อะไรกัน...
นี่!
คุณ!
ช่วยด้วย!
นี่!
โฮมคัมมิ่ง
เห็นประตูด้านหลังนั่นไหม
คุณไม่ได้ขับรถกระบะชนมัน แปลว่าคุณเห็นมันสินะ
ตรงนั้นใช่ตึกของไกสต์รึเปล่า
ถูกต้อง
งานเลี้ยงจะมีขึ้นพรุ่งนี้นะ
คุณทำงานให้พวกเขาเหรอ
เคยทำ
ก่อนที่พวกสารเลวจะเข้ามา
ตอนที่เจ็ด อีกครั้ง
ทำไมคุณถึงอยากพูดที่งานเปิดตัว
ทำไมคุณถึงพูดกับผมแบบนั้น
- แบบไหน - พูดเหมือนรู้จักผม
เหมือนเราเป็นทีมเดียวกัน
สองสัปดาห์ก่อนผมยังไม่รู้ชื่อคุณด้วยซ้ำ
ตอนนี้ก็รู้แล้วนี่
เราจะผ่านเรื่องนี้ไปได้นะ ลีโอนาร์ด ฉันรู้ว่ามันรู้สึกเหมือน...
ไม่ ไม่ใช่รู้สึก...
ผมมองเห็นว่า เกิดอะไรขึ้นรอบๆ ตัว โอเคนะ
ผมไม่ต้องการการบำบัดเรื่องนี้ ผมต้องการเลื่อยยนต์
ฉันพยายามช่วยคุณอยู่นะ
เราต้องยืดหยุ่น ร่วมมือกัน แล้วทุกอย่างจะกลับสู่สภาวะปกติ
ไม่มีการกลับไปเป็นปกติแล้ว
ดังนั้นเลิกพยายาม เอาเรื่องบ้าบอนี้มาโน้มน้าวผม
แล้วบอกว่าทุกอย่างมันดูดีเลย
เรามีหุ้นส่วนใหม่ เราไม่มีทางเลือก
"หุ้นส่วน"
ใช่สิ น่าหัวเราะดีนะ
จะใช้คำว่าอะไรก็เรื่องของคุณ
แต่พวกเขาเป็นคนคุมที่นี่ ไม่ว่าเราจะชอบหรือไม่
ใช่สิ และคุณก็ชอบ
ฉันยอมรับมัน ฉันยอมรับความจริง
นี่คือความจริง
มันคือบริษัทผมโว้ย
และผมจะขึ้นไปพูด อะไรก็ตามที่ผมอยากพูด
ไกสต์
ออเดรย์ เทมเพิล
ขอโทษครับ ขอโทษ
ขอโทษที
พวกคุณมาทำอะไรกันที่นี่
เรามาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง
ตัวอย่างเช่น เราอาจเอาไปใส่ในสี
ถ้ามันเข้มข้นมากพอ...
ตัวทดลองก็ไม่จำเป็นต้องกิน ไม่จำเป็นต้องสัมผัสด้วยซ้ำ
แค่เดินเข้าไปในห้อง สูดหายใจ แล้วก็เรียบร้อย
ฉันโคตรชอบความคิดนี้เลย
และมันจะเป็นสีอะไรก็ได้ ไม่จำเป็นต้องเป็นสีแดง
- แน่ละ - มันก็แค่คำพูดเปรียบเทียบ
ผมพยายามเตือนพวกคุณนะ
นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของพวกคุณ
นั่นใครน่ะ
- เราคือผู้ตั้งแคมป์ เราเคยมีเสียงดนตรี - เขาเป็น แบบว่า ตัวนำโชคของเรา
และยักษ์ใหญ่ก็คือพวกเวรนี่
ที่พยายามแย่งงานของเรา ทุกๆ สิ่ง มัน...
นี่เรื่องสำคัญนะ พวกคุณต้องฟังผม ขอร้องนะ
มาเถอะ ไปดื่มกันดีกว่า
นั่นมันใคร...
