Mas madali kung mamasa-masa ang labi.
Hinga sa ilong...
Buga sa bibig.
Tandaan mo, magkakarugtong ang bawat paghinga.
"Magkakarugtong"?
Iyan na muna sa ngayon, Duncan.
Makinig ka.
Ano po 'yon?
Mahalaga sa atin ang mangyayari bukas.
Darating ang lahat. Pati ang lola mo.
Kaya naman, may hihilingin ako sa'yo.
Mag-ensayo ka bago matulog. Kahit saglit lang.
Sige, walang problema.
May tsekeng iniwan nanay mo?
Mayroon.
NAKA-BRA BA ANG GURO MO? HINDI KO ALAM. SANA WOODWIND ARI KO.
Nakahabol ka naman?
Parang ang bagal n'yo nga, e.
Mauna ka, Maestro.
-Mahusay. -Salamat.
-Maraming salamat. -Salamat.
Galingan mo.
Sige.
Maraming salamat.
Si Joshua Bell. Pabalik na siya ng Beijing ngayong gabi.
Batid na ng marami sa inyo na ang konsiyerto sa gabi ito
ay ang huli kong pagtatanghal
bilang mangungumpas ng napakahusay na orchestra na ito.
Salamat.
Hindi n'yo man ako makikita,
mananatili pa rin ako rito.
Sa katunayan,
malugod kong tinanggap ang
bagong tungkulin bilang Executive Musical Director Emeritus,
kung ano man 'yon.
At bago ako umalis, gusto ko lang magbigay
ng taos-pusong pasasalamat sa ilang mahahalagang taong naririto ngayong gabi.
Sa aking mga kasamahan, mga kaibigan,
at pamilya.
Sila ang naghahatid ng magandang musika para sa inyo.
At bigyan natin ng masigabong palakpakan ang babae sa likod ng lahat ng ito,
ang tagapamahala ng lupon, si Gng. Gloria Windsor. Salamat.
Magandang gabi sa inyong lahat. At salamat sa lahat, Thomas.
Sa pagtatapos ng isang kanta, magsisimula ang panibago.
Ikinagagalak kong ipakilala sa inyo ang espesyal na taong ito.
Sa edad na 12 taon, siya ang pinakabatang
nagwagi ng Mahler Award for Young Conductors.
Sa edad na 23 taon, nagtanghal na siya sa La Scala.
Noong 25 taong gulang siya, iniahon niya ang Oslo Symphony sa pagkakalugi
at inihilera siya sa hanay ng pinakamagagaling sa entablado.
Sinubukan siyang kunin ng Boston,
Los Angeles, San Francisco, Munich,
pero tayo ang pinili niya.
Sama-sama natin siyang bigyan ng mainit na pagbati,
ang inyong bagong mangungumpas at musikal na direktor, si Rogrigo!
Mahal ka namin, Rodrigo!
Salamat, Rodrigo!
Mahal kita.
Ayan na.
Buweno...
Pasensya na. Kilala mo naman ako. Mahal kita.
Mukhang balak din niyang magpalaro?
Mahusay siya.
Ang ganda ng pagtatanghal, Maestro.
Gusto kita, Gloria, pero huwag na huwag mo akong mamaliitin.
Mukhang iisa pati hairdresser n'yo.
Gig ako, isang mayaman sa Sag Harbor
tapos may G.R.O doon na hinahawakan ang ari ko,
at nalasing na ako sa Riesing
-wala na akong malay... -Paalam boys.
-Paalam. -Paalam, Cynthia.
Uy, pwede akong sumabay?
Pasensya na. Iba ang daan ko.
Patay. Mahuhuli na ako sa lakad ko.
May gig ka ulit? Ganyan din ako dati. Sige, ikaw na ang sumakay rito.
Salamat.
Broadway at 48th.
Nagoyo ka niya, Bruno.
Ang ganda niya, 'di ba?
Tara dito, Thomas.
-Ingat ka. -Paalam, Maestro.
-Maestro. -Ano 'to?
Inilabas ng press.
Gusto ka nilang makapanayam.
Hay naku, Cynthia.
Mabuti't narito ang magandang dalagang ito at nasalba tayo.
Salamat talaga. Pwede ba kitang ihatid?
Tumigil ka nga. Ano'ng pangalan mo?
-Hailey. -Tara, sumabay ka sa akin.
Sige.
Deborah!
-Walang anuman. -Ha?
Iniligtas kita kay Bernard.
Akala ko alam mo na. Ako si Cynthia.
Kilala kita. Miyembro ka ng New York Symphony.
Tagahanga mo ako.
