle z tlenem dodają lat.
Spójrz.
DO UŻYTKU LABORATORYJNEGO GEIST
Chryste! Kurwa!
To setki?
KARTA KREDYTOWA
„Alex Eastern”.
Znasz go?
Nie znam.
-Cóż... -Alex Eastern.
Chociaż znamy nazwisko.
Co to za jedni?
Nie wiem.
Co tu się odpierdala?
-Nie wiem. -Wiesz. To ty, co nie?
-Tak. -Jezu Chryste. Coś przeskrobałaś.
Ten koleś poprzekreślał wam twarze.
-Lepiej się zastanów... -Próbuję.
Co jest?
Oj, Buddy.
Buddy, spójrz. Tatuaż mi schodzi.
Fiolki z dragami, sterta kasiory.
Nie wiem, co mu zrobiłaś,
w co się wpieprzyłaś z kolesiami z woja.
Nie chcę się w to mieszać.
O Boże.
Mam wyrzuty, naprawdę.
Tylko...
Potrzebuję kasy.
Myślałam, że mi pomagasz.
No.
Jebani ludzie. mi pomagasz.