เป็นอะไร... อเล็กซ์ เธอหายไปไหนมา
อเล็กซ์เหรอ
เธอสบายดีนะ
พูดเรื่องบ้าอะไรของคุณน่ะ
วอลเตอร์ ครูซอยู่ไหน
มา
- ปล่อยนะ - อเล็กซ์ เกิดอะไรขึ้น
ทำไมเอาแต่เรียกฉันว่าอเล็กซ์
- อะไร อเล็กซ์น่ะเหรอ - ใช่
ก็นั่นมันชื่อเธอนี่
ไม่ อเล็กซ์ทำร้ายฉัน... ฉันรู้ชื่อตัวเอง
- ฉันชื่อแจ็คกี... - เจ้าสามสี คาลิโกเหรอ นั่นแมวเราไง
ผ่านไปอย่างราบรื่น
ทำไมมาแอบอยู่ตรงนี้ล่ะ
- ต้องการอะไรเหรอ - ใครเปลี่ยนบริษัทจัดเลี้ยง
- ว่าไงนะ - พวกหน้าใหม่ทำงานไม่ดี
ฉันบอกให้คนหนึ่ง จัดถาดของว่างแบบคละๆ กัน
- และเขามองหน้าฉันเหมือนฉันบ้า... - เวนดี ฉันแค่...
ฉันขอเวลาแป๊บหนึ่งได้ไหม
หวัดดี อเล็กซ์
หวัดดี
งั้นไว้เราค่อยว่ากัน โอเค
เธอไม่รู้จริงๆ เหรอว่าฉันเป็นใคร
- เดิน - อะไร...
เดี๋ยวนี้
ไม่ต้องทำแบบนั้นก็ได้
วอลเตอร์ ครูซคือใคร
ทหารผ่านศึก เธอไปพบเขา แต่...
เพื่ออะไร
อยู่นี่เอง
เครก ทำอะไรของคุณน่ะ
- ผู้หญิงคนนี้ช็อตผม - ฉันเปล่านะ
ใช่สิ คุณช็อตผม นั่นอะไร เครื่องช็อตไฟฟ้า
ไม่ใช่
- อะไรนะ - มันไม่ใช่เครื่องช็อตไฟฟ้า
แต่เธอช็อตผม...
เครก ไปหาอะไรดื่มนะ
และอย่าทำงานพัง
โอเคๆ
- จะเก็บไอ้นั่นไปได้ไหม - ที่นี่ที่ไหน
- คุณทำอะไร - นี่คือที่ทำงานฉัน
ออเดรย์ อยู่นี่เอง
คนพวกนี้ไงที่ฉันเล่าให้คุณฟัง
สุดยอดหนุ่มนักคิดของเรา แซ็กกับยานิฟ เหมือนไฟกับน้ำแข็ง
- ผมแซ็ก ยินดีที่ได้รู้จัก - ที่นี่สวยมากครับ
รับแสงได้เยอะดี
ออเดรย์คือซอสพิเศษ ที่ทำให้ที่นี่ยังเป็นปึกแผ่น
- ซอสพิเศษเหรอ - กาวน่ะ กาว
เราต้องไปแล้ว
คุณคงเป็นอเล็กซ์ นักขาย
คุณได้ผู้ชนะตัวจริงไปครองนะ แต่คุณคงรู้อยู่แล้ว ถูกไหม
เราต้องขึ้นไปข้างบนค่ะ
โอเค พอดีพวกหนุ่มๆ มีคำถาม เรื่องการนำสารไปใช้
ใช่ ผลกระทบของสารต่อความทรงจำ
มันจะถาวรหรือ...
- เรายังคงวิจัยกันอยู่ค่ะ - เขาพูดเรื่องอะไร
- ใจเย็นๆ - ผลกระทบต่อความทรงจำอะไร
- สาร... - ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ
- สารอะไร - เดี๋ยวเรากลับลงมานะคะ...