Umiinom ka siguro.
Para kay Rodrigo!
Rodrigo!
Gusto ko ito. Bago sa paningin.
Kaya nga.
Thomas, mabuti naman dumating ka. Pakibigyan naman siya ng maiinom.
Hindi na kailangan.
Hindi rin ako magtatagal.
Ano 'to?
"Sa gabay ng bago nating mangungumpas, na si Rodrigo DeSousa,
magtatampok tayo ng mga pagbabago,
gaya ng pagpatay ng mga ilaw
habang tumutugtog nang madilim."
Kinuha natin si Rodrigo para magbigay ng mga bagong ideya at mungkahi.
Sumang-ayon ka.
At patuloy na bahagi nito.
Pagkatapos, ano? Mga hayop naman ang magtatanghal?
Hindi ito tatangkilikin...
Tumigil ka nga sa pag-inom!
Paano mo nagagawang magsaya
habang dinudungisan ang institusyong gaya nito...
Huwag ka nang gumawa ng eksena.
Mauna na ako. Salamat, Gloria.
Nagagalak ako. Salamat sa inyong lahat.
Wala ka bang gustong sabihin? 'Yong kaya naming intindihin.
Si Emily Wu, ang first violin, 17 beses siyang tumugtog nang sharp
sa first movement pa lang.
At nahuli ng pasok ang mga horn kaya hindi nakasabay ang clarinet,
at hindi naramdaman si Tchaikovsky
mula bar 27 hanggang 34.
At si Bruno Cassel, ang nasa bass.
Masyado na siyang matanda para makahabol sa pagtugtog.
Hindi ko alam kung sino sa aming dalawa ang pinapahirapan mo.
Walanghiya ka.
Tuloy ang pagbabago.
Sana naman, hindi ka madismaya, Maestro,
pati na rin ang institusyong ito.
Pamasko lang sa akin 'yan...
Maganda naman.
Heto na ang on the rocks mo.
Salamat.
At, heto naman ang neat mo Sagot ko na ito.
-Salamat. -Walang anuman.
Salamat.
Gwapo ba?
Oo.
Siguro mahilig siyang sumayaw.
Paano mo nalaman?
Batay sa sarili kong pagsusuri,
may kaugnayan ang galaw
ng lalaki sa kama, sa trabaho niya.
Halimbawa, violinist...
Sige lang.
...mas mabilis silang matapos. Dahil sa arpeggio.
Sige.
Mabigat naman ang kamay ng percussionist.
Pwede na ring ehersisyo.
Eh, sila?
Pianist. Kadalasan, may dalawang uri.
Jazz at classical. Gusto ko ang jazz.
Bakit?
Magaling silang maglaro.
Mahilig din sila sa maramihan.
SAAN KA?
Eh, mangungumpas?
Kumplikado.
Kakaunti na lang ang oboist ngayon, Hailey.
Samantalang kami sa string, nag-aagawan kami ng pwesto.
Magaling ka.
Salamat.
May gusto pa ba kayo?
Pangalan mo.
Ha?
Ano'ng pangalan mo?
Alex.
Mahilig ka ba sumayaw, Alex?
Oo, sa katunayan, nagba-ballet ako. Sa Juilliard.
Alex, si Hailey. Hailey, si Alex
Oboist siya mula sa North Carolina.
Ballet dancer naman siya sa New York.
-Ikinagagalak ko. -O, kumusta?
MAGKITA TAYO NGAYON.
Kailangan ko nang umalis. Maiwan ko na kayong dalawa.
Pwede naman tayong...
May pupuntahan ako. Kita na lang tayo.
Sukli...
Magpakasaya ka.
-Salamat. -Sige lang.
Ayos. Ang laki ng tip.
Oo nga.
Huwag mo na akong samahan.
Matatapos na ako sa trabaho.
Lalabas kami. Gusto mong sumama?
Gusto ko sana. Kaso maaga pa ako bukas.
-Talaga? -Oo, eh,
Sige, maiwan na kita...
-Ang dami nito. -Oo nga.
-Oo -Sige, sayang naman.
Mamahalin ang cello ko, gago.
Pasok na.
'Di ako bayaran. Hindi na sana kita tinuruang mag-text. Buksan mo.
Walang nangyayaring maganda.
Magaling siya, tama?
'Wag ka nang magkunwari.
Kung maglalabas ka lang ng sama ng loob, uuwi na lang ako.
Diretso lang.
Alam mo naman na ang sagot sa tanong mo.
Halimaw siya.
Magtatanggal siya.
Paunti-unti. Sa ngayon.
Hintayin na lang natin ang unyon.
