Anak ng...
Uy!
Uy, tulong!
Tulong!
Uy!
Nakita mo ba 'yong gate doon?
Hindi mo ibinangga roon ang trak mo, kaya sa tingin ko, nakita mo.
'Yan ba ang gusali ng Geist?
Tama.
Alam mo, bukas pa ang party.
Nagtatrabaho ka sa kanila?
Dati.
Bago 'yon makuha ng mga gago.
Bakit mo gustong magsalita sa launch?
Bakit ganyan ka magsalita sa'kin?
-Ganyang ano? -Na parang kilala mo ako.
Na parang magkakampi tayo.
Dalawang linggo ang nakakaraan, ni hindi ko alam ang pangalan mo.
Alam mo na ito ngayon.
Malalagpasan natin ito, Leonard. Alam kong para itong...
Hindi, hindi ito parang...
Alam ko kung ano'ng nangyayari sa paligid ko, okey?
Hindi ko kailangan ng therapy dito. Ang kailangan ko ay lintik na chainsaw.
Sinusubukan kong tulungan ka.
Kailangan nating sumunod, makipagtulungan at babalik ang lahat sa normal.
Wala nang babalikang normal.
Kaya tigilan mo na ang pagbenta sa'kin nitong bulok na ideya
at sabihin sa'king napakagandang ideya nito, ha?
May bago tayong kasosyo. Wala tayong pagpipilian!
"Kasosyo."
Oo, ang gara niyan.
Tawagin mo 'yon ng kahit ano'ng gusto mo.
Pero sila na ang namumuno rito, gustuhin man natin o hindi.
Oo, tama. At gusto mo ito.
Tanggap ko ito. Tanggap ko ang realidad.
Heto ang reyalidad.
Kompanya ko ito,
at tatayo ako roon at sasabihin ko kahit anong gustuhin ko.
Pasensya na. Pasensya na.
Makikiraan.
Ano'ng ginagawa n'yo rito?
Paano kayo nakarating dito?
Halimbawa, pwede natin itong ilagay sa pintura.
Kung ang halo ay talagang matapang...
Hindi na ito kailangang inumin ng tao. Hindi na din nila ito kailangang hawakan,
papasok lang sila sa isang silid at hihinga at tapos na.
Gusto ko 'yang ideya na 'yan.
At pwedeng kahit anong kulay. Hindi kailangang pula lang.
-Syempre. -Talinghaga iyon, okey?
Sinusubukan ko kayong balaan.
Ito na ang huli n'yong pagkakataon.
Sino iyon?
-Tayo ang campers. Meron tayong tugtog. -Siya ang, alam mo na, parang mascot.
At ang higante ay itong mga lintik na taong 'to.
Gusto nilang kunin ang mga trabaho natin. Lahat ng ating...
Importante 'to! Makinig kayo sa'kin! Pakiusap!
Halika, kumuha tayo ng maiinom.
Anak ng...
Ano ang... Alex, saang lupalop ka ba nanggaling?
Alex?
Okey ka lang?
Ano'ng pinagsasabi mo?
Nasaan si Walter Cruz?
Halika.
-Bitiwan mo ko. -Alex, ano'ng nangyayari?
Bakit mo ako tinatawag niyan?
-Ng ano? Ng Alex? -Oo.
Dahil iyan ang pangalan mo.
Hindi, inatake ako ni Alex... Alam ko ang pangalan ko.
-Jackie iyon... -Calico? Pusa natin iyon.
Maayos na natapos iyon.
Ano'ng itinatago mo rito?
-Ano'ng kailangan mo? -Sino ang pumalit sa mga caterer?
-Ano? -'Yong mga bago, hindi sila magaling.
Sinabihan ko ang isa na maglagay ng iba't ibang appetizer sa tray,
-tiningnan niya ako na para akong baliw... -Wendy, ano...
Pwedeng saglit lang?
Uy, Alex.
Hi.
Sige, mamaya na lang tayo mag-usap. Okey.
Hindi mo talaga kilala kung sino ako?
-Sumama ka. -Ano 'yan...