รีบกลับมาไวๆ นะ
- มีเรื่องสำคัญ - โอเคค่ะ
บอกผมได้ไหมว่าคุณมาทำอะไรที่นี่
ผมมีธุระกับคนพวกนั้น
พวกสารเลว
ผมต้องขึ้นไปบนนั้น
ดึกไปหน่อยสำหรับการคุยงานนะ
ก็คงงั้น
จะมีปัญหารึเปล่า
ฟังนะ คนพวกนี้ทำบางสิ่งกับผม
และตอนนี้พวกเขาตามล่าผม
ดังนั้น ผมจะขึ้นไปคุยกับพวกเขา
คุณจะมีปัญหาไหม
คุณเป็นหนึ่งในเด็กพวกนั้นใช่ไหม
- อะไร - จากโครงการรักษา
เข้ามาข้างในสิ มาคุยกัน
จะเข้ามาไหม
"วอลเตอร์ ครูซ"
นั่นคุณใช่ไหม
ดูเหมือนคุณนะ
ข้อมูลการแพทย์ของลูกค้า
คุณเป็นใคร
โฮมคัมมิ่ง โครงการไกสต์
นั่นใคร
วอลเตอร์ ครูซ
เขาทำให้ฉันเป็นแบบนี้เหรอ
คงใช่
ฉันทำอะไร ฉันไปที่นั่นทำไม
เธอไปคุยกับเขา
เรื่องอะไร
มันเป็นงานของเธอ
ถ้าใครมีปัญหากับบริษัท มีเรื่องร้องทุกข์
บริษัทจะจ้างเธอ
เธอจะโน้มน้าวคนคนนั้นให้ถอนฟ้อง
มีงานแบบนั้นด้วยเหรอ
เธอทำให้มันเป็นงาน
เขาจะฟ้องอะไร
เราเคยทดสอบสาร
กับเขา
แล้วก็เกิดอุบัติเหตุ
ฉันเลยต้องช่วยให้คุณรอดตัว
ใช่
แล้วรอยสักฉันล่ะ
- เธอไม่มีรอยสัก - มีสิ
ของปลอม
แล้วก็บัตรประจำตัวปลอม
ทำไมฉันถึงต้องมีของพวกนั้น ถ้าฉันจะแค่ไปคุยกับเขา
มันซับซ้อนน่ะ
แค่ตอบคำถามมาเถอะน่า
ทำไม ตอบไปแล้วจะได้อะไร
เพราะฉันรู้ว่าฉันทำบางอย่างลงไป
ฉันรู้สึกได้ตอนที่ตื่นขึ้นมา
ฉันอธิบายไม่ได้
แต่ฉันรู้สึกได้
เขาเป็นตัวอันตราย
เธอพยายามควบคุมสถานการณ์ เพราะนั่นคืองานของเธอ
เรามีตัวเลือกระหว่างสิ่งที่เขาต้องการ กับสิ่งที่เราต้องการ
ระหว่างแพ้กับชนะ และเราเลือกเรา
เราเหรอ
ใช่
เราดูแลกันและกัน เพราะไม่มีใครอื่นที่จะทำ
เธอ ฉัน ครอบครัวของเรา
อย่างอื่นนอกจากนี้ คนอื่นนอกจากนี้
ก็แค่คนที่ไม่สำคัญ
ฉันต้องไปลงข้างล่างแป๊บหนึ่ง
เธอจะช่วยมากับฉันได้ไหม
แล้วเราจะได้กลับบ้านกัน
พวกเขาลบทุกอย่าง
ใช่
ทำไม
ผมว่าพวกเขาคงคิดว่าคุณจะ มีประโยชน์มากกว่าถ้าไม่มีความทรงจำ
คุณแก้ไขได้ไหม
ไม่ๆ ผมทำไม่ได้ ผม...
ผมขอโทษ
งั้นก็ทำให้เสร็จ
ทำอะไรให้เสร็จ
งานที่คุณเริ่ม เอาที่เหลือไปให้หมด
ผมไม่...