'Di pwedeng magpasok na lang basta.
Wala rin naman siyang maipapasok. Ganyan din ako noon.
Hanggang ngayon naman.
Magsaya tayo!
Mabuti naman at dumating ka. Magsisimula na ang gulo.
May ipapasubok ako sa'yo.
Ito ang "ganja-nome."
Ganda.
Matutulog na ako.
Dito ka muna. Makipag-inuman ka muna.
Hindi na.
Bahala ka.
May mga darating. Ipapakilala kita.
Huwag na.
May flutist dito, gusto ka niyang kalabanin,
malakas ang kumpyansa niya pero kaya mo siya.
Ayaw ko.
Wala raw kwenta ang oboe.
Oo na, sige na. Tulog na ako.
Nakakaasar kayo.
Ayan na.
-Tahimik. Tumaya na kayo. -Talo 'yang oboe.
$20. Ayos.
-Bilis na. -Taya na kayo.
Ayos!
Dalawang tagay.
Dalawang tagay!
Piano arrangement 'to pero ayos lang.
Bilis.
Tatlong tagay 'yan!
Galing!
Kaya mo 'yan?
Hindi na masama.
Mauuna 'yang masuka.
Saan kaya hihinto?
Inom!
Ano'ng sunod?
Bilis!
Ayan!
Ayos!
-Ayos! -Ano ba 'yan?
Sandali lang.
Ayos lang ba hitsura ko?
Ayos naman.
Bakit?
Dumating ang mga mananayaw. 'Yon daw Alex, sabi ng isa,
ang pinakagwapo sa Juilliard. Humanda siya sa akin.
-Ano? -Kaya nga...
"ang lungkot no'ng namatay ang nobyo ko."
-Uy. -Hi
Pwede akong makiupo?
Ako si Lizzie. Magkasama kami sa kwarto.
-Uy. -Nagkakilala na tayo.
Ano'ng ikinamatay ng nobyo mo?
Bubonic plague. Mabuti at nakaligtas ako.
Lizzie, pasok ka muna.
Sumuka Victrola mo.
Ano ba 'yan? Antigo 'yon!
Antigo mga Victrolas
Pasok lang ako sandali. Babalik ako.
Gusto mo?
Hindi pwede.
Pasensya na.
Ang lamig.
Ito...
Ang galing mo pala.
Salamat.
North Carolina ka 'di ba? Nashville ako.
Magkalapit lang yata 'yon.
Medyo.
Ang laki ng lugar?
Oo.
Parang, wala na akong inatupag
kundi kumita at
magpakabait,
wala nang sining sa ginagawa ko.
Kapag maunlad na'ko...
Dadali na ba?
Dapat lang.
Alam mo, may gusto akong malaman.
Masakit ba sa labi'ng tumugtog?
Dati.
Nakakasanayan din...
Nakakadiri 'yon.
May nangyari din sa kama mo.
Ano ba 'yan! Salamat dito. Pasensya na.
Maginaw rito.
Mukhang hindi ko kaya.
Pahiram?
Ano ba 'yan?
Pasensya na.
Hindi ko kaya.
Pero nag-ensayo ako. Ginawa ko ang sinabi mo.
Tumahimik ka na lang.
Ikuha mo ako ng tubig.
Ang sakit ng ulo ko.
Sampung minuto.
Alam ko.
Magkakarugtong ang paghinga.
Hailey, si Cynthia 'to. Itigil mo na kung ano man ang
ginagawa mo. Pumunta ka rito.
May pa-audition si Rodrigo hanggang 11:00.
Wala kang narinig sa'kin.
Totoo ba 'to?
Ano na nga ba?
Pumunta ka na.
Pwede kang tumakas dito.
Paano ang nanay mo?
Ako nang bahala.
At saka, kapag
nakuha ka, ipagmamalaki niya
na tinuruan mo ako. Kaya umalis ka na.
Paalam.
Ano sa tingin mo?
-Sa... -Magaling, 'di ba?
Oo.
Susunod! Salamat.
Ilista mo.
Gusto ko ng turkey sandwich, walang mayonnaise.
Ulitin mo.
"Turkey sandwich, walang mayonnaise."
Tama.
$3.00 KADA MINUTO
Salamat. Susunod.
Wala na po.
INIHAHADOG NG AUGUST MEMORIAL CONCERT HALL
RODRIGO NEW YORK SYMPHONY UNANG KONSIYERTO
Sayang.
'PAG NAHANAP. PAKITAWAGAN SI ALEX MERRIWEATHER 212-555 6768
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni EMN
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce EMN