Ngayon na.
Hindi mo na kailangang gawin iyan.
Sino si Walter Cruz?
Isa siyang beterano. Nagkita kayo, pero...
Para saan?
Nakita rin kita.
Craig, ano'ng ginagawa mo?
-Itong babaeng ito, T-in-ase ako. -Hindi, hindi ko ginawa 'yon.
Oo, ginawa mo. Ano iyan? Taser iyan.
Hindi.
-Ano? -Hindi ito Taser.
Pero T-in-aser niya ako...
Craig, uminom ka muna, okey?
At 'wag mong guluhin ang party.
Okey. Okey.
-Pwede mo bang itago iyan? -Ano 'tong lugar na 'to?
-Ano'ng ginagawa mo? -Opisina ko ito.
Audrey, nandiyan ka lang pala!
Sila ang mga lalaking sinasabi ko sa'yo.
Ang magagaling at matatalinong sina Zach at Yaniv, apoy at yelo.
-Zach. Ikinagagalak kitang makilala. -Maganda itong lugar niyo rito.
Maaliwalas.
Si Audrey ang espesyal na sarsang humahawak sa lugar na ito.
-Espesyal na sarsa? -Pandikit. Oo, pandikit.
Kailangan na naming umalis.
Ikaw siguro si Alex, ang saleswoman.
Panalo ka sa kanya. Pero alam mo na naman 'yan, 'di ba?
Kailangan muna naming umakyat.
Okey, may mga tanong sila tungkol sa implementasyon.
Oo, 'yong epekto sa memorya nitong katas.
Permanente ba o...
-Patuloy pa ang pananaliksik namin. -Ano'ng sinasabi niya?
-Kumalma ka lang. -Ano'ng epekto sa memorya?
-Ang katas... -Ikinagagalak kitang makilala.
-Ano'ng katas? -Babalik din kami agad dito, kaya...
Kailangan talagang makabalik ka agad.
-Importante ito. -Okey.
Pwede mo bang sabihin sa'kin kung ano'ng ginagawa mo rito?
May kailangan ako sa mga taong iyon.
Sa mga gago.
Kaya kailangan kong pumunta roon.
Medyo gabi na para bumisita.
Tingin ko nga, oo.
Magiging problema ba iyon?
Makinig ka, itong mga taong 'to, may ginawa sila sa akin.
At ngayon, tinutugis nila ako.
Kaya pupunta ako roon para kausapin sila tungkol dito.
May magiging problema ba ito sa'yo?
Isa ka roon sa mga batang iyon, ano?
-Ano? -'Yong programa sa paggamot.
Pumasok ka sa loob. Mag-usap tayo.
Papasok ka ba o hindi?
"Walter Cruz."
Ikaw 'yon, 'di ba?
Kamukha mo 'to.
Sino ka?
Sino iyan?
Si Walter Cruz.
Siya ang may gawa nito sa'kin?
Siguro.
Ano'ng ginagawa ko? Bakit ako nandoon?
Kinakausap mo siya.
Tungkol saan?
Trabaho mo iyon.
Kapag ang isang tao ay may problema sa isang kompanya, may hinaing,
kinukuha ka ng kompanya.
Kinukumbinsi mo kung sino man iyon na umatras sa reklamo nila.
Trabaho iyon?
Ginawa mo 'yong trabaho.
Ano ba ang inirereklamo niya?
Sinubukan namin ang katas
sa kanya.
At nagkaroon ng aksidente.
Kaya tinutulungan ko kayong lusutan ito.
Oo.
Eh, ano 'yong tattoo ko?
-Wala ka no'n. -Meron.
Peke iyon.
At pekeng ID.
Bakit meron ako ng mga iyon kung kakausapin ko lang naman siya?
Magulo ito.
Sagutin mo lang ang tanong.
Bakit? Ano'ng kaibahan ang magagawa niyon?
Dahil alam kong may ginawa ako.
Naramdaman ko 'yon pagkagising ko mismo.
Hindi ko masabi,
pero dama ko.
Isa siyang banta.