- ผมไม่เข้าใจ - คุณเข้าใจ
- คุณทำได้ไหม - นั่นไม่ใช่ประเด็น
คุณทำได้ ผมรู้ว่าคุณทำได้
ฟังนะ คุณเจอเรื่องหนัก
สิ่งที่เราทำกับคุณมันไม่ยุติธรรม
ผมไม่สนเรื่องความยุติธรรม
ผมกำลังบอกคุณว่าผมต้องการอะไรจากคุณ
- ผมเข้าใจ - ไม่ คุณไม่เข้าใจ
คุณเข้าใจไม่ได้
ผมชื่อวอลเตอร์ ครูซ
ใช่ ผมรู้
ผมมาจากจอร์เจีย เข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมวาลดอสตา
โอเค
ผมวิ่งแข่ง
ผมเรียนการสร้างเวทีโรงละคร
และผมคบกับแฟนที่ผมไม่ชอบอยู่สามปี
เธอชื่อแคท
จากนั้นผมก็คบกับคนที่ผมชอบมาก
เป็นรุ่นพี่ ชื่อเจด
เจดราศีพิจิก
มีรอยสักรูปแมงป่องห้าตัวทั่วร่าง
ตัวหนึ่งที่ใต้เท้า
แม่ผมชื่อกลอเรีย
แม่เป็นมาร์กซิสต์ แต่ผมก็ยังไม่รู้ว่ามันแปลว่าอะไร
คุณพูดเรื่องอะไรน่ะ
ผมจำทั้งหมดนั้นได้
ผมจำหน่วยเกณฑ์ทหารและ...
การประจำการได้
จำการเห็นทะเลทรายเป็นครั้งแรกได้
แต่หลังจากนั้นมันก็หยุด มัน...
ตอนที่ผมเป็นทหาร ตอนที่กลับบ้าน...
มันหายไปหมด
งั้นก็...
สนใจสิ่งที่คุณจำได้ แล้วก็เริ่มใหม่จากจุดนั้น
ไม่ๆ โอเคนะ ไม่
ฟังนะ ความทรงจำพวกนี้ พวกมัน...
พวกมันได้แต่เตือนให้ผมนึกถึง สิ่งที่ขาดหายไป...
มันเหมือนผมมีจุดที่เจ็บ
มันไม่เคยหาย ในนี้มันเน่าเฟะ
คุณอยากให้ผมวางยาพิษคุณเหรอ
ไม่ ผมอยากให้คุณทำงานให้เสร็จ
เอาที่เหลือไปด้วย คุณอยากช่วยผมนี่ นี่ละคือสิ่งที่คุณจะช่วยได้
ผมทำให้คุณเหลือแต่กระดูกก็ได้
แต่มันจะไม่ทำให้อะไรต่างออกไป
ฟังที่ตัวเองพูดสิ คุณต้องการอะไร
คุณต้องการอีก
คุณจัดการกับยาห่านั่นไม่ได้
พอมันเข้าไปในตัวแล้ว มันจะเกาะกุมและยึดครองเรา
มันเกิดขึ้นกับบริษัทผม ไร่ผม มันเกิดขึ้นกับผมด้วย โอเคนะ
พวกเขาจะจัดงานเลี้ยงกันบนนั้นวันพรุ่งนี้
เพื่อฉลอง
ฉลองอะไร
ผมไม่รู้
การที่จะมีคนแบบคุณมากขึ้นล่ะมั้ง
หมายความว่าพวกเขาจะทำอีกเหรอ
แล้วคุณก็จะแค่โทษพืชชนิดหนึ่งเนี่ยนะ
คุณอยากให้ผมพูดอะไรล่ะ ผม...
- ผมพยายามแล้ว - คุณเป็นคนปลูกมัน
มันคือบริษัทของคุณ
คุณก็แค่ซ่อนตัวอยู่ในกระท่อม
พวกนั้นอยู่กันเต็มตึก ผมมีตัวคนเดียว
ผมแก่มากแล้ว
คุณไม่ได้แก่
คุณแค่มีทัศนคติเฮงซวย
ออเดรย์ คุณทำสำเร็จแล้ว
ลีโอนาร์ดหมดอำนาจแล้ว ในที่สุดเราจะได้สนุกกันบ้าง
ยังไม่ดื่มเหรอ เดี๋ยวผมเอาเครื่องดื่มให้
ไม่เอา
โอเค
มันไกลนะ มาร์ค
แน่ใจว่าจะทำจริงเหรอ
ขอบคุณค่ะ
ทุกคนช่วยฟังทางนี้สักครู่นะคะ
ฉันอยากดื่มฉลองนิดหน่อย
ตอนที่ฉันไปประจำการครั้งแรก
มีผู้ชาย 700 คนกับฉัน
ฉันถูกยิ้มเยาะ ต่อต้าน และกีดกัน
สิบสองปีต่อมา
ฉันเป็นคนคุมหน่วยนั้น
ตอนที่ฉันมาที่ไกสต์ครั้งแรก
ฉันได้พบกับคนที่เข้าใจศักยภาพของบริษัทนี้
คนที่ถูกยิ้มเยาะ
ต่อต้าน และกีดกัน
แต่วันนี้จะไม่มีแบบนั้นอีกแล้ว
ออเดรย์ เทมเพิล ฉันภูมิใจที่มีคุณ เป็นหุ้นส่วนในโครงการนี้
คุณคือเฮเลน เคลเลอร์ของฉัน
เรามีงานนี้กันวันนี้ได้เพราะคุณ
เราคือดาวตก และพวกไดโนเสาร์ก็ไม่รู้ว่าเราจะมา
แด่การเริ่มต้นใหม่
และการเป็นที่ประจักษ์
ยอดเยี่ยมค่ะ
นี่... นี่คือสิ่งที่เราต้องการ
เยี่ยมมาก ออเดรย์
หมดแก้วเลย ออเดรย์
เอาเลย ออเดรย์
อีกแก้วนะ แซค แซค
เกิดอะไรขึ้น
ตายจริง...
มันจะเจ็บไหม
ฉันจำไม่ได้
ฉันจะไป...
นั่ง
เรา... เราน่าจะกลับไปนอนเนอะ
อะไร
จริงของเธอนะ โอลีฟ
เป็นชื่อที่เพราะ
โอลีฟ
อยู่นี่เอง
ไอ้นี่มันได้ผลจริงๆ สินะ
ฉันมีเวลานานแค่ไหน
ไม่รู้สิ
คงจะขึ้นอยู่กับว่าดื่มไปแค่ไหน
รู้ไหม
ลูกสาวฉันจะแต่งงานสัปดาห์หน้า
ฉันควรจะเป็นคนส่งตัวเจ้าสาว
แล้ว...
คุณจะทำอะไรกับต้นพวกนี้ แค่ถอนทิ้งหมดเหรอ
ใช่
เสียดายของ
ฉันกะจะทำบางสิ่งที่นี่
ฉันจะทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่
ฉันจะคว้าดาว
ผมรู้ว่าคุณคิดอะไร
แล้วคุณคิดอะไร
อะไรคือแผนการใหญ่ของคุณ
ผมทำพลาดครั้งใหญ่
ผมคิดได้ดีที่สุดแค่นี้
รู้ไหมว่าคุณเป็นคนยังไง คุณมันรั้น
คุณมองอะไรแค่จากมุมมองตัวเอง
ก็นะ
ผมว่าเรื่องนี้ไม่มีมุมมองอื่นนะ
แน่นอน มีสิ มีเป็นล้านๆ มุมมอง
เราพิจารณาจากบริบท แล้วดึงมันออกจากบริบท
ความคิดใหม่ๆ ถึงเกิดขึ้นได้
มันต้องอาศัยความกล้า
อืม นะ
ที่ว่ามานั่นก็แค่เนื้อเพลงสวยๆ
ฟังดูดี แต่ไม่มีความหมายอะไร
เห็นไหม คุณมันรั้น
ฉันเคยเป็นแบบนั้น
นอนตรงนี้เดี๋ยวก็โดนแดดเผาพอดี
เอาหมวกมาให้ฉันสิวะ
วีรบุรุษของฉัน
คุณจำผมไม่ได้ด้วยซ้ำใช่ไหม
ไม่ จำไม่ได้
นั่นใคร
ฉันก็ไม่รู้
คุณควรไปได้แล้ว
ไปแน่
ฉันแค่รู้ว่ามันรู้สึกยังไงที่ตื่นมาแบบนั้น
ตามลำพัง