Kinokontrol mo ang sitwasyon dahil iyon ang ginagawa mo.
May opsiyon tayong piliin ang gusto niya o ang gusto natin.
Sa pagitan ng pagkapanalo at pagkatalo, tayo ang pinili natin.
Tayo?
Oo.
Inaalagaan natin ang isa't isa dahil walang ibang gagawa nito.
Ikaw, ako, ang ating pamilya.
Lahat ng iba, lahat sila,
mga tao lang sila.
Kailangan ko munang bumaba saglit.
Pwede ka bang sumama sa'kin, pakiusap?
At pagkatapos, pwede na tayong umuwi.
Bale, binura nila ang lahat ng 'to.
Oo.
Bakit?
Siguro naisip nilang mas mapapakinabangan ka kung wala niyan.
Maaayos mo ba ito?
Hindi, hindi na. Hindi ko kaya, wala...
Pasensya ka na.
Kung ganoon, tapusin mo ito.
Tapusin ang alin?
Ang trabahong sinimulan mo. Tapusin mo lahat.
Hindi ko...
-Hindi kita maintindihan. -Oo, naiintindihan mo.
-Kaya mo ba ito o hindi? -Hindi 'yan ang punto.
Kaya mo itong gawin, alam kong kaya mo.
Tingnan mo, ginawan ka ng katarantaduhan.
Hindi tama ang ginawa namin sa'yo.
Wala akong paki kung ano ang tama, okey?
Ngayon, sinasabi ko sa'yo kung ano'ng kailangan ko sa'yo.
-Naiintindihan ko. -Hindi, 'di mo naiintindihan.
Hindi mo kaya.
Ako si Walter Cruz.
Oo, alam ko.
Taga-Georgia ako. Nagtapos ako sa Valdosta High.
Sige.
Tumatakbo ako sa track and field.
Sumali ako sa theater tech,
at may girlfriend ako noong 'di ko naman gusto nang tatlong taon.
Kat ang pangalan niya.
Tapos nagkaroon ako ng girlfriend na gusto ko talaga.
Sa senior year, Jade ang pangalan niya.
Scorpio si Jade.
May limang tattoo siya ng scorpion sa buong katawan niya.
'Yong isa, nasa ilalim ng paa niya.
Ang pangalan ng nanay ko ay Gloria.
Marxist siya. Hindi ko pa rin alam ang ibig sabihin niyon.
Ano'ng pinagsasabi mo?
Naaalala ko lahat iyon.
Naaalala ko ang enlistment center at...
At ang pagkakadestino ko.
At ang makita ang disyerto sa unang pagkakataon.
Pero pagkatapos noon, wala na. Iyon...
Ang serbisyo ko, 'yong pag-uwi sa bahay...
Wala na lahat iyon.
Kaya...
Magpokus ka sa ano'ng pwede mong gawin. Pwede kang magsimula doon.
Hindi, hindi, okey? Hindi.
Tingnan mo, itong mga alaala, ito'y...
Lahat ng ginagawa nito ay ipaalala sa'kin kung ano ang nawawala.
Para akong may sakit.
Hindi ito tumitigil. Nabubulok na ito rito.
Bale, gusto mong lasunin kita?
Hindi, gusto kong tapusin mo ang trabaho.
Kunin mo ang natitira. Gusto mo akong tulungan, ganito mo ako tutulungan.
Pwede kitang pulbusin.
Wala 'yong mababago.
Ngayon, pakinggan mo ang sarili mo. Ano ang gusto mo?
Gusto mo pa.
'Di mo kakayanin ang lintik na 'yon.
Kapag nakapasok na ito, kumakapit ito, at kinokontrol ka.
Nangyari ito sa kompanya ko, sa bukid ko, sa akin mismo, okey?
Magkakaroon sila ng party doon bukas
para magdiwang.
Magdiwang para saan?
Hindi ko alam.
Marami pang gaya mo. Siguro gano'n.
Ibig mong sabihin, gagawin nila ito ulit?
At isisisi mo lang 'yon sa halaman?
Ano'ng gusto mong sabihin ko? Ako...
-Sinubukan ko. -Ikaw ang nagpatubo no'n.
Kompanya mo 'yo.
Nagtatago ka lang sa isang lintik na kubo.
Marami sila roon sa gusaling 'yon, mag-isa lang ako.
Matanda na ako.
Hindi ka matanda.
Ang pangit lang ng ugali mo.
Audrey, nagawa mo!
Toast para kay Leonard. Sa wakas, pwede na tayong magsaya rito.
Hindi ka pa umiinom? Ikukuha kita ng inumin.
Hindi.
Sige.
Medyo malayo pa, Mark.
Sigurado kang gusto mong gawin 'yan?
Salamat.
Oo, pwede ko bang makuha ang atensyon niyo saglit,
gusto kong mag-toast.
Noong una akong madestino,
merong 700 na lalaki at ako.
Nginingitian nila ako, tino-tolerate, tapos tinutulak sa isang tabi.
Pagkatapos ng labindalawang taon,
ako na ang may hawak ng yunit.
Nang una akong mapunta sa Geist,
nakakilala ako ng isang naiintindihan ang potensiyal nitong kompanya.
Ang tao na ito ay nginingitian
t-in-olerate, at tinulak sa tabi.
Pero 'yon ay matatapos ngayon.
Audrey Temple, ipinagmamalaki kong tawagin kang kasosyo sa proyektong ito.
Ikaw ang Helen Keller ko.
Ginagawa natin ito ngayon dahil sa'yo.
Tayo ang mga bulalakaw at hindi tayo nakita ng mga dinosaur na iyon.
Para sa bagong pagsisimula
at pagkilala.
Bravo.
Ito... Ito ang ginusto natin.
Sige na, Audrey!
Bottoms up, Audrey.
Oo, Audrey.
Isa pa, Zach? Zach?
Ano'ng nangyayari?
Diyos ko...
Masakit ba ito?
Hindi ko maalala.
Uupo...
Uupo lang ako.
Dapat... Dapat bumalik na lang tayo sa pagtulog.
Ano?
Tama ka. Olive.
Ang gandang pangalan niyon.
Olive.
Nandiyan ka pala.
Gumagana talaga ito, ano?
Ilang oras pa ba ang meron ako?
Hindi ko alam.
Depende siguro kung gaano karami ang nainom mo.
Alam mo,
ikakasal ang anak ko sa susunod na linggo.
Magpapaalam dapat ako sana sa kanya.
Kung ganoon...
Ano nang gagawin mo sa lahat ng ito? Tatanggalin mo lang?
Oo.
Sayang naman.
May gagawin dapat ako rito.
May malaking bagay sana akong gagawin!
Malaki at makabagong proyekto sana ito.
Alam kong iyan ang naisip mo.
At ano'ng naisip mo?
Ano ang malaking ideya mo?
Marami na kong nasirang mga bagay.
Ito ang pinakamagandang naisip ko.
Alam mo kung ano ka? Matigas ang ulo mo.
Nakikita mo lang ang mga bagay sa pananaw mo.
Sa tingin ko,
wala nang ibang paraan pa para tingnan ito.
Syempre, meron pa. May isang milyong paraan pa.
Nilalagay mo ang mga bagay sa isang konteksto, hindi dapat gano'n.
Sa ganyan nabubuo ang mga bagong ideya.
Kailangan nito ng tapang.
Oo, pero,
lintik na mga liriko lang iyan sa kanta.
Maganda ang tunog. Wala namang kahulugan.
Tingnan mo, matigas lang ang ulo mo.
Ganyan din ako dati.
Masusunog ang balat mo sa paghiga mo riyan.
Akin na 'yang sumbrero mo.
Aking bayani.
Hindi mo ako maalala, ano?
Hindi. Hindi kita maalala.
Sino siya?
Hindi ko rin alam.
Dapat ka nang umalis.
Oo, aalis ako.
Alam ko lang kung paano magising sa ganyan.
Mag-isa.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Miles Zafe
Mapanlikhang Superbisor Jessica Ignacio Miles Zafe